پیمان ها - قراردادها و معاملات تسلیحاتی موضوع آخر پیمان ها - قراردادها و معاملات تسلیحاتی موضوع آخر faحامل های اتمی سوئد بسم الله الرحمن الرحیم

سوئدی ها یک برنامه گسترده اتمی از سال 1945 تا 1972 پیگیری میکردند . در سال 1965 سوئد توانایی کامل ساخت تسلیحات اتمی را پیدا کرده بود . 

این مطلب بررسی تلاشهای سوئد برای ساخت حامل های کلاهک های اتمی هست که افشا شده

 

 800px-EU-Sweden_28orthographic_projection29_svg.png

 

هدف برنامه اتمی سوئد در ابتدا ساخت تسلیحات اتمی تاکتیکی بود و این موضوع خود را در حاملهای این تسلیحات و هم در قدرت کلاهک های اتمی که سوئد طراحی کرده بود نشان می داد. هواپیماها و موشک هایی کروزی با کاربری دوگانه توسط سوئد برای این منظور طراحی شدند. چشم پوشی سوئد ار برنامه اتمی خود باعث شده این تجهیزات و تسلیحات به فراموشی سپرده شود.

سوئدی ها از اواسط دهه 40 میلادی شوروی را محتمل ترین دشمن خود میدانستند . سوئدی ها هیچ مرز مشترک زمینی با شوروی نداشتند اگر شوروی از فنلاند یا نروژ به سوئد می خواستند حمله کنند این مناطق مرزی سوئد جاده های کمی داشتند دارای کوهستان و جنگل های گسترده بودند و عبور از این مناطق برای شوروی دشوار بود . منطقه دیگه که احتمال حمله از طرف شوروی وجود داشت دریای بالتیک بود که روسها برای حمله به سوئد باید عملیاتی مشابه نرماندی انجام می دادند.

سوئدی ها تصمیم داشتند از تسلیحات کشتار جمعی برای حمله به محلهای استقرار سربازان و کشتی های روسی استفاده کنند برای این منظور انها برد تسلیحات اتمی خود را در بردی در نظر گرفته بود که بشه به سرعت به هر نقطه از دریای بالتیک دسترسی داشته باشند

در ابتدا هوایپمای ساب 32 لنسن( نیزه) برای این منظور در نظر گرفته شده بود این هواپیما در سال 1955 وارد خدمت شد می توانست 3 تن تجهیزات و تسلیحات با خود حمل کند این هواپیما می توانست انواع  بمب و موشک ها بویژه موشک ضد کشتی RB04 را با خود حمل کنند و بردی در حدود 2000 کیلومتر و سرعتی برابر 925 کیلومتر بر ساعت داشتند.

 با توجه به برنامه ارتش سوئد قدرت کلاهک های اتمی باید در حد متوسطی می بودند بنابراین برنامه این بود که این حامل بتواند بر سیستم دفاع هوایی دشمن غلبه کند با توجه به اینکه شوروی دارای نیروی هوایی قوی بود سوئد دوحامل برای حمل این تسلیحات در دهه 50 توسعه داد .

 

1~4.jpg

ساب 35

 

موشک کروز Robot 330

در سال 1957 ساب تصمیم به توسعه یک موشک کروز دومرحله ای به نام Robot330 برای حمل کلاهک های اتمی گرفت. این موشک یک موشک دو مرحله ای بود که در ابتدا یک موتور سوخت جامد ( با جرم یک و نیم تن و طول 4.1 متر) موشک را به سرعت مافوق صوت میرساند در مرحله دوم موتور رم جت موشک ( با جرم 2.8 تن و طول 4.1متر) فعال میشد که سرعت موشک را به 3.6 ماخ میرساند این به معنی بود که این موشک میتوانست در یک بازه 6 تا 8 دقیقه ای خود را به برد 500 کیلومتری برساند.

 

Robot_330_drawing.jpg

Robot 330

 

 

موشک کروز قاره پیمای آمریکایی Navaho 64SM طرحی مشابهی داشت. با این تفاوت که در موشک امریکایی از موتور با سوخت مایع به عنوان شتاب دهنده استفاده میشد. اما از نظر مفهومی دو موشک مشابه هم بودند. موشک آمریکایی بسیار بزرگتر بود طول آن 20.7 متر و جرم ان حدود 30 تن بود و برد ان هم به 6500 کیلومتر میرسید. (هرچند موشک امریکا چندان موفق نبود)

 

2~6.jpg

 

Navaho 64SM

در همان زمان در شوروی موشک La- 350 Burya و موشک M-40 Buran به عنوان موشکهای کروز قاره پیما در حال توسعه بودند با ظهور موشک های بالستیک قاره پیما در دهه 60 هم ایالات متحده و هم شوروی پروژه های موشک های کروز قاره پیمای خود را متوقف کردند.

 

l350.jpg

 

La- 350 Burya

 

موشک Robot 330 در ابتدا باید به سرعت اوج میگرقت و به ارتفاعی بین 24-23 کیلومتر میرسید و سپس با یک شیرجه سریع به سمت پایین می آمد این خط سیر همراه با سرعت بسیار زیاد رهگیری موشک را برای سیستمهای دفاعی آن زمان دشوار میکرد. اصلی ترین مشکل در موشک Robot 330  سیستم هدف گیری ان بود این سیستم بر اساس ژیروسکوپ بود که در حداکثر برد خود یک دایره خطا در حدود 3-2 کیلومتر داشت . این دایره خطا برای کلاهکی که سوئدی ها برای آن در نظر گرفته بودند ( 20 کیلوتن) بسیار بد بود. سوئدی ها سعی کردند با سیستم هدایت رادیویی دقت این موشک را بهبود ببخشند اما باز هم دقت این موشک به حدود 1.8 کیلومتر رسید. در نهایت ساب برای هدایت این موشک اولین رایانه ترانزیستوری سوئد به نام  "ماشین ناوبری خودکار SAAB" (SAABs automatiska navigerings kalkylator)   را ساخت . بعد از اتمام کار بر روی پروژه Robot 330  ساب سعی کرد این سیستم را به صنایع غیر نظامی بفروشد که موفق نبود. نمونه ای از این سیستم در جنگنده saab 37 Viggen استفاده شد.

4~3.jpg

 

SAABs automatiska navigerings kalkylator

پروژه Robot 330  در سال 1959 بسته شد زیر کل هزینه های این طرح 50 میلیارد دلار برآورد میشد ( به قیمت امروز) که برای سوئدی ها خیلی زیاد بود. از طرف دیگر موشک های کروز اتمی بهترین گزینه برای حمله به مراکز تمرکز نیروهای و تجهیزات دشمن قبل از بارگیری انها در کشتی ها هستند. اما با توجه به ساست سوئد بعید بود که حتی اگر شوروی حمله کند سوئد اولین استفاده کننده از تسلیحات اتمی باشد. چون ممکن است باعث حمله اتمی شوروی به شهرهای سوئد شود. در نهایت سوئد تصمیم گرفت از جتهای مافوق صوت برای پاسخ به حملات اتمی استفاده کند.

به این منظور ساب در سال 1952 طرح هواپیمای مافوق صوت ساب 36 را در قالب توسعه برنامه اتمی خود آغاز کرد. در ابتدا این طرح نام پروژه 1300 را داشت و در نهایت در نیروی هوایی saab 36 نام گرفت. این هواپیما باید یک بمب اتمی به وزن 600 تا 800 کیلوگرم را در محفظه داخلی خود حمل می کرد با بردی در حدود 400 کیلومتر . این برد برای حمله به اهداف شوروی در دریای بالتیک کفایت می کرد.   در طول بازه زمانی کوتاهی طراحان سوئدی چندین طرح را ارئه کردند که بسیار متفاوتاز هم بودند.  Projects 1300-1 یک هواپیمای راکتی با موتور موشکی بود این هواپیما ار یک رمپ شیب دار پرتاب میشد و به صورت یک هواپیمای معمولی فرود می آمد. هواپیماهای پروژه 19-1300/پروژه 25-1300/پروژه 50-1300 و پروژه 1300-72  دارای بالهای دلتا شکل بودند. پروژه 4-13 مشابه رهگیر f104 امریکایی داری بالاهای مستقیم بود قرار بود این هواپیما به سرعت 3 ماخ برسد.  پروژه 1300-71D دارای دوموتر جت بود که در وسط بالهای دلتا شکل قرار داشند مشابه هواپیمای sr71 که یک دهه بعد وارد نیروی هوایی امریکا شد.

 

Clipboard_-_2021-04-20T140506_590_0.jpg

 

 

پروژه 1300

طرح نهایی پروژه 76-1300 بود که توانست لقب saab 36 را دریافت کند این هواپیما تک موتوره علاوه بر بمب های اتمی سقوط آزاد موشک کروز Rb04 را می توانست با خود حمل کند. همچنین طرح دیگری با نام پروژه 77-1300 همموجود بود که وردی هوای در بالای بدنه آن قرار داشت.

 

 A32A_m_RB04_F15_museum_1000p_880ff104b19bc677c3b09ccc8870102c.jpg

 

موشک  rb04

 

این هواپیما از موتور بریستول استفاده میکرد همان موتورهای که در هواپیمای بریتانیایی Avro Vulcan استفاده شده. در سال 1957 تحقیقات روی این طرح متوقف شد و تمام تمرکز روی طرح های پروژه 1400 و پروژه 1500 متمرکز شد که در نهایت منجر به تولید هواپیمای saab 37 viggen  شد . این طرح در سال 1966 کلا لغو شد.

tl8qbdzeghp41.jpg      6~2.jpg

 

5~2.jpg7~2.jpg

 

 

 

در نهایت محتمل ترین گزینه برای سوئد جنگنده ساب 37 بود این هواپیما اولین پرواز خودش را در سال 1960 انجام داد. و در سال 1971 وارد نیروی هوایی سوئد شد. این هواپیما 5 تن تسلیحات رابا سرعت 2.1 ماخ  می توانست حمل کند . برداین هواپیما 2150 کیلومتر بود

زیر دریایی های کلاس Sjöormen ( مارماهی) هم میتوانستند به یکی از حامل های تسلیحات اتمی تبدیل شوند.  این زیر دریایی ها  تا عمق 150 متر می تواند بروند و سرعت انها در سطح اب 20گره و در زیر اب 120 گره بود همچنین 23 نفر خدمه داشتند.  این زیر دریایی ها به اژدرهای Torprd61 مجهز بودند که برد آنها 20 کیلومتر و کلاهکی برابر 300 کیلوگرم داشتند. و می توانستند در نوع حمل کننده سلاح اتمی هم ساخته شوند. در مجموع سوئدی ها 5 فروند از این یر دریایی ها ساختند که در نهایت به سنگاپور فروخته شدند.

9~2.jpg

 

بعلاوه سوئدی ها موشک RBS-15  را در اختیار داشتند این موشک با برد 70 کیلومتر میتوانست به کلاهک اتمی مجهز شود. هر چند با توجه به محدودیت کلاهک هایی که سوئدی ها قصد ساخت داشتند بعید بود از تسلیحات اتمی بر ضد کشتی ها استفاده شود و دکترین سوئد حمله به پایگاه های دریایی دشمن بود.

سوئدی ها توپخانه 155 میلی متری در اختیار داشتند که می توانستند از ان هم به عنوان پرتاب گر اتمی استفاده کنند ماننده کاری که شوروی و ایالات متحده انجام داده بودند .

100.jpeg

Bandkanon 1

 

اما مشکل اصلی سوئدی ها این بود که ماننده شوروی و ایالات متحده به مقادیر زیاد پلوتونیوم دسترسی نداشتند.کلاهک اتی W48 که در ایالات متحده برای استفاده در توپخانه توسعه پیدا کرده بود قدرت انفجاری معادل 72 تن تی ان تی داشت اما مقدار پلوتونیوم موجود در ان به حدی بود که برای یک بمب چند کیلوتنی کافی بود. هر چند بخشی از اسناد برنامه اتمی هنوز هنوز محرمانه مانده و منتشر نشده.

 منبع

هنوز برای من سوال هست چرا سوئدی ها دنبال موشک کروز برای حمله اتمی نرفتند؟؟

]]>30738Fri, 11 Feb 2022 13:22:10 +0000"جمهوری اسلامی ایران - رژیم عبری ، " ابهام تسلیحاتی " ، روند ها و تاریخچه

ادعای ارسال قطعات یدکی هواپیما از اسرائیل به ایران



کد خبر: ۱۸۰۵۰۸
۲۸ بهمن ۱۳۹۲ - ۲۱:۴۱
رسانه‌های یونانی مدعی شدند دلالان تسلیحاتی اسرائیل سعی داشتند قطعات یدکی هواپیما به ایران ارسال کنند.

به گزارش خبرگزاری فارس به نقل از روزنامه صهیونیستی یدیعوت آحارونوت، رسانه‌های یونانی گزارش دادند دلالان سلاح اسرائیلی سعی داشتند قطعات یدکی هواپیما به ایران از طریق یک نهاد پوششی یونانی ارسال کنند.

این موضوع زمانی مشخص شد که یک تحقیق محرمانه توسط وزارت امنیت داخلی آمریکا با همکاری نهاد جرائم اقتصادی یونان در حال انجام بود.

بر اساس این گزارش، دلالان اسرائیلی قطعات یدکی هواپیما را در دو تاریخ جداگانه دسامبر 2012 و آوریل 2013 ارسال کرده‌اند.

]]>27118Tue, 18 Feb 2014 09:13:56 +0000<![CDATA[خرید تسلیحات در عصر پهلوی - غرب زدگی یا شبه مدرنیته غرب گرا ؟!]]>
بیشتر این مقاله[b] گرد آوری شده [/b]بدون دخل و تصرف از کتاب [b]غرب زدگی [/b]با قلم زیبای استاد [b]جلال آل احمد [/b]میباشد . این کتاب درمورد بیماری غرب زدگی در جوامع دسته دوم یا به تعبیر ایشان "شرقی" و مربوط به سال 41 - 42 است . جناب جلال در ابتدای شروع کتاب خود ، غرب زدگی را چنین بیان میکند:

[b]"غرب زدگی میگوییم همچون وبازدگی، و اگر به مذاق خوش آیند نیست بگوییم هم چون گرمازدگی یا سرمازدگی؛ اما نه. دست کم چیزی است حدود سن زدگی...سخن از یک بیماری است. عارضه ای از بیرون آمده و در محیطی آماده برای بیماری رشد کرده."[/b]

ایشان در مورد فلسفه ی اینکه چرا ممالک نوع دوم یا گرسنه مثل ایران عصر خودش را "شرقی" خطاب میکند هم زیاد سخن به میان آورده که قسمتی از آن بدین گونه است:

[b]"برای من غرب و شرق نه معنای سیاسی دارد و نه معنای جغرافیایی؛ بلکه دو مفهوم اقتصادی است. غرب یعنی ممالک سیر؛ و شرق یعنی ممالک گرسنه. برای من دولت آفریقای جنوبی هم تکه ای از غرب است؛ گرچه در منتها الیه جنوبی افریقاست و اغلب ممالک امریکای لاتین، جزو شرقند. گرچه آن طرف کره ی ارضند."[/b]

ولی بحث مقاله ما [b]"ماشین زدگی"[/b] است نه غرب زدگی که جلال آل احمد در مورد ماشین زدگی در قسمت های ابتدایی و انتهایی کتاب خود سخن به میان آورده که بنده حقیر آن ها را همراه با اضافه کردن مطالب کوتاه دیگر و چیدمانی سلیقه ای و در سه بخش برای شما قرار داده ام.

شاید این سوال در ابتدا و قبل از خواندن مقاله به ذهن هر خواننده ای خطور کند که ارتباط ماشین زدگی و ارتشی در چیست و چرا این مقاله در اینجا مطرح شده است، که پاسخ این سوال را خود جلال آل احمد به این صورت بیان کردند:

[b]"چه فرق میکند؟ ماشین ماشین است . منتها یکی بطری شیر میسازد برای بچه ها و دیگری خمپاره میریزد برای کوچک و بزرگ و صغیر و کبیر ."[/b]

در این مقاله به بی ارزش بودن طرف استفاده کننده از ماشین هر چند ماشین پیشرفته اشاره شده است و به این که تنها ارزش ماشین تکنولوژی و اسرار ساخت آن است بسیار سخن گفته شده است و وارد کننده محض ماشین و حتی تعمیر کننده ی آن را کاملا بی ارزش و نوعی جبر سیاست و اقتصاد از جوامع نوع اول و غربی یا سیر میداند.

ما در تاریخ خود نمود بکارگیری این ماشین ها (اعم از موشک، هواپیما، تانک و ...) را در دوران شاهنشاهی پهلوی بسیار به خود دیده ایم و هدف من تنها از گذاشتن این مطلب ، پاسخ به کسانی است که دم از قدرت بالای نظامی و البته پوشالی ما در دوران شاهنشاهی میزنند و غافل اند از اینکه ما تنها (به تعبیر جلال آل احمد) موشک سوارانی بودیم که کاملا یک انسان عادی اند و فقط شانس بیشتری داشتند که هدایت فضاپیما را آموخته اند و اصل آن فضاپیماست که حتی سازنده ی سوخت آن در گمنامی به سر میبرند و حتی اسم آنان و وجود بشری آنان از اسرار نظامی است و فاش کردنی نیست چه برسد به سازندگان سازه ی موشک والاخ...

[b]"دانشمندان سازه ی خود موشک ها و کشف کنندگان اصلی سوخت های جدید برای فضاپیما، در گمنامی صرف به سر میبرند. هم در روسیه ، هم در آمریکا . و چرا؟ چون اسم و رسم سازندگان موشک ها، حتی وجود بشری ایشان از اسرار نظامی است و فاش کردنی نیست؛ اما آنکه موشک را سوار میشود؛ البته که از اسرار نیست، بلکه وسیله ی تحمیق خلایق است...غافل از اینکه او هم آدمی است مثل همه ی آدم ها با اندکی شجاعت بیشتر، یا اندکی شانس بیشتر. چون از سرنوشت آن ها که در فضا سربه نیست شده اند بی خبریم. آخر از اسرار نظامی است! و به هر صورت آیا گمان نمیکنید که فلان فضانورد، در عین حال که آدمی است مثل همه ی آدم ها و با تمام حقوق آدمی در این تجربه فضانوردی چیزی یا شیئی شده است در حدود یک خرگوش آزمایشگاه!!!"[/b]

و در ادامه این حالت یعنی [b]خریداری و نصب [/b]تجهیزات به تعبیر صحیح جناب [b]کاتوزیان[/b] نوعی اشتباه میان علم و تکنولوژی در جوامع در حال رشد معرفی شده است برای درمان مسائل اجتماعی، اقتصادی و سیاسی که خبر از جوامعی [b]شبه مدرنیست [/b]می آورد نه مدرنیزه شدن واقعی.

بگذریم ... نکته ی جالب تر اشاره کوتاه جلال به آینده است که ما حتی ماشین هم ساخته ایم و تکنولوژی آن را پیدا کرده ایم و تازه میرسیم به[b] "ماشین زدگی" [/b]! و مثالی از ژاپن می آورد که عزم خود را برای شناخت ماشین جزم کرد و دعوی رقابت کرد و بازارهایشان (آمریکا) را گرفت و در آخر با بمب اتم کوبیدندش که بداند از پس خربزه خوردن چه لرزی هست و ... ادامه که خودتان بخوانید و از نظرات سازنده تان در همین پست ما را بهره مند بفرمایید.

از قسمت رژیمانتاسیون هم چیزی نمیگم تا خودتان کامل بخونید:

[b][size="4"]قسمت اول - غرب زدگی و ماشین زدگی:[/size][/b]

در عرصه ی پهناور جهان ، روزگار ما روزگار دو دنیاست, یکی در جهت ساختن و پرداختن و [b]صادر کردن [/b]ماشین و دیگری در جهت مصرف کردن و فرسوده کردن و [b]وارد کردن [/b]آن. یکی سازنده و دیگری مصرف کننده؛ و صحنه این جدال؛ بازار سراسر دنیا و سلاح هایش!

[b]علاوه بر [/b]تانک و توپ و بمب افکن و موشک انداز که خود ساخته های آن دنیای غرب است، "یونسکو" ، "اف-آ-او" ، "سازمان ملل" ، "اکافه" و دیگر موسسات مثلا بین المللی که ظاهرا همگانی و دنیایی است؛ اما در واقع امر، گول زنک های غربی است که در لباسی تازه به استعمار آن دنیای دوم برود...منظور از دنیای دوم ممالک با مزد ارزان، مرگ و میر فراوان، زند وزای فراوان تر، خدمات اجتماعی هیچ، یا بصورت ادایی، فقر غذایی، درامد کم، بی خبر از دموکراسی با میراثی از صدر اول استعمار. و این از ویژگی های ممالک نوع دوم است که به تصدیق جلال آل احمد در تاریخ نگارش کتاب غرب زدگی خود (1342)، [b]ما هم بطور واضح از دسته ی دومیم.[/b] از دسته ی ممالک [b]گرسنه[/b] و دسته اول همه ی ممالک سیرند.

بحث از نفی ماشین نیست یا طرد آن، بحث در طرز برخورد هاست با ماشین و تکنولوژی. بحث در این است که [b]ما ملل در حال رشد - مردم ممالک دسته دوم که دیدیم - سازنده ی ماشین نیستیم؛ اما به جبر اقتصاد و سیاست و آن مقابله ی دنیایی فقر و ثروت میبایست مصرف کنندگان نجیب و سر به راهی باشیم برای ساخته های صنعت غرب . یا دست بالا تعمیر کنندگانی باشیم قانع و تسلیم و ارزان مزد ، برای آن چه از غرب میآید.[/b]

تنها همین یکی مستلزم آن است که [b]خود را به انگاره ی ماشین در آوریم [/b]و حکومت هامان را؛ فرهنگ هامان را؛ و زندگی های روزانه مان را. همه چیزمان به قد و قامت ماشین در آوریم. و حرف اصلی این دفتر در این است که ما نتوانستیم شخصیت "فرهنگی-تاریخی" خودمان را در قبال ماشین و هجوم جبری اش حفظ کنیم . بلکه مضمحل شده ایم. حرف در این است که ما نتوانستیم موقعیت سنجیده و حساب شده ای در قبال این هیولای قرون جدید بگیریم. حرف در این است که ما تا وقتی ماهیت و اساس و فلسفه ی تمدن غرب را در نیافته ایم و [b]تنها به صورت و به ظاهر، ادای غرب را در می آوریم - با مصرف کردن ماشین هایش - درست همچون آن خریم که در پوست شیر رفت.[/b] و دیدیم که چه به روزگارش آمد. اگر آنکه ماشین را میسازد، اکنون خود فریادش بلند است و خفقان را حس میکند، [b]ما حتی از این که در زی خادم ماشین در آمده ایم، ناله که نمیکنیم هیچ، پز هم میدهیم.[/b] به هر جهت ما دویست سال است (تاریخ مقاله سال42) که همچون کلاغی ادای کبک را در می آوریم (اگر مسلم باشد که کلاغ کیست و کبک کدام است؟) و از این همه که برشمردیم، یک بدیهی بدست می آید؛ اینکه [b]ما تا وقتی تنها مصرف کننده ایم - تا وقتی ماشین را نساخته ایم - غرب زده ایم . و خوش مزه این جاست که تازه وقتی هم ماشین را ساختیم، ماشین زده خواهیم شد![/b] هم چو ژاپون که از صد سال پیش به شناختن ماشین همه بست و چون در ماشین زدگی با غرب دعوی رقابت کرد و تزارها را کوبید (در 1905) و آمریکا را (در 1941) - و پیش از آن نیز بازارشان را از دستشان گرفت - [b]عاقبت با بمب اتم کوبیدندش که بداند از پس خربزه خوردن چه لرزی هست [/b]و اکنون نیز که "ملل آزاد" غربی گوشه ای از خوان یغمای بازارهای دنیا را به روی متاع هایش گسترده اند، به این دلیل است که در تمام صنایع ژاپون سرمایه گذاری کرده اند و نیز به این قصد است که جبران کرده باشند مخارج نظامی حفاظت آن جزیره ها را که رجالش از پس جنگ جهانی دوم سر عقل آمده اند و در مورد تسلیحات و قشون و دسته بندی های نظامی، از بیخ عرب شده اند و شاید نیز به این علت که فرد ساده ی آمریکایی میخواهد جبران کرده باشد آن ناراحتی وجدان را که موجب جنون خلبان آن هواپیمای جهنمی "کلوداتیرلی" شد. که داستان عاد و ثمود را در "هیروشیما" و "ناکازاکی" تجدید کرد.

همه این رفتار ها میان ماشین و جوامع دسته دومی تا هنگامی که از سر [b]جبر اقتصاد و سیاست [/b]باشد همانگونه است که ذکر شد اما اگه مقوله به سمت ترقی خواهی سوق پیدا کند ، موضوع [b]شبه مدرنیست [/b]مطرح میشود . شبه مدرنیست بر خلاف مدرنیست های اروپایی بندرت از اندیشه ها ، ارزش ها ، و روش های اروپایی شناختی واقعی دارد. از این روست که تکنولوژی جدید - که اغلب آن را با علوم جدید یکی می انگارند - درمانی قطعی دانسته میشود که مجرد [b]خریداری و نصب [/b]میتواند همه ی مشکلات اجتماعی - اقتصادی - سیاسی را یکسره حل کند. در اینجاست که دوباره [b]بحران هویتی [/b]وتقابل دوباره ماشین با فرهنگ و تاریخ پیش می آید و سبب اضمحلال میشود. استبداد منور ، استبداد نفتی و کنترل دیکتاتورمآبانه برای پاسخ گویی به بحران هویتی و فرهنگی ظهور پیدا کرده بدلیل همین فرایندهای نوسازی و شبه مدرنیسم غربگرا و [b]هم قدوقامت ماشین شدن [/b]است و (من میگم) پرداختن به این مطالب همانقدر وقتگیر و از حوصله خارج است که خود یکی از علل بروز پدیده ی بزرگ انقلاب اسلامی ایران است.

[b][size="4"]قسمت دوم - رژیمانتاسیون و خدمتگذاری به ماشین:[/size][/b]

[b]رژیمانته کردن مردم خود یکی از ملزومات ماشین است .[/b] عامل و معمول با هم . متحد الشکل بودن در قبال ماشین و به صف کشیده شدن در کارخانه و سر ساعت رفتن و آمدن و یک عمر ، یک نوع کار کسالت آور کردن ، عادت ثانوی میشود برای همه ی آدم هایی که با ماشین سروکار دارند. حضور در حزب و در اتحادیه که لباس و ادا وسلام و فکر واحد میخواهد نیز عادت ثالثی است تابع همان ماشین. پس متحد الشکل بودن در کارخانه منجر به متحدالشکل شدن در حزب و اتحادیه میشود و این نیز منجر میشود به متحدالشکل بودن در سربازخانه. یعنی پای ماشین جنگ! [b]چه فرق میکند؟ ماشین ماشین است . منتها یکی بطری شیر میسازد برای بچه ها و دیگری خمپاره میریزد برای کوچک و بزرگ و صغیر و کبیر؛ [/b]و این اتحاد شکل و لباس و فکر، در خدمت گزاری به ماشین (که چارلی چاپلین آن را سخت کوبیده است و اگر ارزش برای او قایلیم، برای این است که زودتر از همه، او به خطر گوسفندوار به سلاخ خانه ی ماشین رفتن، پی برد) بعد در اتحادیه و کلوپ و حزب و بعد در سرباز خانه است که به اتحاد شکل و فکر و لباس و پیراهن سیاهان و پیراهن قهوه ای ها میکشد که هر بیست سال یک بار، همان ممالک غرب را چنان که دیده ایم ، به خون میکشاند و دنیا را به جنگ می خواند و این همه عواقب از خود به یادگار میگذارد . صریح تر بگوییم جنگ طلبی - صرف نظر از اینکه دنباله ی توسعه ی صنعتی شدید و در جست و جوی بازارهای جدید برای صدور کالا به ظهور میرسد - اصلا آداب و رسوم خود را از ماشین اخذ میکند.

این روز ها حتی بچه ها هم میدانند که ماشین ، وقتی به مرحله اضافه تولید رسید و قدرت صادر کردن مصنوعات خود را یافت، آن وقت صاحبان ماشین (کمپانی ها) بر سر کسب انحصار بازارهای صادرات، بارقبای خود از در مخاصمه در می آیند. و این رقیب هرکس میخواهد باشد. تجارت آزاد(!) غربی، دوست و دشمن نمی شناسد.

ولی ما؛ این مایی که نه از دموکراسی خبری دارد و نه از ماشین، تا از "رژیمانتاسیون" اجباری آن درکی واقعی داشته باشد. خوشمزه این است که این ما، حزت و اجتماع فرمایشی هم دارد! ما بجای اینکه از راه ماشین به صف کشیده بشویم و بعد به حزب و اجتماع (دموکراسی) سوق داده بشویم و بعد همان صف ها را در سربازخانه ها بیاراییم، درست از ته شروع کرده ایم. یعنی اول از راه سربازخانه ها که تازه هرگز به کار جنگ نمی آیند، مگر جنگ های خیابانی (!) به صف بستن و صف کشیدن و متحدالشکل بودن عادت میکنیم، تا ماشین که رسید کارمان لنگ نماند، یعنی ماشین لنگ نماند؛ و این نجیبانه ترین توضیحی است که من از واقعیات روزگارمان میدهم. در غرب از ماشین و تکنولوژی به "رژیمانتاسیون" و حزب و سربازخانه و جنگ رسیدند و این جا درست برعکس. از سربازخانه و تمرین جنگ های خیابانی به صف بستن، به حزبی بودن و شدن و بعد به خدمتکاری ماشین میرسیم؛ یعنی میخواهیم برسیم.

[b][size="4"]قسمت سوم - آدم سازی به قصد خدمتکاری ماشین:[/size][/b]

مشکل دیگر از مشکلات اجتماعات غربی، این که علاوه بر آدم های سر به زیر و پاه و راه که می سازد - به قصد خدمتکاری ماشین - آدم های نوع جدیدی هم میسازد که میتوان "قهرمان های از پیش ساخته" به ایشان گفت. در وجود ذی جود ستارگان سینما، یا در سرنشینان موشک های فضانورد و این البته منطقی هم هست. وقتی همه مردم را سر و ته یک کرباس کردی که هیچ کدام، هیچ سر و گردنی از دیگران برتری ندارند، چاره ای نیست جز اینکه گاه به گاه، با یک قهرمان از پیش ساخته این یکدستی در ابتذال بشر را بشکنی و نمونه ای بدهی تا نومیدی یک سره نباشد. اگر یک وقت بود که فلان شجاعت معین (که بقول افلاطون یکی از فضیلت های چهارگانه بود) و نه با قرار قبلی از کسی سر میزد و آن کس قهرمان میشد و شاعران در مدحش سخن می راندند؛ حالا فلان کمپانی فیلم بردار، کسی را میخواند که ادای فلان شجاعت تاریخی یا افسانه ای را برای فلان فیلم در بیاورد و بیا و ببین که روزنامه ها چه داد سخن میدهند و رادیو ها و تله ویزیون ها و کمپانی ها که به هر صورت تجارتش را میکند، چه پول ها خرج تبلیغات میکند و برای قهرمانان خود چه واقعه تراشی ها میکند و ازدواج و طلاقشان را و دزدیدن بچه شان را و شرکت شان را در مبارزه ی سیاه و سفید و رقصیدن شان را در فلان شب با فلان ملکه ی مطلقه و الاخ... از یکی دو سال پیش از این که فیلم آماده بشود مدام در روزنامه و رادیو و تلوزیون می گذارد و میگذارد تا به حدی که خبرش از مسیر "رویتر" و "آسوشیتدپرس"، حتی به گوش وسایل انتشاراتی تهران و سنگاپور و خرطوم هم میرسد. آن وقت نوبت استفاده است و فیلم با ابهت و جبروت و شب افتتاح واحد در پانزده پایتخت جهان و شرکت رجال و غیره بر پرده می افتد و نتیجه؟ یک قهرمان دیگر به صف قهرمانان روی پرده افزوده شده است؛ یعنی در حقیقت از یک قهرمان تاریخی و افسانه ای دیگر سلب حیثیت و اعتبار شده است.

نمونه دیگر این آدم سازی نوع جدید - یعنی از آدم عادی ، قهرمان روی پرده ساختن - سرنشینان موشک های فضاپیما هستند که تا دیروز زن هایشان هم جدی نمیگرفتندشان، یا حتی شوهر هم نکرده بودند؛ اما امروز شهره ی آفاق اند؛ و در چه حال؟ [b]درحالی که دانشمندان سازه ی خود موشک ها و کشف کنندگان اصلی سوخت های جدید برای فضاپیمای، در گمنامی صرف به سر میبرند. هم در روسیه ، هم در آمریکا . و چرا؟ چون اسم و رسم سازندگان موشک ها، حتی وجود بشری ایشان از اسرار نظامی است و فاش کردنی نیست؛ اما آنکه موشک را سوار میشود؛ البته که از اسرار نیست، بلکه وسیله ی تحمیق خلایق است.[/b] شکافی است در یک جایی در این پهنه ی یک دست و مبتذل که سرنوشت توده های وسیع است، تا امیدی در دل ایشان بیفروزد که بله تو هم میتوانسته ای سرنشین موشک باشی و الاخ... و آنوقت چه عکس و تفصیل ها، چه تمبر ها، چه پیام ها و چه پیزرها! و با چه مقدماتی و چه تمهیداتی! [b]غافل از اینکه او هم آدمی است مثل همه ی آدم ها با اندکی شجاعت بیشتر، یا اندکی شانس بیشتر. چون از سرنوشت آن ها که در فضا سربه نیست شده اند بی خبریم. آخر از اسرار نظامی است! و به هر صورت آیا گمان نمیکنید که فلان فضانورد، در عین حال که آدمی است مثل همه ی آدم ها و با تمام حقوق آدمی در این تجربه فضانوردی چیزی یا شیئی شده است در حدود یک خرگوش آزمایشگاه؛[/b] این است کاهش بشری! خود حضرات هم پوشیده نمیکنند که بله فلان فضانورد چنین و چنان شجاع والاخ و "آماده ی اینکه جان خود را در راه بشریت فدا کند!" و من میگویم در راه ترقی تکنیک! آخر یک وقتی بود و حضرت ابراهیم که پسرش را به قصد قربانی در راه حق میبرد؛ اما امروز آدمی را به قصد قربانی در راه تکنیک و ماشین فدا میکنند و پز هم میدهند! و با چنان بوق و کرنایی که برای فضا نوردان، از دو سمت زده اند، فراوان میبینی در هر ده کوره ای از سیبری یا آلاسکا، آدم هایی را که به قصد این فداکاری نام نویسی میکنند، یا کرده اند و آیا این خود نوعی فرار از ابتذالی نیست که ماشین به آدمی تحمیل کرده است؟


[center][b]به هر صورت این است آخرین دست درازی ماشین به حوزه بشریت![/b][/center]


منابع:

انجمن ارتشی دات کام

درآمدی تحلیلی بر انقلاب اسلامی (عیوضی و هراتی) فصل چهارم ص 67 به نقل از :

همایون کاتوزیان - اقتصاد سیاسی ایران از مشروطیت تا پایان سلسله پهلوی ص 147

جلال آل احمد - غرب زدگی:

- طرحی از یک بیماری ص19-21

- ماشین زدگی ص 167-170 و ص 176]]>26232Thu, 24 Oct 2013 21:14:17 +0000لغو قراردادهای نظامی ، قبل از انقلاب یا بعد از انقلاب ؟قرارداد لغو ( به تاریخ توجه شود 14 بهمن 1357 یا سوم فوریه 1979) 

 

01~7.png

02~6.png

03~1.png

04~0.png

05~1.png

06~0.png

07~0.png

 

منبع : United States Treaties and Other International Agreements, Volume 30, Part 3

 

گزارش مجله FLIGHT دقیقا یک ماه پس از پیروزی انقلاب ۵۷، از لغو قراردادهای نظامی ایران و علاقمندی مصر، اسراییل و عربستان در خرید اف-۱۴ ها و اف-۱۶ ها و کشتی های جنگی ایرانی

 

08~0.png

 

منبع : رهروان ارتش

]]>29247Fri, 22 May 2015 07:22:56 +0000عهدنامه منع سلاحهای لیزری کور کنندهthumb_Besmellah_08.png

 

 

 

عهدنامه منع سلاحهای لیزری کور کننده

 

 

dazzer.jpg

 

 

 

 

 

 

عهدنامه منع سلاحهای لیزری کور کننده در سال ۱۹۹۵ توسط سازمان ملل متحد به تصویب رسید و از سال ۱۹۹۸ اجرایی میباشد.

در حال حاضر یعنی سال ۲۰۱۴حدود ۱۰۲ کشور به آن پیوستند.

 

 

 

تاریخچه:

 

 کشورهای سوئد و سویس در سال ۱۹۸۶ اولین قدم رو برای تصویب قانونی برای منع سلاحهای کور کننده برداشتند.

بین سالهای ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۱ سازمان صلیب سرخ جهانی ۴ نشست با حضور کارشناسان در اینباره انجام داد.

تا در سال ۱۹۹۵ این عهدنامه به تصویب سازمان ملل متحد رسید.

 

 

متن عهدنامه

 

۱) استفاده از سلاح های لیزری مشخصا در نقش سلاحی که منجر به نابینایی دائمی شود ممنوع میباشد.

ارسال چنین سلاحی به هر کشور یا گروهی نیز ممنوع میباشد.

 

۲) در به کار گیری سیستم های لیزری میبایست تمامی جوانب در جهت ایمنی و عدم آسیب این سیستم ها

به چشم افراد بکار گرفته شود.

این میتواند شامل آموزش نیروی های مسلح در رابطه با کار با این سیستم ها باشد.

 

۳)  نابینایی به دلیل آسیب های جانبی سیستم های متداول لیزری و لیزرهایی که بر علیه سیستم های اپتیکی

بکار میروند شامل این عهدنامه نمیشود.

 

۴) نابینایی از نظر این عهدنامه به معنای آسیب کلی و برگشت ناپذیر در دید فرد میباشد که راه حل درمانی نداشته باشد.

این آسیب برابر با مقیاس دید ۲۰/۲۰ طبق جدول بینایی سنجی Snellen میباشد.

 

 

محدودیت ها

 

این عهدنامه شامل سیستم هایی که به منظور اخلال در اپتیک (دوربین های دید در شب، پریسکوپ ها، تلسکوپ و ...) نمی شود.

چرا که مشخص نیست آیا لیزر قادر به آسیب به چشم افراد استفده کننده میباشد یا خیر.

 

همچنین استفاده از لیزر جهت اخلال در سیستم های الکترواپتیکی مجاز میباشد. چرا که به شخص آسیبی وارد نمیگردد.

 

البته باید اینرو مد نظر قرار داد که بسیاری از تجهیزات مجاز لیزری از نظر این عهدنامه قابلیت استفاده دوگانه دارند.

برای نمونه سیستم های مسافت یاب لیزری میتوانند برای کور کردن دشمن نیز طراحی گردند.

 

 

 

منبع

 

 

اشتوکا

]]>28439Tue, 09 Sep 2014 15:36:37 +0000ایران، کره شمالی و سوریه: موشک‌های بالستیک و همکاری هسته‌ای تمامی کشورهایی که در این گزارش درباره آن‌ها بحث می‌شود، دارای موشک‌های بالستیک کوتاه برد هستند. ایران و کره شمالی همچنین دارای موشک‌های بالستیک میان برد هستند. کره شمالی موشک‌های بالستیک برد متوسط نیز هست؛ کره شمالی در سه مقطع زمانی تسلیحات اتمی خود را آزمایش کرده است؛ برنامه‌های هسته‌ای ایران و سوریه گمان‌ها را درباره پیگیری تسلیحات اتمی از سوی این کشورها افزایش داده است. مع‌الوصف ایران بر اساس نظر جامعه اطلاعاتی آمریکا برنامه تسلیحات اتمی خود را متوقف کرده است و به نظر نمی‌رسد سوریه برنامه فعالی در زمینه تسلیحات هسته‌ای داشته باشد.
گزارش‌های زیادی درباره برنامه‌های هسته‌ای و موشک‌های بالستیک این کشورها به کنگره ارائه شده است. کنگره همچنین قوانینی در جهت اعمال تحریم‌هایی علیه کشورهایی که به ایران، کره شمالی و سوریه در جهت دست‌یابی به سلاح‌های کشتار جمعی و سیستم‌های پرتاب موشک بالستیک کمک کنند، تصویب کرده‌اند. برای مثال قانون منع دست‌یابی ایران، کره شمالی و سوریه به تسلیحات کشتار جمعی، مجازات‌هایی علیه کشورهایی که شرکت‌های آن‌ها به ایران، کره شمالی و سوریه در جهت دست‌یابی به سلاح‌های کشتار جمعی و سیستم‌های پرتاب موشک بالستیک کمک کنند، در نظر گرفته است.
کنگره همچنین الزامات گزارشی مربوط به برنامه‌های هسته‌ای و موشکی این سه کشور را وضع کرده است. کنگره ممکن است بخواهد گزارش‌های اضافی مورد نیاز را از قوه مجریه معاهده منع تکثیر تسلیحات کشتار


جمعی را بررسی کند، چرا که تعداد گزارش‌های طبقه‌بندی نشده به کنگره درباره مسائل مرتبط با تکثیر تسلیحات کشتار جمعی در سال‌های اخیر کاهش یافته است.این گزارش‌ها عناصری کلیدی از برنامه تسلیحات اتمی را تشریح می‌کند؛ اطلاعات در دسترس پیرامون همکاری میان ایران، کره شمالی و سوریه در باره موشک‌های بالستیک و فناوری هسته‌ای را تفسیر می‌کند، و برخی مسائل خاص را برای کنگره توضیح می‌دهد.

 مدرکی دال بر همکاری یا معامله هسته‌ای میان ایران و کره شمالی وجود ندارد
مقدمه
کنگره بارها نگرانی خود درباره موشک‌های بالستیک و برنامه‌های هسته‌ای ایران، کره شمالی و سوریه اعلام کرده است. برای چندین دهه، بسیاری از نمایندگان کنگره، این کشورها را به دلیل این برنامه‌هایشان، در کنار مواضع قوی ضد آمریکایی دولت‌ها و خصومت نسبت به دوستان و شرکای منطقه‌ای آمریکا، آنچه به نحوی گسترده تهدید علیه منافع امنیت ملی آمریکا در نظر گرفته می‌شد، با بدبینی نگریسته‌اند. کنگره گزارش‌های زیادی دراین‌باره را شنیده است و قوانینی برای کند کردن یا بازداشتن برنامه موشک‌های بالستیک و تسلیحات اتمی ایران، کره شمالی و سوریه وضع کرده است. کنگره همچنین الزامات گزارشی درباره برنامه‌های هسته‌ای و موشکی این سه کشور وضع کرده است. این گزارش بیش از هر چیز بر ارزیابی‌های جامعه اطلاعاتی آمریکا (IC) در طی دو دهه گذشته تمرکز می‌کند.[۱] این ارزیابی‌ها نشان می‌دهد که
مدرکی دال بر همکاری یا معامله هسته‌ای میان ایران و کره شمالی وجود ندارد، درحالی‌که همکاری در زمینه فناوری موشک‌های بالستیک میان این دو کشور مهم و معنادار بوده است.سوریه از ایران و کره شمالی موشک‌های بالستیک و فناوری مرتبط با آن را دریافت کرده است و همین‌طور با کره شمالی همکاری هسته‌ای مشترک داشته است.

توضیحاتی درباره منابع مقاله حاضر
شایان ذکر است که ارزیابی‌های غیررسمی مثل مقالات نشریه‌ها، گزارش‌های رسانه‌ای آمریکایی یا خارجی و مباحث اینترنتی، اغلب با ارزیابی‌های رسمی که در این گزارش به صورت خلاصه بیان می‌شود، همسو نیستند. بااین‌حال این منابع مدعی سطحی از همکاری مداوم و مهم میان این سه کشور در برنامه هسته‌ای و موشک‌های بالستیک هستند؛ این گزارش‌ها فاقد اعتبار ارزیابی‌های رسمی‌اند، چرا که اغلب فاقد منبع هستند و یا به مقام دولتی ناشناسی نسبت داده می‌شوند، در اغلب اوقات با یکدیگر ناسازگاری دارند و قابل راستی آزمایی نیز نیستند. این گزارش با توصیفی از عناصر کلیدی برنامه تسلیحات اتمی شروع می‌شود. پس از آن این گزارش اطلاعات مربوط به همکاری میان ایران، کره شمالی و سوریه درباره موشک‌های بالستیک و فناوری هسته‌ای را توضیح می‌دهد. سرانجام این گزارش مباحثی خاص برای کنگره را به بحث می‌گذارد.

پلوتونیوم و اورانیوم فوق‌العاده غنی‌شده  موادی که در تسلیحات اتمی به‌کار می‌روند
عناصر برنامه هسته‌ای تسلیحاتی
یک برنامه هسته‌ای تسلیحاتی دارای سه عنصر عمده است، که هر یک از آن‌ها چالش‌های خاص خود را در بردارند. همه این سه عنصر باید برای ایجاد سیستمی عملیاتی و قوی در کنار هم کار کنند.
[*]این برنامه باید مواد شکافتی کافی، هم از لحاظ کمی و هم از لحاظ کیفی، برای ابزاری هسته‌ای را تولید کند. پلوتونیوم و اورانیوم فوق‌العاده غنی‌شده HEU دو نوع مواد شکافتی هستند که در تسلیحات اتمی به‌کار گرفته می‌شوند. پلوتونیوم با جدا کردن از سوخت مصرفی در رآکتور هسته‌ای به دست می‌آید- فرآیندی که باز فرآوری نامیده می‌شود. اورانیوم فوق‌العاده غنی‌شده HEU از اورانیوم غنی‌شده به دست می‌آید – فرآیندی که غلظت اورانیوم ۲۳۵ (ایزوتوپ شکافتی مرتبط) را افزایش می‌دهد. هم ایران و هم کره شمالی در مراحلی متفاوت به دنبال تولید مواد مختلف هسته‌ای هستند. به نظر نمی‌رسد که سوریه در حال تولید مواد شکافتی باشد.

 ایران و کره شمالی توانایی پرتاب فضایی را دارند
۲٫ این برنامه باید ابزاری قوی و قابل‌اتکا برای پرتاب سلاح اتمی، همچون موشک بالستیک تولید کند. هم ایران و هم کره شمالی دارای موشک‌های بالستیک میان بردی هستند که قادرند یک کلاهک اتمی را با خود حمل کنند، کلاهکی که قدرت آن باید توسعه یابد و به‌کار گرفته شود. علاوه بر این هردوی این کشورها ثابت کرده‌اند که توانایی پرتاب چیزهایی به فضا را دارند، اما هیچ‌کدام از این دو کشور در حال حاضر دارای موشک‌های بالستیک قاره‌پیما نیست. سوریه نیز تنها موشک‌های بالستیک کوتاه برد در اختیار دارد.[۲]
۳٫ این برنامه باید کلاهکی هسته‌ای تولید کند بتواند به هدف، به خصوص در فاصله دور، اصابت کند. [۳] ارزیابی جامعه اطلاعاتی آمریکا (IC) حکایت از آن ندارد که هیچ‌کدام از این سه کشور چنین کلاهکی را تولید کرده باشند، هرچند کره شمالی چند آزمایش هسته‌ای انجام داده است.
 قابلیت‌های هسته‌ای ایران و گزارش‌های جامعه اطلاعاتی آمریکا
ایران، کره شمالی و سوریه: برنامه‌های عمده هسته‌ای و موشکی
ایران
 هسته‌ای:
ایران دارای برنامه غنی‌سازی اورانیوم با سانتریفیوژ گازی است و در حال اورانیوم غنی‌شده با خلوص پایین است. تهران همچنین در حال ساخت یک رآکتور هسته‌ای متوسط آب سنگین است ولی این رآکتور فاقد تجهیزات باز فرآوری است؛ تجهیزاتی که برای جدا کردن پلوتونیوم از سوخت مصرفی رآکتور ضروری است. ایران برخی جنبه‌های این برنامه را متوقف کرده و یا به عقب باز گردانیده است، فرایندی که از نوامبر ۲۰۱۳، زمانی که دولت اجرای توافق چندجانبه ای که برای کاهش نگرانی‌ها درباره برنامه هسته‌ای ایران صورت پذیرفت را آغاز کرد. ایران بر اساس گزارش جامعه اطلاعاتی آمریکا (IC) برنامه تسلیحات اتمی خود را متوقف کرده است.
 ایران بیشترین تعداد موشک‌های بالستیک در خاورمیانه را داراست
موشک‌های بالستیک:
جامعه اطلاعاتی آمریکا (IC) تخمین می‌زند که ایران بیشترین تعداد موشک‌های بالستیک در خاورمیانه را داراست. این گزارش همچنین حاکی ست موشک‌های بالستیک ایرانی به طور بالقوه قادرند که تسلیحات کشتار جمعی را حمل کنند و پیشرفت ایران در تجهیزات پرتاب فضایی، قدرت این کشور را برای موشک‌های دوربردتر شامل موشک‌های قاره‌پیما افزایش داده است. [۵] ایران کمتر از ۱۰۰ لانچر موشک کوتاه برد دارد که قادر به مسلح شدن مجدد هستند و کمتر از ۵۰ سیلو و لانچر موشک‌های بالستیک میان برد دارد که می‌توانند به هر هدفی در خاورمیانه و بخش جنوبی ناتو اصابت کنند.

کره شمالی ابزارهای انفجاری را سه بار آزمایش کرده است
کره شمالی - هسته‌ای:
کره شمالی پلوتونیوم را در رآکتوری هسته‌ای و تجهیزات باز فرآوری در یانگ بیون تولید کرده است، جایی که این کشور همچنین در حال ساخت تجهیزات سانتریفیوژ گازی غنی‌سازی اورانیوم است. کره شمالی ابزارهای انفجاری را در اکتبر ۲۰۰۶، می ۲۰۰۹ و فوریه ۲۰۱۳ آزمایش کرده است. ابزار نخست حاوی پلوتونیوم بود اما اینکه ابزارهای دیگر شامل پلوتونیوم یا اورانیوم غنی‌شده به میزان زیاد بودند، روشن نیست.

 موشک‌های بالستیک:
کره شمالی کمتر از ۱۰۰ لانچر جاده‌ای موشک‌های بالستیک کوتاه برد دارد که قابلیت پرتاب مجدد را دارند، کمتر از ۵۰ لانچر متحرک «نودونگ» موشک‌های بالستیک میان برد دارد، و کمتر از ۵۰ لانچر پرتاب موشک‌های بالستیک بلند برد دارد که می‌تواند به اهدافی پیرامون منطقه آسیا اقیانوس آرام اصابت کنند. جامعه اطلاعاتی آمریکا (IC) معتقد است که کره شمالی موشک‌های بالستیک کوتاه برد جاده‌ای را به نمایش عمومی گذاشته است که تاکنون آزمایش نشده است و به‌کار گرفته نشده است و برنامه پرتاب فضایی این کشور می‌تواند به توسعه برنامه موشک‌های بالستیک کوتاه برد آن بینجامد.

 در سال ۲۰۰۷ اسرائیل رآکتور اتمی در حال ساخت سوریه را ویران کرد
سوریه هسته‌ای
در سال ۲۰۰۷ اسرائیل رآکتور اتمی در حال ساخت سوریه را ویران کرد. به نظر نمی‌رسد سوریه برنامه تسلیحات اتمی فعالی داشته باشد.

 موشک‌های بالستیک:
سوریه دارای چیزی کمتر از ۱۰۰ لانچر جاده‌ای موشک‌های بالستیک کوتاه برد (اغلب کهنه‌تر از موشک‌های اسکاد) است که می‌تواند به دوستان و هم پیمانان آمریکا در خاورمیانه و جنوب ناتو آسیب برساند.
تاریخچه تعامل موشکی و هسته‌ای ایران و کره شمالی
همکاری در زمینه موشک‌های بالستیک
ایران و کره شمالی
ایران ارتباط کاری نزدیکی با کره شمالی پیرامون برنامه‌های زیادی در زمینه موشک‌های بالستیک ایجاد کرده است، جریانی که با واردکردن موشک‌های اسکاد از کره شمالی در دهه ۱۹۸۰ آغاز شد. در اواسط دهه ۱۹۸۰، کره شمالی موشک‌های بالستیک اسکاد B با برد ۳۰۰ کیلومتری، «از روی نمونه‌های مصری»، را تولید کرد، و پس از آن شروع به صادر کردن آن‌ها نمود.[۸] پیونگ‌یانگ موشک‌های اسکاد C با برد ۵۰۰ کیلومتری را در سال ۱۹۹۱ تولید کرد. [۹]کره شمالی هردوی این موشک‌ها و همچنین فناوری ساخت آن‌ها را به برخی کشورهای خاورمیانه از جمله ایران و سوریه فروخت.[۱۰] در سال ۱۹۹۲ مدیر اطلاعات مرکزی «روبرت گیتس» ایران و سوریه را به عنوان دریافت‌کنندگان موشک‌های اسکاد کره شمالی معرفی کرد

ستفاده ایران از کره شمالی برای رسیدن به خودکفایی در تولید موشک‌های بالستیک میان برد[
در ۱۹۹۳ مدیر اطلاعات مرکزی «جیمز والسی»[۱۲] جزییات بیشتری ارائه کرد، که حکایت از آن داشت که کره شمالی به سوریه و ایران موشک‌های بلندبردتر اسکاد C را فروخته است و ظاهراً با این کشور بر سر فروش اشکالی از فناوری موشکی توافق کرده است. یک گزارش اطلاعاتی روسی که جامعه اطلاعاتی آمریکا (IC) آن را معتبر دانست،[۱۳] حکایت از آن داشت که توان موشکی ایران در طی این دوره به موشک‌های بالستیک کوتاه برد اسکاد B که از کره شمالی و سوریه دریافت کرده بود، محدود بود. در طول دهه ۱۹۹۰، ارزیابی‌های سالانه تهدیدها از سوی جامعه اطلاعاتی آمریکا (IC)، از چند دادوستد میان ایران و کره شمالی خبر داد. نخست صادرات مداوم موشک‌های بالستیک کره شمالی شاهد ارتقاء کیفی قابلیت‌ها در مقصدی همچون ایران بود. دوم اینکه ایران از کالاها و خدمات موشکی کره شمالی برای رسیدن به هدفش در خودکفایی در تولید موشک‌های بالستیک میان برد استفاده کرد. سوم اینکه دست‌یابی ایران به سیستم‌های موشکی یا تجهیزات کلیدی مرتبط با موشک مثل دست‌یابی به عناصر مهم فناوری پرتاب فضایی توانست قدرت ایران را برای تولید یک موشک قاره‌پیما افزایش دهد.

همکاری کره شمالی با ایران، ادامه دار و مبهم
در پایان دهه ۲۰۰۰، ارزیابی جامعه اطلاعاتی آمریکا (IC) همچنان خبر از این می‌داد که همکاری کره شمالی با ایران در برنامه موشک‌های بالستیک ادامه‌دار و مهم بوده است. اخیراً در سال‌های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ گزارش‌های وزارت دفاع به کنگره درباره قابلیت‌های نظامی کره شمالی و فعالیت خلع سلاح اتمی، ایران را به عنوان خریدار پیشین موشک‌های بالستیک کره شمالی و فناوری وابسته به آن معرفی کرد.[۱۴]در سال ۲۰۰۶ ایران به نحو عمومی اذعان کرد که دوران جنگ با عراق در دهه ۱۹۸۰ نخستین باری بود که ایران از موشک‌های کره شمالی خریداری کرد، اما این را افزود که دیگر نیازی به پیونگ‌یانگ ندارد. فرمانده سپاه پاسداران جمهوری اسلامی گفت «ما این‌ها{اسکادها} را از کشورهای خارجی مثل کره شمالی دریافت کرد، اما ۱۷ سال پس از جنگ ما قادر هستیم تمام قطعات و حتی سوخت آن‌ها را طراحی کنیم.»[۱۵]

ایران در حال حاضر کمکی برای برنامه موشک‌های قاره‌پیمای خود دریافت نمی‌کند
ایران احتمالاً از توانایی کره شمالی در تولید، تست و توسعه موشک‌های بالستیک فراتر رفته است. اما، علی‌رغم ادعاهای ایران، تهران ممکن است تا حدودی همچنان برای موادی خاص در تولید موشک‌های بالستیک خود به پیونگ‌یانگ وابسته باشد. برای مثال برخی ناظران معتقدند ایران بدون حمایت خارجی در برخی مواد و اجزاء کلیدی حتی نمی‌تواند معادل‌های موشک‌های اسکاد B و C(به ترتیب شهاب-۱ و شهاب -۲) را بسازد. [۱۶]مع‌هذا مدیر اطلاعات ملی آمریکا، «جیمز کلاپر» در ۱۱ فوریه ۲۰۱۴ خطاب به کمیته خدمات نظامی کنگره گفت، ایران در حال حاضر کمکی برای برنامه موشک‌های قاره‌پیمای خود دریافت نمی‌کند.[۱۷]

سوریه با همکاری کره شمالی پیشرفت‌هایی در تولید بومی گونه‌هایی از موشک اسکاد داشته است
سوریه: همکاری با ایران و کره شمالی
بر اساس ارزیابی سال ۱۹۹۵ سازمان سیا، سوریه هم اسکاد B و هم اسکاد C را از کره شمالی تهیه کرده است.[۱۸]
بر اساس اظهارنظرهای مقامات آمریکایی، دمشق موشک‌هایی با تجهیزاتی به دست آمده از کره شمالی ساخته است؛ یک سند دولتی در ۱۹۹۷ حکایت از آن دارد که سوریه فناوری تولید موشک را از کره شمالی دریافت کرده است و «اسکادهایی با کمک کره شمالی» تولید کرده است.[۱۹] علاوه بر این یک گزارش دولتی به کنگره مربوط به سال ۲۰۰۸ توضیح می‌دهد که:
در طی دهه گذشته سوریه بر ارتقاء توانایی‌های این نیروی موشک‌های کوتاه برد خود تمرکز کرده درحالی‌که به خودکفایی در تولید موشک بومی دست یافته است. سوریه با همکاری کره شمالی پیشرفت‌هایی در تولید بومی گونه‌هایی از موشک اسکاد داشته است.[۲۰]

سوریه همچنان متکی به کمک ایران در برنامه‌های موشکی
بر اساس برآوردهای رسمی سوریه همچنان متکی به کمک ایران در برنامه‌های موشکی خود است. رئیس آژانس اطلاعاتی وزارت دفاع «میشل فلین» در ۱۸ آوریل ۲۰۱۳ تصریح کرد «برنامه موشکی سوخت مایع سوریه» – ظاهراً ارجاع دارد به موشک‌های اسکاد B،C و D- «متکی بر تجهیزات اساسی خارجی به خصوص از شرکت‌های کره شمالی است». [۲۱]«فلین» همچنین گفت «دمشق متکی بر کمک خارجی به خصوص ایران برای پیش برد توسعه و تولید راکت‌ها و موشک‌های سوخت جامد خود است».[۲۲]

همکاری در فناوری هسته‌ای
بر اساس منابع رسمی، ایران، کره شمالی و سوریه مشغول به اشکال مختلفی از همکاری مخفی هسته‌ای هستند که احتمالاً مربوط به تسلیحات هسته‌ای است. کره شمالی و ایران به طرح‌ها و مواد مرتبط با غنی‌سازی اورانیوم از طریق شبکه‌ای مخفی که توسط مقام هسته‌ای پیشین پاکستان «عبدالقادر خان» اداره می‌شد، دست یافتند.[۲۳]

شبکه خان و برنامه هسته‌ای ایران، کره شمالی و سوریه
سازمان سیا در سال ۲۰۱۴ از اینکه این شبکه توانسته باشد «دانش و فناوری» هسته‌ای را به سوریه نیز منتقل کرده باشد، ابراز نگرانی کرد؛[۲۴] اما مدرک عمومی رسمی مبنی بر انتقال بالقوه‌ای چنین دانش و فناوری ای همچنان محل بحث است.[۲۵]رئیس‌جمهور سوریه «بشار اسد» در مصاحبه‌ای روزنامه‌ای در سال ۲۰۰۷ گفت شبکه خان با این کشور تماس برقرار کرد ولی معامله‌ای صورت نگرفت.[۲۶]

کره شمالی و سوریه
بر اساس اظهارنظرهای مقامات آمریکایی کره شمالی سوریه را در ساخت رآکتوری هسته‌ای که احتمالاً بخشی از برنامه تسلیحات اتمی سوری بوده است، یاری کرده است. [۲۸] هم آمریکا و هم آژانس بین‌المللی انرژی اتمی معتقد بودند که دمشق در حال ساخت رآکتوری هسته‌ای بود؛ اسرائیل این تجهیزات را در حمله‌ای هوایی در سال ۲۰۰۷ نابود کرد. [۲۹]

 رآکتور سوریه و کمک‌های کره شمالی در ساخت آن
بر اساس گزارش آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، آژانس حدس می‌زد که این تجهیزات ویران‌شده سوری «به احتمال قوی یک رآکتور هسته‌ای بوده است»، ادعایی که سوری‌ها آن را رد کردند.[۳۰] یک مقام اطلاعاتی ارشد در آوریل ۲۰۰۸ گفت جامعه اطلاعاتی آمریکا (IC) معتقد بود که هدف رآکتور تولید پلوتونیوم برای سلاح‌های اتمی بود، اما او همچنین افزود که مدرک کمی دراین‌باره دارد.[۳۱] بر اساس یک گزارش دولتی در سال ۲۰۱۳، آمریکا معتقد بود که «هدف اولیه رآکتور» تولید پلوتونیوم و نه انجام تحقیقات یا تولید برق بود، «چرا که این رآکتور برای تولید برق طراحی نشده بود، از هر جمعیت شهری به دور بود و برای تحقیقات نیز نامناسب بود.»[۳۲]همین گزارش در سال ۲۰۱۳ گفت «سوریه در حال ساخت رآکتوری با حمایت کره شمالی بود»[۳۳]. یک مقام ارشد اطلاعاتی آمریکایی در سال ۲۰۰۸ با بیان مشابهت‌هایی میان رآکتور سوری و رآکتور کره شمالی، که پلوتونیوم برای برنامه تسلیحاتی هسته‌ای این کشور تولید کرده است، گفت «کره شمالی در این رآکتور به سوریه کمک کرده است». [۳۴]

کره شمالی سوریه را با فناوری رآکتور هسته‌ای مجهز کرده است
این مقام دولتی همچنین به «دخالت کارشناسان هسته‌ای کره شمالی در پروژه‌ای در جایی در منطقه» و همچنین «مدرکی از محموله‌ای که از کره شمالی در حال حمل بود، و به احتمال زیاد مربوط به سایت رآکتور در سال ۲۰۰۶ بود» اشاره کرد. اخیراً، گزارش فوریه ۲۰۱۴ وزارت دفاع حکایت از آن داشت که کره شمالی «سوریه را با فناوری رآکتور هسته‌ای تا سال ۲۰۰۷ تجهیز کرده است.»[۳۵]شایان ذکر است که بازرسی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، فعالیت‌هایی در زمینه تبدیل اورانیوم را کشف کرد که دولت به آژانس گزارش نکرده بود. تبدیل اورانیوم فرایندی است که با آن هگزا فلوراید اورانیوم (ماده خام سانتریفیوژها) تولید می‌شود. مع‌الوصف آژانس بین‌المللی انرژی اتمی ظاهراً نگرانی‌های خود درباره این فعالیت‌ها را حل کرده است.[۳۶]

برنامه تسلیحاتی اتمی کره شمالی مبتنی بر پلوتونیوم تولیدی رآکتور هسته‌ای یونگ بیون ایران و کره شمالی
مقامات اطلاعاتی آمریکایی درباره اینکه کره شمالی ممکن است فناوری هسته‌ای یا مواد شکافتی خود را صادر کرد باشد ابراز نگرانی کرده‌اند. بنا به شهادت مدیر جامعه اطلاعاتی آمریکا (IC) «کلاپر» در برابر کنگره در فوریه ۲۰۱۲، کره شمالی موشک‌های بالستیک و مواد همراه با آن را صادر کرده است، «همچنین کمک این کشور به رآکتور هسته‌ای سوریه «برد فعالیت‌های گسترش تسلیحات کره شمالی» را اثبات می‌کند. او افزود جامعه اطلاعاتی آمریکا (IC)«همچنان نسبت به امکان صادرات فناوری هسته‌ای توسط کره شمالی هشدار می‌دهد.» [۳۷]برنامه تسلیحاتی اتمی کره شمالی مبتنی بر پلوتونیومی است که در رآکتور هسته‌ای یونگ بیون تولید می‌شود. کره شمالی همین‌طور دارای برنامه غنی‌سازی اورانیوم سانتریفیوژ گازی است.

 برنامه رآکتور آب سنگین ایران فاقد جهت‌گیری تسلیحاتی است
کره شمالی ابزارهای انفجاری هسته‌ای در اکتبر ۲۰۰۶ و می ۲۰۰۹ و فوریه ۲۰۱۳ را آزمایش کرده است. ابزار اولی حاوی پلوتونیوم بود؛ اما اینکه دو ابزار دیگر حاوی پلوتونیم یا اورانیوم فوق‌العاده غنی‌شده بودند، مشخص نیست.[۳۸] گزارش وزارت دفاع در سال ۲۰۱۴ حاکی از آن است که کره شمالی می‌تواند آزمایشات دیگری در هر زمانی انجام دهد.[۳۹] ایران دارای برنامه غنی‌سازی اورانیوم از طریق سانتریفیوژ گازی است، و در حال ساخت رآکتور آب سنگین متوسطی است. بااین‌حال این برنامه رآکتوری فاقد جهت‌گیری تسلیحاتی است چرا که ایران دارای تجهیزات باز فرآوری تجهیزاتی که چنانکه بیان شد برای تولید پلوتونیوم مورد نیاز برای سلاح لازم است، نیست. این برآورد حاکی از این بود که ایران در سال ۲۰۰۳ «برنامه تسلیحات اتمی خود را متوقف کرده است».[۴۰]

کره شمالی و فروش فناوری هسته‌ای
این ارزیابی همچنین تصریح کرد که تهران «همچنان امکان دست‌یابی به سلاح هسته‌ای را برای خود حفظ کرده است». جامعه اطلاعاتی آمریکا (IC) این ارزیابی را به کرات تصدیق کرده است.[۴۱]«دنیس بلیر» مدیر جامعه اطلاعاتی آمریکا (IC) در سال ۲۰۰۹ درباره شرایطی که کره شمالی تسلیحات اتمی یا مواد شکافتی را می‌فروخت، بحث کرده است:[۴۲]احتمال اینکه پیونگ‌یانگ ریسک فروش تسلیحات اتمی یا مقادیر مورد نیاز اورانیوم برای سلاحی هسته‌ای را به جان خریده باشد بسیار کمتر از فروش فناوری هسته‌ای یا تجهیزات کمتر حساس به دیگر کشورها یا فعالان است، به خصوص به این دلیل که این کشور مواد شکافتی خود را برای بازدارندگی‌اش لازم دارد. پیونگ‌یانگ احتمالاً دریافته است که اگر مواد هسته‌ای توسط کشوری یا گروهی دیگر در حمله‌ای هسته‌ای یا حمله‌ای تروریستی به‌کار گرفته شود، و آمریکا کره شمالی را منشأ اولیه آن بیابد، ریسک پایان رژیم در مواجهه‌ای با آمریکا محتمل خواهد بود.

منفعت دو طرفه تبادل هسته‌ای-موشکی تهران
مع‌الوصف ممکن است که کره شمالی فروش سلاح‌های هسته‌ای یا مواد شکافتی را جذاب تر بیابد، درصورتی‌که زرادخانه‌اش بزرگ‌تر شود و /یا با بحران اقتصادی عمیقی مواجه شود که درآمد سرشار از این‌چنین فروشی بتواند به بقای کشور کمک کند. همکاری هسته‌ای همچنین می‌تواند شامل به اشتراک‌گذاری فناوری مرتبط با تسلیحات هسته‌ای، تولید مواد و یا داده‌هایی از آزمایش هسته‌ای یا انفجاری باشد. برخی تحلیل گران بحث کرده‌اند که هم پیونگ‌یانگ و هم تهران می‌توانند درصورتی‌که اولی داده‌های آزمایش هسته‌ای را در ازای اطلاعات ایرانی‌ها درباره غنی‌سازی، موشک و یا سایر مسائل مرتبط با برنامه هسته‌ای به دومی بدهد، هر دو طرف منتفع خواهند شد.[۴۳]ایران همچنین می‌تواند هزینه کمک پیونگ‌یانگ را نقداً یا با نفت پرداخت کند.[۴۴]

همکاری هسته‌ای میان ایران و کره شمالی وجود ندارد
برخی گزارش‌های خبری به برخی نمونه‌های منتسب به همکاری هسته‌ای، همچون امکان اینکه مقامات ایرانی شاهد آزمایش‌های هسته‌ای کره شمالی بوده باشند، اشاره می‌کنند.[۴۵] بااین‌حال این اطلاعات مبتنی بر حدس و گمان است و از سوی منابع رسمی تأیید نشده است. علاوه بر این در ارزیابی‌های اطلاعاتی ایران ذکری از همکاری هسته‌ای میان این دو کشور وجود ندارند؛ هرچند این ارزیابی‌ها همکاری در زمینه موشک‌های بالستیک را ذکر کرده‌اند. برای مثال هرچند گزارش‌های سال ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ وزارت دفاع، چنانکه ذکر شد، کمک هسته‌ای کره شمالی را به لیبی تأیید کرد، این گزارش‌ها نشانی از کمک دهی یا کمک گیری کره شمالی به / از ایران ندارند.[۴۶] علاوه بر این مقامات آمریکایی تصریح کرده‌اند که همکاری هسته‌ای میان ایران و کره شمالی وجود ندارد.

معاون وزیر امور خارجه آمریکا در ژوئن ۲۰۱۳: کره شمالی و ایران همکاری هسته‌ای ندارند
در جلسه ۲۷ فوریه ۲۰۰۷ کمیته نظامی سنا، مقامات آمریکایی گفتند که گواهی بر اینکه ایران و کره شمالی در حال همکاری برای توسعه قابلیت‌های هسته‌ای هستند، وجود ندارد. علاوه بر این مقامات ارشد اطلاعاتی آمریکا در ۲۴ آوریل ۲۰۰۸ تصریح کرد که دو کشور بر سر برنامه هسته‌ای باهم همکاری ندارند. «توماس کانتری من» معاون وزیر امور خارجه آمریکا در ژوئن ۲۰۱۳ تصریح کرد که کره شمالی و ایران در حال همکاری هسته‌ای نیستند، اما افزود دلیل موجهی برای نگرانی وجود دارد و ما هیچ‌گاه از آن چشم برنمی‌داریم. [۴۷]علاوه بر این وقتی از یک مقام ارشد در گزارشی پیرامون همکاری هسته‌ای ایران و کره شمالی در ۲۰ فوریه ۲۰۱۴ پرسیده شد، او تنها به ذکر این بسنده کرد که «آمریکا همواره نسبت به گزارشات پیرامون فناوری مشترک و تکثیر فناوری تسلیحاتی و فناوری هسته‌ای تسلیحاتی حساس است»[۴۸].

میزانی که کره شمالی و ایران از همکاری هسته‌ای سود می‌برند نامشخص است
سرانجام شایان ذکر است که مقامات فعلی و پیشین آمریکایی مرتبط با مرکز تحقیقات کنگره گفتند که آن‌ها از مدرکی رسمی طبقه‌بندی نشده درباره همکاری هسته‌ای میان ایران و کره شمالی خبری ندارند. هر دو کشور ممکن است فعلاً در حال همکاری هسته‌ای نباشند، چرا که بر اساس گزارش جامعه اطلاعاتی آمریکا (IC) ایران ظاهراً برنامه هسته‌ای تسلیحاتی خود را متوقف کرده است. علاوه بر این میزانی که کره شمالی و ایران از همکاری هسته‌ای سود می‌برند نامشخص است. بااین‌حال برخی تحلیل گران بحث کرده‌اند که پیونگ‌یانگ می‌تواند داده‌های آزمایشی خود را به تهران بدهد، داده‌هایی که میزان استفاده تهران از آن‌ها نامشخص است. برنامه تسلیحات اتمی کره شمالی تا کنون مبتنی بر پلوتونیوم بوده است؛ [۴۹]ایران احتمالاً باید از اورانیوم فوق‌العاده غنی‌شده به جای پلوتونیوم، به عنوان مواد شکافتی در تسلیحات هسته‌ای، حداقل در کوتاه‌مدت، استفاده کند.

 ایران و کره شمالی دارای زنجیره‌های محکم آمادی در چین هستند
علاوه بر این تهران می‌تواند فناوری غنی‌سازی خود را به پیونگ‌یانگ ارائه دهد، این دسترسی برای کره شمالی سود کمی در برخواهد داشت چرا که سانتریفیوژهای کره شمالی از دو نوع سانتریفیوژ ایرانی متفاوت هستند.[۵۱][۵۲]این نیز ممکن است که این دو کشور ممکن است به جای همکاری، به رقابت با یکدیگر در تلاش برای دور زدن تحریم‌های بین‌المللی با دست‌یابی به فناوری‌هایی با مصارف دوگانه از یک منبع تغذیه، به خصوص از طریق شرکت‌های تجاری چین، اقدام کنند. هم تهران و هم پیونگ‌یانگ برای برنامه هسته‌ای خود همچنان محتاج خارج خواهند ماند و برخی تجهیزات ممکن است مورد نیاز هر دو کشور باشد. موسسه علم و امنیت بین‌المللی از بررسی داده‌های به دست آمده نتیجه گرفت که هر دو کشور دارای زنجیره‌های محکم آمادی در چین هستند، اما کره شمالی قادر است انتقال را آسان تر از ایران انجام دهد.

ابعاد و زوایای قانون منع گسترش تسلیحات کشتار جمعی ایران، کره شمالی و سوریه
هر دو کشور نسبت به دادن تجهیزاتی که خود با مشقت به دست آورده‌اند به دیگری بی‌میل هستند. علاوه بر این شرکت‌های تجاری چینی دارای منافعی مالی در تجارت با ایران و کره شمالی هستند.

قانون منع گسترش تسلیحات کشتار جمعی ایران، کره شمالی و سوریه
کنگره قوانینی برای تحریم کشورهایی که شرکت‌های آن‌ها به ایران، کره شمالی و سوریه برای دست‌یابی به تسلیحات کشتار جمعی و سیستم‌های موشکی کمک می‌کنند، وضع کرده است.[۵۴] مثلاً، قانون منع گسترش تسلیحات کشتار جمعی ایران، کره شمالی و سوریه مجازات‌هایی برای کشورهایی که شرکت‌های آن‌ها به ایران، کره شمالی و سوریه برای دست‌یابی به تسلیحات کشتار جمعی و سیستم‌های موشکی کمک می‌کنند قائل شده است. کنگره ابتدائاً تنها ایران را هدف قرار داده بود ولی در سال ۲۰۰۵ قانون را اصلاح کرد تا سوریه را نیز شامل شود. در سال ۲۰۰۶ کنگره کره شمالی را به این لیست افزود.

تحریم‌های هسته‌ای و موشکی ایران، کره شمالی و سوریه
قانون منع گسترش تسلیحات کشتار جمعی ایران، کره شمالی و سوریه مستلزم گزارشی شش ماهه از رئیس‌جمهور به کنگره درباره جابجایی آیتم‌های مد نظر از خارج به ایران، کره شمالی و سوریه است. قانون منع گسترش تسلیحات کشتار جمعی ایران، کره شمالی و سوریه و دیگر قوانین تحریمی برای نهی کردن اشخاص خارجی از کمک به گسترش تسلیحات کشتار جمعی و برنامه‌های موشکی به این سه کشور است. کنگره همچنین برنامه منع گسترش آمریکا که به معنای پشتیبانی از توان دیگر کشورها برای پی جویی و ممانعت از این‌گونه جابجایی‌ها است را تأیید کرد.[۵۵]علاوه بر این تحریم‌های سازمان ملل علیه ایران و کره شمالی ارسال فناوری هسته‌ای و موشک‌های بالستیک به آن‌ها را غدقن کرده است.

کنگره و برنامه هسته‌ای و موشکی ایران، کره شمالی و سوریه
شایان ذکر است که رژیم‌های کنترل صادراتی بین‌المللی مثل گروه تأمین کننده هسته‌ای، و رژیم کنترل فناوری هسته‌ای انتقال فناوری‌های هسته‌ای و موشکی را محدود می‌کند.

مسائل مربوط به کنگره
کنگره باید به دنبال گزارش‌های بیشتر از قوه مجریه درباره معاهده منع گسترش تسلیحات کشتار جمعی باشد. تعداد گزارش‌های غیرطبقه‌بندی‌شده به کنگره درباره مسائل مرتبط با منع گسترش تسلیحات کشتار جمعی در سال‌های اخیر کاهش چشمگیری داشته است. اخیراً بخش ۳۱۰ قانون اجازه اطلاعاتی برای سال ۲۰۱۳، ضرورت ارائه گزارش سالانه طبقه‌بندی نشده از سوی جامعه اطلاعاتی آمریکا (IC) به کنگره را پیرامون «دست‌یابی به فناوری مرتبط با تسلیحات کشتار جمعی و مهمات پیشرفته متعارف» را لغو کرده است. کنگره همچنین ممکن است خواهان ملاحظه اطلاعات درخواستی از قوه مجریه، از طریق گزارش یا نشست حضوری، با توجه به میزانی که اشخاص در کشورهایی غیر از ایران، کره شمالی و سوریه به برنامه‌های تسلیحات غیرمتعارف این کشورها کمک می‌کنند، باشد.

منبع :http://www.eshraf.ir/1482


ای وای بر من استاد!
عکس را نذارید؛ مگر در گالری یا به صورت لینک.
ای وای بر من.
قانون سایته وگرنه ما که قصد آزار نداریم که
حتما دلیلی دارد
آنتی وار

]]>27633Wed, 14 May 2014 17:46:29 +0000مشکل روسیه و غرب در زمینه دفاع موشکی چیست؟


[color=#008080][size=2]===============[/size][/color]
[color=#008080][size=2]ویرایش شد[/size][/color]
[color=#008080][size=2]PersianKing[/size][/color]
[color=#008080][size=2]===============[/size][/color]

[b]مقدمه[/b][b]:[/b]
یکی ازموضوع‌های اساسی مورد اختلاف آمریکا و روسیه در چند سال اخیر مساله طرح تهاجمی ‌موسوم به سپر دفاع موشکی است. این طرح در زمان جرج بوش پسر، تحت پوشش مقابله با تهدیدات ادعایی ایران و کره شمالی مطرح شد. بر اساس آن قرار بود رادار پیشرفته ای با قدرت کنترل شعاع شش هزار کیلومتر در کشور چک مستقر شود، تا نقش حلقه تکمیلی رادارهای آمریکایی مستقر در آلاسکا و کالیفرنیا را ایفا کند. همچنین قراربود برای مورد اصابت قرار دادن موشک‌های شلیک شده به سمت اروپا، موشک‌های ضد موشک در خاک لهستان مستقر شود.


با شروع کار اوباما درسال 2008 برای اجرای «سیاست تغییر» اوباما تلاش کرد برای ایجاد فضای مناسب در مناسبات روسیه و آمریکا، اجرای طرح سپردفاع موشکی به حالت تعلیق درآورد. دو سال بعد در نوامبر 2010 مدودف رئیس جمهور روسیه در اجلاس سران ناتو در لیسبون پرتغال، پیشنهاد همکاری روسیه را در اجرای طرح سپر دفاع موشکی در اروپا، مطرح کرد.


پیشنهاد جاه طلبانه مدودف با مخالفت‌های جدی نظامیان ارشد روسیه روبرو شد اما دستگاه سیاست خارجی روسیه با حمایت وزارت دفاع این کشور کار را پیش برد با این حال به گفته مطبوعات روسیه، مشارکت واشنگتن و مسکو برای رسیدن به طرح مشترکی برای اجرای طرح سپر موشکی با مشکلات اساسی روبرو شده است. اما این مشکلات چیست و اصولاً اوباما قرار است کدام طرح را به مورد اجرا گذارد؟ مطبوعات روسیه می‌گویند اوباما طرح جدید چهار مرحله ای خود را پیشنهاد داده که بررسی جزئیات آن می‌تواند عمق مشکلات را بیشتر روشن کند.

[center][url="http://www.military.ir/gallery/albums/userpics/10198/sa-5_01_of_41.jpg"][img]http://www.military.ir/gallery/albums/userpics/10198/normal_sa-5_01_of_41.jpg[/img][/url][/center]

[b]طرح چهار مرحله ای آمریکا برای استقرار سپر دفاع موشکی در اروپا[/b]

بر اساس آنچه که در روزنامه کامرسانت چاپ مسکو( 3/3/2011 دوازده اسفند 1389) آمده است طرح جدید آمریکا درچهار مرحله تا سال 2020 اجرا خواهد شد.
« درمرحله اول تا پایان سال2011 ناوموشک انداز «مونتری» به سواحل اروپایی اعزام می‌شود. علاوه بر این براساس اظهارات «پلام» تا پایان سال 2011، ایستگاه راداری زمینی متحرک درجنوب اروپا مستقر خواهد شد، اما او نگفت این رادار متحرک دقیقا در کدام کشور مستقر خواهد شد.

درمرحله دوم اجرای طرح، رادارهای مدرن و تکمیل شده و سامانه‌های موشکی IB SM-3 Block در شرق اروپا مستقر خواهند شد. احتمال آن می‌رود که این موشک‌ها در رومانی مستقر شوند. براساس زمان بندی تعیین شده این مرحله تا پایان سال 2015 به اتمام می‌رسد،

در مرحله سوم آمریکا پایگاه‌های سامانه‌های دفاع ضد موشکی را در لهستان مستقر می‌نماید. این مرحله نیز تا پایان 2018 اجرا خواهد شد.
در چهارمین مرحله واشنگتن قراراست تا پایان 2020 دراروپا سامانه‌های دفاعی ضد موشکی موسوم به SM-3 Block IIB را مستقرکند. رادارهای این سامانه قادرند نه فقط موشک‌هایی با برد متوسط بلکه موشک‌های بالستیکی قاره پیمای MBR با برد 5500 کیلومتر را رهگیری کنند.»

[b]دلایل نگرانی‌های روسیه از طرح جدید آمریکا[/b]

درباره نگرانی‌های روسیه درمورد طرح سپردفاع موشکی جدید آمریکا ژنرال یوگنی بوژینسکی کارشناس مرکز تحلیل‌های سیاسی – نظامی ‌PIR روسیه می‌گوید:
«اگر واقعیت را بخواهید ما نگران مرحله چهارم هستیم، زیرا سه مرحله اول امنیت روسیه را به خطر نمی‌اندازند. اما مرحله چهارم که قادر به رهگیری موشک‌های بالستیکی قاره پیما با برد متوسط می‌باشند، می‌تواند توان بازدارندگی روسیه را به خطر بیندازد و سنگ اختلاف بین آمریکا و ما در مذاکرات پیش رو همین مرحله چهارم است.» (1)

روسیه همچنین نگران ادغام طرح ناتو درباره استقرار سپرهای موشکی در اروپا با طرح‌های آمریکا در این زمینه است. این در حالی است که در اجلاس سران ناتو در لیسبون، مدودف پیشنهاد گزینه‌ای مشابه را در زمینه ساخت سامانه‌های موشکی با پوشش منطقه ای داده بود. اما با وجود انجام دو دور مذاکرات در این مورد، هنوز نتیجه‌ای حاصل نشده است. (2)

مدودف برای ایجاد تحرک بیشتر در مذاکرات مربوط به چگونگی اجرایی شدن طرح سپردفاع موشکی در 29 بهمن 1389 «دمیتری راگوزین» (Dmitry Rogozin) نماینده دائم روسیه در پیمان آتلانتیک شمالی را به عنوان نماینده ویژه خود درمذاکرات سپردفاع موشکی با ناتو تعیین نمود.(3)

به نوشته مطبوعات روسیه، کرملین می‌خواهد طرف مقابل مذاکرات، ضمانت حقوقی استفاده نکردن از سامانه‌های دفاعی ضد موشکی اروپایی علیه موشک‌های راهبردی وهسته ای روسیه را بدهد. در این مورد یک مقام بلند پایه دروزارت دفاع روسیه با اطمینان کامل می‌گوید:
«سامانه دفاعی ضد موشکی اروپایی ایجاد نخواهد شد، زیرا طرح استقرار سامانه پدافندی آمریکایی وجود دارد و سامانه دفاعی ضدموشکی اروپایی بخشی از سامانه پدافندی آمریکا خواهد بود.مشکل این است که هرگونه صدور ضمانت حقوقی در زمینه سامانه دفاعی ضد موشکی در اروپا حساسیت شدید در آمریکا ایجاد می‌کند. دولت آمریکا به طرف روس اعلام نمود که تایید چنین سندی درکنگره آمریکا یک سال پیش از انتخابات ریاست جمهوری، غیرواقعی است. باید تصویب توافقنامه استارت – 2 را در کنگره آمریکا بیاد بیاوریم». (4)

اما دلیل اصلی چیز دیگری است. آمریکا ده سال پیش بطور یکجانبه از پیمان منع گسترش سامانه‌های پدافندی موشکی (موسوم به پیمان ABMAnti-Ballistic Missile Treaty ) سندی که در 26 می ‌1972 توسط شوروی و آمریکا امضاء شده بود، خارج گردید. پس ازآن واشنگتن به هیچ وجه مایل نیست، تا هرگونه تعهدات و ضمانت حقوقی را در این مورد برعهده بگیرد. به همین دلیل پیگیری موضوع به مذاکرات روسای جمهوری دو کشور در پاریس و اجلاس وزرای دفاع ناتو در بروکسل محول شده است. دراین ارتباط سرگئی ریابکوف معاون وزیرخارجه روسیه می‌گوید:
«ما واکنش منفی را از آمریکایی‌ها پیش بینی کرده بودیم اما تلاش می‌کنیم تا نکات مشترک پید ا شوند. اما فرصت کم است. احتمالا درتاریخ 8 ژوئن2011دربروکسل اجلاس وزرای دفاع کشورهای عضو ناتو برگزار خواهد شد تا موضوع سامانه پدافند موشکی را بررسی کنند،آنها درآنجا پیرامون این موضوع با وزیردفاع روسیه مذاکره خواهند کرد. » (5)

اما هنوز بحث بین روسیه وغرب پیرامون این موضوع که آیا چنین سامانه‌هایی برای اروپا لازم است یا نه ؟ واینکه آیا برای اروپا تهدید حملات موشکی وجود دارد یانه ؟ ادامه دارد، واشنگتن می‌گوید که این سامانه‌ها برای جلوگیری ازحملات موشکی ایران و کره شمالی ایجاد می‌شوند، ولی مسکو این حرفها را باورنمی‌کند، در این زمینه یوگنی بوژینسکی ژنرال بازنشسته و کارشناس مرکز PIR- centre می‌گوید :
«همه میگویند که ایران... ایران... ولی ایران فقط ازموشکهای بابرد 1900-1800 کیلومتری برخوردار است، اما ایران به چه بردی نیازمند است ؟ حداکثر نیاز به برد 2400 کیلومتری است تا موشک بتواند به تل آویو برسد.

[center][url="http://gallery.military.ir/albums/userpics/stratfor_rangeiran.jpg"][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/stratfor_rangeiran.jpg[/img][/url][/center]

اگر ایران حتی بخواهد موشک با برد بیشتر را بسازد، نمی‌تواند آن را پنهانی انجام دهد، زیرا باید ده­ها بارچنین موشکی را آزمایش کند. درخاک ایران فقط امکان پرتاب موشک تا فاصله دوهزارکیلومتری وجود دارد. ایران برای آزمایش موشک بابرد بیشتر باید سرزمینی مثل روسیه داشته باشد. همچنین برای کنترل آزمایش چنین موشکی، ماهواره وکشتی‌های متعددی لازم می‌باشند. اما ایران از چنین امکاناتی برخوردارنیست.» (6)
با این همه مسکو درصورتی که شریک با حقوق مساوی با ناتو وآمریکا بشود، حاضراست از بی اساس بودن تهدید احتمالی ایران چشم پوشی کند، ازطرف دیگر اگرغرب نگرانی‌های روسیه درزمینه ایجاد سامانه پدافندی موشکی دراروپا را نادیده بگیرد هم مدودف و هم پوتین مکرراً گفته اند که درآن صورت احتمال آغاز مسابقه جدید تسلیحاتی را می‌توان پیش بینی کرد.
سیاستمداران وکارشناسان غربی جواب می‌دهند که رؤسای کشورهای عضو ناتو به زحمت می‌توانند به شهروندانشان توضیح دهند که چرا کشورهای عضو ناتو باید در زمینه تأمین امنیت ودفاع ضد موشکی خود به روسیه که قابل اعتماد نیست وحتی تهدیدی برای آن­ها می‌باشد، تکیه کنند ؟
به نظر [i]ساموئل چاراب[/i] کارشناس آمریکایی درامور امنیت ملی وسیاست بین المللی مسئله ایجاد سامانه مشترک پدافندی موشکی در اروپا نباید در هیچ شرایطی به فراموشی سپرده شود. کارشناسان روسی هم خوش­بینی محتاطانه ای را از خود نشان می‌دهند، [i]ولادیمیر اورلف[/i] رئیس مرکز تحلیلی PIR- centre معتقد است با وجود آن که احتمال ایجاد چنین سامانه‌هایی کم است، اما این احتمال وجود دارد زیرا این تنها طرح مشترک بین روسیه وناتو است. (6)

[center][url="http://www.military.ir/gallery/albums/userpics/10100/61049723738384137368.jpg"][img]http://www.military.ir/gallery/albums/userpics/10100/normal_61049723738384137368.jpg[/img][/url][/center]

درباره خوشبینی آمریکا به همکاری با روس‌ها [i]الن توشر[/i] دستیار ویژه وزیرخارجه آمریکا در امور کنترل و منع گسترش تسلیحات وامنیت بین المللی در روز دوشنبه اول فرودین 1390 درسخنرانی خود در واشنگتن گفت: «روسیه امکاناتی برای عرضه کردن ازجمله رادارهای هشداردهی دارد. ما نیزدارای امکاناتی هستیم. ما تشنه آغاز کار بررسی مشترک(خطرات)، برگزاری رزمایش‌های مشترک و تبادل اطلاعات از تأسیسات هشداردهی هستیم که می‌تواند پایه ای برای ایجاد سیستم مشترک دفاع ضد موشکی شود. ما برای آن همکاری خواهیم کرد که سیستم‌های ما بطورمتقابل تقویت شوند».(7)
مدودف به دلیل آنکه پس ازگذشت پنج ماه هیچ پیشرفتی دراین مسیر حاصل نشده است دراسفند 1389 در دیدار با [i]جو بایدن[/i] گفت : «مشکلاتی وجود دارند که امسال پیش آمده اند ومعتقدم که آنها باید در دستورکار روابط ما گنجانده شوند، همچنین مسائلی که درحال حاضر در خاور نزدیک و شمال آفریقا وجود دارد ، باید مد نظر قرار گیرند.» (8)
مدودف نگفت تأخیر درمذاکرات سپردفاع موشکی چه ارتباط مستقیمی‌به تحولات اخیرخاورمیانه وشمال آفریقا دارد. فقط درهمان زمان هیلاری کلینتون وزیرامورخارجه آمریکا ازقصد کشورش برای استقرار پایگاه نظامی‌هوایی وموشک‌های «استاندارد ام3 » درخاک لهستان سخن گفت. اوگفت هم رزمناو وهم تجهیزاتی که قراراست درلهستان مستقرشوند بخش‌هایی ازسپر ضد موشکی محسوب می‌شوند که باراک اوباما در سپتامبر سال 2009 از آنها سخن گفته بود. درمقابل این سخن کلینتون بعضی از تحلیل گران روسی می‌گویند اندیشه استقرار موشک در لهستان بیشترسیاسی است چرا که ورشو ازامتناع دولت آمریکا نسبت به اجرای قرارداد استقرارموشک‌های ضد موشکی زیرزمینی ناراحت شده وکلینتون با اینکار خواستار آنست که به متحد مطمئن و وفادار خود یعنی لهستان طرح جایگزینی ارائه دهد. با این وجود سرگی لاوروف وزیرامورخارجه روسیه طی گفتگویی با رادیو«اکومسکو» روز چهارشنبه 11 اسفند 1389 اعلام کرد که کلید همکاری میان ناتووروسیه درامورسپر ضد موشکی شکل حقوقی توافقاتی است که تضمین کند این سیستم‌ها علیه یکدیگر بکارگرفته نمی‌شوند.
وی گفت :
« از آنجا که سیستم ناتو که شکل آن مورد تأیید قرار گرفته و در حال حاضر طراحی می‌شود صد در صد بر اساس سپر ضد موشکی آمریکاست و همانطور که ما از تماس‌های اول متوجه شدیم این سیستم ناتودر هر حال برقرارخواهد شد، ما به مذاکرات خود با ناتو درباره آنکه چگونه می‌توانیم اینکار را به طورمشترک انجام دهیم ادامه داده و بعنوان مسئله اصلی باید بر سر این موضوع به توافق برسیم که چه تضمین‌های حقوقی وجود دارد که سپرضد موشکی آن­ها علیه ما نیست. در پاسخ ما هم آماده ایم که چنین ضمانتی را ارائه دهیم که سپر ضد موشکی ما علیه آن­ها نخواهد بود. این چیزها در حال حاضر مسائل کلیدی محسوب می‌شوند.» (9)

به اعتقاد وزیر امورخارجه روسیه، در صورت وجود چنین توافقاتی چگونگی انجام این سیستم بر عهده نظامیان وکارشناسان خواهد بود. وی توضیح داد:
« باید دو طرف اراده سیاسی داشته باشند واشنگتن- مسکو و بروکسل -مسکو. ما خواستار ایجاد سیستم واحدی هستیم؛ باید فکر کرد و دید که چگونه می‌توان این طرح را اجرا نمود... به همین خاطر زمانی که به ما می‌گویند سپرضد موشکی علیه شما نیست ما قبول داریم که اوباما قصد ندارد که به ما حمله کند... ما اطمینان داریم که ناتو نیزاین کار را نخواهد کرد. اما دراین امورفقط نیت مهم نیست بلکه توان بالقوه هم واجب است. این اولین باری نیست که طی بیست سال اخیر به ما می‌گویند که «این مسئله علیه شما نیست». اما بعداً مشکل آفرین می‌شود. به همین خاطر بازهم تکرار می‌کنم که کلید همکاری‌ها ما درامورسپرضد موشکی باید وجود تضمین حقوقی توافقات باشد که ضمانت کند سپر ضد موشکی دوطرف علیه یکدیگر نیست. » (10)
[center]
[url="http://gallery.military.ir/albums/userpics/10145/03610798860418093876.jpg"][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10145/03610798860418093876.jpg[/img][/url][/center]

[b]تحلیل ماجرا[/b]

روسیه وآمریکا برسراجرای مشترک طرح سپردفاع موشکی هنوزاختلاف‌های اساسی دارند. اینکه روس‌ها همکاری بیشتری با آمریکا نشان می‌دهند بیشتربه خاطرآن است که امیدوارند آمریکا با لغو تحریم‌های برجای مانده از زمان شوروی سابق زمینه را برای سرمایه گذاری شرکت­های آمریکایی در روسیه فراهم سازد، روسیه که در سال 2010 با بیش از 23 میلیارد دلار فرار سرمایه از کشور روبرو بود امیدوار است با ورود به سازمان تجارت جهانی و برقراری مناسبات تجاری کامله الوداد با آمریکا، شرایط مناسب را برای بهبود اقتصاد بحران زده روسیه فراهم کند. به همین دلیل روسیه سعی می‌کند به آمریکا نشان دهد بیش ازگذشته همراه واشنگتن است. اما با توجه به آنچه که شرح داده شد، آمریکا و روسیه در مورد اجرای مشترک طرح سپر دفاع موشکی اختلاف نظر اساسی دارند. اینگونه هماهنگی دربلند مدت به زیان روسیه تمام خواهد شد زیرا آمریکا پس از آنکه بتواند با کمک روسیه به اهداف مقطعی خود برسد، مجدداً فشار را برای گرفتن امتیاز بیشتر از روسیه افزایش می‌دهد. با این وجود نباید ارزیابی عجولانه درباره روابط روسیه و آمریکا ارائه کرد. زیرا این دو کشور منافع مشترک متقابلی دارند. واقعیت آن است که سیاست روسیه درسطح جهان بدون آمریکا پیش نمی‌رود و سیاست آمریکا هم در عرصه بین المللی بدون حمایت روسیه با مشکل روبرو است، براین اساس نباید اختلاف‌های اساسی دو کشور را تا آن حد بزرگ کرد که تصور کنیم ایران می‌تواند از تضاد‌های موجود به نفع خود بهره برداری کند. این موضوع غیرقابل انکار است که روسیه از آمریکا تأثیرمی‌گیرد اما در عین حال نباید این را هم فراموش کرد که در عین حال برسیاست‌های آمریکا تأثیرگذارهم هست. روسیه امروز با مشکلات متعددی که دارد خود را تا سطح یک قدرت درجه دوم برای جهان معرفی می‌کند و این برای مسکو که داعیه مقابله با یکجانبه گرایی آمریکا را در عرصه بین المللی دارد مطلوب نیست، اما موضوع وقتی جالب­تر می­شود که [i]دیمیتری راگوزین[/i] نماینده دائم روسیه در پیمان آتلانتیک شمالی می گوید: ما مسئله نفوذ به دیواره دفاع موشکی را حل کرده ایم. ما متأسفیم که آمریکا پول خود را برای دفاع موشکی به هدر می دهد و ما را مجبور می کند که اقدام مشابه­ای انجام دهیم. دیواره ی دفاع موشکی برای ما هیچ نیست. فقط یک بلوف است و هیچ تهدید نظامی جدی به حساب نمی آید. اما کماکان از نظر سیاسی و اقتصادی یک مشکل است. معلوم نیست که این مشکل تا کی ادامه خواهد داشت.

[b]پانویس‌ها[/b][b] :[/b]
(1) کامرسانت چاپ مسکو( 3/3/2011 دوازده اسفند 1389)
(2) همان
(3) خبرگزاری ریانوستی 29 /11/89
(4) روزنامه کامرسانت تاریخ : 5 آوریل 2011
(5) همان


(6) همان
(7) خبرگزاری ریانوستی دوم فروردین 1390
(8) خبر گزاری ریانوستی 18 اسفند 1389
(9) خبرگزاری ریانوستی 11/12/89 به نقل از رادیو مسکو
(10) همان
[center]
[url="http://gallery.military.ir/albums/userpics/icbm_russian_01.jpg"][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/icbm_russian_01.jpg[/img][/url]
[/center]

اما در ادامه شاید بد نباشد به سخنان ولاديمير يفسيف ( کارشناس نظامي موشک‌هاي بالستيکي روسيه) گریزی بزنیم تا شاید در این رابطه اطلاعات کامل­تری کسب کنیم


[b]وزیر دفاع روسیه گفته که تلاش‌های انجام‌گرفته برای حل اختلافات بر سر استقرار سیستم دفاعی موشکی آمریکا در اروپا در حال شکست است. دیدگاه شما چیست؟[/b]
به نظر من در شکست تلاش‌های انجام شده هر دو طرف مقصرند، از یک طرف روسیه تقاضاهای غیرقابل پذیرشی را مطرح کرده، زیرا ارائه ضمانت کتبی از طرف آمریکا عملا غیرممکن است، چون در این صورت، این توافقنامه باید در کنگره آمریکا مورد تصویب قرار گیرد. اکنون تصویب چنین سندی در سنای آمریکا غیرممکن است. نسبت به ناتو نیز همین طور، اما روسیه بشدت در موضع مخالف قرار گرفت و چیزی خواست که غرب نمی‌توانست ارائه کند.

[b]به نظر شما چرا آمریکا و غرب حاضر نیستند به روسیه تضمین کتبی و حقوقی در مورد عدم تهدید امنیت به این کشور در زمینه سپر دفاعی موشکی بدهند؟[/b]
دولت اوباما آماده ارائه تضمین کتبی است و نه حقوقی. توافقنامه هم نیاز به تصویب در سنای آمریکا دارد. در حال حاضر از طریق کنگره آمریکا تصویب چنین توافقنامه‌ای ناممکن است. دومین دلیل آن است که آمریکا عقیده دارد کلا نیازی به ارائه ضمانت وجود ندارد. پس روسیه نمی‌تواند تنها به حرف اعتماد داشته باشد. ما همیشه حرف‌هایی از قبیل این‌که ناتو به سمت شرق توسعه نخواهد یافت را باور کرده‌ایم، ولی در آخر دیدیم کشورهای بالتیک به عضویت ناتو درآمدند. به همین خاطر برای روسیه تنها حرف کافی نیست و آمریکا نمی‌تواند و نمی‌خواهد چنین ضمانت‌هایی بدهد.

[b]چرا آمریکا و غرب نمی‌پذیرند که روسیه نیز به همراه ناتو در فرماندهی عملیاتی سیستم دفاعی ضدموشکی مشارکت داشته باشد؟[/b]
ناتو از ساختار معینی برخوردار است. در چارچوب ناتو نباید برای ساختن سیستم امنیتی از سازمان یا دولتی که در بیرون از این چارچوب هست، استفاده شود. ماده پنجم اساسنامه ناتو می‌گوید که این سازمان خود مسوولیت امنیتش را به عهده خواهد گرفت. مشاهده می‌شود آنها روسیه را نمی‌توانند در چارچوب این امنیت ببینند، زیرا روسیه عضو ناتو نیست؛ ناتو به این صورت ساخته شده است. تقاضایی را که ناتو نمی‌تواند انجام دهد، روسیه نباید درخواست کند.

[b]آناتولی آنتونف، معاون وزیر دفاع روسیه اعلام کرده است که اگر در مرحله سوم تحقق طرح‌های سپر دفاعی موشکی آمریکا در اروپا، کاربرد نیروهای راهبردی مورد تهدید قرار گیرد، روسیه واکنش نشان می‌دهد. به نظر شما واکنش روسیه چگونه خواهد بود؟[/b]
[b]ولادیمیر یفسیف: موضوع سپرهای موشکی براساس تصوراتی پی‌ریزی شده است که بیشتر سیاسی است تا این که از پایه‌های فنی برخوردار باشد. نباید ایران را به مثابه تهدید موشکی تلقی کرد، زیرا این کشور نه تهدید موشکی و نه هسته‌ای به حساب می‌آید[/b]
من فکر می‌کنم که اگر آمریکا به همراه متحدانش در ناتو سامانه‌های دفاعی ضدموشکی را بسازند، پس از مرحله اول که شامل ناوهای مجهز به موشک‌های ایجس و مرحله دوم که سامانه‌های زمینی در رومانی بود ، در مرحله سوم قصد دارند این سامانه را در لهستان بسازند و در مرحله چهارم می‌خواهند موشک‌هایی قوی‌تر و با سرعت بیشتری مستقر کنند. برای روسیه اصولا مرحله سوم و چهارم از اهمیت زیادی برخوردار است، زیرا در آن صورت سامانه‌های دفاعی ضدموشکی می‌تواند از امکان رهگیری کلاهک‌های روسیه در موشک‌های بالستیکی برخوردار باشد. این مساله موجب نگرانی روسیه شده است.

[b]نظرتان را در مورد کنفرانس سپر دفاع موشکی در مسکو و عدم توافق بین آمریکا و روسیه در ارتباط با بحث سپر موشکی با آمریکا بیان کنید[/b][b].[/b]
کنفرانس جهت تبادل اطلاعات برگزار می‌شود و تبادل اطلاعات در راستای جستجوی راهی برای سازش است. اگر روسیه به غربی‌ها بگوید که آیا شما می‌توانید کلاهک‌های هسته‌ای وموشک‌های بالستیکی بین‌قاره‌ای روسیه را رهگیری کنید، آمریکا پاسخ می‌دهد که خیر ما نمی‌توانیم رهگیری کنیم،اما چنین چیزی واقعیت ندارد. ببینید در اینجا موضوعی برای سازش وجود ندارد. من فکر می‌کنم که اگر این کنفرانس را در جهت جستجوی سازشی برپا می‌کردند، می‌توانستند‌ به صورت دیگری آن را شکل دهند. مدلسازی کامپیوتری که در کنفرانس به نمایش درآمد در ماه فوریه نیز نشان داده شده بود و آمریکا از این مدل که امکان رهگیری را نشان می‌دهد، به خوبی آگاه است. نباید آنها به کارهای تبلیغاتی دست می‌زدند. متأسفانه این کنفرانس بیشتر حالت تبلیغاتی داشت تا این که در جستجوی راهی برای سازش باشد. به همین خاطر من معتقدم‌ اهدافی که این کنفرانس به دنبال آن بود، حاصل نشد، زیرا مشکل اصلی اینجاست که روسیه و غرب همدیگر را درک نمی‌کنند.

[b]معاون دبیرکل ناتو گفت که برای ناتو دلایل روسیه مبنی بر این که سپرهای دفاع موشکی اروپایی توان هسته‌ای راهبردی روسیه را مورد تهدید قرار می‌دهد، مورد پذیرش نیست. نظرتان در این مورد چیست؟[/b]
سامانه‌های دفاعی ضدموشکی را که اکنون آمریکا در اختیار دارد، برای توان هسته‌ای راهبردی روسیه تهدیدآمیز نیست، اما باید دید که آینده چگونه خواهد بود. در آینده به احتمال زیاد این سامانه‌ها توسعه پیدا خواهد کرد و امکانات عبور از سپرهای موشکی غرب را رشد و توسعه خواهد داد.
[center]

[url="http://gallery.military.ir/albums/userpics/10272/Proba-V_images_Europe_fullwidth.jpg"][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10272/thumb_Proba-V_images_Europe_fullwidth.jpg[/img][/url]
[/center]
در کل موضوع سپرهای موشکی براساس تصوراتی پی‌ریزی شده است که بیشتر سیاسی است تا این که از پایه‌های فنی برخوردار باشد. نباید ایران را به مثابه تهدید موشکی تلقی کرد، زیرا این کشور نه تهدید موشکی و نه هسته‌ای برای غرب به حساب می‌آید. ‌اما اگر آمریکا سپرهای موشکی را مستقر کند، باید پرسید علیه چه کسی است؟ به همین خاطر به دروغ ایران را تهدید موشکی می‌دانند، زیرا ایران سیاست مستقلی را اجرا می‌کند و برنامه موشکی و هسته‌ای خود را دارد

[center]سخنان آقای یسیف برگرفته از این سایت است:[/center]
[center]\[url="http://www1.jamejamonline.ir/papertext.aspx?newsnum=100812052588"]http://www1.jamejamo...um=100812052588[/url][/center]
گردآوری به عهده حقیر بود. البته با کلی ارفاق


[size=2][color=#008080]===============[/color][/size]
[size=2][color=#008080]ویرایش و منتقل شد[/color][/size]
[size=2][color=#008080]PersianKing[/color][/size]]]>27882Fri, 20 Jun 2014 22:31:07 +0000پشت پرده ی صادرات سلاح سوئد- قسمت اول اما حفظ این نقش در بازار تسلیحات بین المللی بدونه داشتن سهمی از پیامدهایش نیست. یا به طور دقیق : تسلیحات سوئدی کمک به افروختن جنگ و درگیری میکند, مشارکت در نقض حقوق انسانی و بشری میکند, مشارکت در گسترش فقر و فقرزایی میکند و باعث تقویت دیکتاتوری میشود.

تاثیرات تجارت تسلیحات که شاید شما از ان اگاه نبودید یا اینکه ترجیح دادید از ان چشم پوشی کنید.
هر ساله بیش از هزار میلیارد دلار امریکا برای هزینه های نظامی خرج میشود که معادل 202 دلار به ازای هر نفر بر روی زمین میباشد در حالی که همزمان , سه هزار کودک هر روز بر اثر کمبود مواد غذایی , اب و بهداشت میمیرد. که اگر منابع به طور عاقلانه ای توزیع میشد, زندگی بسیاری نجات میافت.

تشدید مسائل نظامی به نوبه ی خود عامل مهمی برای درگیری ها و عاملی برای بسیاری از درگیری های خشونت امیز و مخرب میباشد. خلع سلاح از سوی دیگر در بسیاری از مسائل عامل مهمی برای پروسه های منجر به صلح پایدار بوده است.
بنابراین محدود کردن تجارت جهانی اسلحه خود هدفی بسیار ارزشمند میباشد.


[img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10277/33.jpg[/img]


در ادامه در رابطه با تجارت اسحله و کمک به جنگ و درگیری و کمک به نقض حقوق بشر و خشونت پرداخته خواهد شد.

[b][size=5]1. کمک به افروختن جنگ و درگیری:[/size][/b]

" ما از هیچ کوشش و تلاشی برای ازاد کردن مردم از بلایای جنگ چه در داخل و یا چه جنگ بین دولتها دریغ نخواهیم کرد, که باعث حفظ بیش از پنج میلیون زندگی در دهه ی گذشته شده است."
این بیانیه در اجلاس هزاره ی سازمان ملل در سال 2000 تصویب شد.
اگر ملتهای جهان ان چیزی را که میگویند ,هدفشان است پس ما باید نتایج اش را ببینیم. قسمتهایی از جهان گرفتار درگیری های عمیق و پیچیده میباشد که اغلب منجر به جنگ و نقض اشکار حقوق بشر وخشونت میشود .

تجارت بین المللی اسلحه یکی از نیروهای عامل و محرکی مهم در پشت تشدید مسائل نظامی و کمکی به جنگ ها و درگیری های مسلحانه میباشد. بنابراین سوئد باید برای پروسه ی ریشه ای خلع سلاح سوئدی( ملی) و جهانی کار نماید و باید منابعی که امروزه برای امادگی نظامی مصرف میشود را باید برای فعالیتهایی که با هدف پیشگیری از جنگها و درگیری ها میباشد, انتقال دهد.
متاسفانه طرح هایی که اکنون در سوئد در دست بررسی است ما را به به طرف دیگری سوق میدهد و باعث صادرات نرم تسلیحات به طرف دولتهای درگیر جنگ میشود.
طرح هایی که هدف ان تسهیل صادرت تجهیزات نظامی به تعدادی از دولتهایی که از نظر استراتژیکی مهم هستند و به طور قابل توجهی با سوئد همکاریهای نظامی دارند. یکی از نتایج این طرح این است که صادرات مواد جنگی سوئد به دولتهای در حال جنگ همچون امریکا و بریتانیا, ساده تر میشود.
مثال دیگری که میشود نام برد , سوئد صادرات تسلیحات به کشورهای هند و پاکستان با توجه به درگیریهای طولانی مدت بین این دو کشور, را همچنان ادامه میدهد که چه در حال حاظر و چه در اینده هیچ کاهشی در قراردادهای تجارتی دیده نمیشود.

این وضعیت غیر قابل قبول است. پس از جنگ جهانی اول, قوانین سوئد صادرات مواد جنگی را ممنوع کرده است. این باید در قوانین سوئد کاملا روشن شود که واقعا این نوع صادرات ممنوع است و این استثنائات نیز فقط در مواردی که به نفع امنیت بین المللی باشد, مجاز است و در غیر این صورت مغایر با سیاست خارجی سوئد میباشد. تجارت تسلیات نباید به نوبه ی خود به صورت یک هدف در اید.به علاوه سوئد باید به صورت فعالانه از فعالیتها و ابتکارات عملی مردمی جهانی که هدف ان کنترل تجارت تسلیحات میباشد, با چیزی که پیمان تجارت تسلیحات نامیده میشود و از نظر حقوقی الزام اور میباشد, پشتیبانی کند.


توپ بدونه پس زنی کارل گوستاو (carl gustaf) تولید شده به وسیله ی ساب بوفوش دینامیکز (saab bofors dynamics) به بیش از چهل کشور فروخته شده است و در جنگهای بی شماری استفاده شده است. به طور مثال این توپ در درگیریهایی در کشورهای برمه (میانمار) , کامبوج, سری لانکا, ویتنام, هند, و عراق به کار گرفته شده است.


carl gustaf
[img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10277/44.jpg[/img]
همچنین راکت AT4 از سال 1985 به کشورهایی از جمله برزیل, دانمارک, هلند, فرانسه و ونزوئلا فروخته شده است. علاوه بر این ایالات متحده مجوز ساختن صدها عدد از راکت AT4 را نیز گرفته است. به طور مثال این راکت در سال 1989 در حمله ی امریکا به پاناما استفاده شد. همچنین این راکتها به وسیله ی نیروهای امریکایی در افغانستان و عراق به کار گرفته شدند.


at4
[img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10277/55.JPG[/img]



موشک سطح به هوای robot 70 امروز در حداقل هیجده کشور در دسترس میباشد. ارژانتین, بحرین, برزیل, امارات متحده ی عربی, اندونزی, ایران, پاکستان, سنگاپور و تونس از جمله ی این کشورها میباشد. در سال 1999 موشکهای robot 70 در جنگ کارگیل در کشمیر استفاده شدند.
در سوئد به موشک robot گفته میشه.

robot 70
[img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10277/66.jpeg[/img]




سربازان هندی به همراه توپ کارل گوستاو در طی درگیریهای خشون امیز احمد اباد سال 2002
عکس:aman sharm / scanpix
[img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10277/11.jpg[/img]


[b][size=5]2. کمک و مشارکت در نقض حقوق بشر و خشونت[/size][/b]

یکی از دستورالعمل های اولیه برای صادرات تسلیحات در سوئد تصمیمات پارلمان سوئد در سال 1971 بود که کشورهای دریافت کننده ی تسلیحات سوئدی باید به حقوق بین المللی انسانی احترام بگذارند. ولی در حقیقت صادرات تسلیحات سوئدی به چندین کشور که مرتکب نقض حقوق بشر شده اند نیز انجام شده است. ممنوعیت صادرات سلاح به کشورهایی که مرتکب نقض حقوق بشر شده است , صربا با انگیزه های نگرانی درباره ی حقوق بشر نمیباشد بلکه در همراهی با ملاحظات امنیتی ملی میباشد. این یک واقعیت و همچنین موضوعی به رسمیت شناخته شده است که بین احترام به حقوق بشر و توسعه ی اجتماعی صلح امیز یک رابطه وجود دارد. نقض فاحش و قابل توجه حقوق بشر ممکن است تهدیدی هم برای ثبات داخلی و بین المللی باشد. این دستورالعمل برای صادرات تسلیحات یعنی احترام به حقوق بشر , یک پیش نیاز میباشد که صادرات میتواند بدونه ان نیز مجاز باشد. و ربطی ندارد که ایا سلاح های انها به طور مستقیم به خشونت کمک میکند یا خیر و این خشونهایی که در دولتها اتفاق می افتد, برای غیر قانونی بودن صادرات سلاح کافی میباشد.
هر دو پارلمان و دولت سوئد بر مهم بودن یک سیاست خارجی که از حقوق بشر حمایت میکند, به طور فزاینده ای تاکید دارند.
با وجود چنین دستورالعمل های دقیقی, واقعیت سیاست خارجی سوئد کاملا متفاوت با چیزی است که بیان میشود. اکنون واضح است که دستورالعملهای پارلمانی برای صادرات سلاح به طور سیستماتیک نادیده گرفته میشوند.
سوئد به مقدار قابل توجهی مواد جنگی به چندین کشور که مسئول نقض حقوق بشر و خشونت بوده اند صادر میکند و تقویت توانایی های نظامی این کشورها باعث افزایش مشروعیت این رژیمها و همچنین به طور مستقیم باعث تقویت انها میشود. در طول نیمه ی اول سالهای 2000 تا 2005 مقدار زیادی از مواد جنگی صادر شده ی سوئد به کشورهایی بوده است که در انها نقض حقوق بشر رخ می دهد. ارزش این صادرات بالغ بر پنج میلیارد کرون میشود.


ارتش هند در جنگ کارگیل (kargil) در سال 1999 از توپهای 155 میلیمتری تولید بوفوش استفاده کرد.
عکس : mustafa tauseef / scanpix
[img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10277/22.jpg[/img]

نه(9) کشوری که ناقض حقوق بشر شناخته میشوند اجازه یافتند بین سالهای 2000 تا 2005 از سوئد تسلیحات خریداری کنند.



تعدادی از این کشورها در زیر امده است:

بحرین: شکنجه و دیگر مجازاتهای ظالمانه و غیر انسانی . وارد کننده ی سلاح های ضد تانک به ارزش بیش از 32 میلیون کرون.

پاکستان: نقض سیستماتیک حقوق بشر ; مرگ و میر زندانیان, اعدامهای فرا قضایی, قتل و دیگر اعمال هدف دار بر دیگر گروههای در اقلیت. شکنجه و سایر رفتارهای بی رحمانه و غیر انسانی, بازداشتهای خودسرانه با عنوان جنگ علیه تروریستم .
واردکننده ی قطعات اژدر و بمب به ارزش بیش از 84 میلیون کرون .

تایلند: اعدام های فراقضایی, مجازات مرگ, تبعیض سیستماتیک اقلیتهای قومی و کارگرهای مهاجر. نقض فاحش حقوق بشر در جنگ جنوب تایلند.
وارد کننده ی موشک, تسلیحات ضد تانک, اژدر و دیگر تسلیحات به ارزش بیش از 324 میلیون کرون.
شش کشور دیگر شامل برزیل , هند, مالزی, مکزیک, تونس و ونزوئلا میباشد.




[img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10277/images.jpg[/img][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10277/logo_diakonia.jpg[/img][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10277/index.jpg[/img][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10277/222.jpg[/img]

[b][size=4]ادامه دارد....[/size][/b]



کپی و استفاده مطالب بدونه ذکر نام منبع [size=5][color=#FF0000]military.ir[/color][/size] و[size=5] [color=#ff0000]hassanmirani[/color][/size][color=#ff0000] [/color]خلاف قانو ن بوده و در صورت مشاهده بر اساس حق خلق اثر مورد پیگرد قرار خواهد گرفت.]]>27539Mon, 05 May 2014 23:33:45 +0000پشت پرده ی صادرات سلاح سوئد- قسمت دوم و اخر
سوئد امروز هشتمین صادر کننده ی تسلیاحت در جهان میباشد و بزرگترین صادر کننده ی تسلیحات در جهان بر اساس جمعت .صادرات تسلیحات سوئد طی سالهای 2001 تا 2010 چهار برابر شده است و عمده صادرات نظامی سوئد را تسلیحات جنگی تشکیل میدهد.
اما حفظ این نقش در بازار تسلیحات بین المللی بدونه داشتن سهمی از پیامدهایش نیست. یا به طور دقیق : تسلیحات سوئدی کمک به افروختن جنگ و درگیری میکند, مشارکت در نقض حقوق انسانی و بشری میکند, مشارکت در گسترش فقر و فقرزایی میکند و باعث تقویت دیکتاتوری میشود.

در قسمت اول دیدیم که چگونه تسلیحات سوئدی کمک به افروختن جنگ و درگیری میکند و همچنین دیدیم که چگونه صادرات تسلیحات سوئدی به کشورهای ناقض حقوق بشر باعث نقض حقوق بشر میشود.
در این قسمت بررسی میکنیم که چگونه این تسلیحات باعث گسترش فقر و کمک به توسعه نیافتگی و باعث تقویت دیکتاتوری میشود.



[b][size=5]3. کمک و مشارکت در فقر زایی و توسعه نیافتگی:[/size][/b]

تسلیحات سوئدی به دولتهایی فروخته شده است که همواره با فقر گسترده روبرو هستند و ممکن است این تجارت به طور مستقیم تلاشهای فقرزدایی را خنثی کنند. این یک مشکل بسیار جدی است که جهان همواره هزینه های نظامی را به جای مقابله با فقر در اولویت قرار میدهند. به ازای هر دلاری که در زمینه های مختلف برای صرف اقدامات کمکی میشود, پانزده دلار صرف تجهیزات نظامی میشود.
ریشه کن کردن فقر بزرگترین چالش اخلاقی, سیاسی و اقتصادی و همچنین یک پیش شرط برای صلح , ثبات و توسعه ی پایدار میباشد. و این چالشها هنگامی که ما به این مشکلات از دید جهانی نگاه میکنیم بزرگتر میشوند.
بیش از یک میلیارد نفر در فقر شدید به سر میبرند و ده ها هزار کودک هر روز به خاطر بیماری های قابل پیشگیری می میرند. هر روز هزاران نفر به بیماریهای ایدز یا اچ ای وی , مالاریا و دیگر بیماری ها مبتلا میشوند.در دسامبر 2003 پالمان سوئد اعلام کرد که در موضوع توسعه ی سیاستهای جهانی, سیاست سوئد باید متفق القول استوار بر این باشد که :"چگونگی عمل بیان سوئد در یک صحنه ی سیاسی باید مطابق با اقدامات و فعالیتهای سوئد در دیگر زمینه ها باشد." این بدان معنی میباشد که نیازها و منافع مردم گرفتار ققر باید نقطه ی شروع در کوشش های رسیدن به توسعه ی پایدار باشد.
اگر اقدامات سوئد بر مبنای گفتار و بیانشان است, بنابراین صادرات تسلیحات باید با تردید با اینکه باعث تضعیف توسعه ی پایدار میشود , مورد ارزیابی و بحث قرار گیرد. یک اصل عمده در صادرات تسلیحات باید در نظر گرفته شود که کاهش فقر به عنوان هدف, با وجود درگیری برای منافع ارجحیت دارد.



[b]پروژه های نظامی که باعث تضعیف توسعه ی اجتماعی میشوند[/b]
در گزارش سال 2006, شبکه ی توسعه ی جهانی سازمان ملل (UNDP) بر این مسئله تاکید میکند که سرمایه گذاری های نظامی در کشورهای فقیر همواره مقدم بر هزینه های پروژه های زندگی بنیان همچون اب سالم و بهداشت میباشد.

پاکستان یک نمونه ی بسیار جالب توجه میباشد که چهل و هفت برابر بیشتر خرج امور نظامی میکند در مقایسه با هزینه ای که برای اب سالم و بهداشت میپردازد در حالی که سالانه بیش از 118000 نفر در پاکستان بر اثر اسهال میمیرند.
در سال 2006 یکی از بزرگترین صادرات نظامی سوئد که تا کنون انجام شده است تحویل هواپیماهای هشدار زودهنگام هوابرد و سیستم کنترل Erieye بود. ارزش این قراردا بالغ بر 10 میلیارد دلار میشد. چیزی که دوازده برابر بودجه ی سالانه ی پاکستان برای بهداشت و اب سالم میباشد.

در سال 1999 افریقای جنوبی برای وسایل جنگی به ارزش تقریبی شش میلیارد دلار هزینه کرد.
این هزینه ی نظامی شامل ناوچه های جنگی, زیردریایی, هلی کوپتر و بیست و هشت عدد جنگنده ی JAS گریپن میشد.
این هزینه میتوانست هزینه ای که برای دارو و درمان برای تمام کسانی که مبتلا به ایدز در این کشور هستند را برای دو سال پوشش دهد.


گریپن در افریقای جنوبی
[img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10277/fjas39_p_11_l.jpg[/img]

[b][size=5]4. تقویت دیکتاتوری:[/size][/b]

اگرچه ارتقاء دموکراسی یک هدف مهم برای سیاست خارجی سوئد میباشد, اما بسیاری از ابزارالات جنگی سوئدی به دیکتاتورهای متعددی در سطح جهان صادر شده است. در کنار کمک و تلاشهای سیاسی , سوئد تلاش کرده است از طریق عاملهای دموکراتیک مختلف, باعث پیشرفت و ترویج دموکراسی در اقصی نقاط جهان شود. دموکراسی سنگ بنای سیاست خارجی سوئد در توسعه ی جهانی (PGU) میباشد. این سیاست به معنای دیدگاه منصفانه میباشد که هم دموکراسی و هم حقوق بشر هر دو جزئی از این دیدگاه منصفانه هست. دولت سوئد در یکی از پیشنهادات خود مینویسد" انها (حقوق بشر و دموکراسی) باعث تقویت یکدیگر میشوند و انها پیش نیاز خودشان میباشند."
با این حال در حقیقت صادرات اسلحه به چندین کشور غیر دموکراتیک مجازاً انجام شده است. در سال 2004 درامد حاصل از صادرات اسلحه به دولتهای دیکتاتوری برای اولین بار به بیش از حد خود یعنی صد میلیون دلار رسید و کشورهای دریافت کننده ی این تسلیحات عبارت بودند از امارات متحده ی عربی, قزاقستان, عمان, پاکستان, عربستان سعودی و تونس.

ارتقاء دموکراسی اصلی است که سیاست خارجی سوئد بر پایه ی ان استوار است . اگر این اصل مهم و جدی در سیاست خارجی سوئد میباشد, بنابراین باید صادرات تسلیحات سوئدی به دولتهای دیکتاتوری ممنوع باشد. به طور طبیعی صادرات تسلیحات سوئد نباید به کشورهایی که شروندانش هیچ اجازه ای برای گفتن ندارند و اگر بخواهند صدایشان شنیده شود با زندان روبرو میشود, مجاز باشد.

از طرف دیگر صادرات تسلیحات به یک دولت دیکتاتوری باعث مشروعیت بخشیدن به ان میشود و تلاش در دستیابی به پیشرفت و دموکراسی را نیز تضعیف میکند.طرف دیگر سکه یعنی واردات تسلیحات سوئدی باعث این مشروعیت میشود. این برای سوئد غیر قابل قبول است که همکاریهای نظامی خود را با دیکتاتورها و ناقضان حقوق بشر ادامه دهند, همچون بلاروس که در زمانی که صادرات اسلحه به این کشور ممنوع بود ولی همکاریهای نظامی سوئد ادامه داشت. طی سالهای 1996 تا 2003 سوئد به ارزش حدودا 90 میلیون کرون تسلیحات از بلاروس وارد کرد. در طی همین دوره اژانس همکاری توسعه ی بین المللی سوئد بیش از شصت میلیون کرون در این کشور هزینه کرده است. به عبارت دیگر در مقایسه با هزینه ایی که برای ترویج دموکراسی و حقوق بشر در کشور هزینه شده است, پول بیشتری به این رژیم پرداخته شده است
رهنمودها باید به طور طبیعی در واردات تسلیحات به طوری گنجانده شود که کشور مورد نظر برای خرید تسلیحات درگیر هیچ درگیری مسلحانه و یا مسئول نقض حقوق بشر نباشد.



[b]همکاری نظامی با عربستان[/b]
طی یک دیدار رسمی در تاریخ پانزدهم نوامبر سال 2005 سوئد یک پیمان همکاری نظامی طولانی مدت با عربستان سعودی امضا کرد. این پیمان بیان میدارد که این دولتها تمایل خودر ا برای تقویت و قوی کردن روابط دوستانه ی خود از طریق همکاری مستقیم نظامی ابراز میدارند.این پیمان دربها را بر روی صنایع نظامی سوئد باز میکند و ساب همچنین برای بحث در مورد معاملات تسلیحات در اینده با هیئت عربستان سعودی ملاقات کرد.
عربستان سعودی یک از بی رحم ترین دیکتاتور های در جهان میباشد که وزارت خارجه ی سوئد در گزارش خود شدیدترین انتقادها را نسبت به این کشور برای احترام به حقوق انسانی وارد کرده است.
به چالش کشیدن و انتقاد به دین اسلام و خانواده ی سلطنتی مجاز نیست و احزاب سیاسی و تظاهرات در این کشور غیر قانونی است. با توجه به قوانین شریعت , مجازاتهای بدنی در قالب شلاق و قطع اعضای بدن کاملا انجام میشود. مجازات اعدام به وفور استفاده میشود و اکثرا این مجازات با قطع کردن گردن برای مردان و تیرباران برای زنان انجام میگردد.

معاوت وزیر دفاع عربستان پرنس خالد و وزیر دفاع سوئد طی سالهای 2002 تا 2006 خانم Leni Björklund .هنگام کنفرانس مطبوعاتی در هنگام دیدار از سوئد.
[img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10277/11~0.jpg[/img]












[img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10277/images.jpg[/img][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10277/logo_diakonia.jpg[/img][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10277/index.jpg[/img][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10277/222.jpg[/img]

[b]پایان.[/b]






کپی و استفاده مطالب بدونه ذکر نام منبع [size=5][color=#FF0000]military.ir[/color][/size] و[size=5] [color=#ff0000]hassanmirani[/color][/size][color=#ff0000] [/color]خلاف قانو ن بوده و در صورت مشاهده بر اساس حق خلق اثر مورد پیگرد قرار خواهد گرفت.]]>27545Tue, 06 May 2014 22:08:03 +0000پنتاگون فروش موشک به عربستان سعودی را تصویب کرد آژانس همکاری امنیت دفاعی گفت: «این پیشنهاد فروش به سیاست خارجی و امنیت ملی امریکا از طریق بهبود شرایط امنیتی یکی از شرکای مهم که نیروی مهمی برای ثبات سیاسی در خاورمیانه است و خواهد بود، کمک می‌کند».
چاک هیگل، وزیر دفاع امریکا که روز پنج‌شنبه وارد بحرین شد، بار دیگر به هم‌پیمانان واشنگتن در منطقه اطمینان داد که سیاست نظامی امریکا تغییر نخواهد کرد.
وی روز جمعه گفت که امریکا هیچ طرحی برای کاستن از شمار نیروهای خود در منطقه یا کاهش فروش اسلحه به کشورهای خلیج فارس ندارد.
وزیر دفاع امریکا گفت: «من به شرکای خود قول می‌دهم که هیچ‌کجا نخواهیم رفت».
هیگل گفت: «این منطقه خطرناک، تحریک پذیر و بی‌ثبات است. اما حضور امریکا در منطقه برای کمک به هم‌پیمانان ما و اطمینان دادن به آن‌ها، برای همکاری درباره این بی‌ثباتی بسیار خطرناک مهم است».

http://www.tasnimnews.com/Home/Single/213020]]>26532Sat, 07 Dec 2013 06:21:07 +0000پاکستان به عربستان سعودی سلاح هسته‌ای می‌فروشد
به گزارش «تابناک»، شبکه خبری «بی بی سی» از آمادگی دولت پاکستان برای تحویل سلاح هسته ای به عربستان برای «مقابله با هرگونه تهدید آتی از سوی ایران» خبر داده است. این شبکه خبری به نقل از منابعی در پاکستان نوشته که این کشور اقدامات لازم را جهت آمادگی برای این کار انجام داده است.

به گفته «مارک اوربان»، خبرنگار «بی بی سی»، در صورت توافق نهایی میان ریاض و اسلام آباد، در همان مدت زمانی که برای دستیابی ایران به سلاح هسته ای لازم است، عربستان سعودی نیز سلاح های هسته ای خود را خریداری کرده و آماده استفاده می نماید.

دیگر منابع خبری نیز به این شبکه انگلیسی گفته اند که پاکستان از هم اکنون، تعداد مشخصی کلاهک هسته ای را کنار گذاشته تا در صورتی که سعودی ها درخواست کنند، بتواند به سرعت آن را در اختیارشان بگذارد.

هرچند این گزارش «بی بی سی» تاکنون از سوی منابع رسمی تأیید نشده و میزان صحت و سقم آن مشخص نیست، اما از یک جنبه می توان آن را در راستای مباحث همیشگی غرب برای هراس افکنی نسبت به برنامه هسته ای ایران ارزیابی کرد که در محور آن، ادعای ایجاد یک مسابقه تسلیحاتی هسته ای در منطقه خاورمیانه بر اثر تلاش های هسته ای ایران قرار دارد.

البته با توجه به رابطه نزدیک دولت سعودی با هیئت حاکمه جدید پاکستان و به ویژه شخص «نواز شریف»، برقراری رابطه ای نزدیک تر میان ریاض و اسلام آباد دور از ذهن نمی نماید؛ اما اینکه پاکستان بدون در نظر گرفتن ملاحظات جدی همسایه خود، یعنی ایران، دست به ارسال سلاح هسته ای برای عربستان بزند، امری است که باید تأمل و نیز تحقیق بیشتری درباره آن صورت گیرد.

http://www.tabnak.ir/fa/news/356369/%D9%BE%D8%A7%DA%A9%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D8%B9%D8%B1%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%B3%D8%B9%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B3%D9%84%D8%A7%D8%AD-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%DB%8C-%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4%D8%AF]]>26327Thu, 07 Nov 2013 09:23:49 +0000