YASHA

Members
  • تعداد محتوا

    17
  • عضوشده

  • آخرین بازدید

اعتبار در انجمن

232 Good

9 دنبال کنندگان

درباره YASHA

  • رتبه حساب کاربری
    1st Private
  1. خودروهای زرهی ایتالیا در جنگ دوم جهانی - قسمت هفتم   اما در آسمان تاریک خودروهای زرهی ایتالیا ، ستاره های درخشانی چشمک می زدند ،  و این نقاط تابناک چیزی به جز تسلیحات نصب شده بر روی این خودروها نبودند. بر خلاف موتورها ، زره ها و .... ، توپهای ایتالیایی داستان خاص خود را داشتند ، توپ 47 میلیمتری نصب شده بر روی تانکهای متوسط M13 سلاحی کارآمد و ممتاز بود. هویتزر 75 میلیمتری L18 نصب شده بر روی توپهای خود کششی نیز به عنوان سلاحی مطمئن ، دقیق و مرگبار شهرتی بسزا داشت ، با اینکه این هویتزر برای مقاصد ضد تانک طراحی نشده بود اما  از آن به عنوان یک سلاح ضد تانک خردکننده و مهیب استفاده می شد و بسیاری از کارشناسان نظامی هویتزرهای 90 میلیمتری L53 را به عنوان سلاحی طراز اول و عالی ستایش می کردند.   پس از نگاهی کوتاه بر تاریخچه نیروهای زرهی در ایتالیا نوبت به بررسی ماشین آلات زرهی ارتش ایتالیا در جنگ دوم جهانی می رسد اما پیش از آن خالی از لطف نیست اگر نگاهی به تاریخچه پیدایش و توسعه تانک در ایتالیا داشته باشیم و  نیم نگاهی نیز به تانکهای اولیه ایتالیایی داشته باشیم. در اکتبر سال 1916 شرکت فیات در پروژه ای محرمانه طراحی اولین تانک ایتالیایی را آغاز نمود ، در ژوئن سال 1917 اولین نمونه آزمایشی این تانک آماده شد و در فوریه سال 1918 دو دستگاه از این تانک که به نام فیات 2000 شناخته می شد ، به ارتش ایتالیا تحویل شد. تا پایان سال 1919 از این تانک 6  دستگاه تولید شده بود و در انتهای همین سال بود که تولید آن متوقف شد. این تانک بهترین تانک سنگین تولید شده در جنگ جهانی اول بود البته فیات 2000 در هیچ جنگی به کار گرفته نشد. مشخصات فیات 2000 به شرح زیر است : تعداد خدمه : 10 نفر توان موتور : 240 اسب بخار وزن : 40 تن سرعت : 7 الی 9 کیلومتر بر ساعت ( بسته به نوع مسیر) تسلیحات : شش مسلسل و یک توپ 65 میلیمتری طول : 7.3 متر عرض : 3 متر ارتفاع : 3.6 متر ضخامت زره : 15 الی 20 میلیمتر     در ادامه تصاویری از این تانک را مشاهده می نمایید:           در سال 1918 ، یکصد دستگاه تانک رنو FT-17 و  بیست دستگاه تانک اشنایدر CA توسط فرانسویها به ارتش ایتالیا فروخته شد . این تانکهای فرانسوی در طراحی تانکهای بعدی ایتالیا تاثیر بسزایی داشتند. اما اولین تانک ایتالیایی که برای آن خط تولید شکل گرفت ، فیات 3000 بود. این تانک بر اساس تانک رنو FT-17 طراحی شد و به عنوان نخستین تانک استاندارد اولین واحدهای زرهی ارتش ایتالیا ( در جنگ اول جهانی ) پذیرفته شد. ارتش ایتالیا در قراردادی خواهان خرید 1400 دستگاه از این تانک شد ، اما با پایان یافتن جنگ این قرارداد لغو شد و تنها یکصد دستگاه تانک فیات 3000 به ارتش تحویل شد. اولین تانک فیات 3000 بطور رسمی در سال 1921 به خدمت پذیرفته و نام معرف آن CARRO D'ASSALTO Fiat 3000, Mod. 21 (تانک هجومی فیات 3000 ، مدل 21 ) تعیین شد. در آزمایشهایی مشخص شد که تسلیحات مدل 21 ( که شامل دو تیربار 6.5 میلیمتری بود) برای میدان جنگ ضعیف و ناکارآمد است به همین علت ارتش خواهان نصب یک توپ 37 میلیمتری به عنوان سلاح اصلی بر روی این تانک گردید . نگارشی از فیات 3000 که مجهز به یک توپ 37/40 (توپ 37 میلیمتری مدل L40 ) در سال 1929 مورد آزمایش قرار گرفت و رسما در سال 1930 به خدمت پذیرفته شد و نام معرف آن CARRO D'ASSALTO Fiat 3000, Mod. 30 تعیین شد. مدل 30 در مقایسه با مدل 21 علاوه بر داشتن تسلیحات موثرتر ، موتوری قویتر را نیز در اختیار داشت و سیستم تعلیق نیز بهینه سازی شد. (( بد نیست بدانید که اولین واحد زرهی ارتش ایتالیا در یکم سپتامبر سال 1918 در شهر ورونا با نام SEZIONE SPECIALE CARRI ARMATI (واحد ویژه خودروهای زرهی ) تشکیل شد مدتی بعد این واحد به  REPARTO SPECIALE DI MARCIA CARRI D'ASSALTO   (واحد ویژه پیش تاز تانک هجومی )  تغییر نام داد با پایان یافتن جنگ اول جهانی این واحد BATTERIA AUTONOMA CARRI D'ASSALTO (باطری مستقل تانکهای هجومی ) نامیده شد این باطری به تانکهای رنوی FT-17 و فیات 2000 مجهز شده بود ، د ر سال 1921 اولین گروهان زرهی با عنوان  COMPAGNIA AUTONOMA CARRI ARMATI (گروهان تانک مستقل ) تاسیس شد ، این گروهان به تانکهای فیات 3000 مدل 21 مجهز شده بود ، در سال 1926 ساختار تشکیلاتی ارتش ایتالیا مورد بازنگری قرار گرفت و مصوب شد که واحدهای تانک از حالت مستقل و خود مختار خارج شده و زیر نظر نیروی زمینی قرار گیرند. اولین هنگ زرهی ارتش ایتالیا (REGGIMENTO CARRI ARMATI یا  هنگ زرهی) در یکم اکتبر سال 1927 در شهر رم موجودیت یافت این هنگ زرهی از پنج گردان تشکیل شده بود و در کل به یکصد دستگاه تانک فیات 3000 مدل 21 (1921) تجهیز شده بود.)) پیش از آغاز جنگ دوم جهانی ، به دلیل تغییر سیستم نامگذاری معرف تجهیزات زرهی ، فیات 3000 مدل 21 ، به  L5/21  و  فیات 3000 مدل 30   نیز به  L5/30 تغییر نام یافتند. فیات 3000 مدل 21 ، برای اولین بار در فوریه سال 1926 در لیبی ، به شکل عملیاتی به کار گرفته شد ، این تانکها در سال 1935 نیز در جریان جنگ اتیوپی به کار گرفته شدند. زمانی که در سال 1940 ایتالیا وارد جنگ دوم جهانی شد ، هنوز هم تعدادی فیات 3000 در خدمت ارتش ایتالیا بود و بعضی از آنها در جبهه آلبانی – یونان به صورت محدود به کار گرفته شدند ، البته این پایان کار فیاتهای 3000 نبود ، در