Recommended Posts

ای کاش تصویری ازش داشتیم..

حتما موشک خوبیه که دربارش عکس یا مطالب بیشتری نذاشتن

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote][quote]

وي همچنين از تحويل قريب‌الوقوع سريع‌ترين موشك‌هاي كروز با نام ظفر خبر داد و افزود: اين موشك‌ها در كنار ديگر سامانه‌ها مي‌تواند توان پدافندي كشور را تا حد زيادي ارتقا دهند.
[/quote]

مگه موشک پدافندی کروز هم وجود داره؟ با موتور راکتی که بهتر میشه هواپیما زد. تازه کروز خیلی هم گرونه. نکنه سوتی خبرنگاره؟ icon_cheesygrin[/quote]

'گفته شده : پدافند كشور ، بيشتر بايد جنبه بازدارندگي مطرح باشه !

[quote]ای کاش تصویری ازش داشتیم..

حتما موشک خوبیه که دربارش عکس یا مطالب بیشتری نذاشتن[/quote]
قول افتتاح خط توليد را داده اند ، صبر مي كنيم ببينيم چي ميشه .

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote]یکم دقت کنید icon_cheesygrin

[quote]«شلمچه» و «ظفر» جديدترين موشك‌هاي پدافندي و كروز ارتش[/quote]

یعنی دوتا موشک یکی موشک ضد هوایی و اون یکی کروز ( زد کشتی یا زمین به زمین)
موشک ضد هوایی باید چندین برابر هواپیما سرعت داشته باشه تا بتونه اونو بزنه و گرنه اگه بردش هم زیاد باشه ولی سرعتش کم بی فایده میشهicon_biggrin[/quote]
یک موشک هوایی اگه سرعتش ۱۰ کیلومتر باشه با سرعت هواپیما تو آن لحظه جمع میشه به فرض اگه موشک با سرعت ۴۵۰ کیلومتر بتواند حرکت کنه و جنگنده سرعتش ۸۰۰ کیلومتر در ساعت باشه سرعت موشک موقع شلیک با ۱۲۵۰ کیلومتر از سطح زمین برابر میشه !!!!!

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote]یک موشک هوایی اگه سرعتش ۱۰ کیلومتر باشه با سرعت هواپیما تو آن لحظه جمع میشه به فرض اگه موشک با سرعت ۴۵۰ کیلومتر بتواند حرکت کنه و جنگنده سرعتش ۸۰۰ کیلومتر در ساعت باشه سرعت موشک موقع شلیک با ۱۲۵۰ کیلومتر از سطح زمین برابر میشه !!!!![/quote]

دوست عزیز این چیزی که شما میگی که دیگه موشک پدافند نیست موشک هوا به هوا میشه!
حالا منظورت دقیقا چی بود؟

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
کلت عزیز
در لحظه های اولیه شاید محاسبه شما صدق کنه
ولی با توجه به مقاومت شدید هوا سرعت موشک توسط قدرت پیش ران موتور خود موشک تعیین میشه icon_cheesygrin

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote][quote]یک موشک هوایی اگه سرعتش ۱۰ کیلومتر باشه با سرعت هواپیما تو آن لحظه جمع میشه به فرض اگه موشک با سرعت ۴۵۰ کیلومتر بتواند حرکت کنه و جنگنده سرعتش ۸۰۰ کیلومتر در ساعت باشه سرعت موشک موقع شلیک با ۱۲۵۰ کیلومتر از سطح زمین برابر میشه !!!!![/quote]

دوست عزیز این چیزی که شما میگی که دیگه موشک پدافند نیست موشک هوا به هوا میشه!
حالا منظورت دقیقا چی بود؟[/quote]
فکر کنم ایشون سرعت نسبی رو محاسبه کردن
یعنی چون موشک و هواپیما به سمت هم میان پس سرعت هاشون جمع میشه
که البته همیشه هم به سمت هم نمیان!

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
با سلام خدمت دوستان.دو تا سوال داشتم امیدوارم لطف کنید و جواب بدهید:
1.چرا از موشک ظفر عکس یا فیلمی منتشر نشد؟منظور سردار از تحویل سریعترین موشک کروز چیست؟؟ایا ما موشک کروز ضد کشتی سوپر سونیک ساختیم؟؟
2.من وقتی خبرهای مربوط به سامانه ی صیاد 2 رو رصد می کردم یه جایی خواندم که این سامانه همانند اس 300 دارای موشک های عمود پرتابه (خدا کنه اینگونه باشد) اما جای دیگه نوشته بود که این سامانه برای رهگیری هواپیماهای بمب افکن طراحی شده که در این صورت باید گفت این موشک طراحی همچون برادر بزرگتر خودش یعنی صیاد 1 خواهد داشت.اگر دوستان اطلاع دارند ما رو بی نصیب نگذارند.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
اينجا جا دارد از تمامي متخصصين اين افتخارات علمي نظامي تشكر به عمل اورد

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
اينجا جا دارد از تمامي متخصصين اين افتخارات علمي نظامي تشكر به عمل اورد

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
سلام مجدد اول باید بابت تاخیر در اتمام ترجمه عذرخواهی کنم و اما بقیه مطلب

Electro-Magnetic (EM) Sensors

Electro-Magnetic (EM) sensors passively scan the radio frequency spectrum for intentional electronic transmissions from hostile forces. These electronic emissions originate from land sites, ships, and aircraft. They can also be detected from submarines. By comparison, Air ASW EM sensors are sophisticated versions of radar detectors used to sense police radar gun signals. The difference, of course, is that Air ASW EM sensors provide all the details necessary to classify and localize the type of electro-magnetic emission that has been detected.
حسگرهای الکترومغناطیسی EM
حسگرهای الکترومغناطیسی EM بشکل غیرفعال به پایش طیف بسامد رادیویی را برای یافتن نشانه ای از انتقال هدفمند امواج الکترونیکی توسط نیروی های دشمن می پردازند. این امواج الکترونیکی از فرودگاه ها، کشتی ها و هواپیما انتشار می یابند و بوسیله زیردریایی ها نیز قابل شناسایی اند. در مقایسه ای کلی، حسگرهای ASW EM هواپایه نمونه های پیچیده تری از حسگرهای راداری هستند که پیشتر برای دریافت سیگنال های ادوات نظامی پلیس مورد استفاده قرار می گرفتند. البته تفاوت این سامانه ها این است که حسگرهای ASW EM هواپایه تمامی جزییات لازم برای دسته بندی و مکان یابی نوع امواج الکترومغناطیسی شناسایی شده را در اختیار کاربر قرار می دهد.
Since the radio-frequency spectrum is extremely cluttered with both hostile, friendly, and neutral electronic emissions, ASW aircraft EM systems are designed to search mainly for radar signals. To further reduce the electronic clutter, signature libraries are used to selectively search for specific submarine radar signals while disregarding signals from friendly and neutral radar systems. Detection of electronic emissions, however, is dependent upon the submarine commander's gamble to operate the submarine radar. Although, EM systems are not normally one of the primary ASW sensors, its flexibility for detecting hostile aircraft and naval combatants at long ranges makes it an effective sensor for all air warfare missions. Its potential presence deters the operation of submarine radar systems forcing the submarine commander to rely on other less accurate sensors to find targets. EM systems installed on naval ASW aircraft include the AN/ALQ-78 and AN/ALR-66 series on the P-3C Orion, the AN/ALQ-142 on the SH-60B Seahawk, and the AN/ALR-76 on the S-3B Viking.
از آنجا که [شناسایی و ردیابی.م] طیف بسامد رادیویی نیروهای خودی و دشمن و حتی امواج خنثی بشدت دچار اغتشاش [و خطا.م] می شود، حسگرهای ASW EM هواپایه اساسا برای پایش و جستجوی طراحی شده اند. برای کاهش هر چه بیشتر اغتشاش الکترونیکی، از آرشیوهای الگوهای اغتشاش جهت پایش گزینشی سیگنال های راداری زیردریایی های خاص در عین رد و کنار گذاردن [بنحوی فیلتر کردن.م] سیگنال های مربوط به زیردریایی های خودی و یا امواج راداری خنثی استفاده می شود. با این حال، شناسایی امواج الکترونیکی به مهارت تاکتیکی فرمانده زیردریایی در بکارگیری رادار زیردریایی بستگی دارد. اگرچه سامانه های EM بطور معمول از اشکال اولیه حسگرهای ASW بشمار نمی روند اما انعطاف پذیری آنها برای شناسایی هواپیماها و شناورهای جنگی دشمن در فواصل طولانی این سامانه ها را به حسگرهای کارآمدی برای کلیه ماموریت های جنگی هوایی مبدل ساخته است. حتی احتمال وجود این سامانه ها عملیات زیردریایی ها یا فعالیت سامانه های راداری آنها را با تردید و مانع جدی روبرو ساخته و فرمانده زیردریایی را وادار به بکارگیری حسگرهای با دقت پایین تر برای یافتن اهداف می کند. سامانه های EM عملیاتی در هواپیماهای ASW نیروی دریایی ایالات متحده عبارت اند از: مجموعه های AN/ALQ-78 و AN/ALR-66 در هواپیمای P-3C Orion و سامانه AN/ALQ-142 در هواپیمایSH-60B SeaHawk و سامانه AN/ALR-76 در هواپیمای S-3B Viking .

Infra-Red (IR) Sensors

Infra-Red (IR) sensors are used to detect the heat signatures that extend beyond the visible light spectrum. They are commonly called either FLIR (Forward Looking Infra-Red) or IRDS (Infra-Red Detection System). The major difference between FLIR and IRDS is that FLIR passively scans for IR sources forward of the aircraft whereas IRDS searches all around the aircraft. This passive sensor device must be cryogenically cooled in order to detect IR sources. The IR signature itself can be masked by warm waters and high humidity. When conditions permit, medium detection ranges can be obtained that are comparable or even better than normal visual search ranges. At night, the system works even better as long as there is a noticeable difference in temperature between the source and the background environment. IR systems for nighttime ASW operations have replaced the previous method of illuminating the ocean with either a searchlight or flares; active visual search methods. By using a passive system such as either FLIR or IRDS, the submarine commander has another dilemma to solve on whether to snorkel or surface during the night. Most ASW aircraft utilize the IR sensors not only for ASW, but also for maritime surveillance.

Visual Sensors

Many submarine contacts are still detected using visual scanning techniques. These techniques are sometimes augmented by sophisticated binocular and other electro-optical devices. Submarine commanders are still wary of being visually spotted and maintain a safe speed when their periscopes are exposed so that their telltale wake remains indistinct compared to the background sea clutter. The position of the Sun and the Moon as well as the direction of the ocean waves are all factors the submarine commander must consider in order to remain unobserved. In some regions of the world, phosphorescent marine organisms illuminate a submerged submarine allowing it to be visually spotted. Additionally, some aircrews may use night vision goggles to aid in visual detection at night

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote][quote]یکم دقت کنید icon_cheesygrin

[quote]«شلمچه» و «ظفر» جديدترين موشك‌هاي پدافندي و كروز ارتش[/quote]

یعنی دوتا موشک یکی موشک ضد هوایی و اون یکی کروز ( زد کشتی یا زمین به زمین)
موشک ضد هوایی باید چندین برابر هواپیما سرعت داشته باشه تا بتونه اونو بزنه و گرنه اگه بردش هم زیاد باشه ولی سرعتش کم بی فایده میشهicon_biggrin[/quote]
یک موشک هوایی اگه سرعتش ۱۰ کیلومتر باشه با سرعت هواپیما تو آن لحظه جمع میشه به فرض اگه موشک با سرعت ۴۵۰ کیلومتر بتواند حرکت کنه و جنگنده سرعتش ۸۰۰ کیلومتر در ساعت باشه سرعت موشک موقع شلیک با ۱۲۵۰ کیلومتر از سطح زمین برابر میشه !!!!![/quote]

این برای وقتیه که هواپیما داره میاد طرف موشک. اگه هواپیما به طرف موشک نیاد این سرعت کمتر میشه. بعدشم موشک با سرعت 450 کیلومتر بر ساعت به درد لای جرز دیوار می خوره.موشکای پدافندی حداقل باید 1.5 ماخ سرعتشون باشه. تازه 1.5 ماخ هم خیلی کمه. 4 ماخ خوبه.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
مهمان
این موضوع نسبت به پاسخ بیشتر بسته شده است.

  • مطالب مشابه

    • توسط parsneet
      بسم الله الرحمن الرحیم
       
      تاپیک حاضر با محوریت پوشش خبر ها و اطلاعات مسابقات نظامی برگزار شده در ایران و همچنین شرکت تیم های ایرانی در سایر مسابقات بین المللی نظامی می باشد .
       
      مقدمه :
      مسابقات نظامی هر ساله در سراسر جهان با شرکت پرسنل نظامی ( به صورت داخلی و یا بین المللی ) برگزار می گردد . این گونه مسابقات علی رقم اینکه از قواعد و استاندارد متحدی برخوردار نیستند ( منظور نبودن کمیته جامع و قوانین واحده بین المللی در رشته های تخصصی می باشد ) اما تا حدودی پیرو قواعد و ضوابط برگزاری رزمایش های نظامی هستند . ( البته تیم های ورزشی و مسابقات ارتش های جهان (CISM) تا حدودی متفاوت از سایر مسابقات تخصصی هستند که در ذیل به آن اشاره خواهد گردید )
      اساساً هدف از برگزاری این گونه مسابقات تخصصی بالا بردن آمادگی پرسنل و ایجاد حس رقابت و افزایش انگیزش پرسنل نظامی جهت فراگیری مهارت های تخصصی است . و همچنین سنجش توانمندی پرسنل در مقایسه با واحد های مشابه در ارگان های نظامی داخلی و یا ارتش های خارجی دیگر است . پس تا حدودی می توان بیان کرد که تیم های شرکت کننده ( در مسابقات بین المللی ) عموماً از بین کشور های دوست و یا هم پیمان ( و یا حداقل غیر متخاصم ) انتخاب می شوند و برای سنجش توانایی های تخصصی شان گرد هم می آیند . و همچنین حتی گاهی می تواند بیان گر همسویی کشور های شرکت کنند و حامل پیام های خاص برای ارتش های رقیب شان نیز باشند .
       
       
       
      تاریخچه :
      می توان به نوعی اولین مسابقات نظامی ( با تاکید و اولویت دادن به پرسنل نظامی ) را به یونان باستان نسب داد . در رویدادی جشن گونه که عموما" ( و نه اختصاصاً ) پرسنل نظامی در آن شرکت می کردند تا آمادگی جسمانی و مهارت های کار با سلاح در رقابت با حریفان را بسنجند . در ادامه و ظهور امپراطوری روم باستان این نوع مسابقات چهره خشن تر و جدی تری به خود گرفت به گونه ای که مکان های اختصاصی مانند کلوزیوم (Colosseum) و همچنین شرکت کنندگان مخصوص بنام گلادیاتور (Gladiator) برای شرکت در آن تربیت می گردیدند .
      این مسابقات شرحی مفصل دارد ولی به اختصار : برگزاری آن در قرون مختلف تکامل یافته و عموماً شرکت کنندگان آن از بین سربازان قوای شکست خورده در جنگ با امپراطوری روم انتخاب می شدند و در بین خیل عظیم از این سربازان که در مسابقات محلی و ایالات های مستعمره روم برگذار می شد برگزیدگان ( که یقیناً تعداد کمی از آنان بودند) می توانستند آزادی خود را به دست آورند . ولی جنگجویانی نیز بودند که به خاطر بدست آوردن پول و یا شهرت نسبت به شرکت در این مسابقات خونین اقدام می کردند . این مسابقات که به خشونت بی پروا و ضد انسانی اش معروف گشته بود بدون فایده هم البته نبود . ( البته فواید آن از دید فرماندهان نظامی ) باید اشاره کرد که تمامی این مسابقات به نبرد های خونین تن به تن اختصاص نداشت بلکه اکثر این رویداد ها به باز سازی نبرد های روم در مقابل دشمنانش مختص می شد ( یقیناً آن نبردهای که در آن پیروز گردیده بودند تا خاطرات ، تکنیک های رزم و قهرمانان آن را مرور و زنده نگاه دارند ) عده ای از سربازان لباس های قوای دشمن را بر تن می کردند و سربازانی دیگر که نقش نیروهای رومی را داشتند با بکارگیری ارابه و اسب و سلاح های آن دوران در چندین پرده که گاهی تا چند روز نیز ادامه می یافت آن نبرد خاص را باز سازی می کردند . از نحوه یورش قوای مهاجم گرفته تا نبرد های تن به تن ، عبور از رودخانه ، یورش سواره نظام ، محاصره قلعه ها و یقیناً نمایش پیروز مندانه و دلاورانه ارتش رومی بر حریف خود !
       
      در عصر جدید ایده مسابقات نظامی بعد از پایان جنگ جهانی اول شکل گرفت . در سال 1919 پس از جنگ جهانی اول ، بازی های بین متفقین توسط شورای ورزشی نیروهای متفقین ژنرال جان پرشینگ سازماندهی شد و 1500 ورزشکار از 18 کشور را گرد هم آورد تا در 24 رشته ورزشی به رقابت بپردازند. این رویداد در Joinville-le-Pont فرانسه برگزار شد . و طی سالهای بعد در ماه مه 1946 ، پس از جنگ جهانی دوم ، شورای ورزشی نیروهای متفقین توسط سرهنگ هانری دبروس و پنج‌گانه المپیک توسط سرگرد رائول مولت احیا شد و در  7 تا 8 سپتامبر همان سال دومین بازی‌های بین متفقین در برلین (در المپیاستادیون , محل برگزاری بازی های المپیک 1936) برگزار شد .
       


      چند ماه بعد، با پایان دادن به شورای ورزش نیروهای متفقین ، سرهنگ دبروس و سرگرد مولت مسابقات ارتش های جهان (CISM) را در 18 فوریه 1948 تأسیس کردند . اعضای موسس آن بلژیک ، دانمارک ، فرانسه ، لوکزامبورگ و هلند بودند . در سال 1950، آرژانتین و مصر به عضویت آن درآمدند. در سال 1951 ایالات متحده به آن پیوست . در سال 1952 عراق ، لبنان ، پاکستان و سوریه و دو سال بعد برزیل به عضویت آن درآمدند . و همچنین کانادا در سال 1985 وارد آن شد . سپس در سال 1991 با پایان جنگ سرد سازمان رقیب پیمان ورشو کمیته ورزش ارتش متفقین (SKDA) با CISM ادغام شد و خبر از پیوستن 31 کشور و عضو جدید و سایر کشورهای مرتبط با بلوک شوروی را داد. این پیشرفت سریع منجر به رسمیت شناختن توسط نهادهای بین المللی از جمله IOC شد. قبل از سال 1995 CISM هر سال 15 تا 20 مسابقات جهانی را برگزار می کرد. از سال 1995  CISM هر چهار سال یک بار بازی های جهانی نظامی را که یک رویداد چند ورزشی است با شرکت نمایندگانی از ارتشهای 127 کشور دنیا سازماندهی می کند .
       
       

       
      رویدادها
      برگزاری مسابقات مرتبط با ارتش های جهان طیف متنوعی را در بر می گیرد و بلوک های سیاسی و جغرافیایی متعدد سعی در برگزاری رویدادهای مشابه زیادی جهت بالا بردن مهارت پرسنل خود دارند . اما به نوعی اهداف برگزاری این چنین مسابقاتی تنها به بالا بردن مهارت ها محدود نمی گردد . بلکه برپایی نمایشگاه های تخصصی تجهیزات تیراندازی و حتی ماشین آلات زرهی و تسلیحات انفرادی و البسه نظامی و ... در حاشیه این مسابقات بیان گر این است که این رویدادها مکانی است تا برنامه ریزان و دست اندرکاران نظامی کشور های مختلف به عرضه و کسب اطلاعات و سنجش آمادگی قوای نظامی پیرامونی خود اقدام نمایند .
       
      به برخی از این رویدادها می توان به اختصار اشاره کرد مانند :
      - مسابقات بین المللی پنج گانه ورزشی ( تیراندازی سرعت و دقت ، میدان موانع ، شنا ۵۰ متر با مانع ، دو صحرانوردی ۸ کیلومتر و پرتاب نارنجک )
      - مسابقات بین المللی نظامی پهپادی ارتش های جهان
      - مسابقات بین‌المللی نظامی غواصی در عمق
      - مسابقات بین‌المللی نظامی جهت یابی
      - مسابقات بین‌المللی نظامی بیاتلون زرهی روسیه
      - مسابقات سراسری امنیت سایبری در آمریکا
      و ...
       

      بازتاب و آثار
      برای بیان تاثیر حضور بین المللی تیم های نظامی و ترتیب دادن این چنین مسابقاتی منعکس کردن دیدگاه بعضی از تحلیل گران غربی شاید مفید باشد به عنوان نمونه :
      «واشنگتن فری بیکن» «جوزف هومیر» تحلیلگر امنیت ملی : روسیه و چین در نمایش قدرت به آمریکا قصد شرکت در یک بازی‌های بین‌المللی در آمریکای لاتین ( ونزوئلا ) تحت عنوان « تک تیرانداز مرز » را دارند . این  بازی‌های نظامی یکی از واضح ترین نشانه‌ها  از شکل گیری یک ائتلاف ضد ایالات متحده در آمریکای لاتین است. روسیه و متحدانش ( ایران و چین ) با حضور در این مسابقات نظامی در ونزوئلا در حال نمایش قدرت هستند . با عادی سازی تحرکات نظامی دشمنان ایالات متحده در دریای کارائیب ، ما در معرض خطر در آمریکای لاتین هستیم .
       
       
      در حال حاضر به نظر می رسد که برگزاری این گونه مسابقات در بین نیرو های نظامی منطقه ای و جهانی در حال افزایش هست . مسابقاتی که هم در رشته های عمومی ( آمادگی جسمانی و ورزشی ) و هم رشته های تخصصی ( تیر اندازی ، زرهی و توپخانه ، پهپادی و ... ) با حضور تیم های چندگانه به جدیت پیگیری می شود . قطعا انتخاب تیم های ورزیده در این گونه رقابت ها باعث افزایش اعتماد به نفس پرسنل و همچنین تبلیغات مثبت برای نیرو های نظامی ما نیز خواهد گردید  . همچنین برگزاری مسابقات کشوری و درون مرزی برای ما موجبات حس رقابت و افزایش انگیزش سازمانی را برای نیروهای مسلح ما در پی خواهد داشت . انشالله 
       

       
       
       
      بن پایه :
      https://www.milsport.one/cism/members-nations
      https://www.ilsf.org/about/recognition/cism/
      https://armedforcessports.defense.gov/CISM/Military-World-Games/
      https://en.wikipedia.org/wiki/Colosseum
      https://freebeacon.com/national-security/iran-russia-china-to-run-war-drills-in-latin-america/
       
      گرد آوری جهت انجمن میلیتاری
       
       
    • توسط EBRAHIM
      IRIS و پدید آمدن برنامه فضایی ایران (قسمت اول )

      مدتیست که از رسانه های جهانی،خبرهایی به گوش میرسد که ایران در حال تولید موشکی است که توانایی حمل ماهواره به فضا دارد.آيا چنين چيزي امكان دارد؟آيا اين ماجرا يك بلوف سياسيست يا حقيقت دارد؟
      دوستان از نظرات مفيد خودشون دريق نكنند امیدوارم مبحث جالبی شود.
      با تشكر



      چند نکته قبال از خواندن مقاله :مطمئنا نظرات نویسنده با نظرات مترجم یکی نیست!!!
      در این مقاله موشک IRIS معادل موشک شهاب 3 دی فرض شده که آن هم به نوبه خود معادل موشک نو دونگ کره شمالی را در اختیار گرفته
      موشک IRIS ویا شهاب 3 دی اولین موشک ماهواره بر سبک ایران فرض شده اند (پراکنده بودن اطلاعات اجازه سخن قطعی را نمیدهد )
      موشک شهاب پنج معادل تائه دو پونگ دو کره شمالی فرض شده (البته از سوی نویسنده آن که آمریکایی هستند ) و عنوان اولین ماهواره بر سنگین ایران را بر دوش میکشد
      =============================================

      نخستین ظهور موشک ماهواره بر IRIS/IRSL-X-1

      با وجود ادعاهای ایران مبنی بر عدم بالابردن برد شهاب 3 دولت ایران در حال حاضر مشغول به ساخت و توسعه نخستین ماهواره بر خود موسوم به IRIS میباشد .
      پرتابگر ماهواره IRIS در ظاهر دارای ترکیب ساختمانی از موشک بالستیکShahab3 است که در مرحله اول از طراحی
      ان بهره میبرد و در مرحله دوم پرتابگر دارای دوقسمت موتور جامد و نیز محل حمل ماهواره (قسمت سوم) توسط پرتابگر است که قطر این مرحله از مرحله اول کمی بیشتر است و میتواند ماهواره های مخابراتی و علمی را در مدار زمین قرار دهد .
      .پرتابگر IRIS با پیکر بندی انجام شده بر روی آن پرتابگریست ایده آل به عنوان کاوشکر یا موشک اکتشافی که میتواند برای حمل کلاهک جنگی و یا توسعه کلاهک های فضایی قابل بازگشت و یا در نهایت برای ارسال محموله های علمی به فضا مورد استفاده قرار گیرد .البته این پرتابگر درحال حاضر نمیتواند ماهواره ها و یا محموله های با جرم بالا را به سمت مدار پرتاب کند . مگر اینکه مرحله سومی نیز به آن اضافه شود تا تبدیل به یک پرتابگر سنگین گردد .
      با توجه به آزمایش موشک چند مرحله ای شهاب 3 نویسنده بر این عقیده است که در صورتی که پرتاب آز مایشی موشک Shahab-3D نخستین پرواز آزمایشی پرتابگر IRIS باشد در آن صورت پرتابهای موشک های
      Shahab - 5 دومین و سومین مرحله از برنامه ساخت یک پرتابگر ماهواره ای است که ایران ادعا دارد در حال توسعه آن است .
      اولین تصویر از موشک IRIS در یکی از نمایشگاههای هوا و فضای ایرانیان در اندازه یک ماکت یک متری به نمایش گذاشته شد . نویسنده ادعا دارد که تستهای ناموفق پرتابی این موشک علت اصلی به تاخیر افتادن توسعه موشک حامل پرتابگر شهاب 5 تا کنون بوده است ولی با تردید بیان میکند که فقط زمان قادر به روشن ساختن این مطلب میباشد .

      نویسنده مقاله ادعا دارد که اختمال توسعه نوع جدیدی از موشک های بالستیک از روی این نسخه پرتابی با نامهای جدیدتر از Shahab - 3d وجود دارد ، ونیز باتوجه به موتور سوخت جامد مورد استفاده در مرحله فوقانی و نیز تمام اطلاعاتی که از موشک شهاب 3 در اختیار است ، طراحی نمایش داده شده از IRIS یقینا طرحی مناسب با استفاده از طراحی موشک بالستیک شهاب 3 است . هرچند که پرتاب این سیستم آزمایشی پیشرفته که پیش از این در غرب و شرق مورد استفاده قرار گرفته و از متدهای غربی و شرقی نیز برای توسعه استفاده کرده برای ملل چیز چندان غیر عادی نخواهد بود ، ولی به سرعت بخشیدن برای توسعه اولین ماهواره بر سنگین ایران قبل از پرتاب کمک شایانی خواهد کرد .
      نویسنده در ادامه با بیان شباهت موجود بین شهاب 3d و نسخه های دوم و سوم موشک تائه دو پونگ کره شمالی این پرسشها
      را مطرح میکند که آیا شهاب 3D میتواند نسخه اصلاح شده از ماهواره بر ایرانی IRIS باشد که تست نخست خود را سپری کرده است ؟ آیا این موشک همان نسخه بالستیک فضایی از موشک تائه دو پونگ 2 کره شمالی وترکیب ماهواره بر شهاب 5 است و یا اینکه موشک بالستیکی ساخت ایران است ؟
      شاید تاحد زیادی بتوان گفت که ایران در حال همکاری با کره شمالی برای ساخت نسخه دوم و سوم ماهواره بر شهاب 5 است و هر دو در انجام این طرح مشارکت جدی دارند. کره شمالی که در سال های پایانی قرن 20 نسخه جدید و بهسازی شده ای از موشک تائه دو پونگ 1 را آزمایش کرده بود در بین 26 Juan و 2 Julay سال 2001 نخستسن نمونه پرتابی از موشک تائه دو پونگ دو را برای پرتاب بر روی سکوی تاسیسات پرتاب خود قرار داده بود .
      این کاملا واضح است که موشک شهاب 3 دی چند ثانیه پس از پرتاب و قبل از پایان مرحله اول در اولین تست خود در آسمان منفجر شد . با وجود طراحی متناسب موتور سوخت جامد آن و نیز پوشش آیرو دینامیک موشک متاسفانه انفجار باعث جلوگیری از آزمایش این قسمت ها گردید . در کل باید به این نتیجه رسید که در صورت تداوم برای ساخت و تکمیل شهاب 5 گلی به یاد ماندنی برای مردم ایران در بخش فضا به ثمر خواهد رسید .


      ========================================
      اما مشخصات موشک IRIS

      حد اکثر بار قابل حمل توسط کلاهک موشک (کیلوگرم ): 760-987-1,158 بار فضایی و یا کلاهک جنگی .
      حداکثر برد ( کیلومتر ) : 1500
      تعداد مراحل : 2
      قطر موشک (متر ) : 1.32 - 1.35 – 1.85
      ارتفاع موشک : 17.1 متر
      وزن در حالت پرتابی سبک : 16000 کیلوگرم
      وظیفه : برای پرتاب محموله های فضایی علمی و تحقیقاتی و نیز ماهواره ها

      اطلاعات مربوط به مرحله اول موشک
      ارتفاع : 14 متر
      قطر : 1.32 – 1.35 – 1.85 متر
      جرم :15092 کیلوگرم
      تراست : موثر 26051 کیلوگرم بر فوت مربع - واقعی 26,760-26,600 کیلوگرم بر فوت مربع
      زمان سوخت : 110 ثانیه
      نوع سوخت : TM-185 (20% Gasoline + 80% Kerosene)
      نوع اکسید کننده : AK-27I (27% N2O4 + 73% HNO3 + Iodium Inhibitor)
      جرم سوخت :12912 کیلو گرم

      اطلاعات مربوط به مرحله دوم موشک
      ارتفاع : 3 الی 4 متر در کل
      قطر : 1.3 ای 2 متر
      وزن : نا معلوم
      تراست موتور : نامعلوم
      مدت زمان سوخت : 100 ثانیه
      نوع سوخت : جامد

      لطفا اگر کسی تصویری از این پرتابگر داره در تاپک قرار بده

      ادامه دارد ..........
      ======================
      منبع خبر:وبلاگ هوانوردی قرن 21
    • توسط hamed_713
      "آنسات" به هلی کوپتر آموزشی نیروی هوایی روسیه مبدل خواهد شد

      ژنرال "ویکتور ایوانوف" رییس اداره نیروی هوایی نظامی ارتش روسیه روز سه شنبه به خبرنگاران گفت که "آنسات" بعد از پایان آزمایشات دولتی مشترک و بهره برداری تجربی در نیروها تا سال 2010 به هلیکوپتر اصلی آموزشی نیروی هوایی کشور مبدل خواهد شد.

      وی یادآوری نمود که این تصمیم در سال 2001 توسط مسئولین وقت وزارت دفاع اتخاذ شده بود.

      ژنرال ایوانوف گفت: آزمایش "آنسات" برای آنکه به صورت نمونه آموزشی در آید، به مدت یک و نیم تا دو سال طول خواهد کشید. طی این مدت باید آن را تکمیل کرد.

      وی توضیح داد که در حال حاضر خلبانان مدرسه عالی خلبانی "سیرزانسک" از هلی کوپترهای "می-2" بعنوان هلی کوپتر آموزشی استفاده می کنند.

      وی گفت: نیروی هوایی برای آموزش خلبانی در ابتدا به 25-30 فروند "آنسات" نیاز دارد. بعد از آن این میزان افزایش داده خواهد شد.

      هلی کوپتر سبک چند منظوره "آنسات" با توان حمل 1-1,3 تن، حداکثر وزن پروازی 3,3 تن و حمل تا 9 سرنشین در دفتر طراحی کمپانی "KVZ" با همراهی دیگر سازمان های و موسساتی که در امور تجهیزات هوایی مشغول هستند، ساخته شده است.

      اولین پرواز "آنسات" در ماه اوت سال 1999 انجام شد. "آنسات" بر خلاف نمونه های مشابه غربی خود دارای دو موتور است که به مراتب ضریب اطمینان و امنیت آن را بالا می برد.

      نووستی
  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.