امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts



در ابتدا توضيح بدم كه تحت عنوان T.50 دو پروژه وجود دارد يكي مربوط به طرح جت آموزشي پيشرفته كره جنوبي و ديگري طرح سخوي براي جنگنده ي نسل پنجم روسيه (البته اين طرح براي مقابله با رپتور ها كاملتر شده و زودتر وارد خدمت خواهد شد)
مدتهاست كه طرح جنگنده ي نسل پنجم روسيه(LFI كه مخفف logkiy frontovoi istrebitel) مطرح است و با مشكلات بسياري همراه بود تا كنون طرح هاي بسياري براي آن مطرح گرديده كه حتي تا نمونه سازي هم پيش رفته ولي نبود بوجه و پشتيباني موجب كنسل شدن آنها گرديده طرح هايي همچون mig.144 كه شركت ميگ اميد بسياري به آن داشت ولي پيشنمونه ي آن حتي پرواز هم نكرد يا طرح su.47 بركوت كه درواقع يك طرح آزمايشيست با وجود بسيار كارا بودن اين طرح و حتي جنبه هاي برتر آن نسبت به رپتور هاي آمريكايي اميد كمي به توليد آن وجود دارد(رقيب اين طرح طرح x.29 نبود طرح فوق محرمانه ي F.25 بود كه كنسل گرديد) اگر هم توليد شود در تعداد پايين و آهنگ كند خواهد بود I.2000 هم كه تنها روي كاغذ نقش بست و هيچگاه فراتر نرفت.(البته اين طرح را بايد مشتقي I.2000 دانست)
اما با رشد اقتصادي روسيه تصميم گرفته شده تا بوجه مورد نياز را تامين كنند پروژه اي جاه طلبانه كه اميد بسياري به آن مي رود اين طرح از سوي سخوي پيشنهاد شده و اولين طرحيست كه از اين شيوه ي پنهانكاري در شرق استفاده مي كند به تقليد از آمريكا
طرح T.50 بسيار شبيه به f.22 از كار در آمده البته دماق و قسمت دم تفاوت دارند اما در نهايت شباهت در انتخاب شيوه ي آيرو ديناميكي بسيار بچشم مي آيد البته از محفظه هاي سلاح خبري نيست(چيزي كه حتي در بركوت هم بود)
اين جنگنده به نام PAK FA خوانده مي شود كه مخفف Perspektivnyi Aviatsionnyi Kompleks Frontovoi Aviatsyi - Future Air Complex for Tactical Air Forces است
اما ويزگي ها قرار است اين جنگند از قدرت پرواز سوپر كروز همانند رپتور برخوردار باشد همچنين بيشينه وزن برخواستن آن(20 تن) است كهاين ميزان براي F.22 رپتور (24 تن) و براي F.35 هم 17.2 تن مي باشد كه اين يعني وزن كمتر و چابكي بيشتر نسبت به رپتور
براي افزايش پنهانكاري از جنبه هايي از روشهاي بكار رفته از بركوت استفاده شده
جنگنده ي T.50 از دو موتور AL-41F استفاده مي كند
در مورد رادار T.50 قرار است از يك رادار چند حالته ي جديد با توان آشكار سازي بالا وبرد بيشينه ي زياد توسط فازاترن (Fazatron-NIIR) در حال تكميل است استفاده كند
قرار است اولين پيشنمونه هاي T.50 يا همان PAK FA بين سالهاي2006 تا 2010 انجام گردد و تا سال 2011 يا 2012 وارد خدمت گردد(البته بعيد است به اين سرعت آزمايشات آن تمام شود چون بطور مثال رپتور مدتها در انتظار ورود به خدمت بود)
گفته مي شود ممكن است اين طرح بيش از 1.5 بيليون دلا هزينه ي كلي داشته باشد(واقعا نجوميه)گفته مي شود حد اقل به 800 ميليون دلار تنها براي تكميل ايونيك آن مورد نياز است اينكه آيا اين جنگنده با اين ارقام نجومي در سال 2010 وارد خدمت مي شود يا نه يك معماست؟

