اخبار برتر نظامی اخبار برتر نظامی

[MR9 122,849]

 

 

 

 

 

پس از حدود 5سال جنگ و آزمایش های خودروهای قدیمی و جدید ( چینی ) ارتش روسیه از نسل جدید خودروهای تاکتیکی خود رونمایی نمود . براساس اطلاعات موجود ، خانواده خودروهای هوابرد "پلاستون" (Plastun) عمدتاً برای جایگزینی گونه  تولید شده در دوره اتحاد شوروی ( بوخانکا ) و نمونه های چینی ( برای جلوگیری از وابستگی بیش از حد به خارج) طراحی شده اند . این خودروهای ترابری تاکتیکی ، نه تنها برای  جابجایی نیروی انسانی، محموله‌ها و مجروحان در نظر گرفته شده‌اند بلکه در بخش بار این خودرو، امکان نصب تسلیحات گوناگون از جمله سامانه های ضدپهپاد پیش بینی شده است . 

 

1- استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری )  بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند.

 

 

 

 

[MR9 122,849]

 

نسخه صادراتی  خودروی رزمی پیاده نظام بورسوک

 

 

 

 

 

 

 

 

 

لهستان در نمایشگاه IDEB در اسلواکی، نسخه صادراتی خودروی جنگی پیاده‌نظام "بورسوک" (Borsuk) را به نمایش گذاشت؛ خودرویی که اخیراً وارد تولید انبوه شده و برنامه‌های قابل توجهی برای آن وجود دارد.این خودروی جنگی به یک برجک بدون سرنشین اسلواکیایی "تورا ۳۰" (Turra 30) مجهز است که به یک توپ ۳۰ میلی‌متری، یک مسلسل ۷.۶۲ میلی‌متری و موشک‌های Spike LR/LR2 مسلح شده است. علاوه بر این، نسخه‌ای نیز با سایر توپ‌های خودکار ساخت شرکت نورتروپ گرومن (Northrop Grumman) یا شرکت اسلواکیایی ZTS Special وجود دارد.بورسوک در این پیکربندی برای صادرات عرضه خواهد شد، زیرا برجک لهستانی ZSSW-30 دارای محدودیت‌های صادراتی است. خریداران احتمالی شامل اسلواکی (اگرچه این کشور در حال خرید CV90 است)، کشورهای خاورمیانه و آسیا هستند. در حال حاضر هیچ اشاره‌ای به اوکراین نشده است.»

 

پی نوشت :

1- استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری )  بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند.

 

[MR9 122,849]

لوراس / هویتزر 155 م.م  فرانسوی /آلمانی

 

 

  

 

 

 

 

هویتزر خودکششی RCH 155 LORAS یک پیشرفت چشمگیر در عرصه توپخانه دوربرد بشمار می رود که توسط کنسرسیوم فرانسوی-آلمانی KNDS در نمایشگاه یوروساتوری 2026 رونمایی شد. این سامانه در واقع ترکیبی از بدنه نفربر زرهی باکسر (Boxer) و برجک تمام‌خودکار و بدون سرنشین AGM (آرتیلری گان ماژول) است. عملکرد این سامانه بر پایه یک توپ ۱۵۵ م.م با لوله کالیبر ۵۸ (L58) بنا نهاده شده که بسیار بلندتر از استاندارد رایج ۵۲ کالیبر در ناتو است. این لوله بلندتر، فشار گاز را بهتر مهار کرده و سرعت خروجی گلوله را بالا می‌برد. در نتیجه، برد شلیک این سامانه با مهمات استاندارد به ۶۰ کیلومتر و با مهمات ویژه دوربرد به حدود ۱۰۰ کیلومتر می‌رسد که تقریباً دو برابر برد توپخانه‌های معمولی است. فناوری‌های کلیدی این سامانه شامل خودکارسازی کامل برجک بدون سرنشین (که به‌صورت خودکار گلوله‌ها و خرج پیشراننده را بارگذاری و ماسوره ها را تنظیم می‌کند) و در نتیجه کاهش نیاز به خدمه به تنها دو نفر (راننده و فرمانده/تیربارچی) است. این سامانه نرخ شلیک بیش از ۸ گلوله در دقیقه داشته و قادر است ۳۰ گلوله آماده شلیک به همراه ۱۴۴ خرج ماژولار را در خود حمل کند. این هویتزر جدید با وزن تقریبی ۴۵ تن، توانایی حرکت در جاده را تا سرعت ۷۰ کیلومتر در ساعت و بردی تا ۵۰۰ کیلومتر دارد. پیشرانه ۹۰۰ کیلوواتی و شاسی شنی دار ، تحرک بالایی را در زمین‌های سخت فراهم می‌آورد. این سامانه در حال حاضر به عنوان یک نمونه اولیه (Demonstrator) و راه‌حلی برای مدرن‌سازی ناوگان‌های قدیمی معرفی شده است.با این حال برخی کارشناسان معتقدند که  یکی از کاربردهای مهم LORAS در بازار جهانی، رقابت برای جایگزینی هویتزرهای قدیمی ام-109 در ارتش ایالات متحده است. علاوه بر این، این سامانه برای ارتش فرانسه نیز به عنوان یک دارایی اصلی برای نبردهای با شدت بالا در آینده مطرح شده و با پلتفرم‌های مختلف اعم از چرخ‌دار و شنی دار سازگار است.

