دانشنامه نیروی هوایی دانشنامه نیروی هوایی

[MR9 122,436]

 

 

 

کورت تانک ، فوکه ولف اف دبلیو-190 دی  سرخ

 

 

 

 

 

 

 

 

در ژوئن 2025 یک نقاشی دیواری روی دیوار ایستگاه راه آهن ولوکولامسک ( آخرین موضع توپخانه سنگین  ورماخت برای آتشباری علیه مسکو )  مشاهد شد که یک فروند 

فوکه ولف اف دبلیو -190 را با علائم نیروی هوایی ارتش سرخ به نمایش می گذاشت . این مساله در ابتدای امر ، موضوع عجیبی بشمار می رود ولی درواقع اینگونه نیست .

پس از شکست آلمان نازی و تسلیم لوفت وافه ، تعداد قابل توجهی از جنگنده های نیروی هوایی آلمان ، از جمله جنگنده های خوش ترکیب اف دبلیو-190 دی  به غنمیت ارتش سرخ در آمدند.

این جنگنده ها برخلاف تصور بسرعت بازنشسته نشدند بلکه تا سال 1948 در خدمت واحدهای هوایی ارتش شوروی مستقر در کشورهای حوزه بالتیک قرار داشتند . 

 

1- استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری )  بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند. 

 

 

 

 

 

[MR9 122,436]

بسم ا..

 

پهپادهای بمب افکن دوربرد ارتش اوکراین 

 

 

 

 

 

 

نیروی هوایی اوکراین به تقریب از میانه های سال 2023 کار بر روی تبدیل هواگردهای سبک به پهپادهای بمب افکن را آغاز نمود. به تازگی در مصاحبه ای که توسط یک نشریه اوکراینی  با فرمانده هنگ چهاردهم پهپادی صورت گرفته ، ادعاهایی مطرح شده که این یگان 78 ماموریت از 102 ماموریت محوله به این واحد را با استفاده از این نوع پهپاد با موفقیت انجام داده‌اند. اگرچه  اطلاعات مربوط به ماموریتهای مذکور محرمانه است ، اما گفته شده که به کارخانه یاکوف سوردلوف در نیژنی نووگورود از 5 تا 6 اکتبر 2025  توسط این واحدصورت گرفته که درآن دو تیر مهمات خمپاره انداز  120 میلی‌متری و یک تیر مهمات سوختار شدید  OFAB-100-120 بر روی هدف رها گردید . پس از 5 دقیقه خود پهپاد که مجهز به کلاهک ترموباریک بود روی هدف  شیرجه رفته و منفجر شد تا قطعات الکترونیکی آن به دست  روسها نیفتد. طبق گزارش‌های موجود ، این واحد دو پهپاد تغییر یافته را با فاصله 10 دقیقه‌ای پرتاب کرده و  روز بعد نیز  هفت هواپیما به پرواز درآمدند، اما ظاهراً ماموریتهای بعدی چندان با موفقیت همراه نگردید. 

 

 استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری )  بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند. 

 

 

 

 

[MR9 122,436]

بسم ا..

 

حمله به بالاکوت 

 

 

 

در  چهاردهم فوریهٔ ۲۰۱۹، حمله‌ای انتحاری در منطقهٔ پلواما کشمیر ، جان چهل نیروی شبه‌نظامی هند را گرفت . بلافاصله پس از این حادثه ، یک  گروه شبه نظامی  پاکستانی مسئولیت آن را بر عهده گرفت. ارتش هند نیز در بیست و ششم فوریه 2019 عملیاتی هوایی با نام رمز «Operation Bandar» را اجرا نمود که درآن جنگنده- بمب افکن های میراژ-2000 نیروی هوایی هند به منطقهٔ بالاکوت در خاک پاکستان حمله بردند. هدف اعلام‌شده، اردوگاه آموزشی گروه شبه نظامی پاکستانی بود و هند مدعی شد که ده‌ها تروریست کشته شده اند. اما تصاویر ماهواره‌ای و گزارش‌های مستقل این ادعا را زیر سؤال بردند و پاکستان نیز اعلام کرد که حمله بی‌اثر بوده است.

 

https://aparat.com/v/ysfu0pk

 

بیست و چهار ساعت بعد، نیروی هوایی پاکستان یک فروند میگ-21  هندی را سرنگون کرد و خلبان آن، ابیناندان ورتامان، را اسیر گرفت. ارتش هند نیز به‌اشتباه یک بالگرد خودی را ساقط کرد. این عملیات نخستین حملهٔ هوایی مستقیم هند به خاک پاکستان از زمان جنگ ۱۹۷۱ بود و در حالی که فضای رسانه ای داخلی هند آن را بصورت یک  نمایش قدرت تبلیغ کرده بود ، نتایج بدست آمده  آن در سطح بین‌المللی با نگرانی و تردید مواجه گردید. با این حال ، فیلم کوتاه End Run محصول ۲۰۱۹، با الهام از حمله هوایی هند به بالاکوت، روایتی نمادین از جسارت خلبانان و تصمیم‌گیری در لحظه و همچنین غرور ملی را در قالب درام نظامی بازتاب می‌دهد. تمرکز فیلم بر نمایش قدرت هوایی هند و پاسخ به تهدیدات فرامرزی است. اگر چه  انتشار آن در فضای مجازی، به‌ویژه یوتیوب، بیش از آن‌که ماهیتی مستند باشد، یک بیانیهٔ تصویری بشمار می رود. 

 

 استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری )  بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند. 

 

[MR9 122,436]

بسم ا..

 

فرود زاویه دار  روی باند در شرایط باد جانبی 

کراب لندینگ 

(Crab landing) 

 

 

 

 

 

https://aparat.com/v/zuacloe

 

برای سالها این تصور وجود داشت که فرود زاویه دار  روی باند بمب افکن های بی-52  بیشتر یک قابلیت محرمانه برای اجرای عملیات در شرایط رزمی است ، با این حال دیر زمانی است که این افسانه به فراموشی سپرده  شده و دلیل فنی آن بیشتر نمود پیدا کرده است. بمب افکن  بی-۵۲ به دلیل ابعاد بزرگ، بال‌های بسیار گسترده  و بدنه طویل و بلند، هنگام فرود درشرایط باد جانبی (crosswind) با دشواری های بسیاری روبرو می شود و در صورتی که خلبان تلاش کند دست به فرود بزند ، هنگام تماش چرخ ها با زمین ، امکان بروز سانحه (wing-strike) افزایش می یابد ، برای غلبه بر این چالش ، ارابه های فرود این پرنده با قابلیت چرخش  (swiveling / steerable bogies) طراحی شده اند که که امکان چرخش بین ±۲۰ درجه نسبت به محور بدنه یا مرکز باند برای آنها وجود داشته باشد . بنابراین ، زمانی که خلبان هنگام وجود باد جانبی قصد فرود کند ، باید همواره نوک پرنده خود را هم راستای مسیر وزش باد قرار دهد  ( یعنی نسبت به راستای باند با زاویه ای مشخص فرود آید )  . در چنین حالتی ، بدنه بمب افکن نسبت به مسیر باد تنظیم می شد ، در حالی که ارابه های فرود درست در امتداد باند روی زمین قرار می گیرند . با این روش ، لغزش های ناگهانی ناشی از باد جانبی به حداقل ممکن کاهش می یابد و خلبان می تواند پرنده خود را نسبت به چرخش های غیرقابل کنترل ایمن نگاه دارد . 

 

پی نوشت : 

 استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری )  بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند. 

 

 

[MR9 122,436]

بسم ا..

 

برفراز ماداگاسکار 

 

https://www.aparat.com/v/ubu3lpl

 

در جریان رزمایش نظامی میدلینک-۷۷ که میان ارتش های  ایران،پاکستان و آمریکا ،در منطقه بسیار وسیعی که شامل خاک ایران، پاکستان و آب های بین المللی میشد ؛ دو فروند جنگنده - بمب افکن  اف-۴ ایی فانتوم2  نیروی هوایی ایران از پایگاه ششم شکاری بوشهر برای یک ماموریت برد بلند عازم آب های اقیانوس هند و به مقصد شرق قاره آفریقا و در نزدیکی سواحل ماداگاسکار می شوند. براساس طرح پروازی نوشته شده قرار بود یک شناور رزمی مورد شناسایی هوایی قرار گرفته و مشخصات آن به فرماندهی رزمایش ابلاغ گردد. برابر با طرح عملیات ، قرار بود تا فانتوم های ایرانی در مسیر رفت و برگشت از سوخت رسان های نیروی هوایی آمریکا ، سوخت مورد نیاز خود را دریافت کنند ولی تصمیم خطرناک رهبر دسته پرواز برای اجرای یک مانور غیر برنامه ریزی شده و همچنین فقدان هماهنگی لازم میان دسته پروازی ایرانی و سوخت رسان های آمریکایی ، شرایط خطرناکی را برای این ماموریت پدید آورد . خاطره این ماموریت از زبان سرتیپ علیرضا نمکی و با استفاده از شبیه سازی DCS بازسازی شده است . 
 

[951 14,973]

چرا خلبان مهم است؟

 

دلیل اهمیت یک خلبان جنگنده و آنچه یک ارتش را بسیج می کند برای نجات حتی یک خلبان جنگنده و در واقع آنچه یک خلبان جنگنده را از دیگر نیروهای هوایی ممتاز و متمایز میکند، در اطلاعات خاص و جامعی است که این خلبانان دارند.
اما یک خلبان جنگنده دقیقا چه چیزهای می‌داند؟

_ تعداد جنگنده‌های عملیاتی یگانش

_پایگاه‌های اصلی و رزرو برای عملیات

_تعداد خلبانان یگانش

_کریدورهای هوایی ورودشان به کشور

_نحوه‌ی عملکرد رادار جنگنده‌اش در برابر جنگنده‌های خودی

_عملکرد سیستم جنگ الکترونیک جنگنده‌اش

_عملکرد سیستم هشداردهنده‌ی راداری و حرارتی جنگنده‌اش

_عملکرد سیستم شناسایی پدافندهای زمینی

_برد واقعی جنگنده‌اش در حالت لود با بمب‌ها و موشک‌های مختلف

_مانورپذیری جنگنده‌اش در تمرین با جنگنده‌های دیگر

_مشخصات فنی موشک‌های هوابه‌هوای جنگنده

_عملکرد سیستم نقشه‌برداری جنگنده

_مشخصات فنی موشک‌های کروز و بالستیک و بمب‌های دورایستا

 _عملکرد جنگنده و مهمات آن در شرایط جنگ الکترونیک

_سرعت و برد و مداومت پرواز جنگنده در حالت سوپرکروز

_سرعت پردازش سیستم عامل کامپیوتر جنگنده

_شرایط واماندگی موتور

_عملکرد جنگنده در شرایط مختلف آب و هوایی

_برد کشف جنگنده در رادارهای زمینی و هوایی خودشان

_کدهای محرمانه‌ی ارتباط با هواپیماهای سوخت‌رسان، پیش اخطار، شنود الکترونیک

_فرکانس‌های رادیویی دریافت و ارسال داده از و به پهپادها

_عمر عملیاتی قطعات مختلف و دوره‌های اورهال جنگنده

_دستورالعمل‌های پروازی در عملیات‌های تهاجمی، سرکوب پدافند، نبرد هوایی، دفاع هوایی، پشتیبانی نزدیک، اسکورت، گشت، شناسایی و...

و بسیاری اطلاعات دیگر...

 

اسارت یک خلبان می‌تواند حتی روند جنگ را تغییر دهد. برای همین است که دشمن حاضر می‌شود چندین بالگرد و جنگنده و هواپیمای ترابری و دهها سرباز را به خطر بیاندازد تا از اسارت یک خلبان جلوگیری کند.

 

لینک خبر :

منبع

 

ویرایش شده در فروردین 5 توسط 951

[MR9 122,436]

بسم ا..

 

 

سامانه های دوش پرتاب در برابر موشک های کروز 

تجربه اوکراین / روسیه

 

 

  

 

 

 

یکی از تاکتیک های طرفین درگیر در جنگ اوکراین تا امروز ( اوت 2026)  شلیک انبوه  پهپاد و موشک های کروز بوده که هردوطرف تلاش های متعددی را برای خنثی سازی این تاکتیک انجام داده اند . در میان طیف متنوعی از تسلیحات برای مقابله با کروزها ، سامانه های دوش پرتاب دفاع هوایی براساس داده های موجود درصدر گزینه ها قرار گرفته  و به نظر می رسد پس از 5 سال جنگ ، جایگاه خود را به نسبت تقویت کرده اند . در این میان ، یکی از راه های افزایش احتمال  رهگیری موشک‌های کروزی که معمولا با سرعت زیر صوت و ارتفاع پائین بسمت هدف پرواز می کنند ، استقرار و پراکنده‌سازی تعداد زیادی گروه‌های متحرک پدافند هوایی مجهز به سامانه‌های پدافند هوایی قابل حمل توسط انسان (MANPADS) است . به گفته تحلیلگران نظامی ، مزیت این سامانه ها را باید نخست در پروفایل پروازی موشک های کروز جستجو کرد چرا که  این سامانه جنگ افزاری هنگام ورود به محدوده هدف بدلیل سرعت زیرصوت ، کاملا قابل رهگیری و سرنگونی است . از سویی دیگر ، سامانه های دفاع هوایی دوش پرتاب نسبت به سایر سیستم های جنگ افزاری ، ساده تر و ارزان قیمت تر به نظر می رسند و می توان در مدتی کوتاه ، نیروی انسانی مورد نیاز را برای استفاده از آن آموزش داد. با این وصف ، چالش اصلی گروه های متحرک مسلح به این سامانه ها ، ارسال داده های مورد نیاز در خصوص مسیر پرواز کروزهای مهاجم است که برای تامین این داده ها ، از سامانه های آگاهی محیطی نظیر تبلت‌های الکترونیکی قابل حمل استاندارد ۱L110-1و ۱L15-1 تا نمونه های پیشرفته تر می توان استفاده کرد .تبلت‌های مذکور به  نیروهای رزمنده امکان مشاهده میدان نبرد، دریافت داده‌های راداری و تعیین موقعیت دشمن را در زمان واقعی می‌دهند. این سامانه ها با اتصال به ساختارهای فرماندهی /کنترل می توانند بسرعت داده های لازم را دریافت کرده و آن را در اختیار کاربران در سرتاسر میدان نبرد یا موقعیت های حساس قرار دهند . 

 

پی نوشت : 

 استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری )  بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند. 

 

 

 

[MR9 122,436]

 

 سامانه پدافند هوایی آمریکایی MAAWLR که  در سپتامبر ۲۰۲۵ رونمایی شد، در دو نسخه متحرک (روی شاسی پیکاپ) و ثابت (BRAWLR) طراحی شده است. ویژگی کلیدی این سامانه قابلیت پیکربندی مجدد در میدان نبرد است که به آن اجازه می‌دهد بدون تعویض ماژول پرتاب، از طیف گسترده‌ای از موشک‌ها از جمله AIM-9، AMRAAM، IRIS-T و حتی موشک های تغییر یافته آر-27 استفاده کند. این سامانه ۹ تنی با برد درگیری ۶ تا ۱۵ کیلومتر، می‌تواند تا ۴۶ موشک هدایت‌شونده APKWS را حمل کرده و با رادار RPS-82 و دوربین حرارتی MX-15 به شبکه ناتو (Link 16) متصل  گردد. 

 

پی نوشت : 

 استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری )  بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند. 

 

[MR9 122,436]

 

پهپاد های آلمانی در برابر پهپاد های مهاجم 

 

 

 

 

 

  

 

شرکت کوانتوم سیستمز، پهپاد پالس پی- ۱۹ خود را در نمایشگاه ایلا 2026 به نمایش گذاشته در ابتدا،بعنوان  یک هواگرد سرنشین‌دار طراحی شده بود، اما تصمیم بر این شد که یک نسخه بدون سرنشین با حفظ امکان عملیات سرنشین‌دار ایجاد شود. به گفته توسعه‌دهنده، قرار است این هواپیما در سال ۲۰۲۷ به پرواز درآید و در حال حاضر یک نمونه اولیه در حال ساخت است.براساس داده های موجود، قرار شده تا آزمایش‌های اولیه با خلبان انجام شود ولی درصورت لزوم می‌توان یک نسخه کاملاً بدون سرنشین نیز تولید نمود که  که به آن امکان حمل بار بیشتر را می‌دهد.

ماموریت این پرنده ، ضدپهپادمعرفی  شده است، از این رو به یک دستگاه  رادار و یک سامانه الکترواپتیکی در قسمت پایین بدنه مجهز خواهدشد  است. مشخصات این هواگرد جدید به شرح زیر است:

 

سرعت کروز: ۵۳۶ کیلومتر بر ساعت، حداکثر: ۶۳۰ کیلومتر بر ساعت.
 حداکثر میزان بار قابل حمل: ۱۴۰۰ کیلوگرم در ۶ جایگاه ، با امکان نصب تجهیزات روی نوک بال‌ها.

 حداکثر وزن برخاست: ۴.۲ تن، 

 

پی نوشت : 

 استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری )  بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند. 

 

 حداکثر برد: ۲۲۰۰ کیلومتر (۳۷۰۰ کیلومتر با مخازن سوخت اضافی)، حداکثر ارتفاع: ۷.۶ کیلومتر.

 

[Brave_Heart 1,970]

شکار غول در صحرا

 

غول وارد می شود

در اوایل دهه 60 میلادی، نیروی هوایی عزرائیل (IAF) نیاز به یک هواپیمای ترابری بزرگتر از داگلاس C-47 و Nord N2501 Noratlas را به شدت احساس می کرد، هواپیمایی که بتواند بارهای بزرگ تر و سنگین تر را در مسافت های طولانی تری حمل کرده و همچنین بتواند در موارد ویژه امکان پرتاب و رهاسازی بار خود با چتر از آسمان را داشته باشد. در ابتدا IAF خواهان به دست آوردن لاکهید C-130 هرکولس بود ولی این هواپیما در زمان خود بسیار گران قیمت به شمار می آمد. همچنین با توجه به برقرار بودن تحریم تسلیحاتی بر علیه عزرائیل، ایالات متحده از فروش هرکولس به عزرائیل خودداری می کرد، زیرا هرکولس در آن زمان یک دارایی نظامی راهبردی به شمار می آمد.

 

هواپیمای ترابری نیمه سنگین Noratlas در خدمت IAF

 

هواپیمای ترابری C-47 در خدمت IAF

 

تقریباً در همان زمان، تأسیسات صنایع هواپیماسازی عزرائیل (IAI) در فرودگاه بین‌المللی بن گوریون، دو فروند بوئینگ 377 استراتوکروزر متعلق به بخش خصوصی را برای تعمیرات اساسی و بازآماد در اختیار داشت. به گفته برخی منابع، IAI پس از ورشکستگی مالک اولیه این دو فروند و عدم توانایی در پرداخت هزینه های تعمیر و بازآماد آنها، مالک این هواپیماها شده بود. با آگاهی از نیازهای نیروی هوایی، IAI پیشنهاد بازسازی و تبدیل این دوهواپیمای مسافربری غول پیکر به نسخه های ترابری نظامی را به وزارت دفاع عزرائیل پیشنهاد داد. با این حال،IAF  در ابتدا علاقه‌ای به انجام چنین پروژه ای نداشت، اما پس از لابی‌گری های فراوان،IAI  توانست حمایت کافی را در وزارت دفاع عزرائیل به دست آورده و سرانجام تصمیم به خرید استراتوکروزها و تبدیل آنها به نمونه های نظامی گرفته شد.

اولین نمونه بوئینگ مدل 377 نخستین پرواز خود را در ژولای 1947 در ایالات متحده آمریکا انجام داد. این هواپیما به عنوان نسخه ای مسافربری از بمب افکن معروف بوئینگ B-29 تکامل یافته بود که در پیکربندی خود بالها، بخش اصلی دم و موتورهای B-29 را حفظ کرده بود، اما در بخش بدنه نسبت به B-29 با افزودن یک نیم بدنه دیگر بر روی بدنه اصلی (معروف به پیکر بندی  دو حبابی/عدد 8 در انگلیسی) تغییر قابل ملاحظه ای کرده بود تا حجم بیشتری برای حمل مسافر و بار به دست آورد. لازم به ذکر است که در آن سالها این پیکربندی نسبت به بدنه یکدست با قطر بزرگتر ترجیح داده می شد زیرا که از دیدگاه طراحان استحکام بیشتری داشت وبنابراین کابین و بدنه آن می توانست به طورایمنی تحت فشار طراحی شود. البته مشابه این تغییرات پیشتر به تولید نسخه های ترابری نظامی، سوخت رسان، و ایستگاه‌های فرماندهی  C-97 و KC-97 بر پایه بمب افکن B-29 منجر شده بود. در واقع بوئینگ مدل 377 معروف به استراتوکروزر یک هواپیمای مسافربری لوکس بود که در تلاش برای تصاحب بخشی از بازار ناوگان هواپیماهای مسافری و ترابری غیرنظامی، بر پایه نسخه نظامی YC-97B توسعه یافته بود. تنها 56 فروند بوئینگ 377 استراتوکروزر ساخته شد که در ابتدا توسط شش شرکت هواپیمایی سفارش داده شد.

