فناوری دریایی موضوع آخر http://www.military.ir/forums/forum/40-%D9%81%D9%86%D8%A7%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%DB%8C%D8%A7%DB%8C%DB%8C/ فناوری دریایی موضوع آخر faیک ایده برای شناور ساحلی موشک اندازhttp://www.military.ir/forums/topic/29993-%25db%258c%25da%25a9-%25d8%25a7%25db%258c%25d8%25af%25d9%2587-%25d8%25a8%25d8%25b1%25d8%25a7%25db%258c-%25d8%25b4%25d9%2586%25d8%25a7%25d9%2588%25d8%25b1-%25d8%25b3%25d8%25a7%25d8%25ad%25d9%2584%25db%258c-%25d9%2585%25d9%2588%25d8%25b4%25da%25a9-%25d8%25a7%25d9%2586%25d8%25af%25d8%25a7%25d8%25b2/1~4.png

 

ضمن سلام خدمت دوستان

 

در این تاپیک یک ایده اولیه برای توسعه یک شناور ساحلی موشک انداز ارائه میشه که امید هست تا مفید باشه. قبل از شروع هم لازم هست چند نکته اولیه ذکر بشه:

  • اول اینکه بنده هیچ تجربه و دانشی در عرصه طراحی شناور نداشته و ندارم و مطالب این تاپیک تنها یک ایده است، پس ممکن هست بخش های زیادی از این ایده دچار مشکل های فنی باشد و عملا و در دنیا واقع اجرای آن امکان پذیر نباشد و یا حد اقل نیاز به اصلاحاتی داشته باشد.
  • بنا بر نکته فوق پیشاپیش از نظرات، انتقادات، پیشنهادات و اشکالاتی که دوستان میفرمایند استقبال کرده و امیدوارم بیان عیوب نیز تصویری باشند بیشتر.
  • از مدیران مربوطه هم تقاضا دارم ضمن انتقال تاپیک و تصاویر، لطفا در صورتی که به هر دلیلی قصد دارند تاپیک را در تاپیک دیگری ادغام کنند اجازه بدهند بعد از خارج شدن از اسکرول این کار را صورت دهند.

خب بریم سر ایده اصلی. در حال حاضر شاید بشه گفت سه شناور ساحلی و موشک انداز اصلی کشور ما به ترتیب موارد زیر هستند:

 

 

2~108.jpg

3~76.jpg

 

4~55.jpg

 

 

اطلاعات مربوط به شناورهای فوق رو میتونید در تاپیک مربوطه پیدا کنید. شناورهای فوق به صورت نمونه انتخاب شدند و به ترتیب از بالا به پایین اندازه، وزن و حجم سلاح‌های قابل حمل کاهش پیدا می کنند ولی شاید بشه همه اونها رو به نوعی شناور ساحلی موشک انداز در نظر گرفت.

 

در جدول زیر مشخصات اصلی این شناورها رو در قیاس با هم مشاهده میکنید:

 

5.png

 

 

هدف در این تاپیک ارائه طرحی برای پر کردن فاصله بین قایق کلاس ذوالفقار و شناور کلاس تندر است، ضمن ارائه طرحی جدیدتر است. همچنین در تمام شناورهای فوق یکی از مشکلات اصلی ضعف در قسمت پدافند هوایی است که سعی شده در طرح ارائه شده این ضعف تا حدی رفع شود.

 

همچنین باید ذکر بشه که طراحی با استفاده از نرم افزار CATIA و با استفاده از محیط Imagine & Shape توسعه داده شده و برخی از اجزا نیز توسط محیط های Generative shape design و Part Design ساخته شدند.

 

ابتدا یک تصویر اولیه از شناور پیشنهادی در محیط Catia و تصویر سه نما که برخی ابعاد اصلی شناور رو هم مشخص میکنه:

 

6~0.png

 

نمای سمت راست

 

7~0.png

 

 

نمای بالا

 

8~1.png

 

نمای ایزومتریک

 

9~0.png

 

همانطور که در تصاویر فوق مشخص هست و اگر بخواهیم به صورت خلاصه ذکر کنیم شناور فوق حدود 23.5 متر طول، 5.9 متر عرض و 1.7 متر آبخور داره. (در مورد آبخور هیچ محاسباتی صورت نگرفته و فقط یه عدد پیشنهادی و حدودی هست). همچنین سلاح های اصلی شناور یک توپ دو لول 30 م م ak-230 (یا چیزی شبیه به اون از لحاظ وزن و کارکرد) در سینه شناور، 2 موشک ضد کشتی نور، 2 موشک ضد کشتی نصر 1، سامانه پدافندی شبیه به Croatle NG (یا چیزی شبیه به اون) در پاشنه شناور البته به همراه دو توپ 20 م م در کنار پرتابگرهای موشک هست. در ادامه سلاح های مختلف با تفصیل کمی بیشتر توضیح داده خواهند شد.

 

قسمت اول مورد بحث سلاح های اصلی یعنی دو موشک نور و نصر در اطراف شناور هست. گرچه ممکن هست این نوع چینش از لحاظ عملی ممکن نباشه به هر دلیلی و از اساتید این عرصه درخواست میکنم تا اگر مشکلی وجود داره بفرمایند (گرچه نکاتی به ذهن خودم بعد از طراحی رسیده که راه حل هایی براش وجود داره اما فعلا بهشون نمیپردازم) همچنین بر روی برجک شناور فرض شده است که یک رادار آرایه فازی برای جستجو/رهگیری هوایی/دریایی وجود دارد به همراه رادار جستجوی سطحی و رهگیر اپتیکی تعبیه شده است.

 

10~12.jpg

 

قسمت بعدی توپ سینه شناور هست که توسط یک پوشش پوشانده شده تا سطح مقطع راداری شناور را افزایش نده و در هنگام نیاز قسمت پوشاننده به صورت تلسکوپی در دو طرف جمع شده و توپ قادر به شلیک می باشد.

 

پوشش قسمت توپ و نحوه باز شدن آن

 

12~12.jpg

 

توپ در موقعیت های مختلف

 

thumb_111~9.jpgthumb_13~10.jpg

 

 

در قسمت پاشنه شناور سامانه پدافند هوایی کوتاه برد در نظر گرفته شده که به عنوان نمونه چیزی شبیه به سامانه Crotale NG البته به همراه دو توپ مثلا 20 م م درنظر گرفته شده است. در جایگذاری این سامانه نمونه مشابه زمین پایه آن و ابعاد سیستم خودکششی آن در شناور در نظر گرفته شده است (اطلاعات بیشتر در مورد این سامانه).

 

تصویری از سامانه زمین پایه Croatle NG

 

thumb_14~7.jpg

 

مشابه این سامانه در شناور پیشنهادی

 

15~4.jpg

 

در انتها تصویر شناور پیشنهادی را میتونید از سه نما و همینطور یه نمای نمایشی ملاحظه نمایید.

 

نمای چپ

 

16~3.jpg

 

نمای روبرو

 

17~1.jpg

 

نمای بالا

 

18~1.jpg

 

تصویر نمایشی

 

 

19~1.jpg

 

 

در انتها امیدوارم تاپیک مفید باشه و بیشتر از اون امیدوارم شاهد ادامه تاپیک و نظرات دوستان جهت اصلاح احتمالی طرح به صورت دسته جمعی باشیم. گرچه ممکنه به سرعت قابل اعمال نباشند به دلیل سایر مشغله ها.

 

استفاده از این مطلب بدون درج لینک این صفحه به عنوان منبع خلاف شرع، قانون و اخلاق پژوهشی است.

]]>29993Sat, 19 Nov 2016 20:50:53 +0000ریلگان ، پرتابگری برخواسته از معادلات ماکسولhttp://www.military.ir/forums/topic/27612-%25d8%25b1%25db%258c%25d9%2584%25da%25af%25d8%25a7%25d9%2586-%25d8%258c-%25d9%25be%25d8%25b1%25d8%25aa%25d8%25a7%25d8%25a8%25da%25af%25d8%25b1%25db%258c-%25d8%25a8%25d8%25b1%25d8%25ae%25d9%2588%25d8%25a7%25d8%25b3%25d8%25aa%25d9%2587-%25d8%25a7%25d8%25b2-%25d9%2585%25d8%25b9%25d8%25a7%25d8%25af%25d9%2584%25d8%25a7%25d8%25aa-%25d9%2585%25d8%25a7%25da%25a9%25d8%25b3%25d9%2588%25d9%2584/

RailGuns


1.jpg



پیشگفتار
پرتابگرهایی که ما می شناسیم عموما به وسیله ایجاد یک انفجار ، انرژی و سرعت اولیه ای را به پرتابه منتقل می کنند تا این پرتابه بتواند مسیر مشخصی را به سمت هدف طی کند، اما اساس کار ریلگان ها به این صورت می باشد که جریان الکرتیکی به سمت یک ریل رسانا هدایت می شود ، سپس این جریان وارد یک آرمیچر لغزان می شود (که پرتابه درون آن قرار دارد) و سپس جریان الکتریکی از ریل دیگری که موازی ریل اولیه قرار دارد و در جهت عکس خارج می شود، نتیجه این چرخه اعمال نیرویی حاصل از میدان الکترومغناطیسی ریل ها بر پرتابه می باشد که آن را با سرعت بسیار بالا به حرکت در می آورد.

2.png



ایده ساخت چنین پرتابگری مدت هاست که وجود داشته است اما عواملی مانند جرم ، اندازه و انرژی مورد نیاز این گونه از پرتابگرها مانع آن شده است که ریلگان ها به صورت عملیاتی وارد خدمت شوند. اما در سال های اخیر با پیشرفت های چشمگیر علوم نظامی امکان ساخت و عملیاتی شدن این گونه از پرتابگرها افزایش یافته است . برای نمونه در سال 2008 نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا پرتابگری را ساخت که می تواند یک پرتابه 3.2 کیلوگرمی را به سرعتی در حدود 2.4 کیلومتر بر ثانیه (~7 ماخ) برساند . نام این پروژه نیز Velocitas Eradico نهاده شده است . البته این پرتابگر ها می توانند استفاده دیگری نیز داشته باشند ، برای مثال می توان از این پرتابگرها برای ارسال سفینه های فضایی (عموما بی سرنشین) به مدار زمین نیز استفاده کرد. نکته ای قابل تامل می باشد این است که بیشتر ریلگان ها در حال ساخت و تست توسط نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا می باشد .

تاریخچه
در سال 1918 مخترع فرانسوی الاصلی به نام لوئیس اکتاو نوعی توپ الکتریکی ساخت که می توان آن را مدل اولیه ریلگان های امروزی دانست . در 1 آوریل سال 1919 او فرم اختراع خود را به شماره 1,421,435 و با نام "ماشین الکتریکی جهت شتاب دهی پرتابه ها" در ایالات متحده آمریکا به ثبت رساند. در دستگاهی که او ساخته بود، دو میله انتقال به بال های یک پرتابه متصل بود و کل دستگاه نیز تحت تاثیر یک میدان مغناطیسی قرار داشت . زمانیکه یک جریان الکتریکی به میله های انتقال متصل میشد ، پرتابه مورد نظر هم راستا با میله های انتقال و در اثر نیروی الکترومغناطیس ایجاد شده به پرواز در می آمد.

3.gif



در سال 1944 و در خلال جنگ جهانی دوم جوآشیم هانسلر از مرکز توپخانه آلمان اولین ریلگان عملیاتی جهان را ساخت تا به عنوان یک توپ ضد هوایی مورد استفاده قرار گیرد. نهایتا در اواخر سال 1944 محاسبات تئوری و کارهای تحقیقاتی اولیه چنین توپی به پایان رسید و این امکان را برای بخش پدافند ضد هوایی لوفت وافه فراهم ساخت تا مشخصات توپ مورد نیازش را برای ساخت ارائه کند. مشخصاتی که نهایتا لوفت وافه سفارش داد عبارت است از : سرعت دهانه 2000 متر بر ثانیه و پرتابه ای با سرجنگی نیم کیلوگرم . این توپ ها باید توانایی شلیک ششگانه در دوازده دور بر دقیقه را دارا می بودند ، همچنین قرار بود تا این توپ ها بر روی پلتفرم توپ های 12.8 cm Flak 40 نصب شوند . البته این توپ ها هیچگاه به مرحله تولید نرسیدند ، اما پس از جنگ جهانی دوم جزئییات این طرح مورد بررسی بیشتری قرار گرفت و نتایج جالبی را به دنبال داشت . نهایتا در گزارش سال 1947 مشخص شد که انرژی لازم جهت راه اندازی این طرح آلمان ها برابر با توان مورد نیاز جهت روشن ساختن نیمی از شهر شیکاگو بوده است .
در دهه 50 میلادی ، سر مارک الیفانت، فیزیکدان اتریشی و اولین سرپرست موسسه تحقیقات علوم فیزیک دانشگاه ملی اتریش بزرگترین ژنراتور هوموپلار جهان را با توان 500 مگاژول طراحی و تولید کرد . این ژنراتور از سال 1962 عملیاتی شد و بعدها به عنوان یک ریلگان غول پیکر جهت انجام تحقیقات علمی مورد استفاده قرار گرفت.

thumb_4.jpg thumb_5.jpg


سر مارک اولیفانت باقی مانده موتور APN با قدرت 500 مگاژول

مبانی عملکرد پرتابگر و طراحی ریلگان
قسمتی از نحوه عملکرد ریلگان ها در قسمت مقدمه توضیح داده شد. حال ادامه این مبحث را دنبال می کنیم .
آرمیچری که محل قرار گیری پرتابه است می تواند به عنوان قسمتی از پرتابه ساخته شود و یا به صورتی طراحی شود که بتواند پرتابه ها به سمت بیرون ریلگان شلیک کند ، همچنین آرمیچرهای ریلگان ها عموما از رساناهای فلزی ، جامد و لغزان ساخته می شوند ، اما بعضا از پلاسما و هیبرید ها نیز به عنوان آرمیچر استفاده می شود. یک آرمیچر پلاسمایی به وسیله ایجاد یک تخلیه الکتریکی در گاز یونیزه تشکیل می شود که می تواند یک محموله جامد نارسانا را مشابه با سیستم رانش فشار مستقیم گاز به بیرون پرتاب کند. آرمیچرهای هیبریدی ، از یک جفت رابط پلاسمایی برای اتصال یک آرمیچر فلزی به ریل های سیستم (میله های انتقال جریان) استفاده می برند. برخی از آرمیچرهای جامد نیز پس از تجاوز از آستانه سرعت خود به آرمیچرهای هیبریدی تبدیل می شوند.
در واقع می توان تفاوت اصلی ریلگان ها را با ژنراتورهای هوموپلار در این دانست که در ریلگان ها هیچ استفاده دیگری از میدان پیچه ها صورت نمی گیرد. چنین ساختاری در واقع یک موتور هوموپلار خطی خود برانگیخته است که به وسیله یک حلقه جریان کار می کند . نوع نسبتا رایج این نوع ریل گان ها ریل گان های افزایشی می باشند. در این ریل گان ها جریان به جفت رساناهای دیگری وارد می شوند تا بتوانند میدان مغناطیسی وارد بر آرمیچر در حال حرکت را افزایش دهند . در واژگان موتورهای الکتریکی ریلگان های افزایشی از ساختار Series-Wound بهره می برند. ریلگان ها به یک منبع تغذیه با جریان مستقیم پالسی نیاز دارند.
دلیل توجه به ریلگان ها در کاربردهای نظامی نیز این است که ریلگان های توانایی دستیابی به سرعت دهانه ای به مراتب بیشتر از تسلیحات متعارف -که به وسیله پیشرانه های شیمیایی تامین انرژی می شوند- دارند. این موضوع سبب می شود تا در کنار افزایش برد درگیری تسلیحات ، سرعت فاز ترمینال آن ها نیز افزایش یابد و این امر باعث می شود تا بتوان از گلوله های انرژی جنبشی به جای گلوله های شیمیایی استفاده کرد ، بنابراین طراحی ریلگان های نظامی به سمت سرعت دهانه 2 تا 3.5 هزارمتر بر ثانیه و انرژی دهانه 5 تا 50 مگاژول می باشد . برای مقایسه بهتر است بدانیم ، 50 مگاژول انرژی برابر با انرژی جنبشی یک اتوبوس مدرسه با وزن 5 تن می باشد که با سرعت 509 کیلومتر بر ساعت در حال حرکت است ! حال در ریلگان های تک حلقه ای ، جریبان لحظه پرتاب چیزی در حدود چند میلیون آمپر می باشد ، لذا منابع تغذیه ریلگان ها به گونه ای ساخته می شوند که بتوانند 5 مگاآمپر جریان را در چند میلی ثانیه برای ریلگان فراهم سازند . حال به دلیل اینکه میدان مغنایطیسی ایجاد شده در این ریلگان ها در حدود 10 تسلا می باشد ، طراحی بیشتر ریلگان ها به صورت "هوا-مرکز ، air-cored" می باشد ، به این معنا که از مواد فرومغناطیس نظیر آهن برای افزایش جریان مغناطیسی استفاده نمی شود .

thumb_6.jpg thumb_7.gif thumb_8.jpg


نمونه هایی از گلوله های انرژی جنبشی



نکته ای که وجود دارد این است که سرعت ریلگان ها در مقایسه با تفنگ های گازی نوری دو مرحله دارای سرعت دهانه کمتری می باشد ، اما در واقع با سطح تکنولوژی کنونی تفنگ های گازی نوری تنها برای ایجاد سرعت های بالا در حوزه آزمایشگاهی مناسب می باشند ، اما ریلگان ها توانایی تبدیل شدن به سلاح های عملیاتی را دارا می باشند.

9.jpg



تئوری
ریلگان ها شامل دو عدد ریل فلزی موازی می باشند که به یک منبع تغذیه متصل می باشند . زمانیکه یک پرتابه رسانا در میان این دو ریل قرار گیرد و در نهایت ریل ها به منبع اغذیه متصل شوند ، چرخه مدار کامل می شود و الکترون از سمت پایه منفی منبع تغذیه به ریل منفی و سمت پرتابه جریان پیدا می کنند ، سپس وارد ریل مثبت شده و به منبع تغذیه باز می گردد . این جریان باعث می شود تا ریل ها مانند یک مگنت (هسته مغناطیسی) الکتریکی رفتار کند و یک میدان مغناطیسی از ابتدای طول ریل ها تا مکان آرمیچر ایجاد می شود . با توجه به این موضوع که میدان مغناطیسی هر ریل در خلاف جهت یکدیگر می باشد ، در نتیجه شبکه مغناطیسی کل سیستم ( B) به گونه ای با جریان (I) برهمکنش می کند که یک نیروی لورنتز به پرتابه وارد می شود و پرتابه را هم راستا با ریل ها شلیک می کند .

thumb_10.png


میدان مغناطیسی یک هسته مغناطیسی الکتریکی میله ای



زمانی که چند میلیون آمپر جریان به ریل ها وارد شود ، نیروی بسیار عظیمی به پرتابه وارد می شود که می تواند سرعت پرتابه را به چندین کیلومتر بر ساعت برساند . تا کنون سرعت 20 کیلومتر بر ثانیه برای پرتابه های کوچکی که در ریل گان ها قرار گرفته اند نیز ثبت شده است . اما مشکلی بر سر افزایش سرعت وجود دارد و آن دمای بسیار زیاد حاصل از پرتاب می باشد ، این گرما به حدی زیاد است که می تواند ریل ها را به سرعت ذوب کند . حال برای رفع این مشکل دو راه حل وجود دارد : 1- تعویض ریل ها و 2- استفاده از مواد رسانای گرمایی که بتوانند جایگزین ریل ها شوند ولی همان اثر را از خود بروز دهند .
ملاحضات
منبع تغذیه باید توانایی ایجاد جریان های بسیار شدید ، حفظ و کنترل آن را در مدت زمان معینی دارا باشد . معیار اصلی برای منبع تغذیه در ریلگان ها ، جریانی است که می توانند به ما ارائه کنند . تا دسامبر سال 2010 بیشترین انرژی که در ریلگان ها استفاده شده است 33 مگاژول می باشد . شایع ترین نوع منبع تغذیه های مورد استفاده در ریل گان ها خازن ها و compulsator می باشد. همچنین ریل ها باید توانایی تحمل نیروهای بسیار شدید را دارا باشند و در اثر فرآیند های تبخیر که در اثر تخلیه الکتریکی رخ می دهند مقاوم باشند . این معضل در مدل های اولیه ریلگان ها باعث شده بود که این ریل ها یکبار مصرف باشند .
ضریب القا و مقاومت ریل ها و منبع تغذیه تعیین کننده طراحی ریلگان ها می باشد . تا کنون مدل های مختلفی از ریل ها و ریلگان ها ساخته و تست شده اند . بیشترین این سیستم ها توسط BAE SYSTEMS ، نیرو دریایی ایالات متحده آمریکا و موسسه تحقیقات پیشرفته آمریکا ساخته شده اند .
مواد مورد استفاده
ریل ها و پرتابه باید از مواد رسانای قوی ساخته شوند ، ریل ها باید توانایی تحمل فشارهای حاصل از پرتاب و گرمای حاصل از جریان های بالا و اصطکاک را دارا باشد . البته تست ها نشان می دهد که با طراحی مناسب می توان نیروهای منحرف کننده را منحرف ساخت و یا تقریبا از بین برد . تحقیقات نشان می دهد که نیروهای منحرف کننده می توانند باعث انسداد مجرای خروجی ریلگان نیز شوند ، درست مانند اسلحه های گرم دیگر. (گیر کنه بابا !) همچنین نیروهای جانبی دیگری نیز به پرتابه و ریل ها وارد می شوند که می توانند باعث خمش ریل ها شوند ، ریل ها نیز باید به گونه ای طراحی شوند که این نیروهای را بدون تغییری تحمل کنند.
پراکندگی حرارت
حرارت بسیار زیادی در اثر ورود جریان الکتریکی به ریل ها و اصطکاک پرتابه در حین خروج از ریلگان ایجاد می شود که این حرارت به تنهایی می تواند ریل ها و پرتابه را دچار انبساط شدید کند . این حرارت باعث ایجاد سه مشکل اساسی در ریل گان ها می شود : ذوب شدن تجهیزات ، کاهش امنیت خدمه و افزایش احتمال کشف توسط نیروهای دشمن . بنابراین باید از موادی استفاده شود که بتوانند گرمای حاصل از این پرتاب را به سرعت کاهش دهد ، در غیر این صورت تمامی تجهیزات مورد استفاده ذوب خواهند شد و یا به صورت جدی دچار آسیب دیدگی خواهند شد. فرسایش ریل ها به دلیل پرتاب و ابیراهی چند درجه ای پرتابه ها نیز از عواملی است که طول عمر ریلگان ها را کاهش می دهد .

12~0.jpg


تصویر متحرک شلیک یک گلوله از ریلگان


11.gif




پایان قسمت اول


مترجم : حامد فاتحی


All-rights reserved , Military.ir


منابع:
http://en.wikipedia.org/wiki/Railgun
http://en.wikipedia....i/Electromagnet
http://en.wikipedia....i/Mark_Oliphant
http://en.wikipedia....i/Light_gas_gun
http://www.wired.com...ilgun-launcher/

]]>27612Mon, 12 May 2014 21:40:16 +0000سلاح مخفی تجسس زیرسطحی ، SOSUShttp://www.military.ir/forums/topic/28317-%25d8%25b3%25d9%2584%25d8%25a7%25d8%25ad-%25d9%2585%25d8%25ae%25d9%2581%25db%258c-%25d8%25aa%25d8%25ac%25d8%25b3%25d8%25b3-%25d8%25b2%25db%258c%25d8%25b1%25d8%25b3%25d8%25b7%25d8%25ad%25db%258c-%25d8%258c-sosus/
[center][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10265/ttl_sosus~0.gif[/img][/center]


[size=4]بدون شک یکی از باابهت ترین و جذاب ترین جنگ افزارها برای علاقه مندان به عرصه ی نظامی گری ، زیردریایی ها هستند. پس از گذشت یک قرن از ظهور زیردریایی های نظامی ، زیردریایی ها جایگاه خود در ارتش های کلاسیک و عموما قدرتمند به خوبی پیدا کرده اند و بخش مهمی از راهبرد های نظامی کشور ها را تشکیل می دهند.[/size]

[size=4]در طول زمان همواره شکار و شکارچی تکاملی همراه با یکدیگر را تجربه می کنند ، زیردریایی ها که عرصه ی جدیدی در نبردهای امروزی بوجود آورده اند ، همراه خود این نیاز را هم ایجاد کرده اند که چگونه باید زیردریایی دشمن را کشف و رهگیری کرد. مطلبی که در ادامه می خوانیم معرفی یکی از مهم ترین ابزارهای شکار زیردریایی هاست. سامانه ای که در حدود نیم قرن محرمانه باقی ماند و هم اکنون نیز اطلاعات و تصاویر چندانی از آن در دست نیست.[/size]

[color=#0000ff][size=4][b]سامانه ی تجسس صوتی ([/b][b]Sound Surveillance System[/b] : [b]SOSUS[/b][b]) [/b][/size][/color]

[size=4]این سامانه که زاده ی 3 والد "نیاز استراتژیک دوران جنگ سرد" ، "پیشرفت های علم آکوستیک زیرسطحی در جنگ جهانی دوم" و "تلاش وصف ناپذیر مهندسی است" ، امروزه به یک ابزار کلیدی برد بلند و پیش اخطار امریکایی ها در برابر تهدیدات زیردریایی های حامل موشک های بالستیک تبدیل شده است. اگرچه رخداد یک سری وقایع در انتهای جنگ سرد از اهمیت و محوری بودن SOSUS کاست ولی همواره به عنوان این که چگونه مهندسی دانش پایه (science-based engineering) منجر به اثربخشی عملیاتی می شود ، الهام بخش است.[/size]

[color=#0000ff][size=4][b]اقیانوس شناسی و ابتکارات مهندسی[/b][/size][/color]

[size=4]تکنیک های بدوی و ناقص سونار فعال و سونار انفعالی (active and passive sonar) در جنگ جهانی اول به منظور رهگیری زیردریایی ها استفاده شد ولی این سیستم های بدوی در بهترین شرایط تنها قادر به کاوش در چند هزار متری خود بودند ، در جنگ جهانی دوم هم به ندرت سونارها قادر به دست یابی به چیزی بیش از این بودند.[/size]

[size=4]یکی از گام های مهم اولیه در توسعه ی عملکردی سونارها – و بخصوص SOSUS – اختراع عمق سنج صوتی (sonic depth finder : SDF) بود. این اختراع نه تنها عرصه ی علم آکوستیک بلکه علم اقیانوس شناسی و کف شناسی اقیانوس ها را هم متحول کرد ، آن هم با دقت و سرعتی که هیچ گاه با نمونه های پیش از این (طناب های بولت) ممکن نبود.[/size]

[size=4]ابداع این روش در ابتدا باعث شکوفایی علم زیست شناسی دریا و بستر شناسی دریاها گردید تا این که در یکی از سفرهای اکتشافی دانشمندی به نام موریس اوینگ (Maurice Ewing) که در حال بررسی انکسارناشی از زمین لرزه ها بود ، اتفاق جالبی بوقوع پیوست. وی که از بسته های انفجاری در عمق آب بعنوان منبع صوت استفاده می کرد ، متوجه یک اکوی زنجیره ای ناشی از برخورد مداوم امواج تولید شده از انفجار به بستر اقیانوس و سطح آب شد که به کمک دستگاه های موجود در کشتی آن ها به خوبی قابل دریافت بود.[/size]


[center][url="http://gallery.military.ir/albums/userpics/10265/nesea1.jpg"][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10265/thumb_nesea1.jpg[/img][/url][/center]
[center][size=2][color=#a9a9a9][font=courier new,courier,monospace]گردهمایی دانشمندان حوزه ی SOSUS ، سال 1982[/font][/color][/size][/center]

[size=4]اوینگ از این آزمایش نتیجه ی خارق العاده ای گرفت ، وی متوجه شد که با وجود کاسته شدن از قدرت امواج در هر بازتاب ، باز هم امواج قادر به سفر به مسافت های بسیار طولانی بودند ، مخصوصا امواج فرکانس پایین که میزان تضعیفشان بسیار نامحسوس بود. وی فرض کرد که مسیرهای افقی ای برای انتشار این امواج وجود دارند که در این مسیر های بخصوص ؛ امواج با بازتاب های سطح و بستر اقیانوس تلاقی ندارد و در این مسیرها سیگنال های آکوستیک صدها و حتی هزاران مایل طی مسیر می کنند و بازهم توسط هیدروفون ها (میکروفون های زیرآبی) قابل اکتشاف هستند ، وی این مسیر ها را کانال های عمقی صوت (deep sound channel) نامید.[/size]


[center][size=4][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10265/ray_diagram.gif[/img][/size][/center]

[size=4]تقریبا در همین زمان اکتشاف دیگری توسط محققان دانشگاه MIT و موسسه ی اقیانوس شناسی Woods Hole انجام شد. برای اولین بار آن ها به کمک یک bathythermograph موفق به اندازه گیری دمای آب در هر عمق از اقیانوس شدند و مهم ترین نکته ی آن این بود که آن ها توانستند سرعت های متفاوت صوت در اعماق متفاوت (SVP) را محاسبه کنند. به طور کلی هر چه عمق آب بیشتر شود ، دمای آن کاهش یافته و سرعت صوت نیز کمتر می شود.[/size]

[color=#0000ff][size=4][b]کانال عمقی صوت ، رشد بالقوه ی جنگ افزارهای ضد زیردریایی[/b][/size][/color]