جولای سال 1943 و در جریان عملیات هاسکی دو گروهان تانک ایتالیایی به تانکهای فیات 3000 مجهز بودند ، یکی از این گروهانها ، در منطقه به صورت ثابت سنگر گرفته بود و گروهان دیگر نیز برای جنگ متحرک به کار گرفته شد. مشخصات تانک فیات 3000 به شرح زیر است : فیات 3000 مدل 21           فیات 3000 مدل 30 تعداد خدمه :     2 نفر                     2 نفر توان موتور :     50 اسب بخار               63 اسب بخار وزن :            5.5 تن                     6 تن سرعت :       20 کیلومتر بر ساعت             22 کیلومتر بر ساعت تسلیحات :        2 تیربار 6.5 میلیمتری          2 تیربار 6.5 میلیمتری و یک توپ 37 میلیمتری طول :            .294متر                4.29 متر عرض :            1.6 متر                1.67 متر  ارتفاع :         2.2 متر                2.2 متر ضخامت زره :             6 الی 16 میلیمتر          6 الی 16 میلیمتر     (( نمونه اولیه تانک فیات 3000 ))     icon_arrowd (( دو تصویر از تانک فیات 3000 مدل 21 ))     (( تانک فیات 3000 مدل 30 ))
  2. با درود از همه دوستان و عزیزان بخصوص (MR9  و Ernesto_Rommel) که به من بی نهایت لطف دارند ، سپاسگزارم از همان دورانی که در نشریه جنگ افزار با بسیاری از دوستان و علاقه مندان تاریخ نظامی آشنا شدم ، شور و اشتیاق بسیاری از عزیزان به جهت مطالعه و تحصیل علوم نظامی و مسائل مرتبط با تاریخ نظامی برایم ستودنی و شگفت انگیز بود. سرزمین ایران ، فرزندانی شایسته و پرتلاش دارد که مام میهن به تک تک آنها افتخار می کند. برای همه شما ، فرزندان سربلند ایران ، سلامت و رشد و تعالی آرزومندم.       خودروهای زرهی ایتالیا در جنگ دوم جهانی - قسمت پنجم   اما این لیست بزرگ ناکامیها برای نیروی زرهی ایتالیا کامل نمی شود مگر نگاهی نیز به جبهه روسیه داشته باشیم ، در این جبهه واحدهای زرهی توکن که متعلق به ارتش هشتم ایتالیا بوده و به تانکهای سبک 3-33/35 و 6-40 مجهز بودند به طور کامل در یورش نیروهای ارتش سرخ به شمال غربی استالینگراد ( ولگاگراد فعلی در روسیه) که از اواخر سال 1942 تا اوایل سال 1943 جریان داشت ، متلاشی شده و از میان رفتند.   در سپتامبر سال 1943 بود که دو لشگر زرهی جدید در نزدیک شهر رم ( پایتخت ایتالیا) تاسیس و تجهیز شدند. لشگر زرهی آرِییته 2 که توان زرهی آن شامل 45 دستگاه تانک متوسط 15-42 ، 124 دستگاه توپ هجومی سموونت DA75/18 ، 42 دستگاه سموونتDA75/32 ، 12 دستگاه سموونت DA105/25 ، 12 دستگاه سموونت DA47/32 و 50 اتوموبیل زره پوش می گردید و لشگر زرهی جنتارو 2 که به 45 دستگاه تانک ایتالیایی ، 36 دستگاه تانک آلمانی ، 12 قبضه FLAK37 ، 88 میلیمتری آلمانی ( که از آن به عنوان ضد هوایی و توپ ضد تانک استفاده می شد ) و 7 زره پوش نیمه شنی دار تجهیز شده بود. نیروهای این لشگرها در حالی که هنوز آموزشهایشان ناتمام بود ، به سرعت توسط نیروهای آلمانی ( اشغال کننده ایتالیا )خلع سلاح شدند. در این هنگام ایتالیا به دو قسمت تقسیم شده بود ، در جنوب ایتالیا دولت نظامی متفقین (ALLIED MILITARY GOVERNMENT یا AMG ) کنترل اوضاع را بر عهده داشت. این دولت به بازمانده نیروهای زرهی ایتالیای فاشیست اجازه نداد که به عنوان جزئی از ارتش آزادی بخش ایتالیا در ساختار نیروهای ضد فاشیست قرار گیرند.  اما در نهایت AMG برای پشتیبانی از نیروهای عمل کننده خود ، مجبور شد که پنج لشگر ایتالیایی را تجهیز نموده و به خدمت بگیرند.  لازم به ذکر است که AMG از لحاظ توان زرهی در وضعیت مناسبی بسر می برد.   در در شمال ایتالیا قضیه صورت دیگری به خود گرفته بود.دولت دست نشانده آلمانها یا جمهوری سوشیال ایتالیا (ITALIAN SOCIAL REPUBLIC) بازهم تحت رهبری بنیتو موسولینی تاسیس شده بود. ارتش جهموری ملی یا ENR که به عنوان نیروی زمینی دولت دست نشانده آلمانها شکل گرفته بود ، فقط چند واحد زرهی کوچک و ناتوان را در خدمت داشت. بعد از قضیه امضاء قراداد تسلیم بدون قید و شرط و اشغال ایتالیا ، آلمانها موفق شدند که 977  خودروی رزمی زرهی ایتالیایی را به چنگ آورند و در ادامه حتی سایر تجهیزات زرهی ENRتوسط آلمانها دریافت و به کار گرفته شد و شرکتها و کارخانجات ایتالیایی موظف شدند که به تولیدات زرهی خود ادامه دهند و آنها را در اختیار نیروهای آلمانی قرار دهند.   در مورد کمبودها ، قصور و ضعف نیروهای زرهی ایتالیا در شمال افریقا مطالب زیادی به رشته تحریر درآمده است .در یک دید منصفانه باید گفت که در امر آموزش خدمه تانکها و خودروهای زرهی ایتالیا  تا حد زیادی قصور و سستی صورت گرفته بود این در حالی است که از لحاظ کیفیت تجهیزات ، تقریبا ماشین آلات زرهی ایتالیا و انگلیس در یک سطح قرار می گرفتند. اما با تمام این قضایا در بعضی موارد نیروهای زرهی ایتالیا خودی نشان داده و نتایجی نسبتا در خور توجه را نصیب خود نمودند. شاهد مثال نبرد بیر الگوبی (BIR EL GUBI) در مصر است ، طی این نبرد که در 24 نوامبر سال 1941 رخ داد لشگر زرهی آرِییته موفق به دفع حمله لشگر هفتم زرهی انگلیس گردید ، طی این نبرد ایتالیاییها موفق به انهدام 80 دستگاه تانک انگلیسی شدند. در اواسط سال 1942 نیز توپهای تهاجمی جدید سموونت در ناحیه بیر حکیم لیبی با 40 دستگاه تانک گرانت ( ساخت آمریکا) که در اختیار انگلیسیها بودند درگیر شدند . طی این درگیری سموونتها موفق شدند که 20 دستگاه گرانت را منهدم نموده و سایر تانکها را  نیز مجبور به عقب نشینی کردند.       (( ستونی از تانکهای متوسط 13/40  و 14/41 در شمال افریقا . این عکس در سال 1942 تهیه شده است ، بر روی سینه تانک پیشتاز ، کیسه های شن ( برای مقابله با توپهای ضد تانک انگلیسی ) مشهود است))       (( تصویری از یک توپ خودکششی سموونت DA75/18 که در تابستان سال 1942 در منطقه ای واقع در غرب صحرای مصر گرفته شده است ، هر سه خدمه این توپ خودکششی بر روی بدنه قابل مشاهده می باشند.البته این توپ خودکششی با توجه به هویتزر نصب شده بر روی آن بیشتر به عنوان یک زره کوب مورد استفاده قرار می گرفت))   خودروهای زرهی ایتالیا در جنگ دوم جهانی - قسمت ششم   در واقع می توان گفت که لشگرهای زرهی ایتالیا در افریقا تا حد زیادی تحت الشعاع قدرت سپاه افریقایی آلمان قرار گرفته و  اهمیت و اثرگذاری آنها کاهش یافت و همین امر شاید به نوعی در عدم توجه کافی سران ارتش در تقویت و تجهیز این لشگرها موثر بود ، به زبان دیگر سربازان آلمانی به عنوان برادران بزرگتر همواره سستی و قصور نیروهای ایتالیایی را پوشش داده و جبران نمودند و همین امر باعث دلبستن بیش از حد سران و حتی سربازان ایتالیایی به توان نیروهای آلمانی شد و این قضیه باعث نوعی سستی و فتور در ارتش ایتالیا گردید.موفقیت در زدوخوردهای بیر الگوبی و یا بیر حکیم در کل ارزش نظامی بالایی نداشتند. در نبرد العلمین ( که در نهایت باعث از دست رفتن مصر شد) دو لشگر زرهی آرِییته و لیتوریو به شدت درهم کوبیده شدند ، اما باید دانست که همه واحدهای زرهی این دو لشگر با وجود کمبود تجهیزات و مهمات با تمام قوا مبارزه کردند. ده سال پس از پایان جنگ دوم جهانی ژنرال فن ملنتین ( یکی از چهره های شاخص ستاد سپاه افریقایی) این چنین نوشت : " سربازان ایتالیایی به تجهیزاتی از رده خارج مجهز بودند ، از نقطه نظر فنی تانکهای آنها بیش از حد سبک و  نامطمئن  و تجهیزات رادیویی آنها نیز بسیار ضعیف و تا حد یک فاجعه بود. اما با همه این کمبودها ، طی نبردهای شمال افریقا سربازان ایتالیایی شجاعت و تهوری ستودنی از خود به نمایش گذاشتند و هم پای سربازان آلمانی مبارزه کردند ..." ژنرال فن ملنتین دیدگاهی درست را به ما عرضه می کند ، در واقع صنایع زرهی ایتالیا در امر تحقیقات و افزایش کارایی و بهبود مصنوعات خود بسیار کند عمل کرده و حتی اگر محصول مناسبی را تولید می کردند ، نرخ تولید پایین ،  باعث عدم اثرگذاری آن در جریان نبردها می شد. صنایع زرهی ایتالیا از نداشتن طراحان زرهی با تجربه و متبحر در فشار بود و همین امر باعث ایجاد فاصله زمانی زیادی از طراحی تا تولید محصول می شد که این ضعف نیز تا حد زیادی به دلیل دکترین نادرست موسولینی و سایر سران ارتش در رابطه با نیروی زرهی بود البته با در حین جنگ دوم جهانی ، زمانی که صنایع زرهی برای تولید محصولات بهتر تحت فشار قرار گرفتند ، توانایی آنها در بداهه سازی آشکار گردید و مشخص شد که اگر پیش از آغاز جنگ توجه کافی به مصنوعات زرهی می شد ، ایتالیا نیز توان و ظرفیت تولید خودروهای زرهی کارآمد و موثری را داشت.   در یک نگاه کلی به خودروها و تسلیحات زرهی ایتالیا در مقایسه با خودروهای زرهی آلمانی و متفقین ( طی جنگ دوم جهانی) ، دو نقطه ضعف بزرگ همواره خود نمایی می کردند ، اولین مورد زره آسیب پذیر و شکننده ماشین آلات زرهی ایتالیا بود ، زره های ایتالیایی بر اثر ضربه یک انفجار نه چندان قوی به سرعت آسیب دیده و دچار ترک و یا از هم پاشیدگی می شدند ، علت اصلی این معضل فولاد ترد و شکننده ای بود که در ساخت زره ها مورد استفاده قرار می گرفت ( ممکن است دلیل این شکنندگی مقدار زیاد سولفور ( گوگرد) در ترکیبات فولاد تولیدی ایتالیایی ها باشد) تردی و بی دوامی این فولاد مشکلی نبود که با افزایش ضخامت آن قابل جبران باشد ، زیرا تجربه نشان داد که حتی زره های نسبتا ضخیم ( تولید شده از همان فولاد شکننده) به سرعت بر اثر ضربه انفجار دچار گسست و یا ترک شده و کارایی خود را از دست می دهند ، خدمه بسیاری از خودروهای زرهی ایتالیایی به این نقیصه کاملا پی برده و تمهیداتی نیز به کار می گرفتند ، به عنوان مثال خدمه بسیاری از تانکها ، از کیسه های شن در نقاط آسیب پذیر ( همانند سینه تانک و ... ) استفاده می کردند تا ضربه حاصل از انفجار اثرات تخریبی کمتری بر روی زره داشته باشد در اقدامی دیگر خدمه خودروهای زرهی سعی می کردند ماشین های خود را در نقاطی مطمئن مستقر سازند ( نقاطی که به لحاظ داشتن عوارض طبیعی همانند سنگری خودروی زرهی را حفاظت می نمودند)  این تجربه تاریخی اهمیت صنایع فولاد را امر تولیدات نظامی یادآور می شود ، تولید فولادی مرغوب و با کیفیت معمولا در بسیاری از صنایع نظامی ( زرهی ، هوایی ، دریایی و ... ) اثرگذار است. و اما دومین نقطه ضعف ماشین آلات زرهی ایتالیا در نسبت توان موتور به وزن این خودروها بود . توان تولیدی طیف گسترده ای از موتورهای مورد استفاده در ماشین آلات زرهی ایتالیا نامطلوب بود. این قضیه باعث مشکلاتی در امر جابجایی و یا سرعت یافتن این خودروها می شد . البته این پایان مشکلات نبود ، سیستم انتقال قدرت و شنی خودروهای زرهی نیز خود معضل دیگری بود ، به شکلی که در بعضی موارد زمانی که موتور قویتری بر روی تانک نصب می شد ، یا سیستم انتقال قدرت دچار اشکال می شد و یا شنی ها تحمل فشار وارده را نداشته و از هم جدا می شدند. ( این مشکلات نیز تا حد زیادی به دلیل ضعف در کیفیت فولاد تولیدی ایتالیا بود). با توجه به مطالب فوق می توان نتیجه گرفت که صنایع زرهی ایتالیا شدیدا نیازمند 1- طرحهای مناسب و کارآمد 2- فولاد با کیفیت و مرغوب 3- موتورهای پرقدرت و به روز 4- توجه و تجربه بودند و جالب اینکه هیچ کدام از این موارد را نیز در اختیار نداشتند !!!.