 

پی نوشت :

1- استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری )  بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند.

 

 

[MR9 122,849]

 

رونمایی از شهپاد پیرانا 

 

 

 

 

https://www.aparat.com/v/gwhw5jj

 

 

شرکت ترکیه‌ای «ماکینه و کیمیا اندوستریسی آ.ش.» (MKE) به‌عنوان بزرگ‌ترین شرکت دولتی تسلیحاتی ترکیه، از استقرار شناور بدون سرنشین انتحاری «پیرانا» (Pirana Kamikaze Unmanned Surface Vehicle - KUSV) خبر داد. این شناور که به‌تازگی مراحل توسعه را پشت سر گذاشته ، با موفقیت آزمایش‌های ناوبری و رزمی خود را به پایان رساند و در این آزمایش‌ها توانست هدفی فشرده به ابعاد ۳.۵ متر را مورد اصابت قرار دهد.

براساس داده های منتشر شده توسط شرکت سازنده ،مشخصات فنی این شناور شامل موارد زیر است:

ناوبری خودمختار: قابلیت انجام مأموریت‌ها به‌صورت کاملاً خودمختار یا تحت کنترل از راه دور.

سازگاری با مفهوم SWARM: این شناور از استقرار به‌صورت دسته‌جمعی برای انجام حملات متمرکز علیه اهداف تعیین‌شده پشتیبانی می‌کند.

سرعت و مانورپذیری: به‌لطف استفاده از سامانه پیشرانش جت آبی (Water-jet)، پیرانا قادر است به سرعت بیش از ۹۰ کیلومتر بر ساعت (۵۰ گره) دست یابد. این نوع پیشرانش همچنین به آن اجازه می‌دهد در آب‌های کم‌عمق ساحلی (کمتر از ۲ متر) مانور دهد و در برابر آسیب‌های ناشی اجسام خارجی مقاومت بیشتری را از خود به نمایش گذارد . 

جنگ‌افزار: مجهز به کلاهک شدید الانفجار به وزن ۶۵ کیلوگرم.

برد عملیاتی: بیش از ۲۰۰ مایل دریایی.

وزن جابه‌جایی: ۱,۲۰۰ کیلوگرم.

این شناور در حالی رونمایی شده که ترکیه به‌عنوان یکی از اعضای ناتو، کنترل تنگه های بسفر و داردانل را در اختیار دارد. استقرار چنین سامانه‌هایی به ارتش ترکیه اجازه می‌دهد تا بدون نیاز به حضور ناوهای بزرگ، حضور مؤثر و قدرتمندی در دریای سیاه داشته باشد.یکی از مهم‌ترین مزیت‌های چنین شناوری ، نسبت هزینه به اثربخشی آن است. به گفته مقامات ترکیه‌ای، ارزان بودن این شناورها باعث شده تا دشمن ناچار شود برای مقابله با آن‌ها از سامانه‌های گران‌قیمتی مانند موشک‌ها یا بالگردها استفاده کند که از نظر اقتصادی کاملاً به ضرر آن خواهد بود. این ویژگی همچنین امکان اجرای تاکتیک‌های سوارم را فراهم می‌کند که در آن تعداد زیادی از این شناورها به‌صورت هم‌زمان، دفاع دشمن را اشباع کرده و آنها را مجبور به صرف منابع برای مقابله با اهداف کوچک و مانورپذیر می‌کنند.رونمایی از این فناوری ،روند  توسعه قابلیت های نیروی دریایی ارتش  ترکیه برای تبدیل شدن به یک قدرت مؤثر در حوزه نبردهای نامتقارن دریایی در برابر روسیه و هم به‌عنوان ابزار فشار در مناقشات منطقه‌ای (مانند اختلافات با یونان) را به نمایش می گذارد. همچنین شایان ذکر است که پیش‌تر ترکیه شناورهای بدون سرنشین سری ULAQ را توسط شرکت‌های خصوصی توسعه داده بود، اما پیرانا به‌عنوان یک محصول دولتی با رویکردی ساده، ارزان و قابل تولید انبوه در این عرصه مطرح می‌شود.