[size=4]تحت تحقیقات اقیانوس شناسی – آکوستیکی که توسط اوینگ و همکارانش در دوران جنگ جهانی دوم انجام شد ، انتشار صوت در کانال عمقی تایید شد و همچنین پدیده ی دیگری تحت عنوان " منطقه ی همگرایی " (convergence zone) نیز کشف شد. بنا به این اکشتشافات اوینگ به نیروی دریایی پیشنهاد داد که یک سیستم ارتباطی مبتنی به انفجار در زمان های کدبندی شده ایجاد کنند. بالنتیجه ، در بهار سال 1944 ، اوینگ بر روی ناوشکن باکلی یک آزمایش انجام داد ، آن ها از روی این ناوشکن فیوزهای انفجاری متعددی را به عمق آب میفرستادند و کشتی دیگری که حرکت نمی کرد ، نتایج را دریافت و ثبت می کرد.[/size]

[size=4]باکلی تا مسافت 900 مایل به این کار ادامه داد و امواج به خوبی توسط کشتی غیر متحرک ثبت وضبط میشد. در نهایت این آزمایش ، بعد از جنگ جهانی دوم، منجر به توسعه ی یک سیستم جست و جو و نجات هوایی برای نجات بازماندگان سوانح دریایی شد ، یعنی سامانه ی SOFAR (Sound Fixing and Ranging). عملکرد این سامانه به این شکل است که خلبان هایی که به درون دریا سقوط می کردند ، بسته های کوچک انفجاری را در آب رها می کردند و با انفجار این بسته ها در عمق آب ، امواج این انفجار ها توسط هایدروفون ها دریافت شده و به کمک تکنیک مثلث بندی (triangulation) محل خلبان سقوط کرده مشخص می شد و تیم های نجات اعزام می شدند.[/size]


[center][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10265/haru_mooring_big_584.jpg[/img][/center]

[size=4]نیروی دریایی ایالات متحده از اواسط سال 1945 تیم های متعددی را به کار برروی این سامانه ها و انجام آزمایشات گمارد. پیشرفت های محسوسی در تکنیک ها و محاسبات بدست آمد که منجر به دقیق تر شدن هر چه بیشتر ابزار شد. همزمان شدن این پیشرفت هادر سال 1950 با تهدید زیردریایی های پرشمار شوروی که بزرگ ترین خطر برای امنیت ملی امریکا به شمار می رفتند باعث شد که فردریک هانت رئیس سابق لابراتوار اصوات زیرآبی دانشگاه هاروارد به کار برروی سامانه ای مبتنی به اصول رهگیری صوتی –زیرآبی ، به جهت کشف زیردریایی ها گمارده شود. [/size]

[size=4]در نهایت با اکتشاف این که امواج با طول موج کمتر از 500 هرتز توسط هر نوع منبع زیر آبی به آسانی به کانال عمقی صوت نفوذ می کنند و قابلیت رهگیری هرگونه زیردریایی را تا شعاع صدهامایل دارند کار بر روی اصول SOSUS آغاز شد.[/size]

[color=#0000ff][size=4][b]توسعه های اولیه[/b][/size][/color]

[size=4]به کمک یافته های هارتینگ ، موسسه تحقیقات نیروی دریایی در اواخر 1950 قراردادی را با موسسه ی AT&T و شرکت های زیرشاخه ی آن برای ساخت یک سامانه ی تجسس صوتی زیرآبی که مبتنی بر انتشار صوت در بردهای بلند باشد ، منعقد کرد. بعلاوه ، نیروی دریایی همچنان به حمایت های خود از پروژه های اوینگ ادامه می داد.[/size]

[size=4]در نهایت با مجموعه ی تلاش های انواع متخصصین ، اولین نمونه ی SOSUS در ابعاد بزرگ در ژانویه ی 1952 پا به عرصه ی وجود گذاشت : یک سامانه ی 1000 فوتی خطی متشکل از 40 هیدروفون در عمق 240 فاتومی (هر فاتوم معادل یکصد و هشتاد سانتی متر) آب .[/size]


[center][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10265/iuss-nrl.gif[/img][/center]

[size=4]بعد از پشت سر گذاشتن آزمون های اولیه که توسط یکی از زیردریایی های امریکایی با موفقیت انجام شد ، نیروی دریایی تصمیم به ایجاد چنین مراکزی در کل سواحل شرقی گرفت و در طی دو سال بعد این مراکز در تمام سواحل غربی و هاوایی هم مستقر شدند.[/size]


[center][size=4][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10265/centerville.gif[/img][/size][/center]
[center][color=#a9a9a9][font=courier new,courier,monospace][size=3]یکی از مراکز اولیه ی SOSUS [/size][/font][/color][/center]

[size=4]این SOSUS های اولیه در کف دریا در مکان هایی نصب می شدند که به آن ها قدرت دسترسی به زوایای کانال عمقی آب را می داد. خروجی های این هایدروفون ها توسط کابل های محافظت شده به مراکز نیروی دریایی (NAVFAC) منتقل می شد.[/size]

[size=4]در مراکز NAVFAC ، سیگنال های آکوستیک به منظور ایجاد بیم ها (Beam) که هر یک از آن ها معرف یک سیگنال ترکیبی از یک ناحییه ی کوچک بودند ، مورد پردازش قرار می گرفتند. تحلیل های فرکانس های دریافت شده توسط تکنیک های لوفار با جدا سازی آثار نویزهای امواج اقیانوسی داده هایی را به یک آنالیزور (به ازای هر بیم یک آنالیزور مشغول به کار بود) می داد ، هر طبقه از مراکز NAVFAC پر از صدها نفر از این آنالیزور ها بود که 24 ساعت شبانه روز در حال بررسی اثر (signature) زیردریایی ها بودند تا با تطابق دادن امواج ، زیردریایی های احتمالی را کشف کنند و با تکنیک مثلث بندی ، محل آن را کشف کنند.[/size]

[color=#0000ff][size=4][b]آغاز به کار سامانه های عملیاتی شده[/b][/size][/color]




[center][url="http://gallery.military.ir/albums/userpics/10265/800px-USS_George_Washington_28SSBN-59829.jpg"][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10265/thumb_800px-USS_George_Washington_28SSBN-59829.jpg[/img][/url][/center]
[center][font=courier new,courier,monospace][size=3][color=#808080]زیردریایی جورج واشنگتن امریکا[/color][/size][/font][/center]

[size=4]در سال 1961 ، SOSUS برای اولین بار زیردریایی جورج واشنگتن (SSBN-598) را در حد واسط امریکا تا انگلستان رهگیری کرد و در سال بعد برای اولین بار موفق شد که یک زیردریایی دیزلی شوروی را رهگیری کند. در ادامه امریکایی ها موفق شدند که زیردریایی های کلاس فاکستروت شوروی را در طی بحران موشکی کوبا رهگیری کنند.[/size]


[center][url="http://gallery.military.ir/albums/userpics/10265/800px-Cuban_Foxtrot_submarine.jpg"][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10265/thumb_800px-Cuban_Foxtrot_submarine.jpg[/img][/url][/center]
[center][font=courier new,courier,monospace][color=#a9a9a9][size=3]زیردریایی فاکستروت شوروی[/size][/color][/font][/center]


[size=4]با توجه به این که زیردریایی ها در طول زمان رفته رفته کم صداتر شدند ، SOSUS نیز بارها مورد ارتقاء قرار گرفته و قدرتمند تر شده است. امروزه به قدری سامانه ها قدرتمند شده اند که سامانه ها این توانایی را دارند که حتی هواپیماهایی که فراز اقیانوس ها هم پرواز می کنند را رهگیری کنند ، به طور مثال یکی از رهگیری های شایع انجام شده توسط SOSUS ، بمب افکن های Tu-95 شوروی/روسیه می باشد.[/size]


[center][url="http://gallery.military.ir/albums/userpics/10265/800px-Tupolev_Tu-95_Marina.jpg"][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10265/thumb_800px-Tupolev_Tu-95_Marina.jpg[/img][/url][/center]

[size=4]در سال 1963 که زیردریایی USS Thresher (SSN-593) غرق شد ، به کمک SOSUS بود که محل زیردریایی کشف شد. در سال 1968 برای اولین بار موفق شدند که زیردریایی های کلاس ویکتور و چارلی شوروی را رهگیری کنند. زیردریایی های کلاس دلتا برای اولین بار در سال 1974 رهگیری شدند.[/size]


[center][url="http://gallery.military.ir/albums/userpics/10265/USS_Thresher3B0859306.jpg"][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10265/thumb_USS_Thresher3B0859306.jpg[/img][/url][/center]
[center][size=3][font=courier new,courier,monospace][color=#a9a9a9]زیردریایی غرق شده ی Thresher [/color][/font][/size][/center]

[size=4]درسال 1968 به کمک SOSUS موفق شدند که محل زیردریایی اتمی گم شده ی USS Scorpion (SSN-589) را پیدا کنند.[/size]


[center][url="http://gallery.military.ir/albums/userpics/10265/Bow_Scorpion.jpg"][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10265/thumb_Bow_Scorpion.jpg[/img][/url] [url="http://gallery.military.ir/albums/userpics/10265/USS_Scorpion_28SSN-58929_H97221k.jpg"][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10265/thumb_USS_Scorpion_28SSN-58929_H97221k.jpg[/img][/url][/center]
[center][font=courier new,courier,monospace][color=#a9a9a9][size=3]Scorpion در اعماق دریا توسط SOSUS پیدا شد[/size][/color][/font][/center]

[color=#0000ff][size=4][b]SOSUS[/b][b] بعد از جنگ سرد[/b][/size][/color]

[size=4]در بین سال های 1970 تا 1980 به مرور ایستگاه های SOSUS کاهش[/size] پیدا کرد و با خاتمه ی جنگ سرد در دهه ی 90 نیاز به مراکز پرهزینه ی SOSUS بسیار کم شد. با توجه به مشکلات عدیده ی SOSUS نیروی دریایی بیشتر به جای سامانه های مراقبتی و مانیتورینگ دائمی که دراختیار داشت متمایل به دراختیار داشتن سامانه ای شد که بتواند صرفا در مواقع بحران و تهدید از آن استفاده کند.

[size=4]این تکامل همراه همچان پابرجاست و شکار و شکارچی دائما در حال بروزرسانی توانایی های خود هستند ...[/size]



[center][color=#282828][font=tahoma, helvetica, arial, sans-serif][b]ترجمه و تالیف : آرمان مجدی (Commandant)[/b][/font][/color][/center]


[center][color=#282828][font=tahoma, helvetica, arial, sans-serif][b][color=#000080]کپی برداری بدون ذکر منبع ممنوع[/color][/b][/font][/color][/center]

[center][color=#282828][font=tahoma, helvetica, arial, sans-serif][b][b][color=#FF0000]copyright [size=3][font=arial, sans-serif]©[/font][/size] Military.ir[/color][/b][/b][/font][/color][/center]]]>28317Sun, 17 Aug 2014 15:44:29 +0000حسگر جریانات هوایی و آبیhttp://www.military.ir/forums/topic/28551-%25d8%25ad%25d8%25b3%25da%25af%25d8%25b1-%25d8%25ac%25d8%25b1%25db%258c%25d8%25a7%25d9%2586%25d8%25a7%25d8%25aa-%25d9%2587%25d9%2588%25d8%25a7%25db%258c%25db%258c-%25d9%2588-%25d8%25a2%25d8%25a8%25db%258c/به نام خدا

 

 

مدتی است که در این انجمن عضوم و بسیار از دوستان یاد گرفتم. با توجه به مطالبی که در سایت انتشار داده میشد به خصوص رادارها ، ایده ای(تخیل؟) به ذهنم رسید که اصولا آیا میشود که تلاطم یا همون جریان به وجود آمده از حرکت اشیاء رو در فواصل تشخیص داد یا خیر؟

 

این پست رو اگرچه یک ماهی هست میخوام بزنم اما مرتب دنبال وقت میگشتم که پیدا نشد، بنابراین بیشتر یک طرح ایده است تا یک تاپیک جامع، امیدوارم دوستانی که در خصوص رادار و امواج ، لیزر و اپتیک تخصص دارند اشتباهات من رو تصحیح کنند و جلو ببرنش.

بعد از طرح ایده با جستوجو به کتابی برخورد کردم که مجموعه ای از مقالات یک کنفرانس مربوط به این موضوع رو داره که در پایان لینک رو برای دوستان علاقمند قرار دادم. آنطور که از این کتاب برمیاد موضوع به حدی جدید است که نویسنده از اون به عنوان کنفرانس عجیب یاد میکنه.اگر چه همین الان هم سنسورهایی برای تشخیص جریان وجود داره ولی شیوه هایی که در این کتاب بهش اشاره شده و تصاویری که داره، نشون میده که این تکنولوژی میتونه فراتر از یک سیستم بسته و شاید از راه دور این جریان ها رو تشخیص بده.

 

اما اصل موضوع:

بسیاری از تکنولوژی هایی که در بحث حسگرها مطرح میشوند اگرچه در انسان وجود ندارند اما برای سالها در اختیار موجودات زنده قرار داشته و رشد و تکامل یافته اند، این موضوع هم استثنا نیست. این سنسورها در آبزیان،خاکزیان و پرندگان به وفور یافت میشوند(برخی ماهی ها،عنکبوت، خفاش).این توانایی ها شامل : 1.شناسایی و تجمیع سیگنالهای طعمه در آب یا هوا 2.تعقیب بقایای هیدروداینامیک ثانیاها پس از ترک محل توسط ایجاد کننده 3.ایجاد تصاویر هیدروداینامیک از محیط در فضاهای کاملا تاریک 4.شنا یا پرواز راحت و بهینه در هنگام مواجهه با جریانات قوی و اختلال در ثبات

فکر میکنم همین کافی باشه.

 

برخی تصاویر این مقالات:

 

[url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/10145/1~15.PNG]thumb_1~15.PNG[/url]

[url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/10145/2~11.PNG]thumb_2~11.PNG[/url]

[url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/10145/3~6.PNG]thumb_3~6.PNG[/url]

[url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/10145/4~5.PNG]thumb_4~5.PNG[/url]

[url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/10145/5~5.PNG]thumb_5~5.PNG[/url]

 

کتاب رو میتونید از اینجا با حجم 22MB دانلود کنید:

http://bookzz.org/md5/5d519b7aa8a2c3806f550a17f0a20e92
 

انحصارا برای سایت military.ir

Copyright © 2014 military.ir

]]>28551Fri, 03 Oct 2014 12:02:35 +0000لیزرهای توان بالا / لیزر الکترون آزاد برای نیروی دریاییhttp://www.military.ir/forums/topic/27117-%25d9%2584%25db%258c%25d8%25b2%25d8%25b1%25d9%2587%25d8%25a7%25db%258c-%25d8%25aa%25d9%2588%25d8%25a7%25d9%2586-%25d8%25a8%25d8%25a7%25d9%2584%25d8%25a7-%25d9%2584%25db%258c%25d8%25b2%25d8%25b1-%25d8%25a7%25d9%2584%25da%25a9%25d8%25aa%25d8%25b1%25d9%2588%25d9%2586-%25d8%25a2%25d8%25b2%25d8%25a7%25d8%25af-%25d8%25a8%25d8%25b1%25d8%25a7%25db%258c-%25d9%2586%25db%258c%25d8%25b1%25d9%2588%25db%258c-%25d8%25af/ لیزرهای توان بالای 100 کیلووات را لیزر توان بالا حساب می کنند که معمولا لیزرها با توان مگاوات کاربردهای صنعتی و نظامی دارند و لیزرها با توان لحظه ای گیگاوات ، پتا وات و اگزا وات کاربرد های علمی و نظامی. بهانه این نوشتار پخش خبر ساخت لیزر با توان پتا وات در آزمایشگاه ملی لارنس لیورمور و نصب آن در جمهوری چک و خبر پخش شده از رادیو ج.ا. در مورد همکاری روسیه و امریکا برای ساخت سامانه پدافندی ضد شهاب سنگ است.[/font][/size]

[size=3][font=tahoma,geneva,sans-serif][b]متن خبر:[/b]
مرکز پرتو نور ELI[color=#FFFFFF]ء[/color](Extreme Line Infrastructure) اروپا در Dolni Brezany نزدیکی پراگ با پرداخت 45 میلیون دلار به آزمایشگاه ملی لارنس لیورمور آمریکا لیزری با قدرت لحظه ای بسیار بالا را سفارش داد. این لیزر باید بسیار پیشرفته تر از لیزر های حال حاضر در دنیا باشد و قرار است در بازه ای وسیع و بی سابقه از کاربردها، از تصویر برداری پزشکی تا فیزیک کوانتوم و امنیت ملی کاربرد داشته باشد ضمن اینکه تحقیقات دانشگاهی و صنعتی را در لبه تکنولوژی پشتیبانی بکند. آزمایشگاه لارنس لیورمور مناقصه بین المللی را برنده شد زیرا که سرمایه گذاری های وزارت انرژی آمریکا در این آزمایشگاه باعث غنی شدن این آزمایشگاه با طیف وسیعی از متخصصین سیستمهای لیزر پیچیده و مرتبط با امنیت ملی شده است.
این لیزر قادر خواهد بود که بیش از یک میلیون گیگا وات توان پیک داشته و آن را با سرعت 10 بار در ثانیه تکرار بکند. عرض پالس این لیزر (مداومت ایجاد نور با خروجی پتاوات) در حدود سه صدم پیکو ثانیه خواهد بود. این سامانه ترکیبی از اپتیک پیشرفته و دیودهای نیمه هادی لیزر پیچیده خواهد بود که برای اولین بار قرار است با این نرخ تکرار پیک در خروجی تولید بشود. کار ساخت لیزر به کمک دانشمندانی از آزمایشگاه ملی لارنس لیورمور و جمهوری چک در آمریکا انجام خواهد شد و بین سالهای 2016 الی 2017 در جمهوری چک نصب خواهد شد.
مرکز Dolni 350 میلیون دلار هزینه برداشته است و مراکز دیگر ELI هم با بودجه اروپایی اتحادیه اروپا قرار است در رومانی و مجارستان ساخته شوند که مرکز مجارستان بر روی پدیده های طبیعی در زمان بندی های بسیار کوتاه در حد هزارم فمتو ثانیه (رژیم اتو ثانیه) و مرکز رومانی بر روی فیلد جدید "فوتو نوکلیر" کار خواهند کرد.[/font][/size]

[center][size=3][font=tahoma,geneva,sans-serif][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10198/63476846867.jpg[/img][/font][/size][/center]

[size=3][font=tahoma,geneva,sans-serif][b]انواع لیزرهای توان بالا:[/b]
[b]لیزرهای شیمیایی:[/b]
تقریبا اولین لیزرهایی بودند که به قدرت در رده مگاوات رسیدند. لیزرهای شیمیایی بیشتر از نوع دوتریوم فلوراید (DF) با طول موج بین 3.6 میکرومتر و 3.9 میکرومتر و لیزر شیمیایی یودین اکسیژن (COIL) هستند که در طول موج 1.315 میکرومتر عمل می کنند. به دلیل پدیده Thermal Blooming ناشی از تفرق نورقدرت بالا در برخورد با تاثیرات اتمسفری محیط دریا، برای رساندن انرژی مناسب به هدف چندان مناسب نیستند.[/font][/size]

[size=3][font=tahoma,geneva,sans-serif][b]لیزرهای حالت جامد: (SSL)[/b]
از نظر بلوغ تکنولوژیک در حد لیزرهای الکترون آزاد هستند (هنوز جای کار دارند.م.) ولی مشخصات خاص خود را دارند. برتری اساسی لیزر حالت جامد به لیزر الکترون آزاد، حجم و پیچیدگی نسبتا کم در قدرت های بالا است. در حالیکه این لیزرها هم سیستم خنک کننده احتیاج دارند اما نیازمند ایجاد خلاء شدید و خنک سازی کرایوژنیک نیستند از آن مهمتر SSL ها به شوک و ویبریشن مقاومتر هستند و خطر تشعشع کمتری هم دارند با اینکه الکترونیکی تحریک می شوند. مشکل اساسی SSL ها در دو چیز است یکی ماندگاری نمایی حرارت در مدیوم تحریک و دیگری پیچیده شدن و حجیم شدن آنها در توان بالای 100 کیلو وات نسبت به لیزر الکترون آزاد است.SSL ها به زحمت می توانند شرایط تولید طول موج 1.045 میکرومتر را فراهم آورند ولی نمی توانند در طول موجهای 1.62 و 2.2 میکرومتر تولید داشته باشند به همین دلیل در محیط های دریایی در توان زیر 100 کیلووات می تواند مفید باشند.[/font][/size]

[size=3][font=tahoma,geneva,sans-serif][b]لیزرهای الکترون آزاد (FEL):[/b]
این نوع لیزرها ذاتا برتری های فراوانی در کاربردهای توان بالا دارند. حداقل در پیکربندی اسیلاتور، Fresnel Number کوچک تشدید کننده این اطمینان را می دهد که کیفیت پرتو لیزر خروجی خوب خواهد بود و تفرق کمی خواهد داشت. آزمایش نشان داد که این ویژگی هم در آمپلی فایرها و هم در اسیلاتورها صادق است. نکته مثبت دیگر آن است که به دلیل سرعت الکترونها در واسطه تحریک حرارت بالای تولید شده در آنها با سرعت تخلیه می گردد و بر خلاف SSL ها ماندگاری حرارت در مواد تحریک شونده برای تولید نور لیزر بسیار کمتر است. مزیت بسیار مهم FEL ها قابلیت تنظیم طول موج با تغییر ساده انرژی الکترون یا قدرت میدان موج ساز (undulator) از طریق تغییر گپ است.اگر چه این قابلیت تنظیم به خاطر محدودیت پوشش های اپتیکی محدود می شود، اما همواره برای کاربردهای هوایی و دریایی در زمان طراحی طول موج مناسب تولید شده است. FEL ها قابلیت افزایش توان به صورت پله پله را دارند. البته خروج الکترونهای استفاده شده برای تحریک و سیستم خنک ساز کرایوژنک و پمپ های خلاء و ساز زیاد و ایزوله شدن از شوک و ویبریشن کشتی مشکلات بکار گیری این تکنولوژی در نیروی دریایی است.[/font][/size]

[center][size=3][font=tahoma,geneva,sans-serif][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10198/fel_cryo.jpg[/img][/font][/size][/center]
[center][b][size=3][font=tahoma,geneva,sans-serif]ماژول‌های کرایوژنیک شتابدهنده الکترون سیستم FEL در تأسیسات ملی شتابدهنده توماس جفرسون[/font][/size][/b][/center]
[center][size=2][font=tahoma,geneva,sans-serif]http://wwwold.jlab.org/news/releases/2006/fel.html[/font][/size][/center]

[size=3][font=tahoma,geneva,sans-serif][b]شرحی بر تجهیزات انرژی مستقیم:[/b]
تسلیحات انرژی مستقیم برای دهه ها مورد توجه نظامیان آمریکایی بوده است.این تسلیحات پرتوهای بسیار پر قدرتی با ماموریت از کار انداختن یا نابود کردن هدف هستند. معمولا از یک پرتو هم برای هدف گیری و تمرکز روی هدف و هم برای نابود کردن آن استفاده می شود. نیروی هوایی آمریکا تحقیقات مربوط به لیزرهای شیمیایی، نیروی زمینی تحقیقات مربوط به لیزرهای نیمه هادی و نیروی دریایی تحقیقات مربوط به لیزر الکترون آزاد (FEL) را پشتیبانی مالی کرده اند. لیزر الکترون آزاد بر مبنای شتابدهنده پرتو الکترونی ساخته شده که باعث تحریک و انتشار امواج لیزر می شود. این نوع لیزر تشعشع پر قدرت، قابل تنظیم، انسجام و بسیار موازی شده ای را که در حال حاظر طول موجی در بازه امواج میکروویو تا ایکس دارد را تولید می کند. با اینکه پرتو لیزر الکترون آزاد خواص مشترکی با لیزرهای دارای پمپ تحریک شیمیایی یا نوری دارد مانند همسویی، اما کاربرد ان کاملا متفاوت است. بر خلاف لیزرهای گازی یا دیودی که بر انتقال بین باندی اتم ها وحالت مولکولها متکی هستند، FEL یک پرتو نسبیتی الکترون را به عنوان واسطه تولید لیزر استفاده می کند. امروزه FEL نیازمند شتابدهنده و حفاظت یونی-تشعشعی مربوطه و دیگر سیستمهای پشتیبان است. برای داشتن پرتو الکترونی نیازمند خلع هستیم که وجود پمپهای فراوان و مخصوص را طلب می کند. این لیزر قادر به رسیدن به پیک های انرژی خروجی بی نهایت پر قدرت بدون صدمه دیدن واسطه تحریک لیزر شده است. علت انتخاب این نوع لیزر توسط نیروی دریایی، قابل تنظیم و انتخاب بودن طول موج پرتو خروجی است که آنها را قادر می سازد تا محیط های دریایی به صورت بهینه کار بکنند. البته این قابلیت FEL که قادر است برق ورودی دریافتی به خود را مستقیم به انرژی خروجی تبدیل بکند ممکن است آن را برای پلتفرم های متحرکی مانند کشتی، جذاب بکند اما کماکان مشکلاتی وجود دارد که باید حل بشوند. برای مثال مشدد های اپتیکی با کارایی بالا و پوشش هایی که به خوبی با لیزرهای رده مگاوات می توانند کار بکنند از دو دهه پیش وجود دارند اما FEL مقدار بسیار زیادی هم تشعشعات هارمونیکی در طول موج ماوراء بنفش دارد که بسیاری از این پوشش ها را می تواند نابود بکند. فتوکاتدهایی که به عنوان منبع الکترونها استفاده می شوند بیش از 20 سال است که وجود دارند اما کارایی کوانتومی و قابلیت اطمینان آنها آنقدر نیست که برای یک لیزر عملیاتی لازم است و البته ستونهای بلندی که در این لیزرها استفاده می شود چندان با محیط دریایی هم خوانی ندارد.[/font][/size]

[size=3][font=tahoma,geneva,sans-serif]در اواخر دهه 60 میلادی نیروی دریایی برای سیستم دفاع نقطه ای خود از لیزرهای گازی استفاده کرد و سپس از لیزرهای شیمیایی دوتریوم فلوراید استفاده نمود که در دهه 80 توان مگاواتی را از خود به نمایش گذاشته بودند. در آن زمان در یک تست هدف سوپر سونیک نزدیک شونده از پهلوی کشتی به خوبی رهگیری شد ولی رهگیری هدفی که از روبروی کشتی نزدیک می شد به دلیل طول موج نور خروجی لیزر شیمیایی باعث ایجاد پدیده گل حرارتی (گل حرارتی پدیده ای است که بر اثر جذب انرژی لیزر های توان بالا توسط هوا در دهانه خروجی آن، باعث تغییر ضریب شکست هوا و در نتیجه پراکنده شدن نور لیزر می شود.) بر روی کشتی و تضعیف خروجی لیزر گردید به همین دلیل نیروی دریایی این نوع لیزر را کنار گذاشت. تحقیقات روی پدیده گل حرارتی (Thermal blooming) نشان داد که تنها 3 باند باریک طیف فرکانسی نزدیک به طول موجهای 1.045 میکرومتر، 1.6 میکرومتر و 2.2 میکرو متر هستند که برای لیزرهای رده مگاوات مناسب هستند. به همین دلیل بعد از اینکه تحقیقات DARPA نشان داد که هیچ لیزر پر قدرت دیگری نمی تواند روی اهداف در فواصل بسیار دور فوکوس بکند (هزاران کیلومتر!!)، لیزر الکترون آزاد که پرتو خروجی بهینه و پیوسته داشت، طول موج آن قابل تنظیم و تماما الکتریکی بود و نیاز به مواد شیمیایی نداشت مورد توجه قرار گرفت و وظیفه ساخت لیزر 10 مگاوات به عهده LANL (آزمایشگاه ملی لس آلاموس) و SDI (مرکز ابتکار دفاعی) گذاشته شد ولی FEL ها توان خروجی پایینی در آن زمان داشتند. تلاشهای محققین این مراکز بسیاری از مشکلات فنی را بر طرف کرد اما با بسته شدن پروژه در اواخر دهه 90 (به دلیل فروپاشی شوروی.م.) بسیاری از دانش های فنی بدست آمده در SDI به دلیل مستند سازی نا کافی و پراکنده شدن محققین پروژه از دست رفت از جمله پیشرفتهایی در زمینه قطعات اپتیکی، درک معماری اپتیکی مربوطه و تجربه مهندسی صنعتی در پوشش های آتروفید (Atrophide) قدرت بالا.
محققان شتابدهنده ملی تماس جفرسون وزارت انرژی امریکا (TJNAF) با پشتیبانی اداره تحقیقات دریایی نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا اولین پرتو خروجی نور FEL را در 17 ژوئن 1998 تولید کردند. 2 سال بعد لیزری با توان بیش از 150 وات تولید شد و در 15 ژولای 1999، با تولید 1720 وات نور مادون قرمز از اهداف طراحی پیشی گرفت. در سال 2008 تحقیقات بر روی ساخت نمونه با توان تولید نور مادون قرمز 14 کیلووات در جریان بوده است و کشفیات جدید در زمینه دانش شتابدهنده ها و کاربرد حفره های حامل امواج میکروویو ابرهادی در linac (شتابدهنده خطی بازیابی انرژی) افق های جدیدی را بر روی این تکنولوژی گشوده است. در برنامه آینده هدف ساخت یک لیزر 100 کیلووات بود تا راه برای ساخت صنعتی یک لیزر در رده مگاوات برای نیروی دریایی باز بشود.
برای قابل استفاده کردن FEL در محیط واقعی مراحل زیر باید انجام می شد:[/font][/size][list=1]
[*][size=3][font=tahoma,geneva,sans-serif]حل مشکل حرکت و لرزش پیوسته کشتی[/font][/size]

[*][size=3][font=tahoma,geneva,sans-serif]حل مشکل تشعشع و ایمنی[/font][/size]

[*][size=3][font=tahoma,geneva,sans-serif]حفاظت سامانه ظریف از ترکشها و شرایط میدان نبرد[/font][/size]

[*][size=3][font=tahoma,geneva,sans-serif]تامین انرژی[/font][/size]

[*][size=3][font=tahoma,geneva,sans-serif]پشتیبانی از سیستمهای سرمایش کرایوژنیک آن[/font][/size]

[*][size=3][font=tahoma,geneva,sans-serif]پیش بینی پمپهای خلاء[/font][/size]

[*][size=3][font=tahoma,geneva,sans-serif]انتقال پرتو از خروجی لیزر به جهت دهنده پرتو[/font][/size]

[*][size=3][font=tahoma,geneva,sans-serif]مهندسی سامانه جهت دهنده پرتو[/font][/size]

[*][size=3][font=tahoma,geneva,sans-serif]اموزش نیروی انسانی برای بهره برداری و نگهداری از چنین سامانه پر خطر و حساس[/font][/size]
[/list]

[center][size=3][font=tahoma,geneva,sans-serif][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10198/Fotoshooting_DESY_FLASH-Tunnel_Page_4.jpg[/img][/font][/size][/center]
[center][size=3][font=tahoma,geneva,sans-serif][b]ماژول‌های شتابدهنده لیزر الکترون‌ آزاد [i]FLASH[/i]، مرکز تحقیقات الکترون-سینکروترون هلمهولتز آلمان[/b][/font][/size][/center]
[center][size=2][font=tahoma,geneva,sans-serif]http://flash.desy.de/#[/font][/size][/center]

[size=3][font=tahoma,geneva,sans-serif]بن مایه علمی: Scientific Assessment of High-Power Free-electron Laser Technology[/font][/size]
[size=3][font=tahoma,geneva,sans-serif][url="http://lib.freescienceengineering.org/view.php?id=663356"]http://lib.freescien...w.php?id=663356[/url][/font][/size]

[size=3][font=tahoma,geneva,sans-serif]بن مایه خبری که بهانه این نوشتار گردید[/font][/size]
[size=3][font=tahoma,geneva,sans-serif][url="http://en.wikipedia.org/wiki/Extreme_Light_Infrastructure"]http://en.wikipedia...._Infrastructure[/url][/font][/size]
[size=3][font=tahoma,geneva,sans-serif][url="https://www.llnl.gov/news/newsreleases/2013/Sep/NR-13-09-06.html#.UviWtLQsAo5"]https://www.llnl.gov...ml#.UviWtLQsAo5[/url][/font][/size]
[size=3][font=tahoma,geneva,sans-serif][url="http://www.laserfocusworld.com/articles/2013/09/llnl-wins-45m-to-build-extreme-light-infrastructure-laser.html"]http://www.laserfocu...ture-laser.html[/url][/font][/size]
[size=3][font=tahoma,geneva,sans-serif][url="http://isna.ir/fa/news/92111812598/%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AD%DB%8C-%D9%84%DB%8C%D8%B2%D8%B1-%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D9%85%D8%B1%DA%AF-%D8%A8%D8%A7-%D9%82%D8%AF%D8%B1%D8%AA-100-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D8%A8%D8%B1"]http://isna.ir/fa/ne...-100-هزار-برابر[/url][/font][/size]
[size=3][font=tahoma,geneva,sans-serif][CODE]http://www.dailymail.co.uk/sciencetech/article-2552589/The-real-life-DEATH-STAR-US-researchers-developing-laser-powerful-Earths-power-stations-combined.html[/CODE][/font][/size]


[size=3][font=tahoma,geneva,sans-serif]با تشکر فراوان از جناب [url="http://www.military.ir/forums/user/12446-emp/"]EMP[/url] بابت تدارک و ترجمه این مطلب. [/font][/size]
[size=3][font=tahoma,geneva,sans-serif]استفاده از این مطلب تنها با ذکر military.ir به عنوان منبع مجاز است.[/font][/size]]]>27117Tue, 18 Feb 2014 08:34:54 +0000كاربرد پيل سوختي در زيردرياييhttp://www.military.ir/forums/topic/9908-%25d9%2583%25d8%25a7%25d8%25b1%25d8%25a8%25d8%25b1%25d8%25af-%25d9%25be%25d9%258a%25d9%2584-%25d8%25b3%25d9%2588%25d8%25ae%25d8%25aa%25d9%258a-%25d8%25af%25d8%25b1-%25d8%25b2%25d9%258a%25d8%25b1%25d8%25af%25d8%25b1%25d9%258a%25d8%25a7%25d9%258a%25d9%258a/ ببخشيد ولي نمي شد اين فايلا رو با گالري سايت آپلود كرد[/color]

[url=http://f.imagehost.org/download/0802/102573-10001][img]http://f.imagehost.org/0802/102573-10001.jpg[/img][/url]]]>9908Tue, 09 Feb 2010 09:51:14 +0000آیا ناوهای هواپیمابر از بین می روند؟ بله (ایران دومین قاتل بالستیک ناوهای هواپیمابر در جهان)http://www.military.ir/forums/topic/25392-%25d8%25a2%25db%258c%25d8%25a7-%25d9%2586%25d8%25a7%25d9%2588%25d9%2587%25d8%25a7%25db%258c-%25d9%2587%25d9%2588%25d8%25a7%25d9%25be%25db%258c%25d9%2585%25d8%25a7%25d8%25a8%25d8%25b1-%25d8%25a7%25d8%25b2-%25d8%25a8%25db%258c%25d9%2586-%25d9%2585%25db%258c-%25d8%25b1%25d9%2588%25d9%2586%25d8%25af%25d8%259f-%25d8%25a8%25d9%2584%25d9%2587-%25d8%25a7%25db%258c%25d8%25b1%25d8%25a7%25d9%2586-%25d8%25af%25d9%2588/
[color=#00356A][color=#00356A][color=#003A73] امروزه نیروی دریایی ایلات متحده دارای 10 فروند ناو هواپیمابر عملیاتی با پیشران اتمی می باشد. این شناورهای 90 هزار تنی به وزنه بسیار سنگینی در سیاست خارجی آمریکا تبدیل شده اند و می توان گفت که به محض این که منافع آمریکا در هرجای دنیا به خطر افتاد اولین سوال این است،نزدیکترین ناوهواپیمابر به آن منطقه کجاست؟ در جریان درگیرهای دهه 80 میلادی در لبنان ، جنگ اول و دوم خلیج فارس و کوزوو این ناوها حضوری همیشگی داشتند. اما با توجه به این نکته که بعد از جنگ دوم جهانی هیچ ناو هواپیمابر آمریکایی تاکنون غرق نشده است این سوال در ذهن نقش می بندد که، آیا ناوهای هواپیمابر شکست ناپذیرند؟[/color][/color][/color][/font][/size]
[center]
[url="http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/iyz6jsj7u7uwj77o35t3.jpg"][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/normal_iyz6jsj7u7uwj77o35t3.jpg[/img][/url][/center]

[size=3][font=tahoma,geneva,sans-serif][color=#00356A][color=#00356A][color=#003A73]اتحاد جماهیر شوروی سابق در دوران جنگ سرد که عنوان یکی از دو ابرقدرت جهان را یدک می کشید همواره به دنبال راهی برای مقابله با تهدیدات ناوهای هواپیمابر آمریکا بود. اتحاد شوروی به علت مشکلات اقتصادی و تکنولوژیکی هیچ گاه به دنبال برابری با نیروی دریایی آمریکا در زمینه ناوهای هواپیمابر نرفت و دست به پاسخی غیر متعارف برای مقابله با این تهدید زد.در پایان جنگ دوم جهانی بخش های زیادی از سلاح های آلمانی مثل زیردریایی ها یو- بوت و موشکهای کروز سری وی -1 دست یافتند. روسها همچنین با مطالعه استراتژی نیروی هوایی آلمان در زمینه جنگ دریایی به این نتیجه رسیدند که بایستی موشکهای کروز ضد کشتی را با زیردریایی ها و بمب افکن ها ترکیب کرد و بر علیه ناوگان سطحی آمریکا و ناتو به کار برد.[/color][/color][/color]
[color=#00356A][color=#00356A][color=#003A73] در نتیجه در طول سالهای جنگ سرد نسلهای مختلفی از بمب افکنها ، زیردریایی ها و موشکهای ضد کشتی در شوروی ساخته شد. در طول دهه 70 و 80 میلادی و با جدی تر شدن تهدید شوروی نیروی دریایی آمریکا دست به معرفی سامانه راداری و دفاع ضد موشکی ایجیس و سری موشکهای سطح به هوای استاندارد زد. اتحاد شوروی برای از بین بردن این تهدید دست به تغییراتی در جنگ افزارهای خود زد. نسل جدید موشکهای ضد کشتی روسی مثل اس اس ان 19 و اس اس ان 22 دارای برد و سرعت بیشتر شده و عمدتا سرعت آنها به بیش از سرعت صوت رسید. ارتقاء دیگر استفاده از حالت سینه مال در حرکت این موشکها بود. در موشکهای قدیمی تر از حالت شیرجه از ارتفاع بالاتر بر روی هدف استفاده می شد اما در موشکهای جدید در مرحله نهایی پرواز موشک به ارتفاعی در حدود 3 تا 5 متری سطح آب میرود و موشک خود را از دید رادارهای دشمن پنهان می کند.نهایتا رادارهای دشمن در فاصله کمی توانایی شناسایی موشک را دارند و زمان واکنش به کمتر از 25 ثانیه می رسد. در زمینه هواپیماها هم روسها دست به افزایش سرعت هواپیماهای نسل بک فایر و افزایش قابلیت پنهان کاری زیردریایی ها خود زد.[/color][/color][/color][/font][/size]


[center][url="http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/g25jjdknbfturz13ojbz.jpg"][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/normal_g25jjdknbfturz13ojbz.jpg[/img][/url]
[size=3][font=tahoma,geneva,sans-serif][color=#00356A][color=#00356A][color=#003A73][color=#FF0000]موشک اس اس ان 22 موسکیت،کابوس نیروی دریایی امریکا[/color][/color][/color][/color][/font][/size][/center]

[size=3][font=tahoma,geneva,sans-serif][color=#00356A][color=#00356A][color=#003A73]بنا بر اظهار نظر کارشناسان برای غلبه به یک شناور که از سامانه دفاعی ایجیس بهره می برد بایستی چیزی بین 6 تا 10 موشک کروز ضد کشتی مافوق صوت را به صورت همزمان به سمت یک هدف شلیک کرد. برای از بین بردن یک ناو هواپیمابر در کلاس نیمیتز روسها به صورت استاندارد چیزی نزدیک به 24 موشک را به سمت یک ناو هواپیمابر شلیک می کنند.[/color][/color][/color]

[color=#00356A][color=#00356A][color=#003A73]اما پس از پایان جنگ سرد و فروپاشی شوروی سابق نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا در دو منطقه جدید با دو نیروی متفاوت رودرو شد. یکی از این مناطق تنگه تایوان و نیروی دریایی ارتش آزادیبخش خلق چین است که سالهاست بر سر مسئله تایوان با آمریکا درگیری دارد و چندین بار نیز دو طرف تا مرز یک درگیری کامل نظامی پیش رفته اند.کشور چین نیز با توجه به الگوی روسیه به سمت ساخت زیردریایی های مسلح به موشک کروز رفت. در دوره پس از فروپاشی شوروی ، کشور چین دست به سرمایه گذاری سنگینی در بخش زیرسطحی ها با کمک روسیه زد و خصوصا در بخش زیردریایی های دیزل الکتریک برای آبهای کم عمق تر به پیشرفتهای زیادی نایل شده است. شاید بتوان با زدن یک مثال و شرح آن واقعه به پیشرفتهای وسیع چین در این زمینه پی برد. در روز 26 اکتبر سال 2006 میلادی یک زیردریایی کلاس سانگ نیروی ارتش آزادی بخش خلق چین در فاصله 8200 متری ناو هواپیمابر یو اس اس کیتی هاوک در منطقه اوکیناوای ژاپن به سطح آب آمد.این حادثه به معنای واقعی موجب ترس و به وجود آمدن بحثهای بسیار جدی در سطوح بالای فرماندهی نیروی دریایی آمریکا شد و این سوال را به وجود آورد که اگر آن یک جنگ واقعی بود ، چه اتفاقی رخ می داد؟[/color][/color][/color]
[color=#00356A][color=#00356A][color=#003A73] نسل جدید زیردریایی های چینی نیز مثل کلاس یو آن از بدنه ای جاذب امواج صدا و یک پروانه بسیار کم صدا بهره می برد که شناسایی آن را بسیار مشکل کرده است. مسئله بعد استفاده از موشکهای بالستیک برای هدف قرار دادن ناوهای هواپیمابر است. چین نسل جدیدی از موشکهای بالستیک را به خدمت گرفته است که با استفاده از رادار و امواج فروسرخ توانایی یافتن و مورد اصابت قرار دادن ناوهای هواپیمابر را دارد که با توجه به سرعت بسیار بالایی که در مرحله برخورد به هدف دارا می باشند و تقریبا دفاع در برابر این موشکها را غیر ممکن کرده است.
اما کشور دیگری که در حدود 30 سال است رودروی ایالات متحده ایستاده است و سابقه درگیری با این کشور در عرصه دریا را نیز دارد ، جمهوری اسلامی ایران است. تجربه درگیری بین نیروی دریایی ارتش ایران و ناوگان آمریکا در خلیج فارس ، ایران را به این نتیجه رساند که بایستی به دنبال شیوه متفاوتی برای مقابله با این تهدیدات باشد. در اینجا نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی با تاکتیکی جدید و به نوعی بی سابقه به میدان آمد که شاید در نگاه اولیه تا حدودی مضحک باشد،قایق های تندروی مسلح![/color][/color][/color]

[color=#00356A][color=#00356A][color=#003A73]اما شاید بتوان با نگاهی به رزمایش نبرد هزاره، سال 2002 به قدرت واقعی قایق های تندرو پی برد.در این رزمایش که یکی از گران ترین رزمایش های تاریخ آمریکا بود، دو تیم آبی و قرمز که تیم قرمز شامل قایق های تندرو و موشکهای کروز پرتابی از ساحل و تیم آبی شامل یک گروه رزمی ناو هواپیمابر و یک گروه تهاجمی آبی – خاکی بودند با هم درگیر شدند.در کمتر از 20 دقیقه تیم آبی 16 فروند از شناورهای اصلی خود را از دست داده بود.مسئله اصلی این است که محیط خلیج فارس و جزایر ایرانی در آن به همراه عمق کم آب در خلیج فارس این منطقه را به مکانی ایده آل برای مانور دادن و انجام عملیات توسط قایق های تندرو تبدیل کرده است. و در عین حال شناورهای نیروی دریایی آمریکا که در اصل برای آبهای آزاد طراحی شده اند در چنین محیطی دچار مشکل خواهند شد. مسئله دیگر محیط زیر آبی خلیج فارس است که به دلیل شکل خاص خود سیستم های سونار نیروی دریایی آمریکا را که برای عملیات در آبهای آزاد طراحی شده است را دچار مشکل کرده است که برای نمونه می توان به برخورد زیردریایی آمریکایی و نفتکش ژاپنی در تنگه هرمز اشاره کرد.[/color][/color][/color]
[color=#00356A][color=#00356A][color=#003A73]زیردریایی های کوچک کلاس غدیر نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران نیز به دلیل طراحی خاص خود به شکل ایده آلی برای منطقه خلیج فارس مناسب هستند و توانایی عملیاتی بالایی را در اختیار نیروی دریایی ارتش ایران می گذارند. مسئله بعد که سوالات بی شماری را درباره توانایی واقعی این ناوها به وجود آورد منتشر شدن فیلمی از یک پرنده بی سرنشین ایرانی برفراز ناو هواپیمابر یو اس اس رونالد ریگان بود که باعث تعجب بسیاری از کارشناسان دفاعی در سراسر دنیا شد. اگر آن پرنده مسلح بود و واقعا قصد حمله داشت چه می شد؟[/color][/color][/color]

[color=#00356A][color=#00356A][color=#003A73]مسئله بعدی پرتاب گر های بیشمار موشکهای کروز ضد کشتی ایران در سرتاسر خطوط ساحلی خود است که با توجه به متحرک بودن این سامانه ها امکان شناسایی و انهدام آنها در آن گسترده پهناور امری تقریبا غیر ممکن است.همچنین مسلح شدن ایران به اژدر حوت با سرعت 100 متر بر ثانیه که سریعترین اژدر جهان می باشد می تواند هر نیروی متخاصمی را به اندیشه جدی در باره حمله به ایران وادار کند.اما شاید یکی از آخرین و ترسناکترین ابداعات ایران در زمینه جنگ های دریایی موشک بالستیک خلیج فارس با قابلیت ضد کشتی باشد که به مانند تلاش های چین در این زمینه به نتیجه رسیده و به علت سرعت بالا در فاز شیرجه نهایی بر روی هدف دفاع در برابر آن را غیر ممکن می کند.[/color][/color][/color][/font][/size]


[center][url="http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/ow2dfj757a14p2yijj8w.jpg"][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/normal_ow2dfj757a14p2yijj8w.jpg[/img][/url][/center]

[center][url="http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/np31uv72cnz5qaaq0i5.jpg"][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/normal_np31uv72cnz5qaaq0i5.jpg[/img][/url][/center]
[center][size=3][font=tahoma,geneva,sans-serif][color=#00356A][color=#00356A][color=#003A73][color=#FF0000]موشک بالستیک خلیج فارس؛ دومین قاتل بالستیک ناوهای هواپیمابر در جهان[/color][/color][/color][/color][/font][/size][/center]
[size=3][font=tahoma,geneva,sans-serif][color=#00356A][color=#00356A][color=#003A73]در پایان شاید بتوان این نکته را مطرح کرد که ناوهای هواپیمابر آمریکا تاکنون در برابر یک تهدید جدی آزمایش نشدند ، اما حوادثی که در بالا به آنها اشاره شد به شکلی جدی توانایی های ناوهای هواپیمابر در حفاظت از خود را زیر سوال می برد.[/color][/color][/color][/font][/size]


[url="http://captabas.blogfa.com/post-155.aspx"]http://captabas.blog...m/post-155.aspx[/url]

[color=#000080]با عرض پوزش به علت تاخیر، تصاویر به گالری و تالپیک به بخش [/color][url="http://www.military.ir/forums/forum/40-%d9%81%d9%86%d8%a7%d9%88%d8%b1%db%8c-%d8%af%d8%b1%db%8c%d8%a7%db%8c%db%8c/"][color="#0080C0"]فناوری دریایی[/color][/url][color=#000080] منتقل شد. Electro_officer[/color]
[color=#000080]دوستان عزیز دقت کنند با توجه به آپلود تصاویر در گالری از این پس از انتقال تصاویر بدون واترمارک Military.ir معذورم.[/color] :rose:]]>25392Sun, 11 Aug 2013 11:25:40 +0000همه چیز درمورد ناو هواپیمابرhttp://www.military.ir/forums/topic/25724-%25d9%2587%25d9%2585%25d9%2587-%25da%2586%25db%258c%25d8%25b2-%25d8%25af%25d8%25b1%25d9%2585%25d9%2588%25d8%25b1%25d8%25af-%25d9%2586%25d8%25a7%25d9%2588-%25d9%2587%25d9%2588%25d8%25a7%25d9%25be%25db%258c%25d9%2585%25d8%25a7%25d8%25a8%25d8%25b1/ [color=#333333]"تئودور روزولت " بیان کرد که هنگام بروز بحران در هر منطقه از جهان اولین سوالی که به ذهن افراد بلندپایه سیاسی آمریکا خطور می کند این است که نزدیکترین ناو هواپیمابر به منطقه کجاست.[/color]

[color=#333333]ناو هواپیما بر با ارتفاعی برابر با یک ساختمان بیست طبقه (از آب) و طولی برابر از آب با 333 متر در همان نگاه اول تعجب همگان را بر می انگیزند اما دلیل آن بزرگی و عظمت بی نظیر ناو نیست[/color]
[color=#333333]بلکه توانایی این فرودگاه کوچک در به پرواز در آوردن سریع هواپیما های جنگی است [/color]
[color=#333333]از بعد نظامی خود ناو اسلحه ی قابل استفاده ای محسوب نمیشود بلکه این قدرت هوایی مستقر در آن است که ناو هواپیما بر را در میدان نبرد تبدیل به کابوس می کند [/color]
[color=#333333]در آب های آزاد ناو های هواپیما بر بعنوان قلمرو ان کشور محسوب میشوند و خدمه می توانند به مانند اینکه در کشور خود هستند رفتار نمایند البته تا زمانی که به محدوده ی سواحل کشور های دیگر نزدیک نشوند[/color]
[color=#333333]ناو هواپیما بر می تواند با سرعت 64 kmبر روی آب حرکت کند و این یعنی توانایی رسیدن به منطقه ی [/color]
[color=#333333]درگیری طی حداکثر چند هفته[/color][/font]
[center]
[font=tahoma,geneva,sans-serif][color=#333333][color=#008000][i]ساختمان ناو هواپیمابر[/i][/color][/color][/font]
[IMG]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/image001.jpg[/IMG][/center]


[font=tahoma,geneva,sans-serif][color=#333333]با بیش از یک میلیارد قطعه در بین یکی از پیچیده ترین ماشین های ساخته شده توسط بشر قرار میگیرند[/color]
[color=#333333]بدنه ی کشتی از ورقه های مقاوم و محکم فولاد چند اینچی ساخته شده که مقاومت فوق العاده ای در برابر آتش سوزی و آسیب های ناشی از میدان نبرد دارد. تکیه گاه اصلی سازه ای کشتی از سه تیر افقی تشکیل شده است [/color]
[color=#333333]بخش بدنه در زیر خط آب به صورت قوس دار و تسبتا باریک است و بخش بالای خط آب به طرف بیرون گسترده میشود تا عرشه ی پروازی را تشکیل دهد[/color]
[color=#333333]بخش زیری نیز از دو لایه ی مجزا بوده که در صورت اصابت اژدر لایه دوم به عنوان محافظ عمل کرده و از غرق شدن کشتی جلوگیری می کند[/color]
[color=#333333]سیتم پیشرانه ی ناو از دو راکتور هسته ای تشکیل یافته است که در محفظه ای زره پوش در وسط ناو قرار دارند که نیروی توربین های ناو را تامین می کنند البته راکتور های هسته ای خطرات خاص خود رادارند ولی تا بیست سال نیازی به سوخت گیری ندارند و سوخت گیری مجدد آنها سه سال به طول می انجامد [/color]

[color=#333333][color=#008000]به ارقام زیر در مورد ناوهای کلاس نیمیتز توجه کنید:[/color][/color]
[color=#333333]· ارتفاع کلی برابر 74 متر[/color]
[color=#333333]· وزن فولاد سازه ای 54000 تن [/color]
[color=#333333]· مساحت عرشه ی پروازی 1.8 هکتار[/color]
[color=#333333]· وزن هر کدام از لنگر ها 30 تن [/color]
[color=#333333]· وزن هر یک از دانه های زنجیر لنگر 160 کیلو گرم [/color]
[color=#333333]· وزن هر یک از پروانه ها 30 تن [/color]
[color=#333333]· تعداد تلفن های داخلی ناو 2500 خط[/color]
[color=#333333]· تعداد تلویزیون های ناو 3000 دستگاه[/color]
[color=#333333]· ظرفیت ذخیره ی غذای یخ زده وخشک شده در ناو برابر با 6000نفر برای 70 روز[/color]
[color=#333333]تعداد پزشک 6 ، دندان پزشک 5 و یک بیمارستان 51 تخت خوابی[/color]

[color=#333333][color=#008000]برخواستن هواپیما از ناو taking off[/color][/color]
[color=#333333]عرشه ی پروازی ناو از پر هیجان ترین و خطرناک ترین محل ها برای کار است [/color][color=#333333]در مقایسه با خدمه ی زمینی عرشه ی پروازی برای خلبان ها چندان خطرناک نبوده[/color][color=#333333] ولی دشواری مخصوص به خود را دارد چون طول باند کوچکتر از طول باند ها معمولی است .[/color][color=#333333] بنابراین هواپیما نیازمند سیستم های خاصی برای پرواز و فرود است.[/color]

[color=#333333]برای اینکه به پرواز در آوردن هاپیماها آسانتر انجام گیرد ناو در خلاف جهت باد وبا سرعت زیاد حرکت می کند این عمل باعث بیشتر شدن نیروی لیفت بال می شود اما این کار ناکافی است بنابراین از وسیله ای برا شتاب دادن به هواپیما استفاده میشود که کاتاپولت نام دارد [/color]

[color=#333333]قبل از پرتاب خلبان از تمام قدرت موتور استفاده میکند و افسر کاتاپولت با اشاره ی خلبان میله ی[/color]

[color=#333333]نگهدارنده ی را رها می کند[/color]
[color=#333333]سیتم کاتاپولت می تواند یک جنگنده ی 20 تنی را در عرض 2ثانیه از صفر به 270 کیلومتر برساند [/color]

[color=#333333]هر ناو قادر است در هر 20 ثانیه یک هواپیما را به پرواز در بیاورد[/color]

[color=#333333][color=#008000]فرود هواپیما بر عرشه ی ناو [/color][/color]

[color=#333333]فرود یا نشستن روی ناو یکی از سخت ترین کارهایی است که یک خلبان با آن مواجه میشود. عرشه ی ناو فقط 150 متر برای فرود هواپیما دارد و این ناکافی است.[/color]

[color=#333333]برای فرود بر روی عرشه ی ناو ،هرهواپیما باید دارای قلاب دم tail hookباشد .[/color]

[color=#333333]خلبان هنگام فرود خلبان با تقرب صحیح سعی میکند یک از چهار کابل نگهدارنده ی روی عرشه ی ناو را بگیرد این کابل های فولادی به سیلندرهای هیدرولیکی زیر عرشه متصل هستند که وقتی قلاب دم هواپیما[/color]

[color=#333333]با یکی از این کابل ها درگیر شد کابل بیرون آمده در نتیجه سیلندر انرژی هواپیما را جذب میکند چنین سیستمی میتواند هواپیمایی با 24تن وزن و با سرعت 241 کیلومتر بر ساعت را در 96 متر متوقف کند[/color]
[color=#333333]برای کمک به خلبان در فرودی دقیق فردی که به افسر علائم معروف است از طریق رادیو و همچنین چراغ های روی عرشه ی ناو او را راهنمایی میکند.[/color]
[color=#333333]علاوه بر راهنمایی های افسر فرود، خلبان تقرب را با کمک یک سیستم نوری به نام لنزهای اپتیکی فرنسل نیز انجام میدهد این لنزها از یک سری چراغ ها لیزری تشکیل شده که توسط ژیروسکوپ پایدار شده اند[/color]

[color=#008000]فرماندهی یا جزیره [/color]
[color=#333333]مرکز فرماندهی ناو و عرشه ی پروازی ساختمانی به نام جزیره است .این ساختمان حدود 46متر ارتفاع ولی فقط با 6متر پهنا در پایه جای زیادی را اشغال نمیکند [/color]

[color=#333333]روی سقف ساختمان فرماندهی ناو رادارها و آنتن های مخابراتی ناو قرار دارد که قابلیت شناسایی کشتی ها [/color]
[color=#333333]و هواپیماهای خودی و دشمن را دارد [/color]
[color=#333333]در بالاترین طبقه ی این ساختمان ، مرکز کنترل پرواز اصلی قرار دارد که بر فعالیت های ناو و پروازها تا شعاع 8 کیلومتری نظارت دارد [/color]
[color=#333333]در طبقه ی پایین مرکز کنترل پرواز ،مرکز فرماندهی کشتی قرار دارد در این طبقه کاپیتان ، [/color]
[color=#333333]افسر سکاندار ناو ،افسر موتور قرار دارد [/color]
[color=#333333]طبقه ی زیرین مرکز فرماندهی کشتی، اتاق ادمیرال(فرمانده کل گروه رزمی شامل ناو هواپیما بر ،دو ناوچه شلیک موشک ها هدایت شونده ، یک ناوشکن ،یک زیر دریایی ،یک ناو محافظ ضد حملات زیر دریایی و در نهایت یک کشتی لجیستیکی) وجود دارد [/color]

[color=#008000]آشیانه هواپیماها[/color]
[color=#333333]روی عرشه تعداد کمی هواپیما را میتوان پارک کرد با توجه به اینکه که فضای کافی برای پارک 80 تا 100 فروند هواپیما نیاز است وقتی هواپیما مورد استفاده قرارنمی گیرد به آشیانه فرستاده میشود [/color]

[color=#333333]آشنایه هواپیما دو طبقه پایین تر از عرشه ی پروازی قرار دارد که 209 متر طول 34 متر عرض و 8متر ارتفاع دارد [/color]
[color=#333333]تیپ هوایی مستقر در ناو از 9 اسکادران تشکیل شده که جمعا 70 تا 80 فروند را تشکیل میدهد نا گفته نماند در زرادخانه ناو بیش از 4000 از انواع بمب ها و موشک ها وجود دارد[/color][/font]