  3. شاید تا این زمان در هیچ برهه ایی همانند جنگ دوم جهانی ، نیروی زرهی خود نمایی نکرده باشد . طی نبردهای خونین و مهیب جنگ دوم جهانی بود که تانکها ، زره کوبها ، توپهای خودکششی و سایر ماشین آلات زرهی در میادین نبرد به قدرت نمایی پرداخته و سرنوشت بسیاری از جنگها را تعیین نمودند. برای بسیاری از علاقه مندان به تاریخ نظامی جنگ دوم جهانی ، بررسی خودروها و ماشین آلات زرهی طرفین درگیر ، موضوعی هیجان انگیز و قابل توجه است به همین علت تصمیم گرفتم که طی چند کتاب ،  به معرفی  نیروی زرهی متحدین و متفقین  پرداخته و قدمی هرچند ناچیز در راه ارتقاء دانش مخاطبین تاریخ نظامی بردارم. اولین کتاب این مجموعه به بررسی تجهیزات زرهی ارتش ایتالیا در جنگ دوم جهانی اختصاص یافته است ، امیدوارم که هرگونه نقص و نارسایی را بر من بخشوده و نظرات و پیشنهادات سازنده خود را در این مجمع ثبت نمایید. دوست داشتم که این کتاب را به صورت کاغذی چاپ و در اختیار دوستان و علاقه مندان موضوعات تاریخ نظامی قرار دهم ، اما تجارب تلخ گذشته و بی مهری جامعه کتابخوانان به موضوعاتی از این دست باعث شد که از این مجمع برای نشر مطالب استفاده نمایم . برایتان آرزوی موفقیت و سلامتی دارم. یاشا محمدی رفیع =========     خودروهای زرهی ایتالیا در جنگ دوم جهانی - قسمت اول   در اواسط سال 1938 بود که ارتش ایتالیای فاشسیت ( به رهبری بنیتو موسولینی ) دریافت که تجهیرات و  تسلیحاتش برای نبرد احتمالی آینده ، منسوخ و از رده خارج می باشد. به همین علت در 29 جولای سال 1938 ارتش ایتالیا برنامه ای را برای نوسازی ساختار تسلیحاتی خود به اجرا در آورد به این امید که بتواند طی پنج سال آنرا به پایان رسانده و به نتایج آن به صورت عملی دست یابد. این برنامه نیازمند صلحی نسبتا طولانی در اروپا بود تا ارتش قادر شود که علاوه بر سامان دادن به اوضاع خود در مستعمرات افریقایی ، صنایع و کارخانجات خود را به روز کرده و آنها را از لحاظ جغرافیایی به مناطقی امن و مطمئن انتقال دهد ، اما دوران ثبات و صلح در اروپا عمر زیادی نداشت و طی همین سالها بود که جرقه های ناامنی در حال روشن ساختن آتش سوزان جنگ دوم جهانی بود.   البته نمی توان ارتش ایتالیا را ، ارتشی جنگ ندیده و بی تجربه دانست . ارتش ایتالیا طی جنگ اول جهانی و نبردهای مستعمراتیش تجارب و درسهایی را به دست آورد اما در هیچ یک از این جنگها ، نیروی زرهی ایتالیا اثری قاطع و محکم نداشت ( بسیاری از جبهه های جنگ ایتالیا طی جنگ اول در مناطق کوهستانی بود و همین امر باعث شد که امکان استفاده از نیروهای زرهی برای  ارتش ایتالیا فراهم نشود و همین امر نیز یکی از دلایل عدم توجه کافی به نیروی زرهی در دکترین های نظامی این کشور بود ) با این حال در سال 1938 دکترین جدیدی تحت عنوان "جنگ سریع" تدوین شد که مطابق با مندرجات آن ، قرار شد که نیروهای مکانیزه در حجمی گسترده توسعه داده شود یکی از تبعات این دکترین جدید ،  صدور دستورالعملی برای ایجاد و تجهیز واحدهای زرهی در ارتش ایتالیا بود. البته یک سال قبل از این تاریخ نیروی زمینی ارتش ، در اقدامی تنها تیپ موتوریزه خود را به تیپ زرهی ارتقاء داده بود.   هریک از تیپ های جدید زرهی ، از یک هنگ تانک برخودار بودند. در هر هنگ تانک نیز یک گردان تانک سبک (LEGGERO  اصطلاحی ایتالیایی به معنی سبک) و دو گردان تانک متوسط (MEDIO) به خدمت گرفته شده بودند. در کنار هنگ تانک ، هر تیپ زرهی ، دو هنگ پیاده نظام موتوریزه را نیز در خدمت داشت. در کنار هر تیپ زرهی ، دو گروهان ضد تانک ( مجهز به دوازده توپ ضد تانک 47 میلیمتری) ، یک گروهان ضد هوایی (مجهز به شش آتشبار ضد هوایی 20 میلیمتری) و یک گروهان مهندسی نیز پیش بینی شده بود.   (( در اینجا لازم است که سیستم نامگذاری خودروهای زرهی ایتالیا را طی جنگ اول و دوم جهانی بررسی نماییم ، زیرا در ادامه کتاب به کرات اسامی خودروهای زرهی ایتالیا مورد استفاده قرار می گیرد. الگوی نامگذاری ارتش ایتالیا برای تخصیص نام بسیار ساده و ابتدایی بود. نام تانکها از سه قسمت تشکیل شده بود ، قسمت اول نام شامل یکی از سه حرف L ، M و  یا P بود ، L برای تانکهای سبک ، M  برای تانکهای متوسط و P برای تانکهای سنگین . دومین جزء عددی بود که وزن تانک بر حسب تن را مشخص می کرد و سومین قسمت نیز یک عدد دو رقمی بود که سال طراحی تانک را مشخص می نمود. به عنوان مثال نام M13/40 مشخص کننده یک تانک سبک 13 تنی است که در سال 1940 طراحی شده است. البته در بعضی از مواقع تانک M13/40 را به اختصار M13  ویا M40  می نامیدند. البته یک استثنا در این میان وجود دارد و آن نام CV 3/33 و یا CV 3/35 است ، CV عنوان معرفی بود که برای تانکتها استفاده می شد ، تانکت را می توان  به کوچکترین و سبک ترین نوع تانک دانست. پس CV 3/33 مشخص کننده یک تانکت سه تنی است که در سال 1933 طراحی شده است. البته مقیاس وزنی ارتش ایتالیا برای تعیین سبک ، متوسط و یا سنگین بودن تانک کاملا با متفقین و حتی کشورهای متحد نظیر آلمان نازی و ... متفاوت بود. تانکهای سنگین ایتالیا در ردیف وزنی تانکهای متوسط آلمانی و آمریکایی قرار می گرفتند و تانکهای متوسط ایتالیایی نیز از لحاظ وزنی معادل  تانکهای سبک آلمانی و آمریکایی بودند. نام معرف توپهای خودکششی ایتالیایی نیز الگویی مشابه تانکهای داشت ، حرف اول تعیین کننده وزن بدنه تانکی بود که توپ یا هویتزر بر روی آن نصب شده و دو عدد دیگر نیز معمولا مشخص کننده سال طراحی آن بود . به عنوان مثال نام معرف توپ خودکششی سموونت M40 da 75/18  ، مشخص می کند که این توپ خودکششی بر روی بدنه یا شاسی تانک متوسط M40 ( همان تانک M13/40 )  نصب شده است. عدد 75/18  نیز  مشخص کننده یک توپ 75 میلیمتری از نوع L/18  می باشد. اما در بعضی مواقع به نامهای معرفی همانند M42M da 75/34  و یا M42L da 105/25 برخورد می کنیم حرف M و یا L  که پس از M42 آمده اند مشخص کننده طول لوله توپ می باشند ، M  برای توپهایی که طول لوله آنها متوسط است و L برای توپهای لوله بلند.))     