امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

بسم الله

سلام
انشا الله توی این تاپیک همه راههایی رو که به ذهنمون میرسه برای اینکه آمریکابتونه با تاکتیک سوارم ایران مقابله کنه بنویسیم. گذاشتن خود جای دشمن یکی از مهمترین کارها برای بررسی تاکتیکهای خودیست.

شرایط رو هم اینها در نظر می گیریم.

آمریکا :
یک ناوگروه شامل
یک ناو هواپیما بر + هواپیماهاش
چهار ناوشکن + هلیکوپترها
یک زیردریایی
بقیه ناوشکنها و ناوهای محافظ حاظر در منطقه (؟)
هواپیماهای P3

گزارش ویکی پدیا:
[align=left]
Task Force 50, Battle Force (~1 x Forward Deployed Car[align=left]rier Strike Group)
Task Force 51, Amphibious Force (~1 x Expeditionary Strike Group)/Expeditionary Strike Group Five/TF 59 (Manama, Bahrain)
Task Force 52, mining/demining force
Task Force 53, Logistics Force[5]/Sealift Logistics Command Central, Military Sealift Command (MSC replenishment ships plus USN MH-53E Sea Stallion helicopters and C-130 Hercules, C-9 Skytrain II and/or C-40 Clipper aircraft)
Task Force 54, (dual-hatted as Task Force 74) Submarine Force
Task Force 55, Operation Iraqi Freedom: Constellation Carrier Strike Force; June 2003: mine clearing force, including elements from the U.S. Navy Marine Mammal Program
Task Force 56, Navy Expeditionary Combat Command force.[6]
CTG 56.1 Explosive Ordnance Disposal / Expeditionary Diving and Salvage[7]
CTG 56.2 Naval Construction Forces
CTG 56.3 Expeditionary Logistics Support; Provides logistics support for USN/USA/USMC, cargo movement and customs throughout AOR
CTG 56.4 Riverine; Provides riverineprotection of waterways from illegal smuggling of weapons, drugs and people
CTG 56.5 Maritime Expeditionary Security; Provides anti-Terrorism/Force Protection of land/port/littoral waterway operations for USN and Coalition assets, as well as point defense of strategic platforms and MSC vessels
CTG 56.6 Expeditionary Combat Readiness; Provides administrative “Sailor support” for all Individual Augmentees, and administers the Navy Individual Augmentee Combat Training Course and Warrior Transition Program
Task Force 57, (dual-hatted as Task Force 72) Patrol and Reconnaissance Force (P-3 and EP-3 Maritime Patrol and Reconnaissance Aircraft)
Task Group 57.1
Task Group 57.2 - in October 2006, consisted of VP-8, VP-9, VP-16, and VP-46.[8]
Task Force 58, Maritime Surveillance Force (Northern Persian Gulf)
Task Force 59, Expeditionary Force/Contingency Force (when required, e.g. July–August 2006 Lebanon evacuation operation, in conjunction with Joint Task Force Lebanon) In February 2007 it was conducting Maritime Security Operations[9] and as of Nov. 2, 2007, it was running a crisis management exercise.
[/align]
----------------------------------------------------------------------------------
ایران :
موشک خلیج فارس
موشک اندازهای ساحلی (کروز)
قایقهای عاشورا
قایقهای تندرو سراج
قایقهای کلاس پیکاب و مشابه
ناو محافظ جماران و بقیه کلاس الوند
3 هواپیمای p3

اگر دوستان نظری در مورد تجهیزات و آرایش طرفین دارند زودتر بگن
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
دست ایران خیلی باز تر از این حرفاست! ما شناور های بیشتر و قوی تری نسبت به لیست بالا مثل باور یا همون ذولفقار و قایق های پرنده و ... رو هم داریم ولی کلا نیازی به استفاده از اونا در مواجهه با ناو گروه آمریکایی نیست
راه های بهتری هست که تلفات مارو به حداقل می رسونه.
مثلا استفاده ی انبوه از بدون سرنشین کرار همراه با بمب های نقطه زن! و شلیک همزمان موشکهای خلیج فارس و کروز و همچنین شهاب 3 با کلاهک خوشه ای! همینا واسه ناو گروه کافیه اگه تعدادشون مناسب باشه!
در نهایت حمله ی قایق های و تصرف کامل ناو ها!
البته اگه خدایی نکرده زمانی بخواد جنگ شه مطمئنا با ناوگروهی در خلیج فارس مواجه نمیشیم! چون خوب از قدرت ایران خبر دارن و نیروهاشون رو به کشتن نمیدن
  • Upvote 3
  • Downvote 3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
من فکر کردم تایپیک خبریه - این که اصلا خوب نیست ما به دشمن کمک فکری بدیم ؟ مطمئن باشید این مطالبی که اینجا مطرح میشه دورازچشم ایادی و جاسوسان آمریکا و اسرائیل نیست وببخشید جسارت نباشه اصلا نمیفهمم قصد شما از ایجاد این تایپیک چیه؟ یک طرح بدیم که آمریکا اون رو اگه انجام بده میتونه به ما پیروز بشه؟ من که همچین راهی رو درست نمیدونم به نظرم کسی اگه طرحی داره هم نده بهتره -
پیشنهاد میکنم شما موضوع رو عوض کنی و برعکس راهکارهای موفقیت بر ناوگان عظیم متحدین رو از دوستان بخواهید
  • Upvote 2
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote]دست ایران خیلی باز تر از این حرفاست! ما شناور های بیشتر و قوی تری نسبت به لیست بالا مثل باور یا همون ذولفقار و قایق های پرنده و ... رو هم داریم ولی کلا نیازی به استفاده از اونا در مواجهه با ناو گروه آمریکایی نیست
راه های بهتری هست که تلفات مارو به حداقل می رسونه.
مثلا استفاده ی انبوه از بدون سرنشین کرار همراه با بمب های نقطه زن! و شلیک همزمان موشکهای خلیج فارس و کروز و همچنین شهاب 3 با کلاهک خوشه ای! همینا واسه ناو گروه کافیه اگه تعدادشون مناسب باشه!
در نهایت حمله ی قایق های و تصرف کامل ناو ها!
البته اگه خدایی نکرده زمانی بخواد جنگ شه مطمئنا با ناوگروهی در خلیج فارس مواجه نمیشیم! چون خوب از قدرت ایران خبر دارن و نیروهاشون رو به کشتن نمیدن[/quote]

فکرکنم شما دوست عزیز هم مثل من اول اشتباه متوجه شدید - موضوع برعکسه - یک بار دیگه متن رو بخونید و نوشته بالاتر اینجانب رو ملاحظه بفرمائید
  • Upvote 1
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote][quote]دست ایران خیلی باز تر از این حرفاست! ما شناور های بیشتر و قوی تری نسبت به لیست بالا مثل باور یا همون ذولفقار و قایق های پرنده و ... رو هم داریم ولی کلا نیازی به استفاده از اونا در مواجهه با ناو گروه آمریکایی نیست
راه های بهتری هست که تلفات مارو به حداقل می رسونه.
مثلا استفاده ی انبوه از بدون سرنشین کرار همراه با بمب های نقطه زن! و شلیک همزمان موشکهای خلیج فارس و کروز و همچنین شهاب 3 با کلاهک خوشه ای! همینا واسه ناو گروه کافیه اگه تعدادشون مناسب باشه!
در نهایت حمله ی قایق های و تصرف کامل ناو ها!
البته اگه خدایی نکرده زمانی بخواد جنگ شه مطمئنا با ناوگروهی در خلیج فارس مواجه نمیشیم! چون خوب از قدرت ایران خبر دارن و نیروهاشون رو به کشتن نمیدن[/quote]

فکرکنم شما دوست عزیز هم مثل من اول اشتباه متوجه شدید - موضوع برعکسه - یک بار دیگه متن رو بخونید و نوشته بالاتر اینجانب رو ملاحظه بفرمائید[/quote]

بله درست میفرمایید
نظرمو پاک کنم؟؟
  • Upvote 1
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
احتمال داره دشمن هم مثل ما رو بياره به استفاده گسترده از قايق هاي تند رو و هليكوپتر هاي رزمي خودش و اگر هواپيماهاي خودشو تو فضاي خليج فارس پخش كنه و ناوهاي خودشو از خليج فارس دور كنه به جاي امن ببره كار ما مشكل ميشه چون اكثر قايق هاي تند روي ما در مقابل هواپيما ها و هليكوپتر هاشون بي دفاع هستند و راحت مي تونن از راه دور هدف قرار بگيرند
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
یکی از تسلیحاتی که آمریکایی‌ها گفته‌ند به درد مقابله با قایق‌های تندرو در محیط‌های نزدیک به ساحل مثل خلیج فارس می‌خوره، شناورهای Littoral combat ship یا LCS هستند که تا به حال دو فروند ازشون ساخته شده.
http://en.wikipedia.org/wiki/Littoral_Combat_Ship
این کشتی‌ها می‌تونن دو تا بالگرد حمل کنند و به عنوان مرکز ارسال قایق هم استفاده بشوند. آمریکا می‌خواد ۵۵ تا از این‌ها بخره.

اون لیزرهایی هم که توی تاپیک سراج توسط یکی از دوستان بهش اشاره شد جالب هستند، چون بردشون بیش از دو برابر فالانکس هست و خود آمریکایی‌ها گفته‌ند که به درد هدف قرار دادن قایق‌های متعدد می‌خوره:
http://www.scientificamerican.com/article.cfm?id=laser-downs-uavs
البته هنوز خیلی مونده عملیاتی بشوند.

غیر از این‌ها، اگر در اینترنت سرچ کنید آمریکایی‌ها در باره‌ی مقابله با تاکتیک‌های سوارم ایران در خلیج فارس مطلب زیاد نوشتند. کافیه سرچ کنید countering asymmetric threats littoral OR sea OR navy
مثلاً من اینها رو پیدا کردم:
http://dodreports.com/pdf/ada525224.pdf
ترجمه‌ی عنوان: غلبه بر تهدیدات نامتقارن در محیط نزدیک به ساحل (از دانشکده‌ی جنگ دریایی آمریکا)

http://dodreports.com/pdf/ada401088.pdf
ترجمه‌ی عنوان: هنر عملیاتی می‌تواند تهدید نامتقارن قایق‌های کوچک را در عملیات‌های مهم بی‌اثر کند (از دانشکده‌ی جنگ دریایی آمریکا)

www.dodccrp.org/events/10th_ICCRTS/CD/papers/053.pdf
ترجمه‌ی عنوان: جنگ دریایی شبکه‌محور - مقابله با سوارم شناورهای تندروی تهاجمی نزدیک به ساحل (از برنامه‌ی همکاری فنی کشورهای استرالیا، کانادا، نیوزیلند، انگلیس و آمریکا)

[quote]من فکر کردم تایپیک خبریه - این که اصلا خوب نیست ما به دشمن کمک فکری بدیم ؟ مطمئن باشید این مطالبی که اینجا مطرح میشه دورازچشم ایادی و جاسوسان آمریکا و اسرائیل نیست وببخشید جسارت نباشه اصلا نمیفهمم قصد شما از ایجاد این تایپیک چیه؟ یک طرح بدیم که آمریکا اون رو اگه انجام بده میتونه به ما پیروز بشه؟ من که همچین راهی رو درست نمیدونم به نظرم کسی اگه طرحی داره هم نده بهتره -
پیشنهاد میکنم شما موضوع رو عوض کنی و برعکس راهکارهای موفقیت بر ناوگان عظیم متحدین رو از دوستان بخواهید[/quote]دوست عزیز خود آمریکایی‌ها دارند به شدت روی این موضوع کار می‌کنند و بعید می‌دونم ما بتونیم چیز جدیدی بهش اضافه کنیم. ولی این تاپیک این خوبی رو داره که به ما ایده می‌ده برای مقابله با روش‌های مقابله‌ی آمریکا با تاکتیک سوارم! یعنی ضدضدسوارم.
  • Upvote 6

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
میشه لیزرو روی هلیکوپتر سنگین نصب کنی و خارج از برد دوش پرتاب ها ی قایق تحت پوشش F35 قایقارو هدف قرار بدی هر چند شاید با توپ با گلوله خوشه ای این کار راحت تر و سریعتر باشه اما این طوری میشه بدون ایجاد صدا و بدون اینکه قایق های دورتر متوجه بشوند افراد توی قایق کشت اگر افراد هدف باشند لیزر می تونه بسیار سریع باعث کور شدن یا مرگ بشه به دلیل خدمه کم قایق ها اگر یک نفر هم آسیب ببینه قایق قابلیت تهاجمیشو از دست می ده و یا آسیب پذیر میشه مطمئنا لیزر برای نابودی انسان انرژی کمتری نیاز داره تا نابودی قایق و این یعنی برد بیشتر یا لیزر سبکتر و ارزانترعلاوه بر تمام مزایای ذکر شده هزینه حمله بسیار کم میشه (مگر اینکه هلیکوپتر هدف قرار بگیره ) و قایق ها سالم میمونند که میشه از آنها استفاده کرد که با توجه به قیمت بالای قایق ها( تقریبا 1 میلیون دلار قایق اسپرت خود شرکت قیمت داره با تجهیزات توی قایق و رادارگریز بودن قایق و ... بیشتر میشه) و تعداد زیاد قایقها مبلغ قابل توجهی میشه . از P3 هم میشه برای لیزر سنگین استفاده کرد هر چند با وجود ارزش قایق هلیکوپتر با لیزر سبک بهتراست .

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote]میشه لیزرو روی هلیکوپتر سنگین نصب کنی و خارج از برد دوش پرتاب ها ی قایق تحت پوشش F35 قایقارو هدف قرار بدی هر چند شاید با توپ با گلوله خوشه ای این کار راحت تر و سریعتر باشه اما این طوری میشه بدون ایجاد صدا و بدون اینکه قایق های دورتر متوجه بشوند افراد توی قایق کشت اگر افراد هدف باشند لیزر می تونه بسیار سریع باعث کور شدن یا مرگ بشه به دلیل خدمه کم قایق ها اگر یک نفر هم آسیب ببینه قایق قابلیت تهاجمیشو از دست می ده و یا آسیب پذیر میشه مطمئنا لیزر برای نابودی انسان انرژی کمتری نیاز داره تا نابودی قایق و این یعنی برد بیشتر یا لیزر سبکتر و ارزانترعلاوه بر تمام مزایای ذکر شده هزینه حمله بسیار کم میشه (مگر اینکه هلیکوپتر هدف قرار بگیره ) و قایق ها سالم میمونند که میشه از آنها استفاده کرد که با توجه به قیمت بالای قایق ها( تقریبا 1 میلیون دلار قایق اسپرت خود شرکت قیمت داره با تجهیزات توی قایق و رادارگریز بودن قایق و ... بیشتر میشه) و تعداد زیاد قایقها مبلغ قابل توجهی میشه . از P3 هم میشه برای لیزر سنگین استفاده کرد هر چند با وجود ارزش قایق هلیکوپتر با لیزر سبک بهتراست .[/quote]
سلام
طرح شما کمی مشکل دار هست

قرار هست از چه نوع لیزری استفاده بشه با چه توانی ؟ با توجه به ابعاد کوچیک هلیکوپتر نمیشه از لیزر شیمیایی استفاده کرد بنابراین باید پرسید منبع نیرویی که قرار هست لیزر را شارژ بکنه از کجا تامین میشه ... حالا مشکل اصلی تجهیزاتی با اون ابعاد چطور قرار هست روی یک هلیکوپتر سوار بشه !
به فرض دو مشکل بالا حل شد ایا این لیزر انقدر توان و دقت داره که در بدنه قایقی که با اون سرعت بالا در حرکت هست تاثیر بگذاره ( ضمن اینکه توجه کنید اکثر قایق های تندرو سپاه دارای کابین و سر پوشیده هستند )
مسله بعدی برد سلاح هست اون لیزر پدافندی که امریکایی ها امتحان کردند گفته شده دو برابر فلانکس برد داره که با ارفاق و فرجه میشه چیزی کمتر از 10 ک م با این حساب بهتر نیست از تسلیحات متعارف استفاده کرد..
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
لیزر اکسیژن ید COIL را روی 747 نصب کردند برای هدف قرار دادن موشک بالستیک موفق بود شاید بشه سبکتره شو روی هلیکوپتر سنگین نصب کرد روی P3 هم که راحت میشه برد دوش پرتاب فوقش 5 کیلومتره بیشتر نیست

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
بسم الله

دقیقا هدف این تاپیک اینه که خودمون رو جای دشمن بگذاریم.
چراکه مطمئنا آمریکایی ها از مدتها پیش متوجه تهدید تاکتیک سوارم شده اند و برایش راهکار اندیشیده اند. اگر ما اینجا خود را جای آنها بگذاریم می توانیم حدس بزنیم چه ضد سوارمی می خواهند بسازند و ضد ضد سوارم بتوانیم بسازیم و / یا تاکتیکهای خود را پخته تر کنیم.

قضیه لیزر که خیلی بعید است.
اولا منبع انرژی آن؟ قاعدتا کسی نمی تواند 747 را با p3 مقایسه کند! حجم و وزنی که اولی بلند می کند خیلی خیلی بیشتر است. هلیکوپتر که جای خود!
ثانیا لیزر به افراد اصابت نمی کند چرا که محفظه آنها تقریبا سر پوشیده است و باید خود قایق را از کار بیندازد. و این هم در سرعت بالا سخت است، و احتمال دارد که اصلا قایق ها تا 10 کیلومتر نزدیک نشوند چرا که برد موشکی مثل نصر و کوثر بیش از 10 ک.م. است.
ثالثا یک مسئله مهم هم کشف قایقهاست که بسیار سخت است.

در مورد استفاده از قایقهای تندرو نیز بعید است، چرا که آنها پایگاه کافی برای این کار ندارند؛ مگر ناو قایق بر! بسازند. چرا که اینها در تعداد زیاد قابل استفاده اند نه 10-20 تا

اما به نظر من، مهمترین ابزار آنها «شبکه سازی» است. یعنی فرض کنید سه ناوشکن شبکه شده هرکدام با دو توپ خود دور تا دور یک قایق سریع را هدف قرار دهند. قایق اگر سر جای خود بماند که هدف قرار می گیرد، به هر طرف هم حرکت کند هدف قرار می گیرد. حالا اگر تعداد توپها بیشتر باشد کار برای قایق سختتر می شود.

----------------------------------------
آرایش دو طرف را نیز اصلاح کنم :
در طرف ایرانی پهپادهای کرار و ...، بالگرد شاهد 285 (درست نوشتم؟ همون کوچیکه) بالگردهای سی استالیون، قایقهای پرنده باور زیردریاییهای کلاس کیلو، و زیردریاییهای کوچک ما را نیز باید حساب کنیم.


آرایش طرف آمریکایی[b] در ابتدا [/b]احتمالا فاصله 300 کیلومتری ناوگروه از دورترین پایگاه ایران خواهد بود. اما توجه داشته باشیم که استراتژی سوارم ایران بیشتر دفاعی است. یعنی قصد ناوگان آمریکا پیشروی به سمت ایران است و باید بالاخره نزدیک شوند وگرنه که به اهداف خود نرسیده اند و ما خود به خود پیروزیم.
به هر حال اینجا هدف بررسی درگیری در سطح تاکتیکی است و فرض می کنیم ناوگان دو طرف به برد درگیری رسیده اند. وگرنه که مواجهه دریایی نخواهد بود و حمله هوایی است و سرکوب دفاع هوایی (سید) که بحث سید و آنتی سید قبلا مطرح شده.

به زودی یک شبیه سازی از درگیری شبکه شده با قایق توسط توپ رو از خودم منتشر! می کنم، انشاالله

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
اگه هدف نابودی قایق باشه با گلوله توپ خوشه ای از هلیکوپتر یا بمب خوشه ای از هواپیما به سادگی امکان پذیره برای پیدا کردن موقعیت قایق ها در شب میشه از مادون قرمز استفاده کرد و صدای موتور قایق ها هم به راحتی قابل دریافته در روز میشه از ماهواره استفاده کرد هر چند من نظرم لیزره که گویا برای دوستان چندان جالب نیست در کل قایقها گرون تر از آن هستند که در دکترین کمیت قابل استفاده باشند و در جنگ بلند مدت در صورت موفقیت تکنیک سوارم باز هم ضرری که به دشمن می زنند با هزینه تجهیزات و نفرات قایق ها فرقی ندارد به خصوص اگر احتمال مرگ افراد قایق را با افراد ناو مقایسه کنیم به هر حال هزینه آموزش و افراد در جنگ بسیار زیاد است

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
بسم الله

فرض کنیم یک قایق پر سرعت با سرعت 70 گره در حال حرکت باشد یعنی 130 کیلومتر برساعت یعنی 36 متر بر ثانیه.

یک بمب خوشه ای سقوط آزاد را در نظر می گیریم که از ارتفاع حدود 10هزار پا یعنی حدود 3333 متر سقوط کند.
این بمب چیزی حدود129 ثانیه نیاز به زمان دارد تا به سطح دریا برسد. در عرض این 100 ثانیه قایق می تواند 3600 متر حرکت کند.

این بمب :
The CBU-71( )/B 370 kg (815 lb) anti-personnel/anti-material cluster bomb consisted of 670 BLU-86( )/B fragmentation bomblets in an SUU-30A/B dispenser
[url=http://www.designation-systems.net/usmilav/asetds/u-c.html]لینک منبع[/url]
وزنی حدود 370 کیلو دارد و در محدوده ای 300 در 500 متری 670 بمبچه را پخش می کند.
[url=http://unsd.macrossroleplay.org/b52stratofortress.html]لینک منبع[/url]

لذا قایق به سادگی می تواند از محدوده پخش بمبچه ها فرار کند مگر اینکه بیش از 200 بمب شلیک شود که محدوده حرکت قایق را کاملا پوشش دهد که این امر امکان پذیر نیست چرا که حتی یک ب 52 هم نمی تواند بیش از 45 تای آن را حمل کند

یک گلوله توپ را نیز با سرعت 1000 متر بر ثانیه در نظر می گیریم که از 10 کیلومتری به سمت این قایق شلیک می شود.
برای طی کردن 10000متر نیاز به 10 ثانیه زمان دارد.
در این 10 ثانیه قایق 360 متر حرکت کرده، حالا آیا گلوله خوشه ای داریم که 360 متر شعاع را پوشش دهد؟
با مقایسه با بمب بالا بعید است چنین گلوله ای داشته باشیم.


icon_wink پس بمب و گلوله های خوشه ای در صورتی که قایق تاکتیک مناسب داشته باشد و ثابت نماند نمی توانند آن را نابود کنند.
  • Upvote 1
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
بنام خدا و با تبریک تولد امام هشتم
خوب با فرض صحبت دوستم lord-Soldier و به امید بررسی طرح ضد این روش - روش زیر چیزیه که الان آمریکا داره روش بطور جدی کار میکنه و اهداف سریع مثل قایقهای ما رو با گلوله های انرژی جنبشی میزنه


ركوردي تازه در جنگ‌افزار
نابودی هدف در ۱۶۰ کیلومتری با ۸ برابر سرعت صوت
فناوری - مرکز جنگ سطحی نیروی دریایی آمریکا در ویرجینیا مدعی ابداع سلاح جدیدی شده که می‌تواند با استفاده از انرژی جنبشی 33مگاژول، هر هدفی را تا فاصله 160 کیلومتری با سرعتی هشت برابر سرعت صوت منهدم کند.


به گزارش سرویس فناوری خبرگزاری دانشجویان ایران، ایسنا، این ابرسلاح پس از انجام آزمایش‌ها در میدان تیر نیروی دریایی آمریکا به عنوان قوی‌ترین سلاح دنیا شناخته شده است.

پس از شلیک توسط توپ الکترومغناطیسی در مرکز جنگ سطحی نیروی دریایی، گلوله با انرژی جنبشی 33 مگاژول (33 میلیون ژول) از لوله آن خارج شد. این رکوردی جهانی برای انرژی تولید شده در لوله سلاح و 3 برابر بیشتر از رکوردهای پیشین است.

یک مگاژول برابر انرژی جنبشی خودرویی یک تنی است که با سرعت 161 کیلومتر بر ساعت ( 44.7 متر بر ثانیه) حرکت می‌کند و این درحالی است که تاثیر قدرت ضربه این پرتابه 33 برابر بیشتر است؛ به عبارت دیگر، می‌توان اثر این گلوله را با برخورد کامیونی 33 تنی که با سرعت 161 کیلومتر بر ساعت حرکت می‌کند، مقایسه کرد.

هر گلوله این سلاح فقط چند دقیقه لازم دارد تا مسافت 160 کیلومتری را بپیماید و با دقت و سرعتی فراتر از اسلحه‌های معمول به هدف برخورد کند. البته گلوله دارای ماده انفجاری نیست و در اثر ضربه منفجر نمی‌شود، بلکه از انرژی جنبشی فوق‌العاده زیاد خود برای متلاشی کردن هدف بهره می‌برد. این همان روشی است که دولت‌های چین و آمریکا طی سال‌های 2007 و 2008 برای نابودی ماهواره‌های ازکارافتاده آزمایش کردند.

توپ مغناطیسی به جای استفاده از عاملی انفجاری مانند باروت از موج عظیمی از انرژی الکتریکی استفاده می‌کند و به همین دلیل می‌تواند گلوله را در سرعت‌های نزدیک به 8 ماخ (8 برابر سرعت صوت، حدود 2720 متر بر ثانیه یا 9800 کیلومتر بر ساعت) شلیک کند. دانشمندان معتقدند با پیشرفت فناوری این سلاح تا سال 2025، قدرت آن دوبرابر می‌شود و می‌تواند گلوله را در شش دقیقه تا 320 کیلومتری پرتاب کند.
[img]http://www.khabaronline.ir/Images/News/Smal_Pic/images/position1/2010/12/multimedia_pics_1389_9_science_309.jpg[/img]

[img]http://khabaronline.ir/images/2010/12/10-12-17-9155311.jpg[/img]
منبع:خبرآنلاین

حالا با این فرض تو فاصله 10 کیلومتری با فرض حرکت زاویه ای به سمت ناو(ونه موازی با اون)
باید دید با سرعت 70 گره تغییر مسافت زاویه ای اون چقدره - حتی با حالت حداکثر انحراف هم بدلیل اینکه این شلیک بدون شعله است قایق نمیتونه از شلیک اون باخبر بشه و نهایتا اگه تا 4 ثانیه به مسیر قبلیش ادامه بده- مسیرش با کامپیوتر محاسبه شده و 4 ثانیه بعد گلوله به نقطه تقاطع خط سیر گلوله و قایق میخوره - این گلوله فیوز مجاورتی هم میتونه داشته باشه
درهرحال توفاصله زیادتر ممکنه گلوله از نوع هدایتی باشه
خوب حالا ما درمقابل تجهیز ناوهای آمریکا به این سلاح چیکار میتونیم بکنیم؟
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
میشه از metal storm استفاده کرد که روی هلیکوپتر یا هواپیما سوار شده تاپیکش توی سایت هست این لینک تاپیک
http://www.military.ir/modules.php?name=Forums&file=viewtopic&t=2746&start=0

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط Davood
      اواخر دهه ۶۰ و اوايل دهه ۷۰ ميلادي را مي توان نقطه عطف در پيشرفت صنايع موشكي در دنيا دانست زيرا زماني بود كه به تازگي جنگ جهاني تمام شده بود و كشورهاي درگير جنگ جهاني به خوبي ضرورت وجود موشك و جنگ افزارها را درك كرده بودند و با تجربياتي كه به هنگام جنگ كسب كرده بودند توانستند به دنياي جديدي از ساخت سلاح ، موشك و هواپيما قدم بگذارند.
      يكي از اين كشورها كه همواره ابرقدرتي موشكي محسوب مي شد شوروي بود. اتحاد جماهير شوروي با فاصله اي بسيار زياد از رقباي خود در حال پيشرفت بود به خصوص در صنعت هوافضا، ولي اين پيشرفت هنگام فروپاشي اتحاد جماهير شوروي با كمتر از نصف پتانسيل گذشته ادامه يافت.
      البته بايد به اين نكته نيز توجه كنيم كه با وجود چنين فروپاشي، روسيه هنوز هم در صنعت هوافضا از برترين هاست. صنايع موشكي روسيه كه همچون يكي از زيرشاخه هاي صنعت هوافضاست به تبع آن پيشرفت زيادي داشته است. رقابت بسيار جذابي بين كشورهاي روسيه و ايالت متحده آمريكا در زمينه هوافضا وجود دارد كه شايد يكي از دلايل پيشرفت سريع اين صنعت در اين كشورها و فاصله زياد آنها با كشورهاي ديگر همين باشد.
      در ليست موشك هاي روسيه مي توان انواع و اقسام موشك ها را از قبيل موشك هاي هوا به هوا، هوا به زمين، زمين به هوا، بالستيك، اتمي، ضد ماهواره ، ضد كشتي و ضد زيردريايي را ديد. در اين ميان يكي از سري هاي بسيار قوي و با اهميت سري موشك هاي S يا S-300 را مي توان جزو سومين نسل موشك هاي زمين به هوا دانست كه پروژه ساخت و طراحي آن در دهه ۱۹۷۰ شروع شد.
      اين موشك نسبت به موشك هايي كه در زمان هاي قبلش ساخته مي شد خصوصيات متفاوتي داشت. البته تنها در سيستم پرتاب (Launch) آن از سري موشك هاي ۴۸N6 نمونه برداري شده بود كه مي توانست ميان برد يا دوربرد باشد. توسعه و گسترش موشك هاي سري S-300 از سال ۱۹۶۹ آغاز شد كه در آن زمان اين موشك ها به برد ۷۵ كيلومتري رسيده بودند.
      شركت مجرب آلماز (Almaz) مسئوليت طراحي و ساخت را براي نيروهاي زميني و شركت بوكاتف وظيفه طراحي آن را براساس نيازهاي نيروي دريايي روسيه به عهده گرفتند.
      چندي بعد براي به كمال رسيدن اين موشك ها براساس آخرين تكنولوژي هاي راكتي شركت گرونيش (Grunish) نيز به اين جمع پيوست.
      هدف ساخت پروژه، موشكي با برد بالا، سرعت بسيار زياد و قدرت مانوري مطمئن بود. اين موشك بايد كمترين زمان عكس العمل و قابليت استفاده هاي نظامي گوناگون براي حمل كلاهك هاي مختلف و داراي كمترين زمان رسيدن به هدف و نيز قابل اعتماد در زمان پرواز باشد.
      منظور از قابل اعتماد بودن اين است كه هنگام پرواز از ديد رادارها محفوظ باشد و ضد موشك ها نتوانند آن را رديابي كنند،حتي از لحاظ حفاظت اوليه اين موشك ها قرار بود كه در كانتينرهايي جاسازي شوند كه از زمان ساخت در كارخانه به بعد در همان كانتينرها بمانند و حتي سيستم پرتاب آنها نيز در خود كانتينرها تعبيه شود تا بتوانند در كمترين زمان ممكن از هر نقطه اي قابل پرتاب باشند. اين پرتاب به صورت عمودي انجام مي شود. يك لانچر قوي كه مي تواند موشك را تا ارتفاع ۲۰ متري بلند كرده و پرتاب كند. براي اين امر يك جك هيدروليك مدل ۴M330 ساختند كه با سرعت بسيار بالايي اين موشك را آماده پرتاب مي كند.
      S-300P
      يكي از اولين موشك هاي اين سريS-300P است كه به سفارش وزارت دفاع روسیه توليد شد. اين موشك مي تواند كلاهكي را به اندازه ۱۳۳ كيلوگرم با بيشينه برد ۴۷ كيلومتر حمل كند. كمترين برد آن پنج كيلومتر است و مي تواند در ارتفاع ۳۰ متري پرواز كند. سرعتش به سه كيلومتر در ثانيه مي رسد و در ۲۸ ثانيه مي تواند از خود عكس العمل نشان دهد. زمان آماده پرتاب شدنش كمتر از پنج دقيقه است.
      S-300F
      در سال ۱۹۸۴ مدل S-300F ساخته شد. مدل F در اصل موشك متناسب با نيازهاي نيروي دريايي روسيه بود كه از سيستم پرتاب ۵V55RM استفاده مي كند. سرعت آن ۴۶۸۰ كيلومتر در ساعت است و مي تواند كلاهكي به اندازه كلاهك مدل P (۱۳۳ كيلوگرم) ولي با بردي دوبرابر (حدود ۹۰ كيلومتر) را با خود حمل كند. بيشينه سرعت آن ۶۱۲۰ كيلومتر در ساعت و طول خود موشك با كلاهك ۲۵/۷ متر است.كمترين برد آن هفت كيلومتر و سقف پروازش ۲۵هزارمتر است و با سوخت جامد نيروي پيشرانش را تامين مي كند. يك سيستم راداري معروف به ريف روي آن نصب كردند كه مي تواند در يك زمان شش هدف را شناسايي كند و به آنها هجوم برد.
      S-300FM
      مدل S-300FM در سال ۱۹۹۰ ساخته شد كه باز هم مدلي براي نيروي دريايي بود. بسيار مدرن و پيشرفته بود. بيشينه سرعت آن به ۱۰ هزار كيلومتر در ساعت مي رسد، وزن آن ۱۴۸۰ كيلوگرم است و اين تفاوت بيش از هزار كيلوگرمي را مي توان در وضعيت نيروهاي پيشران اين موشك دانست. طول آن ۵/۷ متر، قطرش ۵۲/۰ متر و فاصله دوسر بالچه هاي عقب ۰۳/۱ متر است.
      برد آن ۹۰ كيلومتر است و مي تواند ۱۵۰ كيلوگرم كلاهك را با خود حمل كند. بيشينه سرعتي معادل ۷۵۶۰ كيلومتر در ساعت دارد كه در ارتفاع ۲۵ هزارمتري پرواز مي كند.
      S-300PMU
      مدل ديگر S-300PMU است. اين موشك از لحاظ ظاهري بسيار شبيه مدل FM است حتي وزنش با آن يكي است. طول آن ۹۸/۶ متر، قطرش ۴۵/۰ متر و فاصله دوسر بالش ۰۴/۱ متر است. در ارتفاع ۲۷ هزار متري پرواز مي كند و سوختش از مواد جامد تشكيل مي شود. كمترين بردش پنج كيلومتر و بيشترين برد آن ۹۰ كيلومتر است. مدل بعد در سال ۱۹۹۷ ساخته شد كه در واقع يك نمونه برداري از مدل MU بود. اين موشك MU-2 نام داشت كه از لحاظ اندازه و ابعاد دقيقاً مانند مدل قبلي بود ولي بردش به ميزان ۱۰۵ كيلومتر افزايش يافته بود يعني برد كلي آن به ۱۹۵ كيلومتر رسيد. توانايي حمل آن نيز بيشتر شده است و مي تواند ۱۸۰ كيلوگرم كلاهك را با خود حمل كند. سري ساخت اين موشك ها تا سال اخير ادامه يافت.

      Avia.ir
    • توسط bell214
      مرواریدی در ژرفا
      مصاحبه با خانواده شهيد سرهنگ خلبان «محمدهاشم آل‌آقا»
      قهرمان شکاری (F-14)
      مقدمه:
      مدتها بود كه به صورت جسته و گريخته در محافل گوناگون كه از جنگ و نيروي هوايي صحبتي به ميان مي‌آمد و يادي از شهدا و همچنين شهيد سرهنگ خلبان «محمدهاشم آل‌آقا» مي‌شد، همرزمان و دوستانش در شجاعت، دلاوري، صداقت و خاكي بودن وي اتفاق نظر داشتند. ما نيز پيرو وظيفه‌مان مترصد فرصتي بوديم كه خدمت خانواده معظم شهيد رسيده و نسبت به احوالات وي معرفت بيشتري حاصل كنيم. اشاره كتاب «تامكت‌هاي ايران در جنگ تحميلي» به اين شهيد بزرگوار كه در شماره پيشين از نظرتان گذشت، بهترين بهانه براي اين منظور بود كه به لطف خداوند با دريافت اذن شرفيابي از خانواده شهيد مقصودمان حاصل شد.

      باز هم مثل هميشه خود را در آن‌قدر مرتبه‌اي نمي‌بينم كه رمز و راز شهداي ميهن را بنگارم و به تصوير بكشم، با اين حال براي رسالتي كه بر دوشم سنگيني مي‌كند بهانه خوبي دارم.

      سايلي را گفت آن پير كهن چند از مردان حق‌گويي سخن

      گفت خوش آيد زبان را بر دوام تا بگويد ذكر ايشان را مدام

      گر نيم زايشان از ايشان گفته‌ام خوشدلم كاين قصه از جان گفته‌ام

      محمدهاشم در 27 آبان سال 1324 در خاندان بزرگ «آل‌آقا» كه از خانواده‌هاي سرشناس شهر كرمانشاه مي‌باشد پا به عرصه وجود گذاشت. دوران تحصيل خود در مقاطع ابتدايي، راهنمايي و دبيرستان را در شهر كرمانشاه گذراند. با اعلام مخالفت مادرش با وجود عشقي كه به پرواز داشت از اين كار منصرف شد اما علاقه وافر وي به ارتش كه همانا عشق خدمت به وطن بود باعث شد كه نهايتا به جمع نيروهاي مسلح بپيوندد. به دنبال آن وي پس از شركت در آزمون ورودي، موفق به راهيابي به دانشكده افسري نيروي زميني ارتش شده و با توجه به عطش دروني‌اش در ميل به بال گشودن همزمان در جهت جلب رضايت مادر گام بر مي‌دارد. پس از فارغ‌التحصيلي از دانشگاه افسري اصرار وي كارگر افتاده و مادر به خلبان شدن فرزند راضي مي‌شود. هاشم كه گويي در ابتداي راه قرار دارد با نيروي مضاعفي بلافاصله اقدام كرده و با شركت در آزمون دانشكده خلباني از اين امتحان نيز سربلند بيرون آمده و با رسيدن به آرزوي ديرينه خود به جرگه دانشجويان خلباني نيروي هوايي ارتش مي‌پيوندد. با اتمام كلاسهاي زميني و آموزش مقدماتي پرواز، طبق روال آن روز نيروي هوايي براي تكميل دانش پرواز خود راهي ايالات متحده مي‌شود. با اتمام دوره، مفتخر به دريافت وينگ خلباني شده و راه بازگشت به وطن را در پيش مي‌گيرد. سروان خلبان هاشم آل‌آقا مقارن با سال 1350 به كشور بازگشته و با امريه ستاد فرماندهي نيروي هوايي به عنوان كمك خلبان جنگنده F-4، فانتوم، به پايگاه هفتم شكاري شيراز منتقل مي‌شود. در ادامه در سال 1351 برابر امريه ديگري براي ادامه انجام وظيفه به پايگاه يكم شكاري تهران فرستاده مي‌شود. هاشم در همين سال با دختري در همان محله سكونت پدر و مادرش در شهر كرمانشاه آشنا شده و اين آشنايي به ازدواج اين دو ختم مي‌شود.

      آنها زندگي مشتركشان را در تهران آغاز كرده و پس از حدود 4 سال، در سال 1356 آماده سفري طولاني مي‌شوند. سروان خلبان آل‌آقا براساس صلاحديد فرماندهان وقت به همراه تني چند از خلبانان فانتوم، با خانواده‌هايشان براي آموزش هدايت پرنده پيچيده، انقلابي و جديد نيروي هوايي ارتش، گرومن F-14 تامكت عازم پايگاه نيروي دريايي ايالات متحده در ايالت ويرجينيا مي‌شوند. براي خلبانان باتجربه فانتوم همچون هاشم آل‌آقا پرواز با گربه گرومن و كاربري تسليحاتش كار آنچنان سختي نبود. زيرا در درجه اول F-4 و F-14 هر دو اصلا براي نيروي دريايي ايالات متحده طراحي و ساخته شده و بديهي است كه از يك استاندارد يكسان براي طراحي و ساخت آنها استفاده شده است و در درجه دوم از سه موشك هوا به هواي مورد استفاده تامكت‌هاي ايران، فانتوم قابليت شليك دو موشك آن (AIM-7 اسپارو و AIM-9 سايدوايندر) را دارد. با توجه به اينكه آل‌آقا و همرزمانش در جنگنده فانتوم در چگونگي استفاده از اين دو موشك تجربه كافي و وافي داشتند، فقط مي‌بايست اسلحه اصلي تامكت، موشك اسطوره‌اي هيوز AIM-54 فينيكس و رادار آن هيوز AWG-9 را به‌طور كامل بشناسند. اگر عوامل مذكور را به اضافه هوش و جسارت ايراني كنيم مي‌شود حدس زد كه تمام نفرات اعزامي به راحتي بتوانند دوره خلباني F-14 را با موفقيت و سربلندي طي كنند. پس از پايان دوره در مدت حدود 18 ماه، خلبانان جديد جنگنده جديد در آبان 57 به سرزمين اجدادي خود باز مي‌گردند. با توجه به اينكه كانون فعاليت F-14 در ايران پايگاه هشتم شكاري مي‌باشد، هاشم به همراه خانواده خود از تهران به اصفهان نقل مكان مي‌كند. سكونت آنها در اصفهان مصادف مي‌شود با اوج‌گيري تظاهرات مردمي عليه حكومت پهلوي كه در نهايت به پيروزي انقلاب اسلامي ايران در بهمن 57 منجر شد. وقوع انقلاب در كشورمان سنگ محك بسيار جالبي براي تعيين عيار ارق ملي و حس وطن‌پرستي كاركنان نيروهاي مسلح بود و چه زيبا كه آل‌آقا و همرزمان ميهن‌پرستش در اين آزمون كوچكترين ناخالصي از خود نشان ندادند.

      سروان خلبان محمدهاشم آل‌آقا كه در زمان پيروزي انقلاب از افسران ارشد نيرو محسوب مي‌شد و مدتها بود كه به عنوان استاد خلبان، آموزش خلبانان را به عهده گرفته بود پس از پيروزي انقلاب امر آموزش را با جديت بيشتري پيگير شد. آري او نيز مي‌دانست آموزش صحيح و كامل مهمترين رمز پيروزي بر دشمنان ملت است.

      با شروع جنگ تحميلي فعالانه وارد صحنه نبرد شد و در عين حال از آموزش جوانان غافل نشد تا اينكه به علت رشادت، جديت و جسارت در امور محوله در سال 1362 از طرف فرماندهي وقت نيرو به سمت جانشين فرماندهي عمليات نيروي هوايي ارتش جمهوري اسلامي ايران منصوب مي‌شود.

      رسيدن به پست معاونت عمليات نيرو بهانه خوبي بود تا هاشم در كنار سرهنگ خلبان «عباس بابايي» خود را هرچه بيشتر درگير جنگ كرده و تواناييهاي خود را در اين عرصه، عرضه دارد. بابايي و آل‌آقا همواره پيش از انجام هر عملياتي ابتدا خود مبادرت به شناسايي و ارزيابي هدف از لحاظ موضع پدافندي، سمت حمله و غيره كرده تا عمليات اصلي با خطر كمتر و ديد بازتري صورت گيرد. نكته جالب توجه در اين مطلب اين است كه آنها هرگز گرفتار جو پست و مقام نشده و فقط به اين مساله كه در كجا مي‌توانند منشا اثر باشند توجه داشتند «آري ما چنين جان بركفاني داشتيم».

      هاشم آل‌آقا در درجه اول همانطور كه ذكر شد از فرماندهان ارشد نيرو بود و در درجه دوم مشغله‌هاي فراواني به عنوان طراح عمليات داشت و اين دو مورد كافي بود تا نتواند پروازهاي عملياتي انجام دهد، با اين حال فعالانه در پروازهاي گشتي و اسكورت نفتكش‌ها و كشتيهاي تجاري شركت مي‌كرد و اين‌چنين بود تا به خواست خدا خليج نيلگون و هميشه فارس ايران، مشهد شهيد سرهنگ خلبان محمدهاشم آل‌آقا باشد.

      تقويم‌ها روز 20 مرداد 1363 را نشان مي‌داد و آسمان آبي خليج فارس يكي از گرمترين روزهاي خود را سپري مي‌كرد. هاشم آل‌آقا و كمك خلبانش در يك تامكت طي ماموريتي مشغول اسكورت نفتكش‌ها و كشتيهاي تجاري كشورمان بود. در همين اثنا ناگهان مورد حمله چند فروند جنگنده ميراژ F1 عراقي قرار مي‌گيرد. درگيري آغاز و پس از مدتي جنگ و گريز تامكت‌ها آل‌آقا مورد اصابت موشك شليك شده از طرف جنگنده عراقي قرار گرفته و به درون آب سقوط مي‌كند. شاهدان عيني حادثه كه دورادور ناظر درگيري آنها بودند خطر شليك شدن موشك سوپر 530F-1 به سمت تامكت را به آل‌آقا گوشزد مي‌كنند اما آل‌آقا در جواب آنها مي‌گويد هيچ نشانه‌اي دال بر حمله موشك به سمتشان در سامانه‌هاي هشداردهنده مشاهده نمي‌كند. اين مطلب گوياي آن است كه عراقي‌ها با استفاده از اطلاعات فني كه امريكايي‌ها در اختيار آنها قرار داده بودند در استفاده از نقاط ضعف F-14 كاملا موفق عمل كرده‌اند.

      همسر هاشم كه از چند روز پيش براي ديدن اقوام به كرمانشاه رفته بود در روز بازگشت به تهران كه مصادف مي‌شود با روز شهادت هاشم با شكسته شدن ديوار صوتي شهر كرمانشاه توسط جنگنده‌هاي عراقي مواجه مي‌شود. با مشاهده اين اتفاق گويي به وي الهام مي‌شود كه براي هاشم اتفاقي افتاده اما با ذكر و ياد خدا آرامش يافته و به خود تلقين مي‌كند كه انشاءا... اتفاقي نيفتاده. پس از رسيدن به تهران هرچه منتظر مي‌ماند از تلفن هاشم خبري نمي‌شود. صبرش لبريز شده و با پايگاه هشتم تماس مي‌گيرد. ديسپچ پايگاه با توجه به اينكه تامكت آل‌آقا بازنگشته و هيچ خبر دقيقي دال بر شهادت يا زنده بودنش در دست نيست با جوابهاي سربالا به همسر وي مي‌گويد: «همين الان دوباره براي ماموريتي ديگر به پرواز درآمد. به محض بازگشت مي‌گوييم با شما تماس بگيرد.» با شنيدن اين جوابها و طولاني شدن انتظار، همسر شهيد از وقوع سانحه براي هاشم يقين حاصل مي‌كند. با سقوط تامكت آل‌آقا با توجه به اينكه از اسارت به دست عراقي‌ها و يا شهادتش اطلاعي در دست نبود به اضافه اينكه وي به عنوان جانشين عمليات نيرو در جريان تمام عملياتهاي آتي و استراتژي جاري نيروي هوايي بود به همين علت بلافاصله تمامي طرحهاي نيرو دستخوش تغييراتي اساسي شد. اين قضيه گذشت و نيروي هوايي با اعلام مفقودالاثر شدن هاشم بر ابهامات و سوالات سقوط وي افزود.

      همسر هاشم كه همچنان منتظر بازگشت وي به خانه بود چندين سال پس از مفقودالاثر شدن همسرش در يكي از شبهاي قدر خالصانه دست به دامن ائمه اطهار شده و از آنها مي‌خواهد وجود يا عدم وجود هاشم را براي وي معلوم كنند. توسل وي جواب داده و همان شب خواب شهيد بزرگوار را مي‌بيند. هاشم كه در سبزه‌زارمانندي با لباس خلباني به ديدن همسرش آمده بود در جواب سوال وي كه پرسيد: «هاشم، مي‌خواهم بدانم كه تو هستي يا نيستي؟» مي‌گويد: «من نيستم.» پس از مدت كوتاهي گفتگو، شهيد اظهار مي‌دارد «من سردم است و بايد بروم». همسر شهيد صبح فردا خوابي كه ديده بود را با يكي از علما در ميان مي‌گذارد. در جواب مي‌شنود با توجه به اظهار سرما توسط شهيد، پيكر پاك وي در درون آب قرار دارد. همسر هاشم پس از اين واقعه از شهادت همسرش يقين حاصل مي‌كند و جالب آنكه مدت كوتاهي بعد از طريق نامه رسمي نيروي هوايي اعلام شهادت همسرش را دريافت مي‌دارد.

      ناگفته نماند هاشم آل‌آقا تا پيش از آرام گرفتن در قعر آبهاي خليج فارس چندين بار تا مرز شهادت پيش رفت. حدود سه ماه پيش از شهادت، در بهار سال 1363 صبح يك روز همسر شهيد با كمك مادرش بدون نيت قبلي گوسفندي را قرباني كرده و بين مردم تقسيم مي‌كنند. حوالي ظهر شهيد بابايي با منزل آل‌آقا تماس گرفته و جوياي احوال هاشم مي‌شود. با توجه به اينكه هاشم پس از ترك منزل تماس نگرفته بود، همسر شهيد از وضعيت وي اظهار بي‌اطلاعي مي‌كند. شهيد بابايي از اينكه كسي به همسر هاشم اطلاعات ضد و نقيض نداده، آرام شده و در جواب نگراني وي مي‌گويد كه اتفاقي نيفتاده و هاشم تا ساعاتي ديگر به خانه مي‌رسد. پس از بازگشت شهيد به منزل، هاشم مي‌گويد كه در درگيري با جنگنده‌هاي عراقي، هواپيمايش به شدت صدمه ديده و هيچ اميدي به بازگشت نداشته است. شايد آن قرباني نطلبيده بلاگردانش شده بود!!!

      شهيد سرهنگ خلبان محمدهاشم آل‌آقا كه از باتجربه‌ترين و ارزشمندترين خلبانان تامكت نيروي هوايي ارتش جمهوري اسلامي ايران محسوب مي‌شد با مورد اصابت قرار گرفتن جنگنده‌اش درون كابين ماند تا پيكر پاكش به قعر آبها سقوط و روح بلندپروازش به اوج آسمانها عروج كند. براي خليج هميشه فارس چه افتخاري از اين بالاتر كه چنين مرواريدهاي نابي را در درون خود جاي داده است. مگر مي‌شود خليجي كه فرزندان اين ديار را در دل خود جاي داده نام مجعول عربي را پذيرا باشد، چه اين شيران خصم خروش براي مقابله با همين اعراب خودفروخته به پا خواستند.

      شهيد محمدهاشم آل‌آقا فردي آرام و صبور بود و نسبت به خانواده خود تعصب خاصي داشت و همسرش عامل اخير را مهمترين علت ازدواجش با وي مي‌داند. هاشم هيچ‌گاه از اسرار شغلي خود با همسرش صحبتي به ميان نمي‌آورد و اين مورد تا بدانجا پيش رفته بود كه همسر وي پس از شهادتش به پست واقعي هاشم در نيروي هوايي پي مي‌برد!

      جا دارد در اين جا خاطره‌اي كه سرهنگ خلبان «مسعود اقدام» در كتاب «انتخابي ديگر»1 بيان كرده را بياوريم. اقدام در اين مطلب كه با عنوان «برخورد با پرندگان سيگال» در كتاب مزبور به چاپ رسيده عنوان مي‌كند كه در اوايل جنگ در پروازي به همراه شهيد بزرگوار «عليرضا ياسيني» به قصد انهدام سه سايت موشكي زمين به دريا كه از پشت پايگاه هوايي شعيبيه كشتيهاي كشورمان را مورد اصابت قرار مي‌داد در يك جنگنده F-4 عازم ماموريت مي‌شود. طبق برنامه براي درامان ماندن از رديابي توسط رادارهاي دشمن قرار بود آنها با عبور از 30 مايلي «خورموسي» و پرواز بر فراز باتلاقهاي «فاو» و «ام‌القصر» خود را در موقعيت مناسب به روي هدف برسانند. با عبور از مرز اقدام به عنوان خلبان كابين عقب تمام حواس خود را معطوف بررسي سامانه‌هاي مختلف هواپيما و تهديدات موشكي دشمن مي‌كند تا در صورت شليك بتوانند به موقع با مانور مناسب آن را منحرف كنند.

      خطري احساس نمي‌شد و جنگنده با سرعت بسيار بالا در ارتفاع پايين بر فراز ني‌زارها به حركت خود ادامه مي‌داد كه ناگهان زمين و زمان در جلو چشمان هر دو خلبان تيره و تار شد. اقدام حدود 20 ثانيه بعد به هوش آمده و مشاهده مي‌كند كه جنگنده در يك صعود 50 درجه‌اي در حال گردش به راست است. بلافاصله فرامين هواپيما را در اختيار گرفته و از طريق راديوي هواپيما سعي در برقراري ارتباط با ياسيني مي‌كند. خلبان كابين جلو هيچ عكس‌العملي از خود نشان نمي‌داد. اقدام در همين زمان به بررسي شرايط پرداخت تا متوجه شود چه اتفاقي افتاده. تكه‌هاي گوشت و پر اطراف كابين نشان از برخورد دسته‌اي از پرندگان دريايي (كه در آن سرعت حكم يك گلوله ضدهوايي را دارد) به جنگنده را داشت.

      هواپيما در كنترل بود اما تمام سامانه‌هاي ناوبري از كار افتاده بود. تعيين مسير درست بازگشت تنها با كمك رادار كنترل زمين ميسر بود كه تماسهاي متعدد اقدام با رادار هيچ نتيجه‌اي دربر نداشت. اقدام براي چندمين بار در راديوي هواپيما گفت:

      ـ از ابابيل به رادار! اگر صداي مرا مي‌شنوي جواب بده!

      ناگهان صداي مبهمي به گوش رسيد. بلافاصله تكرار كرد:

      ـ از ابابيل به رادار!

      ناگهان صداي روشن و واضحي در راديو طنين‌انداز مي‌شود!

      ـ ابابيل، من عقابم، به گوشم!

      اين پيام كه در واقع نويد زندگي براي فانتوم و خلبانانش محسوب مي‌شد، صداي خلبان F-14 حاضر در منطقه، شهيد والامقام سروان خلبان «هاشم آل‌آقا» بود. آل‌آقا در ادامه مي‌گويد:

      ـ مشكلي برايتان پيش آمده؟!

      ـ هواپيمايمان صدمه ديده. نمي‌دانم خلبان كابين جلو بيهوش شده يا به شهادت رسيده.

      ـ خونسردي خودت را حفظ كن! سعي كن كنترل هواپيما را به دست بگيري! دارم به سمت شما حركت مي‌كنم.

      وقتي كه آل‌آقا به بالاي سر فانتوم زخمي رسيد گفت:

      ـ ابابيل! همين‌طور به پرواز ادامه بده. مراقب باش از دستگيره صندلي‌پران استفاده نكني! چون چتر صندلي باز شده و بالاي هواپيما رهاست. هواپيمايتان شبيه «آواكس»2 شده است.

      ـ متشكرم! سعي مي‌كنم هواپيما را هدايت كنم. ولي نمي‌دانم چه بلايي سر ياسيني آمده است.

      ـ خونسردي خودت را حفظ كن و همين‌طور به پرواز ادامه بده! من پشت سرت در حركت هستم، نگران نباش!

      موتورها با آن كه با قدرت صد در صد در حال پيشراندن جنگنده بودند با اين حال فانتوم صدمه ديده سرعتي حدود 180 نات داشت كه براي جنگنده سرعت كمي است. پس از مدتي ياسيني نيز به هوش آمده و با اعلام اين كه مي‌تواند جنگنده را هدايت كند، فرمان را در دست مي‌گيرد. نهايتا هواپيما به سلامت در پايگاه فرود آمده و بدين وسيله هاشم آل‌آقا جنگنده F-4 باارزش و دو خلبان ارزشمندتر را به دامان وطن باز مي‌گرداند.

      همسر قهرمان شهيد از آن زمان كه هاشم ديگر به خانه بازنگشت، نگهداري و پرورش دو يادگار شهيد (بابك و بهزاد) را به تنهايي به عهده گرفت و نشان داد كه از حماسه‌سازان ميدانهاي نبرد حق عليه باطل چيزي كم ندارد. وي كه براي فرزندان خود هم پدر بود و هم مادر با تلاشي خستگي‌ناپذير توانست آنها را به سمت مدارج بالاي علمي رهنمون شود. دكتر «بابك آل‌آقا» فرزند ارشد شهيد با ارايه پايان‌نامه دكتراي خود با عنوان «بررسي تاثير محيط هوا ـ فضا بر فيزيولوژي بدن هوانوردان» در سال 1379 توانست در سطح خاورميانه مقام اول را كسب و به دريافت لوح تقدير از دست رييس‌جمهور وقت جناب آقاي «خاتمي» مفتخر شود. لازم به ذكر است پايان‌نامه وي هم‌اكنون در تعدادي از خطوط هوايي به عنوان مرجع تدريس مي‌شود.



      افتخاري ديگر

      از افتخارات ديگر همسر سرافراز شهيد آل‌آقا اين است كه وي خواهر شهيد نيز مي‌باشد. شهيد سروان خلبان «مصطفي صغيري» كه از خلبانان جنگنده F-4، فانتوم نيروي هوايي بود در ماموريتي در روز 23 مهر 1359 كه از پايگاه سوم شكاري همدان به قصد هدفي در شهر سليمانيه عراق برخاسته بود، مركبش در خاك عراق مورد اصابت قرار گرفته و به فيض عظيم شهادت نايل مي‌آيد. متاسفانه باخبر شديم كه چندي پيش همسر اين دلاورمرد عرصه پيكار دارفاني را وداع گفته. ما نيز به نوبه خود با تسليت به خانواده آل‌آقا براي اين مرحومه علو درجات را از درگاه ايزد منان خواستاريم.

      هم‌اكنون براي بزرگداشت مقام والاي 70 تن از خلبانان شهيد نيروي هوايي ارتش كه پيكر پاكشان هرگز به آغوش وطن بازنگشت، يادماني در بهشت زهرا ساخته شده است.

      در پايان از خانواده معظم شهيد آل‌آقا به خصوص همسر بزرگوارشان كه ما را به گرمي پذيرفتند و با شكيبايي پاسخگوي سوالات ما بودند تشكر و قدرداني مي‌كنيم.


      منبع

      مدیران محترم لطفا منتقل کنن...
    • توسط kingraptor
      تاریخچه
      در سال 1974 وزیر دفاع وقت آمریکا خواستار تجدید نظر در هواپیماهای جنگی و القای پروژه هواپیمای تاکتیکی مافوق صوت برای جانشینی هواپیمای اف-4 شد، هواپیماهایی که بتوانند در نیروی هوایی کشورهای عضو ناتو نیز مورد استفاده قرار گیرند. قبل از این تصمیم کمپانی مک دانل داگلاس بطور متوالی شروع به تولید هواپیمای پیشرفته اف-15 نمود، منظور از ساخت این هواپیما حفظ برتری در نبردهای هوایی مقابل هواپیماهای میگ - 23 شوروی بود.

      اف-15 هواپیمای موفقی در مقابل هواپیماهای روسی شد و رکوردهایی کسب کرد. از جمله (حمل سلاح بیشتر ، برد پروازی ، همچنین سرعت اوج‌گیری نسبت به هواپیماهای روسی مشابه‌اش. به دنبال آن شرکت هوافضایی جنرال دینامیکز (General Dynamics) شروع به ساخت مدلهای آزمایش مدرنترین و پیشرفته‌ترین هواپیمای شکاری سبک تاکتیکی به نام اف - 16 نمود.



      مراحل آزمایش
      مدلهای آزمایشی این هواپیما تحت عنوان وای اف - 16 تولید و به مدت 10ماه بر روی آن آزمایشات زیادی انجام شد و این هواپیما تمام مراحل آزمایش را با موفقیت به پایان رساند. پس از پروازهای آزمایشی خلبان هواپیما از سیستمهای کنترل آتش ، دستگاههای ناوبری ، سرعت عمل در مانورها و قبلیتهایی در بدست آوردن سرعت و سقف پرواز اظهار رضایت کرده و موفقیتهایی را به دست آورد. جمعا هواپیمای وای اف-16 ، 286 پرواز آزمایشی انجام داد. طبق آزمایشات اف - 16 کارایی انجام هر ماموریتی در هر نوع شرایط آب و هوای را دارا می‌باشد.

      بی‌نظیر بودن هواپیمای اف - 16 در کلاس شکاریهای سبک
      وزن اف - 16 نصف وزن اف-4 (فانتوم) است. از جمله شعاع گردش اف - 16 نصف اف-4 است و همچنین اف - 16 در نوع خود قابلیتهای حمل سلاح ، نبردهای هوایی و حمله به مواضع زمینی نظیر ندارد. در این هواپیما از سیستم‌های پیشرفته و پیچیده‌ای برای ایجاد برتری نسبی هوایی استفاده شده است.

      دستگاه هدآپ یا سایت (Head up-Sight)
      این دستگاهها عمل نشانه‌روی و قفل کردن رادارها را روی هدف انجام می‌دهند. به گونه‌ای طرح‌ریزی شده که هدف‌یابی و پرتاب موشکهای هوا به هوا و هوا به سطح را بدون هیچ‌گونه اشکالی و با کمترین زمان با ضریب دقت 90% ، یعنی سریع‌تر از هر هواپیمای مشابهی عمل می‌کند.

      دستگاههای ارتباطی و ناوبری
      دستگاهها و کانالهای بسیار مدرن و پیچیده‌ای در اف - 16 بکار رفته است که قادر به فرستادن و دریافت طول موجهای مختلف و رفع اختلالات کانالهای ارتباطی هستند. این دستگاهها شامل سیستم‌های ارتباطی VHF و UHF هستند که در هنگام پرواز کور و اضطراری بدون دید اجازه فرود در هر باندی را به خلبان می‌دهد. دستگاه IFF کار تشخیص دوست از دشمن و کاهش گمراهی هواپیما را انجام می‌دهد و در سیستم جدید ناوبری اف-16 که دستگاه ILS است که به هواپیما اجازه برخاستن سریعتر در مدت کمتر از 5 دقیقه را می‌دهد.

      رادار هواپیما
      پوشش رادار در اف - 16 بگونه‌ای متمایز از دیگر رادارها ، که قادر است 80 درصد از پوشش هوایی را در اختیار خلبان قرار دهد.

      موتور هواپیما
      موتور هواپیما توربوفن اف - 100 پی‌دبلیو - 100 ساخت پرت اندوتینی است که قادر به تولید کششی برابر 11340 کیلوگرم همراه پس سوز و کشش استاتیکی معادل 7711 کیلوگرم می‌باشد که در آن سیستم‌های زیر بکار رفته است :



      ژنراتور سی‌دی‌اس (CDS)
      درایو گیربکس متحرک فرعی
      پمپ هلی هیدرولیک دوبله (دوتایی)
      سیستم بجریان انداختن سوخت جهت
      ابعاد هواپیما
      مساحت بال 28 متر مربع ، فاصله دو نوک بال بدون موشک 9.4 متر ، موشک سایدویندر 10 متر ، زاویه لبه حمله بال 40 درجه و طول هواپیما 14.63 متر ، ارتفاع 5 متر ، فاصله بین ارابه‌های اصلی فرود و ارابه دماغ هواپیما 4 متر ، فاصله بین دو ارابه اصلی 2.387 متر می‌باشد.

      وزنهای هواپیما
      وزن هواپیما همراه سوخت داخلی 10056.6 کیلوگرم ، وزن هنگام بلند شدن 10419 ، کیلوگرم وزن کل هواپیما 14970 ، حداکثر وزن تسلیحات حمل شونده در قسمت خارجی هواپیما 6885.6 کیلوگرم ، وزن خالی هواپیما 6900کیلوگرم.

      تسلیحات
      تسلیحات هواپیما شامل مهمات مختلفی برای ماموریتهای هوا به هوا و هوا به سطح مورد استفاده می‌شود.

      توپ ام - 16 الی 20 میلیمتری ولکان که در سمت چپ کابین خلبان می‌باشد.
      موشکهای برد کوتاه آی ام 9 (سایدویندر) و موشکهای برد متوسط ای آی ام-7 (اسپارو) برای نبردهای هوایی
      تجهیزات سیستم اختلال الکترونیک در رادارهای دشمن (ECM)
      دارای قابلیت حمل بمب‌های از نوع ام کی-28 و ام کی-84 انواع بمب‌های شیمیایی ، خوشه‌ای و ناپالم و راکت . قادر بحمل موشکهای هوا به زمین و هدایت‌شونده تلویزیونی (AIM-65) برای حمله به مواضع زمینی
      اف-16 قادر به حمل یک بمب تاکتیکی اتمی برای حملات هسته‌ای است.
      قابلیتها
      اف - 16 دارای حداکثر سرعتی معادل 2+ برابر صوت ، در ارتفاع 9340 متری ، قادر به بدست آوردن سرعتی معادل 1.6 برابر صوت و همچنین دارای سرعت 1.2 برابر صوت (سرعت صوت برابر با 1224 کیلومتر در ساعت) در سطح دریان می‌باشد.
  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.