[font=tahoma,geneva,sans-serif][color=#333333][color=#008000]خدمه و زندگی در ناو [/color][/color]
[color=#333333]ناو ها معمولا به شهر های روی آب معروف اند و معمولا بین 5000 تا 6000 خدمه در ناو کار میکنند که حدود 2500 نفر ازآنها مربوط به تیپ هوایی و بقیه خدمه ی کشتی هستند [/color]

[color=#333333]ناگفته نماند بیشتر این افراد تا مدت ها پا به عرشه نمی گذارند [/color]
[color=#333333]زیرا مکان بسیار خطرناکی برای افراد نااشناست[/color]
[color=#333333]افرادی هم که در عرشه هستند تابع مقررات و نظم خاصی هستند بطوریکه عدم دقت یکی از خدمه ممکن است فاجعه ای به دنبال داشته باشد [/color]
[color=#333333]تما افراد مسئول روی عرشه لباس های رنگی مربوط به شغل خود را میپوشند که شامل موارد زیر است [/color]
[color=#333333]ارغوانی: مسئول سوخت هواپیما [/color]
[color=#333333]آبی : جابجا کننندهای هواپیما مسئولان بالابر، رانندهای یدک کش و مسئولان ارتباطات[/color]
[color=#333333]سبز: مسئولان کاتاپولت ،کابل های نگهدارنده و افسران راهنمای هواپبیما[/color]
[color=#333333]قرمز : افسران مهمات، مسئولان عملیات نجات [/color]

[color=#333333]قهوه ای : افسران تیپ هوایی[/color]

[color=#333333]سفید: بازرسان ،افسران ناظر و تیم پزشکی[/color]

[color=#333333][color=#008000]تسلیحات تدافعی ناو :[/color][/color]
[color=#333333]با اینکه خود ناو سلاح جنگی ای محسوب نمیشود ولی جهت بالا بردن قدرت دفاعی آن هر ناو هواپیمابر مجهز به موشک های زمین به هوای seasparrow و موشک های ضد موشک RAM و چهار توپ چرخان 20 میلیمتری با برد 1.5 کیلومتر میباشد [/color]

[color=#333333]همچنین دارای سیستم ها ی CHAFF و flare و طعمه های یدک کش شونده نیز هست [/color][/font]
[center]
[IMG]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/Aircraft2852911416931.jpg[/IMG][/center]

[font=tahoma,geneva,sans-serif][color=#333333][color=#FF0000]تعداد ونوع ناو های هواپیمابر در کل جهان[/color][/color]



[color=#333333]امروزه در كل جهان، 21 ناو هواپیمابر فعال در اختیار 9 کشور قرار دارد، ضمن اینکه 10 کشور دارای ناوهواپیمابر هستند:

1- ایالات متحده آمریكا: [color=red]15 ناو هواپیمابر[/color] (در حال خدمت یا استراحت یا ساخت)

2- بریتانیا: ([color=red]6 ناو هواپیمابر، [/color]4 در خدمت و 2 در حال ساخت)

3- فرانسه: [color=red]یك ناو[/color] (شارل دوگل)

4- ایتالیا: (كاوور) (در حال ساخت)

5- روسیه: [color=red]یك ناو فعال[/color] (آدمیرال كوزنتسف)

6- هند: [color=red]یك ناو[/color] (آدمیرال كورشكوف) (خریداری شده از روسیه)

7- چین: (Varyag) (غیرفعال، خریداری شده از اوكراین)

8- اسپانیا: ([color=red]دو ناو هواپیمابر، [/color]یكی در حال خدمت و یكی در حال ساخت)

9- برزیل: ([color=red]São Paulo[/color]) (خریداری شده از فرانسه)

10- تایلند: (HTMS Chakri Nareubet) ([color=red]یك ناو[/color] خریداری شده از اسپانیا)[/color]
[color=#333333]همچنین كشورهای كره جنوبی، بریتانیا، كانادا، چین، هند، ژاپن، استرالیا، شیلی، سنگاپور و فرانسه از جمله كاربران ناوهای هلیكوپتربر به شمار می‏روند.[/color][/font]

[center][IMG]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/300px-Fleet_5_nations.jpg[/IMG][/center]

[font=tahoma,geneva,sans-serif][color=#333333]اكنون كه در اوائل قرن 21 ام قرار داریم، ناوهای هواپیمابر فعال، در حدود 1250 فروند هواپیما را حمل می‏كنند. از این تعداد، 1000 فروند به ایالات متحده تعلق دارد. پس از آمریكا، بریتانیا و فرانسه از كاربران عمدهء این ناوها به شمار می‏روند، هرچند كه ایالات متحده با فاصلهء بسیار زیادی در صدر آنها قرار دارد.[/color]
[color=#333333][color=red]كشورهای كاربر ناوهای هواپیمابر[/color]



[color=red]1- ایالات متحدهء آمریكا: 11 ناو[/color]

ناوهای هواپیمابر ایالات متحده سابقه‏ای بسیار طولانی دارند. از جنگ جهانی دوّم تا جنگ ویتنام و بعد از آن در جنگ سال 1991 خلیج‏فارس و امروز نیز در جنگ با ترور شركت داشته و دارند. در كنار هر ناو هواپیمابر، شناورهای گوناگونی استقرار می‏‎یابند كه تشكیل یك ناوگروه ضربتی (carrier strike group) را می‏دهند.



كشتی‏های پشتیبانی كنندهء هر ناو هواپیمابر، به طور معمول شامل سه یا چهار شناور بدین شرح هستند: رزمناو مجهز به سامانهء دفاعی Aegis، ناوشكن، یك ناوچه و دو زیردریایی تهاجی. وظیفهء این گروه، محافظت ناو هواپیمابر در برابر حملات هوایی، موشكهای ضدكشتی، تهدیدات زیرآبی و هر خطری كه ناو هواپیمابر و بقیهء گروه را مورد تهدید قرار دهد، می‏باشد. پشتیبانی لجستیكی این گروه، با تركیبات گوناگونی از سلاح‏ها و مهمات، روغن‏های مورد نیاز موتورها، و كشتی‏های آذوقه‏بر فراهم می‏گردد.


ناوهای هواپیمابر فعلی آمریكا، با نام رئیس جمهور فقید ایالات متحده، USS John F. Kennedy، به شمارهء ثبتی CV-67 آغاز می‏‎شوند. پیش از آن، ناوهای هواپیمابر بر اساس نام نبردها و جنگهای مشهوری كه اتفاق افتاده بودند، نام‏گذاری می‎شدند.


امروزه در نیروی دریایی ایالات متحده، چهار گروه مختلف از ناوهای هواپیمابر در خدمت قرار دارند:

ناوهای هواپیمابر كلاس كیتی‏هاوك یا Kitty Hawk class (1 فروند در حال انجام ماموریت، 2 فروند در استراحت)

ناوهای هواپیمابر كلاس اینترپرایز یا Enterprise class (1 فروند در حال انجام ماموریت)

ناوهای هواپیمابر كلاس نیمیتز یا Nimitz class (9 فروند در حال انجام ماموریت، 1 فروند در حال ساخت)

ناوهای هواپیمابر كلاس جرالد فورد یا Gerald R. Ford-class (1 فروند در حال ساخت، 2 فروند تحت برنامه‏ریزی)


جمع: 11 فروند فعال، 2 فروند در حال ساخت و 2 فروند نیز حال برنامه‏ریزی برای ساخت[/color][/font]

[center]
[font=tahoma,geneva,sans-serif]برای دیدن اندازه واقعی عکس کلیک کنید . سایز واقعی 970x1266px.[/font]

[url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/cvn-70-ship-1.jpg][IMG]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/normal_cvn-70-ship-1.jpg[/IMG][/url][/center]


[font=tahoma,geneva,sans-serif][color=#333333][color=#FF0000]هواپیماهای مورد استفاده[/color]

نیروی دریایی ایالات متحده، تحقیق و بررسی جهت استفاده از هواپیما را از سال 1910 آغاز نمود و اولین ناو هواپیمابر خود را به نام USS Langley به سال 1922 به ماموریت اعزام كرد. در جریان جنگ جهانی دوّم و پس از حملهء هوایی نیروی هوایی ژاپن به پایگاه نیروی دریایی آمریكا در پرل هاربر (Pearl Harbor)، جنگنده‏های آمریكایی با شركت در عملیاتهای نبرد دریای كورال (Battle of the Coral Sea) و نبرد میدوی (Battle of Midway)، جایگزین كشتی‏های جنگی موجود در منطقه شده و به طور كامل وارد جنگ شدند.


در جریان جنگ سرد، ناوهای هواپیمابر، نقش بسیار مهمی را در جریان سالهای اصطكاك با خرس شوروی ایفا كردند. در این ناوها، جنگنده‏های بسیار موفقی چون اف-4 فانتوم (F-4B Phantom II) و اف-14 تامكت (F-14 Tomcat) نمایانگر قدرت نظامی ایالات متحده در عرصهء آبها بودند.


ناوهای هواپیمابر ایالات متحده، امروزه با جنگنده‏های ضربتی و شكاری چندماموریتهء اف-18 هورنت (F/A-18C/D Hornet) و مدل جدیدتر و بزرگتر آنها یعنی اف-18 سوپر هورنت (F/A-18E/F Super Hornet) مجهز شده‏اند. جنگندهء رادارگریز اف-35 (F-35 Lightning II) كه امروزه در حال طراحی و شكل‏گیری می‏باشد، مطابق برنامهء زمان‏بندی شده، قرار است تا سال 2012 جایگزین انواع C و D هواپیماهای اف18 گردد. [/color]

[color=#333333]__________________[color=red]- بریتانیا: 4 ناو[/color]

HMS Invincible / HMS Ark Royal / HMS Illustrious / HMS Ocean



كلاس Invincible یا Invincible-class گونه‏ای از ناوهای هواپیمابر در حال خدمت در نیروی دریایی بریتانیاست كه شامل دو ناو هواپیمابر HMS Illustrious و HMS Ark Royal می‏باشد.



* ناو هواپیمابر HMS Invincible به شمارهء ثبتی R05 كه اكنون رزرو می‏باشد، سردستهء سه ناو هم‏كلاس خود محسوب می‎شود و قرار است تا سال 2010 در خدمت باقی بماند. این ناو از تاریخ سوّم آگوست 2005 تاكنون، به صورت ذخیره نگه داشته شده و فاقد ماموریت است. Invincible به تاریخ 3 می 1973 به آب انداخته شد. اولین ماموریت این ناو به تاریخ 11 جولای 1980 ابلاغ شد و به دو هواپیمابر قدیمی Hermes و Bulwark ملحق گردید. به تاریخ 25 فوریه 1982، دولت استرالیا پس از چند ماه مذاكره اعلام كرد كه مایل است این ناو را به قیمت 175 میلیون پوند خریداری نماید. مجوز فروش این ناو توسط وزارت دفاع بریتانیا صادر شد. این هواپیمابر قرار بود جایگزین ناو قدیمی HMAS Melbourne متعلق به نیروی دریایی سلطنتی استرالیا شود.



به تاریخ دوّم آوریل 1982، آرژانتین به جزائر فالكلند حمله كرد. 5 آوریل 1982، یك روز تاریخی بود. در این روز به دو ناو هواپیمابر Invincible و Hermes ماموریت جنگی ویژه ابلاغ گردید. به تاریخ 20 آوریل 1982، كابینهء جنگی در بریتانیا تشكیل شد و دستور به بازپس‏‎گیری جزائر داده شد. جزائر فالكلند در نهایت با شكست سختی كه آرژانتینی‏ها خوردند، بازپس گرفته شد. به تاریخ جولای 1982، وزارت دفاع بریتانیا اعلام كه از فروش ناوهواپیمابر Invincible منصرف شده است و این ناو به همراه سه هواپیمابر دیگر، در خدمت باقی خواهند ماند. ناو Invincible در جریان جنگ فالكلند، توسط جنگنده‏های Dagger آرژانتینی بمباران شد و آسیب‏های جدی دید، هرچند كه این موضوع را بریتانیایی‏ها انكار می‏كنند.[/color][/font]
[center]
[IMG]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/NSAP499_LARGE.jpg[/IMG][/center]

[font=tahoma,geneva,sans-serif][color=#333333][color=red]سامانهء دفاعی Phalanx[/color]


این ناو در ابتدا به دو مسلسل دفاعی 20 م م موسوم به Phalanx ساخت Raytheon مجهز بود، اما با نصب سه مسلسل پرقدرت 30 م م Goalkeeper CIWS ساخت Thales ارتقاء یافت، ضمن اینكه از دو مسلسل ضدهوایی 20 م م اورلیكن نیز بهره می‏برد. سیستم‏های اقدام متقابل الكترونیكی این ناو، به وسیلهء شركت تالس ساخته شده‏اند. پرتابگرهای موسوم به Seagnat، وظیفهء رهاسازی فریبنده‏های chaff و decoys را برعهده دارند. این ناو ابتدا به موشكهای ضدهوایی سی‏دارت (Sea Dart) مجهز بود، اما به منظور افزایش طول عرشهء فرود كشتی، این سیستم‏‎ها حذف شدند تا نگهداری هواپیماهای عمودپرواز Harrier GR7 بر روی عرشه امكان‏پذیر گردد. Invincible، حاوی 9 فروند هواپیمای شكاری بمب‏افكن هریر و 12 فروند هلیكوپتر ضدزیردریایی و پیش‏اخطار (اغلب از نوع سی‏كینگ) است. [/color]
[color=#333333][color=red]ناو HMS Ark Royal [/color]

به شمارهء ثبتی R07 آخرین شناور كلاس Invincible محسوب می‎شود و جهت پرواز هواپیماهای برخاست كوتاه موسوم به STOVL نظیر Harrier ساخته شده است. این ناو به تاریخ 20 ژوئن 1981 به آب انداخته شد و اولین ماموریتش به تاریخ 1 نوامبر 1985 آغاز گردید. بین سالهای 1999 تا 2001 تحت تعمیر قرار گرفت و موشكهای Sea Dart از عرشهء آن حذف شدند تا قسمت جلوی كشتی، فضای بیشتری برای پارك هواپیماها داشته باشد. پس از تعمیر، به سال 2001 مجددن به ماموریت فرستاده شد. بین سالهای 2004 تا 2006، این ناو جهت ایجاد هم‏خوانی با پرنده‏های جدید به بندرگاه فرستاده شد تا قابلیت حمل گونه‎‏های مختلف هواپیما و هلیكوپتر توسط آن فراهم گردد. به تاریخ 22 مارس 2007، پس از دو سال، به ناوگان نیروی دریایی سلطنتی پیوست و بابت اجرای پروژهء هم‏خوانی (Refit) مبلغ 18 میلیون پوند صرف گردید. فرماندهی ناو بر عهدهء كاپیتان Alan Massey قرار دارد. بر عرشهء این ناو از سال 2003 كه در عملیات آزادسازی عراق شركت نمود، تنها از هلیكوپتر استفاده می‎شود و از دیگر از هواپیماهای عمودپرواز هریر، خبری نیست. در جریان عملیات آزادسازی عراق، دو هلیكوپتر وستلند سی‏كینگ (Westland Sea King) متعلق به اسكادران هوایی 849 از بین رفتند. این دو هلیكوپتر در آسمان با یكدیگر تصادف كرده، یك آمریكایی و شش انگلیسی در جریان این حادثه كشته شدند.[/color][/font]
[center]
[IMG]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/arkroyal.jpg[/IMG][/center]

[font=tahoma,geneva,sans-serif][color=#333333]مقرر شده است ناو هواپیمابر HMS Arc Royal تا سال 2015 در خدمت باقی بماند و پس از آن با دومین ناو هواپیمابر آیندهء بریتانیا جایگزین گردد. ناوهای جدید هواپیمابر بریتانیا، از نظر تناژ، سه برابر كلاس Invincible هستند و باعث جهش فوق‏العاده‏ای در قابلیتهای عملیاتی نیروی دریایی سلطنتی خواهند شد.[/color]


[url="http://forum.niksalehi.com/forum745/thread88733.html"]http://forum.niksale...ead88733.html��[/url] :applause:[/font]

[color=#000080][font=tahoma,geneva,sans-serif]تصاویر به گالری منتقل شد. Electro_officer[/font][/color]]]>25724Sun, 11 Aug 2013 13:26:04 +0000سامانه مین روب MK-105http://www.military.ir/forums/topic/25229-%25d8%25b3%25d8%25a7%25d9%2585%25d8%25a7%25d9%2586%25d9%2587-%25d9%2585%25db%258c%25d9%2586-%25d8%25b1%25d9%2588%25d8%25a8-mk-105/



[center][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10248/Besmellah_01.png[/img][/center]

[center][url="http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/Mk105.jpg"][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/normal_Mk105.jpg[/img][/url][/center]

از جمله مهم‌ترین تسلیحاتی که در نبردهای دریایی به کار می‌روند مین‌ها هستند. مین‌ها خودکار بوده و نیازی به خدمه ندارند، استفاده از آنها ساده است، به لحاظ اقتصادی به صرفه هستند و تاکنون عملکرد خوبی از خود نشان داده‌اند. همه‌ی این موارد سبب شده کشورهای مختلف در شرایط زمانی و مکانی مختلف برای استفاده از این جنگ‌افزار مهلک وسوسه شوند. از آلمانی‌ها در سال 1930 تا ایرانی‌ها در طول جنگ تحمیلی. همین امر سبب شده توسعه تجهیزات مین‌روبی اهمیت بالایی داشته باشد. استفاده از شناورهای مجهز به موتور الکتریکی و با بدنه غیرمغناطیس با آثار صوتی و مغناطیسی پایین در عملیات‌های مین‌روبی روشی معمول اما پرخطر است، امروزه روش‌های متعدد مین‌روبی دریایی ارائه شده‌اند که در آنها به حفظ جان خدمه و کاهش خسارات توجه ویژه‌ای شده است.

[center][url="http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/US_Navy_MK-105_Minesweeper_28529.jpg"][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/normal_US_Navy_MK-105_Minesweeper_28529.jpg[/img][/url][/center]

یکی از شناخته‌شده‌ترین سامانه‌های مین‌روب دریایی حال حاضر جهان سامانه امریکایی MK-105 است. از این سامانه جهت تقابل با مین های مغناطیسی استفاده می‌شود. این سامانه از راه دور قابل کنترل است، سرعت بالایی دارد، خدمه را در معرض خطر قرار نمی‌دهد، تست شده و مطمئن است، تغذیه آن متکی به خود است و قابلیت بکارگیری به شیوه یدک کشی توسط بالگردها، ناوها یا قایق‌های کوچک را داراست.
در این سامانه پایه‌هایی نصب شده که امکان یدک‌کشی سریع آن توسط بالگرد را فراهم می‌کند این پایه‌ها در واقع سامانه را تبدیل به یک شناور هیدروفویل می‌سازد. سیستم تامین توان این سامانه یک توربوژنراتور شامل توربین گازی، جعبه دنده تنظیم سرعت و مولد AC است. جریان AC تولیدی توسط واحد توان توسط یک یکسوساز یکسو شده سپس به آرایه‌ی مولد موج مغناطیسی منتقل می‌شود و بدین ترتیب مدار سامانه تکمیل می‌شود. جهت کنترل عملکرد سامانه پالس‌های مغناطیسی تولیدی توسط یک اپراتور مستقر در واحد یدک‌کننده که معمولا بالگرد است کنترل می‌شود. پالس‌های قدرتمند مغناطیسی مین‌هایی را که برای بلعیدن یک ناو فلزی چنگ و دندان تیز کرده‌اند را به اشتباه می‌اندازند. جهت افزایش کارایی سامانه می‌توان یک کیت مولد صوتی MK-104 را نیز به سامانه متصل کرد و به طور همزمان به پاکسازی مین‌های صوتی و مغناطیسی پرداخت.
[center][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/Image2359.gif[/img][/center]

[b]مشخصات[/b]
وزن کلی: 4.4 تن
ظرفیت سوخت: 719 لیتر
حداکثر سرعت: 25 گره
حداکثر توان تولیدی: 350 کیلووات
حداکثر جریان تولیدی: 3500 آمپر

[center][b]تصاویر[/b][/center]
[center][url="http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/060917-N-8547M-198.jpg"][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/normal_060917-N-8547M-198.jpg[/img][/url][/center]

[center][url="http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/110311-N-5221M-001.jpg"][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/normal_110311-N-5221M-001.jpg[/img][/url][/center]

[center][url="http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/hires_071112-N-1465K-008.jpg"][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/normal_hires_071112-N-1465K-008.jpg[/img][/url][/center]

[center][url="http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/MK105-new3.jpg"][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/normal_MK105-new3.jpg[/img][/url][/center]

[center][url="http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/US_Navy_MK-105_Minesweeper_28229.jpg"][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/normal_US_Navy_MK-105_Minesweeper_28229.jpg[/img][/url][/center]

[center][url="http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/US_Navy_MK-105_Minesweeper_28329.jpg"][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/normal_US_Navy_MK-105_Minesweeper_28329.jpg[/img][/url][/center]

[center][url="http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/MK-105_Sled_is_lowered_into_the_water.jpg"][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/normal_MK-105_Sled_is_lowered_into_the_water.jpg[/img][/url][/center]

[center][url="http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/US_Navy_MK-105_Minesweeper_28429.jpg"][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/normal_US_Navy_MK-105_Minesweeper_28429.jpg[/img][/url][/center]

[center][url="http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/US_Navy_MK-105_Minesweeper_28629.jpg"][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/normal_US_Navy_MK-105_Minesweeper_28629.jpg[/img][/url][/center]

[center][url="http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/US_Navy_MK-105_Minesweeper_28129.jpg"][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/normal_US_Navy_MK-105_Minesweeper_28129.jpg[/img][/url][/center]

[center][url="http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/920218id.jpg"][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/normal_920218id.jpg[/img][/url][/center]
[center][size=3]مین‌روب مغناطیسی ایرانی[/size][/center]
[center][url="http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/Minesweeping-b_w.jpg"][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/normal_Minesweeping-b_w.jpg[/img][/url][/center]
[center][size=3]روشی جهت مین‌روبی مین‌های متصل به کف[/size][/center]

[center][b]دانلود ویدیوهای مربوطه[/b][/center]
[center][url="http://www.mediafire.com/download/x9n6m5t432c7mbw"]ویدئوی اول[/url][/center]
[center][url="http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/Sikorsky-MH-53E-Sea-Dragon-Airborne-Mine-Countermeasures-System_mp4_thumbs_5B2013_08_01_11_15_365D.jpg"][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/normal_Sikorsky-MH-53E-Sea-Dragon-Airborne-Mine-Countermeasures-System_mp4_thumbs_5B2013_08_01_11_15_365D.jpg[/img][/url][/center]

[center][url="http://www.mediafire.com/download/5fqzj6e9lxw6srn"]ویدئوی دوم[/url][/center]
[center][url="http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/MK-105-live-sweep-mine-explosion_mp4_thumbs_5B2013_08_01_11_14_565D.jpg"][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/normal_MK-105-live-sweep-mine-explosion_mp4_thumbs_5B2013_08_01_11_14_565D.jpg[/img][/url][/center]

[center][size=4][font=tahoma,geneva,sans-serif][color=#008000]تهیه و ترجمه: محمدمهدی محمدی[/color][/font][/size][/center]
[center][size=4][font=tahoma,geneva,sans-serif][color=#FF0000][b]توجه![/b][/color][/font][/size][/center]
[center][size=4][font=tahoma,geneva,sans-serif][color=#FF0000][b]هرگونه کپی برداری بدون درج لینک این صفحه به عنوان منبع خلاف قانون، شرع و اخلاق پژوهشی است.[/b][/color][/font][/size][/center]

[center][size=4][font=tahoma,geneva,sans-serif][color=#008000][b]شادی روح شهید دکتر مصطفی چمران صلوات.[/b][/color][/font][/size][/center]]]>25229Thu, 01 Aug 2013 07:07:03 +0000آشنایی با پرتابگر های نوین الکترومغناطیسیhttp://www.military.ir/forums/topic/19059-%25d8%25a2%25d8%25b4%25d9%2586%25d8%25a7%25db%258c%25db%258c-%25d8%25a8%25d8%25a7-%25d9%25be%25d8%25b1%25d8%25aa%25d8%25a7%25d8%25a8%25da%25af%25d8%25b1-%25d9%2587%25d8%25a7%25db%258c-%25d9%2586%25d9%2588%25db%258c%25d9%2586-%25d8%25a7%25d9%2584%25da%25a9%25d8%25aa%25d8%25b1%25d9%2588%25d9%2585%25d8%25ba%25d9%2586%25d8%25a7%25d8%25b7%25db%258c%25d8%25b3%25db%258c/
[b][color=green]سیستم پرتاب الکترومغناطیسی هواپیما (EMALS) [/color]
[img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/1_%281%29%7E116.jpg[/img]
[color=darkblue]EMALS مخفف عبارت Electromagnetic Aircraft Launch System يا سیستم پرتاب الکترومغنایسی هواپیما است كه توسط نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا به منظور پرتاب هواپیماهای ناونشین با استفاده از موتور القایی خطی به جای پیستون بخار معمولی توسعه داده شده است. این تکنولوژی باعث کاهش فشاروراده روی بدنه هواپیما می شود زیرا شتاب هواپيما تا رسيدن به لحظه برخاست به صورت تدريجي اضافه ميشود . از جمله مزایای دیگر این سیستم می توان به وزن کمتر، هزینه کمتر، نگهداری ارزانتر و ساده تر، توانایی پرتاب هواپیماهای سنگینتر و سبکتر نسبت به سیستم های مرسوم ، نیاز کمتر به آب شیرین و کاهش استفاده از تصفیه کننده های آب که انرژی زیاد مصرف می کنند اشاره نمود. [/color]

[color=green]طراحی و توسعه[/color]
[color=darkblue]در آغاز این سیستم توسط شرکت جنرال اتومیکس (General Atomics) برای نسل جدید ناوهای هواپیمابر نیروی دریایی آمریکا جرالد آر فورد (Gerald R. Ford) توسعه داده شد.
در ژوئن سال 2010 نمونه زمین پایه این سیستم آزمایش های اولیه را با موفقیت پشت سر گذاشت و سپس در پایان سال 2010 اولین پرتاب هواپیما با استفاده از این سیستم صورت پذیرف. [/color]
[img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/1_%283%29%7E110.jpg[/img]
[color=green]موتور القایی خطی[/color]
[color=darkblue]پرتاب کننده های الکترو مغناطیسی از یک موتور القایی خطی(LIM) استفاده می کند که از جریان برق برای تولید میدان مغناطیسی استفاده می کند این میدان مغناطیسی یک حامل را درون شیار منجنیق برای پرتاب هواپیما تا انتهای مسیر به جلو می راند. یک موتور القایی خطي در واقع يك موتور الكتريكي است كه استاتورش غير استوانه شده است تا به جای اينكه يك گشتاور چرخشي توليد كند، يک نيروی خطی در راستاي طول استاتور ايجاد كند. هنگامی که انرژی به سیستم داده می شود موتور شتاب دهنده حامل را درون شیاری تا انتهای مسیر به جلو می راند. در این روش انرژی صرفا به سیم پیچ های اطراف حامل داده میشود که در نتیجه زیان های ناشی واکنش به حداقل میرسند. پرتاب کننده الکترومغناطیسی باموتور القایی خطی به طول 91 متر می تواند جنگنده ای با وزن 45 تن را در طول به سرعت 240 کیلومتر بر ساعت برساند. [/color]

[color=green]سیستم های ذخیره کننده انرژی [/color]
[color=darkblue]موتور القایی در کمتر از چند ثانیه به انرژی الکتریکی زیادی نیاز دارد که منبع تامین انرژی کشتی ( در ناو کلاس فورد راکتور جدید A1B ) نمی تواند این مقدار انرژی را در چنین مدت کوتاهی تامین کند. سیستم ذخیره کننده انرژی EMALS انرژی الکتریکی را از کشتی دریافت کرده و آن را به صورت انرژی جنبشی بر روی روتورهای آلترناتور ذخیره می کند و هر روتور می تواند بیش از 100 مگاژول انرژی ذخیره کند و پس از پرتاب در عرض 45 ثانیه برای استفاده مجدد شارژ شود که این زمان کمتر از منجنیق هایی است که با نیروی بخار کار می کنند.[/color]

[color=green]سیستم تبدیل نیرو [/color]
[color=darkblue]در طول پرتاب سیستم تبدیل نیرو ،برای آزاد سازی انرژی ذخیره شده در آلترناتور ها از یک سیکلو کانورتور استفاده میکند که فرکانس و ولتاژ را برای موتور القایی خطی به صورت کنترل شده افزایش می دهد. انرژی داده شده به بخش کوچکی از سیم پیچ های استاتور نیز در هر لحظه از روند پرتاب حامل تاثیر گذار خواهد بود.[/color]
[img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/1_%284%29%7E109.jpg[/img]
[color=green]کنسول های کنترل[/color]
[color=darkblue]اپراتورها نیرو را از طریق یک سیستم کنترل حلقه بسته مدیریت میکنند. سنسور های اثر هال که در مسیر وجود دارند و بر عملکرد سیستم نظارت دارند به سیستم این اجازه را می دهند که از تأمین شتاب مورد نظر اطمینان پیدا کنند. سیستم کنترل حلقه بسته این امکان را فراهم کرده تا پرتاب کننده های الکترو مغناطیسی نیروی کشیدن را ثابت نگه دارند که این کار کاهش فشار به بدنه ی هواپیما را به دنبال خواهد داشت.[/color]