خودروهای زرهی ایتالیا در جنگ دوم جهانی - قسمت دوم   در سال 1938 ، زمانی که نیروی زمینی ارتش قصد ایجاد دو تیپ زرهی داشت ، مشخص گردید که از 1347 تانک سبک مورد نیاز فقط تعداد کمی در دسترس می باشد در مورد تانکهای متوسط نیز حرفی برای گفتن نبود زیرا جزء چند نمونه اولیه ، ارتش ایتالیا هیچ تانک متوسطی نداشت. این آمار ناخوشایند ، سران ارتش را وادار نمود که برنامه ای برای تولید 268 دستگاه تانک متوسط ، 697 دستگاه تانک سبک جدید (  دارای برجکهای مجهز شده به توپهای 20 میلیمتری ) و 48 اتوموبیل زره پوش در سال 1939 تدوین نمایند. با وجود تدوین این برنامه ارتش با تعلل و کندی غیرقابل توضیحی در گسترش توان زرهی به پیش رفت به گونه ای که در سال 1939 فقط سفارش خرید 100 دستگاه تانک متوسط مدل 39-11 داده شد ، در این زمان تیپ های زرهی نیروی زمینی ایتالیا به تانکهای از رده خارج فیات 3000 مجهز بود ، تانک فیات 3000 در واقع یک نمونه ایتالیایی از تانک مشهور فرانسوی رنوی 17-FT بود. در اواخر سال 1939 ، ارتش دومین سفارش خود برای تانکهای متوسط 39-11 را لغو نمود زیرا تانکهای متوسط بهینه شده 40-13 توجه سران ارتش را به خود جلب کرده و سفارشی برای خرید 400 دستگاه از آنها ، قطعی گشت. اما بد نیست نگاهی به لشگرهای زرهی ارتش ایتالیا داشته باشیم.ایتالیا در حین جنگ دوم جهانی از 70 لشگر رزمی در میادین نبرد بهره برد که از این تعداد فقط چهار لشگر زرهی بودند ،  لشگر زرهی 131 جنتارو (CENTAURO  )، لشگر 132 زرهی آرِییته(ARIETE) ، لشگر زرهی 133 لیتوریو(LITTORIO) و لشگر سوار زرهی آرِییته 2. از این چهار لشگر زرهی سه لشگر جنتارو ، آرِییته و لیتوریو تا قبل از سال 1941 شکل گرفته و آماده شده بودند. لشگر زرهی جنتارو به طور رسمی در تاریخ 20 آپریل سال 1937 از ارتقاء تیپ 1 زرهی به لشگر زرهی  ،  در شهر سی ینا  موجودیت یافت ، لشگر زرهی آرِییته نیز در تاریخ 1 فوریه سال 1939 در شهر میلان اعلان موجودیت کرد ،آرِییته نیز همانند جنتارو  از ارتقاء تیپ 2 زرهی ،  به لشگر زرهی پدید آمد . لشگر زرهی لیتوریو نیز در اواخر سال 1937  در شهر پارما بوجود آمد ، تا قبل از این تاریخ لیتوریو یک لشگر پیاده نظام بود اما در اواخر 1937 با اضافه شدن یک تیپ زرهی به این لشگر پیاده نظام ، لیتوریو به عنوان یک لشگر زرهی پا به میدان نهاد. اینگونه بود که تا اواخر سال 1939 نیروی زمینی ارتش ایتالیا به سه لشگر زرهی تجهیز شده بود . طبق جدول موقت تشکیلات و تجهیزات ( که در آن سال تهیه شده بود) قرار بر این شد که هر لشگر زرهی یک هنگ تانک ( با چهار گردان ) و یک هنگ پیاده نظام موتوریزه ( با سه گردان ، یک گردان موتور سیکلت و دو گردان مجهز به کامیون و دیگر خودروها) را به خدمت بگیرد. همچنین مطابق این جدول موقت می بایست برای پشتیبانی از هر لشگر زرهی یک گروهان ضد تانک ( مجهز به شش توپ 47 میلیمتری ) ، یک هنگ توپخانه ( مجهز به 24 توپ موتوریزه 75 میلیمتری و 12 آتشبار ضد هوایی 20 میلیمتری ) و یک گروهان مهندسی به کار گرفته شوند.   (( نشان لشگر زرهی آرِییته ))     (( نشان لشگر زرهی جنتارو ))   از چهار گردان زرهی هر هنگ ، سه گردان به تانکهای متوسط ( در مجموع 184 دستگاه) و گردان چهارم نیز به تانکهای سنگین(PESANTE یا سنگین به زبان ایتالیایی) مجهز بود ، البته لازم به ذکر است که توسعه تانکهای سنگین تا جولای سال 1940 به تعویق افتاد. کمپانی آنسالدو در فاصله تابستان سال 1939 الی بهار 1940 ، تانکهای متوسط جدید 39-11 را به لشگر زرهی آرِییته تحویل داد ، اما لشگر های زرهی جنتارو و لیتوریو ( این لشگر زرهی در سپتامبر سال 1939 شکل گرفت ) تا سالهای 1941 و 1942 موفق به تکمیل ظرفیت زرهی خود با تانکهای جدید نشدند. همانطور که ذکر شد نیروی زمینی ارتش ایتالیا تا پیش از 16 نوامبر سال 1939 ، سفارشی برای خرید تانکهای متوسط جدید 40-13 به شرکت آنسالدو نداد اما در مارس 1940 بود که نیروی زمینی قراردادهایی برای خرید تانکهای سبک 40-6  با فیات و اتوموبیل های  زره پوش  با آنسالدو منعقد کرد. در اوایل سال 1940 بود که لشگر زرهی جنتارو در کشور آلبانی مستقر شد ، لازم به ذکر است که کشور آلبانی در 7 آپریل سال 1939 مورد حمله ارتش ایتالیا قرار گرفته و تسخیر شد زیرا سران حکومت فاشیست ایتالیا مدتها آرزوی ضمیمه کردن آلبانی را به ایتالیا در سر داشتند.     خودروهای زرهی ایتالیا در جنگ دوم جهانی - قسمت سوم   در 10 ژوئن سال  ، 1940 ایتالیا رسما به کشورهای فرانسه و انگلستان اعلان جنگ داد و متعاقب آن از ناحیه آلپ به جنوب فرانسه حمله برد ، طی این جنگ کوتاه مدت ، تعداد محدودی از تانکهای سبک 35/33-3 شرکت جستند. در 28 اکتبر سال 1940 بود که ارتش ایتالیا از طریق آلبانی ، به یونان حمله کرد ، در این حمله تانکهای سبک سری 3 لشگر زرهی جنتارو به کار گرفته شدند ، در نوامبر همین سال بود که 37 دستگاه تانک متوسط 40-13  ، برای تقویت توان زرهی لشگر جنتارو به میدان نبرد گسیل شدند. اما در کل درگیری قابل توجهی بین تانکهای ایتالیا و ارتش یونان رخ نداد. در نهایت ورماخت مجبور به دخالت در قضیه یونان شد ، در حمله نهایی متحدین به یونان در آپریل سال 1941  ، لشگر زرهی جنتارو نیز سهمی بر عهده داشت و در نهایت نیز یونان در 23 آپریل سال 1941 بعد از مقاومتی دلیرانه به زانو درآمد و تسلیم شد. بعد از تصرف یونان ( که عمده این کار توسط ورماخت انجام شد ) لشگر زرهی جنتارو برای پشتیبانی از لشگر زرهی لیتوریو در حمله به نیروهای یوگسلاوی به سوی شمال روانه شد. در این زمان توان زرهی لشگر زرهی لیتوریو محدود به 93 تانک سبک ، 24 تانک آتش افکن سبک و 15 تانک متوسط 40-13 شده بود. به همین دلیل لشگر زرهی لیتوریو برای تجدید قوا به ایتالیا فرستاده شد.     (( در تصویر فوق تانکهای سبک 35-3 متعلق به لشگر زرهی لیتوریو را مشاهده می نمایید ، این تصویر در ژوئن سال 1940 در شمال ایتالیا گرفته شده است ، تانکهای 35-3 به دو خدمه نیاز داشتند ، بارانی و کلاه چرمی سیاه رنگ جزئی از یونیفرم استاندارد نیروی زرهی ارتش ایتالیا بود. با شروع جنگ دوم جهانی ،  ایتالیا سه لشگر زرهی  را در اختیار داشت . بجز لشگر زرهی آرِییته (که دو گردان از تانکهای متوسط 39-11 را در اختیار داشت ) دو لشگر دیگر انحصارا به تانکهای سبک سری 35 مجهز شده بودند ، هر گردان زرهی به 61 تانک سبک ( از سری 35) و 16 آتش افکن ( سبک از سری 33CV ) تجهیز گردیده بود. در انتهای تصویر تعدادی از این آتش افکنها قابل مشاهده می باشند.))       در ژانویه سال 1941 بود که لشگر زرهی آرِییته به تریپولی لیبی فرستاده شد. هدف از این کار تقویت نیروهای مارشال مشهور ایتالیایی ردولفو گرازیانی (RODOLFO GRAZIANI) بود.سربازان گرازیانی در سپتامبر سال 1940 ، حمله خود به مصر را آغاز نمودند اما در همین حین نیز نیروهای انگلیسی به قصد تصرف لیبی به سمت آن رهسپار شدند. دو گردان از تانکهای متوسط 39-11 و سه گردان از تانکهای متوسط 40-13  در لیبی مستقر شدند البته هفت گردان تانک سبک پیش از این در لیبی مستقر شده بودند. وظیفه اصلی لشگر زرهی آرِییته سد کردن حمله نیروهای انگلیسی به لیبی بود. طی نبردهایی نیروهای انگلیسی موفق شدند که تقریبا تمامی واحدهای زرهی ایتالیایی را نابود سازند ، دلیل اصلی این انهدام گسترده پراکنده شدن نیروهای زرهی در میان نیروهای پیاده نظام بود ، تانکهای ایتالیایی به جای آنکه در کنار هم یک نیروی زرهی پرقدرت و کارآمد را ایجاد کنند در میان سربازان پیاده نظام پراکنده شدند ، این تفرقه باعث کاهش قابل ملاحظه توان زرهی ایتالیایی ها شد ، نتیجه این تاکتیک بی خردانه این شد که تقریبا تمامی واحدهای زرهی ایتالیایی به طور کامل نابود شدند.   در اوایل سال 1941 توان تسلیحاتی لشگر زرهی آرِییته محدود به 93 دستگاه تانک سبک 35/33-3 ( مجهز به تفنگهای ضد تانک 20 میلیمتری که جایگزین مسلسلهای 8 میلیمتری قبلی شده بودند) ، 24 دستگاه آتش افکن و یک گردان شامل 52 تانک متوسط 40-13 بود. این تانکهای متوسط بلافاصله پس از رسیدن سپاه افریقایی آلمان به فرماندهی فیلد مارشال اروین رومل در تاریخ 14 فوریه سال 1941 به تریپولی وارد شدند.         (( دو تانک متوسط 40-13 متعلق به لشگر زرهی آرِییته  در حال حرکت از خاکریزهایی سنگ چین شده در شمال افریقا . لشکر زرهی آرِییته ( که می توان آن را مشهورترین لشگر زرهی ایتالیا دانست ) در اوائل سال 1941 بود که وارد افریقا شد.))         خودروهای زرهی ایتالیا در جنگ دوم جهانی - قسمت چهارم   در آگوست سال 1941 ، جدول جدید تشکیلاتی و تسلیحاتی نیروهای زرهی توسط ارتش ایتالیا مورد تایید قرار گرفت و مطابق با این جدول ، آرِییته و دیگر لشگرهای زرهی مورد سازماندهی مجدد ( البته در بسیار موارد بصورت ناقص ) قرار گرفتند . طبق این جدول ، به هر ستاد فرماندهی سه اتوموبیل زره پوش  و یک گروه شناسایی زرهی ( متشکل از چهار اسکادران ) تخصیص داده شد . هر گروه در کاملترین شکل از 26 اتوموبیل زره پوش ، 56 تانک سبک 40-6 و نه زره کوب سموونت (SEMOVENTE) DA47/32  بهره می برد. علاوه بر این مطابق این جدول جدید تشکیلاتی ، هر لشگر از یک هنگ تانک ( دارای سه گردان ) با مجموع 192 تانک متوسط 40-13 برخوردار بود به هنگ پیاده نظام لشگر های زرهی نیز چهار اتوموبیل زره پوش اختصاص داده شد.هنگ توپخانه زرهی نیز به 30 دستگاه سموونت DA75/18 و 13 خودروی فرماندهی زرهی مجهز گردید علاوه بر این موارد هر هنگ توپخانه زرهی ،  24 عراده توپ صحرایی موتوریزه 75 میلیمتری ، 12 عراده توپ صحرایی موتوریزه 105 میلیمتری ، 8 قبضه آشتبار ضد هوایی 90/53 ، 34 قبضه توپ ضد هوایی 20 میلیمتری بریدا (BREDA) و یک هنگ ضد تانک ( مجهز به 19 دستگاه سموونت DA47/32 ) را در اختیار داشت.   در لشگر زرهی آرِییته بجای هنگ ضد تانک و گروه شناسایی ، مجموعه ای از 41 اتوموبیل زره پوش  به کار گرفته شد. در اوایل بهار سال 1942 بود که لشگر زرهی لیتوریو به شمال افریقا فرستاده شد ، هدف از این کار تقویت لشگر زرهی آرِییته بود . در 11 ژوئن سال 1942 آلمانها تحت فرمان فیلد مارشال اروین رومل به سپاه هشتم انگلیس ، که در غزاله (GAZALA) لیبی موضع گرفته بود ، یورش بردند ، در این عملیات دو لشگر زرهی ایتالیایی آرِییته و  لیتوریو ، آلمانها را همراهی می نمودند.  در 21 ژوئن سال 1942 بود که نیروهای متحدین موفق شدند که طبروق لیبی را به چنگ آورده و سپس پیکان حمله خود را متوجه مصر نمودند. در نبرد العلمین مصر که از تاریخ 23 اکتبر تا 4 نوامبر سال 1942 جریان داشت دو لشگر زرهی آرِییته و لیتوریو با تلفاتی بسیار سنگین مواجه شدند ، بقایای این دو لشگر به کندی به سمت تونس رهسپار شدند.(( بد نیست بدانید که در این نبرد آلمانها به کمک نیروهای ایتالیایی موفق شدند تلفات شدیدی بر نیروی انگلیسی وارد نمایند ، نیروهای انگلیسی زمانی که وارد روستای العلمین مصر ( در حدود 100 کیلومتری کانال سوئز) شدند ، خسته و درهم شکسته بودند و مارشال رومل برای انهدام کامل آنها فقط به یک قدم دیگر احتیاج داشت اما رومل نیز برای یکسره کردن کار ، نیاز به نیروهای تقویتی داشت ، هیتلر به درخواست رومل برای ارسال نیروهای تقویتی جواب رد داد زیرا برای جبهه روسیه که همچون کوره ای سیری ناپذیر بود ، به نیرو نیاز داشت . بر اثر این تصمیم بی خردانه هیتلر ، نیروهای رومل در اطراف العلمین زمینگیر شده و از ادامه عملیات بازداشته شدند. مارشال رومل از این تصمیم به شدت آزرده خاطر شد و این امر در یادداشتهای روزانه اش کاملا مشهود است : " بر خلاف ما نیروهای انگلیسی به سرعت در حال اعزام نیروهای تازه نفس به منطقه هستند ، آخرین فرصت ما برای حمله به بقایای  سپاه هشتم انگلیس و تصرف ناحیه ای وسیع در شرق مصر از دست رفت و ..." نیروهای انگلیسی از این غفلت هیتلر ( همانند آنچه که در دانکرک گذشت ) بهترین بهره برداری را نمودند و به سرعت حجم گسترده ای از سربازان و تجهیزات و تسلیحات را به واحدهای خود در العلمین رساندند.در اواسط آگوست سال 1942 رومل با درک این قضیه که از طرف هیتلر و ستادش انتظار کمک نباید داشته باشد ، منابع محدودش را جمع آوری ، سازماندهی و آماده حمله کرد ، اما در سوی دیگر نیروهای انگلیسی که در زمانی کوتاه به نحوی قابل توجه تجهیز شده بودند کاملا آماده ظاهر شدند. حمله مارشال رومل با ضد حمله شدید ژنرال مونتگمری ( فرمانده نیروهای انگلیسی ) در 23 آگوست سال 1942 پاسخ داده شد این ضد حمله شدید که با حمایت آتش مداوم و مهیب توپخانه همراه شده بود ، خطوط آلمانها را درهم کوبید و از آن زمان بود که پروند پیروزی و پیشرفت سپاه افریقایی رومل برای همیشه بسته شد  با ورود نیروهای آمریکایی به شمال افریقا کار به شدت بر آلمانها دشوار شد ، زمانی که هیتلر به خود آمد و سعی در تقویت سپاه افریقایی خود داشت ، دیگر همه فرصتها از دست رفته بود ،  با قطع شدن خطوط تدارکاتی سپاه افریقایی به دلیل کنترل منطقه مدیترانه توسط ناوها و هواپیماهای متفقین ، آلمانها در افریقا منزوی شده و در نهایت 248 هزار سرباز و نیروهای آلمانی سپاه افریقا به اسارت نیروهای آمریکایی و انگلیسی درآمدند و این پایان کار متحدین در افریقا بود. این پیروزی  بنا به گفته چرچیل نقطه عطفی مهم در جنگ دوم جهانی بود))   در 10 جولای سال 1943 متفقین عملیات هاسکی (HUSKY ) را آغاز نمودند ، هدف این حمله سیسیل بود. در این تهاجم همه جانبه سپاه هشتم انگلیس به فرماندهی ژنرال مونتگمری و سپاه هفتم آمریکا به فرماندهی ژنرال جورج پاتون به سیسیل یورش بردند . در سیسیل در حدود چهارصد هزار سرباز ایتالیایی ( که اکثر آنها به زور وارد ارتش شده و از موسولینی دل خوشی نداشتند و اکثر آنها بدون جنگ تسلیم متفقین شدند) به عنوان مدافع حضور داشتند . در این عملیات ، چند نبرد زرهی کوتاه بین تانکهای متفقین و زره کوبهای ایتالیایی از نوع سموونت DA 47/32 و سموونت DA90/53 (24 دستگاه) رخ داد ، اما بازهم به دلیل ضعف آرایش زرهی و  گسترش بی دلیل که منتهی به تفرقه و جدایی واحدهای زرهی شد ، این زره کوبها ضعیف ترین عملکرد ممکن را از خود به نمایش گذاشتند.در نهایت تلاش نود هزار مدافع آلمانی و معدود سربازان ایتالیایی تسلیم نشده نتیجه نداد و در  17 آگوست سیسیل کاملا از نیروهای متحدین پاکسازی شد و در سوم سپتامبر سال 1943 نیروهای آمریکایی و انگلیسی حمله به ایتالیا را آغاز نمودند. (( با از دست رفتن سیسیل جو ایتالیا به شدت متشنج شد و در نهایت منجر به این شد که مخالفین موسولینی او را بر کنار کرده و زندانی نمایند پس از خلع قدرت بنیتو موسولینی دیکتاتور فاشیست ایتالیا ، دولت جدید در هشتم سپتامبر سال 1943 قرارداد تسلیم بدون قید و شرط را امضاء کرد. هیتلر که از این قضیه سخت به خشم آمده بود ، دستور اشغال ایتالیا را صادر کرد ، نیروهای آلمانی وارد ایتالیا شده و در حدود دو سوم این کشور از جمله رم را اشغال نمودند. این نیروی به فرماندهی فیلد مارشال آلبرت کسلرینگ موفق شدند که یک خط دفاع مستحکم در جنوب رم ایجاد نموده و تا مدتی پیشروی سربازان آمریکایی و انگلیسی را متوقف نمایند ، موسولینی نیز توسط گروهی از کوماندوهای زبده آلمانی به فرماندهی کلنل اتو اسکورزنی مشهور از زندان آزاد شد))     منبع:  خودروهای زرهی ایتالیا در جنگ دوم جهانی   ویرایش: Siavash75
