پرش به


تصویر
* * * * * 1 رای

شمشیر و انواع آن


  • لطفا وارد حساب کاربری خود شوید تا بتوانید پاسخ دهید
67 پاسخ برای این موضوع

#31 OFFLINE   Reichsmarschall

Reichsmarschall

    مدیر بخش نیروی زمینی

  • Army
  • Others: Magazine, Members, Moderators
  • 1676 ارسال

درجات دریافت شده:

نمایش تمام درجات کاربر

ارسالی 10 January 2012 - 04:46 PM

به به جناب رایش
خوب برادر حالا اینهایی که نوشتی در جواب کی و برای چی بود


خواهش ميكنم جناب فتح عزيز

اينها در جواب كسي نبود و منظور فقط پيشگيري از ورود دوستان ضد تاريخ و ضد ايراني به بحث

بود. اتفاقا يادم رفت از شما بابت ايجاد اين تاپيك تشكر كنم چون واقعا چيز جديد و جالبي از آب در

اومده و اگر اجازه بديد الان ازتون تشكر ميكنم. خيلي ممنون

انشاالله امشب بقيه‌ي مطلب رو ارسال ميكنم.
  • 0

#32 OFFLINE   fath

fath

    Master Sergeant

  • VIP
  • Others: Members
  • 4743 ارسال

درجات دریافت شده:

نمایش تمام درجات کاربر

ارسالی 11 January 2012 - 01:08 AM

خواهش می کنم جناب رایش .منتظر مطالب شما هستم.

و اما 100 عزیز
توی ویکی چیزهای کلی رونوشته و چیز خاصی داخلش نیست مخصوصا اینکه تصویر هم برخی صفحات نداره.
البته در پست های آخر مقاله توضیحاتی در مورد این میدم که چرا من این رده بندی ها رو انجام دادم.و این شمشیرها باعث ایجاد چه سلاح های دیگه ای شدن.
اما در مورد تصاویر شما تصویر اول نوعی دشنه و یا خنجر هست بیشتر دشنه و شمشیر نیست اگر در صفحه ای که از اکتشافات لرستان قرار دادین توجه کنین نسبت به دست انسان به اندازه یک دشنه هست.البته ساختار شمشیرهای ایران با این نوع خیلی نزدیک هست.

دومی و سومی کمی شک دارم ایرانی باشن و بیشتر شبیه شمشیرهای هندی هستن.

سومی بله ایرانی هست.
شمشیر اسکندری که قرار دادین اصالتا یونانی هست.
شمشیر آخری هم که قرار دادین مال زمان بعد از اسلام هست که دسته اون مغولی طراحی شده و تیغه اون عربی مغولی هست.البته شمشیرهای عربی و مغولی خیلی به هم شبیه هستند بجز موارد ریزی در ساخت دسته که در دسته شمشیرهای مغولی از چینی ها تبعیت می کنن ولی عربها نوع دسته خاص خودشون رو دارن.
  • 1

#33 OFFLINE   Reichsmarschall

Reichsmarschall

    مدیر بخش نیروی زمینی

  • Army
  • Others: Magazine, Members, Moderators
  • 1676 ارسال

درجات دریافت شده:

نمایش تمام درجات کاربر

ارسالی 18 January 2012 - 02:42 AM

با عرض پوزش بخاطر تاخيري كه پيش اومد. امتحاناتم شروع شدن.

اول از همه هخامنشيان

همونطور كه ميدونيد اطلاعاتي كه از هخامنشيان به دست اومده اغلب توسط دشمنانشون

يعني يونانيها به ما رسيده و نميشه با قطعيت در مورد همشون صحبت كرد.

از تصاوير ظروف يوناني ميشه قسمتي از ابزار جنگي، لباس رزم و حتي تژاد افراد سپاه

هخامنشي رو تشخيص داد. به تصاوير زير دقت كنيد:

تصویر
يك هاپلايت يوناني و سرباز هخامنشي

تصویر
يك يوناني فوق العاده متمدن و يك ايراني متجاوز(شرمنده، نشد تمدنشو سانسور كنم)

تصویر
سواره نظام سبك اسلحه‌ي هخامنشي

تصویر
سرباز سكا در خدمت هخامنشيان

تصویر
سرباز تبردار سكايي

تصویر
مزدور نوبيايي (اتيوپيايي)

تصویر
داريوش بزرگ (به شمشير در دست داريوش دقت كنيد)

به اين شمشيرها اكيناكه گفته ميشه و براي توضيحش ميشه گفت در واقع يك خنجر بلنده كه

بعد از نيزه و صرفا در درگيري تن به تن استفاده ميشه. مشخصه اكيناكه، غلاف عجيبي هست

كه در نقطه‌ي اتصال به قبضه، شكلي قلب مانند داره. امروزه نمونه‌هايي از اكيناكه‌هاي

هخامنشي به دست اومده كه اغلب طلاكاري شده يا كاملا از جنس طلا هستن و به نظر مياد

مخصوص شاهان يا بزرگان كشوري بودن. براي نمونه ميتونيد به تصاوير زير نگاهي بندازيد:

تصویر
اكيناكه‌ي هخامنشي كاملا سالم از جنس طلا

تصویر
تصوير كامل(سياه و سفيد)

تصویر
نمونه‌ي بازسازي شده

تصویر
اكيناكه‌ي سكايي

تصویر
اكيناكه‌ي سكايي بازسازي شده

تصویر

تصویر
اكيناكه با غلاف (از پارسه)

تصویر
بازسازي نه چندان دقيق اكيناكه‌ي پارسي

تصویر

تصویر
نحوه‌ي حمايل كردن اكيناكه

عذر ميخوام الان دير وقته انشاالله بقيه‌اش باشه بعدا.
  • 2

#34 OFFLINE   fath

fath

    Master Sergeant

  • VIP
  • Others: Members
  • 4743 ارسال

درجات دریافت شده:

نمایش تمام درجات کاربر

ارسالی 24 January 2012 - 12:38 PM

شمشیرهای یونانی:
یونان کشوری است جزیره‌ای در سواحل دریای مدیترانه که از دیرباز دارای تاریخی بلند و فرهنگی خاص بوده است ،‌ به همین دلیل دریانوردی همیشه در تاریخ این کشور جایگاه خاصی داشته و در عین حال آب و هوایی مطبوع و مرطوب را دارا بوده که در کنار مواهب خدادادی باعث میشده مردم آن در رفاهی نسبی باشند.
این شرایط و امکانات در کنار هم باعث ایجاد طبقه ای از جنگاوران در این کشور میشده که نمونه بارز آن‌ها اسپارت ها بوده‌اند.
همچنین در این کشور در دیرباز تأکید فراوانی بر کار و رزم گروهی بوده و روش‌های تاکتیکی را برای رزمیدن در میادین مبارزه به کار می برده‌اند ؛ این موضوع خود باعث ایجاد لزوم به سلاح های خاص هم میشده که هم در سازمان رزم قابل استفاده و کارا باشند و هم توانایی و قدرت کشندگی زیاد داشته باشند.گروه های فالانکس و بعدها لژیونرهای رومی بازمانده این نوع روش رزمی هستند.
در یونان تکیه اساسی بر هنر رزم به شکل تمرین و ممارست رزمی بوده به این معنا که جنگجویان خود را برای سالها به اردوگاه های جنگی فرستاده و در این کمپ ها اقدام به آموزش رزم به آن‌ها می‌کرده اند ؛ در خانواده‌های متمول تر نیز از استادان و افراد میدان رزم دیده برای آموزش استفاده می‌کرده اند و فرزندان خود را با این مبارزات عجین بار می آورده اند.
اما در عین حال دارای روش یا ورزش رزمی مدون مانند آنچه در شرق آسیا قابل مشاهده است نبوده‌اند ؛ و بیشتر مهارت افراد جنگجو بر اساس تجربه و تمرین‌های رزمی بوده ،‌آموزش های دفاع و حمله و تجربیات استادان فن خود در این زمینه.
این موارد مانند اشاراتی که قبلاً در مورد کشورهای دیگر شد و همچنین بعداً در مورد روم و ایران خواهیم دید باعث شده که امروز ورزشی رزمی و بومی از این کشورها باقی نماند که بتوان آن را مورد بررسی قرار داد.
آموزش ها در یونان به صورت خانوادگی و از دوران بچگی بوده و در برهه های زمانی خاص این فرزندان وارد نیروهای نظامی و..... می شده اند و آموزش های تکمیلی می دیده اند .اما غنای رزمی و تکنیکی در حد چین و یا شرق آسیا نیست.

با تفاسیر بالا می‌توان گفت یونانیان سعی در بکارگیری سلاح های خود در میدانهای رزم در سایه تاکتیک گروهی داشته اند.
این قوم از نوع خاصی از شمشیرها استفاده میکرده اند که در طول تاریخ تاثیر خود را در شمشیرهای مورد استفاده در امپراطوری روم و حتی ایران باقی گذاشت و پایه ای برای شمشیرهای آنها شد. این شمشیرها معمولا تیغه هایی کوتاه و یا نهایتا متوسط دارند و بیشتر شبیه قمه و قداره هستند تا شمشیرهای متعارف مورد استفاده در ارتش های آن روزگار در دنیا.
تیغه ای پهن و نوکی تیز که در برخی نمونه ها تیغه در ناحیه انتهایی و در برخی در ناحیه ابتدایی خود پهنای کمتر یا بیشتری دارند. در برخی نمونه ها نیز شکل تیغه متعارف نیست و دارای برش ها و انهناهای خاصی است که بیشتر جهت ایجاد برش بهتر ایجاد شده اند.
اما عمده ترین نوع شمشیرهای یونانی نوعی است که مورد استفاده همیشگی رزمجویان آن‌ها بوده و تیغه آن به شکل یک موج سینوسی است البته با شیب بسیار نرم ؛ به شکلی که تیغه در ناحیه دسته پهنای کمتری داشته و در حرکت تیغه به طرف جلو این پهنا بیشتر و بیشتر شده است و در انتهای تیغه باز پهنا کمتر تا نوک تیغه را تیز می‌کرده است.از لبه بالایی نیز در انتهای تیغه مقداری پهنا کم میشده تا دو لبه ایجاد یک نوک تیز برای تیغه کنند.
لبه پایینی شمشیر تیز و ضخامتی زیاد دارند اما لبه بالایی تیز نیست. دسته این شمشیرها معمولا بلند نیست و به اندازه یک یا نهایتا یک و نیم دست است که البته در ارگونومی و جایگیری در دست تاثیر کمی دارد چراکه تیغه شمشیر چندان بلند نیست که وزن شمشیر را به جلو متمایل کند و برای دست مبارز مشکل جدی ایجاد نمی کند ؛ مشکلی که در شمشیرهای اروپایی عربی و برخی از نمونه های ایرانی به شدت دیده می شود.
اما در نهایت این دسته نسبت به تیغه دارای طول کمی است و معمولاً اگر حتی سیبک نیز موجود باشد تأثیر چندانی نداره و شمشیر در کل مقداری کم ارگونومی است البته نه به بدی شمشیرهای عربی ، اروپایی و.....
انتهای دسته نیز به سیبک هایی با اشکال خاص برای هندلینگ بهتر در دست مجهز هستند که معمولاً خیلی ساده طراحی میشده اند و بیشتر شبیه یک زائده به طرف پایین بوده‌اند ؛ محافظ دست هم به صورت پهن تر از خود تیغه و مقداری پرتر ساخته می‌شده که قرینه سیبک بوده.
این شمشیرها برندگی خوبی دارند اما قدرت بیشتر آنها ناشی از سنگینی و کوتاهی آنها در کنار تیغه تیز و نوع شکل تیغه است که برش عمیق و خوبی برای آن به ارمغان می آورد.
شکل تیغه خاص این رده شمشیر باعث میشده که وقتی با شمشیر ضربه‌ای به شی زده میشده و در حال کشیدن تیغه ، تیغه به آرامی پهنایش بیشتر میشده و به همین دلیل با کم عمق ترین ضربه نیز در نهایت برشی عمیق بر جای میمانده که توانایی بریدن تاندوم ها و رگ و پی را داشته.
هر چند در دنیای شمشیرها هیچ شمشیری برش کاتانا را ندارد.

شمشیرهای رومی و ایرانی بیشتر به هم شبیه بوده اند و نوع یونانی را می توان نوع سلاح چریکی این شمشیرها دانست و انواع تاثیر گرفته از آن در ایران و روم را نوع سلاح سازمانی و کلاسیک دانست. در نهایت انواع یونانی ارگونومی و هندلینگ بهتری نسبت به نمونه های ایرانی و رومی داشته.
شاید این تفاوت ناشی از روش و میزان تیراژ تولید بوده به شکلی که نمونه های ایرانی و رومی چون در تیراژ بالا برای ارتش ساخته میشده اند زیاد به برخی موارد چون ارگونومی و خوشدستی و تیغه آنها توجه نمیشده و بیشتر تمرکز بر روی ساخت به تعداد بالا برای رفع نیاز نیروهای استفاده کننده نظامی بوده ، ولی نمونه های یونانی بیشتر توسط اساتید آزاد و به درخواست و سفارش ساخته می شده اند به همین دلیل به موارد اشاره شده مانند ارگونومی ، کیفیت ، جنس و زیبایی و..... توجه بیشتری میشده است.
به شکلی می‌توان گفت چون آموزش‌ها در یونان خانوادگی بوده (بخصوص در خانواده‌های ریشه‌دار و متمول) شمشیر به سفارش خانواده در آهنگری های شهرها و روستاها ساخته میشده و به همین دلیل اصالت بر رضایت مشتری بوده نه تیراژ بالای تولید در زمان نیاز ؛ در عین حال قابل ذکر است که یونان همیشه کشوری کوچک و محدود بوده و مانند روم و ایران نیروهای نظامی بسیار پر تعداد نداشته‌اند و همین کوچک بودن کشور و محدود بودن نیروی نظامی احتیاجات و وسائل نظامی کمتری هم می طلبیده که تولید را از حالت دولتی به شکل مردمی و آزاد در آورده بوده است.
اما در یونان نوع دومی از شمشیر هم مرسوم بوده که دو لبه بوده و شکل آن مانند شمشیرهای رومی است که می توان گفت مادر شمشیرهای رومی است ؛‌ که بعداً به آن خواهیم پرداخت با این تفاوت که تیغه در انتهای خود دارای مقداری پهنای بیشتر از ابتدای تیغه بوده است و این شکل تیغه نیز مانند همان شمشیرهای اصلی یونانی باعث ایجاد حالت برش بیشتر و عمیقتر میشده است ؛ دسته این شمشیر به همان اندازه مرسوم در شمشیرهای یونانی است و به اندازه یک کف دست یا مقداری بیشتر بوده و در انتهای شمشیر نیز سیبکی با شکل ساده استفاده میشده است.
و محافظ دست نیر معمولاً به شکل منحنی ، دایره و یا بیشتر صلیب مانند طراحی میشده است این شمشیر زیبایی خاصی داشته اما به دلیل نوع شکل تیغه و دسته کوتاه هندلینگی عالی ندارد ، ولی به دلیل تیغه نه چندان بلند مانند شمشیرهای عربی و اروپایی زیاد برای دست جنگجو مشکل زا نیست.
در شمشیرهای یونانی معمولا یک یا چند خط و شیب دیده می شود که به دلیل ایجاد حالت آیرودینامیک و ارگونومی خاص برای برش بهتر بوده است؛ یا اگر بهتر بخواهیم توضیح دهیم مثل یکی از تصاویر پایین تیغه در ناحیه وسط خودش به یک آن کوچک می شود مانند کاردهای آشپزخانه کنونی که با روشهای برش لیزری و طراحی خاص ساخته می شوند ، تا تیغه فشار بیشتری با وزن خود به جسم هدف وارد کند.

یونانیان با تکیه بر توان بدنی و هیکل های قوی خود با شمشیر ضرباتی قوی و کشنده وارد می کرده اند که بسته به قدرت ضارب حتی توان شکستن سپرها را هم به رزمجو میداده.می توان گفت از نظر بدنی قوی هیکل بوده اند و بنا به تجربه خود در یادگیری رزم مهارت بالایی نیز داشته اند.
هر چند با دید تاریخ تمدنی یونان چند مرحله در آن زمان از ایران عقب افتاده بوده اند و از هیچ نظر پیشرفتی خاص نداشته اند اما شاید نقطه قوت آنها همانا فلسفه بوده.
سرعت این رده از شمشیرها به دلیل سنگین بودن وزن و کوتاه بودن و همچنین کم ارگونومی بودن مقداری کمتر از برخی نمونه ها مانند جی ان و یا دائو بوده اما برندگی آن شاید به مراتب بیشتر بوده و در عین حال همین شکل نامتعارف آنها زیبایی خاص به این شمشیرها میداده.
حمل این رده شمشیر راحت و قابلیت پنهان کردن بالایی دارد و به همین دلیل در دریاها و روی قایق ها و کشتی های آن زمان که جای کمی داشته اند و در فضای محدود آنها راحتتر قابل حمل بوده است ؛ جای زیادی اشغال نمی کرده و به دلیل نوع طراحی و ضخامت خود عمر بالایی در آب و هوای مرطوب یونان داشته.
در همین دوران تاریخی می توان شمشیرهای دیگری نیز دید که از نظر ظاهری و طراحی متاثر از همین رده شمشیر بوده اند مانند شمشیرهای مورد استفاده در تروا که در تصاویر می توانید ببینید که ریشه و مادر اصلی طراحی همان شمشیرهای یونانی است.
به شخصه نوع دو لبه را خیلی می پسندم چون زیبایی و هندلینگی خوب دارد و البته این رده مورد استفاده زیادی در ایران خودمان هم داشته و پهلوانان ایرانی همیشه از این رده به خوبی استفاده می کرده اند ؛ اما نکته جالب این است که فرایند ساخت و جنس شمشیرهای ایرانی بسیار بهتر از انواع همرده خود در یونان و روم و تروا و..... بوده که دلیل آن پیشرفت ایران در صنعت شیمی و مکانیک بوده.

تصاویر شمشیرهای یونانی
تصویر

تصویر

تصویر

تصویر

تصویر

تصویر

تصویر

تصویر
شمشیر تروایی:
تصویر


جناب رایش ممنون از لطف و مرحمت شما منتظر بقیه موارد هم هستم البته توضیحات می خواد که در بخش شمشیرهای ایرانی به طور کامل به این موضوع خواهم پرداخت.
  • 1

#35 OFFLINE   BattleMaster

BattleMaster

    Master Sergeant

  • VIP
  • Others: Members
  • 1137 ارسال
  • ویرانه های شوروی !

درجات دریافت شده:

نمایش تمام درجات کاربر

ارسالی 24 January 2012 - 10:44 PM

با توجه به علاقه‌ى دوستان به شمشيرها و هنر رزم ايراني خواستم مطلبي ارسال كنم.

(توجه: دوستاني كه تحت تاثير قلم به مزدان پان عرب/تركيست قرار دارن بهتره بيخودي مطلب رو

نخونن. آره رفقا كلا تمدن ايران باستان، توهم پهلوي و نقشه‌ي استعمار و صهيونيزم و استكبار

و فراماسونها و يهود و ... بوده و فقط اين اعراب جاهلي عزيز بودن كه قبل از حضرت آدم(ع) اينجا

سكونت داشتن و ما همگي توهم هستيم. من كه الان به اسم يك ايراني تاپيك مينويسم هم

توهم هستم. تاريخم هم توهمه. فقط شما بوديد و هستيد و خواهيد بود)



زنده باد برادر !

:mrgreen: :mrgreen: :rose: :mrgreen:

از شما هم تشکر جناب فتح
  • 0

#36 OFFLINE   sedmammad

sedmammad

    Master Sergeant

  • VIP
  • Others: Members
  • 734 ارسال
  • طهران ،پلاک پرچم !

درجات دریافت شده:

نمایش تمام درجات کاربر

ارسالی 25 January 2012 - 10:41 AM

عجب ! فكر مي كردم شمشيراي 300 كلا توهمات فرانك ميلر بوده ! [img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/thumb_sword-of-sparta.jpg[/img ]
  • 0

#37 OFFLINE   fath

fath

    Master Sergeant

  • VIP
  • Others: Members
  • 4743 ارسال

درجات دریافت شده:

نمایش تمام درجات کاربر

ارسالی 27 January 2012 - 04:15 PM

ممنون جناب BattleMaster
سید جان سلام اخوی نیستی ؟
خوب اگر خوب نگاه کنیم حتی تولید همون فیلم ۳۰۰ هم بر اساس تحقیقات زیادی بوده ولی موضوع اینجاست که قرار نیست تمام واقعیت ها رو نشون بدن توی این فیلم ها و به همین دلیل ما یا فکر می کنیم همش دروغه و یه عده هم میگن همش درسته.
مثلا اگر به تصاویر جناب رایش توجه کنین می بینید که سربازان ایرانی از چه زمانی لباس پوشیده داشتن حالا این مردها بودن ببینین زن ها چطور بودن اما همزمان یونانی ها با چه حالتی زندگی می کردن.
همزمان در کشور ما از لحاظ تاریخ تمدن و ادیان مونارشی و ادیان توحیدی و حتی دو یا سه خدایی حاکم بوده که از نظر جامعه شناسی یعنی ما چند مرحله جلوتر بودیم اما در همون زمان کل یونان به اندازه یه استان کوچک ما نمیشده و اونم نه با سیستم امطراطوری بلکه با سیستم دولتشهری.

در همین فیلم ۳۰۰ برخورد غیرانسانی با بچه های مریض رو می توندی ببینید رها کردن اونها مثل عرب جاهلی و یا در همون زمان در آتن چند چیزی در حدود ۱۰۰ هزار و در اسپارت هم چیزی در حدود ۲۰۰ هزار برده تخمین زده میشه مقایسه کنید با فرهنگ ایران.

در یک رومان از خواجه ای ایرانی در دربار اسکندر دیدیه میشه که اشاره ای به ورزش و بازی اسکندر با سربازهای دیگه به حالت عریان داشته.(باگواس خواجه)
حالا حق دارن ما رو بدوی و توسعه نیافته بدونن .
  • 1

#38 OFFLINE   100

100

    03- استوار دوم

  • Members
  • 3827 ارسال

ارسالی 27 January 2012 - 05:06 PM

ممنون جناب BattleMaster
سید جان سلام اخوی نیستی ؟
خوب اگر خوب نگاه کنیم حتی تولید همون فیلم ۳۰۰ هم بر اساس تحقیقات زیادی بوده ولی موضوع اینجاست که قرار نیست تمام واقعیت ها رو نشون بدن توی این فیلم ها و به همین دلیل ما یا فکر می کنیم همش دروغه و یه عده هم میگن همش درسته.
مثلا اگر به تصاویر جناب رایش توجه کنین می بینید که سربازان ایرانی از چه زمانی لباس پوشیده داشتن حالا این مردها بودن ببینین زن ها چطور بودن اما همزمان یونانی ها با چه حالتی زندگی می کردن.
همزمان در کشور ما از لحاظ تاریخ تمدن و ادیان مونارشی و ادیان توحیدی و حتی دو یا سه خدایی حاکم بوده که از نظر جامعه شناسی یعنی ما چند مرحله جلوتر بودیم اما در همون زمان کل یونان به اندازه یه استان کوچک ما نمیشده و اونم نه با سیستم امطراطوری بلکه با سیستم دولتشهری.

در همین فیلم ۳۰۰ برخورد غیرانسانی با بچه های مریض رو می توندی ببینید رها کردن اونها مثل عرب جاهلی و یا در همون زمان در آتن چند چیزی در حدود ۱۰۰ هزار و در اسپارت هم چیزی در حدود ۲۰۰ هزار برده تخمین زده میشه مقایسه کنید با فرهنگ ایران.

در یک رومان از خواجه ای ایرانی در دربار اسکندر دیدیه میشه که اشاره ای به ورزش و بازی اسکندر با سربازهای دیگه به حالت عریان داشته.(باگواس خواجه)
حالا حق دارن ما رو بدوی و توسعه نیافته بدونن .


البته همین حالاش هم برهنگی رو نشانه ی تمدن می دونند و پوشیدگی رو نشانه ی بربریت !!!!!!!!!
  • 0

#39 OFFLINE   jrzm

jrzm

    Master Sergeant

  • Members
  • 1649 ارسال

ارسالی 27 January 2012 - 06:55 PM

واییییییییی من خیال کردم تاپیک اومده بالا حتما مقاله درباره ی شمشیرهای ایرانی هست هههههههه اخرش میدونم اینترنت من تموم میشه واین مقاله پست نمیشه :mrgreen: :evil:
  • 0

#40 OFFLINE   SSADEGHS

SSADEGHS

    02- استوار سوم

  • Members
  • 1181 ارسال
  • پای رایانه ام !

درجات دریافت شده:

نمایش تمام درجات کاربر

ارسالی 27 January 2012 - 07:57 PM

[quote name="Reichsmarschall"]با توجه به علاقه‌ى دوستان به شمشيرها و هنر رزم ايراني خواستم مطلبي ارسال كنم.