[color=green]وضعیت پروژه[/color]
[color=darkblue]- 18 دسامبر 2010 یک فروند هواپیمای F/A-18E Super Hornet در پایگاه مهندسی هوایی نیروی دریایی لیک هارست (Lakehurst) با موفقیت پرتاب شد.
- 1 تا 2 جوان 2010 یک فروند هواپیمای T-45 Goshawk در پایگاه مهندسی هوایی نیروی دریایی لیک هارست (Lakehurst) با موفقیت پرتاب شد.
- 9 تا 10 جوان 2010 یک فروند هواپیمایC-2 Greyhound در پایگاه مهندسی هوایی نیروی دریایی لیک هارست (Lakehurst) با موفقیت پرتاب شد.
- 27 سپتامبر 2011 یک فروند هواپیمایE-2D Advanced Hawkeye در پایگاه مهندسی هوایی نیروی دریایی لیک هارست (Lakehurst) با موفقیت پرتاب شد.
- 18 نوامبر 2011 یک فروند هواپیمای F-35C Lightning II با موفقیت پرتاب شد. [/color]
[img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/1_%282%29%7E115.jpg[/img]
[color=green]مزایا[/color]
[color=darkblue]در مقایسه با پرتابگرهای معمولی که با نیروی بخار کار می کنند ،پرتابگر های الکترومغناطیسی وزن کمتری دارند(کمتر از 225 تن)، فضای کمتری اشغال می کنند(کمتر از 425 متر مکعب)، به نگهداری و نیروی انسانی کمتری نیاز دارند، قابلیت اعتماد بالاتری دارند ، به انرژی کمتری نیاز دارند و پرتاب را با دقت بیشتری انجام می دهد . منجنیق های معمولی که به 614 کیلوگرم بخار آب برای هر پرتاب نیاز دارند، دارای مکانیکی گسترده و سیستم های هیدرولیکی هستند. واضح است که پرتاب کننده های الکترو مغناطیسی از نیروی بخار استفاده نمی کنند که همین ویژگی این سیستم را برای تحقق برنامه استفاده از تجهیزات تمام الکتریکی در ناوهای هواپیمابر مناسب کرده است. پرتاب کننده های الکترو مغناطیسی به سادگی در یک سطح شیب دار گنجانده می شوند که این کار باعث کاهش سرعت برخاستن (takeoff) هواپیما و در نتیجه کاهش انرژی مورد نیاز برای پرتاب هواپیما می شود. سیستم پرتاب الکترومغناطیسی در مقایسه با منجنیق های معمولی و توانایی پرتاب انواع هواپیما ار جنگنده های سنگین تا پهپاد های سبک را دارد، همچنین این سیستم انرژی خروجی را از 95 مگاژول برای منجنیق های معمولی به 122 مگاژول افزایش داده است به عبارت دیگر این سیستم 25 درصد انرژی بیشتری تولید می کند. به طور کلی پرتاب کننده های الکترو مغناطیسی کارآمدتر از منجنیق های معمولی با بهره وری 5 درصد می باشند.[/color] [/b]

[url=http://en.wikipedia.org/wiki/Electromagnetic_Aircraft_Launch_System][b][color=red]منبع[/color][/b][/url][/align]
[align=center][url=http://goebbels.persiangig.com/EMALS.flv][b][color=red]دانلود کلیپ[/color][/b][/url][/align]
[align=center][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/1_%281%29%7E117.jpg[/img][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/1_%282%29%7E116.jpg[/img]
[img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/1_%284%29%7E110.jpg[/img][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/1_%286%29%7E103.jpg[/img]
[img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/1_%283%29%7E111.jpg[/img][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/1_%285%29%7E106.jpg[/img][/align]


[b][color=olive]ترجمه:حسین (cgp)
ويرايش متن ، زيبا سازی و اضافه کردن عکس ها (در گالری سایت) و كليپ(در پرشین گیگ): جناب Goebbels عزیز
با تشکر از جناب sorena_noshad به خاطر راهنمایی ایشون.[/color][/b]

باتشکر منتقل شد
saiedtomcat]]>19059Sun, 22 Jan 2012 07:39:32 +0000سیستم شناسایی غواص(SDS)http://www.military.ir/forums/topic/17089-%25d8%25b3%25db%258c%25d8%25b3%25d8%25aa%25d9%2585-%25d8%25b4%25d9%2586%25d8%25a7%25d8%25b3%25d8%25a7%25db%258c%25db%258c-%25d8%25ba%25d9%2588%25d8%25a7%25d8%25b5sds/ [img]http://www.irupload.ir/images/5gqpyaj7elghuijs7y1o.jpg[/img]
تهدید حمله تروریستی یا حمله از سوی واحدهای سطحی و زیر سطحی دشمن یک خطر کاملا جدی و دارای نتایج ناگوار میباشد.قایقهای تندرو حامل مواد منفجره یا دیگر ادوات با قابلیت تخریب یک تهدید کاملا جدی برای نیروها در ساحل یا دریا بوده و باعث نگرانی میباشند.
با توجه به اینکه دفاع از بنادر ، اسکله های نفتی و پایگاههای ساحلی در برابر واحدهای زیر سطحی کاری دشوار و پیچیده میباشد و نیازمند سونارهای فعال با کیفیت بالا یا دلفین های آموزش دیده و یا شیر دریای برای اینکار میباشد که این هزینه زیادی را در بر دارد.
[img]http://www.irupload.ir/images/5p8gijn6gvqmpmfj4z.jpg[/img]
سیستم سونار آکوستیک طراحی شده توسط شعبه مستقر در کانادای شرکت لاکهید مارتین (این سیستم مبتنی بر تکنولوژی سونار توسعه یافته و برای شناسایی مین توسط نیروی دریایی بکار میرود) برای شناسایی، ردیابی و طبقه بندی تهدید های زیر آب بر اساس اطلاعات بدست آمده از سیستم جهت حفاظت از بنادر، کشتی های لنگر انداخته، و سایر دارایی های ارزشمند در ساحل یا خط لوله در زیر آب طراحی شده است ،سیستم SDS توانایی شناسایی تهدیدات زیر را دارد:
- قایقهای تندرو
- شناورهای زیر سطحی
- سیستم های کنترل از راه دور حمل مواد منفجره هوشمند
- شناگران در سطح آب و غواصان دشمن که به قصد جاسوسی یا تخریب نزدیک میشوند
سیستم SDS طوری ساخته شده تا بتوان آن را در بستر، در اسکله و یا بر روی بدنه کشتی سوار کرد.
[img]http://www.irupload.ir/images/2gxoxc987jovol17vrt.jpg[/img]
سیستم SDS در حال استقرار در آب
[img]http://www.irupload.ir/images/mn41aqoe8c76vpacuyna.jpg[/img]
[img]http://www.irupload.ir/images/ug6hz4mjh4kx1wq0ura.jpg[/img]
برای امنیت کامل پورت این سیستم با سیستم های نظارت بر سطح و سیستم های امنیتی شاغل در بنادر، تأسیسات ساحلی و

تاسیسات دریایی یکپارچه شده است و قابلیت اتصال به دوربین های مدار بسته در سطح ، رادارهای کاوش سطح و دیگر سامانه های امنیتی زیر سطحی و ساحلی را دارد.
[img]http://www.irupload.ir/images/nu8n3ia6g70qb0bgov9.jpg[/img]

[img]http://www.irupload.ir/images/azmvaek9n0lqklwfl7k.jpg[/img]
4 منطقه پوشش سیستم SDS

این سیستم سونار دوربرد بوده ودارای فرکانس بالا ،و پهنای باند وسیع میباشد این سیستم بطور خودکار تهدیدات را حداقل از فاصله 500 متری شناسایی و بر اساس میزان خطر طبقه بندی میکند و بین 15تا 30 دقیقه زمان جهت اقدامات لازم را قبل از رسیدن متجاوز به لنگرگاه در اختیار واحدهای مستقر در محل قرار میدهد.
[img]http://www.irupload.ir/images/v12suti1q5uy0ihtduh.jpg[/img]
قابلیت ارسال داده به واحدهای سطحی نیروی دریایی
[img]http://www.irupload.ir/images/m4dofvavyf1othlwc64.jpg[/img]
قابلیت تعامل با دیگر سنسورها و کارکرد اتوماتیک منفرد یکی از نکات برتری سیستم SDS میباشد.
این سیستم محیط زیر آب را بصورت 360 درجه کاوش میکند، همچنین قادر به افتراق بین پستانداران دریایی بزرگ و ماهی با بدنه کشتی و مهاجمان میباشد.

[img]http://www.irupload.ir/images/bmarl03wlnue689f86k0.jpg[/img]
از نکات برتری SDS هوشمند بودن آن در برخورد با مزاحمانی میباشد که به قصد کشف برد عملیاتی به این سیستم نزدیک میشوند میباشد و عملا قابل تشخیص نیست که سیستم تا چه محدوده ای را پوشش میدهد، سیستم کاملا هوشمند بوده و نیازی به دخالت کاربر ندارد و تمام وقت منطقه مورد نظر را بررسی میکند و فقط در صورت وجود تهدید واقعی کاربر را آگاه میکند و میتواند یک تهدید واقعی و تهدید کاذب را از هم تشخیص داده و از بصدا در آمدن آلارم جلوگیری کند.

گزارش دکتر RT Kessel و RD Hollet در مرکز تحقیقات زیرآب ناتو در سال 2006 :

سیستم سونار به مراتب هزینه کمتری نسبت به دیگر وسایل نظارت (رادار، ویدئو، ویژوال) برای پوشش هر متر مربع از زیر آب دارد. دلیل آن این است که امواج صوتی میرایی کم و فاصله انتشار طولانی در آب های کدر بندر نسبت به وسایل دیگر از جمله امواج الکترومغناطیسی، نور بصری، درجه حرارت و خاصیت مغناطیسی دارند.

در سال 2008، بندر گدانسک خریدار اولین سیستم SDS در یک ترمینال نفتی تجاری بوده .

در ماه دسامبر ، 2008، سیستم سونار به دولتی نامعلوم فروخته شده.و در منطقه ای با زیرساخت های حیاتی از جمله بندر و امکانات تولید انرژی، نصب شده است.

در 4 مارس 2009 سفارش 1.7 میلیون دلاری برای یک سیستم امنیتی در زیر آب، که باید توسط یک مرکز بزرگ انرژی در محل نامعلومی در آسیا استفاده شود، برای محافظت و حفاظت از زیرساخت های مشتری در مقابل نفوذ و خرابکاری در زیر آب دریافت شده است.

در 12 مارس 2009 تعداد زیادی سنسور سونار ، برای یک سایت استراتژیک نامعلوم جهت مقابله در برابر نفوذ زیر آب فروخته شده.

در 25 می 2009 به دستور نیروی دریایی ایالات متحده سیستم های سونار اضافی جهت استفاده در مرکز مدیریت جنگ نیروی دریایی (NUWC) واقع در نیوپورت ساخته شد و سفارش به نیروی دریایی ایالات متحده در اکتبر سال 2009 طی 6 هفته تحویل داده شده است.

در آخرین موارد تحویل داده شده علاوه بر دیگر سیستم ها به بخش دفاعی نیروی دریایی ایالات متحده تعدادی سونار نیز تحویل داده شده تا به عنوان بخشی از سیستم دفاع یکپارچه در زیر آب که توسط تیم مهندسی در NAVSEA طراحی شده و توسعه یافته
بکار برود.



منبع
سنترال
http://www.centralclubs.com/sds-t80323.html#p322273]]>17089Fri, 07 Oct 2011 07:26:00 +0000بررسی اتصالات جوشکاری بدنه ناو جمارانhttp://www.military.ir/forums/topic/16917-%25d8%25a8%25d8%25b1%25d8%25b1%25d8%25b3%25db%258c-%25d8%25a7%25d8%25aa%25d8%25b5%25d8%25a7%25d9%2584%25d8%25a7%25d8%25aa-%25d8%25ac%25d9%2588%25d8%25b4%25da%25a9%25d8%25a7%25d8%25b1%25db%258c-%25d8%25a8%25d8%25af%25d9%2586%25d9%2587-%25d9%2586%25d8%25a7%25d9%2588-%25d8%25ac%25d9%2585%25d8%25a7%25d8%25b1%25d8%25a7%25d9%2586/


قسمت عرشه و روسازی ناو جماران از فلز آلومینیوم و بدنه و قسمت پایینی و اصلی از فولاد ساخته شده است ؛ احتمالات چگونگی جوش

این 2 فلز با توجه به اختلاف زیاد دمای ذوب و مسایل دیگر در این مقاله آورده شده است.



جوشکاری ذوبی آلومینیوم به فولاد یکی از فرآیندهای پیچیده و دشوار در مبحث جوشکاری میباشد. از جمله مشکلات این عملیات میتوان به

موارد ذیل اشاره کرد:

- اختلاف فاحش دمای ذوب آلومینیوم و فولاد٫ ایجاد حوضچه جوش مناسب را مشکل میسازد.

- با توجه به حرارت ورودی بالا در جوشکاری ذوبی٫ تفاوت قابل ملاحظه ضریب انبساط و هدایت حرارتی آلومینیوم و فولاد باعث ایجاد تنشهای بالا و بسیار پیچیده در ناحیه اتصال میگردد.


- با توجه به اختلاف ساختار ایندو فلز (فولاد با ساختار BCC و آلومینیوم با ساختار FCC ) در اثر انحلال آنها در یکدیگر٫ فازهای بین فلزی تردی با سختی بالا (گاها تا بیش از 1000HV) تشکیل میگردد که باعث ایجاد ترک در جوش میشود

- قابلیت ترکنندگی آلومینیوم روی سطح فولاد کم بوده و باعث کاهش قابلیت امتزاج ایندو میگردد.

با توجه به موارد فوق برای اتصال آلومینیوم به فولاد اغلب استفاده از فرآیندهای غیر ذوبی مانند جوشکاری اصطکاکی٫ انفجاری و یا آلتراسونیک ترجیح داده میشود.اما به هر حال در بسیاری موارد به دلیل محدودیتها و شرایط کاری٫ استفاده از جوشکاری ذوبی اجتناب
ناپذیر میگردد. در اینگونه موارد میتوان یکی از روشهای زیر را به منظور جوشکاری آلومینیوم به فولاد استفاده نمود:


استفاده از مغزی زوج فلز (Bimetal):

در این روش بین دو سطح اتصال از یک مغزی زوج فلز آلومینیوم-فولاد استفاده شده بطوریکه سطح فولادی مقابل قطعه فولادی و سطح آلومینیومی مقابل قطعه آلومینیومی قرار میگیرد (شکل زیر) در نتیجه هر یک از ایندو فلز به فلز مشابه خود و با فرآیند مناسب مربوط به خود جوشکاری میگردد.زوج فلزها قطعاتی تشکیل شده از دو قطعه با جنس مختلف هستند که توسط فرآیند جوشکاری انفجاری یا اصطکاکی به هم متصل شده اند. این قطعات بصورت آماده و در ابعاد و اشکال مختلفی وجود دارند. از جمله ورق٫ رینگ٫ پولک و ...


استفاده از پوشش:

در این حالت به روشهای مختلف روی سطح قطعه فولادی در ناحیه اتصال را با آلومینیوم پوشش میدهند. این پوشش میتواند به روش آبکاری٫ روکش کاری (Cladding) و یا غوطه وری (Hot Dipping) ایجاد گردد. در این حالت سطح قطعه فولادی تبدیل به آلومینیوم شده و میتوان ایندو را به کمک فرآیند جوش قوس تنگستن (TIG) به یکدیگر جوشکاری کرد. در این حالت باید قوس روی سطح قطعه آلومینیومی متمرکز باشد تا حرارت ورودی ناشی از قوس باعث ذوب سریع و از بین رفتن پوشش آلومینیومی و در تماس قرار گرفتن سطح فولاد با ذوب آلومینیوم نگردد.

استفاده از لایه میانی:

در این روش نیز مانند روش قبل سطح قطعه فولادی را در ناحیه اتصال با استفاده از فرآیند جوشکاری یا لحیمکاری پوشش میدهند. معمولا پوششهای ایجاد شده در این روش از جنس آلیاژی و با قابلیت جوشکاری به آلومینیوم مناسب میباشند. مزیت این روش به روش قبل اتصال قویتر و همچنین آزادی عمل بیشتر حین جوشکاری بدلیل ضخیم تر بودن پوشش ایجاد شده میباشد.

دو روش اجرایی در این حالت در ادامه آورده شده است:

۱- ایجاد یک لایه میانی بروش لحیمکاری با استفاده از سیم لحیم نقره با درصد بالای نقره روی سطح فولادی و سپس جوشکاری TIG این قطعه به قطعه آلومینیومی با استفاده از سیم جوش آلومینیومی مناسب (آلومینیوم و نقره در یک محدوده معین تشکیل محلول جامد میدهند).
۲- ایجاد یک لایه میانی با استفاده از فرآیند TIG و سیم جوش ER Cu Al-A1 روی سطح قطعه فولادی و سپس جوشکاری آن با استفاده از فرآیند قوس دستی (SMAW) و سیم جوش S-AL Si 12 به قطعه آلومینیومی بصورت DCEP . در این روش پیشگرمی معادل ۲۵۰ تا ۳۰۰ درجه سانتیگراد مورد نیاز است.

[img]http://www.javanemrooz.com/_Files/_Public/news/88-12/3/nav/9.jpg[/img]
منبع اصلی :
http://welder.persianblog.ir/post/17]]>16917Wed, 28 Sep 2011 14:39:10 +0000<![CDATA[شناورهای دو منظوره ی کره ی شمالی "" نیمه شناور ! ""]]>http://www.military.ir/forums/topic/16022-%25d8%25b4%25d9%2586%25d8%25a7%25d9%2588%25d8%25b1%25d9%2587%25d8%25a7%25db%258c-%25d8%25af%25d9%2588-%25d9%2585%25d9%2586%25d8%25b8%25d9%2588%25d8%25b1%25d9%2587-%25db%258c-%25da%25a9%25d8%25b1%25d9%2587-%25db%258c-%25d8%25b4%25d9%2585%25d8%25a7%25d9%2584%25db%258c-%25d9%2586%25db%258c%25d9%2585%25d9%2587-%25d8%25b4%25d9%2586%25d8%25a7%25d9%2588%25d8%25b1/
[color=blue][align=center][b]کره شمالی طیف وسیعی از شناورها و نیمه شناورهای کوچک در مقیاس قایق را مخصوص نیروهای ویژه ی خود (( یگان های نفوذی )) ساخته است . برخی از آنها تونایی حمل اژدرهای سبک را دارند و می توانند برای حملات مستقیم مورد استفاده قرار گیرند .[/b][/align][/color]
[b][align=center]بحث بر روی این شناورها و نیمه شناورها و بررسی آنها به دلیل نبود منابع کافی در این خصوص بسیار سخت خواهد بود . حتما شما نیز با سیاست های حفاظت اطلاعات بسیار عجیب کشور کمونیستی کره ی شمالی آشنا هستید و نبودن مطالب در باره ی این شناورها در نت به همین دلیل می باشد ولی از آنجایی که برخی از این شناورها توسط برخی از کشورها توقیف و ضبط شده است و از طرفی کشور کره شمالی برخی دیگر از آنها را به کشورهایی مثل ایران عزیز ما صادر کرده است ، لذا اندک تصاویر و مطالبی درباره ی این شناورها به همین واسطه موجود می باشد که می تواند منبع خوبی برای بررسی و بحث ما بر روی آنها باشد .[/align][/b]
[b][align=center]غیر از کره شمالی کشورهای زیر نیز دارای این این شناورها و نیمه شناورها هستند :[/align][/b]
[b][align=center]ایران (( به واسطه صادرات از طرف کره شمالی ))
ویتنام (( به واسطه صادرات از طرف کره شمالی ))
کره ی جنوبی (( به واسطه ی توقیف و ضبط و تولید از روی آنها ))
میانمار (( ؟ ))
ونزوئلا ((؟))
[/align][/b]

[color=brown][size=24][b][align=center] Type-A "" شناور ""[/align][/b][/size][/color]
[align=center][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/1%7E232.jpg[/img][/align]
[align=center][b]این شناور نفوذی با ظاهر فریبنده ی خود که مانند قایق ماهیگیری می باشد می تواند در سرعت های بالا به اجرای عملیات بپردازد . Type-A به دلیل سوپراستراکچرهای ساختگی خود بیشتر ظاهری غیر نظامی و بی آزار دارد و همین ویژگی شناسایی آن را مشکل خواهد کرد . مشخصات این شناور را در زیر مشاهده می کنید :[/b][/align]
[align=center][b]11 متر طول و جابه جایی 3 تن ، سرعت 50 نات[/b][/align]
[align=center][b]تسلیحات : تسلیحات سبک و قابلیت حمل نیروی مسلح - قابلیت حمل موشک های ضد هوایی برد کوتاه و احتمالا انواع آر پی جی[/b][/align]
[b][align=center]به دلیل انجام ماموریت های موفق توسط این شناورها بدیهی است که آنها به دلیل شناخته شدن بیشتر از قبل قابل شناسایی باشند ولی این نقیصه می تواند با وجود سوپر استراکچرهای قابل تعویض و جداشونده تا حدود زیادی رفع شود . با این وجود کار طراحی شناورهای نفوذی به اینجا ختم نشد و کره ای ها طراحی های متنوع تری با قبلیت های پنهان کاری بیشتر را در دستور کار قرار دادند . نتیجه ی این طراحی ها ، ساخت طیف گسترده ای از شناورها و نیمه شناورها بود و کره ای ها با بهرمندی از این دستاورد خود توانستند قابلیت های پنهان کاری بیشتری را در عملیات های نفوذی خود بدست بیاورند . شناورهای نفوذی لندینگ کرافت که به طور مخفف "SILC" نامیده می شوند اساسا به قابق های پرسرعتی گفته می شود که به دلیل فرو رفتن در آب تا بالای عرشه ی خود می توانند سیگنچر راداری بدنه ی خود را تا حدود بسیار زیادی کاهش دهند . در زیر با انواع مختلف "SILC" های ساخته شده توسط ارتش کره شمالی بیشتر آشنا خواهیم شد .[/align][/b]
[size=24][color=brown][b][align=center]Type-B - Racoon[/align][/b][/color][/size]
[align=center][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/2%7E208.jpg[/img][/align]
[b][align=center]اولین SILC که در غرب با عنوان Type-B شناخته می شود .[/align][/b]
[align=center][b]یکی از این شناورها در جریان آزمایشی که در سال 1983 در حال انجام بود ، توسط نیروهای کره ی جنوبی توقیف و ضبط شد و بعد از آن در نیروهای ویژی نیروی دریای این کشور تحت عنوان "Racoon" مشغول خدمت شد . مشخصات این شناور را در زیر مشاهده می کنید :[/b][/align]
[b][align=center]طول 9.3 متر و عرض 2.5 متر - جابه جایی 5 تن[/align][/b]
[b][align=center]سرعت سطحی 30 تا 40 نات و سرعت زیرسطحی 12 نات - برد عملیاتی 300 مایل دریایی[/align][/b]
[align=center][b]خدمه 3 نفر - قابلیت حمل سلاح های سبک[/b][/align]
[align=center][b]Type-B ضبط شده توسط نیرو های کره ی جنوبی مورد بازبینی قرار گرفت و نمونه های متعددی از روی آن ساخته شد . این شناورهای ساخته شده در نیروی دریایی کره جنوبی و مخصوص نیرو های ویژه ی این نیرو به عنوان شناور نفوذی پنهان کار تحت خدمت قرار گرفت و بعد از آن با نام "Racoon" شناخته شد . توقیف و ضبط Type-B و به دنبال آن مهندسی معکوس و به خدمت گرفتن این شناور ممکن است عاملی برای تحریک نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا باشد و آزمایشاتی که این نیرو 10 سال پیش بر روی این نوع قایق ها انجام داد می تواند تحت تاثیر این تجربه ی کره ی جنوبی باشد . گفتنی است Racoon های کره ی جنوبی احتمالا هنوز در خدمت نیروی دریایی این کشور هستند .[/b][/align]
[align=center][url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/6%7E117.jpg][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/thumb_6%7E117.jpg[/img][/url] [url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/5%7E137.jpg][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/thumb_5%7E137.jpg[/img][/url] [url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/4%7E14.JPG][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/thumb_4%7E14.JPG[/img][/url] [url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/3%7E175.jpg][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/thumb_3%7E175.jpg[/img][/url][/align]
[align=center][b]گزارشهای رسیده از برخی فراریان کشور کره ی شمالی حاکی از وجود یک ورژن دو کابینه از Type-B می باشد که البته کابین های این ورژن از نمونه های تک کابینه کوچکتر است .[/b][/align]
[align=center][url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/7%7E106.jpg][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/thumb_7%7E106.jpg[/img][/url][/align]
[size=24][color=brown][align=center][b]Type-C - SP-10[/b][/align][/color][/size]
[align=center][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/8%7E84.jpg[/img][/align]
[b][align=center]بهینه سازی Type-B باعث بوجود آمدن ورژن های متفاوت و متنوعی از این SILC شده است . Type-C اسم به کار رفته برای یکی از این SILC می باشد که در دهه ی نود توسط کره جنوبی توقیف و ضبط شد و همینک در سئول در حال نمایش می باشد . مشخصات این شناور را در زیر مشاهده می نمایید و تقریبا مشابه با نمونه ی قبلی آن یعنی Type-B می باشد :[/align][/b]
[b][align=center]طول 9.3 متر و عرض 2.5 متر - جابه جایی 5 تن[/align][/b]
[b][align=center]سرعت سطحی 30 تا 40 نات و سرعت زیرسطحی 12 نات - برد عملیاتی 300 مایل دریایی[/align][/b]
[align=center][b]خدمه 6 نفر - قابلیت حمل سلاح های سبک[/b][/align]
[align=center][url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/9%7E82.jpg][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/thumb_9%7E82.jpg[/img][/url][/align]
[size=24][color=brown][b][align=center]I-SILC[/align][/color][/size]

[/b]
[align=center][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10%7E73.jpg[/img][/align]
[align=center][b]SILC بهینه سازی شده و بهبود یافته در این قسمت که SP-10H نیز نامیده می شود ، نشانه هایی از یک وسیله ی کارآمد برای نفوذهای بی سروصدا و مخفی را دارد . I-SILC یک زیرسطحی - سطحی کامل می باشد که همانند SILC بالاتر که توضیح داده شد یک شناور پرسرعت بر روی سطح می باشد و می تواند تا عمق 3 متر زیر سطح آب غواصی کند . این کار یعنی حرکت زیر سطحی این شناور به همراه لوله ی مخصوص تنفس در زیر آب که snorkel نیز نامیده می شود و امتداد ان تا بالای سطح آب ادامه دارد ، صورت می گیرد . البته استفاده از snorkel قابلیت های مخفی کاری و ضد راداری این SILC را کاهش می دهد . در لحظات بحرانی و سرنوشت ساز برای این شناور ، I-SILC می تواند برای جلوگیری کردن از شناسایی و کشف شدن خود تا عمق 20 متر پایین تر از سطح آب قرار بگیرد که البته در بعضی منابع این عمق 25 متر نیز ذکر شده است !! . SILC ی که توسط کره ی خنوبی ضبط شده بود به دلیل نداشتن موتورهای الکتریکی توانایی حرکت در زیر آب را ندشت اما I-SILC-Viet که همان I-SILC صادر شده به ویتنام است به نظر می رسد دارای موتورهای الکتریکی در قسمت عقب خود باشد که در این صورت به عنوان یک وسیله ی خوب برای غواصی به کار خواهد رفت .[/b][/align]
[b][align=center]- در بازه بین سالهای 1996 تا 1997 ، دو قایق و دو زیردریایی "midget " به ویتنام فروخته شد که البته این خرید تجهیزات از سوی هیچ کدام از طرفین گزارش نشده است .[/align][/b]
[b][align=center]- در سال 1998 یک I-SILC در 150 کیلومتری جنوب غرب پوسان غرق شد . جسد غواص کره ی شمالی در نزدیکی همان محلی که I-SILC غرق شده بود پیدا شد . این شناور بعد از salvage کردن در معرض نمایش عموم قرار گرفت. [/align][/b]
[align=center][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/11%7E64.jpg[/img][/align]
[align=center][b]- در سال 2002 یک "Taedong-B" که قایق شناور اژدر افکن می باشد به ایران صادر شد .[/b][/align]
[align=center][b]- در سال 2002 دو "Taedong-C" که قایق نمیمه شناور اژدرافکن می باشد به ایران صادر شد و البته با طراحی کاملا متفاوت .[/b][/align]
[b][align=center]از نظر بهینه سازی ، مدلی که سال 1998 در 150 کیلومتری بوسان غرق شد ، اولین مدل می باشد و مدل صادر شده به ویتنام و "Taedong-B" به ترتیب مدل های دوم و سوم را تشکیل می دهند . 'Taedong-B' که به ایران فروخته شده است بیشترین بهینه سازیها بر روی آن انجام شده و قابلیت حمل و شلیک اژدر را نیز دارد . به نظر می رسد غیر از این موارد ، ورژنهای متفاوت دیگری که بعضی از آنها همچون 'Taedong-B' قابلیت حمل و شلیک اژدر را داشته باشند ، به صورت مخفی ساخته شده و در حال حاظر در خدمت باشند . هرچند که تایید نشده ولی به زودی I-SILC به دست ونزوئلا و میانمار هم خواهد رسید .[/align][/b]
[align=center][b]مشخصات I-SILC را در زیر مشاهده می نمایید :
طول 12.8 متر و عرض 3 متر - جابه جایی 10 تن
سه موتور 250 یا 260 اسب بخار (Johnson/OMC, etc)
سرعت 40 تا 50 گره دریایی در سطح و 4 تا 6 گره دریایی در زیر سطح
برد عملیاتی 200 مایل دریایی
عمق غواصی تا 3 متر به همراه لوله مخصوص تنفس در زیر آب و 20 متر ماکزیمم فاصله از زیر سطح آب بدون لوله تنفسی که این غوص 20 متری فقط در مواقع خطر و بحرانی انجام می شود .
خدمه 8 نفر
دارای رادار ژاپنی Furuno 1830
دارای تسلیحات سبک[/b]
[/align]
[align=center][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/12%7E56.jpg[/img][/align]
[b][align=center]I-SILC-Viet که همان طور که گفته شد این قایق به ویتنام صادر شده است ، دارای طولی بلندتر از I-SILC و همچنین تعداد بیشتری عرشه ی گرد شده در بالای ان می باشد . به نظر می رسد در این I-SILC موتورهای الکتریکی برای حرکتهای زیرسطحی تعبیه شده باشد هرچند که این ویژگی تایید شده نمی باشد . در تصویر بالا و کلیک بر روی تصویر کوچک پایین می توانید این I-SILC ویتنامی را مشاهده نمایید .[/align][/b]
[align=center][url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/13%7E45.jpg][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/thumb_13%7E45.jpg[/img][/url][/align]
[size=18][color=brown][align=center][b]دو مدل شناور Taedong گزارش داده شده وجود دارد ، مدل B و مدل C[/b][/align][/color][/size]
[size=24][color=brown][b][align=center]Taedong-B - Kajami[/align][/b][/color][/size]
[b][align=center]با این که Taedong-B با نام "Kajami" هم شناخته می شود که نام کاملا کره ای است ولی این شناورها در خدمت نیروهای دریایی ایران هستند . در این شناور بهینه سازی های بیشتری نسبت به دو مدل قبلی یعنی I-SILC اصلی و I-SILC ویتنامی روی آن انجام شده است . وجود یک پاشنه ی منحنی بلند در این شناور احتمالا نشان دهنده ی این است که طراحی آن با تاثیر از طرح های Fabio Buzzi همراه بوده است . البته این تاثیر پذیری در بسیاری از قایق های تند رو ایرانی وجود داشته است . لازم به ذکر است آقای Fabio Buzz از طراحان معروف شناورهای تندرو مسابقه ای هستند که تصاویر ایشان را در زیر مشاهده می نمایید .[/align][/b]
[align=center][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/15%7E38.jpg[/img] [img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/14%7E41.jpg[/img][/align]
[align=center][b]تصاویر Taedong-B یا "Kajami" را در زیر مشاهده می کنید[/b][/align]
[align=center][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/16%7E35.jpg[/img][/align]
[align=center][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/17%7E29.jpg[/img][/align]
[color=brown][size=24][b][align=center]Taedong-C - Gahjae[/align][/b][/size][/color]
[align=center][b]یک نیمه شناور ورژنی از "IPS-16" که مجهز به اژدر نیز می باشد . این قایق کاملا متفاوت از I-SILC که در بالا در باره ی آنها بحث کردیم می باشد . همانند Taedong-B ، این نوع هم مجهز به غلاف های 324 میلیمتری اژدرافکن می باشد .[/b][/align]

[align=center][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/18%7E22.jpg[/img][/align]
[align=center][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/19%7E23.jpg[/img][/align]
[size=18][b][align=center][color=green]با تشکر از عرفان عزیز ((LAST-WAR)) که بنده را در تهیه مطالب بالا بسیار یاری نمود[/color][/align][/b][/size]
[color=red][align=center][b].......................................................................
فقط برای میلیتاری
استفاده از مطالب بالا فقط با درج نام سایت امکان پذیر می باشد[/b][/align][/color]]]>16022Sat, 20 Aug 2011 00:22:52 +0000طرح شناور زیرسطحی تندروhttp://www.military.ir/forums/topic/14456-%25d8%25b7%25d8%25b1%25d8%25ad-%25d8%25b4%25d9%2586%25d8%25a7%25d9%2588%25d8%25b1-%25d8%25b2%25db%258c%25d8%25b1%25d8%25b3%25d8%25b7%25d8%25ad%25db%258c-%25d8%25aa%25d9%2586%25d8%25af%25d8%25b1%25d9%2588/
[img]http://www.pic.iran-forum.ir/images/zyh0c81suyk6sxl05ro.jpg[/img]]]>14456Fri, 29 Apr 2011 10:59:54 +0000بررسی یک طرح : ناوشکن ضد اژدر ( کلاس جماران ) + تصویرhttp://www.military.ir/forums/topic/10892-%25d8%25a8%25d8%25b1%25d8%25b1%25d8%25b3%25db%258c-%25db%258c%25da%25a9-%25d8%25b7%25d8%25b1%25d8%25ad-%25d9%2586%25d8%25a7%25d9%2588%25d8%25b4%25da%25a9%25d9%2586-%25d8%25b6%25d8%25af-%25d8%25a7%25da%2598%25d8%25af%25d8%25b1-%25da%25a9%25d9%2584%25d8%25a7%25d8%25b3-%25d8%25ac%25d9%2585%25d8%25a7%25d8%25b1%25d8%25a7%25d9%2586-%25d8%25aa%25d8%25b5%25d9%2588%25db%258c%25d8%25b1/
اين طرحي رو که در زير بصورت تصوير و واقعي در اورده ام مطمئنا و قطعا بار ها به ذهن خيلي از دوستان خطور کرده است و شايد هم در انبوه تاپيکهاي ميليتاري اشاره اي به ان شده باشد و يا در موردش بحثي در گرفته باشد که من نديده ام ..اما در اين تاپيک من سعي کردم اين طرح را بصورت واقعي و و رئال در مورد ناوشکن وطني جماران به تصوير بکشم تا دوستان صاحب ايده و نظر با ديد واقعي تري در موردش واکاوي کنند


شايد اين طرح در گوشه اي از جهان اجرا شده باشد اما من نديده باشم اما بحث در مورد معايب يا مزاياي ان است و اينکه اصلا شدني است يا خير
در اين طر ح ناوشکن ( در اينجا جماران ) بوسيله دو ديواره مجزا از دو پهلو در مقابل اژدزها ايمن شده است بطوري که اين ديواره ها طوري طراحي شده اند که به راحتي اب را شکافته و حتي الامکان در سرعت ناو کمترين تاثير را دارن
...اگر اين طرح جواب دهد در ازاي ان موتورها قويتر شده تا نقيصه کم شدن سرعت جبران شود
اجراي اين سازهاي دفاعي در دو پهلو ممکن است در حرکت چرخشي و دور زدن ناو ايجاد مقاومت کنند و سرعت را بگيرند
...که شايد با قرار دادن سکانهايي مجزا در انتهاي اين سازه ها و هم محور با سکان اصلي بر اين نقيصه فائق اييم ( نظر دوستان چيست )

وزني که اين سازه ها به ناو اضافه ميکنند با مقدار حجم ابي که اشغال ميکنند تا حدودي جبران ميشود يعني ميتوان قطر ان را طوري محاسبه کرد که که اين سازه ها به طور معمول و بدون تکيه بر عرشه اصلي بر روي اب شناور باشند .که شايد مزيت ان اين باشد تا در مواقعي کا ناو هم نفله شده باشد و در شرف فرو رفتن در اعماق ابها باشد خوده اين سازه ها ماننده جليقه نجات عمل کنند و حتي الامکان از فرو رفتن جلوگيري کنند.درون این سازه بصورت مشبک و بوده که از هم ایزوله هستند

شايد اين سئوال پيش ايد که چرا مصالحي را که در ساخت اين سازه بکار برده اييم در تقويت بدنه دو پهلو بکار نبرده ايم تا کشتي در مقابل اژدرها مقاوم شود.خب در اين حالت ناو قيافه خود را حفظ کرده و مشکل سرعت و حرکت و شايد چرخش پيش نميايد ..اين يک سئوال اساسي است
...خب با توجه به سرعت روز افزون اژدر ها و قدرت انفجاري انها و احتمالا چاشنيهاي تاخيري انها جهت نفوذ به عرشه اين تحديد همچنان باقي ايست .چه بسا که در صورت نفوذ نکردن کلاهک به درون عرشه هم موج انفجار دقيقا چسبيده به بدنه ميتواند هر عرشه اي را ناک اوت کند
...با اين طرح موج انفجار حتي الامکان از عرشه اصلي دور ميشود و کلاهک در صورت نفوذ از سازه محافظ قبل از رسيدن به عرشه (البته احتمالا ) منفجر ميشود و شکاف بزرگ ان در ديواره يا سازه محافظ است
....البته بايد برسي کرد که موج انفجار مابين عرشه و ديواره چقدر ميتواند به اين دو ايتم ضربه کاري وارد کند :( :(

در اين طرح نقطه غير ايمن و نفوذ پذير قسمت جلو و عقب ناو است که ..البته با يد ديد اين طرح شدني است يا خير بعد ميرويم سراغ ان که ان هم اماده است که البته جاي بيشتري برا ي بحث دارد..فعلا ان بماند
ناگفته نماند با شدني شدن اين طرح مشکلات ديگري هم خودنمايي ميکند مانند تيوبهاي پرتاب اژدر که با وجود اين ديواره ها پرتاب انها سخت ميشود که انهم قابل حل است ..و مطمئنا راهي براي ان وجود دارد


[align=center][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/33%7E8.jpg[/img]

[url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/22%7E17.jpg][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/thumb_22%7E17.jpg[/img][/url]

[url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/11%7E47.jpg][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/thumb_11%7E47.jpg[/img][/url][/align]


در ضمن دوستانی میتوانند از اکانت گالری استفاده کنند خواهش میکنم این تصاویر رو از حالت لینک در اورند و تصویر قرار دهند









[color=brown]عکسها به گالری انتقال یافت.

Babakim1[/color]]]>10892Thu, 20 May 2010 17:44:06 +0000آزمایشگاه تست هیدرودینامیکی شناورها (فیلم +عکس)http://www.military.ir/forums/topic/11260-%25d8%25a2%25d8%25b2%25d9%2585%25d8%25a7%25db%258c%25d8%25b4%25da%25af%25d8%25a7%25d9%2587-%25d8%25aa%25d8%25b3%25d8%25aa-%25d9%2587%25db%258c%25d8%25af%25d8%25b1%25d9%2588%25d8%25af%25db%258c%25d9%2586%25d8%25a7%25d9%2585%25db%258c%25da%25a9%25db%258c-%25d8%25b4%25d9%2586%25d8%25a7%25d9%2588%25d8%25b1%25d9%2587%25d8%25a7-%25d9%2581%25db%258c%25d9%2584%25d9%2585-%25d8%25b9%25da%25a9%25d8%25b3/
در این تاپیک قصد دارم در مورد آزمایشگاه های تست مدل در علم طراحی و ساخت کشتی ، مطالبی را خدمت دوستان عزیزم عرض کنم
[b][color=green]
آزمایشگاه تست هیدرودینامیکی
[/color][/b]

در بحث طراحی و ساخت کشتی یک نکته بسیار مهم است و آن این است که ما قبل از ساخت شناور اصلی ، حتما باید از عملکرد مطلوب آن اطمینان حاصل کنیم
[color=red]برای این منظور ، قبل از ساخت نمونه اصلی ، باید مدلی با مقیاس کوچکتر از نمونه اصلی ساخته شود و تمام آزمایشات مربوط به مباحث هیدرودینامیک و پایداری برروی مدل کوچکتر انجام گیرد[/color]
این آزمایشات در آزمایشگاه های تست هیدرودینامیکی انجام می گیرد
نتایج بدست آمده از این آزمایشات ، با استفاده از مباحث آنالیز ابعادی و اعداد بی بعد به مدل اصلی تعمیم داده می شود
به عنوان مثال
در طراحی کشتی ، باید بدانیم شناور ما برای حرکت در آب دریا ، با سرعت مثلا 25 گره دریایی ، به چه میزان نیروی محرکه نیاز دارد ؟
نیروی محرکه کشتی باید بر نیروهای مقاوم در برابر حرکت کشتی غلبه کرده و سرعت کشتی را به 25 گره دریایی برساند
این نیروهای مقاوم دربرابر حرکت کشتی عبارتند از :

نیروی مقاومت لزجی ( اصطکاکی ) که از طرف آب دریا به بدنه کشتی وارد می شود
نیروی مقاومت موج سازی (( این نوع مقاومت به واسطه موج هایی که به خاطر حرکت کشتی بر روی سطح آب تولید می شود ، اعمال می گردد ))(( این نوع مقاومت در برابر حرکت زیر دریایی ها وجود ندارد ))
نیروی مقاومت بدلیل تولید گردابه ها
نیروی مقاومت هوا که بر تاسیسات کشتی که بر روی عرشه قرار دارند ، اعمال می گردد

برای این که بدانیم هر یک از این مقاومت ها بر روی کشتی اصلی چه تاثیری می گذارند ، ابتدا باید بفهمیم این مقاومت ها چه تاثییری بر روی مدل کوچک شده کشتی می گذارد
این بخش در آزمایشگاه های هیدرودینامیکی انجام می شود

حال برای این که با این آزمایشگاه ها بیشتر آشنا شویم ، به توضیح یکی از آزمایشگاه های معروف هیدرودینامیکی می پردازم
[color=blue]
[size=18]Wolfson unit[/size][/color]

آزمایشگاه Wolfson می تواند خدمات وسیعی را در زمینه :
[color=red]
[b]طراحی کشتی
طراحی مدل
طراحی شناور های کوچک Craft
معماری دریایی
تکنولوژی دریایی
ایرودینامیک صنعتی [/b][/color]

در اختیار مهندسین و پژوهشگران قرار می دهد

واحدهای آین آزمایشگاه به شرح زیر است :

[color=red][b]حوضچه آزمایش
تونل باد
مشاوره
ارائه نرم افزارهای طراحی
و.....[/b][/color]

تصویر زیر مربوط به تست کشش در این آزمایشگاه می باشد که بر روی مدل انجام می گیرد
با این آزمایش می توان مقاومت موج سازی و مقاومت لزجی را بر روی مدل ، محاسبه کرد

http://up.iranblog.com/Files/299e2a8034ec4b28b632.jpg
[img]http://up.iranblog.com/Files/299e2a8034ec4b28b632.jpg[/img]

[color=green]
برای داشتن درک مناسب نسبت به این آزمایگاه می توانید فیلم زیر را مشاهده کنید
پیشنهاد می کنم حتما مشاهده کنید [/color]

[quote]http://www.4shared.com/video/PGWoEPWs/wolfson_tests.html[/quote]

.............................................
[color=blue]فقط برای میلیتاری
استفاده از مطالب با ذکر نام سایت بلامانع می باشد[/color]]]>11260Mon, 21 Jun 2010 15:47:49 +0000<![CDATA[شناورهای اثر سطحی " SES "]]>http://www.military.ir/forums/topic/11156-%25d8%25b4%25d9%2586%25d8%25a7%25d9%2588%25d8%25b1%25d9%2587%25d8%25a7%25db%258c-%25d8%25a7%25d8%25ab%25d8%25b1-%25d8%25b3%25d8%25b7%25d8%25ad%25db%258c-ses/
[b]SES[/b]

SES که مخفف surface effect ship " شناورهای اثر سطحی " می باشد ، نوعی از شناورها (( اکثرا نظامی )) هستند که بر پایه دو نوع طراحی ساخته شده اند :

[color=green]- هواناوها
-کاتاماران[/color]

[URL=http://www1.upic.ir/][img]http://www1.upic.ir/images/0h3uec04643aqy2w5peo.jpg[/img][/URL]
http://www1.upic.ir/images/0h3uec04643aqy2w5peo.jpg

در واقع با ترکیب بدنه کاتاماران و تکنولوژی هواناوها ، نوعی از شناورهای نظامی طراحی شده است که مزایای هر دو نوع طراحی را دارا می باشند .

در این نوع طراحی همانند هواناوها از بالشتک های هوا استفاده می شود و این بالشتک ها در بین بدنه دوقلوی کاتاماران (( در جلو و عقب )) قرار می گیرد
سپس حفره ای در روی عرشه به صورت عمودی تا سطح آب ایجاد می شود و در روی این حفره یک توربین پر قدرت برای دمیدن هوا نصب می شود
با وزیدن هوا به سطح آب و وارد شدن نیرو به آب ، بر اساس قانون سوم نیوتن ، عکس العمل نیرویی که به آب وارد شده بود به خود شناور وارد می شود و به این ترتیب شناور همانند یک هواناو بر روی سطح آب قرا می گیرد
بنابر این ما شناوری خواهیم داشت که می تواند هم مزایای کاتاماران را داشته باشد و هم مزایای یک هواناو

SES در دو سرعت کار می کند

[color=green]در سرعت های پایین (( مثلا 12 گره دریایی )) ، بدنه دوقلوی کاتاماران نیروی بیانسی شناور را تامین می کند و در این حالت بالشتک های هوا و تکنلوژی هواناو در آن استفاده نمی شود

در سرعت های بالا ، توربین دمنده شروع به کار کرده و شناور با نیروی وزش باد بر روی سطح آب قرار می گیرد .... البته در این حالت بالشتک های هوا هم استفاده می شوند[/color]

[URL=http://www1.upic.ir/][img]http://www1.upic.ir/images/myjxg6alum8rbw4k34og.jpg[/img][/URL]
http://www1.upic.ir/images/myjxg6alum8rbw4k34og.jpg

تا به حال دو نوع SES ساخته شده است

- در نوع اول ، حفره بر روی ارشه شناور ایجاد می شود

- در نوع دوم ، دو حفره در بدنه دو قلوی کاتاماران ایجاد می شود و در اینجا ما نیاز به دو توربین هوا خواهیم داشت


وقتی شناور با سرعت زیاد در حال حرکت است ، تنها قسمت کوچکی از بدنه کاتاماران در درون آب قرار دارد

این ویژگی باعث می شود بسیاری از مین های دریایی و حتی اژدرهای زیر سطحی بر روی SES ها کاربرد چندانی نداشته باشد

سرعت بالای آنها از جمله دیگر ویژگی های آنها می باشد

در هواناو ها ما امکان استفاده از نیروی های محرکه متنوع نخواهیم داشت ولی در SES ها این امکان برای ما فراهم می شود که از واتر جت ها و یا سیستم های رانش پروانه ایی هم استفاده کنیم

البته امکان حرکت در خشکی برای SES ها وجود ندارد و ارتعاش های زیاد در دریای متلاطم هم یک مشکل بزرگ برای آنها به حساب می آید

[URL=http://www1.upic.ir/][img]http://www1.upic.ir/images/ugzery7bohpol8hf3fwl.jpg[/img][/URL]
http://www1.upic.ir/images/ugzery7bohpol8hf3fwl.jpg

در پست های آینده به معرفی چند مثال نظامی از SES ها خواهم پرداخت

.........................................
[color=blue]فقط برای میلیتاری
استفاده از مطالب با ذکر نام سایت بلامانع می باشد[/color]]]>11156Fri, 11 Jun 2010 18:54:21 +0000شناورهای hydrofoilhttp://www.military.ir/forums/topic/11117-%25d8%25b4%25d9%2586%25d8%25a7%25d9%2588%25d8%25b1%25d9%2587%25d8%25a7%25db%258c-hydrofoil/
[b][color=green]hydrofoil[/color][/b]

حرکت در آب بسیار سخت تر از حرکت در هواست و به همین دلیل شناورها به نسبت هواپیما و اتومبیل ها سرعت کمتری دارند . آب به نسبت هوا ، هزار بار چگال تر است و به همین دلیل بخش بزرگی از نیروی پیشرانه تولید شده توسط موتور شناورها ، صرف غلبه بر نیروی پسا یا همان نیروی اصطکاک بین بدنه شناور و آب می شود .
هیدروفیلها ( شناورهای مجهز به هیدروفیل ) بسیار سریع تر از شناورهای معمولی حرکت می کنند و دلیل این امر این است که به جای حرکت در آب ، بدنه اصلی شناور ( Hull ) در بالای سطح آب حرکت می کند و بنابراین امکان سر خوردن ( لیز خوردن ) بر روی امواج فراهم می شود .

[URL=http://www1.upic.ir/][img]http://www1.upic.ir/images/0hg0g710wf65dn96rpe.jpg[/img][/URL]

[color=green][b]هیدروفیل چیست ؟[/b][/color]

شناورهای هیدروفیل از جمله سریع ترین شناورها به حساب می آیند
( با سرعتی در حدود 100 تا 110 کیلومتر بر ساعت )
اکثر هیدروفیل های پر قدرت ، دارای سه موتور متفاوت می باشند که :

دو موتور دیزلی برای حرکت در آب با سرعت های متوسط و پایین
و یک موتور پر قدرت توربین گازی برای بلند کردن شناور بر روی هیدروفیل های آن ( شناور در این حالت با سرعت بالا حرکت می کند )

هیدروفیل ها به صورت گسترده به عنوان شناورهای مسافربری پر سرعت و همچنین شناورهای گشت زنی پر سرعت نظامی ، استفاده می شوند

[b][color=green]هیدروفیل چگونه کار می کند ؟[/color][/b]

[color=red]هیدروفیل در حقیقت یک سازه همانند باله است که در زیر شناورها نصب می شود و در هنگام حرکت ، شناور را تا حدودی روی سطح آب قرار می دهد

با این کار نیروی حاصل از اصطکاک بدنه کشتی با آب ( نیروی پسا ) کاهش چشم گیری پیدا می کند

هدیدروفیل ها به وسیله تولید یک نیروی لیفت مناسب برای بالابردن و پایین آوردن بدنه شناور نسبت به سطح آب ، کاهش چشمگیری در نیروی پسا و متناظر با آن افزایش چشمگیر سرعت را در پی خواهند داشت .

حال ببینیم این نیروی لیفت کذایی چگونه به وجود می آید
شناورهای هیدروفیل در حقیقت یک حد واسط بین کشتی ها و هواپیماها هستند . این گونه شناورها دارای سه باله هستند که در اصطلاح به آنها "foils" گفته می شود و در زیر سطح آب قرار دارند .
هنگامی که شناور سرعت می گیرد ، آب در سطح بالایی باله ها که به صورت منحنی است ، شتاب می گیرد و به این ترتیب یک نیروی رو به پایین در پشت باله ها به وجود می آید .
در این زمان ، باله ها آب را به سمت پایین فشار می دهند .
قانون سوم نیوتون خدا بیامرز !! به ما می گوید که هر نیرویی که به جسمی وارد می شود ، یک عکس العمل در جهت مخالف خواهد داشت و به این ترتیب از طرف آب هم یک نیروی رو به بالا به باله ها وارد خواهد شد .
همین نیروی وارده از آب بر باله ها ( نیروی لیفت ) ، قدرت لازم را برای این که بدنه شناور بر روی امواج قرار بگیرد را به ما می دهد .
این حالت را در کوسه ها هم می توان مشاهده کرد . باله های سینه ای که در اطراف بدن کوسه وجود دارد ، به روش مشابه نیروی لیفت را برای کوسه به وجود می آورند !!! قدرت خدا !!!![/color]


[URL=http://www1.upic.ir/][img]http://www1.upic.ir/images/7wl3v8q773s40xa14j8.jpg[/img][/URL]

[color=green][b]جتفیل jetfoils چیست ؟[/b][/color]

هیدروفیل های سریع به وسیله پروانه حرکت نمی کنند بلکه این کار توسط جت های عظیم آبی صورت می گیرد که نیروی حرکت را در سرعت های بالا بوجود می آورند .
یک موتور توربین گازی می تواند در هر دقیقه 180 تن آب را پمپاژ نماید !!

[URL=http://www1.upic.ir/][img]http://www1.upic.ir/images/kstvkn1qf7udrzcbug4y.jpg[/img][/URL]

[color=blue]در ادامه به ذکر مثال های نظامی از این نوع شناورها خواهیم پرداخت[/color]

[b][color=green]USS AQUILA[/color][/b]

[URL=http://www1.upic.ir/][img]http://www1.upic.ir/images/dhka0i016awpbqqnf9y.jpg[/img][/URL]

این شناور نظامی چهارمین شناور از رده ی PEGASUS از نوع هیدروفیل می باشد که در اختیار نیروی دریایی آمریکا بوده است

[URL=http://www1.upic.ir/][img]http://www1.upic.ir/images/ekbq8drg3klh1hflq6w4.jpg[/img][/URL]

مشخصات

طول 40.5 متر
عرض 8.5 متر

نیروی محرکه :
یک توربین گازی با قدرت 18000 اسب بخار به همراه واترجت
دو موتور دیزلی با قدرت 1600 اسب بخار

جابه جایی 255 تن در صورت بارگذاری کامل

سرعت در دو حالت :
12 گره دریایی در هنگام سرعت های پایین ( بدنه در آب قرار دارد )
48 گره دریایی در هنگام سرعت های بالا ( بدنه در آب قرار ندارد )

تسلیحات : دو لانچر برای موشک های MK140 هارپون ... یک عدد توپ 76 میلیمتری

[URL=http://www1.upic.ir/][img]http://www1.upic.ir/images/wwrefoikpqm344tgcl6q.jpg[/img][/URL]

.........................
[color=blue]برای داشتن دید بهتر نسبت به این نوع شناورها می توانید کلیپ زیر را مشاهده نمایید[/color]

[quote]http://www.youtube.com/watch?v=_cJKwJHR03U[/quote]

.........................
[color=blue]فقط برای میلیتاری
استفاده از مطالب با ذکر نام سایت بلامانع می باشد[/color]]]>11117Sun, 06 Jun 2010 17:35:06 +0000شناورهای نظامی multihullshttp://www.military.ir/forums/topic/11101-%25d8%25b4%25d9%2586%25d8%25a7%25d9%2588%25d8%25b1%25d9%2587%25d8%25a7%25db%258c-%25d9%2586%25d8%25b8%25d8%25a7%25d9%2585%25db%258c-multihulls/ برای این منظور و درک بهتر به تصویر زیر دقت کنید

[align=center][URL=http://www1.upic.ir/][img]http://www1.upic.ir/images/mj3s3fz9kca4j9hc4hrs.jpg[/img][/URL][/align]

همان طور که مشاهده می کنید ، در تقسیم بندی شناورها ، ما می توانیم آنها را از نظر تعداد بدنه در انواع زیر دسته بندی کنیم

monohulls
multihulls

شناورهای multihulls خود انواع مختلفی دارند که در زیر به آنها اشاره خواهد شد

کاتاماران
تریماران
پنتاماران
SWATH

در زیر تصاویری نمونه هایی از کاتاماران - تریماران ، پنتاماران و SWATH را مشاهده می کنید

[URL=http://www1.upic.ir/][img]http://www1.upic.ir/images/zj3pdna2dv0w9vwjx1.jpg[/img][/URL] [URL=http://www1.upic.ir/][img]http://www1.upic.ir/images/vggk1b1isdh2pqs7hcu.jpg[/img][/URL] [URL=http://www1.upic.ir/][img]http://www1.upic.ir/images/2kx1gkp56dws5mus91k5.jpg[/img][/URL] [URL=http://www1.upic.ir/][img]http://www1.upic.ir/images/kvajjltyfjd6vt7kh3.jpg[/img][/URL] [URL=http://www1.upic.ir/][img]http://www1.upic.ir/images/20kz8lxqf3rrty8zp10p.png[/img][/URL]

این شناورها انواع نظامی و غیر نظامی دارند که با توجه به ماهیت سایت ، به توضیح یکی از شناورهای تریماران از نوع نظامی که اخیرا ساخته شده است می پردازم
در پست های بعدی این تاپیک منتظر توضیحات بیشتر و معرفی انواع دیگری از این نوع شناورها باشید

[b]USS Independence[/b]
دومین نمونه از "شناورهای رزمی ساحلی" نیروی دریایی آمریکا که در سال 2009 تحویل این نیرو شد ...

[align=center][URL=http://www1.upic.ir/][img]http://www1.upic.ir/images/3z4uy5vec19lmx9vmov.jpg[/img][/URL][/align]
[align=center][URL=http://www1.upic.ir/][img]http://www1.upic.ir/images/kehyl4yswmfrxu3cvbzf.jpg[/img][/URL][/align]
[b]مشخصات [/b]

ابعاد اصلی
جنس بدنه و روبنا : آلیاژی از آلومینیم
طول : 127.1 متر
عرض : 31.4 متر
حداکثر آبخور : 4.5 متر


بار مفید و ظرفیت
خدمه : 40 نفر
نیروی عملیاتی : 36 نفر
حداکثر بارگیری : 210 تن

نیروی محرکه

موتور اصلی :
2 x GE LM2500
2 x MTU 20V 8000

واترجت :
4 x Wartsila steerable

نوع پروانه کمکی ( برای پهلو گرفتن و جدا شدن از اسکله که محور آن عمود بر محور تقارن طولی کشتی می باشد ) : ساعت گرد جمع شونده

سرعت : 40 گره دریایی
عرشه پرواز : دو بالگرد SH-60 یا یک بالگرد CH-53

تسلیحات :
یک عدد توپ 57 میلیمتری
سه عدد تیربار کالیبر 50
یک عدد لانچر ضد زیردریایی

[align=center][URL=http://www1.upic.ir/][img]http://www1.upic.ir/images/ekqhyu0mbw2v77byq8m.jpg[/img][/URL] [URL=http://www1.upic.ir/][img]http://www1.upic.ir/images/3s57r5e33y0f64xicfip.jpg[/img][/URL] [URL=http://www1.upic.ir/][img]http://www1.upic.ir/images/4efvktgh6qbfje3slkqo.jpg[/img][/URL][/align]
[align=center][URL=http://www1.upic.ir/][img]http://www1.upic.ir/images/b6ag2pmfj8kg8jn1k39s.jpg[/img][/URL][/align]
[color=green]
برای دید بهتر نسبت به این شناور می توانید ویدئو زیر را مشاهده نمایید[/color]

[quote]http://www.4shared.com/video/hjyicVnS/LCS2Independence_229.html[/quote]

.........................................
[color=blue]فقط برای میلیتاری
استفاده از مطالب با ذکر نام سایت بلامانع می باشد[/color]]]>11101Fri, 04 Jun 2010 14:53:40 +0000پرواز روی آب با JetLevhttp://www.military.ir/forums/topic/10253-%25d9%25be%25d8%25b1%25d9%2588%25d8%25a7%25d8%25b2-%25d8%25b1%25d9%2588%25db%258c-%25d8%25a2%25d8%25a8-%25d8%25a8%25d8%25a7-jetlev/

jetlev دستگاه پرواز با یک موتور قدرتمند چهار زمانه است که با دو جریان پرفشار آب امکان پروازی پایدار و کنترل شده را برایتان فراهم می آورد. با ترکیب جت اسکی و جت پک چنین دستگاهی ساخته شده است.

jetlev می تواند تا ارتفاع ۱۰ متری اوج بگیرد و حداکثر سرعت آن ۶۵ کیلومتر بر ساعت است، که بسته به فشار موتور [size=18]یک تا دو ساعت[/size] می تواند شما را برای گشت زنی در آب همراهی کند. موتور جت لیو به وسیله یک قایق کوچک که به کمک لوله ای ۱۰ متری به آن متصل شده پشت سر شما در آب شناور است.

در لینک زیر می توانید فیلمی از نحوه پرواز و فرود این وسیله جالب ببینید:

http://www.viddler.com/explore/narenji/videos/33/

این هم 2 تا عکس دیگه:


[img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/jetlevflyer-narenji-ir.jpg[/img]


[img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/jetpack03-narenji-ir.jpg[/img]




سایر مشخصات:

وزن خالی: 14 کیلوگرم

حداکثر تراست: 1400 پاوند فیت

نسبت تراست به وزن برای کاربر با وزن 68 کیلو: 2.3:1



لینک فیلمش که توصیه می کنم حتما ببینید:

http://www.viddler.com/explore/narenji/videos/33/

لینک تولید کننده:
http://www.jetlev-flyer.com/

لینک مطلب از سایت نارنجی:

http://narenji.ir/-----narenji-sections-51/74/1824-jet-pack


-------------------------------------------------------------


به نظر وسیله خیلی جالبی میاد که تقریبا خواص جت پک رو داره اما زمان پروازش خیلی بیشتره فقط عیبش اینه که حتما باید روی آب باشه.

از اون میشه برای گشت دریایی هم استفاده کرد. شاید در آینده ای نه چندان دور استفاده نظامی هم پیدا کنه.]]>10253Fri, 12 Mar 2010 13:16:58 +0000سیستم کنترل آتش هوشمند توپ 30 میلیمتری دریاییhttp://www.military.ir/forums/topic/9504-%25d8%25b3%25db%258c%25d8%25b3%25d8%25aa%25d9%2585-%25da%25a9%25d9%2586%25d8%25aa%25d8%25b1%25d9%2584-%25d8%25a2%25d8%25aa%25d8%25b4-%25d9%2587%25d9%2588%25d8%25b4%25d9%2585%25d9%2586%25d8%25af-%25d8%25aa%25d9%2588%25d9%25be-30-%25d9%2585%25db%258c%25d9%2584%25db%258c%25d9%2585%25d8%25aa%25d8%25b1%25db%258c-%25d8%25af%25d8%25b1%25db%258c%25d8%25a7%25db%258c%25db%258c/ این سیستم با وزن کم و قابلیت های تهاجمی بیشتر طراحی شده است. اینکار باعث شده که دقت و پایداری بالایی در شرایط سخت دریا برای این اسلحه حاصل شود.

[align=center][url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/IFCS.jpg][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/thumb_IFCS.jpg[/img][/url][/align]

خود سیستم کنترل آتش شامل اجزاء زیر است :
[align=center][url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/ws-30.jpg][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/thumb_ws-30.jpg[/img][/url][/align]

این سیستم کم هزینه ویژگی های منحصر بفردی در مقایسه با سایر طرح های مشابه دارد. سرعت و دقت بالا در ردیابی هدف و پایداری آن باعث شده که به سیستم مطمئنی برای توپ های 30 میلیمتری تبدیل شود.
سلاح استاندارد این سیستم ATK 30 mm MK44 است انواع دیگر 40 میلیمتری و سلاح های مشابه را می توان با تغییراتی مشابه و ارزان قیمت در سیستم کنترل آتش استفاده کرد.

سلاح:
سلاح مورد نظر صرفا برای شناورهای رزمی سبک طراحی و نصب شده است.
نرم افزار سیستم کنترل آتش طوری طراحی شده است که در بر گیرنده کلیه ارتعاشات و شوک های وارده باشد.
جایگاه این اسلحه قابلیت تبدیل به سایر انواع و راکت انداز ها را دارد.
جایگاه اسلحه با آلیاژهای آلومینیوم و مطابق استانداردهای دریایی ساخته شده است.

[align=center][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/f1.jpg[/img][/align]
[align=center][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/f2.jpg[/img][/align]

حداکثر زاویه ارتفاع عملیاتی +65 به -20 درجه
حداکثر زاویه عملیاتی -110 به +110 درجه
شعاع جاروب سلاح 2627 میلیمتر است.
سر محور ارتفاع 1700 میلیمتر است.

سیستم جستجوی هدف:
سیستم ردیابی دارای رنگ های پیشرفته مبتنی بر ویژگی و الگوریتم خاص برای ردیابی اهداف دشمن است همچنین از جمله قابلیت های اضافی آن
ردیابی اهداف چندگانه دشمن می باشد.
الگوریتم های خاص تشخیص حرکت جسم به این سیستم اجازه رهگیری اهداف پنهانکار را نیز می دهد.
این سیستم در مقابل ارتعاشات پلت فرم شناور و شوک های وارده پایداری دارد.

پانل کنترل و نمایش:

[align=center][url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/mo6.jpg][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/thumb_mo6.jpg[/img][/url][/align]
[align=center][url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/MCP.jpg][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/thumb_MCP.jpg[/img][/url][/align]

پانل های کنترل و نمایش بصورت کاربر دوستانه و ارگونومیک ساخته شده است ال سی دی های صفحه نمایش با اندازه سفارشی قابل ساخت است و پانل کنترل آن باعث خستگی اپراتور نمی شود همه اینها در عراق تست شده است.

راه انداز موتور :

[align=center][url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/mo2.jpg][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/thumb_mo2.jpg[/img][/url][/align]

ادوات الکترونیک قدرت برای راه انداز موتورهای الکتریکی مورد استفاده و برخی از سیستم های ارتباطی در اینجا تعبیه شده است.

فیبر نوری :
در این سیستم از تکنولوژی فیبر نوری هم استفاده شده که مزایای خود را دارد.


[url=http://www.emdigital.co.uk/fire_control_systems.html]لینک مقاله به زبان اصلی[/url]
[color=red]مترجم :sina12152000
استفاده از مقاله تنها با ذکر نام میلیتاری مجاز است.[/color]]]>9504Sat, 02 Jan 2010 08:22:38 +0000زیردریایی چگونه كار می‌كند؟http://www.military.ir/forums/topic/7876-%25d8%25b2%25db%258c%25d8%25b1%25d8%25af%25d8%25b1%25db%258c%25d8%25a7%25db%258c%25db%258c-%25da%2586%25da%25af%25d9%2588%25d9%2586%25d9%2587-%25d9%2583%25d8%25a7%25d8%25b1-%25d9%2585%25db%258c%25e2%2580%258c%25d9%2583%25d9%2586%25d8%25af%25d8%259f/
[img]http://www.gigapars.com/images/stories/physics/zir1.jpg[/img]

دانشمندان برای ساخت و حركت دادن زیردریایی‌ها از چندقانون استفاده كردند. ما ابتدا به بررسی دو قانون مهم می‌پردازیم:

[b]1- قانون ارشمیدس:[/b] طبق قانون ارشمیدس بر هر جسم (كمی یا كاملاً) غوطه‌ور در سیال معادل وزن سیال جابجاشده نیرو وارد می‌شود. همواره وزن جسم بطرف پائین و نیروی شناوری سیال بطرف بالا ظاهر می‌شوند. هرگاه این دو نیرو با هم برابر باشند (مانند كشتی روی دریا) جسم روی سیال شناور خواهد شد و اگر نیروی وزن بیشتر از نیروی شناوری سیال (مانند سنگ در آب) باشد، جسم كاملاً در سیال فرو خواهد رفت.

[img]http://www.gigapars.com/images/stories/physics/zir2.jpg[/img]

چگالی جسم به وزن بر حجم تعریف می‌شود. هرگاه چگالی جسم از چگالی سیال (آب) بیشتر باشد، جسم در سیال فروخواهد رفت.

[b]2- قانون بویل: [/b]طبق این قانون در دمای ثابت، حجم و فشار یك سیال رابطه عكس با هم دارند . یعنی هرگاه فشار وارد بر سیال دوبرابر شود، حجم سیال نصف خواهد شد.
برهرجسم داخل سیال، فشاری به تمام سطح جسم (متناسب با عمق سیال) بطور مساوی وارد می‌شود. هرچه عمق سیال بیشتر باشد، فشار وارد بر جسم نیز بیشتر خواهد شد و طبق قانون بویل حجم آن باید كم شود. برای مثال اگر بالون پر از هوایی را به عمق اقیانوس ببریم، فشار عمق آب باعث كم شدن حجم بالون و متراكم شدن هوای داخل بالون خواهد شد.

[img]http://www.gigapars.com/images/stories/physics/zir3.jpg[/img]

وبرعكس اگر بالون را رها سازیم تا به آسمان برود، چون فشار هوا در ارتفاع كمتر از سطح زمین است، حجم بالون افزایش خواهد یافت. بیایید این قانون را درمورد خطرات غواصی در عمق بررسی كنیم:
درشكل زیر (سمت چپ) ریه‌های غواصی را درحال شنا در سطح آب می‌بینید. هرچه غواص به عمق بیشتری برود، فشار وارد بر بدن و ریه‌های او افزایش می‌یابد. اگر دمای آب را حدود 04 ثابت درنظر بگیریم، باید حجم ریه‌های غواص كم شود. ولی حجم ریه‌ها كم نمی‌شود و درعوض برای خنثی كردن فشار عمق سیال، ریه‌ها هوای بیشتری را جذب می‌كنند تا فشار داخل ریه با محیط یكسان شود.

[img]http://www.gigapars.com/images/stories/physics/zir4.jpg[/img]

در عمق 40 متری حجم هوای فشرده شده درون ریه به 4 برابر سطح آب افزایش می‌یابد كه این موضوع می‌تواند باعث پاره شدن رگ‌ها و رسوب نیتروژن در خون و خطر حمله قلبی برای غواص بوجود آورد. به همین دلیل غواص ها نمی توانند برای مدت طولانی در عمق بیشتر از 30 متری شنا كنند.


[b]تاریخچه ساخت زیردریایی‌ها :[/b]

- در زیردریایی‌های اولیه از نیروی دست برای حركت دادن زیردریایی در اعماق كمك گرفته می‌شد. در سال 1620 شخص بنام ون دربل اولین زیردریایی را ساخت كه می‌توانست در عمق 5/4 متری حركت كند.
حجم داخل این زیردریایی بسیار كم بود، بطوریكه فقط یك نفر می‌توانست داخل آن قرار گیرد و برای حركت دادن آن در عمق به یك فرد بسیار نیرومند نیاز بود تا بتواند پره‌های جلو و فوقانی را بچرخاند.

[img]http://www.gigapars.com/images/stories/physics/zir5.jpg[/img]

- درحدود سال 1770، دیود باشنل زیردریایی را طراحی كرد كه می‌توانست بكمك دست و پدالهای پایی حركت كند. حدود 30 سال بعد روبرت فولتون، زیردریایی دیگری ساخت كه 3 نفر گنجایش داشت و برای اولین بار، بالهایی برای تنظیم عمق در زیردریایی تعبیه شد.

- فولتون سپس تلاش كرد تا زیردریایی دیگری با موتور بخار بسازد. مشكل طراحی این موتورها در آن بود كه در زیر آب اكسیژن نبود. بنابراین موتوری طراحی شد كه ابتدا آب در سطح آب داخل مخزنی با موتور دیزل (با سوخت گازوئیل) داغ و تبدیل به بخار می‌شد، سپس موتور خاموش می‌شد و زیردریایی به داخل آب شیرجه می‌زد و تا وقتی كه بخار داخل مخزن سرد نشده بود، زیردریایی می‌توانست با موتور بخار در عمق دریا حركت كند.

- در سال 1860 زیردریایی دیگری طراحی شد كه بطور كامل زیر آب نمی‌رفت و از طریق لوله‌ای كه به سطح آب راه داشت، اكسیژن را برای سوخت موتور به داخل زیردریایی مكش می‌كرد.

- در سال 1904 اولین زیردریایی كه با موتور دیزل- الكتریكی كار می‌كرد، در فرانسه ساخته شد. موتورهای دیزل در سطح آب، باطری‌های الكتریكی را شارژ می‌كردند و سپس زیردریایی در آب فرو می‌رفت در این هنگام موتور دیزل خاموش می‌شد و موتور الكتریكی بكمك باطری‌های شارژشده، زیردریایی را حركت می‌داد.

[img]http://www.gigapars.com/images/stories/physics/zir6.jpg[/img]

- مشكل این نوع زیردریایی در آنجا بود كه اولاً باطری‌ها خیلی بزرگ و سنگین بودند و ثانیاً پس از گذشت چندساعت زیردریایی مجبور بود به سطح آب بیاید تا موتور دیزل روشن شده و باطری‌ها را دوباره شارژ كند. اسید داخل باطری‌ها هم در تركیب با آب دریا، بخار خطرناك و كشنده‌ای تولید می‌كردند.

- درسال 1954 اولین زیردریایی با سوخت هسته‌ای ساخته شد. از مزایای این زیردریایی‌ها، عدم نیاز به هوا است. این نوع زیردریایی‌ها می‌توانند به مدت طولانی (حتی سالها) زیر دریا بمانند و فقط درصورت نیاز به سطح آب بیایند و نیز با سرعت بالای 50 كیلومتر در ساعت در زیر و یا سطح دریا حركت كنند. در این موتورها، حرارت راكتور از طریق لوله‌های آب به توربین بخار می‌رسد و آن را می‌چرخاند. در نمونه زیردریایی شكل زیر، دو مدار گردش آب طراحی شده است. در مدار اولی، آب در اثر حرارت زیاد (عمل شكافت هسته‌ای) راكتور، به شدت داغ می‌شود و با گردش آب در مدار اولیه محفظه تبدیل هم داغ می شود. سپس محفظه تبدیل ،‌ آب مدار ثانویه را تبدیل به بخار می‌كند و آن را سوی توربین بخار می‌فرستد.

[img]http://www.gigapars.com/images/stories/physics/zir7.jpg[/img]

- بخار آب ، توربین را می‌چرخاند تا نیروی محركه و برق زیردریایی تامین شود. سپس بخار آب در محفظه تراكم تبدیل به آب می‌شود و دوباره به محفظه تبدیل بخار ارسال می‌شود.

[b]اجزاء زیردریایی:[/b]

اجزاء بیرونی زیردریایی شامل بدنه استوانه بیضی شكل با دوبال افقی در جلو و دوبال عمودی در عقب برای شیرجه رفتن به عمق و اوج گرفتن به سطح آب، یك سكان برای حركت به چپ و راست ، یك پروانه در دم بدنه برای تولید نیروی محركه زیردریایی و یك بادبان برای ورود و خروج خدمه به سطح آب است.
درضمن یك آنتن رادیویی برای تماس با زیردریایی‌ها و كشتی‌های دیگر و یك پریسكوپ برای مشاهده سطح آب از زیر دریا روی بادبان تعبیه شده است.

[img]http://www.gigapars.com/images/stories/physics/zir8.jpg[/img]

بدنه زیردریایی از دو پوسته (قشر) ساخته شده كه مابین آنها خالی است. به این فضای خالی، مخزن بالاست (سنگینی) می‌گویند. روی قشر بیرونی و بالای بدنه، دریچه‌ای برای خروج هوا (دریچه اصلی) و در پائین بدنه هم دریچه‌ای برای ورود و خروج آب به مخزن بالاست تعبیه شده است.

[img]http://www.gigapars.com/images/stories/physics/zir9.jpg[/img]

داخل زیردریایی هم مخزن گاز فشرده با دو دریچه خروج هوا به مخزن بالاست روی قشر درونی تعبیه شده است. وزن زیردریایی با مخزن بالاست خالی، كمتر از نیروی شناوری آب دریاست و بنابراین زیردریایی در این حالت مانند كشتی روی سطح آب باقی خواهد ماند.
برای فرورفتن زیردریایی در آب، دریچه خروج هوا (دریچه اصلی) و دریچه ورود آب را باز می‌كنند تا آب دریا وارد مخزن بالاست شود. به این ترتیب وزن زیردریایی بیشتر از نیروی شناوری می‌شود و زیردریایی در آب فرومی‌رود.

برای بالا آمدن زیردریایی دریچه اصلی را می‌بندند و دریچه گاز فشرده شده را باز می‌كنند تا هوا وارد مخزن بالاست شود. با ورود گاز به مخزن و خروج آب از دریچه‌های پائینی، وزن زیردریایی كم می‌شود و نیروی شناوری آن را بطرف بالا می‌برد.

[img]http://www.gigapars.com/images/stories/physics/zir10.jpg[/img]

پروانه نصب‌شده در انتهای دم زیردریایی با چرخش خود، زیردریایی را به جلو و با چرخش برعكس به عقب! هدایت می‌كند. برای شیرجه رفتن بطرف پائین (درهنگام حركت به جلو) انتهای بالهای جلو بطرف بالا و انتهای بالهای عقب بطرف پائین كج می‌شوند و برای اوج گرفتن نیز انتهای بالهای جلو بطرف پائین و انتهای بالهای عقب زیردریایی بطرف بالا كج می‌شوند تا (مانند پرواز هواپیما در هوا ) مسیر سیال عبوری (آب) از بالها برای حركت به مسیر دلخواه تغییر یابد و نیروی بالابر یا پائین‌بر تولید شود.

[img]http://www.gigapars.com/images/stories/physics/zir11.jpg[/img]

برای حركت به چپ و راست نیز از سكان عقب كمك گرفته می‌شود. مثل حركت كشتی و هواپیما (درهنگام حركت به جلو ) با كج كردن سكان به چپ، زیردریایی به چپ و با كج كردن سكان به راست، زیردریایی بطرف راست خواهد چرخید.

پریسكوپ داخل زیردریایی هم از 2 آینه كج با زاویه 045 درجه ساخته شده تا خدمه بتوانند با چرخاندن آن، كشتی‌های سطح آب را مشاهده كنند.

[img]http://www.gigapars.com/images/stories/physics/zir12.jpg[/img]

از آنتن رادیویی هم برای ارسال سیگنال به اطراف و برقراری ارتباط با دیگر زیردریایی‌ها و كشتی‌های دیگر و نیز از فرستنده دیگری ( رادار ) برای تشخیص موانع سرراه زیردریایی كمك می‌گیرند.



منبع : سایت ملاصدرا (از سرویس خارج شده!)]]>7876Fri, 26 Jun 2009 05:03:10 +0000پنهان کاری در دریا !!http://www.military.ir/forums/topic/1123-%25d9%25be%25d9%2586%25d9%2587%25d8%25a7%25d9%2586-%25da%25a9%25d8%25a7%25d8%25b1%25db%258c-%25d8%25af%25d8%25b1-%25d8%25af%25d8%25b1%25db%258c%25d8%25a7/اشتباه نکنید این مربوط به جیمزباند نیست، این قایق متعلق به نیروی دریایی ایلات متحده است! سری ناوشکن های چند کاره DD21 Zumwalt در سال 2010 وارد عمل خواهند شد تا جایگزین ناوشکن های Oliver Hazar Perry و ناوشکن های Sprunace موجود شوند.بر خلاف سری های قبلی، ماموریت اصلی DD21 مهیا کردن پشتیبانی برای حمایت از نیروهای زمینی است. کاهش علایم دیداری، راداری، مادون قرمز و علایم مغناطیسی الی ترین اهداف طراحی هستند. این کشتی ضمنآ برای عملیات ضد هوایی، ضد دریایی و ضد زیر دریایی طراحی شده است. همچنین طرح کشتی شامل مواد مرکب خاص ، بعضی مواد جاذب رادار و شکل خاص بدنه کشتی هم روی سطح آب و هم زیر سطح آب است.دقت بسیار زیادی برای کاهش صدای کشتی و کم کردن صدای سیستم های تسلیحاتی و موتوری کشتی اتخاذ شده است.سیستم قدرت یکپارچه IPS برای حمل بی صدای کشتی طراحی شده است. IPS یک سیستم با ساختار کاملآ الکتریکی برای کشتی های آینده است و نیروی محرکه کل کشتی به خط الکتریکی وصل است. IPS هزینه نگهداری کمتر، هزینه ساخت کمتر، قابلیت بقاپذیری بهتر با ساختار انعطاف پذیرتر را برای دارندگان کشتی به ارمغان آورده است. ساخت یک پیشرانه الکتریکی باعث حذف شفت پیشرانه و کاهش چرخ دهنده ها و نیز باعث کاهش علاءم ردیابی کننده مثل صدا، حرارت و ... می شود و همچنین باعث افزایش قدرت موجود در سیستم های تسلیحاتی( قابلیت حمل مهمات بیشتر) و افزایش راحتی خدمه کشتی می شود.سری DD21 Zumwait با تسلیحات 5-inch/62 و تو پهای Howitzer 155 mm مجهز خواهند شد و کشتی قادر خواهد بود که قدرت پشتیبانی توپخانه ای با برد 100 مایل را داشته باشد. یک سیستم موشکی دریایی زمینی هم خواهد توانست که با برد 100 تا 200مایل، کار پشتیبانی نیروهای زمینی را انجام دهد. موشک های تاکتیکی کروز Tomhawk هم قادر خواهند بود تا اهداف در فاصله 200 تا 1600 مایل دریایی را مورد اصابت قرار دهند. DD21 به پیشرفته ترین سیستم های ردیابی زیر دریایی که روی سطح جنگنده نصب خواهد شد، مجهز خواهد گردید. سیستم پد فرود کشتی قادر به میزبانی از فرود هلیکوپترهای نیروی دریایی خواهند بود. دیگر ناوچه ضد رادار رزمناو Visby سوءدی است. سری رزمناو های Visby اولین سری کشتی در جهان هستند که کاملآ منطبق با فن آوری پنهان کاری طراحی گردیده اند، که با مهارت عملیاتی بسیار بالایی هم ترکیب شده اند. http://www.kockums.se/SurfaceVessels/Resources/visby-raket.jpeg Visby مشخصه های پنهان کاری برجسته کشتی، قابلیت انعطاف و بهبود کارآیی کشتی در انواع عملیات را باعث شده است. Visby دارای سطح خمیده خاصی است، که برای ایفای نقش های خاص طراحی شده است: جنگ روی سطح دریا (ASUM) ، جنگ ضد دریای ( ASW)، خنثی سازی مین دریایی ( MCM)، فرماندهی و ... . Visby طوری طراحی شده که تمام علاءم آشکار کننده وجود کشتی مانند علاءم نوری و مادون قرمز ، علاءم صوتی و فراصوتی، پتانسیل الکتریکی زیر دریایی و علاءم مغناطیسی ، علاءم فشار، ضد رادار و سیگنالهای فعال پخش شده را به حداقل رساند. http://zone.sousmarins.free.fr/Nouveau_dossier/Visby-vue-de-la-poupe.jpg Visby سیستم MCM شامل ترکیبی از علاءم کوتاه، سنسورها و تسلیحات و مقاومت بالا در مقابل شوک است. یک سیستم پیشرفته سونار برای ردیابی، تشخیص ، مکان یابی و پشتیبانی داده ها برای سلاح ها طراحی شده است. بدنه کشتی بر اساس اصول پنهان کاری یا سطوح صاف بسیار بزرگ خمیده طراحی شده است. هر ابزاری که ضرورتی بری ماندن در بیرون کشتی را ندارد به درون کشتی منتقل شده یا با صفحات با طرحی خاص پوشانده شده است. http://www.oxelosund.net/femore/femorefortet/Bilder/050822-visby.jpg Visby اگزوزهای توربین گاز در نزدیکی سطح آب در عقب کشتی پنهان شده اند.کشتی با فیبر کربن با ساخت ساندویچی، با پلاستیک فشرده (CFRP) ساخته شده است. این مواد دارای استحکام و قدرت بالا، در برابر شوک بالا، علاءم مشخص کننده راداری کم و مشخصه مغناطیسی بسیار پایین هستند. بهره گیری از این مواد ، وزن مجموعه را تا 50% کاهش داده و این مزیت باعث می شود که با هزینه حمل و نقل کمتر( مصرف سوخت کمتر) کشتی سریعتر حرکت کند و مسافت طولانی تری را طی کند.Visby به توربین پیشرانه ترکیبی دیزل یا گاز (CODOG) مجهز شده است که قادر است سرعت بالایی را برای کشتی فراهم کند و در واقع غیر ضروری 2 پیشرانه دیزلی یا سرعتی کمتر کشتی را یه حرکت در می آورند. موتورها حداکثر سرعتی بالغ بر 15 گره دریایی را برای فواصل طولانی و 35 گره دریایی را برای فواصل کوتاه مهیا می کنند. کشتی دارای موتورهای با نیروی پرتابی خاص برای مانور دادن در لنگرگاه است. منبع وبلاگ هوانوردي ايران1123Wed, 11 Jul 2007 12:32:22 +0000نحوه فرود هواپیما برعرشه ناو هواپیمابرhttp://www.military.ir/forums/topic/3759-%25d9%2586%25d8%25ad%25d9%2588%25d9%2587-%25d9%2581%25d8%25b1%25d9%2588%25d8%25af-%25d9%2587%25d9%2588%25d8%25a7%25d9%25be%25db%258c%25d9%2585%25d8%25a7-%25d8%25a8%25d8%25b1%25d8%25b9%25d8%25b1%25d8%25b4%25d9%2587-%25d9%2586%25d8%25a7%25d9%2588-%25d9%2587%25d9%2588%25d8%25a7%25d9%25be%25db%258c%25d9%2585%25d8%25a7%25d8%25a8%25d8%25b1/[/align]

وقتی هواپیمایی برعرشه ناوهواپیمابری فرودمل آید،سرعتش بایددرمسافتی حدود60متراز240كیلومتردرساعت به صفربرسد.وزن هواپیماممكن است23تن باشد،بنابراین مقدارانرژی جنبشی كه بایدخنثی شودقابل توجه است.درعین حال آهستگی هواپیمانیزبایدیكنواخت باشد،بدین معناكه نبایدحركتی ناگهانی رخ دهدكه یاباعث شكستگی گردن خلبان شودیابه اسكلت هواپیمافشاربیش ازحدواردكندیامسیرفرودرامختل كند.درحالت ایده آل،شتاب منفی بایدتدریجی باشدیعنی ازصفربه ماكزیمم مقداربرسدوسپس تاوقتی هواپیمابه توقف كامل برسد،ثابت بماند.

[align=center]تصویر[/align]

به این منظور،مكانیسمهای بازدارنده ای طراحی شده اندكه دراصل همه آنهامشابهند.درقسمت انتهایی دم هواپیمایك قلاب نصب شده كه هنگام فرود،پایین ترازسطح چرخهاقرارمی گیرد.وقتی هواپیمابه عرشه می آیدقلاب به یك كابل بازدارنده كه درعرشه درجهت عمودبرمسیرحركت هواپیماكشیده شده است گیرمی كند.این كابل توسط فنرهای فولادی كمانی شكل چندین سانتیمتربالاترازسطح عرشه قرارمی گیردتاقلاب بتواندآن رابگیرد.دوسركابل بازدارنده به دنده جذب انرژی متصل است كه برای پاسخگویی به وزن فزاینده هواپیماهای مدرن،تكنولوژی آن درسالهای اخیرپیشرفت زیادی كرده است.سیستم جذب كننده كه درناوهای بریتانیاوآمریكاازآن استفاده فراوان می شودبرپایه عملكرداهرمی یك پیستون استواراست كه مایعی ئیدرولیكی راازطریق یك دریچه كنترل به جلومی راند.كابل بازدارنده وقتی كشیده شودازمیان چرخهای سیستم قرقره هدایت كننده(یادراصطلاح دریانوردی چرخ طناب خور)عبورمی كندكه درواقع ازطریق یك سری قرقره كه روی سیلندرثابت واهرم متحرك نصب شده اندوزیرعرشه قراردارند،حركت رابه اهرم منتقل می كند.جابجایی كابل بازدارنده اصلی درطولی مثلابرابر5مترآخرین قرقره راكه به پیستون متصل است فقط 30سانتیمترجابجامی كند.این كاهش جابجایی،اندازه پیستون رامحدودمی كندومزیت مكانیكی مناسبی نتیجه می دهد.نیروی بازدارنده درواقع فشارئیدرولیكی داخل سیلندراست كه به سرعت اهرم بستگی دارد.وقتی ازسرعت هواپیماودرنتیجه اهرم كاسته شود،این نیروكاهش می یابدوبه مقدارثابتی می رسد.دریچه كنترل به ترتیبی تنظیم شده است كه وقتی كابل بیشتری بیرون كشیده شود،محدودیت زیادتری ایجادكند.این تنظیم به گونه ای است كه باوزن های مختلف هواپیماهای گوناگون تطبیق كند.جریانی كه ازسیلندرئیدرولیكی خارج می شودبه محفظه ای می رودودرآنجابرای ذخیر كردن انرژی،گازموجوددرمحغظه راتحت فشارقرارمی دهد.ازاین انرژی برای تنظیم دوباره سیستم وبازگرداندن كابل بازدارنده به حالت اولیه اش استفاده می شود.گازفشرده مایع ئیدرولیكی راباكمك یك پمپ به داخل سیلندربرمی گرداندتاازاتلاف انرژی درسیستم جلوگیری كند.سرعت تنظیم دوباره سیستم بسیاراهمیت داردزیرادرمدتی كوتاه تعدادزیادی هواپیماممكن است فرودآیند0بعدازفرودیك هواپیمابرای اطمینان بیشتركابل بازدارنده به سرعت بازدیدوسپس محكم درمحل سابق خودكشیده می شود،كل این كارفقط20دقیقه طول می كشد.

