Recommended Posts

کسی از دوستان اینو گرافیک  که توسط  رسانه ها ی ایرانی منتشر شده  در خصوص سایر حوزه ها فولاد و مواد معدنی صنعت حمل ونقل واردات وصادرات و..... در اختیار  دارد  اگر امکان دارد  ما رو هم مطلع نمایند

 

http://gallery.military.ir/albums/userpics/10314/DDzl7NdXkAA8GZX.jpg

http://gallery.military.ir/albums/userpics/10314/DHQXUdBXsAApW4Q.jpg

http://gallery.military.ir/albums/userpics/10314/DNFz9RqWkAAyBNe.jpg

http://gallery.military.ir/albums/userpics/10314/D1qsgsWXcAAn-GX.jpg

ویرایش شده در توسط bds110
  • Like 1
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

گلوله‌های ایرانی مدرن‌تر شدند/ گلوله RIP؛ دستاورد جدید دفاعی

 

گونه جدیدی از گلوله‌های منحصر به فرد و دارای ویژگی‌های خاص تحت عنوان گلوله‌های RIP توسط صنایع دفاعی کشورمان ساخته شده است.

 

در جریان بازدید سرلشکر محمد باقری رئیس ستادکل نیروهای مسلح از نمایشگاه دستاوردها و توانمندی‌های سازمان صنایع دفاع(ساصد)، نسل جدیدی از گلوله‌های ساخته شده توسط این سازمان که در دنیا با نام گلوله‌های RIP با ویژگی‌های خاص شناخته می‌شوند به نمایش درآمده است.

 

13980916000163_Test_NewPhotoFree.jpg

 

گلوله های RIP (Radically Invasive Projectile) از مرمی‌های چند تکه تشکیل شده اند که پس از برخورد با هدف درون آن پخش می‌شوند و آسیب جدی به هدف وارد می‌کنند.

این گلوله‌ها پس از شلیک، در هنگام اصابت به هدف به قطعات کوچکتری تبدیل می‌شوند به طوری که بدنه اصلی گلوله در مرکز و قطعات جدا شده نیز به اطراف آن اصابت خواهند کرد. از سوی دیگر از آنجایی که ترکش‌های کوچک به سرعت انرژی خود را پس از جدایش از بدنه اصلی از دست می‌دهند، در صورت عدم اصابت به هدف، خطر کمتری محیط اطراف را تهدید می‌کند.

 

RIP2.jpg

 

آزمایش یک گلوله RIP و پخش تکه‌های آن در ژله

 

از این رو گلوله‌های RIP یکی از گزینه‌های بسیار مطلوب برای استفاده توسط گارد امنیت پرواز در هواپیما محسوب می‌شود، چراکه در صورت استفاده از آن در محیط هواپیما از آنجایی که تکه‌های این گلوله به اجسام سخت تر از بدن آسیبی نخواهد رساند، دغدغه آسیب رسیدن به بدنه هواپیما و احتمال سوراخ شدن آن از بین خواهد رفت.

این گلوله‌ها با برخورداری از استانداردهای مناسب، نوآوری جدیدی در زمینه مهمات تسلیحات انفرادی و افزایش قدرت کشندگی آنها محسوب می‌شوند.

 

ویژگی بارز گلوله‌های RIP این است که بدون ایجاد خطر برای محیط اطراف و افراد بیگناه، برای فرد هدف کشنده‌تر از گلوله‌های معمولی خواهد بود.

 

 

ELLRSv-XUAAGzdH.jpg

 

ELLRSv-XsAAi9XU.jpg

 

 

  • Like 3
  • Upvote 10

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

تجهیز بالگرد‌ها به موشک‌های هوا به هوا و سامانه‌های فریب/ بهره‌گیری از ۴ موشک جدید در سازمان رزم هوانیروز

یگان هوایی نیروی زمینی ارتش پس از تغییرات ساختاری که در طول ۲ سال گذشته در سطح این نیرو مبنی بر ارتقای توان رزمی، افزایش بازدارندگی و سازماندهی تیپ‌های واکنش سریع انجام شد، با اقداماتی درون‌سازمانی و همچنین با بهره‌گیری از تجارب گذشته و حمایت وزارت دفاع توانست تغییرات قابل توجهی را در ستاد رزم و تحرک‌پذیری و تاکتیک‌های آفندی خود ایجاد کند که در این گزارش به بخشی از این موارد اشاره می‌شود.

 

بهره‌گیری از 4 موشک جدید در سازمان رزم هوانیروز/ «شفق» نوع پیشرفته موشک «تاو»

یکی از موشک‌های ضد زره که در طول ۲ سال گذشته وارد ستاد رزم هوانیروز شد، موشک «شفق» با برد حدود ۱۲ کیلومتر است که به عنوان مهمترین موشک هوا به زمین هوانیروز در مقابله با ستون‌های زرهی دشمن شناخته می‌شود. این موشک هوشمند به عنوان دست بلند نزاجا در رزم زمینی قابلیت دفاع مؤثر و انهدام اهداف و عقبه دشمن را دارد.

 

این موشک که در بعد مسافت نسبت به موشک «تاو» دو الی سه برابر برد عملیاتی دارد، قادر است نسبت به اهداف زرهی، توپخانه‌ای، تأسیساتی، سامانه‌های راداری، پدافندی، جنگال و سنگر‌ها و استحکامات بتنی واکنش نشان دهد.

بهره‌گیری از سیستم هدایت اپتیکی موشک شفق سبب شده تا هیچ هدفی تا شعاع ۱۲ کیلومتری از دایره اصابت و انهدام آن خارج نباشد.

امیر سرتیپ دوم خلبان «یوسف قربانی» فرمانده هوانیروز ارتش در خصوص تست و قابلیت موشک «شفق» گفت: بنده شخصا این موشک را تست کرده و از قابلیت‌های آن اطلاع دارم و باید بگویم این موشک با کمترین هزینه در مرحله تولید قرار گرفته است.

 

 

موشک نقطه‌زن «حیدر»

«حیدر»، نوعی موشک هواپایه با قابلیت انهدام اهداف زمینی است که با بُرد بیش از هشت کیلومتر قادر به درگیری با اهداف زرهی، نفربر‌ها و تجمعات انسانی به صورت نقطه‌زن است. این موشک قابلیت نصب انواع سامانه‌های جستجوگر برای استفاده در اوضاع مختلف آب و هوایی را دارد و با توجه به نوع سر جنگی، قادر است در اهداف مختلف حدود یک متر نفوذ کند.

 

فرمانده هوانیروز ارتش در خصوص موشک جدید هواپایه «حیدر» گفت: سه موشک جدید را ذیل یک پروژه تعریف کردیم که یکی از آن‌ها «موشک حیدر» است. این موشک با بردی حدود هشت تا ۱۲ کیلومتر قادر به رؤیت اهداف زمینی به صورت اپتیکی است و همچنین می‌تواند اهداف خود را در سخت‌ترین شرایط آب و هوایی پیدا کند، به سهولت فایر شود و ادوات دشمن را منهدم کند.

 

 

موشک «قمر بنی‌هاشم (ع)»

موشک قمر بنی‌هاشم (ع)، نخستین موشک دو منظوره است که هم از قابلیت مقابله با اهداف هوایی برخوردار است و هم در مقابله با اهداف زمینی کاربرد دارد. این موشک به صورت آتش و رها عمل می‌کند و با برد بیش از هشت کیلومتر، دارای قابلیت قفل روی اهداف قبل و بعد از شلیک است.

همچنین این موشک که اردیبهشت‌ماه امسال رونمایی شد، قابلیت نصب انواع سیستم‌های جستجوگر برای استفاده در اوضاع مختلف آب و هوایی به منظور مقابله با اهداف زرهی، تجهیزات زمینی و تجمع نفر‌ها را دارد و از دیگر قابلیت‌های آن، انهدام اهداف در شب است.

 

فرمانده هوانیروز ارتش در ارتباط با این موشک گفت: برای نخستین‌بار جهت ایجاد بازدارندگی بیشتر، قابلیت درگیری هوایی را در بالگرد‌های تهاجمی خود ایجاد کرده‌ایم؛ موشک هوا به هوای «قمر بنی‌هاشم» قادر است در یک کریدور پروازی با چند هدف هوایی درگیر شود.همچنین به گفته فرمانده هوانیروز، موشک قمر بنی‌هاشم (ع) تست میدانی شده است.

 

 

«دهلاویه» ضد زرهی که هواپایه شد

موشک ضد زره دهلاویه که پیش از این، کارکرد زمین‌پایه داشت، در پروژه جدید هوانیروز به موشک هواپایه تبدیل و بر روی بالگرد‌های کبرا نصب شده است. این موشک، که پیش از هواپایه شدن، پنج هزار و ۵۰۰ متر برد مؤثر داشت، در پروژه هوانیروز قابلیت تعقیب اهداف را با هدایت لیزری تا شعاع هشت کیلومتر پیدا کرده است. همچنین این موشک هواپایه قادر به نفوذ بیشتر از یک متر در اهداف زرهی است.

 

نوع زمین‌پایه این موشک برای نخستین بار در رزمایش محمد رسول الله (ص) ارتش مورد تست قرار گرفت و با تلاش متخصصان داخلی حدود یک کیلومتر بر برد عملیاتی آن افزوده شد. همچنین این موشک امروز ضمن بهره‌گیری در حوزه رزم زمینی، با توجه به سرعت و دقت عملکرد، در حوزه پدافند ساحلی نیز مورد استفاده نیرو‌های مسلح ایران قرار گرفته است.

امیر قربانی در خصوص بهره‌گیری هوانیروز از موشک ضد زره «دهلاویه» گفت: موشک دهلاویه با بردی حدود هشت کیلومتر از قابلیت نقطه‌زنی برخوردار بوده و در مقابل ضد زر‌ه‌های سرامیکی، سلاحی مؤثر محسوب می‌شود.

 

 

نصب سامانه ضد موشکی «چف و فلر» بر روی بالگردهای هوانیروز

یکی دیگر از قابلیت‌هایی که طی ۲ سال گذشته در هوانیروز مورد تحقیق و ارزیابی قرار گرفت، مسئله نصب سامانه‌های ضد موشکی چف و فلر بر روی بالگرد‌های هوانیروز بود که امیر «یوسف قربانی» فرمانده هوانیروز ارتش در این رابطه به خبرنگار دفاع‌پرس عنوان کرد: در حوزه ارتقای توان بالگردی، کار‌های خوبی در حال تحقیق و انجام است و ان‌شاءالله در آینده نزدیک، سامانه‌های جنگال همچون چف (Chaff) و فلر (Flare) بر روی بالگرد‌های هوانیروز نصب و خبر خوش آن به ملت ایران اعلام می‌شود.

 

 

تجهیز بالگردهای پشتیبانی ترابری به راکت و توپ

از دیگر توانمندی‌هایی که در ۲ سال گذشته در سطح هوانیروز انجام گرفت، تجهیز و تسلیح بالگرد‌ها ترابری و بالگرد‌های شناسایی به راکت‌انداز‌های ۲.۷۵ و تیربار‌هایی ۲۰ و ۲۳ م. م بود؛ که ضمن اجرای مأموریت اصلی، بر قابلیت تهاجمی این بالگرد‌ها افزود.
 
 طراحی و ساخت دوربین‌های دید در شب از دیگر برنامه‌هایی بود که هوانیروز ارتش جمهوری اسلامی در ۲ سال گذشته به آن پرداخته و با کمک نخبگان دانشگاهی، این طرح را به مرحله عملیات رسانده است.
دوربین‌های «دید در شب» در رزمایش اخیر نزاجا و در رزم شبانه مورد استفاده خلبانان هوانیروز قرار گرفتند و کار تست عملیاتی این محصول جدید با موفقیت و اجرای آتش به سوی اهداف مورد نظر به پایان رسید.
 
 
 
  • Upvote 7

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
1 hour قبل , aminor گفت:

بسم الله........ 

 

صحبتهای دریادار سیاری معاون هماهنگ کننده ارتش  در کمسیون فرهنگی مجلس

 

زیرساخت‌های ارتش مربوط به 50 سال قبل است و نیاز به بازسازی دارد و از سوی دیگر ما با مشکلات مختلفی در حوزه نیروی انسانی، مسائل معیشتی نیروها و ... مواجهیم. 

 

ریادار سیاری تأکید کرد که ما با کمبود نیروی انسانی (حدود 75 هزار نفر) مواجهیم و دیگر اینکه بودجه ما در حوزه مسائل فرهنگی و ورزشی بسیار ناچیز است و در حوزه مسائل عقیدتی نیز سرانه هر نفر در سال 7 هزار تومان است

 

بودجه ما برای تأمین غذای نیروها به ازای هر فرد در ماه 250 هزار تومان است و به طور کل با محدودیت‌هایی در این حوزه‌ها مواجه هستیم. 

 

https://www.farsnews.com/news/13980918001049/گزارش-بودجه‌ای-از-ارتش-به-کمیسیون-فرهنگی

 

سردار جای بدی رو برای بیان مشکلات انتخاب کرده ...

از این مجلس فقط ویژه خواری برمیاد ولاغیر ...

 

 

  • Upvote 4

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

درود بر  سردار سیاری که همرزم دلاوری برای ناخدا هوشنگ صمدی بود. حقیقت اینه سی و چند ساله، بعضی رویکردها به حاشیه رانده شدن و دیگه اولویت نیستن. عزیزان دیر به فکر طرح این موضوع افتادن چون تکرار بعضی مفاهیم این قدر بوده که ذهنیتی شکل گرفته که نمیشه تقریبا اونو تغییر داد. 

  • Like 2
  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

یه زمانی این صحبتها شاید میشد اثر داشته باشه ولی الان با این کمبود بودجه ............... 

  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
https://www.tasnimnews.com/fa/news/1398/09/19/2157524/%D8%AF%D8%B9%D9%88%D8%AA-%D9%BE%D8%A7%DA%A9%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D8%B1%DA%A9%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D8%B1%D8%B2%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%A8%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%86

دعوت پاکستان از ایران برای شرکت در رزمایش بین المللی «امان»

جالبه که در همین سفر دریادار  خانزادی هم از نیروی دریایی پاکستان برای رزمایش مشترک دعوت کرده. خود این سفر هم در 20سال گذشته بی سابقه بوده. میگم با توجه به چند سفر مقامات نظامی به چین، شاید اون بحثی که در تاپیک بررسی نیروی هوایی درباره جی اف 17 شد، مد نظر تصمیم گیران هم باشه

البته شاید هم یه مانور باشه تا روسها را به راه آوردن راضی کنن...در هرحال فکر کنم تا کمتر از یک سال دیگه تکلیفمون بعد این همه سال مشخص بشه. یعنی اگه هیچ خبری هم نشد، خودش یک جور تعیین تکلیف هست!!

 

ویرایش شده در توسط Dolphin
  • Upvote 4

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

تولید جنگنده کوثر با سرعت در حال طی شدن است

امیر سرتیپ خلبان «عزیز نصیرزاده» فرمانده نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران در این رابطه  اظهار داشت: امیدواریم در روز ۲۹ فروردین سال آینده همزمان با روز ارتش، رژه سه فروندی جنگنده‌های تمام ایرانی کوثر را به اجرا در بیاوریم.

 
امیر سرتیپ نصیرزاده با بیان اینکه نیروی هوایی ارتش و سازمان صنایع دفاع به صورت مشترک خط تولید جنگنده‎های کوثر را مدیریت می کنند، افزود: نیروی هوایی ارتش در تهران و سازمان صنایع دفاع در اصفهان این کار را انجام می‌دهند.
 
بر اساس این گزارش، هواپیمای کوثر یک هواپیمای جنگنده پیشرفته با مأموریت پشتیبانی نزدیک هوایی است که به صورت کاملا بومی ساخته شده است و ایران را در زمره معدود کشور‌های دارای فنآوری طراحی و ساخت هواپیمای جنگنده با سامانه‌های اویونیک و کنترل آتش نسل چهار قرار داده است. این هواپیما به دو نوع تک کابین و دو کابین قابل تبدیل خواهد بود که نوع دوکابینه علاوه بر قابلیت رزمی، برای آموزش خلبانان در مرحله پیشرفته کاربرد دارد.
  • Like 2
  • Upvote 4

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

علاوه بر انواع بمب های سقوط آزاد، بمب های نقطه زن نظیر یاسین و بالابان نیز از گونه هایی از پهپاد کرار قابل پرتاب بوده و در رزمایش های مختلف به طور عملی به کار گرفته شده اند. در شهریور 1393 گونه رهگیر به نام کرار-4 رونمایی شد که به گونه ای از موشک شهاب ثاقب مجهز شده بود.

 

https://www.tasnimnews.com/fa/news/1398/10/05/2167930/گزارش-کرار-انتحاری-جدیدترین-مهره-دفاع-هوایی-نقطه-ای-ایران-بخش-دوم

 

کرار انتحاری این قابلیت را پیدا کرده است تا به صورت خودکار از محل ذخیره خود که می تواند هر نقطه ای در کشور باشد به پرواز در آمده و با دریافت مستقیم اطلاعات هدف، با بهینه ترین مسیر اوجگیری، به سمت آن حرکت نماید. کرار انتحاری با اصابت مستقیم یا نزدیک شدن تا فاصله مناسب از هدف، عمل انفجار سرجنگی را به انجام می رساند.

