IRGCAF

موشک کوتاه برد هوا به هوا PL-7

امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

[align=center]تصویر[/align]

موشک هوایی کوتاهبردPl_7 توسط کارخانه ی موتور هوایی ژوژ و توسعه یافته و در واقع نمونه ی مهندسی معکوس از موشک فرانسوی ماژیک R550می باشد و توسعه موشک از سال 1982 شروع و نخستین شلیک آزمایشی آن در اواخر سال 1984 انجام شد.تولید رسمی از این موشک در سال 1987آغاز گردید.

بر اساس ادعای چینی ها موشکPl_7دارای قدرت مانور بالا توانایی جست و جو خودکار هدف دستیابی به هدف آشیانه و همچنین قابلیت شلیک دور برد (خارج از میدان دید) می باشد اما امکان دارد که یک جست و جو گر مادونه قرمز که در داخل چین توسعه یافته است نیز بر روی موشک نصب شده است که کارایی پایی تری نسبت به موشک ماژیک دارد .

به علاوه این موشک فاقد توانایی حمله از زوایای مختلف می باشد.

اگر چه مدل های صادراتی هواپیمای تهاجمی F_7M ملقب به ایگارد و A_5C; ملقب به فانتان در نمایش های حامل این موشک بودند.

اما هیچ نشانه ای مبنی بر ورود به خدمت این موشک در نیروی هوایی ارتش چین وجود ندارد.

مشخصات

طول موشک:5/2متر

قطر مشک:157/0

وزن در هنگام شلیک:90کیلوگرم

سرجنگی:12کیلوگرم محترقه شدید

نیروی محرکه :یک موتور راکتی با سوخت جامد

سرعت:2ماخ

محدوده G: G 35

برد:5/0تا14کیلومتر

هدایت مادونه قرمز از نوع ردگیر قسمت عقبی

ماهنامه صنایع هوایی

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
برد كمتر(6 در مقابل 15)، تغيير زاويه كمتر، تحمل شتاب G كمتر و سرعت پايينتر باعث شده كه فقط شبيه R-550 باشه!! PL-9 خيلي بهتره، حسگر مادون قرمزش در حد Python 3 است، قابليتهاي جستجو گر ماورا ديدش در حد R-73 است و ميشه از كلاه داراي نمايشگر هم براي جستجوي هدف استفاده كرد. 60 درجه امكان ديد ماورا كه بهتر از AIM-9 L/M است و با R-73 قابل مقايسه است و 120 درجه امكان تغيير زاويه حمله را دارد! برد موشك تغييري نكرده ولي 35 برابر شتاب جاذبه در مدل عادي و 40 برابر شتاب جاذبه رو مدل C موشك ميتونه تحمل كنه! مدل D اين موشك زمين به هوا است و قراره براي نيروي زميني چين در تعداد بسيار محدودي توليد بشه.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
چندین سال پیش شایعاتی منتشر شد که خبر از انطباق و سازگاری موشک های ماژیک با میگ های MiG-29 ایرانی داشت، این موضوع در مورد هواپیماهای F-4 و F-5 هم صادق بود. همین شایعات پایه و اساسی شد برای شایعاتی دیگر که از جمله آن ها می توان به خرید تعداد قابل توجهی موشک های ماژیک از فرانسه توسط ایران اشاره کرد. اما در حقیقت مسئله چیز دیگری بود. نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران در سال 1992 پروژه ای را برای نصب موشک های چینی حرارت یاب PL-7 که خود کپی ناقصی از موشک ماژیک بودند بر روی هواپیماهای F-4 و F-5 راه اندازی کرد. در نمایشی در پایگاه یکم شکاری یا فرودگاه مهرآباد در سال 1995 هواپیماهای F-5 با ریل های جدید موشک های چینی به پرواز درآمدند. این هواپیماها همگی مجهز به موشک های تقریباً بی مصرفPL-7 در موقعیتی عجیب در نوک بال ها نصب شده بودند. این پروژه که با هزینه ای چند میلیون دلاری راه افتاده بود، ابتدا به کمک تکنسین های چینی شروع شد، اما نتایج چندان رضایت بخش نبود. با صدای اعتراضاتی که از پرسنل نیروی هوایی شنیده شد، سرانجام انجام پروژه به کمک چینی ها لغو گردید و پروژه به مجتمع تجهیزات الکترونیکی نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران واگذار شد. این بار موشک PL-7 روی هواپیماهای MiG-29 و F-4 نصب شد. با اینکه موشک PL-7 به تعداد زیاد و البته با قیمت ارزان در اختیار ایران بود، اما هرگز نیروی هوایی این موشک را اسلحه ای واقعاً قابل عملیات روی هواپیماهای ذکر شده به حساب نیاورد.
نه تنها هواپیماهای آمریکایی که در اختیار ایران بودند برای نصب این موشک نیازمند تغییرات عمده بودند بلکه موشک PL-7 جستجوگر بسیار ضیعفی نیز داشت و برد کم آن نیز تقریباً مانع هر گونه هدف گیری با آن می شد. پس از آن که نصب همین موشک روی هواپیمای شنیانگ F-7N هم نتیجه ی چندان دلچسبی به بار نیاورد

دوست عزيز لطفا منبع را ذكر كنيد
منبع : HMSepehr
مترجم : آرمان سيداحمدي

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
این هم تصویری از F-5 نیروی هوایی ایران در حالی که موشک PL-7 بر روی آن نصب شده است !

تصویر

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

چندین سال پیش شایعاتی منتشر شد که خبر از انطباق و سازگاری موشک های ماژیک با میگ های MiG-29 ایرانی داشت، این موضوع در مورد هواپیماهای F-4 و F-5 هم صادق بود. همین شایعات پایه و اساسی شد برای شایعاتی دیگر که از جمله آن ها می توان به خرید تعداد قابل توجهی موشک های ماژیک از فرانسه توسط ایران اشاره کرد. اما در حقیقت مسئله چیز دیگری بود. نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران در سال 1992 پروژه ای را برای نصب موشک های چینی حرارت یاب PL-7 که خود کپی ناقصی از موشک ماژیک بودند بر روی هواپیماهای F-4 و F-5 راه اندازی کرد. در نمایشی در پایگاه یکم شکاری یا فرودگاه مهرآباد در سال 1995 هواپیماهای F-5 با ریل های جدید موشک های چینی به پرواز درآمدند. این هواپیماها همگی مجهز به موشک های تقریباً بی مصرفPL-7 در موقعیتی عجیب در نوک بال ها نصب شده بودند. این پروژه که با هزینه ای چند میلیون دلاری راه افتاده بود، ابتدا به کمک تکنسین های چینی شروع شد، اما نتایج چندان رضایت بخش نبود. با صدای اعتراضاتی که از پرسنل نیروی هوایی شنیده شد، سرانجام انجام پروژه به کمک چینی ها لغو گردید و پروژه به مجتمع تجهیزات الکترونیکی نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران واگذار شد. این بار موشک PL-7 روی هواپیماهای MiG-29 و F-4 نصب شد. با اینکه موشک PL-7 به تعداد زیاد و البته با قیمت ارزان در اختیار ایران بود، اما هرگز نیروی هوایی این موشک را اسلحه ای واقعاً قابل عملیات روی هواپیماهای ذکر شده به حساب نیاورد.
نه تنها هواپیماهای آمریکایی که در اختیار ایران بودند برای نصب این موشک نیازمند تغییرات عمده بودند بلکه موشک PL-7 جستجوگر بسیار ضیعفی نیز داشت و برد کم آن نیز تقریباً مانع هر گونه هدف گیری با آن می شد. پس از آن که نصب همین موشک روی هواپیمای شنیانگ F-7N هم نتیجه ی چندان دلچسبی به بار نیاورد

دوست عزيز لطفا منبع را ذكر كنيد
منبع : HMSepehr
مترجم : آرمان سيداحمدي


واقعا چطوري نيروي هوايي حاضر شده براي اين موشك بي ارزش چند ميليارد تومان هزينه كنه؟؟!!
يعني از ناكارآمد بودن اون بي اطلاع بودن؟؟ خيلي سخته كه اينجوري فكر كنيم كه نيروي هوايي بدون بررسي اقدام به خريد كرده!!

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

لطفا وارد سیستم شوید برای ارسال نظر

شما قادر خواهید بود بعد از ورود به سیستم این نظر را ترک نمایید



ورود به سیستم