[align=center]تصویر[/align]

سنگینی هواپیماهای مدرن نیروی دریایی،این تدابیررادرجایی كه فضای عرشه محدوداست نامناسب می كند.ناوهای آمریكابزرگترازناوهای بریتانیاهستندوآمریكایی هاطول عرشه پروازرابرای دستیابی به فضای توقف طولانی تری كه موردنیازاست افزایش داده اند.ولی درسال1968 یك ناوهواپیمابربریتانیابه نام آرك رویال به سیستم دیگری مجهزشددراین سیستم هنوزكابل بازدارنده موجوداست ولی به جای اهرم ئیدرولیكی ازروش آب فشانی كم انرژی استفاده می شود.درمقایسه باسیستم قدیمی ترقرقره ها،كارسیستم جدیدآب فشانی مستقیم تراست،یك چرخ طناب خرمثل سابق كابل رابه زیرعرشه می بردامااین بارهیچ كاهش مكانیكی وجودنداردوسیم مستقیماًروی یك پیستون درمحفظه ای به طول 60مترولبریزازآب عمل می كند.دراین سیلندریك سوراخ وجودداردكه درزمان كشیده شدن كابل بازدارنده به نوبت بسته می شوندودرنتیجه نیروی تقریباًثابتی حاصل می شود.آب ازداخل سوراخهابه بیرون افشانده می شودولی توسط یك سیلندربیرونی كه سیلندراصلی رااحاطه كرده است،جمع آوری می شود.یكی ازمزایای این سیستم آن است كه می توان آن رابرای پذیرش انواع هواپیماهایی كه وزنشان بین5/4 تا23 تن است برنامه ریزی كردمسئله وزن مشكلاتی درزمینه طراحی این سیستم ایجادكرده است كه البته اكنون رفع شده اندسرعت لازم برای تنظیم دوباره سیستم بایدهمان سرعت سیستم قبلی باشدیعنی بایدپیستون راظرف 20ثانیه به طوركامل به عقب حركت دادومطمئن شدكه سیلندركاملاًپرازآب است،زیراوجودهرنوع حباب هوادرسیلندربرهواپیمایی كه درحال توقف است شوكهایی فاجعه آمیزواردمی كند.دریكی ازروشهای تنظیم،ازیك سیستم برگشت كننده برمبنای سیلندرئیدرولیكی ویك سری قرقره استفاده می شود.

منبع:http://www.aerocenter.ir/forum/showthread.php?tid=2874]]>3759Mon, 28 Apr 2008 14:49:27 +0000غوص وصعود زيردرياييhttp://www.military.ir/forums/topic/5272-%25d8%25ba%25d9%2588%25d8%25b5-%25d9%2588%25d8%25b5%25d8%25b9%25d9%2588%25d8%25af-%25d8%25b2%25d9%258a%25d8%25b1%25d8%25af%25d8%25b1%25d9%258a%25d8%25a7%25d9%258a%25d9%258a/[/align]
غوص وصعود زيردريايي:
زیر دریایی در طول حرکت بر روی آب مثل یک کشتی عادی میمونه، یعنی چگالی اون کمتر از 1 هست که میتونه روی آب بمونه.
در زیر دریایی قسمتهایی وجود داره که کپسول تعادل گفته میشن(البته کپسول کوچکی نیستند، میتونن چند کمپارتمان* بزرگ از زیردریایی رو تشکیل بدهند)
زمانی که زیر دریایی قصد حرکت در زیر آب به طور عادی داره این کپسول ها تا حدی از آب دریا پر میشن که چگالی زیر دریایی به 1 برسه. در این حالت عمق زیر دریایی در اختیار حرکت خودشه. یعنی اگر ثابت باشه نه بالا میره و نه پایین.
حالا اگر بخواد عادی عمق خودش رو افزایش بده، در حالی که به جلو میره سر خودشو پایین میکنه.
و اگر بخواد عمق خودش رو کاهش بده و بیاد بالاتر همینطور که به جلو حرکت میکنه سر خودش رو بالا میاره.
حالا اگر زمانی زیر دریایی بخواد به طور ایستا از روی آب بره پایین میزان آب درون کپسول طوری زیاد میشه که نسبت پگالی از 1 بیشتر بشه. هرچه هم که بیشتر بشه زیردریایی سریعتر پایین میره.
و اگر هم بخواد از پایین بیاد بالا به شکل برعکس همین قضیه.
از دید دیگر طبق قانون ارشميدس بر هر جسم غوطه ور در داخل سيال نيرويي از طرف سيال معادل وزن حجم سيال جابجا شده وارد مي شود که به آن نيروي بويانسي گفته مي شود.
هنگامي که زيردريايي در سطح آب قرار دارد نيروي بويانسي آن بيش از نيروي وزن آن مي باشد به همين دليل بر سطح آب غوطه ور است. در زيردريايي مخازني وجود دارد به نام main ballast هنگامي که اين مخازن خالي هستند نيروي بويانسي وراد بر زيردريايي بيش از نيروي وزن است و زيردريايي بر روي آب شناور است. با آبگيري اين مخازن زيردريايي به شرايط خنثي رسيده در اين حالت نيروي بويانسي با وزن برابر مي شود.
پس از اين مرحله زيردريايي مي تواند به دو صورت غوص نمايد.
1- غوص استاتيک
در اين حالت زيردريايي با آبگيري مخازن ديگري به نام مخازن متغيير variable tank وزن خود را بيشتر از نيروي بويانسي کرده و شروع به غوص مي نمايد. نکته حائز اهميت در اين غوص عدم کنترل دقيق سرعت غوص و عمق مي باشد به همين دليل از آن کمتر استفاده مي شود.
2- غوص ديناميک
در اين حالت هنگامي که زيردريايي به حالت خنثي رسيد چون عملا مانند يک بالن در سيال غوطه ور است با روشن کردن پروانه و با استفاده از سطوح کنترل غوص و صعود مي کند.
در حالت کلی و عملیاتی زیردریایی ها برای بالا یا پایین رفتن از ترکیب هر دو روش استفاده میکنن.
یعنی در حالی که رو به جلو حرکت میکنه و سرش رو هم پایین میکنه که بره پایین. چگالی خودش رو هم افزایش میده که راحت تر بره پایین و نخواد سرش زاویه خودش رو زیاد تغییر بده.
در مورد صعود نیز بستگی به شرایط دارد در شرایط عادی در غوص دینامیک با اسیتفاده از سطوح کنترل غوص میکند و در غوص استاتیک با استفاده از تخلیه مخازن اما در شرایط اظطراری زیردریایی با استفاده از تخلیه آب کلیه مخازن و حتی تخلیه مخازن سوخت با کمک سطوح کنترل صعود می نماید

کمپارتمان:
کشتی ها و زیر دریایی ها به شکل یک بطری در بسته کامل نیستند و اطاق بندی شدند و کاملاً هم این اطاق ها از هم جدا شدند به این شکل که اگر یک قسمت آسیب ببینه و آب وارد اون بشه با بستن درهای اون قسمت از خطر ورود آب به قسمتهای دیگه کاملاً جلوگیری میشه و شناور از خطر غرق نجات پیدا میکنه.

منبع: بروبچ سنترال كلاب]]>5272Tue, 26 Aug 2008 10:58:00 +0000معرفي قسمت های مختلف ناو:http://www.military.ir/forums/topic/3861-%25d9%2585%25d8%25b9%25d8%25b1%25d9%2581%25d9%258a-%25d9%2582%25d8%25b3%25d9%2585%25d8%25aa-%25d9%2587%25d8%25a7%25db%258c-%25d9%2585%25d8%25ae%25d8%25aa%25d9%2584%25d9%2581-%25d9%2586%25d8%25a7%25d9%2588/
عرشه پروازی: سطحی صاف برای نشست و برخاست هواپیماها

اشیانه: فضایی در زیر ناو برای نگه داری حدود ۸۰ تا ۱۰۰ فروند هواپیما در زمانی که از انها استفاده نمی شود

جزیره: ساختمانی روی عرشه پروازی که محل تجمع افسران و کنترل پرواز و هدایت ناو می باشد. جزیره ناو در واقع مرکز فرماندهی عملیات عرشه پروازی و کل ناو است. این جزیره معمولا حدود ۴۶ متر ارتفاع دارد اما عرض و پهنی ان تنها ۶ متر است. در قسمت بالای جزیره مجموعه رادارها و انتن های ارتباطی وجود دارد که وظیفه کشف و شناسایی هواپیماها/کشتی ها و موشک های خودی و دشمن/سیستم های جنگ الکترونیک و سیستم های ماهواره ای جهت پرتاب موشک های دور برد و همچنین ارسال ودریافت علائم ماهواره ای و تلویزیونی را بر عهده دارند.

استراحتگاه: محلی برای خوردن غذا/خوابیدن و تفریح کارکنان

پیشرانه: برای تامین نیروی رانش ناو و نیروی الکتریکی واحد های داخلی ان

و...............


[align=center]تصویر[/align]

حرکت در اب:

ناوهای هواپیمابر درست مانند کشتی های معمولی با چرخش پروانه در داخل اب حرکت می کنند. البته چهار پروانه پیچی برنزی ناوها که طولی برابر ۴/۶ متر دارند با پروانه های یک کشتی معمولی تفاوت بسیاری دارند. از سوی دیگر نیروی رانش ناوها نیز بسیار بیشتر است. هر یک از پروانه ها به یک محور بلند وصل شده اند که این محور نیز به یک توربین بخار وصل می شود. نیروی لازم برای حرکت این توربین نیز توسط راکتور های هسته ای تامین می شود. ناو های هسته ای می توانند بدون سوختگیری ۱۵ تا ۲۰ سال فعالیت کنند.

بلند شدن از یک ناو هواپیمابر:

میدانیم که هواپیماها برای برخاست نیاز داند که حجم زیادی از هوا را روی بال هایشان به حرکت در اورند تا نیروی برا تولید شود. با توجه به طول اندک عرشه پروازی جنگنده ها نمی توانند بر روی ان خزش کنند تا به نیروی برای لازم دست پیدا کنند بنابرین از برخی تجهیزات کمکی استفاده می کنند. یکی از این تجهیزات فلاخن ها هستند که هواپیما را در فاصله کوتاه به سرعتی بالا می رسانند. وقتی هواپیما بر روی باند اماده پرواز شد مسئول فلاخن سوپاپ ها را باز می کند تا سیلندر های فلاخن با بخار پر فشار حاصل از راکتورهای ناو(۲ عدد) پر شوند. مسئول فلاخن به دقت مراقب فشار گاز خواهد بود تا از حد مجاز بالا تر نرود. اگر فشار بخار کم باشد هواپیما نمی تواند به سرعت کافی دست پیدا کرده و به داخل اقانوس می افتد و اگر فشار خیلی زیاد باشد ممکن است ارابه فرود را شکسته و از جا بکند. وقتی سیلندر ها به سطح فشار مورد نظر رسیدند خلبان موتور ها را روشن می کند. در حالی که موتور ها نیروی رانش زیادی ایجاد می کنند نگهدارنده ها هواپیما را در حالت ثابت نگه می دارند. مسئول فلاخن پیستون ها را رها می کند و هواپیما به سمت جلو پرتاب می شود.

[align=center]تصویر[/align]

فرود روی عرشه:

فرود روی عرشه پروازی یکی از پیچیده ترین کارهایی است که یک خلبان می تواندانجام دهد. طول عرشه پروازی حدود ۱۵۰ متر است که برای فرود یک هواپیما بسیار کم می باشد. روی عرشه پروازی ناو چهار ردیف کابل متوقف کننده وجود دارد که در فاصله ۱۵ متری یکدیگر قرار دارند جنگنده ها برای فرود به یک قلاب مجهز هستند که در قسمت عقب قرار دارد. خلبان باید قلاب را در داخل یکی از این کابل ها گیر دهد.این کابل ها در سطح ناو گسترده می شوند و از دو طرف به سیلندر های هیدرولیکی در زیر عرشه پروازی وصل می گردند. وقتی قلاب یه یکی از این کابل ها گیر کند ان را به جلو می کشد و سامانه سیلندر هیدرولیکی انرژی وارد شده را جذب میکند تا هواپیما متوقف شود. این کابل ها می توانند هواپیمایی به وزن ۲۴۵۰۰ کیلوگرم را که با سرعت ۲۴۱ کیلومتر بر ساعت در حال فرود است را در مسافت ۹۶متر متوقف کنند.


[align=center]تصویر[/align]

کابل نگهدارنده به خوبی در زیر هواپیما مشخص می باشد


سیستم دفاعی ناو:

کشتی‏ های پشتیبانی کننده هر ناو هواپیمابر به طور معمول عبارتند از: رزمناو مجهز به سامانه دفاعی (نظیر Aegis)/ناوشکن/یک یا دو ناوچه/دو یا سه زیردریایی و هلیکوپتر های ضد زیردریایی و...... وظیفه این گروه محافظت از ناو در برابر حملات هوایی/موشکهای ضدکشتی/تهدیدات زیرآبی و.....می باشد.در خود ناو نیز موشک های ضد هوایی بسیار پیشرفته اسپارو/توپ های ضد هوایی/سیستم های اخلال گری رادار/منحرف کننده های موشک و اژدر وجود دارد. علاوه بر همه اینها هواپیمای اف-۱۸ که به عنوان مهمترین مکمل و سیستم دفاعی ناو می باشند همیشه ۲ الی ۳ فرود انها کاملآ عملیاتی هستند تا در صورت بروز خطر به سرعت وارد عمل شوند.

مفهوم رنگ لباس های کارکنان ناو:

ابی: مسئول حمل ونقل هواپیماها/مسئولان اسانسور/رانندگان یدک کشها/مسئولین تلفن

بنفش: مسئولان سوخت رسانی هوایی

سبز: خدمه فلاخن و کابل نگه دارنده/کارکنان تعمیر و نگهداری هنگ هوایی/کارکنان حمل ونقل بار/مسئولان رفع مشکلات تجهیزات زمینی/حرکت دهنده های قلاب/مسئولان عکس برداری/کارکنان سیگنال های فرود هلیکوپتر ها

زرد: مسئولان حمل ونقل هواگردها/افسران فلاخن و قلاب نگهدارنده/مسیر یاب های هواپیماها

قرمز:مسئولان جنگ افزار/خدمه سانحه و حادثه/مسئولان مواد منفجره

قهوه ایی: کاپیتان های هواپیماهای هنگ های هوایی/مسئولان هدایت هنگ های هوایی

سفید: کارکنان کنترل کیفی هنگ هوایی/ناظران هواپیماهای اسکادران/خدمه تامین اکسیژن مایع/ناظران ایمنی و کارکنان بخش پزشکی


تصویر برش خورده ناو:


[align=center]تصویر[/align]
[align=center] نکته:کیفیت این عکس بالاست بعد از کپی کردن ان بر روی هارد انرا در سایز اصلی مشاهده کنید.[/align]

قسمت های نوشته شده در بالای ناو به ترتیب از سمت راست به چپ:

تعمیرگاه و محل ازمایش موتورهای جت هواپیماها/قایق های نجات/اتاق های اماده سازی اسکادران/پرتاب کننده های موشک های اسپارو/موتور های نگهدارنده سامانه فرود/بالابر های هواپیما/رادار جستجوی هوایی/جرثقیل متحرک/جزیره/منحرف کننده های جریان جت/بالابر هواپیما/عرشه اصلی/بالا بر هواپیما/محل کنترل پرتاب افسر فلاخن/منحرف کننده های جریان جت/اتاق لوله کشی قلاخن/فلاخن ها/توپ/پرتاب کننده های موشک های اسپارو/محل زندگی خدمه/مسلسل ها

قسمت های نوشته شده در زیر ناو به ترتیب از راست به چپ:

سامانه جنگ افزاری کوتاه برد فاناکس/سکان هدایت/۴ پروانه/محل قرار گیری افسر سیگنال فرود/محل مسلح سازی موشک/موتور خانه اصلی/سامانه فرود اپتیکی/سیلندر فلاخن/سامانه جنگ افزاری کوتاه برد فاناکس
منبع:http://mosallah.blogfa.com/author-mosallah.aspx]]>3861Tue, 06 May 2008 13:41:23 +0000طرز كار يك زيردريايي اتميhttp://www.military.ir/forums/topic/2744-%25d8%25b7%25d8%25b1%25d8%25b2-%25d9%2583%25d8%25a7%25d8%25b1-%25d9%258a%25d9%2583-%25d8%25b2%25d9%258a%25d8%25b1%25d8%25af%25d8%25b1%25d9%258a%25d8%25a7%25d9%258a%25d9%258a-%25d8%25a7%25d8%25aa%25d9%2585%25d9%258a/طرز كار يك زيردريايي اتمي
تصویر

با سلام
من قصد دارم تا مكانيزم كاري يك زيردريايي اتمي را توضيح دهم تا شما ببينيد كه آنچنان هم پيچيده نيست و آنهايي كه براي اولين با به فكر استفاده از فرآيند شكافت هسته اي براي توليد نيروي محركه در زيردريايي افتادند مثل ما آدم بودند و از مريخ نيامده بودند ما هم اگر به خودمان اعتماد داشته باشيم به زودي يك زيردريايي با پيشرانه هسته اي خواهيم ساخت .(فكر كنم مشكلات فعلي ما براي ساخت يك زيردريايي اتمي بدنه ، موتورالكتريكي ، راكتور مناسب و محاسبات پيچيده آن باشند كه به اميد خدا با تلاش از پس آنها بر خواهيم آمد !)
هر زيردريايي (چه اتمي چه غير اتمي) از يكسري بخش هاي كلي تشكيل شده است. اين بخش ها عبارتند از :
- بدنه : جز بخش هاي مهم است و تكنولوژي بسيار بالايي نياز دارد.
- موتور : زيردريايي ها يا داراي موتور الكتريكي هستند(بيشتر در زيردريايي هاي اتمي استفاده مي شود) يا ديزلي و يا از هر دو بهره مي برند.
- سكان هدايت زيردريايي : خود از چند بخش تشكيل شده است.
- پروانه زيردريايي : به طور جداگانه به موتور متصل مي شود و معمولا پروانه هاي زيردريايي ها داراي 2 يا 3 تيغه هستند.
- باتري : يكي از مهمترين قسمت هاي زيردريايي است كه نياز به مراقب و نگهداري دائمي بسيار زيادي دارد.
- مخازن آب : با خالي و پرشدن اين مخازن از آب ، زيردريايي به عمق يا سطح آب مي آيد.
- اتاق اژدرها : در اين مكان اژدرهاي زيردريايي نگهداري مي شوند. اين اتاق داراي لوله هاي شليك اژدر نيز است.
- برجك : كه در آن آنتن ، لوله هاي تنفسي و پريسكوپ قرار دارد.
- دستگاه تنظيم دما و تهويه مطبوع و توليد اكسيژن
- رادار : چندين مدل رادار و با كاربردهاي مختلف در هر زيردريايي وجود دارد.
- سونار هدايتي
بخش هاي ديگري هم ، مانند اتاق استراحت كاركنان و خوابگاه در زيردريايي ها متناسب با نوع و ماموريت آنها وجود دارد كه به دليل عموميت نداشتن از ذكر آنها خودداري مي كنم.

اما يك زيردريايي اتمي چگونه كار مي كند ؟
يك زيردريايي اتمي علاوه بر بخش هاي كلي كه در بالا ذكر شد داراي يك راكتور اتمي ، اتاق نگهداري راكتور ، اتاقك بخار ، سيستم رانش بخار ، توربين بخاري ، ژنراتور و موتور الكتريكي است.
براي بيان طرز كار يك زيردريايي اتمي ابتدا بايد اندكي راجع به فرآيند شكافت هسته اي در يك راكتور و توليد برق توسط آن توضيح داد.
در يك راكتور هسته اي فرآيند شكافت هسته اي انجام مي شود (فرآيند شكافت هسته اي : در طي اين فرآيند يك نوترون به اورانيوم 235 زده مي شود و آن را به اورانيوم 236 كه بسيار ناپايدار است تبديل مي كند ، به دليل ناپايداري زياد اورانيوم 236 ، خود فرو ميپاشد و به عنصر باريم و عنصر كريپتون تبديل مي شود). انجام فرآيند شكافت هسته اي گرماي بسيار زيادي آزاد مي كند. اين گرما باعث تبخير آب هايي كه در اطراف راكتور قرار دارند مي شود. بخار هاي توليد شده با فشار بسيار زيادي به توربيني زده و باعث حركت آن توربين مي شوند اين توربين به يك ژنراتور توليد برق متصل است و به اين صورت از فرآيند شكافت هسته اي برق توليد مي شود. (البته اين فرآيندها به اين راحتي كه من گفتم نيستند و من مقداري آنها را ساده كردم !)
يك زيردريايي اتمي نيز راكتور اتمي دارد كه در آن شكافت هسته اي انجام مي شود و گرماي زيادي توليد و باعث بخار شدن آب هاي موجود در اتاقك بخار كه در ارتباط با راكتور است ، مي شود. اين بخار ها با شدت به توربيني برخورد كرده و آنرا به حركت در مي آورد. توربين به يك ژنراتور توليد برق متصل است و برق توليد مي كند برق توليدي به موتور الكتريكي زيردريايي مي رسد و به اين ترتيب يك زيردريايي اتمي به حركت در مي آيد.استفاده از يك پيشرانه هسته اي در زيردريايي ها مزيت هاي زيادي نسبت به موتورهاي ديزلي دارد كه برخي از آنها عبارتند از : هزينه كمتر ، مصرف سوخت كمتر ، امكان جابجايي بسيار زيادتر ، صداي كمتر (صداي موتورها) ، هدايت و كاركرد راحت تر (كار با موتورهاي الكتريكي بسيار ساده تر بوده و توانايي بيشتري به زيردريايي مي دهد) ، سرعت و قدرت بالاتر (موتورهاي الكتريكي معمولا دورهاي بسيار بالايي دارند) و ...

حالا من دو سئوال مطرح مي كنم و از دوستان خواهش مي كنم كه راجع به اين سئوال ها با هم بحث كنيم !

سئوال اول - با اينكه راكتور زيردريايي برق توليد ميكند چرا در زيردريايي ها اتمي از باتري نيز استفاده مي كنند و از برق توليدي راكتور بجاي باتري استفاده نمي كنند ؟
سئوال دوم – چرا در يك زيردريايي اتمي توربين را مستقيما به وسيله يك كلاج و سيستم انتقال قدرت به پروانه زيردريايي متصل نمي كنند و مي آيند توربين را به ژنراتور و ژنراتور را به يك موتور الكتريكي وصل مي كنند ؟ (چرا دوباره كاري مي كنند ؟)

باتوجه به اينكه رشته من مكانيكه ، طرز كار زيردريايي اتمي براي من جالب بود ! من مطالب خيلي از سايت ها رو مطالعه كردم و به اين نتيجه رسيدم كه ما هم به زودي به تكنولوژي ساخت زيردريايي اتمي دست پيدا خواهيم كرد ! در پايان اگر بخشي از مطالب نادرست يا غير شفاف بود من رو ببخشيد و اگر سئوالي داريد مطرح كنيد تا با كمك هم پاسخ بديم !]]>2744Sat, 09 Feb 2008 07:19:58 +0000ساخت اولین دستگاه کاوشگر زیردریایی به وسیله ی مهندسان ایرانیhttp://www.military.ir/forums/topic/2743-%25d8%25b3%25d8%25a7%25d8%25ae%25d8%25aa-%25d8%25a7%25d9%2588%25d9%2584%25db%258c%25d9%2586-%25d8%25af%25d8%25b3%25d8%25aa%25da%25af%25d8%25a7%25d9%2587-%25da%25a9%25d8%25a7%25d9%2588%25d8%25b4%25da%25af%25d8%25b1-%25d8%25b2%25db%258c%25d8%25b1%25d8%25af%25d8%25b1%25db%258c%25d8%25a7%25db%258c%25db%258c-%25d8%25a8%25d9%2587-%25d9%2588%25d8%25b3%25db%258c%25d9%2584%25d9%2587-%25db%258c-%25d9%2585%25d9%2587/اولین دستگاه کاوشگر زیر دریایی در جهان به منظور کاوش و جستجو در در کف و بستر دریا بدون محدودیت زمانی توسط مبتکر ایرانی طراحی و ساخته شد. عبدالعلی صابری مجری طرح در گفتگو با خبرنگار مهر با بیان اینکه طرح مذکور در بیست و یکمین جشنواره بین المللی خوارزمی حائز رتبه سوم ابتکار شده است، افزود: ربات کاوشگر زیر دریایی به نام "ژرف کاو 4" در عمق صفر تا 150 متری در مدت زمان نامحدود می تواند کاوش و فیلمبرداری کند. وی با اشاره به اینکه بر روی این ربات دوربینی برای انجام عملیات کاوش نصب شده است، ادامه داد: این سیستم از سطح زمین کنترل و هدایت می شود و به دلیل عدم محدودیت عمق و زمان و کاربری و سرعت بیشتری نسبت به غواصان، قادرند پیوسته از ابتدا تا انتهای ماموریتهای مورد نظر در زیر آب باقی بماند و تصاویری را از عملیات زیر دریایی به سطح آب ارسال کند. مجری طرح به مزایای این طرح پرداخت و اظهار داشت: این سیستم با کمترین هزینه، نیروی انسانی و ریسک و خطر می تواند ماموریتهای مورد نظر را در اعماق آبها انجام داده و با استفاده از نورهای مخصوصی که بکار برده شده قادر به عکسبرداری در آبهای گل آلود است. به گفته صابری این دستگاه به دلیل ایجاد نکردن کوچکترین تلاطم در رسوبات بستر قادر است به سوژه مورد نظر نزدیک و اقدام به تصویر برداری و نمونه برداردی از بستر آب با کیفیت و وضوح بسیار مطلوب کند. وی برای ساخت این ربات نوعی پلیمر مقاوم طراحی کرد که در این باره گفت : وزن این پلیمر 2 دهم و مقاومت فشاری برابر 60 کیلوگرم بر سانتمتر مربع است. این امر باعث شده ضمن آنکه در برابر مواد اسیدی و آلودگیهای آبها مقاوم باشد کمتر دستخوش تغییرات شود و بتواند در تانکهای عظیم اسیدی و قلیایی صنایع پتروشیمی وارد و وضعیت تانکها را از نظر خوردگی دیواره ها با فیلمبرداری بررسی کند. مجری طرح به مهر گفت: موتورهای این گونه دستگاهها آب خنک است و در صورت گرم بودن آب موتورها می سوزد این در حالی است که موتور این دستگاه تحمل دمای تا 60 درجه را دارد. وی با بیان اینکه این کاوشگر به راحتی از موانع عبور می کند، خاطرنشان کرد: یکی از معضلات غواصی، تورهای سرگردان در دریا است چرا که این تورها در دریا قابل رویت نیستند. این دستگاه علی رغم اینکه می تواند از موانع عبور کند ولی در مناطقی که شناسایی دقیقی در دست نداریم در کنار این ربات، دستگاهی طراحی شد که قبل از انتقال کاوشگر به آبها، این دستگاه برای بررسی وضع موجود به دریا فرستاده می شود و در صورت مناسب بودن محیط ربات به اعماق آبها منتقل می شود. طبق گفته وی، این دستگاه در مواردی چون بررسی، بازرسی و فیلمبرداری از خطوط نفت و گاز و تجهیزات و اسکله های نفتی در زیر آب، مین یابی در دریاها، جستجو برای اجساد و کشتی های غرق شده، زمین شناسی و باستانشناسی دریایی و سد سازی کار برد دارد. مجری طرح عدم حمایت مالی را مهمترین معضل بخش تحقیقاتی دانست و تاکید کرد: در خیلی از موارد برای بازدید و بررسی تجهیزات دریایی میلیاردها دلار فقط برای کرایه کاوشگرها از کشورهای دیگر هزینه می شود در حالی که با هزینه کمتر می توان از تکنولوژیهایی که در داخل کشور ساخته می شود سود جست ولی دست اندرکاران بخش صنعت کمتر به آن توجه دارند. صابری ادامه داد: در بسیاری از موارد مبتکران به دانش فنی خاصی دست پیدا می کنند و محصولی را ارائه می دهند ولی در مرحله تجاری سازی به خاطر عدم حمایت از سوی بخش صنعتی دچار مشکلات فراوانی می شوند2743Fri, 08 Feb 2008 22:24:26 +0000