 

پی نوشت :

1- استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری )  بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند.

[MR9 122,849]

 

 

شرکت لاکهید مارتین در هفته های اخیر چندین قرارداد و تحول جدید را در حوزه دفاعی و تهاجمی اعلام کرده است که در نخستین مورد ، قراردادی برای افزایش تولید سامانه ضدموشکی «تالون» (Talon) جهت استفاده در مجموعه پدافندی THAAD امضا شده است. بر اساس این توافق، تولید این موشک‌های رهگیر در بازه‌ای هفت‌ساله تا سال ۲۰۳۲ به حدود ۴۰۰ فروند در سال خواهد رسید و مبلغ ۳۵ میلیارد دلار برای آن اختصاص یافته است. هر فروند از این موشک‌ها در سال مالی ۲۰۲۵ حدود ۱۲.۷۷ میلیون دلار هزینه داشته است. دومین قرارداد ، معرفی  نسل جدیدی از بدنه‌های گلایدر مافوق‌صوت با نام NXGB بود که با رویکرد «تولیدپذیری در مقیاس بالا» طراحی شده، می‌تواند از پیکربندی های مختلف پرتاب شود و قرار است مقرون‌به‌صرفه و مناسب تولید انبوه باشد؛ نخستین آزمایش‌های پروازی آن برای سال ۲۰۲۷ برنامه‌ریزی شده است. سوم، بر اساس گزارش‌های رسانه‌ای، آزمایش‌های موشک کروز دوربرد AGM-158 XR قرار است تا پایان سال جاری انجام شود. نسخه XR (برد بسیار زیاد) در سال ۲۰۲۴ معرفی شد و تمرکز آن بر افزایش بیشتر برد است؛ هرچند برد دقیق آن اعلام نشده، اما برآوردها حاکی از برد ۱۶۰۰ تا ۱۸۰۰ کیلومتری است، در حالی که JASSM-ER فعلی تا ۹۸۰ کیلومتر برد دارد. گزارش‌ها حاکی از آن است که لاکهید مارتین قصد دارد موشک AGM-158 را ماژولار کند تا امکان تنظیم برد و کلاهک جنگی فراهم شود. این تلاش‌ها در مجموع نشان‌دهنده تمرکز این شرکت بر توسعه سامانه‌های دوربرد و مافوق‌صوت با قابلیت تولید انبوه و انعطاف‌پذیری عملیاتی است.

 

پی نوشت :

1- استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری )  بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند.

 

 

 

[MR9 122,849]

بسم ا..

 

 

 

 

 

 

بر اساس اطلاعات بدست آمده ، به نظر می‌رسد چینی‌ها کار بر روی سامانه CSGC CS/SW9 و برجک تسلیحاتی از راه دور (RWS) ۳۰ میلی‌متری متوقف نکرده و همچنان برروی آن کار می کنند. با این حال ، برخی تصاویر موجود نشان می دهد که بدنه زرهی ماژول رزمی  و همچنین پیکربندی توپ خودکار ۳۰ میلی‌متری آن  مورد بازنگری قرار گرفته و احتمالاً نتیجه نهایی این تغییرات در نمایشگاه هوافضای ژوهای در پایان سال جاری میلادی رونمایی خواهد شد. در نمایشگاه قبلی ژوهای، این ماژول رزمی به شکلی متفاوت ارائه شده بود و بلافاصله پرسش‌هایی درباره نحوه چیدمان اجزا، قرارگیری باز و بی‌حفاظ حسگرها و سایر تجهیزات، و البته سطح زره‌پوشی آن مطرح گردید . سامانه CS/SW9 یک ماژول تسلیحاتی از راه دور ساخت شرکت صنایع نظامی جنوب چین (CSGC) است که در نمایشگاه هوافضای ژوهای ۲۰۲۴ معرفی شد. این برجک بی‌سرنشین به یک توپ خودکار ۳۰ میلی‌متری مسلح و برای نصب بر روی خودروهای زرهی سبک، نفربرهای چرخ‌دار و شنی‌دار طراحی شده است. برجک CS/SW9 یک سامانه کاملاً بسته و ماژولار است که خدمه آن در داخل بدنه خودرو باقی می‌مانند و از راه دور آن را کنترل می‌کنند. سلاح اصلی آن یک توپ خودکار ۳۰ میلی‌متری است که احتمالاً از نوع Type 30 (نسخه بومی توپ 2A72 روسی یا مشابه آن) بوده و نواخت تیر آن بین ۳۰۰ تا ۴۰۰ گلوله در دقیقه تخمین زده می‌شود. این برجک به یک سامانه کنترل آتش پیشرفته مجهز است که شامل دوربین دید روزانه، دوربین حرارتی، فاصله‌یاب لیزری و سیستم تثبیت‌کننده دو محوره برای شلیک در حال حرکت است. مهمات آن شامل مهمات ثاقب و سوختار شدید است که برای مقابله با اهداف زرهی سبک، پیاده‌نظام و پهپادها کاربرد دارد.

در نمایشگاه ژوهای ۲۰۲۴، برجک CS/SW9 با پیکربندی اولیه شامل بدنه زرهی نسبتاً ساده و قرارگیری حسگرها و آنتن‌های ارتباطی بر روی سقف آن بود. به همین دلیل منتقدان با وارد کردن ایرادات متعدد به این طرح معتقد بودند که عدم حفاظت کافی از حسگرها در برابر ترکش و آتش سلاح‌های سبک؛  چیدمان نامناسب تجهیزات الکترونیکی روی سقف و زره اندک  بدنه برجک (در مقایسه با نمونه‌های غربی مانند برجک‌های Samson و Kongsberg ) طرح مذکور را به  ایده نامناسب تبدیل کرده است . بر اساس اطلاعات جدید، مهندسان CSGC ظاهراً بدنه زرهی ماژول را بازطراحی کرده‌اند تا حفاظت بالاتری برای حسگرها و تجهیزات داخلی فراهم شود و همچنین پیکربندی توپ ۳۰ میلی‌متری را برای بهبود دقت و کاهش لرزش تغییر داده‌اند.

چین در سال‌های اخیر سرمایه‌گذاری قابل‌توجهی بر روی سامانه‌های تسلیحاتی از راه دور انجام داده و برجک‌های RWS به دلیل وزن سبک، نیاز کم به خدمه و قابلیت نصب بر روی طیف گسترده‌ای از خودروها، به گزینه‌ای محبوب برای نیروی زمینی ارتش آزادی‌بخش خلق (PLA) تبدیل شده‌اند. نمونه‌های مشابهی مانند برجک UW4 و UW5 نیز توسط صنایع مختلف چینی توسعه یافته‌اند که بر روی خودروهای زرهی مانند Type 08 و Type 11 نصب می‌شوند. سامانه CS/SW9 احتمالاً برای صادرات به کشورهای دوست چین و همچنین تجهیز یگان‌های سوار-زرهی سبک طراحی شده و با توجه به روند توسعه، انتظار می‌رود نسخه نهایی این برجک در نمایشگاه ژوهای ۲۰۲۶ با بهبودهای ذکر شده در حفاظت زرهی، چیدمان حسگرها و پیکربندی سلاح ارائه شود.

 

پی نوشت :

1- استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری )  بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند.

 

 

 

[MR9 122,849]

بسم ا..

 

سامانه جدید ضدپهپاد مووگ 

 

 

 

  

 

 

 