(توجه: دوستاني كه تحت تاثير قلم به مزدان پان عرب/تركيست قرار دارن بهتره بيخودي مطلب رو

نخونن. آره رفقا كلا تمدن ايران باستان، توهم پهلوي و نقشه‌ي استعمار و صهيونيزم و استكبار

و فراماسونها و يهود و ... بوده و فقط اين اعراب جاهلي عزيز بودن كه قبل از حضرت آدم(ع) اينجا

سكونت داشتن و ما همگي توهم هستيم. من كه الان به اسم يك ايراني تاپيك مينويسم هم

توهم هستم. تاريخم هم توهمه. فقط شما بوديد و هستيد و خواهيد بود)

سپاههاي هخامنشي، اشكاني و ساساني همگي اگر قدرت اول دوران خودشون نبودن حداقل از

بزرگترين نيروهاي نظامي جهان باستان به حساب ميومدن. ولي تاكيد من بيشتر از همه روي







دمت گرم

:mrgreen: :evil: icon_eek :mrgreen: :lol: :lol:
  • 1

#41 OFFLINE   fath

fath

    Master Sergeant

  • VIP
  • Others: Members
  • 4743 ارسال

درجات دریافت شده:

نمایش تمام درجات کاربر

ارسالی 27 January 2012 - 08:46 PM

خواهشا دوستان بزارن تاپیک روند خودش رو طی کنه و به انحراف نره.
ان شا الله برادر عزیزم جناب رایش بقیه مطالب رو هم در اصرع وقت قرار بدن تا من هم بخش روم و ایران رو تکمیل و ارائه بدم.
  • 0

#42 OFFLINE   fath

fath

    Master Sergeant

  • VIP
  • Others: Members
  • 4743 ارسال

درجات دریافت شده:

نمایش تمام درجات کاربر

ارسالی 29 January 2012 - 01:24 AM

شمشیرهای رومی:
اما در مورد روم باید گفت این کشور و امپراطوری آن دارای وسعت زیادی در دنیا بوده که بخش عمده و اصلی آن در قاره اروپا واقع بوده است لیکن در طول تاریخ حیات خود بخش‌های فراوانی از قاره های آسیا و آفریقا را نیز در حیطه تصرف و قدرت خود داشته است و به همین دلیل همیشه در تبادل فرهنگی و ارتباطی با دنیای شرق خود که محدود و منتهی به امپراطوری ایران میشده بوده است.
روم در‌واقع ریزه خوار تمدن و فرهنگ یونان باستان است به شکلی که حتی دین ابتدایی خود و روش‌ها و فرهنگ‌های خود را از این کشور دریافت کرده و همیشه مورد تأثیر این فرهنگ بوده است.
این موضوع باعث تأثیر سلاح های یونانی و روش جنگی آن‌ها در روم نیز شده و در عین حال تجربه یونان در کشور داری و سیستم‌های مدنی آن‌ها را برای گرداندن امپراطوری عظیمی مانند روم بسیار کمک کرده.
همچنین این امپراطوری در طول تاریخ خود در بخش‌های غربی و شمالی با اقوامی مواجه بوده که بیشتر بدوی و غیر متمدن بوده‌اند و شاهد درگیریها و جنگ‌های فراوان روم با این اقوام بوده‌ایم ؛ اقوامی که در آلمان و فرانسه و بقیه بخش‌های شمالی اروپای قدیم زندگی می‌کرده اند و سرزمین نژادهای گل ، آنگلوساکسن و ژرمن بوده است.

روم به دلیل وسعت فراوان دارای مشصخه های جغرافیایی خاصی بوده به شکلی که دارای مناطق ساحلی ، جزیره‌ای ،‌ کوهستانی و بیشتر جنگلی , وحتی دشت و کویر بوده است ؛ آب و هوای آن مدیترانه ای و کوهستانی و در آفریقا بیابانی بوده این موارد باعث ایجاد نیاز به سلاح های خاصی میشده و بیشترین تأثیر را می‌توان در نوع شمشیر مورد استفاده آن‌ها دید.
این شمشیر میباید سلاحی کوچک ، مطمئن و کشنده برای مناطق جنگلی(محل بوم زیست رومی ها) می بوده ، مناطقی که همیشه محدودیت دید و جای فراوانی موجود ، و نیازمند سلاح و تاکتیک خاص جنگی خود است.
در عین حال وسعت این قلمرو ، جابجایی های فراوان رده های نظامی و پیاده روی های بلند نیازمند سلاح های می بوده که تا اندازه کافی سبک و قابل حمل و نقل آسان می بوده است.

مورد بعدی بزرگی و تعداد فروان نیروی انسانی مورد استفاده در این نیروی امپراطوری که همیشه درگیر جنگ در چند جبهه بوده در شرق ،‌ در شمال و حتی جنوب حیطه قدرت روم باستان ؛ این مورد باعث نیاز به سلاح های نظامی در تیراژ بالا و در برخی موارد زمان کوتاه تحویل به رده های نظامی بوده است به همین دلیل در ساخت شمشیر به مانند یونان نمی‌توانسته اند عمل کرده و سفارش و یا خرید آزاد انجام بدهند و نیازمند تولید شمشیر و سلاح با استفاده از مکانیزم دولتی و صنعتی مانند بوده‌اند.
با این نیاز مراکز آهنگری در رده های نظامی و شهرها راه اندازی میشده و اقدام به تولید شمشیر و ملزومات نظامی در تیراژ بالا می‌کرده اند که جوابگوی نیاز روزانه و فراوان ارتش باشد.
این عمل باعث قربانی شدن کیفیت ساخت ،‌ زیبایی ، ارگونومی و طرح شمشیرها شده و تکیه بیشتر بر خود تولید بوده تا موارد مذکور در بالا.

رومی‌ها نیز مانند باقی کشورهای آن زمان دارای هیکل های درشت و تنومند بوده‌اند (البته شرق آسیا اینگونه نبوده و شاید همین دلیل باعث شده به طرف تکنیک بیشتر سوق پیدا کنند تا تاکتیک) و به همین دلیل توان تکیه بر توان بدنی خود را داشته و در سایه تاکتیک‌های گروهی قدرت خود را به نمایش می‌گذاشته اند.لژیون های رومی دقیقا مانند اسلاف فالانکس و هوپلیت خود در یونان عمل می کرده اند.
هر چند در آن زمان کشورهای دیگر بر روش‌ها و رده های نظامی دیگری تکیه می‌کرده اند اما روم و یونان بیشتر بر پایه پیاده نظام سبک و سنگین اسلحه خود تلاش برای نبرد داشته‌اند ؛ لیکن در همان زمان ایران بر سواره نظام خود تکیه بیشتر و فراوانی داشته.
البته نباید دور از ذهن داشت که این کار برای ایرانیها با داشتن کشوری که در یک فلات باز قرار داشته شدنی بوده ولی برای کشوری که دارای جغرافیای بسته جنگلی و کوهستانی در کنار جزایر بوده نیروی سواره نظام استفاده اش در مواردی غیر ممکنه بوده است به همین دلیل تمرکز خود را بر روی پیاده نظام و روش‌ها و تاکتیک‌های آن استوار کرده بوده اند.

یونانیان و رومیان کمتر به فکر مبارزات تن به تن(در تاریخ ایران معروف و مصطلح به رزم مرد مرد بوده است) بوده و بیشتر بر مبارزه گروهی تأکید داشته‌اند که البته توان و نیروی بدنی خوب و کافی هم برای رزم تن به تن در اختیارشان بوده.
شمشیرهای این کشور تقلیدی ساده از شمشیرهای یونانی است که در طول تاریخ روم نیز خیلی کم دچار دستخوش و تغییر شده و تقریباً همیشه ثابت و به یک شکل باقی‌مانده است.
این شمشیر شبیه شمشیر یونانی دو لبه است با این تفاوت که دارای شیب در تیغه نیست و تیغه در تمام طول خود یک‌دست است (البته مواردی هم دیده می‌شود که در ابتدای تیغه مقداری تیغه کم پهناتر است) و تیغه ای کوتاه یا در نهایت متوسط دارند.
هر دولبه همانطور که در بالا اشاره شد تیز بوده و تیغه ضخامت زیادی هم داشته که باعث وزن بیشتر آن میشده است ؛ محافظ دسته نیز در اغلب موارد شامل دایره‌ای ضخیم بوده و در انتهای دسته نیز سیبک دیده می‌شود ؛ انواع هم بدون سیبک داشته اند.
دسته شمشیر به اندازه کف دست و یا مقداری بیشتر بوده که هر چند ارگونومی اسلحه را کامل بر هم نمی زده اما به دلیل طول کم تیغه فشار چندانی نیز بر دست وارد نمی کرده ، اما در کل به دلیل دسته کوتاه مانند شمشیرهای یونانی مقداری تیغه به طرف جلو متمایل بوده و ارگونومی کاملی ارائه نمی داده است.
با این موارد شمشیر زن برای برش عمیقتر در هدف خود باید ضربه را خیلی قوی و سریع وارد می‌کرده تا ایجاد برش با عمق کافی بکند ؛ در عین حال این نوع طراحی شمشیر در یونان و روم باعث میشده که سرعت سلاح پایین بیاید.
همانگونه که در مورد یونان گفته شد روم نیز در روش‌های جنگی خود دارای غنای تکنیکی نبوده‌اند و و رزم آن‌ها بر پایه همان روش یونانیان بوده با این تفاوت که آن را سازماندهی کرده بوده‌اند ؛ به این معنا که برای آموزش سربازان خود اقدام به سرباز گیری و آموزش در پادگانها می‌کرده اند و سپس این نیروها را برای جنگها اعزام می‌کرده اند.و یا در دژها و مناطق مرزی مستقر میشده اند.
البته در برخی خانواده‌های متمول و طبقه اول روم مانند یونان آموزش خانوادگی و خانگی هم در جریان بوده که دلیل آن داشتن سرمایه ، توان مالی و اعتبار خانوادگی بوده است.

این امپراطوری در زمان حیات خود نیز در ساخت شمشیر توان خوبی داشته‌اند اما در روند توسعه و مواد زیاد صاحب قدرت وسبک نبوده‌اند و بیشتر مواقع وابسته به توان علمی و فنی دیگر مناطق تحت سیطره خود بوده‌اند به شکلی که از شمشیر سازی دمشقی ها بسیار استفاده وافر برده‌اند همانگونه که ایرانی‌ها این کار را انجام می‌داده اند.

این شمشیرها دسته‌ای کوتاه به اندازه کف دست و یا مقداری بلندتر بوده‌اند و تیغه ای هم کوتاه تا متوسط که بیشتر آن‌ها را شبیه به قمه و قداره می‌کرده تا شمشیری متداول و معمول.
کوتاه بودن تیغه شمشیر روند شمشیر کشی رو تسریع میکرده اما نیاز به مهارت بالایی برای دفاع و حمله داشته مخصوصاً در زمانی که دشمن مجهز به سلاحی بلندتر باشد به همین دلیل استفاده از سپر نیز معنایی خاص در جنگجوهای رومی داشته و هماهنگی آن با شمشیر همیشه مد نظر بوده.
این شمشیر در طول حیات خودش تغییر نکرد و به همین شمایل ماند تا فرهنگ شمشیرهای آنگلوساکسونی بر اروپا قالب میشه و این شمشیرها برای همیشه از رده استفاده نظامی خارج میشن.

تصاویر شمشیرهای رومی:
تصویر

تصویر

تصویر

تصویر

تصویر
شمشیر یونانی در کنار شمشیر رومی می توانید تفاوتها را به وضوح مشاهده کنید:
تصویر
  • 1

#43 OFFLINE   pesare_siyaposh

pesare_siyaposh

    3rd Sergeant

  • Members
  • 47 ارسال

ارسالی 18 February 2012 - 04:33 PM

jکف کردیم پس کی باقی داستانتو میزاری فتح؟
  • 0

#44 OFFLINE   fath

fath

    Master Sergeant

  • VIP
  • Others: Members
  • 4743 ارسال

درجات دریافت شده:

نمایش تمام درجات کاربر

ارسالی 18 February 2012 - 05:35 PM

pesare_siyaposh عزیز مابقی مقاله چیز زیادی ازش نمونده فقط بحث شمشیرهای ایرانی و مقداری نکات تکمیلی هست که قرار شد ابتدا رایش مارشال عزیز مطالب در این مورد رو قرار بدن تا بنده م بخش های آخر رو قرار بدم.
پس خواهشا یقه من روول کرده و بچسبید به یقه رایش تا منم بقیه مقاله رو بزنم icon_eek لطفا :!:
  • 0

#45 OFFLINE   fath

fath

    Master Sergeant

  • VIP
  • Others: Members
  • 4743 ارسال

درجات دریافت شده:

نمایش تمام درجات کاربر

ارسالی 10 March 2012 - 12:12 AM

شمشیرهای ایرانی:
ایران سرزمینی پهناور و بزرگ است که در طول دوران پر فراز و نشیب خود دستخوش تطور و تلاطم فراوان بوده ؛ کشوری که در چهار راه بزرگ دنیا قرار گرفته و دروازه آسیا و اروپا و آفریقا بوده است.
دسترسی به آبهای گرم ، اقوام و ملل متفاوت و فراوان ، بزرگی سرزمینی و شرایط آب و هوایی و جغرافیایی خاص باعث ایجاد کشوری خاص شده بوده است.
این سرزمین بارها در طول تاریخ وسعتی از خود را از دست داده ، مورد تاخت و تاز قرار گرفته ، در دست فرهنگ‌ها و تمدن‌های دیگر اسیر شده ، اشغال شده و مجدداً از ویرانه های خود سر برآورده است و هر بار به قدرتی تأثیر گذار و قوی در تاریخ تبدیل شده است.
وسعت این کشور گاه از شرق به چین و از شمال به مرزهای روسیه و از جنوب به یمن و از غرب به مصر و لیبی منتهی میشده و این مورد دلیل بر گوناگونی فراوان در ملل و نحل آن میشده است.
همچنین در این سرزمین وضعیت جغرافیایی خاصی حکم فرما بوده است به شکلی که دارای مناطق کویری و گرم و خشک ، دشت‌های باز ، کوهستانهای سر به فلک کشیده ، مناطق ساحلی ، جنگل ها و مراتع و دریاهای فراوان بوده ؛ این موضوع در کنار آب و هوای این سرزمین نیز که دارای مناطق سردسیر و کوهستانی تا کویرهای خشک و سوزان میشده باعث ایجاد نیازهای فراوان و گوناگون ابزاری و تسلیحاتی میشده.
در کنار شرایط آب و هوایی و جغرافیایی خود گوناگونی اقوام تابعه نیز که علاقه به استفاده از تسلیحات خاص خود داشته‌اند و یا دارای شمشیرهای مختلفی بوده‌اند باعث نوعی فراخی استفاده در شمشیرهای مورد استفاده در این کشور در طول تاریخ بوده ؛ هر چند همیشه نوعی شمشیر به طور قالب و عمومی به عنوان سلاح اصلی و سازمانی در نیروهای نظامی آن استفاده میشده است.
این شرایط را در طول تاریخ شاید تنها در چین و روم بتوان دید که صد البته روم از نظر تسلیحاتی هیچ‌گاه جایگاه ایران را در انواع شمشیرهای مورد استفاده نداشته است اما چین را می‌توان مقایسه کرد.

تمام مورد بالا ما را به این نتیجه می‌رساند که این موارد در کنار هم و در کنار اینکه در برخی اوقات نیروهای ایرانی مهاجم و گاهی مدافع بوده‌اند باعث نیازهای تسلیحاتی متفاوتی میشده و به همین دلیل تسلیحات مورد استفاده هم بر اثر همین موارد گوناگون بوده اند.
به طور مثال می‌توان گفت که به طور طبیعی شمشیر مورد استفاده در نیروی دریایی متفاوت از شمشیری خواهد بود که نیاز نیروی زمینی است و همین دو نوع در سواره نظام و پیاده نظام نیز باید دارای خواص خود باشند ؛ نیروهای کوهستان و یا کویری نیز دارای نیاز های خود هستند.
اما مورد مهم بعدی این موضوع است که به علت ارتباط ایران با کشورهای همسایه و یا بهتر گفته شود قاره های همسایه و تبادلات فرهنگی و سیاسی و نظامی نیز در کنار عوامل فوق الذکر باعث ورود انواعی از رده های دیگر سلاح به کشور نیز میشده.
اما نکته برجسته این است که متخصصین نظامی ایران همیشه سعی در استفاده از بهترین انواع سلاح ها و تجهیزات داشته و گلچینی از آنها را انتخاب و استفاده می‌کرده اند؛ همچنین در بعد طراحی و مواد نیز بسیار قوی عمل می‌کرده اند و با تکیه بر علم مکانیک و مواد بالایی که در دوران خود داشته‌اند همیشه سلاح های با کیفیت تولید می‌کرده اند.
اما دو دوران تاریخی شاخص در تاریخ این کشور وجود دارد : یکی زمان قبل از ورود اسلام و به نوعی دوران باستان ایران که در آن شمشیرها رده های خاص خود را داشته‌اند و بیشتر از شمشیرهایی که طراحی ایرانی و ترکیبی از انواع دیگر شمشیرهای دیگر داشته‌اند استفاده می‌کرده اند و مرحله بعد از زمان ورود اسلام و اعراب به ایران که به طور کل شمشیرهای ایرانی تحت تأثیر شمشیرهای عربی قرار می‌گیرند ؛ دور ذهن نیست که برادری خاصی بین شمشیرهای مغولی و عربی وجود دارد به همین دلیل بعد از ورود مغول ها به ایران این روند تثبیت شد و دیگر ایران هیچ‌گاه به دوران تولید شمشیر های عصر باستان خود بر نگشت.
در صده های معاصر هم بیشتر تحت تأثیر شمشیرهای ترکیبی از عربی و اروپایی قرار گرفته و از انواع شبیه شمشیرهای فرانسوی استفاده می‌کرده اند که هنوز هم در نیروهای نظامی و جهت مراسمات مرسوم است.

ایرانیها در طول تاریخ همیشه از جنگ افزار سازان بنام بوده اند وشمشیرهای ساخت ایران در تاریخ باستان بسیار مشهور بوده اند و همچنین از نظر کیفیت ساخت ، آلیاژ مورد استفاده و..... در رده بسیار بالایی قرار داشته اند.
نیروهای نظامی ایرانی هرگاه احساس نیاز به نوع و رده ای از شمشیر می کرده اند از آن استفاده می کرده اند و یا در صورت نیاز به تغییر برای بالا بردن کارایی ، آن را دستخوش تغییرات می کرده اند.

ایرانیان مردمانی بلند قامت و با هیکل هایی درشت بوده اند و در هنرهای رزمی نیز مهارت های ستودنی داشته اند تا جایی که رزم در میان آنها جایگاهی ویژه داشته و ورزش باستانی و زورخانه ای ایران یادگاری از آن دوران کهن است ؛ هر چند هیچ‌گاه دارای ورزش های رزمی مدون نبوده و بیشتر از همان روش تمرنی ، ممارست و تجربه برای تربیت مبارزان خود استفاده می‌کرده اند.
در کنار این موارد ساختار بدنی مردمان اصلی فلات ایران به آنها اجازه داشتن نیروهای مؤثر برای هر شرایط و منطقه جغرافیایی و آب و هوایی را میداده که به طور مثال می‌توان گفت: نیروهای گرمانی که مردمان ساکن در کرمان کنونی بوده‌اند به دلیل سرعت عمل و تبحر در شمشیر زنی به عنوان نیروهای ضربتی و ویژه مورد استفاده سپاه ایران بوده‌اند که شاخصه آنها جابجایی سریع بوده است ؛ نیروهای کارد که مردمان کرد و مناطق غربی و شمالغربی ایران بوده‌اند به دلیل تحمل بسیار ، بدنهای مقاوم به دلیل زندگی در کوهستانهای صعب العبور زاگرس ، هیکل های درشت و قوی و پایداری آن‌ها همیشه در نواحی کوهستانی به عنوان نیروهای ویژه کوهستانی مورد استفاده بوده‌اند و در جناح هایی که نیاز به مقاومت و پایداری تا سر حد مرگ بوده از این نیروهای استفاده میشده است ؛ تا جایی که اعراب زمان ورود به ایران و رویارویی با این مردمان توسط فرمانده ارشد خود خطاب قرار می گیرند: این مردمان از کاردها هستند آنها از مرگ ترسی ندارند و شکم خود را به نیزهای شما می زنند و تا توان و جانی دارند می جنگند.
نیروهای پارسی که در سوارکاری و تیز اندازی بسیار ورزیده بوده‌اند و همیشه به عنوان سواره نظام کارایی خود را بارها اثبات می‌ کرده اند ؛ نیروهای پارتی سریع العمل و سخت جان ؛ یونانیان ایرانی و فینیقی ها که در جنگ دریایی تبحر داشته‌اند و.....
این در حالی است که در همان دوران امپراطوری های بزرگی چون روم در مورد داشتن برخی از این نوع نیروهای با مضیقه مواجه بوده‌اند مثلاً رومی‌ها هیچگاه نیروی مؤثر کوهستانی و جنگلی نداشت اند و همیشه در برابر مهاجمان شمالی خود دچار مشکل بوده‌اند و یا چینی‌ها که که دارای نیروهای کویری قوی برای رزم در شمال چین نبوده‌اند و همیشه شاهد دادن تلفات بالایی بوده اند.

ایرانی ها معمولا از سلاح هایی با وزن سنگین ، چیزی ما بین شمشیرهای عربی و اروپایی یا رومی را مورد استفاده قرار می داده اند ، اما باید اذعان داشت به بی سلیقگی اروپایی ها و آنگلو ساکسون ها نبوده اند.
تکنیک در هنر رزم ایران جایگاه داشته اما غنای آن به اندازه شرق آسیا نبوده و با ترکیب قدرت بدنی آنرا جبران می‌کرده اند.
لازم به ذکر نیز هست شاید مردمان شرق آسیا به طبع قامت ریز و هیکل لاغر خود مجبور بوده اند به طرف عمیق نمودن و گسترده کردن هنر رزمی خود و دادن غنای تکنیکی به هنرهای رزمی خود پیش بروند اما ایرانی ها و یا رومی ها بیشتر بر توان بدنی قوی خود تکیه می کرده اند و در در کنار آن با تکیه بر نیروهای سواره نظام و تاکتیک گروهی نقیصه هنرهای رزمی خود را رفع می‌کرده اند.
همچنین قابل ذکر است نیروی حرفه‌ای رزمی کار نیاز به سالها تمرین و روش‌های مدون داشته که در برخی موارد به دلیل گستردگی کشورها و هزینه‌های این آموزش‌ها و نیاز روز افزون به نیروهای نظامی برای دفاع و یا حمله به دشمنان در زمان های کوتاه و همچنین ساختار نیروهای نظامی روم و ایران اجازه رشد و تبلور این نوع هنر رزمی را نمی داده است.
کما اینکه در بخش روم اشاره شد که شاید تولید با تیراژ بالا باعث قربانی شدن کیفیت و زیبایی در شمشیرهای رومی شده بوده است.

شمشیرهای ایرانی دارای تیغه ای دو لبه ، بلند یا متوسط و یا کوتاه ، با پهنای زیاد و تیغه ای یکنواخت و در مواردی با مقداری بسیار اندک کم شدن از پهنا در نوک یا ابتدای تیغه بوده‌اند ؛ دارای محافظ دسته صلیبی یا دایره‌ای (و یا اشکال بسیار زیبای دیگر بوده‌اند که به طور مشخصی هنر ایرانیها را در طراحی سلاح به نمایش می‌گذاشته) ، دسته ای بین یک تا چند کف دست بلندی و سیبک انتهای دسته بوده اند(گلوله یا حلقه تعادل که این سیبک نیز در طراحی آن هنر و زیبایی اعمال میشده است).
در انواعی که دسته به فراخور طول تیغه متعادل و بلند بوده سلاح شبیه جی ان های چینی و با هندلینگ خوب بوده اما سنگین تر بوده است و در نمونه هایی که دسته ای کوتاه داشته اند تنه به تنه اقوام اروپایی خود زده اند و به همین دلیل باید دارای مچی قوی برای استفاده از آنها بود.
که البته به فراخور نوع ورزش ایرانیها دارای مچها و ساعدان بسیار قوی بوده‌اند چراکه ورزش باستانی و کشتی در پروردن این اندام های بدن بسیار مؤثر هستند.

از نظر برندگی برنده هستند اما نه به اندازه شمشیر های عربی ، کاتانا یا شمشیرهای دائو و و جی ان چینی ؛ اما با توجه به قدرت فراوان استفاده کننده آن‌ها و سنگینی طبیعی شان سلاح هایی خطرناک و قوی بوده اند.
در بقیه تاریخ ایران نیز معمولا از شمشیرهای متاثر از شمشیر عربی و مغولی استفاده میشده.
در ایران مبارزین علاوه بر توان بدنی و شمشیر خود به زره نیز مجهز بوده اند به همین دلیل تکنیک فدای سنگینی زره شده و بیشتر بر جنبه قوای بدنی و توان برندگی شمشیر دربرابر زره توجه خاص شده است.
البته می توان ردی از انواع رده های شمشیر در ایران دید از شمشیرهای شبیه دائو چینی تا انواع رومی، یونانی آن و این به همان دلایلی است که در قبل اشاره شد. وسعت ایران و اقوام مختلف و قرار گرفتن در کریدور های جهانی غرب به شرق و همسایگی با کشورها و امپراطوری های دیگر باعث شده بود انواع سلاح های آنها نیز به داخل ایران نفوذ و مورد استفاده قرار گیرد.
اما قالبا نوعی در هر عصر به عنوان نوع عمومی و نظامی مورد استفاده بوده است.
در زیر انواعی از شمشیرهای ایرانی به نمایش گذاشته شده اما می‌توان به جرات ادعا کرداین تصاویر تنها قطره‌ای از دنیای شمشیرهای مورد استفاده در ایران بوده است.

تصاویر شمشیرهای ایرانی:
تصویر

تصویر

تصویر

تصویر

تصویر

تصویر

تصویر

تصویر

تصویر

تصویر

تصویر
  • 1


0 کاربر در حال بازدید از این انجمن است

0 عضو, 0 مهمان, 0 کاربر مخفی



آدرس پستی سایت:Admin@Military.ir


وب سایت میلیتاری در چارچوب قوانین کشور ایران فعالیت کرده و در ( ستاد ساماندهی پایگاه های اینترنتی ) وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به آدرس www.samandehi.ir به ثبت رسیده است.

مسئولیت مطالب و نظرات مندرج در سایت بر عهده شخص ارسال کننده بوده و سایت میلیتاری هیچ گونه مسئولیتی در قبال موضوعات مطرح شده ندارد.