در ادامه این پروژه، عزرائیل شمار بیشتری از این بوئینگهای لاکچری که از خدمت بازنشسته شده بودند را با بهای بسیار مناسب از انبارهای بزرگی در ایالت آریزونا (ایالات متحده آمریکا) خریداری نمود. این هواپیماها در IAI بازسازی اساسی شده و کاربری آنها از مسافربری غیرنظامی به ترابری نظامی تغییر یافت. تغییرات شامل کف کابین قوی تر و تغییرات مکانیکی در بدنه برای امکان جابجایی محموله های سنگین بود. برای دو فروند اولیه بخش انتهایی بدنه و دم هواپیما نیز بطور کامل با طراحی مشابه C-97 جایگزین شد که خود شامل نصب مکانیزم دو درب لولایی – شبیه به بازشدن پوسته صدف (Calmshell Loading Mechanism)  - در انتهای بدنه برای جابجایی بار بود.

 

مکانیزم بارگیری به روش پوسته صدف (هواپیمای C-97 نیروی هوایی ایالات متحده)

 

اولین نمونه های استراتوکروزر به نام آناک (یا غول‌پیکر به عبری) در اول ژولای 1964 به یگان های IAF پیوستند. در مجموع 10 فروند بوئینگ 377 استاروکروزر (نسخه غیرنظامی) تبدیل شده برای کاربری های نظامی توسط IAI تحویل داده شد. سه مورد از این هواپیماهای غول پیکر با استفاده از یک مکانیزم دم لولایی اصلاح شده بودند تا توانایی بارگیری محموله‌های بزرگ‌تر را نیز به دست آورند. روی زمین، در حالی که هواپیما ثابت بود، کاربر می توانست کل بخش انتهایی هواچیما را چرخانده و محموله های بسیار بزرگ را در بدنه جادار هواپیما بدون محدودیت مکانیزم صدفی شکل متعارف بارگذاری کند.  این مکانیسم از هواپیمای مسافربری Canadair CL44D-4 الگوبرداری شده بود:

 

 

 

دو فروند دیگر نیز به‌عنوان تانکرهای هوایی با غلاف‌های سوخت‌گیری سبد/شلنگی (Reel Hose)در زیر بال‌های بیرونی اصلاح شدند، یعنی همان غلاف‌هایی که در Mc Donnel Douglas A-4E/H/N نیزاستفاده شده بود. دو فروند بوئینگ 377  دیگر به عنوان پلتفرم ELINT اصلاح شدند. آنها با غلاف های پیشرفته الکترونیکی قادر به انجام ماموریت های شناسایی الکترونیکی، نظارت و ECM (Electronic Counter Measures) بودند.

 

نمونه سوخت رسان KC-97G در جریان جنگ رمضان 1973 (یوم کیپور)

 

بخش عمده ای از ماموریت های آناک که به پرواز در آمد شامل جمع آوری کالاهای مختلف از خارج از کشور، حفظ خطوط هوایی حیاتی و پر نگه داشتن انبارهای ارتش اسرائیل بود. به عنوان مثال، در طول جنگ شش روزه 1967، حداقل دو هواپیما برای دریافت قطعات یدکی و مهمات به پایگاه هوایی Gilze-Rijen در هلند پرواز کردند. آناک ها همچنین در ماموریت های پشتیبانی نیروها در صحرای سینا شرکت داشتند.

پس از جنگ شش روزه، در حدود سال 1968، چهار فروند هواپیمای KC-97G نیز از موجودی مازاد ایالات متحده به دست آمد تا توانایی حمل و نقل هوایی اسرائیل را افزایش دهند. این هواپیماها را می‌توان با پنجره‌های مربعی بدنه از هواپیماهای قبلی متمایز کرد. اِن نمونه ها مجهز به سیستم سوخترسانی تلسکوپی (Boom) بودند که به IAF توانایی سوخت‌گیری F-4E Kurnass را در هوا داد.

در طول دوران خدمت خود در IAF، استراتوکروزرها از رجیسترهای نظامی و غیرنظامی استفاده می کردند. سرانجام در سال 1978، پس از نزدیک به 15 سال خدمت آخرین استراتوکروزر از خدمت در IAF بازنشسته شد.

 

پرواز جمعی سه فروند غول در روز استقلال عزرائیل ( آپریل 1964)

 

نمونه سوخت رسان KC-97G در موزه نیروی هوایی عزرائیل در پایگاه هوایی هاتزریم (Hatzerim)

 

روز شکار

در روز 17 سپتامبر 1971، یکی از دو استراتوکروزر ELINT با رجیستری 4X-FPR/033 در حین انجام ماموریت نظارت الکترونیکی در امتداد کانال سوئز توسط دو تیر موشک SA-2 مصری سرنگون شد . هفت نفر از خدمه هشت نفره آن جان باختند و تنها بازمانده سرگرد اچ. گازیت بود. این اولین مورد شناخته شده ای بود که در آن سیستم پدافند موشکی ساخت اتحاد جماهیر شوروی در سمت کانال تحت کنترل مصر در عمل مورد استفاده گرفته بود.

طبق گفته سخنگوي عزرائیلی، هواپيمايي كه سرنگون شده بود، يك هواپيماي ترابری سنگین استراتوكروزر بود كه در ارتفاع 20000 تا 25000 پایی، موازي – اما نه نزديك – كانال در يك "ماموريت رزمی عادی" پرواز مي كرد.

مقامات عزرائیل از حدس و گمان اینکه این موشک ها ممکن است توسط خدمه شوروی به سمت هواپیمای اسرائیلی شلیک شده باشد، خودداری کردند. سخنگوی ارتش عزرائیل گفت که او «فرض می‌کند» که موشک‌ها از نوع کمتر مدرن SAM-2  هستند که روس‌ها آن را به خدمه ارتش مصر تحویل داده‌اند.او همچنین گفت "شواهد روشنی وجود دارد که این اقدام از قبل توسط مصری ها برنامه ریزی شده بود، آن هم به عنوان تلافی سرنگونی یک جنگنده بمب افکن سبک نیروی هوایی مصر در روزهای گذشته".

 

بقایای استراتوکروزر سرنگون شده عزرائیل در صحرای سینا

 

احتمالاً منظور این سخنگوی ارتش عزرائیل به رویدادی بر می گردد که یک هفته پیش رخ داده بود و در آن پدافند زمینی اسرائیل یک هواپیمای جنگنده سوخو-7 مصری را در بخش شمالی کانال سوئزسرنگون کرده بود. سخنگویان ارتش عزرائیل ادعا کرده بودند که جنگنده مصری در حالی که در ارتفاع پایین بر فراز سرزمین های تحت کنترل عزرائیل پرواز می کرد، هدف قرار گرفته و سپس در ساحل مصری کانال سقوط کرد که در نتیجه خلبان آن جان خود را از دست داد.

مردی که خود را به‌عنوان افسر واحد پدافند هوایی منطقه مورد منازعه کانال سوئز معرفی کرده بود، به خبرنگار رادیو عزرائیل گفت که در زمان این عملیات یک دیده بان در یک موقعیت پدافند هوایی پرواز دو فروند جنگنده بمب افکن SU-7 را به سمت شمال مشاهده کرده و گفته بود که آنها به رنگ استتار سبز، قهوه ای و خاکستری هستند و ظاهراً در یک مأموریت شناسایی بودند. افسر ادامه داد: "دیده بان با تیربار خود به سمت جنگنده ها آتش گشود کرد. او دو رگبار شلیک کرد، با فاصله تنها چند ثانیه ای"!

ویرایش شده در سه شنبه در 20:19 توسط Brave_Heart