در نمایشگاه SOF Week 2026، شرکت Moog یک سیستم متحرک مقابله با پهپادها و موشک‌های ضدتانک (C-UAS/ATGM) را بر پایه پلتفرم مأموریت انعطاف‌پذیر خود (FMP) معرفی کرد که یک معماری ماژولار «مستقل از موشک، مأموریت و پیکربندی » با وزن ۳۵۰ کیلوگرم، چرخش افقی ۳۶۰ درجه، محدوده ارتفاع منفی ۱۰ تا مثبت ۳۰ درجه است و می‌تواند روی خودروهای سبک، ربات‌های S-MET یا هر پیکربندی چرخدار ، شنی دار یا ثابت نصب شود. رادار Echo Shield این سیستم یک رادار میان‌برد باند Ku با فناوری MESA، دقت ردیابی زیر ۰.۵ درجه، نرخ به‌روزرسانی ۱۰ هرتز، قابلیت ردیابی بیش از ۱۰۰۰ هدف و شناسایی پهپادهای گروه ۱ تا ۵.۳ کیلومتر، گروه ۲ تا ۷.۲ کیلومتر و گروه ۳ تا ۱۲.۵ کیلومتر است و می‌تواند همراه با تیربار ام-134  و راکت های هدایت لیزری APKWS برای رهگیری پهپادها عمل کند. تیربار  ام-134  یک جنگ افزار گاتلینگ  ۷.۶۲ م.م با نرخ آتش تا ۳۰۰۰ گلوله در دقیقه است که برای ایجاد دیوار آتش در برد مؤثر ۶۰۰ متری علیه پهپادها بهینه شده و سامانه  APKWS نیز یک کیت هدایت لیزری راکت‌های ۷۰ م.م هایدرا است که  در برد چند کیلومتری است و گزینه‌ای مقرون‌به‌صرفه در برابر موشک‌های رهگیر اختصاصی محسوب می‌شود. سیستم هدایت الکترواپتیکی/فروسرخ MX-10D نیز یک بر روی یک برجک چندحسگری تثبیت‌شده با وزن ۱۹.۵ کیلوگرم، مجهز به دوربین روزانه، فروسرخ HD، مسافت‌یاب لیزری و نشانگر لیزری برای شناسایی و ردیابی اهداف زرهی در برد بالا است که می‌تواند در کنار موشک زئوس شرکت Aeon برای انهدام اهداف زرهی به کار رود. موشک زئوس یک موشک ضدزره سبک با وزن حدود ۹ کیلوگرم (۲۰ پوند)، سرعت بالای ۰.۶۵ ماخ، سر جنگی ۲.۷ کیلوگرمی، قیمت حدود ۵۰٬۰۰۰ دلار (ادعای صرفه‌جویی بیش از ۹۰٪ نسبت به Javelin) است که از شانه، خودرو و پهپاد قابل شلیک است.

 

پی نوشت :

1- استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری )  بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند.

 

 

[MR9 122,849]

بسم ا...

 

 

آزمایش پروازی موشک ریش سیاه 

 

 

 

 

آزمایش پروازی موشک هوابه زمین ریش سیاه (Blackbeard) / اکتبر 2026

https://aparat.com/v/wdi7347

 

موشک «ریش سیاه» (Blackbeard) یک موشک هوابه زمین  هواپایه مافوق صوت و کم‌هزینه است که توسط شرکت Castelion (تأسیس‌شده در سال ۲۰۲۲ توسط کارمندان پیشین SpaceX) برای برنامه MACE نیروی دریایی آمریکا توسعه یافته و هدف آن، ارائه یک جایگزین ارزان‌قیمت برای موشک‌های کروز و بالستیک گران‌قیمت در محیط‌های با پدافند سنگین است. این موشک از یک پیشرانه راکتی سوخت جامد و یک سر جنگی سبک استفاده می‌کند و سرعت آن از ماخ ۵ فراتر رفته و برد تخمینی آن حدود ۸۰۰ کیلومتر است. برخلاف طرح‌های پیچیده‌تر، این موشک از یک مسیر «راکت + سُرشی » استفاده می‌کند تا هزینه را کنترل کرده و امکان تولید انبوه را فراهم کند . هزینه تولید هر تیر از این موشک حدود ۵۰۰ هزار دلار یا کمتر است. براساس داده های موجود جت های سوپرهورنت نیروی دریایی آمریکا  می‌توانند حداکثر ۴ تیر از این موشک را حمل کند. در سپتامبر ۲۰۲۶، فرماندهی سیستم‌های هوایی نیروی دریایی آمریکا ویدیویی از یک فروند سوپرهورنت  منتشر نمود که در حال انجام پرواز آزمایشی با دو موشک Blackbeard در پایگاه هوایی پاتاکسنت ریور بود و این تصاویر نمای بهتری از نحوه نصب موشک روی جنگنده را نشان می‌دهد، هرچند در این آزمایش موشکی شلیک نشد. پنتاگون قصد دارد در طول ۵ سال مجموعاً ۱۲,۰۰۰ فروند از این موشک را سفارش داده و نخستین قرارداد برای تولید ۴۴۴ واحد به ارزش حداکثر ۲۰۰ میلیون دلار نیز امضا شده است. نیروی دریایی هدف خود را رسیدن به قابلیت عملیاتی اولیه تا سال ۲۰۲۸ تعیین کرده و فرماندهی‌های هند-پاسیفیک و سنتکام نخستین یگان‌هایی خواهند بود که به این موشک مجهز می‌شوند.

 

پی نوشت :

1- استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری )  بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند.