برترین های انجمن

  1. worior

    worior

    Administrators


    • امتیاز

      4

    • تعداد محتوا

      8,780


  2. mehdipersian

    • امتیاز

      3

    • تعداد محتوا

      3,243


  3. hfm

    hfm

    VIP


    • امتیاز

      3

    • تعداد محتوا

      39


  4. MR9

    MR9

    Forum Admins


    • امتیاز

      2

    • تعداد محتوا

      9,787



ارسال های محبوب

Showing content with the highest reputation on شنبه, 24 مرداد 1405 در همه مناطق

  1. 3 پسندیده شده
    نه حالا به این قدیمی ولی میشه با علم روز این‌فناوری رو توسعه داد و با توجه به تهدیدات امروز اگر بشود ارزان و به تعداد مکفی تولید کرد اتفاقا اتفاقا سلاح کارامدی با توجه به صحنه های نبرد امروزی می‌توان ساخت شما فقط در نظر داسته باشید چندین گاتلینگ با سامانه های اپتیکی دقیق و‌خودکار در بیت وجود داشت آیا حسرت نبود همچین چیزی را حس کرده اید؟!
  2. 1 پسندیده شده
    بسم ا... وسوسه درخواست سامانه های خودکار 14.5م.م کره شمالی برای مقابله با حملات پهپادی و شلیک های کروز اوکراینی از سوی ارتش روسیه به گفته میل بلاگرهای روسی ، کره شمالی (همانند چین) و برخلاف رویه اتحاد جماهیر شوروی، به توسعه بیشتر جنگ افزارهای با کالیبر ۱۴.۵×۱۱۴ م.م علاقه‌مند بود که علت این امر را می توان در تجربه خاص ارتش این کشور (از جمله جنگ چین و ویتنام در سال ۱۹۷۹) و همچنین مشکلاتی که در دهه شصت و هفتاد میلادی برای ساخت و تولید انبوه نسل جدیدی از سلاح‌های توپ‌خودکار سبک و موشک‌های هدایت‌شونده و سامانه های دفاع هوایی متحرک روبرو بود ، جستجو کرد .بنابراین، برخلاف سایر ارتش‌ها که به‌طور فعال وارد عصر فناوری جدید می‌شدند، کره شمالی (همانند چین) به استخراج هر آنچه که می توانست از خانواده تسلیحات کالیبر ۱۴.۵×۱۱۴ م.م ادامه داد. این موضوع نه‌ تنها به تجهیز گسترده خودروهای زرهی و حتی شناورهای سبک و نیمه سنگین رزمی و غیره به تیربارهای (KPVT) منجر گریدد ، بلکه به‌طور مستقل سامانه‌هایZPU-4 نیز برای تامین نیازمندی های پدافند هوایی گسترش یافتند. برهمین اساس ، ارتش کره شمالی با کمک چین سامانه بومی "تایپ -۵۶" را در خط تولید قرار دادند که پیشتر از سال 1956 تحت امتیاز شوروی در چین تولید می گردید . اما کره شمالی به این بسنده نکرد و یک ارتقاء اساسی را برای این سامانه درنظر گرفت . ویژگی خاص این ارتقاء استفاده از رادار برای تنظیم آتش در سمت و ارتفاع و همچنین خودکار سازی سامانه های مذکور بواسطه یک سامانه مدیریت آتش ابود که درآن ، جستجو، ردیابی و شلیک دقیق یک آتشبار به سمت هدف نیز از طریق رادار ویژه آن صورت می گرفت . این امر به‌طور قابل توجهی دقت و کارایی این سامانه را افزایش و زمان واکنش و هدایت به سمت هدف را کاهش می داد . رادار این سامانه ، نسخه زمین پایه رادار دریایی شوروی (MP-104) بود که فناوری آن به دهه شصت میلادی باز می گردد. اما درصورتی که این سامانه به روز شود می تواند به یک ساختار تسلیحاتی ارزان قیمت و البته بهینه در برابر موشکهای کروز و پهپادهای انتحاری تبدیل گردد . نکته مهم در این زمینه برای ارتقاء فوری سامانه مذکور در این است که احتمالا ارتش کره شمالی ذخایر قابل توجهی از این سامانه را در اختیار دارد و این باعث می شود تا در وقت و آموزش صرفه جویی قابل توجهی صورت گیرد . پی نوشت : استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری ) بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند .
  3. 1 پسندیده شده
    بسم ا.. سامانه های دوش پرتاب در برابر موشک های کروز تجربه اوکراین / روسیه یکی از تاکتیک های طرفین درگیر در جنگ اوکراین تا امروز ( اوت 2026) شلیک انبوه پهپاد و موشک های کروز بوده که هردوطرف تلاش های متعددی را برای خنثی سازی این تاکتیک انجام داده اند . در میان طیف متنوعی از تسلیحات برای مقابله با کروزها ، سامانه های دوش پرتاب دفاع هوایی براساس داده های موجود درصدر گزینه ها قرار گرفته و به نظر می رسد پس از 5 سال جنگ ، جایگاه خود را به نسبت تقویت کرده اند . در این میان ، یکی از راه های افزایش احتمال رهگیری موشک‌های کروزی که معمولا با سرعت زیر صوت و ارتفاع پائین بسمت هدف پرواز می کنند ، استقرار و پراکنده‌سازی تعداد زیادی گروه‌های متحرک پدافند هوایی مجهز به سامانه‌های پدافند هوایی قابل حمل توسط انسان (MANPADS) است . به گفته تحلیلگران نظامی ، مزیت این سامانه ها را باید نخست در پروفایل پروازی موشک های کروز جستجو کرد چرا که این سامانه جنگ افزاری هنگام ورود به محدوده هدف بدلیل سرعت زیرصوت ، کاملا قابل رهگیری و سرنگونی است . از سویی دیگر ، سامانه های دفاع هوایی دوش پرتاب نسبت به سایر سیستم های جنگ افزاری ، ساده تر و ارزان قیمت تر به نظر می رسند و می توان در مدتی کوتاه ، نیروی انسانی مورد نیاز را برای استفاده از آن آموزش داد. با این وصف ، چالش اصلی گروه های متحرک مسلح به این سامانه ها ، ارسال داده های مورد نیاز در خصوص مسیر پرواز کروزهای مهاجم است که برای تامین این داده ها ، از سامانه های آگاهی محیطی نظیر تبلت‌های الکترونیکی قابل حمل استاندارد ۱L110-1و ۱L15-1 تا نمونه های پیشرفته تر می توان استفاده کرد .تبلت‌های مذکور به نیروهای رزمنده امکان مشاهده میدان نبرد، دریافت داده‌های راداری و تعیین موقعیت دشمن را در زمان واقعی می‌دهند. این سامانه ها با اتصال به ساختارهای فرماندهی /کنترل می توانند بسرعت داده های لازم را دریافت کرده و آن را در اختیار کاربران در سرتاسر میدان نبرد یا موقعیت های حساس قرار دهند . پی نوشت : استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری ) بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند.