بدنه ، شاسی و لاستیک خودرو ایویکو دیلی تجاری و غیر نظامی است . بهتر است حامل این سامانه یک خودرو نظامی مقاوم سازی شده ، باشد. رنگ آمیزی نظامی برای یک خودرو غیر نظامی اتفاقا ریسک شناسایی میدانی و هدف گیری آن را افزایش میدهد.

پدافند برد کوتاه ما باید چینش بهتری پیدا کند. تراکم سامانه های برد کوتاه بیشتر شود. هدایت پذیری سیستم های برد کوتاه اتوماسیون شود. تحرک پدافند برد کوتاه افزایش پیدا کند. چینش و تراکم و هدایت پذیری و تحرک سامانه های کوتاه برد، منجر به افزایش بقای سامانه های برد بلند تر و افزایش ریسک پرواز در ارتفاع پایین برای هواگرد دشمن میگردد. ما دسترسی خوبی به انواع سامانه های برد کوتاه مثل : توپ ها ، منپدها و موشک های گشتی طعمه یاب ( مثلا ۳۵۸) داریم. فقط باید این چهار فاکتور روی آنها توسعه پیدا کند.

ما قطعا به هواگردی به سایز ایلئوشین ۷۶ ( مدل جدیدترش که ۴۷۶ نام دارد ) نیاز داریم. این هواگرد هم به عنوان ترابری و هم سوخت رسان و آواکس میتواند خدمت کند. یکی از موضوعاتی که در مورد این هواگرد سایز بزرگ توسط کاربران مطرح شد این بود که : بدلیل جثه بزرگ این هواگرد امکان پنهان سازی آن در شلتر یا شهر زیر زمینی وجود ندارد. باید توجه داشته باشیم که این نقیصه ، مانع اهمیت هواگرد های بزرگ نیست. بلکه باید یا با طرح گسترش در کشور یا خارج کشور ( مثلا چین) برطرف شود. یا اینکه خود نیرو هوایی توانمند با داشتن جنگنده و آواکس میتواند مانع ورود جنگنده های دشمن گردد. همچنین هنگر های سایز بزرگتر و با مواد سبکتر، میتوانند پوشش مناسب برای جلوگیری از حوادث تروریستی و کوادکوپتری را برای هواگرد بوجود بیاورند.

به نام خدا در جنگ ۱۲ روزه اخیر که بین ایران و بلوک غرب ( اقدام آمریکا و اسرائیل و همراهی و تائید سایر کشور ها) بوقوع پیوست. شاهد نوع نسبتا جدیدی از عملیات سرکوب پدافند زمینی و راداری توسط غرب در ایران بودیم. اگر بخواهیم ابراز این عملیات سرکوب پدافندی را به طور کلی طبقه بندی کنیم باید آنها را در دو دسته قرار دهیم : ۱. ابزار های سبک با سرعت کم از داخل ایران یا نزدیک به مرز های ایران : شامل پهپاد ها ، میکروپهپادها ، کوادکوپتر ها ، ریز پرنده ها ، و گروه های انسانی شناسایی _ حمله مستقر در ایران ( افراد اجیر شده ) هستند. ۲.ابزار های سنگین با سرعت های بالا که ممکن است از فواصل زیاد آماده شلیک گردند: شامل جنگنده ها ، موشک های کروز و بالستیک هستند؛ البته امکان دارد موشک ها از پلتفرم های مختلفی شلیک شوند. *** علاوه بر این دو دسته ابزار نباید نقش سیستم های نظارتی قدرتمند غربی را برای شناسایی و جمع آوری اطلاعاتی فراموش کنیم : همانند ماهواره های جاسوسی دشمن . پس از شناسایی این دو دسته ابزار ، برای یک سازمان یادگیرنده بدیهی است که باید پاد ابرازی برای مقابله با این دو مهیا کند. پاد ابزاری برای رفع تهدید ابزار های سبک با سرعت کم از داخل ایران یا نزدیک به مرز های ایران و پاد ابزاری برای رفع تهدید ابزار های سنگین با سرعت های بالا که ممکن است از فواصل زیاد آماده شلیک گردند

مقاله ای پیرامون سامانه s300 در سایت مشرق نیوز سال ۱۳۹۳ شمسی. خواندن این مقاله از این جهت خالی از لطف نیست که برای ما اندیشه های گذشته خودمان را یاد آوری میکند. یاد آوری منجر به یادگیری خواهد شد. و در مجموع برای حفظ پویایی فکری حیاتی خواهند بود. در قسمتی از این مقاله آمده است: تخصص اصلی Antey-2500 درگیری با موشک های بالستیک بوده اما تهدید اصلی پیش روی ایران حملات موشک‎های کروز و جنگنده‎ها از ارتفاع بسیار پائین است جایی که در محدوده اصلی توان موشک‎های این سامانه نیست. پی نوشت : با توجه به استفاده اسرائیل از موشک های پر سرعت بالستیک هواپرتاب اسرائیلی خانواده اسپارو و راکز ، علیه ما. تامین سامانه های ضد بالستیک ضروری بنظر میرسد.

به نام خداوندگار ایران زمین بنظر من سلاح اتمی برای ما واجب است . عین اکسیژن برای جاندار به چند دلیل : ۱. ما دشمن موجودیتی زیاد داریم: تقریبا تمامی همسایه های ما و کشور های منطقه پتانسیل دشمنی با ما را دارند . از طرفی تکنولوژی سلاح هسته ای _ چه بخواهیم و چه نخواهیم و چه ما داشته باشیم و چه نداشته باشیم _ به سبب مرور زمان قدیمی خواهد شد و این تکنولوژی قدیمی در اختیار کشور های اطراف قرار خواهد گرفت. به عبارت دیگر یک تا دو دهه دیگر این همسایه های ما بمب اتم خواهند داشت و پتانسیل فرصت طلبی و دشمنی آنها افزایش پیدا خواهد کرد. این را هم باید به خاطر داشته باشیم این کشور ها در توسعه اقتصادی تا الان بهتر از ما عمل کرده اند. و قویتر بودن سلاح و اقتصاد کشور های منطقه نسبت به ما ، برای ما بسیار خطرناک است. ۲. قرار گرفتن در یک بزرخ اتمی : ما و کشور های غربی و حتی کشور های بظاهر دوست چین و روسیه در یک برزخی گرفتار آمده ایم. این برزخ ((آستانه ای)) نام دارد. این وضعیت منجر به ایجاد یک وضعیت ثابت کلیشه ای برای تمامی طرف ها شده است . بنظر میرسد خروج از این وضعیت ثابت که بیش از دو دهه به طول کشیده لازم باشد. فشار های تحریم و تهدید به حمله برای جلوگیری ما از دستیابی به سلاح اتمی سازمان یافته است و به یک همکاری جهانی تبدیل شده است. چه میشود ما این برزخ و این کلیشه چندین ساله را بشکنیم و خودمان به عنوان یک کشور دارای سلاح اتمی تعریف کنیم‌. که سلاح او صرفا یک سلاح دفاعی است و استراتژی شروع حمله ندارد. کشور های غربی و شرقی از بی ثبات شدن یک کشور دارای تسلیحات هسته ای واهمه خواهند یافت و به ثبات ما کمک خواهند کرد. و تحریم ها از اساس بی معنا خواهند شد. ۳. بدون وجود سلاح اتمی در ایران هر قراردادی با بلوک های قدرت بی اعتبار و فاقد تضمین خواهد بود : ما سابقه مذاکره با کشور های اروپایی و آمریکا را داریم و حتی منجر به توافقاتی نیز شده است. ولی این توافقات بدلیل وجود ساختار های شورایی ، لابی ها و کوتاه بودن مدت زمان تصدی پست ها و سمت ها توسط افراد ؛ به نتیجه خاصی نرسیده و با تغییر دولت ها و مجلس ها ملغی و تعلیق شده اند. حتی این بحث مذاکره با کدخدا هم بدلیل لابی های صهیونیستی و انتخابات های دوره ای ریاست جمهوری و مجلس و کنگره آمریکا معنی خاصی نمیدهد. چون کدخدای آمریکا ترامپ و اوباما و بایدن و... نیستند ؛ بلکه لابی های صنعتی _ سیاسی هستند که دیپ استیت را کنترل میکنند. و رویکرد ما باید روی دیپ استیت تاثیر خود را بگذارد و جریان بازی را به نفع ما منحرف کند‌ . ساخت سلاح اتمی در ایران معادل مذاکره با کدخداست و بر روی پاسخ دیپ استیت نسبت به ما تاثیر خواهد گذاشت. ((ساخت سلاح اتمی یک اقدام عملی و واقع گرایانه است که موجب تغییر رویکرد ما و دیپ استیت نسبت به یکدیگر خواهد شد.)) ۴. هیچ تضمینی وجود ندارد که کشور های دشمن علیه ایران فاقد سلاح اتمی ، از سلاح اتمی استفاده نکنند!!! یعنی ما نمیتوانیم برای جوانمرد بودن دشمن به دشمن التماس کنیم . همانطور که واقف هستید آمریکا و رژیم صهیونیستی چندین مرتبه علیه ما آمادگی استفاده از سلاح اتمی را ابراز کرده اند . پس سلاح اتمی برای ما یک ابزار صرفا سیاسی نیست . بلکه ابزار بازدارنده یک تهدید واقعی و بالقوه است. ۵. سلاح اتمی باعث بازدارندگی دشمن میشود چه از نوع متعارف چه از نوع نا متعارف. واقف هستید که درگیری های نظامی بین هند و پاکستان _ بعد از اتمی شدن دو طرف _ همواره سریعا فروکش میکند . و گرنه پتانسیل شدید شدن درگیری هند و پاکستان همانند جنگ اوکراین و روسیه همواره وجود داشته ( چون طرف اوکراینی فاقد سلاح اتمی است). ولی چون هر دو طرف سلاح اتمی دارند. همواره درگیری ها به سرعت کنترل میشود و فروکش میکند . که باعث ثبات سیاسی اقتصادی گردیده است. ۶. بمب اتم باعث ایجاد امنیت نظامی میشود. و امنیت نظامی به نوبه خود روی امنیت اقتصادی و سرمایه گذاری خارجی تاثیر گذار است . اگر تهدیدات کشور های صاحب سلاح اتمی علیه ما برطرف شود کشور ما پتانسیل زیادی برای جذب سرمایه گذاری خارجی خواهد داشت. ۷. سلاح اتمی باعث ایجاد حس امنیت داخلی خواهد شد و ما را از برزخ حمله خارجی خلاص خواهد کرد. سالهاست که کشور ما در (( موقعیت خطیر کنونی )) قرار دارد. در چنین شرایطی است که نمیتوان اقتصاد را توسعه داد و بدلیل ترس از حمله دشمن به زیر ساخت ها ، بجای توسعه بنادر ، بیابان های مرکزی توسعه پیدا کرده اند. بنادر ما باید زیر چتر اتمی توسعه پیدا کنند. ۴۱۱۴۸ میلیتاری دات آی آر نگارشگر حق پنهان سازی یا حذف مطالب را برای مدیریت سایت محفوظ می داند. در پناه حق

از بازخورد شما بسیار ممنونم. این شلتر ها باید مطابق نیاز ما طراحی بشوند: ۱.درب تاشو یا درب نیم کره گنبدی شکل ( با بالا - پایین شدن باز و بسته شود و شلتر در مجموع حالت گنبدی بگیرد) ۲. دو لایه و دو پوسته بودن پوشش شلتر کارائی شلتر رو برای رفع نیاز ما بیشتر میکند. تصاویر استفاده شده در متن برای نزدیک کردن مفهوم شلتر در ذهن و تجسم و تصویر سازی به کار رفته و قطعا بومی سازی و بازطراحی مورد نیاز است.

اهمیت شلترهای موقتی تاشو برای حفاظت از نیروی هوایی ایران نیروی هوایی هر کشوری، ستون فقرات دفاع هوایی و قدرت تهاجمی آن در نبردهای مدرن است. با این حال، حفظ و نگهداری از این سرمایه عظیم، به ویژه در برابر تهدیدات نوین، چالش‌های بی‌شماری را به همراه دارد. در حال حاضر، بخش قابل توجهی از هواگردها و امکانات نیروی هوایی ایران در فضای باز و بدون حفاظ کافی قرار دارند که آن‌ها را در برابر حملات احتمالی آسیب‌پذیر می‌کند. در این مقاله به بررسی اهمیت ایجاد شلترهای موقتی تاشو به عنوان یک راهکار مؤثر و مقرون‌به‌صرفه برای محافظت از هواگردهای ایرانی، به‌ویژه در برابر تهدید فزاینده کوادکوپترهای انتحاری، می‌پردازیم. آسیب‌پذیری کنونی نیروی هوایی تصاویر ماهواره‌ای و گزارش‌های عمومی نشان می‌دهند که تعداد زیادی از هواپیماهای جنگی، ترابری و بالگردهای نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران در پایگاه‌های هوایی، بدون محافظت کافی و در معرض عوامل جوی و همچنین تهدیدات امنیتی قرار دارند. این وضعیت نه تنها باعث استهلاک سریع‌تر و کاهش عمر عملیاتی هواگردها می‌شود، بلکه آن‌ها را به اهداف آسانی برای حملات از پیش برنامه‌ریزی شده تبدیل می‌کند. در دنیای امروز که فناوری‌های نظامی با سرعت سرسام‌آوری در حال پیشرفت هستند، تکیه بر زیرساخت‌های قدیمی و ناکافی می‌تواند هزینه‌های جبران‌ناپذیری به بار آورد. تهدید فزاینده کوادکوپترهای انتحاری یکی از مهم‌ترین و جدیدترین تهدیدات برای پایگاه‌های هوایی، استفاده از کوادکوپترهای (پهپادهای کوچک) انتحاری است. نمونه بارز این تهدید، حمله اخیر کوادکوپترها به بمب‌افکن‌های نیروی هوایی روسیه بود که منجر به آسیب دیدن تعدادی از این هواگردها شد. این کوادکوپترها، با وجود محدودیت‌های خود در برد پروازی، مداومت عملیاتی و حجم مواد منفجره قابل حمل، به دلیل اندازه کوچک، قابلیت نفوذ در ارتفاع پایین و دشواری در شناسایی توسط رادارهای سنتی، می‌توانند تهدید جدی برای هواگردهای مستقر در فضای باز باشند. یک کوادکوپتر کوچک حامل مواد منفجره می‌تواند با برخورد به نقاط حساس یک هواپیما یا بالگرد، آسیب‌های جدی وارد کرده و حتی آن را از رده خارج کند. شلترهای موقتی تاشو: راهکاری مؤثر و کم‌هزینه در این شرایط، شلترهای موقتی تاشو می‌توانند به عنوان یک راهکار فوری و کارآمد برای مقابله با این تهدیدات عمل کنند. این سازه‌ها، برخلاف آشیانه‌های بتنی یا فلزی دائمی که ساخت آن‌ها زمان‌بر و پرهزینه است، دارای مزایای قابل توجهی هستند: سرعت استقرار و جابجایی: این شلترها به سرعت قابل نصب و برچیدن هستند و می‌توانند به آسانی بین پایگاه‌های مختلف یا حتی نقاط پراکنده در یک پایگاه جابجا شوند. این ویژگی انعطاف‌پذیری بالایی را در استقرار و پنهان‌سازی هواگردها فراهم می‌کند. مقرون‌به‌صرفه بودن: هزینه ساخت و نگهداری شلترهای تاشو به مراتب کمتر از آشیانه‌های دائمی است، که این امر امکان پوشش‌دهی تعداد بیشتری از هواگردها را در بودجه‌های محدود فراهم می‌آورد. ایجاد حائل فیزیکی: مهم‌ترین مزیت این شلترها، ایجاد یک حائل فیزیکی محکم بین هواگرد و تهدیدات خارجی است. در برابر یک کوادکوپتر انتحاری، بدنه شلتر می‌تواند مواد منفجره را جذب کرده و از آسیب مستقیم به هواگرد جلوگیری کند. این حائل، حتی اگر به طور کامل جلوی تخریب را نگیرد، می‌تواند آسیب‌ها را به حداقل رسانده و از انهدام کامل هواگرد جلوگیری کند. محافظت در برابر عوامل جوی: علاوه بر تهدیدات امنیتی، این شلترها می‌توانند هواگردها را در برابر عوامل مخرب جوی مانند باران، برف، گرد و غبار شدید و تابش مستقیم آفتاب محافظت کنند، که به افزایش عمر مفید و کاهش هزینه‌های نگهداری کمک می‌کند. کاهش قابلیت شناسایی: در برخی طراحی‌ها، شلترهای تاشو می‌توانند به کاهش بازتاب راداری هواگرد و پنهان‌سازی آن از دید ماهواره‌ها کمک کنند. شلترهای موقتی تاشو: محافظت و فریبندگی در جنگ‌های مدرن، فریب و گمراه‌سازی دشمن به اندازه قدرت تهاجمی اهمیت دارد. دشمنان همیشه به دنبال شناسایی و انهدام اهداف باارزش هستند، و هواپیماها در یک پایگاه هوایی از این دسته اهداف محسوب می‌شوند. اگر تعداد زیادی از هواگردهای یک نیروی هوایی در فضای باز باشند، به راحتی توسط تصاویر ماهواره‌ای یا عملیات شناسایی دشمن رصد و موقعیت‌شان مشخص می‌شود. در اینجا نقش دوگانه شلترهای موقتی تاشو پررنگ می‌شود: پنهان‌سازی هواگردهای واقعی: در وهله اول، این شلترها به هواپیماهای واقعی پناه می‌دهند و آن‌ها را از دید مستقیم و شناسایی دقیق پنهان می‌کنند. این کار باعث می‌شود دشمن در تعیین محل دقیق و تعداد هواگردهای عملیاتی دچار ابهام شود. ایجاد اهداف فریبنده: می‌توان از این شلترها بدون وجود هواپیما در داخلشان، در نقاط مختلف یک پایگاه یا حتی در مکان‌های خارج از پایگاه‌های اصلی استفاده کرد. با کمی خلاقیت، می‌توان در داخل یا زیر این شلترها، ماکت‌های بادی یا پارچه‌ای هواپیماها و بالگردها (دیکوی) را قرار داد که از فاصله دور یا توسط دوربین‌های شناسایی دشمن، کاملاً شبیه به هواپیماهای واقعی به نظر برسند. مزایای استفاده از شلترها به عنوان دیکوی استفاده از شلترهای تاشو به عنوان دیکوی مزایای استراتژیک متعددی دارد: تغییر مسیر حملات دشمن: وقتی دشمن با تعداد زیادی از اهداف فریبنده روبرو می‌شود، مجبور است منابع اطلاعاتی و تسلیحاتی خود را برای شناسایی و حمله به این اهداف کاذب مصرف کند. این امر باعث انحراف و هدر رفتن مهمات گران‌قیمت دشمن می‌شود که می‌توانستند برای انهدام اهداف واقعی به کار روند. حفظ توان رزمی واقعی: با منحرف کردن حملات به سمت دیکوی‌ها، هواگردهای واقعی نیروی هوایی سالم و عملیاتی باقی می‌مانند. این موضوع به حفظ توان رزمی نیرو و جلوگیری از تلفات غیرضروری کمک می‌کند. افزایش زمان واکنش: درگیر شدن دشمن با اهداف فریبنده، زمان بیشتری را برای نیروی هوایی فراهم می‌کند تا هواگردهای واقعی خود را به مناطق امن‌تر منتقل کرده یا برای مقابله آماده شوند. ایجاد سردرگمی و عدم قطعیت: وجود اهداف فریبنده در کنار اهداف واقعی، یک ابهام عملیاتی برای دشمن ایجاد می‌کند. دشمن نمی‌تواند با قطعیت بگوید کدام هدف واقعی است و کدام کاذب، که این خود یک مزیت تاکتیکی بزرگ برای نیروی مدافع است. این سردرگمی می‌تواند تصمیم‌گیری دشمن را کند یا مختل کند. جذب حملات کوادکوپتری: با توجه به برد و توانایی حمل بار کم کوادکوپترها، استفاده از شلترهای تاشو (که ممکن است حاوی دیکوی باشند) در نقاط استراتژیک می‌تواند این پرنده‌های کوچک را به سمت خود جذب کند. به این ترتیب، حملات اینچنینی به جای آسیب رساندن به هواگردهای باارزش، به یک سازه فریبنده یا حتی یک شلتر خالی برخورد می‌کنند. نتیجه‌گیری با توجه به آسیب‌پذیری‌های موجود در زیرساخت‌های نیروی هوایی ایران و ظهور تهدیدات نوین مانند کوادکوپترهای انتحاری، سرمایه‌گذاری در شلترهای موقتی تاشو نه تنها یک اقدام پیشگیرانه هوشمندانه است، بلکه یک ضرورت استراتژیک محسوب می‌شود. این راهکار، با مزایای سرعت استقرار، مقرون‌به‌صرفه بودن و توانایی ایجاد یک حائل فیزیکی مؤثر، می‌تواند به طور چشمگیری امنیت هواگردهای ایرانی را افزایش داده و از سرمایه‌های ملی در برابر حملات احتمالی محافظت کند. اتخاذ چنین تدابیری، گامی مهم در جهت ارتقاء آمادگی دفاعی و حفظ توان بازدارندگی نیروی هوایی ایران در مقابل چالش‌های آتی خواهد بود. قابلیت دوگانه حفاظت و فریبندگی، ارزش شلترهای موقتی تاشو را برای نیروی هوایی ایران به شدت افزایش می‌دهد. این سازه‌ها نه تنها یک لایه حفاظتی فیزیکی برای هواگردهای موجود فراهم می‌کنند، بلکه با ایجاد اهداف کاذب، می‌توانند منابع دشمن را هدر داده و امنیت کلی پایگاه‌های هوایی را به شکل چشمگیری بهبود بخشند. این رویکرد هوشمندانه، یک راه حل مقرون‌به‌صرفه و انعطاف‌پذیر برای مقابله با تهدیدات مدرن و حفظ توان رزمی نیروی هوایی در شرایط بحرانی است. نگارش متن و پیشنهاد راهکار: 41148 برای انجمن میلیتاری دات آی آر

بسیار عالی است. بهتر نیز آن است که از این اطلاعات به بهترین وجه استفاده شود. پیوست رسانه ای قوی و فکر شده باشد که دشمن نتواند از آن فرار کند و بدل بزند. باید مراقبت تله های اطلاعاتی یا اقداماتی از جنس آلودگی سایبری یا بیولوژیکی در این اسناد نیز بود.

ابزار آلات نظامی از هر نوعی که باشند باید یک سری مقدورات استاندارد رو بر آورده کنند. و اگر هم برای تولید آزمایشی و کسب تجربه و آزمایش باشند بعد مدت زمان نسبتا کوتاهی باید از رده خارج بشوند و جای خود را به یک محصول کاربردی بدهند. اگر این اتفاق رخ ندهد محصول ناقص تبدیل میشود به محلی برای اسراف بودجه. محصولی که عملکرد ندارد ولی بودجه کسب میکند.

آموزشی و اثباتگر فناوری و جهت کسب تجربه.

از طرفی چون پهپاد بدون سر نشین است . ممکن است در آب هم بی افتد و بازیابی نشود.

سیستم فرود میتونه وابسته به چتر بازیابی باشه. یا اینکه علاوه بر قلاب از تور هم استفاده کنه. سیستم پاراشوت میتونه حتی برای جت های سر نشین دار هم به کار بره.

منظور شما از تولید تحت لیسانس چیست؟ یعنی قطعات از روسیه بیاید و ما مونتاژ کنیم ( در سطوح مختلف)؟ ما به خرید جنگنده نیاز داریم. میتواند به صورت جنگنده کامل باشد یا قطعات منفصله و در ایران مونتاژ شود. برای رفع نیاز های سریع در دهه پیشرو به جنگنده سوخو ۳۰ هم نیاز داریم ( در یک مدل پیشرفته تر با موتور نسل جدید و رادار آرایه ای ) در تعداد ۳ اسکادران که جایگزین تعدادی از فنسر ها و فانتوم ها برای عملیات تهاجمی شود. این جنگنده ها باید سریع تحویل شود. و اصلا اهمیت آنها به سریع تحویل شدن آنهاست. برای رفع نیاز به جنگنده های پنهان کار برای مدت زمان های طولانی تر نیاز به جنگنده نسل پنجم داریم. در تعداد بیشتر از سوخو ۳۰. جنگنده های قدیمی ( اف ۴ و اف۵ و اف ۷ و اف ۱۴ و میگ ۲۹ و سوخو ۲۴ و میراژ اف ۱ و... ) کلهم اجمعین باید تا سال ۲۰۳۰ بازنشست شوند. و فقط و فقط جنگنده های تازه تولیدی باقی بمانند. برای آن زمان ۲۰۳۰ یاسین و یاک میتواند جنگنده آموزشی ما باشد. سوخو ۳۵ و ۳۰ هم جنگنده رهگیر و بمب افکن نسل چهار پلاس چیزی در حدود ۷ اسکادران. باقی جنگنده ها معادل ده اسکادران باید نسل پنجم یا ششم باشد. البته ما به بمب افکن و آواکس و گشت دریایی هم نیاز داریم ( چیزهایی که تا الان نداشته ایم) در مورد مشارکت در تولید جنگنده ها هم نیاز به یک طرح و پروژه وجود دارد و قسمت های مختلف صنعتی و دانشی دو یا چند کشور دخیل میشوند و نیاز به سرمایه گذاری های سنگین و صرف وقت داره. و باید خاطر نشان کرد _ شاید بعضی قسمت ها را هیچ وقت نشود به صورت صنعتی همانند کشور مادر تولید انبوه کرد_ . شایعاتی وجود داره که ایران میخواهد با صرف هزینه و دادن سرمایه در پروژه سوخو ۷۵ شریک بشه. این شراکت میتونه بابی برای اشتراک فناوری هم باشه. ایران به فناوری های خوبی در زمینه متالوژی و الکترنیک رسیده است. میتوانند با روسیه یا چین در زمینه تولید انبوه، شرکت های مشترک و جوینت ونچر را تاسیس کنند.

https://imgurl.ir/uploads/s79246_w348.jpg شیر بیشه‌ها بودی حضرت سلیمانی رحمت خدا بودی حضرت سلیمانی در مجاهدت ماندی پایدار و پابرجا تو امید ما بودی حضرت سلیمانی این بهشت دل گشته موج موج طوفانی معدن دعا بودی حضرت سلیمانی ای شهید پاینده مثل مهر تابنده از جهان رها بودی حضرت سلیمانی دل به یاد تو گریان دیده‌ام پر از باران این سحر کجا بودی حضرت سلیمانی مثل مالک اشتر یاور علی گشتی پشت مرتضی بودی حضرت سلیمانی در تاسی از قاسم پاره پاره تن گشتی قاسم وفا بودی حضرت سلیمانی جان جان جان بودی در کجا نهان بودی جان کربلا بودی حضرت سلیمانی شادی ارواح طیبه شهدا صلوات