  4. [quote name='irartesh' timestamp='1373726582' post='321315'] نمیشه به جای استفاده از تابع کوچیک کننده این رو در شرط حلقه قرار داد؟من گزاشتم ولی اگر هر دو حالت رو بزنی اصلا خارج نمیشه! (q!="q") || (q!="Q") [/quote] با درود دوست من اگر مشکل در خروج از برنامه در زمان ورود رشته q است می توانید کد را به شرح زیر اصلاح نمایید : [CODE] using System; using System.Collections.Generic; using System.Linq; using System.Text; using System.Threading.Tasks; /////////irartesh namespace ax_or_barax { class Program { static void Main(string[] args) { string q ; do { Console.Write("Type your word:"); string word = Console.ReadLine(); if (word == "") { Console.WriteLine("Your text not correct"); } else { int num = word.Length; num -= 1; char[] caar = new char[num]; caar = word.ToCharArray(); for (int i = num; i >= 0; i--) { Console.Write(caar[i]); } } Console.WriteLine("\nIf you want exit press q"); q = Console.ReadLine(); } while (q.ToLower() != "q"); } } } [/CODE]
  5. [center][img]http://s4.picofile.com/file/7830595371/HG.jpg[/img][/center] [color=#494949][font=tahoma][size=3]در این آلبوم تصویری بعضی از مهمترین سلاحهای کمری مورد استفاده در جنگ دوم جهانی اجمالا مورد معرفی قرار می گیرند. گمان می کنم مشاهده این تصاویر خالی از لطف نباشد.[/size][/font][/color] [center][color=#494949][font=tahoma][size=3]لینک دانلود :[/size][/font][/color][/center] [center][url="http://s3.picofile.com/file/7830597418/ww2hg_WWW_YASHAMR_IR_.pdf.html"]سلاحهای کمری جنگ دوم جهانی[/url][/center]
  6. [quote name='behnamsniper' timestamp='1372517054' post='318726'] سلام آقای محمدی رفیع ورودتون رو به میلیتاری تبریک میگم و امیدوارم در کنار بچه های ایران عزیز که شوق به دانستن در اونها موج میزنه روزهای خوبی داشته باشید دورادور جویای احوال شما از آقای اشرفی بودم در همیشه زندگی موفق و سربلند باشید [/quote] از محبت و لطف شما سپاسگزارم
  7. [center][img]http://s2.picofile.com/file/7823732468/TYPEOFTANKS.jpg[/img][/center] [size=5][color=#494949][font=tahoma]در بسیاری از مواقع تانک به عنوان تنها ماشین زرهی مد نظر افراد قرار می گیرد در صورتی که در دنیای تجهیزات و ماشین آلات زرهی ، انواع متعددی از جنگ افزارها به چشم می خورند که از نظر وظیفه و عملکرد کاملا با تانک متفاوت می باشند در حالیکه ممکن است از لحاظ ظاهری تفاوت زیادی با تانک نداشته باشند.[/font][/color] [color=#494949][font=tahoma]در این مقاله کوتاه و مختصر سعی شد که چند مورد ازانواع ماشین های زرهی خانواده تانک به صورت اجمالی معرفی گردند.[/font][/color][/size] [center][size=5][color=#494949][font=tahoma]لینک دانلود :[/font][/color][/size][/center] [center][url="http://s4.picofile.com/file/7823733866/TYPE_OF_TANK_WWW_YASHAMR_IR_.pdf.html"][color=#ff0000][size=5]نگاهی بر انواع ماشینهای زرهی[/size][/color][/url][/center]
  8. [quote name='maysam2007' timestamp='1371755802' post='317192'] با سلام. فکر می کنم دور از انصافه که برای قدردانی از نوشته های خوب شما، فقط به یه مثبت دادن اکتفا کنیم. بنده از طرف خودم و همه دوستان میلیتاری صمیمانه ازتون تشکر می کنم. ان شاء الله موفق و مؤید باشید. یا حق [/quote] از شما و همه دوستانی که به من محبت دارند ، بی نهایت سپاسگزارم
  9. [center][size=5]سلاح جهنمی ( بمب افکنها در جنگ دوم جهانی - قسمت اول بمب افکنهای انگلیسی ) تقدیمی از مهندس یاشا محمدی رفیع[/size][/center] [center][img]http://s4.picofile.com/file/7811411284/WW2BOMBER.jpg[/img][/center] [size=5][color=#494949][font=tahoma]بمب افکنها را می توان مهم ترین سلاح دوربرد مورد استفاده در جنگ جهانی دوم دانست ، با استفاده از بمب افکنها بود که ارتشهای درگیر موفق شدند اهداف بسیار مهم صنعتی ، نظامی و... را در دورترین نقاط کشور دشمن مورد حملات سنگین قرار دهند.[/font][/color] [color=#494949][font=tahoma]بمب افکنها چنان تاثیر عمیقی بر سرنوشت جنگها گذاشتند که بسیاری از ارتشهای جهان در دکترین های رزمی نوین خود ، این سلاح را به عنوان یکی از مهم ترین پارامترهای موفقیت مورد توجه قرار دادند.[/font][/color] [color=#494949][font=tahoma]وظیفه اصلی بمب افکنها طی جنگ دوم جهانی ، اجرای بمبارانهای استراتژیک بر روی اهداف صنعتی ، اقتصادی و ... بود اما در کنار این وظیفه ، بمب افکنها در امور پشتیبانی تاکتیکی هوایی و پشتیبانی هوایی نزدیک در میادین رزم نیز مورد استفاده قرار می گرفتند.[/font][/color] [color=#494949][font=tahoma]در جنگ جهانی دوم ، بمب افکنها تبدیل به یک راه حل تکنولوژیکی برای موازنه نیروها در برابر برتری عددی دشمن شدند.با استفاده از بمب افکنها طرفین درگیر موفق شدند با کمترین تلفات انسانی و مالی بیشترین خسارت را به ساختارهای نظامی ، صنعتی ، اقتصادی ، شهری و ... وارد نمایند.[/font][/color][/size] [center][color=#ff0000][size=5][font=tahoma]لینک دانلود :[/font][/size][/color][/center] [center][size=5][url="http://s4.picofile.com/file/7811413973/WW2BOMBER_WWW_YASHAMR_IR_.pdf.html"]سلاح جهنمی ( بمب افکنها در جنگ دوم جهانی قسمت اول )[/url][/size][/center]