  • Like 2
  • Upvote 7

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
2 hours قبل , behnamsniper گفت:

به نام خدا

 

موشک های ایران علیه نیروی دریایی امریکا

 

 

توجه"این مطلب به هیچ عنوان مورد تایید حقیر و هیچ کدام از مدیران و مسئولان سایت Military.ir نبوده نیست و نخواهد بود و صرفا برگردانی از نظر یک کارشناس خارجی در مورد توان نیروی موشکی ایران است. لازم به ذکر است که از همین جا دست تک تک کارکنان زحمت کش تمام نیروهای نظامی ایران و به ویژه نیروهای موشکی را می بوسم و به تمامی این دلاور مردان خداقوت و خسته نباشید عرض می کنم. این متن تنها جهت اشنای خوانندگان و بحق و تبادل نظر برگردان شده است وبه هیچ عنوان نیت سوئی علیه نیروهای نظامی ایران ندارد. باشد که با نقد صحیح و هدفمند جهت توسعه کشور عزیزمان و به خصوص نیروهای نظامی حرکت کنیم." توجه

ایران موشک های زیای در اختیار دارد و اماده است انها را به طرف ناوهای امریکا شلیک کند.

 

حتی در شرایط مطلوب، بعید است  زرادخانه موشک های ایران خطر جدی را متوجه نیرویی دریایی امریکا کند.

 

رویدادهای اخیر، خصوصا هدف قرار گرفتن MQ-4 نیروی دریایی امریکا توسط نیروهای نظامی ایران، بار دیگر احتمال جنگ بین امریکا و ایران را افزایش داده است. کش و قوس مذاکره بین تهران و واشنگتن وارد چهارمین دهه خود شده است، زمانی بوده است که هر دو طرف مذاکره را اغاز کرده اند و هر بار تهران قوی تر می شود. اگر ایران تصمیم بگیرد تا بر علیه هدف بزرگتری-همچون ناوشکن ها یا ناوهای هواپیمابر- حمله کند، چگونه از یگان موشکی خود در این زمینه استفاده خواهد کرد؟

در طول 40 سال گذشته، مثل چین و کره شمالی و همانند دلیل آنها- پر هزینه بودن توسعه و حفظ نیروی هوایی- ایران منابع قابل توجهی بر نیروی موشکی بالستیک خود هزینه کرده است، و در واقعیت امر نیز توسعه و حفظ یک نیروی هوایی جهت رقابت با امریکا بسیار پر هزینه است. موشک های بالستیک راه تقریبا کم هزینه ایی جهت حمله متعارف، شیمیایی، بیولوژیکی و حتی هسته ایی دور برد در اختیار می دهند. مقابله با این موشک ها پیچیده و پر هزینه است. هر سه کشور زرادخانه بزرگی از موشک های بالستیک را با پیچیدگی متنوع در اختیار دارند و گاهی اطلاعات غیرقانونی و محرمانه بین خود و دیگران تقسیم می کنند.

همان طور که ماه گذشته وب سایت The National Interest اشاره کرد، ایران زرادخانه موشک های بالستیک بزرگ و متنوعی دارد. از انجا که اطلاعات محرمانه در داخل کشور سخت کنترل می شود و دولت نیز اغلب در مورد توان نظامی خو مبالغه کرده و یا طفره می رود، تعیین دقیق قابلیت های ایران بسیار دشوار است. در این مغاله، فرض بر این است که ایران موشک های توصیف شده در وب سایت The National Interest  ، همچون موشک هایی با جست و گرهای مادون قرمز برای هدایت نهایی (مدل های فاتح و مبین) و موشک های ضد کشتی بالستیک با برد 434 مایل را در اختیار دارد. ایران به چنین توانایی حتی برای در نظر داشتن هدف قرار دادن کشتی ها در دریا نیاز دارد.

شاید به اندازه در اختیار داشتن موشک های بالستیک، داشتن ابزراهای مورد نیاز "زنجیره کشتار" (kill chain) اطلاعات، مراقبت و شناسایی ISR)) برای زیرنظر داشتن دائمی گروه های رزمی نیروی دریایی امریکا مهم باشد.  این ابزارها به پرتاب کننگان موشک اجازه می هد تا موشک های خود را با به روزترین اطلاعات از وضعیت فعلی اهداف شلیک کنند. ناوهای هواپیمابر امریکا و کشتی ها اسکورت انها می توانند تا سرعت 35 نات حرکت کنند، و اطلاعات را حتی با تاخیر یک ساعته برای هدف قراردادن کشتی عیرقابل استفاده و بی فایده کنند.

کارشناسان متذکر می شون که چین نیز به ابزارهای ISR مشابه در پهنه اقیانوس ارام نیاز خواهد داشت، اما در مقایسه با چین، ایران ماموریت اسان تری را پیش روی خود خواهد داشت. مرزهای جنوبی جمهوری اسلامی ایران در طول خلیج فارس و دریای عمان امتداد دارند، نوار مرزی که از خط ساحلی کالیفرنیا، اریگان و واشنگتن نیز بیشتر است، و هر دو در پهن ترین قسمت خود کمتر از 300 مایل پهنا دارند. حتی کشوری مثل ایران که از نبود ابزارهای شناسایی و مراقبت رنج می برد، بسیار راحت می تواند شیئی به بزرگی گروه رزمی ناوهای هواپیمابر را دنبال کند. تجهیزات نظامی همچون هواپیماها و بالگردهای نظامی از رده خارج، قایق ها و کشتی های  بی شمار سپاه پاسداران، نیروهای اطلاعاتی ایران، و کشتی های غیر نظامی دوست ایران می توانند تقریبا به راحتی ناوگان نیروی دریایی امریکا تحت تعقیب قرار دهند.

احتمالا ایران مایل است تا یک گروه زرمی ناو هواپیمابر امریکا را تا جایی که ممکن است به خط ساحلی خود نزدیک تر کند. این مسئله به ایران اجازه می دهد تا ناوگان موشک های بالستیک خود را در منطقه گسترده تری در داخل کشور پخش کند، و شانس بهتری به انها می دهد تا بعد از شلیک و قبل از اینکه توسط تجهیزات شناسایی و مراقبت امریکا – JSTARSو RQ-4-شناسایی شوند، فرار کنند. از انجا که موشک های ایران برد و پیچیدگی خوبی دارند، می توان این موشک ها را در عمق بیشتری در داخل کشور مستقر کرد تا شناسایی انها دشوار تر شود. لازم به ذکر است که ایران کشور بزرگ و  وسیعی با مساحت 636.000 مایل مربع است که این کشور را بزرگتر از مجموعه ایالت های کالیفرنیا، نوادا، اوریگان، واشنگتن و یوتا می کند.

در صورت وقوع حمله، احتمالا ایران هر موشکی را که بتواند- حتی موشک هایی که شانس معقولی برای هدف قرار دادن یک کشتی جنگی متحرک ندارند- به طرف گروه ناوهواپیمابر شلیک می کند، و باید انتظار صد ها موشک را داشته باشیم. اکثریت غالب نیروی موشکی، شلیک می شوند تا دفاع ناو را از پا بیندازند. ایران که پبشتاز استفاده از قایق های تندرو مجهز به راکت، تیربارهای سنگین، و راکت های توپخانه ای در طول جنگ عراق-ایران  است، طرفدار از پا انداختن نیروی دشمن با استفاده از تسلیحات قدیمی و بی فایده برای حفظ قدرت رزمی است. یک حمله موشکی نیز از این قاعده مستثنی نخواهد بود.

احتمالا هشدار دفاعی گروه رزمی به سرپرستی موشک های هدایت پذیر کروز همراه با سامانه رزمی Aegis،  تمامی موشک های متخاصم را نابود می کند. موشک های دفاع هوایی SM-6 با موشک های بالستیک کوتاه برد شلیک شده از خط ساحلی درگیر خواهند شد و موشک های رایج تر SM-2 BLOCK IV نیز قابلیت ضد بالستیک کم تری در اختیار دارند. ممکن است لازم شود تا از رهگیرهای موشک های بالستیک SM-3 بر علیه موشک های بالستیک برد بلند ایران استفاده شود. اکثریت موشک های ایرانی  هدف قرار گرفته و هرگز شانسی برای اثابت به هدف نخواند داشت و در بهترین حالت به عنوان ابزاری جهت گیج و سردرگم کردن دشمن به کار می روند.

ایا یک موشک ایرانی خوش شانس می تواند بک ناو هواپیمابر امریکایی را غرق کند؟ احتمال ان بسیار کم است. موشک هایی با بهترین شانس اثابت، موشک های کوتاه برد با هدایت پایانی همانند فتح و مبین، کوچک ترین کلاهک ها را در اختیار دارند و در پایین ترین سرعت حرکت می کنند.  موشکی برای غر کردن یک ناو هواپیمابر باید کلاهک هسته ایی حمل کند تا تهدیدی جدی برای یک کشتی 100.000 تنی باشد، و ایران دانش و تجهیزات کافی برای ساخت چنین کلاهکی در اختیار ندارد. هدفی کوچکتر همچون ناوشکن می تواند بسیار اسیب پذیر تر باشد اما هدف قرار دادن ان نیز بسیار دشوار است.

حتی در شرایط ایده ال، بعید است تا زرادخانه موشک های ایران خطری جدی بر علیه نیروی دریایی امریکا باشد.  می توان انتظار داشت تا ایران موشک هایی با برد بیشتر را توسعه دهد که وزن پرتاب بیشتر و دقت بهتری داشته باشند.  ممکن است زمانی برسد که پنتاگون از روی احتیاط، دیگر ناوهای خود را به خلیج فارس نفرستد، اما زمان این امر هنوز نرسیده است.

 

مترجم: محمد رجبعلی/صرفا برای میلیتاری

منبع: https://nationalinterest.org/blog/buzz/iran-has-lot-missiles-and-ready-use-them-against-americas- aircraft-carriers-105572


جالب بود ، مخصوصا اون قسمت پرزنتیشن AEGIS ، برای فریفتن عوام خوبه ، ولی تهاجم گسترده با موشک های بالستیک یه قسمت کاره ، موشک های کروز فراصوت ضد کشتی و پلتفرم های زیر سطحی جنگ الکترونیک جنگ سایبری و... را عامدانه از قلم انداختن تا Massive Challenges همین موارد ذهن مخاطب مشوش نکنه وگرنه تنوع توانمندی ها تو بعد عملیاتی فراتر و پیچیده تر از بعد تحلیل های رسانه ای است.

ویرایش شده در توسط LegendaryAegis
  • Upvote 10

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
1 ساعت پیش, LegendaryAegis گفت:


جالب بود ، مخصوصا اون قسمت پرزنتیشن AEGIS ، برای فریفتن عوام خوبه ، ولی تهاجم گسترده با موشک های بالستیک یه قسمت کاره ، موشک های کروز فراصوت ضد کشتی و پلتفرم های زیر سطحی جنگ الکترونیک جنگ سایبری و... را عامدانه از قلم انداختن تا Massive Challenges همین موارد ذهن مخاطب مشوش نکنه وگرنه تنوع توانمندی ها تو بعد عملیاتی فراتر و پیچیده تر از بعد تحلیل های رسانه ای است.

نکته ای که جا مانده این هست که هدف بیش از اینکه غرق ناو باشد از کار انداختن اون هست 

بعد از این مورد زخمی و نیاز به تعمیر و کار های پیرامون بیشتر نیروی دشمن رو زمینگیر میکنه 

بنا به تجربه زخمی بیش از کشته فشار به نیروی مقابل می آورد

 

پس با فرض عدم امکان غرق کشتی با موشک باز موضوع از کار افتادن ناو مطرح هست 

  • Like 1
  • Upvote 10

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
بر 6 دی 1398 در 17:36 , behnamsniper گفت:

به نام خدا

 

موشک های ایران علیه نیروی دریایی امریکا

 

 

توجه"این مطلب به هیچ عنوان مورد تایید حقیر و هیچ کدام از مدیران و مسئولان سایت Military.ir نبوده نیست و نخواهد بود و صرفا برگردانی از نظر یک کارشناس خارجی در مورد توان نیروی موشکی ایران است. لازم به ذکر است که از همین جا دست تک تک کارکنان زحمت کش تمام نیروهای نظامی ایران و به ویژه نیروهای موشکی را می بوسم و به تمامی این دلاور مردان خداقوت و خسته نباشید عرض می کنم. این متن تنها جهت اشنای خوانندگان و بحق و تبادل نظر برگردان شده است وبه هیچ عنوان نیت سوئی علیه نیروهای نظامی ایران ندارد. باشد که با نقد صحیح و هدفمند جهت توسعه کشور عزیزمان و به خصوص نیروهای نظامی حرکت کنیم." توجه

ایران موشک های زیای در اختیار دارد و اماده است انها را به طرف ناوهای امریکا شلیک کند.

.

 

ایا یک موشک ایرانی خوش شانس می تواند بک ناو هواپیمابر امریکایی را غرق کند؟ احتمال ان بسیار کم است. موشک هایی با بهترین شانس اثابت، موشک های کوتاه برد با هدایت پایانی همانند فتح و مبین، کوچک ترین کلاهک ها را در اختیار دارند و در پایین ترین سرعت حرکت می کنند.  موشکی برای غر کردن یک ناو هواپیمابر باید کلاهک هسته ایی حمل کند تا تهدیدی جدی برای یک کشتی 100.000 تنی باشد، و ایران دانش و تجهیزات کافی برای ساخت چنین کلاهکی در اختیار ندارد. هدفی کوچکتر همچون ناوشکن می تواند بسیار اسیب پذیر تر باشد اما هدف قرار دادن ان نیز بسیار دشوار است.

حتی در شرایط ایده ال، بعید است تا زرادخانه موشک های ایران خطری جدی بر علیه نیروی دریایی امریکا باشد.  می توان انتظار داشت تا ایران موشک هایی با برد بیشتر را توسعه دهد که وزن پرتاب بیشتر و دقت بهتری داشته باشند.  ممکن است زمانی برسد که پنتاگون از روی احتیاط، دیگر ناوهای خود را به خلیج فارس نفرستد، اما زمان این امر هنوز نرسیده است.

 

مترجم: محمد رجبعلی/صرفا برای میلیتاری

منبع: https://nationalinterest.org/blog/buzz/iran-has-lot-missiles-and-ready-use-them-against-americas- aircraft-carriers-105572

 

مقاله از لحاظ علمی کم ارزش هست. الته نشنال اینترست کلا مجله معتبری نیست.

یادمه زمانهای قدیم در همین میلیتاری RPG7 محاسبه کرده بود که برخورد یک موشک مثل خلیج فارس به ناو هواپیمابر چه اثراتی داره. فکر میکنم نتیجه این هست که خلیج فارس حتی اگر کلاهک نداشته باشه میتونه با سرعت ترمینال 3 ماخ به پایین عرشه های ناو نفوذ کنه و از زیر ناو خارج بشه. از سر جنگی چند صد کیلوییش دیگه بگذریم.

البته شاید این امر ناو رو غرق نکنه، اما دیگه ارزشی نخواهد داشت. گذشته از این، کمتر کسی دوست داره یک راکتور هسته ای نزدیک ساحل خودش غرق بشه.

  • Upvote 11

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

موسسه ی مصاف اعلام کرده که یک اخلالگر ریز پرنده ها را با عنوان "پاداسکای"ساخته

اگه طرحی کارامد باشه برای مقابله با تهدید پهپاد های انتحاری و....( که این چند وقت بسیار توسط اسرائیل استفاده شده) کاربرد زیاد داره. 

 

  • Upvote 4

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
مهمان
این موضوع نسبت به پاسخ بیشتر بسته شده است.

  • مطالب مشابه

    • توسط Skyhawk
      اژدر والفجر:
       


    • توسط Blaze
      \

      ميراژ 5 يك هواپيماي ضربتي مافوق صوت است كه در فرانسه و در خلال دهه 1960 توسط صنايع هوايي داسو طراحي شد و علاوه بر اين كشور در جند كشور ديگر هم توليد يا مونتاژ شد.
      طرح اين جنگنده از سلفش يعني جنگنده موفق ميراژ 3 الهام گرفته شد و در اغاز خود يكي از نمونه هاي ميراژ3 به حساب ميامد اما بعدا از اين جنگنده چند نوع مختلف توليد شد.
      اين جنگنده وجود خود را مديون يشنهادي است كه از طرف نيروي هوايي رژيم صهيونيستي در سال 1966 به شركت داسو ارائه شد چون عملا بعد از پيشنهاد بود كه كار طراحي و نمونه سازي اين پرنده در اين شركت سرعت گرفت.



      از آنجا كه آب و هواي خاور ميانه برعكس اكثر نقاط اروپا در بيشتر روزها صاف و آفتابي است اسراييلي ها پيشنهاد كردند كه جايگاه افسر تسليحات شامل كاكپيت و ساير متعلقات از روي نمونه اصلي ميراژ 3 حذف شود تا هم هزينه تعمير و نگهداري كاهش يابد و هم به جاي آن بتوانند ظرفيت مخازن اصلي سوخت را براي حملات ضربتي و برد بلند افزايش دهند.
      سر انجام اولين نمونه از اين جنگنده كه تنها تفاوتش با ميراژ3 دماغه قلمي تر و جايگاه عقب رفته تر خلبان بود و مانند اكثر محصولات شركت داسو بالهايي دلتا شكل داشت در 19 مي سال 1967 به پرواز درآمد.
      اين پرنده مسلسل دو لول ميراژ3 را حفظ كرده بود اما براي حمل ميزان بيشتري سوخت و مهمات دو پايلون به آن اضافه شده بود كه تعداد آنها را به 7 عدد ميرساند و اين عمل خود موجب گشت تا ميزان حمل مهمات در اين جنگنده به 4000 كيلوگرم برسد.




      افزايش تنش ها در خارميانه ميان اسراييل و اعراب باعث شد تا شارل دو گل رئيس جمهور وقت فرانسه تصميم خود ميبني برعدم تحويل ميراژ ها به رژيم صهيونيستي را در سوم ژوئن سال 1967 اعلام نمايد.
      اما با وجود اينكه اسراييل به عنوان مشتري درجه يك ميراژ5 تحريم بود خط توليد اين جنگنده كماكان به فعاليت خود ادامه ميداد و نهايتا تا اواخر سال 1968 توانست بسته 50 فروندي انها را اماده نمايد و در اين هنگام بود كه اسراييلي ها توانستند با پيشنهاد پرداخت اخرين مبالغ به اين هواپيما دستيابي پيدا كنند.
      در سال 1969 و در حالي كه هنوز مبالغي از قرارداد توسط اسراييلي ها پرداخت نشده بود مسئولان نيروي هوايي اين رژيم از دولت فرانسه تقاضا كردند كه خلبانان و تكنيسين ها اين رژيم كه در فرانسه مشغول ديدن دوره هاي اموزشي بودند براي ادامه دوره خود به جزيره كورسيكا واقع در درياي مديترانه منتقل شوند و استدلالشان هم اين بود كه چون چون خاورميانه بر عكس مناطق اروپايي زمستانهاي سرد و برفي ندارد و اين جزيره نيز داراي اب و هوايي مانند خاور ميانه ميباشد بهتر است براي اينكه خلبانان ساعات بيشتري را اموزش ببينند به اين جزيره منتقل شوند.
      در اغاز دولت فرانسه مخالفتي نداشت اما هنگامي كه از قصد اسراييلي ها براي نصب مخازن سوخت خارجي روي جنگنده ها در راه انتقال به اين جزيره خبر دار شد به قضيه مشكوك شد و جلوي انتقال ها را گرفت كه در نهايت باز اين اسراييل بود كه به سبب نيازش به اين جنگنده تسليم شد و مابقي مبالغ را نيز پرداخت كرد.
      اما عليرغم تمامي اين شرايط همكاري ها بين فرانسه و اسراييل ادامه پيدا كرد اما اينبار نه به طور عادي بلكه به صورت مخفي و غير علني و در اين زمان بود كه نيروي هوايي اسراييل در حالي 50 فروند از جنگنده هاي جديد ميراژ5 خود را دريافت كرد كه اين جنگنده ها بر طبق استاندارد نيروي هوايي فرانسه و به منظور خدمت در اين كشور ساخته شده بودند.



      در نهايت و در خلال سالهاي 1971 تا 1974 اين جنگنده ها به نيروي هوايي اسراييل تحويل شدند و به اين علت كه متخصصين اسراييلي به خوبي در فرانسه آموزش ديده بودند و كاملا با قابليت ها و نكات فني مربوط به تعمير و نگهداري از اين پرنده اشنا بودند دولت اسراييل تصميم گرفت تا با بدست اوردن نقشه هاي فني اين پرنده اقدام به توليذد بومي ان كند و نهايتا با استفاده از شيوه هاي مختلف موفق به بدست اوردن اين نقشه ها شد و دست به توليد بومي ميراژ5 كرد كه اكنون ان را به نام نشر ميشناسيم.



      اما بهتر است نگاهي به ساير جوانب اين جنگنده بندازيم.
      اين جنگنده نيز مثل ميراژ3 با استقبال گسترده اي روبرو شد به طوري كه گونه هاي مختلفي از ان ساخته و بعضا صادر شدند كه داراي طيف هاي وسيعي از ايونيك پروازي بودند كه در بعضي موارد امكان انجام عمليات رهگيري را به اين جنگنده ضربتي ميدادند.
      مثلا در مورد ميراژهاي بلژيكي ميتوان گفت كه اين جنگنده ها ازسيستمهاي پروازي امريكايي استفاده ميكردند يا ميراژهاي مصري كه از ايونيك هواپيماي الفا جت بهره ميبردند.
      نمونه هايي از اين جنگنده نيز به منظور انجام ماموريت هاي شناسايي و اموزشي طراحي و ساخته شدند كه به ترتيب Mirage 5R و Mirage 5D نامگذاري شدند كه البته با يك مقايسه كوچك ميان نمونه هاي شناسايي و تمريني ميراژ3 و ميراژ5 ميتوان دريافت كه اين نامگذاري بيشتر تبليغاتي بوده و به منظور بازاريابي براي صادرات انجام شده چرا كه در بسياري از موارد و قطعات نمونه هاي تمريني و شناساي ميراژ 3 و 5 در حقيقت يكي هستند.
      در نهايت تعداد 582 فروند از اين جنگنده ساخته شد كه شامل 51 فروند نشر نيز ميشود.




      اما گونه هاي مختلف اين جنگنده:

      Mirage 5 : جنگنده ضربتي تك سرنشينه
      Mirage 5AD : نمونه صادراتي اين جنگنده به امارات (تنها 12 فروند ساخته شد)
      Mirage 5EAD: جنگنده تك سرنشينه مجهز به رادار براي حمله به هوا يا زمين. ساخته شده براي امارات(14 فروند)
      Mirage 5BA : جنگنده تك سرنشينه ساخته شده براي بلژيك و مجهز به ايونيك امريكايي(63 فروند ساخته شد كه62 فروند ان تحت ليسانس در SABCA توليد شد)
      Mirage 5COA: ساخته شده براي كلمبيا(14 فروند)
      Mirage 5D: ساخته شده براي ليبي(53 فروند)
      Mirage 5DE: جنگنده تك سرنشينه داراي رادار حمله به هوا و زمين. ساخته شده براي ليبي
      Mirage 5F: نمونه استاندارد براي نيروي هوايي فرانسه.
      Mirage 5G: نموئنه صادراتي براي گابون(3 فروند)
      Mirage 5G-2 : نمونه ارتقا داده شده براي گابون.
      Mirage 5J: نمونه هاي تحويل شده به اسراييل
      Mirage 5M: نمونه صادراتي براي زئير(از 14 فروند فقط 8 تا تحويل شد)
      Mirage 5MA Elkan: نمونه ارتقا يافته از 5BA براي صادرات به شيلي
      Mirage 5P: نمونه صادراتي به پرو(22 فروند)
      Mirage 5P Mara: نمونه ارتقا يافته Mirage 5P براي صادرات به ارژانتين
      Mirage 5P3: نمونه ارتقا يافته براي پرو(10 فروند)
      Mirage 5P4: نمونه ارتقا يافته باز هم براي پرو(2 فروند)
      Mirage 5PA: جنگنده تك سرنشينه ضربتي بدون رادار براي پاكستان(28 فروند)
      Mirage 5PA2: نمونه ارتقا يافته همراه با رادار Cyrano IV براي پاكستان(28 فروند)
      Mirage 5PA3: نمونه ارتقا يافته براي پاكستان داراي رادار Agave براي شليك موشك ضد كشتي اگزوست



      Mirage 5SDE: نمونه مجهز به رادار براي مصر
      Mirage 5E2 : نمونه ضربتي بدون رادار براي مصر(16 فروند)
      Mirage 5V: نمونه صادراتي براي ونزوئلا(6 فروند)


      Mirage 5R: نمونه تك سرنشينه براي مقاصد شناسايي
      Mirage 5BR : نمونه شناسايي براي بلژيك( از 27 فرودن در كل 23 فروند در بلژيك توليد شد)
      Mirage 5COR : نمونه صادراتي به كلمبيا
      Mirage 5DR: نمونه صادراتي براي ليبي(10 فروند)
      Mirage 5RAD: نمونه صادراتي براي امارات(3 فروند)
      Mirage 5SDR: نمونه صادراتي براي مصر(6 فروند)


      Mirage 5Dx: نمونه اموزشي دو سرنشينه
      Mirage 5BD: نمونه بلژيكي(15 فروند از 16 تا در بلژيك توليد شد)
      Mirage 5COD: نمونه اي براي كلمبيا(2 فروند)
      Mirage 5DAD: نمونه اي براي امارات(3 فروند)
      Mirage 5DD: نمونه اي براي ليبي(15 فروند)
      Mirage 5DG: نمكونه اي براي گابون(2 فروند در سال 1978 و 2 فروند در سال 1984 تحويل شدند)
      Mirage 5DM: نمونه اي براي زئير(3 فروند)
      Mirage 5DP:نمونه اي براي پرو(4 فروند)
      Mirage 5DP3: نمونه ارتقا يافته Mirage 5DP براي پرو



      Mirage 5DPA2: نمونه اي براي پاكستان(2فروند)
      Mirage 5MD Elkan : نمونه ارتقا يافته 5BD (به شيلي فروخته شد)
      Mirage 5SDD: نمونه اي براي مصر(6 فروند)

      Mirage 50 :
      در دهه 1960 شركت داسو موتور توربو جت Atar 09C كه موتور استاندارد جنگنده ميراژ 5 بود را با موتور جديدتر Atar 09K-50 تعويض كرد كه نتيجه اين امر نرخ صهود بهتر و همچنين بهتر شدن ويژگيهاي برخاست اين جنگنده بود و همين طور براي اين جنگنده ار ايونيك پيشرفته تر و رادار Cyrano IV نيز استفاده شد و شركت داسو اسم اين پرنده را ميراژ50 گذاشت اما بر خلاف نمونه قبلي( ميراژ5) اين جنگنده با استقبال خوبي روبرو نشد و فقط به شيلي و ونزوئلا صادر شد.


      http://gallery.military.ir/albums/userpics/mirage_5.jpg

      Mirage 50C: نمونه صادراتي به شيلي
      Mirage 50FC: 8 فروند از نمونه هاي Mirage 5F كه موتورشان با موتور جديد تعويض شده بود و به شيلي فروخنه شدند.
      Mirage 50DC: نمونه تمريني دو سرنشينه براي شيلي.(از كل 3 فروند 2 فرودن انها از موتور كم توان تر Atar 9C-3 بهره ميبردند)
      Mirage 50EV :نمونه ارتقا يافته Mirage 5V براي ونزوئلا مجهز به موتور Atar 9K-50 و ايونيك پيشرفته تر و كانارد.
      Mirage 50DV: نمونه هاي ارتقا يافته Mirage IIIDV/5DV براي ونزوئلا . شبيه به استاندارد 50EV




      اما كاربران اين جنگنده:
      امارات: اين كشور پس از بازنشسته كردن جنگنده هاي خود انها را به پاكستان فروخت.
      ارژانتين: در سالهاي 1978 تا 80 اين كشور 38 فروند نشر به همراه 4 فروند از نمونه تمريني از اسراييل دريافت كرد كه به دشنه(dagger) معروف شدند.
      البته اين كشور 2 فروند از نمونه هاي فرانسوي و 12 فروند از نمونه هاي اسراييلي(دشنه) خود را در جنگ فالكلند از دست داد كه در ان زمان كشور پرو براي اثبات اتحاد خود با اين كشور 10 فروند از ميراژهاي خود را تحت عنوان Mirage Mara جهت جبران خسارت وارده به ارژانتين صادر كرد.
      بلژيك: پس از بازنشسته كردن ميراژهاي خود انها را به شيلي فروخت.
      شيلي:اين كشور ميراژهاي خود را در سالهاي 2006 و 2007 بازنشسته كرد.
      كلمبيا:اين كشور در حال جايگزيني ميراژهاي خود با كفير ميباشد.
      اكوادور:ونزوئلا ميراژهاي خود را به اين كشور بخشيد.
      فرانسه و زئير و ليبي و ونزوئلا : ميراژهاي خود را بازنشسته كرده اند.
      پاكستان: قصد دارد تا سال 2015 انها را بازنشست كند.
      گابون:هنوز اين هواپيما ها را در اختيار دارد.

      مشخصات فني:

      نقش: ضربتي
      شركت سازنده: داسوبرگه(فرانسه)
      خدمه:1 نفر
      طول:15.55 متر
      عرض بالها:8.22 متر
      ارتفاع:4.50 متر
      مساحت بالها: 35.00 متر مربع
      وزن خالي:7.150 تن
      حداكثر وزن برخاست:13.700 تن
      پيشرانه: يك موتور توربو جت 9C SNECMA Atar با كشش 41.97 كيلو نيوتن در حالت خشك و 60.80 كيلو نيوتن در حالت يس سوز
      حداكثر سرعت: 2.2 ماخ معادل 2350 كيلو متر بر ساعت
      سرعت كروز: 956 كيلومتر بر ساعت
      برد رزمي: 1250 كيلومتر(با حداكثر ميزان سوخت داخلي و مخازن خارجي به همراه 800 كيلوگرم بمب)
      برد گذري:4000 كيلومتر
      سقف پروازي: 18 كيلومتر
      نرخ صعود: 186 متر بر ثانيه

      تسليحات:
      2 مسلسل 30 ميلي متري DEFA 552 با 125 فشنگ براي هركدام
      دو غلاف راكت يا سوخت Matra JL-100 با توان حمل 250 ليتر سوخت يا 19 راكت 68 ميلي متري SNEB
      دو موشك حرارت ياب سايدوايندر يا R550 Magics
      4 تن بمب


      منبع: ماهنامه جنگ افزار شماره 60
    • توسط 12312333
      آشنايي با جنگنده ميراژ 3

      جنگنده میراژ 3 داسلت میراژ فرانسه


      زمانی که فرانسوی ها از مشتاق ترین و بهترین خلبانان در جنگ جهانی اول بودند,و این علاقه آنها به هوانوردی باعث شد که در زمان صلح به این صنعت توجه بیشتری کنند.این درحالی بود که آنها در زمان جنگ جهانی دوم کشورشان به عنوان یک کشور اشغال شده بود و دربرابرکشورهای دیگر که در این صنعت پیشرفت هایی کرده بودند. اما پس از جنگ آنها درصدد ساخت یک هواپیمای بال دلتایی بودند. آنها به مقصود خود رسیدند وتوانستند که داسلت میراژ 3 و مشتقهایی که ببرگرفته از او بود را بسازند.در نهایت داسلت میراژ 2000 اساسا یک جنگنده کاملا جدیدی بود که در واقع ترکیب عمومی میراژ 3 را داشت اما از لحاظ فنی با میراژ 3 فرق داشت که این خود جای بحث دارد, را بسازند. این الگو گیری از میراژ 3 تا حدی بود که میراژ IV ( میراژ 5) یک بمب افکن بود مثل میراژ 3 با این تفاوت که از آن بزرگتر و بهتر بود.
      خانواده میراژ-3 در خارج از دولت فرانسه رشد کرد.در سال 1952 قرار شد که مطالعات در مورد ساخت یک هواپیمای رهگیر و لایق که توانایی اوج گیری 18000 متر در 6 دقیقه را داشته باشد و همچنین توانایی پرواز با سرعت 1.3 ماخ را در سطوح پایین داشته باشد. این خواسته ها در سال 1953 شروع شد. داسلت به مشخصه های"Mystere-Delta 550" جواب داد. به این هواپیما به عنوان یک هواپیمای تفریحی نگاه میشد! نیروی پیشرانه این جت را 2 موتور توربو جت که توانایی پس سوز هم داشتند. موتور ها بنام MD30 R بودند.هرکدام 9.61 کیلو نیوتن قدرت داشتند. توان موتور ها با فراهم شدن سوخت مایع به 14.7 کیلو نیوتن یا 3300 پوند رسید. این هواپیما بالهای دلتایی ترکیب شده با زاویه 60 درجه داشت
      .
      تصویری از میراژ I

      البته بالهایی دلتایی یک سری محدودیت هایی دارند, هواپیماهای بال دلتایی برای تیک اف می باست که یک مسیر طولانی تری رو طی کنند. چون فلپ ها کار نمی کنند,باعث میشود که عملکرد ها سنگین تر باشد,باعث میشود که سرعت فرود بالا برود و همجنین قدرت مانور پایین بیاید. در ارتفاعات پایین به علت سطح زیاد بالها کوبش ضربات زیاد میشود. اما به هرحال دلتا بالها و ساخت آنها ساده است,به آسانی به سرعت های بالا در مسیر های مستقیم دست پیدا میکنند و به اندازه کافی فضایی برای ذخیره سوخت بوجود می آید . اولین مدل میستر دلتا که بدون پس سوز موتور ویا اینکه موتور راکت نداشت, در 25 ژوئن 1955 پرواز کرد. بعد از مقداری طراحی مجدد و تغییراتی در این هواپیما و نیز تغییراتی در موتور ومحل نصب آن این هواپیما به میراژ 1 تغییر نام پیدا کرد. این مدل صنعنی و اولیه توانایی پرواز با سرعت 1.3 ماخ را در ارتفاع پایین بدون داشتن راکت و سرعت 1.6 ماخ با داشتن راکت رسید.به هر حال اندازه کوچک میراژ1 تسلیحاتش را تنها به داشتن موشک های AAM ( هوا به هوا) محدود کرد.البته قبل از این تصمیم گرفته شد که هواپیما بار جنگی نیز حمل کند. پس از این داسلت تصمیم گرفت که یک گونه بزرگتر از میراژ 1 به نام میراژ 2 را تولید کند. میراژ 2 قرار بود که موتور های Turbomeca Gabizo را داشته باشد,اماهیچ یک از این هواپیما ها ساخته نشد. میراژ 2 خیلی بزرگتر از میراژ 1 بود,این هواپیما 30% سنگینتر از میراز 1 بود. پیشرانه جدیدی داشت که قدرتی برابر 43.2 کیلونیوتن که برابر 9700 پوند بود را داشت. این موتور ها توسط اسنکما ساخته شد و همگی قابلیت پس سوز را داشتند. این موتور شفت محور توربو جت از یک هواپیمای آلمانی که در جنگ جهانی دوم بود ساخته شد. موتور آلمانی ساخت BMW بود. این طرح جدید از جنگنده میراژ 3 نامیده شد. میراژ 3 مثل میراژ 1 یک موتور راکت کمکی SEPR را داشت.
      [/align/]
      مدل اولیه میراژ 3 در 17 نوامبر 1956 سرعت 1.52 ماخ را در هفتمین پروازش بدست آورد. مدل اولیه در آن زمان بوسیله موتور راکت SEPR متناسب شد. ورودی های موتور میراژ 3 طوری متناسب شد که هرگونه اغتشاشات هوای ورودی را برطرف کند,در نهایت در سپتامبر 1957 میراز 3 به سرعت 1.8 ماخ دست پیدا کرد. موفقیت میراژ 3 باعث شد که 10 فروند از آن به عنوان میراژIII A سفارش داده شود.این مدل تقریبا 2 متر بلند تر بودند.الگوی اولیه میراژ های 3 17.3 % وسعت بال بیشتری را بذستآورده بودند و همچنین وتر باله ها به اندازه 4.5 % کاهش داده شد.قدرت موتور در حالت پس سوز به 13230 پوند یا 58.9 کیلونیوتن رسد. موتور راکت SEPR در میراژ 3 باقی ماند و این جنگنده با آیونیک و رادار رهگیر تامسون CSF تجهیز شد. جنگنده میراژ 3 به یک چتر فرود مجهز شد که باعث شد که مسافت فرود کوتاه تر شود.
      اولین میراژ 3 در می 1958 پرواز کرد. این جنگنده به سرعت 2.2 ماخ دست پیدا کرد. میراژ 3 به عنوان اولین هواپیمای جمگی اروپا بود که به سرعت بیشتر از 2 ماخ دست پیدا کرده بود. میراژ 3 با داشتن موتور رولز رویس آون به قدرت 71.1 کیلونیوتن دست پیدا کرد.قدرتی برابر با 16000 پوند! این نمونه که به عنوان نمونه آزمایشی به استرالیا داده شده بود با نام میراژ III O شناخته شد. این مدل در فوریه 1961 پرواز کرد اما طرح جاسازی موتور رولز رویس روی این مدل فسخ شد!
      در فرانسه دو جنگنده میراژ-3 و میراژ-5 هردو با تعداد زیاد تولید شدند و در عین حال در کشور های دیگر نیز زیاد به خدمت گرفته شدند.این دو جنگنده اساسا یکی هستند اما میراژ-5 دارای دماغه بلند تر است.این جنگنده دارای بالهای دلتایی شکل است.دارای یک موتور جت دردرون هواپیما با دو ورودی هوای نیم دایره ایی در کناربالها و یک اگزوز بزرگ در پشت است.بدنه جنگنده باریک و بلند است و کابین خلبان به اضافه یک لوله که نزدیک آن است مثل یک حباب نما میدهد. اولین میراژ3 در سال 1959 پرواز کرد این میراژ به سفارش ارتش فرانسه ساخته شد.

      میراژ3 چندین مدل داشت اولین مدل که به طور رسمی ساخته شد میراژ 3 مدل (سی) بود که در یکم اکتبر 1960 پرواز کرد مدل های (سی)اکثرا مشابه گونه(آ) بودند فقط کمی بلند تر بودند واز لحاظ عملیاتی قویتر.
      میراژ-3 (سی)تک نفره بود ویک جنگنده رهگیر با یک موتورجت قطره پاش (منظورش همون پس سوز-آفتر بارنراست)همچنین شکل اگزوزش هم عوض شده بود.میراژ-3 (سی)با دو توپ 30 میلیمتری در زیر هواپیما مسلح شده بود.میراژ-3 سه نقطه داشت برای حمل موشک های هوا به هوا یکی زیر بدنه و دوتا دیگر در کنار بالها. اما در یک دوم بالها نیز محل نصب تسلیحات وجود داشت.لانچر های کناری میتوانستند که سایدویندر را حمل کنند.
      95 میراژ-3 عملیاتی درژوییه سال 1961 تحویل ارتش فرانسه شد.یک نوع از میراژهم به سویس صادر شد تا با نظارت فرانسه تولید کند وبفروشد.میراژها به اسراییل وآفریقای جنوبی هم صادر شدند.البته یه سری مشخصات آنها تغییر پیدا کرده بود.مثلا میراژهای ارسالی به سویس از نوع (سی-اس)بودند.برای اسراییل با کد (سی-جیی)و برای آفریقای جنوبی با کد (سی-زد) تعیین شدند.
      کاکپیت میراژ-3

      اسراییلی ها در جنگ های هوایی با میراز برای شکار میگ های 17 سوریه در 20 اوت 1963 اول بودند وتوانستند امتیازاتی بگیرند.همچنین شدت شات داون کردن در درگیری ها با انهدام شدید میگ های 21 هولناک تر شد.اسراییلی ها در جنگ 6 روزه در سال 1967 از میراژهایشان به نحو احسن استفاده کردند.به عنوان نمونه در صبح روز 5 ژوئن سال 1967 نیروی هوایی اسراییل با انجام یک عملیات هوایی سنگین توانست وارد مصر و اردن بشود و بعد وارد آسمان سوریه وهواپیماهایشان را روی زمین نابود کند انها توانستند با بمب های فرانسوی باند فرودگاه دیبر را بمباران کنند.
      قیمت ارزان وساده و انعطاف پذیر بودن همچنین دارا بودن بالهای دلتا شکل بر افزودن صادرات میراژ-3 به فرانسه کمک کرد.
      مشخصات میراژ-3
      خدمه:یک نفر
      جنگنده های مشابه:کفیر-میگ 21 فیشبد-آ-4 اسکای هاوک-فانتان آ
      طول بالها:8.22 متر
      طول جنگنده:15.03 متر
      ارتفاع:4.50 متر
      مساحت باله ها:34.80 متر
      وزن خالی:5.2 تن
      ماکزیمم وزن برای تیک-آف:13.7 تن
      پیشرانه:یک موتور ساخت شرکت اسنکما -توربوجت-پس سوز
      ماکزیمم قدرت موتور:13223 پوند
      حداکثر وزن قابل حمل مهمات روی باله ها:393.68 کیلوگرم
      حداکثر سرعت در ارتفاع بالا :2.1 ماخ ودر ارتفاع پایین 1.14 ماخ
      تسلیحات:
      2 توپ 30 میلیمتری-موشک هوا به هوای ماترا (آر-511) و سایدویندر-موشک های آر-550 آر-530- آس-37 ماترا
      همچنین بمب های 450 کیلوگرمی (ایی-یو-3) و بمب اتمی (آ ان-52)
      قابلیت حمل سوخت خارجی:دارد وبه مقدار 2350 کیلوگرم
      کشور های دارنده:
      آرژانتین-برزیل-کلمبیا-مصر-فرانسه-لبنان-لیبی-پاکستان-پرو-آفریقای جنوبی-اسراییل- سویس-زئیر



      منبع:
      www.faqs.org
    • توسط worior
      بسمه تعالی
      عقب نشینی از برجام چشم انداز راهبردی مبهم.
       

       
      همزمان با عقب نشینی مرحله به مرحله از برجام و طی شدن گام چهارم کاهش تعهدات، زمزمه هایی مبنی بر بازگشت توان تولیدات هسته ای به قبل از برجام به گوش میرسد، اما اینبار با کیفیت و بلوغ فناوری بسیار وسیع تر. سانتریفیوژ های نسل جدید، با توان های 20 تا 50 برابر اجداد خود که طی توافق هسته ای  برچیده شدند، همچنین بهینه سازی های مختلف خطوط تولید و بهره برداری، کاهش وسیع ضایعات و پیشرفت های بسیار دیگر در تجهیزات جانبی و وابسته به صنعت هسته ای.
      در کنار توصیفات فوق، و در ابتدای همه نشست های خبری مسئولان در برنامه هسته ای با رسانه ها این حرف که؛ " اگر اروپایی ها به تعهداتشان عمل کنند، ایران نیز به تعهدات خود در برجام بازخواهد گشت" مکررا گفته شده است. در این یک بام و دو هوای کاهش گام به گام تعهدات، ایده هایی ذهن را به خود مشغول میسازد؛
      - نخست اینکه پیش فرض مسئولان این بوده است که غرب در مسیر دروغ پردازی و بی عملی خود پیش خواهد رفت و اقدامی برای بازگشت به عقب و انجام تعهدات خود نخواهد کرد، در این صورت توجیه منطقی برای کاهش تعهدات و حتی رها سازی برجام وجود دارد. و این اقدامات میتوانند توازنی منطقی در برابر این بی عملی به زعم ما برقرار کنند. 
      - دوم اینکه، در دورنمای مسیر پیش گرفته توسط ایران نیز مذاکره مجدد، جایگاهی نخواهد داشت و احتمال اینکه ایران به مذاکرات جدید روی بیاورد از صفر نیز کمتر است. در این صورت هزینه های جدید و اقدامات در مسیر هسته ای بازگشت پذیر نخواهد بود.
      با دو فرض فوق کاهش تعهدات منطقی مینماید. و این کاهش تا سطح ملغی شدن برجام در عمل که هم اکنون نیز اتفاق افتاده است ادامه خواهند یافت، اما یک سوال منطقی:
      روند نخست آن است که؛ اگر روزی قرار باشد اروپا در هر سطحی به تعهداتش عمل کند، دولت های بعدی آمریکا و سایر طرفهای درگیر در مسئله هسته ای مشوق های بسیار در کنار تهدیدات جدی وضع کنند، و ما هم نه از موضع ضعف، که از موضع برابر و یا قویتر از زمان امضای برجام، بخواهیم به مذاکراتی جدید با موضوع هسته ای وارد شویم، آن وقت چگونه حاضریم، هزینه های انجام شده کنونی و این فناوری فوق پیشرفته و بالغ کنونی را مجدد کنار بگذاریم؟!
      روند دیگری که در افق پیش رو بر اساس رویکردهای در پیش گرفته شده کنونی بخوبی دیده میشود، عدم مذاکره با غرب، اتخاذ رویکرد تقابلی حتی در یک یا دو دهه آینده و تحمل شرایط شکننده تحریمی-تهدیدی بدون چشم انداز توقف است. با چنین رویکردی ایران باید با سرعت هر چه تمام به سمت پوشش ضعف های واقعی خود برود و برنامه هسته ای نه در تقابل شکلی کنونی با غرب که در یک راهبرد حل مسئله داخلی (کسب قوت یا کاهش ضعف) دیده شود، در چنین شرایطی شاید بمب اتمی راهشگا تر از برق و داروی اتمی باشد.
      آیا منطقی نیست با قدم گذاشتن در هر یک از دو روند، راهبرد هسته ای ایران مجددا باز تعریف شود ؟
      از دید موافقت با مذاکرات جدید با غرب، در روند نخست آنچه از خواهش های طرف غربی انتظار میرود، آن است که در صورت مذاکره، سطح محدودیت ها بخصوص در حوزه توسعه زیرساخت و اشاعه فناوری کاهش یابد. فلذا اقداماتی که تا آنزمان در پاسخ به عدم اجرای برجام توسط غرب از سوی ایران صورت خواهد گرفت، منجمله گام های دیگر، از موضعی بازگشت ناپذیر باید به آن نگریست. با این رویکرد هرچه گام های ایران، سریعتر، عظیم تر و محکم تر برداشته شود، چشم انداز بازگشت به عقب و وضع محدودیت های پیشین از امکانپذیری کمتر تا مرز دستنیافتنی شدن برخوردار خواهد شد.
      برای مثال اگر همه 6هزار سانتریفیوژ موجود به نسل 6 و 8 ارتقا یابند، تا ظرفیت 120هزار سویی مورد نیاز ایران تحقق یابد، آنگاه محدودیت تنها برای فراتر نرفتن از ظرفیت قابل مذاکره خواهد بود و نه بازگشت به توانایی های گذشته. این بسیار مضحک است که ایران بخواهد در زمانی تکنولوژی پیشرفته و اقتصادی در اختیار دارد به سطحی مادون آن تنزل کند.
      دیگر محدودیت مهم موجود در برجام، مسئله راکتور هسته ای آب سنگین اراک است. گرچه فناوری این راکتور حتی پیش از برجام نیز منسوخ بوده و صرفا با اهداف تحقیقاتی راه اندازی شده است، اما ایران میتواند با راه اندازی مجدد اراک با متدهای پیشرفته تر، اراک را به مرکزی برای توسعه پیشران های هسته ای با غنای بالا در نظر بگیرد. و این کار همپوشانی کافی با نیازهای آینده نیروی دریایی و کشتی رانی تجاری ایران، ایضا صادرات تجهیزات خواهد داشت.
       
      اما از دید مخالفان مذاکره مجدد که هم اکنون بیشترین توافق در کشور بر روی آن است، مسئله هسته ای به حوزه های مرتبط با انرژی نباید محدود بماند. و از ظرفیت آن در امنیت کشور هم باید بهره جست. مسئله امنیت نه صرفا در معنای نظامی، که در معنای استفاده از صنعت هسته ای بعنوان راهکار موجود و در دسترس برای حل مسائل کشور، از فروش اورانیوم با غنای سفارشی بدون محدودیت، صادرات برق هسته ای، تا صادرات خدمات و دانش فنی هسته ای به همه کشورهایی که آن را برای خود حیاتی بدانند، بدون توجه به محدودیت های اشاعه فناوری هسته ای NPT.
      غرب در برابر میتواند، تمامی تحریم های ایران که پیشتر همه آنها را ترامپ به شکلی قویتر بازگردانده از طریق سازمان ملل بازگرداند که این اقدامی بیهوده خواهد بود، در وضعیت کنونی رفتار طرف آمریکایی و نبود استقلال سیاسی طرف اروپایی، و بی عملی مطلقی که نشان داده اند، وضعیت برای ایران یکسان خواهد بود و این اقدام تقریبا خنثی و سوخته محسوب میشود، تنها اتفاق جدید برای ایران از این راه آن است که مجدد وارد فصل 7 منشور ملل متحد شود و ائتلافی برای پیگیری آن تا مرز یا اجرای اقدام نظامی علیه ایران وارد عمل شود. نتیجه این اقدام اوضاع امنیتی ایران را تشدید خواهد کرد و نه تنها تسریع کننده برنامه هسته ای خواهد بود، بلکه راهبرد موشکی کنونی کشور را بطور همزمان خواهد تغییر خواهد داد. در اثر چنین اقدامی، مرز های تهدید علیه ایران توسعه میابد، و نیازهای موشکی ایران نیز به سطحی فراتر مقدار کنونی ارتقا خواهد یافت، به نحوی که ایران میبایست از آن پس کشورهای اروپایی و هر کشوری که میخواد ذیل ائتلاف در اقدام فصل هفتی علیه ایران وارد شود تحت دسترسی موشکی قرار دهد.
      این راهبرد به طرف اروپایی گوشزد میکند که خطای راهبردی کنونی آنها در حل دوستانه مسئله ایی که بخوبی حل شده بود چگونه میتواند به بحران موشکی عظیمی بدل شود، که از قضا اتفاقا بسیار به مذاق سیاستمدار معامله گر آمریکایی و چک هایی که برای فروش پدافند موشکی برای آنها خواهد کشید خوش خواهد آمد، در حالی که ایران مثل همیشه راهی برای عبور از سد پیشرفته ترین تجهیزات نظامی آمریکا خواهد یافت. بدین ترتیب تهدید نظامی علیه اتحادیه با دست خود اتحادیه به سطحی جدید وارد خواهد شد، آنهم در زمانی که ترامپ با خروج از همه پیمان های موشکی پیش قراقل بی نظمی نظامی و رقابت های جدید شده است. کسی نمیداند پیروزی و شکست طرفها در آن دوره چه عواقبی در پی خواهد داشت.

       
      تقدیم به دانشمندان شهید برنامه هسته ای.
      نویسنده worior@military.ir
      اقتباس از مطلب با ذکر نام کاربری نویسنده و یا آدرس سایت آزاد است.
      مطلب فوق با زبان انگلیسی:
      http://msai.ir/2019/12/15/jcpoas-future-shrouded-in-doubt-as-iran-keeps-stepping-away/
       
       
      این مطلب رو پس از گام چهارم نوشتم، و امروز گام پنجم و خروج کامل ایران از تعهدات ذیل برجام اعلام شد:
      به گزارش خبرگزاری تسنیم، مشروح بیانیه دولت جمهوری اسلامی ایران به قرار زیر است:
      بیانیه دولت جمهوری اسلامی ایران
      جمهوری  اسلامی ایران در گام پنجم کاهش تعهدات خود، آخرین مورد کلیدی از محدودیت های عملیاتی خود در برجام، یعنی «محدودیت در تعداد سانتریفیوژها» را کنار می گذارد. بدین ترتیب برنامه هسته ای جمهوری اسلامی ایران دیگر با هیچ محدودیتی در حوزه عملیاتی (شامل ظرفیت غنی سازی، درصد غنی سازی، میزان مواد غنی شده، و تحقیق و توسعه) مواجه نیست و منبعد برنامه هسته ای ایران صرفا بر اساس نیازهای فنی خود پیش خواهد رفت. همکاری ایران با آژانس بین المللی انرژی اتمی کمافی السابق ادامه خواهد یافت. در صورت رفع تحریم ها و منتفع شدن ایران از منافع برجام، جمهوری اسلامی ایران آماده بازگشت به تعهدات برجامی خود می باشد. سازمان انرژی اتمی موظف است در این چارچوب اقدامات و تمهیدات لازم را با هماهنگی رئیس جمهور اتخاذ نماید.
      15 دی 1398 
      نکته آخر اینکه همچنان ادبیات سابق بدون هیچ منطق راهبردی حتی در گام پنجم ادامه تکرار شده است،...
       


  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.