تصویر

Military.blogfa.com

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
پروژه اف-22 اونقدرها هم كه ميگن نا موفق و هزينه بر نبوده مثل اينكه همه دنيا دارن يا اونو كپي ميكنن يا به فكر رقابت با اونند. من فكر نميكنم اين جنگنده بتونه با اف-22 رقابت كنه. :D

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
بجز چين كشور ديگري از طرح رپتور تقليد نكرده است و پروژه تي-50 روسي از 20 سال پيش وجود داشته است و طرح بسيار پر هزينه اي نيز ميباشد. تكنولوژي پنهانكاري آن برتر از رپتور ميباشد چون روسها به نوعي ماده جاذب امواج رادار پلاسمايي دست پيدا كرده اند كه تاكنون تحقيقات غرب در اين زمينه با شكست مواجه شده است. قدرت موتورهاي آن هم بيشتر از رپتور است و در مقابل سرعت كروز 1.6 و حداكثر 1.8 ماخ براي رقيب غربي سرعت سوخو تي-50 به ترتيب 1.7 و 2.2 ماخ ميباشد. رادار آن هم نامشخص است ولي احتمالا از نسل جديد رادار زاسلون با برد 500 الي 600 كيلومتر يا از رادار نسل پنجم N-014 با برد شناسايي 420 كيلومتر در آن استفاده خواهد شد. يكي از برتريهاي مهم اين جنگنده نسبت به رپتور استفاده از موشكهاي R-37 ميباشد كه موشكي است مخصوص جنگنده هاي نسل پنجم و مقاوم در برابر شرايط سخت نبردهاي قرن 21 ام. با وجود تمام اين اوصاف به دليل كمبود شديد بودجه شانس توليد جنگنده سوخو-47 بيشتر از سوخو تي-50 ميباشد و اين طرح هم مانند طرح فوق مدرن ميگ1.44 به بايگاني سپرده خواهد شد. :D
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
جنگنده كره اي در راستاي همكاريهاي نظامي با آمريكا از روي اف-16 براي آموزش خلبانان طراحي و ساخته شده است. انصافا جنگنده خوبي هست ولي قيمتش خيلي گران ميباشد!

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

[align=center]تصویر[/align]
شرکت سامسونگ در سال 1992 تکمیل هواپیمای آموزش پیشرفته KTX-2 را آغاز نمود.شرکت لاکهید مارتین نیز از جمله شرکای این برنامه می باشد و وظیفه تامین الکترونیک پروازی,سامانه کنترل پرواز و بالهای هواپیما را بر عهده دارد.این برنامه به طور رسمی در سال 1997 آغاز شد و نخستین پیش نمونه آن در سال 2002 پرواز کرد.دو نمونه از این هواپیما در دست تکمیل می باشد نمونه آموزشی T-50 و نمونه آموزشی جنگنده پیشرو A-50 هر دوی این نمونه ها دارای توانایی حمل جنگ افزار می باشند.T/A-50 از یک دستگاه موتور جنرال الکترونیک F404-GE-402 با رانش 17700 پاوند نیرو می گیرد.تولید 172 فروند از این هواپیما برای دوره 2006 تا 2015 بیش بینی شده است.
ویژگی اصلی T-50 عبارتند از:طول کلی 13/1 متر,دهنه بال 9/5 متر,وزن خالی 6355 متر کیلوگرم,سقف پرواز خدماتی 55000 پا,پیشینه وزن برخاست 13485 کیلوگرم,پیشینه برد 1850 کیلومتر و بیشینه سرعت 1/5 ماخ.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
سامسونگ هم شد جنگنده ساز! icon_biggrin بهتر نيست ايران خودرو بجاي آر دي جنگنده توليد كند؟ خداقل محصول تحويلي به ارتش از كيفيت خوبي بايد برخوردار باشد.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
جنگنده هاي پنهانكار روسي

سلام دوستان
لطفا خوب به اين تصوير نگاه كنيد !
تصویر
اين تصويري از چند طرح مطرح شده براي ساخت جنگنده نسل جديد و پنهانكار روسي است ! اگر كسي اطلاعاتي راجع به هر يك از اين طرح ها داره بذاره تا ما استفاده كنيم ! من قبلا راجع به PAK FA و سوخوي تي-50 مطالب مختصري رو در سايت گذاشتم اما راجع به بقيه طرح اطلاعات زيادي رو نتونستم بدست بيارم !

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
این عکس رو من خیلی وقته دارم و تو یه سایت روسی بود اما درباره چند طرح هر چی تو گوگل جستجو کردم چیزی پیدا نشد! icon_cheesygrin

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
اين عكس رو من قبلا ديدم. خيلي هاي اخريش طرح تخيلي تا قصد ساختن مخصوصا اون دو كاكپيته! اما شفق ايران رو توش ديدين حال كردين؟ فقط معلوم نيست طفلي در چه حاليه؟

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
تنها چيزي كه ميشه گفت اينه اگر روسها سرما يه گذلريشون رو رو همون سوخو 47 بگذارن زودتر نتيجه ميگيرن[/list]

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[align=center]MiG Skat UCAV

The Unmanned Combat Air Vehicle (UCAV)[/align]


بله دوستان،

روسيه يك بمب افكن جديد رو معرفى كرده كه شباهت زيادي به F-117 داره ولي به مراتب از نوع آمريكايي اش رادار گريز تر است !

Mig Skat بدون خلبان است و چون هيچ راداري روى آن سوار نيست، قابليت مخفى ماندن از رادارهاي زميني يا هوايي دشمن را دارد.

اين بمب افكن قابليت شكار اهداف زمينى و درياي را دارد و چون موشك ها و بمب هايي كه بر روى اين هواپيما سوار ميشوند همه در داخل بدنه جا ميگيرند و هيچ انعكاس راداري ايجاد نميكنند !

نمونه اوليه اين بمب افكن پرواز خود را با خلبان و در دومين نمونه پرواز خود را بدون خلبان با موفقيت كامل به انجام رساند و تا دو سال ديگر به بهره برداري ميرسد.



Le Skat mesure 10,25 mètres de long pour 11,5 m d’envergure.

طول : ۱۰.۲۵ متر - شعاع ۱۱.۵۰


Son poids maximum au décollage est de 10 tonnes pour une vitesse maxi de 800 km/h à basse altitude.

حد اكثر وزن در موقع بلند شدن ۱۰ تن است با سرعت حد اكثر ۸۰۰ كيلو متر در ساعت


Son rayon d’action avoisinerait les 2 000 km.

شعاع عملياتي ۲۰۰۰ كيلومتر


Pour conserver la furtivité du drone, les armements sont emportés dans deux soutes internes autorisant l’emport de deux tonnes d’armements dont le missile anti-radar Kh-31 (AS-17 Krypton) et des bombes KAB-500.

براى مخفى ماندن از رادار دشمن، سلاح هاى همراه در دو مخزن درونى جا سازى ميشوند با ظرفيت حد اكثر ۲ تن كه عبارت اند از :

موشك هاي ضد رادار Kh-31

بمب هاي KAB-500


Le Skat sera motorisé par un unique réacteur RD-5000B, un dérivé du RD-93 de Klimov.

اين هواپيما يك موتوره خواهد بود.

RD-5000B كه مدل بهينه سازي شده RD-93 است.


البته سوخوي هم بيكار ننشسته و اعلام كرده كه آنها هم تا ۲ سال ديگر هواپيماي رادار گريز خود را به رخ جهانيان ميكشند.



http://fr.youtube.com/watch?v=Jt0V4Ag7ufs

http://news.ntv.ru/115584/video/

http://www.1tv.ru/news/n107903


تصویر


تصویر


تصویر

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
Sotfan-Sooti دستت درد نكنه جالب بود ! من خيلي وقته عكس اين هواپيمارو داشتم اما هيچ اطلاعاتي از اون نمي دونستم ! كمپاني نورث روپ گرومن آمريكاهم يه هواپيما مثل MiG Skat زده به اسم X-47B ! اين هواپيماي بدون سرنشين توانايي نشست و برخواست از روي ناو هواپيمابر رو داره ! قرار اين هواپيما تا 2009 اولين پرواز آزمايشي خودشو انجام بده !

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
مشخصات کامل SUKHOI T-50
چندی پیش یکی از دوستان اقدام به ایجاد تاپیکی در مورد T-50 و F-22 کرده بود اما اطلاعات T-50 در ان چندان دقیق و زیاد نبود . در این تاپیک اطلاعات کامل این هواپیمای مدرن روسی را مورد بررسی قرار میدهیم .
در سال 2002 شرکت روسی سوخوی با سفارش نیروی هوایی روسیه پروژه ای را برای ساخت هواپیمای نسل پنجم اغاز کرد که در ابتدا نام ان را PAK – FA SUKHOI T-50 گذاشتند PAK مخفف ( Perspektivnyi Aviatsionnyi Kompleks Frontovoi Aviatsyi - Future Air Complex for Tactical Air Forces ) .
در این طرح به مشخصات مهمی از قبیل سرعت کروز ، برد سوپر سونیک ، رادار گریزی ، شعاع عملیاتی بالا ، مانور زیاد و کم شدن فاصله باند برخاستن و فرود و ... در نظر گرفته شد . طبق محاسبات بهترین وزن تیک اف برای این هواپیما 20 تن در نظر گرفته شده است .
طراحی موتورها و بدنه رادار گریز ان توسط شرکت Saturn و رادار ان توسط Fazatron-NIIR
می باشد .
طبق پیش بینیها اولین نمونه ازمایشی این هواپیما تا سال 2010 اماده پرواز خواهد شد و تولید اصلی ان از سال 2012 اغاز خواهد شد . دولت روسیه تا رسیدن پروژه به مرحله ازمایشی طبق قرارداد 1.5 میلیارد دلار پرداخت خواهد کرد که 200 میلیون دلار پیش قرارداد ان را تاکنون پرداخت کرده است .
این مبلغ ( 1.5 ميليارد دلار ) صرفا برای تحقیق و ساخت مدل ازمایشی بکار برده میشود .
مشخصات :
ابعاد :
طول بال : 14.2 متر
مساحت بالها : 78.8 متر مربع
طول هواپیما : 22 متر
ارتفاع : 6.05 متر
وزن :
ماکسیمم : 37 هزار کیلوگرم
نرمال : 26 هزار کیلوگرم
خالی : 18500 کیلوگرم
سوخت : 10300 کیلوگرم
میزان حمل مهمات : 7500 کیلوگرم
ماکسیمم AA 2260 کیلوگرم
سرعت :
حداکثر : 2100 کیلومتر بر ساعت
سرعت اوجگیری : 350 متر بر ثانیه
سرعت کروز : 1300 کیلومتر بر ساعت
حداکثر ارتفاع پروازی : 20 هزار متر
شعاع عملیاتی : 4000 کیلومتر بدون مخزن اضافی / 5500 کیلومتر با دو مخزن 2000 کیلوگرمی
شعاع عملیاتی با سرعت سوپر سونیک : 2500 کیلومتر
طول باند پرواز : 350 متر
فشار قابل تحمل G : 10-11
EPR متر مربع 0.5
حداکثر تحمل وزن لود زیر بالها :
ماکسیمم : 470 کیلوگرم بر متر مربع
نرمال : 330 کیلوگرم بر متر مربع
نسبت تراست به وزن :
ماکسیمم : 0.84
نرمال : 1.19
مصرف سوخت میانگین : 2.55 کیلوگرم در هر کیلومتر
حداکثر زمان یک پرواز : 3.3 ساعت
موتورها
AL-41F
دارا ی نیروی تراست 2x15500/2x9800
قطر کمپرسور : 932 میلیمتر
وزن هر موتور : 1350 کیلومتر
طول عمر موتور : 4000 ساعت پروازی
زمان کارکرد تا اورهال : 1500 ساعت
پس سوزها
وزن : 380 کیلوگرم
دارای بردار رانش و قابلیت چرخش به هر سو تا مثبت منفی 16 درجه
سرعت چرخش : 60 درجه بر ثانیه
تجهیزات الکترونیک
رادار N050(?)BRLS AFAR/AESA
فرکانس : 3 م م
قطر رادار : 0.7 متر
قابلیت شناسایی 32 هدف همزمان
برد : 400 کیلومتر( EPR 3 متر مربع : 160 کیلومتر ) بین مثبت منفی 70 درجه
قدرت : 4000 وات
وزن : حدود 85 کیلوگرم
تسلیحات :
2 توپ 30 م م
موشکها : ؟

[align=center]تصویر
تصویر
تصویر[/align]

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
FLANKER ممنون از فعاليت شما ! اما اين بحث تكراري هستش ! :lol:
و در ضمن عكس هايي كه قرار داديد هيچ كدوم مربوط به سوخوي تي-50 نيستند !

تاپيك مربوطه

http://www.military.ir/modules.php?name=Forums&file=viewtopic&t=2904




ردآرمی عزیز از کدام مرورگر استفاده میکنی؟ نوشته هایی رو که رنگی میکنی قاطی پاتی میشه!
از مرورگر فایرفاکس استفاده کن سرعت بیشتری هم داره و با سایت سازگار هست.
SAEID

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط hexman
      هواپيماهاي اسرائيلي با چهارده پرواز بر فراز يمن در آن زمان ، سلاح ، تجهيزات نظامي ، مواد غذايي و پزشکي براي نيروهاي طرفدار امام بدر منتقل کرده اند
      خلبانان اسرائيلي به مشارکت در جنگ يمن در دهه شصت قرن گذشته ميلادي اذعان کردند.
      به گزارش شبکه تلويزيوني الجزيره اين خلبانان در مصاحبه با نشريه نيروي هوايي ارتش اسرائيل تاکيد کردند, به نيروهاي طرفدار «امام بدر» در جنگ با نيروهاي ارتش مصر در يمن کمک کردند.
      اين نيروهاي مصري براي حمايت از انقلاب در يمن به اين کشور اعزام شده بودند.
      بگفته اين خلبانان ، هواپيماهاي اسرائيلي با چهارده پرواز بر فراز يمن در آن زمان ، سلاح ، تجهيزات نظامي ، مواد غذايي و پزشکي براي نيروهاي طرفدار امام بدر منتقل کرده اند.
      اين نشريه اسرائيلي عکسهايي از اين خلبانان و اسناد سري درباره عمليات در يمن چاپ کرد.
      کارشناسان نظامي در اسرائيل معتقدند حمايت از طرفداران امام بدر در يمن باعث گرفتار شدن نيروهاي مصري در اين کشور شده است. اين نيروها به همين در زمان جمال عبدالناصر نتوانستند به اسرائيل حمله اي انجام دهند.
      http://www.ghatreh.com/news/top.php?id=1861554
      ===========================================

      البته زمان انتشار اين خبر مال چند ماه قبله ولي چون تابحال در سايت به اين خبر اشاره اي نشده بود اين خبرو گذاشتم
    • توسط zax_01001
      معاون وظیفه عمومی فرماندهی انتظامی استان خراسان رضوی گفت: متقاضیان اخذ امریه باید دو ماه قبل از تاریخ اعزام به سازمان یا ارگان موردنظر مراجعه کنند.
      به گزارش ایسنا «سرهنگ امان الله تفضلی» گفت: تمامی کسانی که خواهان انجام خدمت در ارگان ها و یا نهادهای دولتی هستند، پس از انجام کارهای اولیه و تکمیل و ارائه دفترچه های اعزام به مراکز پلیس+10 پس از مشخص شدن تاریخ اعزام، دوماه قبل از اعزام با مراجعه به این ارگان ها چنانچه شرایط امریه شدن را دارا باشند، این ارگان ها آنان را جذب خواهند کرد.
      وی با بیان اینکه افراد دارای کف پای صاف نیز نیاز به گذراندن خدمت سربازی ندارند، به وجود پاهای پرانتزی اشاره کرد و اضافه کرد: در این خصوص نیز اگر بین دو پای افراد بیش از 10 سانتی متر باشد و پزشکان نیز این موضوع را تایید کنند، فرد موردنظر از خدمت وظیفه عمومی معاف خواهد بود.سرهنگ تفضلی تاکید کرد: برای بقیه موارد و بیماری ها نیز اگر شرایط فرد پس از بررسی های لازم به گونه ای باشد که گذراندن دوران خدمت در افزایش و یا شدت بیماری فرد تاثیر داشته باشد، معافیت شامل حال آن ها می شود.معاون وظیفه عمومی پلیس خراسان رضوی با بیان اینکه برای حمایت از معلولان نیز تمهیداتی برای معافیت فرزندان این افراد در نظر گرفته شده است، خاطر نشان کرد: اگر در خانواده ای پدر یا مادری دارای معلولیت و تحت پوشش سازمان بهزیستی باشد یک پسر بالای 18 سال آن ها نیز نیاز به انجام خدمت سربازی نخواهد داشت.وی با اشاره به اینکه طبق ماده 44 قانون وظیفه عمومی بند الف چنانچه سن پدری زیر 59 سال باشد ولی به علت بیماری نتواند از خود مراقبت و نگهداری کند نیز یک فرزند پسر آن ها از خدمت معاف خواهد شد، ادامه داد: در این خصوص نیز پس از بررسی لازم در کمیسیون پزشکی سازمان وظیفه عمومی، این ادعا برای اخذ موافقت نهایی به هیات اصلی سازمان نظام وظیفه ارجاع داده می شود و در صورت تایید ناتوانایی پدر و نیز از کار افتادگی وی، اقدام های لازم برای معافیت یک فرزند وی انجام خواهد شد.سرهنگ تفضلی درباره افرادی که دارای سابقه حضور و فعالیت مفید در بسیج هستند نیز با بیان اینکه افراد مذکور می توانند در نیروی سپاه خدمت کنند، گفت: این افراد نیز دو ماه قبل از اعزام به مراکز گزینش سپاه و یا نیروی مقاومت مراجعه کنند تا در صورت امکان در این نهاد خدمت کنند.وی اظهار داشت: طبق قانون فقط برای خدمت در ارگان های سپاه این امکان وجود دارد و برای انجام خدمت در ارتش و یا نیروی انتظامی توسط معاونت وظیفه عمومی تصمیم گیری خواهد شد.تفضلی در ادامه با تاکید بر اینکه از زمان کاهش مدت خدمت سربازی به 18 ماه با افزایش چشمگیر معرفی و درخواست مشمولان برای اعزام به خدمت روبه رو شده ایم، افزود: بسیاری از جوانان متوجه شده اند که طبق ماده 10 قانون وظیفه عمومی افراد فراری و غایب از خدمت، از حقوق اجتماعی مانند دریافت پاسپورت، گواهینامه، تحصیل، استخدام در مراکز دولتی و غیردولتی محروم می شوند و لذا برای انجام خدمت وظیفه عمومی مراجعه می کنند.
      منبعhttp://www.ro-defa.ir
    • توسط babak1985
      نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران، از سال 1991 به بعد، تعداد 18 فروند میگ MiG-29A و 7 فروند گونه دوسرنشینه میگ MiG-29UB را تحویل گرفته است. این هواپیماها پس از قراردادی که در ژوئن 1990 بین دولت ایران و روسیه به امضا رسید، تحویل نیروی هوایی ایران داده شد. میگ MiG-29 نخستین و تنها جنگنده رهگیری است که پس از جنگ ایران و عراق خریداری شد و براساس برنامه قرار بود که به‌عنوان جایگزین برای F-14 تامکت‌های از دست رفته درطی جنگ و زمین‌گیر شده به‌علت در دسترس نبودن قطعات یدکی، وارد خدمت شوند. این قرارداد به‌عنوان بخشی از برنامه بزرگ نیروی هوایی برای بازسازی قدرت جنگنده‌های نیرو، پس از جنگ، در زمان فرماندهی سرتیپ «منصور ستاری» بر نیروی هوایی بسته شد و اجرایی گردید. دراصل و براساس همان برنامه بزرگ، قرار بود 48 فروند فالکروم برای ایجاد پوشش دفاع هوایی شهرهای بزرگ «تهران»، «شیراز» و «تبریز» وارد کشور شوند اما این روند به‌علت کمبود بودجه ایران، با تحویل همان ارقامی که در ابتدا ذکر شد به پایان رسید.

      میگ MiG-29 پس از ورود به ایران، لباس دو گردان شکاری تاکتیکی و گردان 11 شکاری تاکتیکی در پایگاه یکم شکاری تهران و گردان 23 شکاری تاکتیکی در پایگاه دوم شکاری تبریز وارد خدمت شدند. براساس مفاد قرارداد، تعداد 400 نفر از مستشاران، متخصصان فنی و معلم روس وارد ایران شدند تا عملیات جنگنده‌های میگ MiG-29 را درطی 7 سال پشتیبانی کنند. برهمین اساس، روس‌ها متعهد گردیدند که نیروی هوایی ایران را برای کاربری فالکروم درطی 25 سال یا 25 هزار ساعت پرواز، از لحاظ قطعات یدکی و کمک‌های فنی، پشتیبانی کنند.

      هواپیماهای میگ MiG-29 تحویل داده شده به ایران درواقع هواپیماهای کارکرده نیروی هوایی روسیه بودند که تقریبا نیمی از آنها به آخرین ساعات پروازی تعیین شده توسط شرکت سازنده رسیده بودند. با اتمام این ساعت پرواز، براساس تخمین منابع نظامی، حداقل 2 فروند میگ MiG-29A و 4 فروند میگ MiG-29UB به‌علت به پایان رسیدن زندگی عملیاتی‌شان، زمین‌گیر شده و وارد انبارها گردیدند. در ادامه، شرکت سازنده روس موفق نشد که دستورالعمل‌های فنی را برای افزایش ساعت و سیکل پروازی میگ MiG-29 به ایران و نیروی هوایی ارتش تحویل دهد. درنتیجه نبود این دستورالعمل‌ها، متخصصان فنی نیروی هوایی نتوانستند در زمان استاندارد و با طی ساعت کار فنی تعیین شده، کار تعمیرات اساسی و بهسازی فالکروم‌های مزبور را به پایان برسانند و درنتیجه، این فرایند مقداری به درازا کشید.

      فرماندهان نیروی هوایی که برای راه‌اندازی فالکروم‌های زمین‌گیر شده خود، وجود دستورالعمل‌ها را ضروری و اجتناب‌ناپذیر می‌دانستند، تلاش خود را برای به‌دست آوردن این کتاب‌ها از تمام منابع موجود و در دسترس در سراسر دنیا به‌کار بستند.

      با این‌حال از اواسط دهه 90 تاکنون، ایران توانسته است بدون کمک مستشاران روس و با تکیه بر توان داخل کشور و متخصصان زبده در درون نیروی هوایی، چک‌های دوره‌ای و سبک این جنگنده را انجام دهد. نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران، در راستای تجهیز و تکمیل وسایل زمینی ناوگان فالکروم‌های خود، با توجه به عدم توانایی روس‌ها در تامین این تجهیزات، دست به خرید آن از دیگر کشورهای صاحب میگ MiG-29 زدند.



      همزمان کوشش‌هایی برای بهسازی و ارتقای قابلیت‌های فالکروم در نیروی هوایی ایران به جریان افتاد. یکی از این بهسازی‌ها، تجهیز میگ MiG-29 به لوله سوخت‌گیری هوا به هوا بود که در افزایش برد عملیاتی این جنگنده تاثیر به‌سزایی داشت. وجود لوله سوخت‌گیری هوایی، درحالی که هواپیما به مخازن سوخت خارجی مجهز نیست و متکی به مخازن سوخت داخلی است از تاثیر عملیاتی پایینی برخوردار است. پس می‌بایست بر روی میگ MiG-29های ایرانی که توانایی حمل مخازن سوخت خارجی نداشتند، این قابلیت ایجاد می‌شد. با توجه به این‌که تصمیم فرماندهان نیروی هوایی ایران بر افزودن مخازن سوخت خارجی به جنگنده، این توان صنعتی در داخل ایران موجود نبود، کشور بلاروس به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین کاربران میگ MiG-29، مورد توجه قرار گرفت و پس از مذاکرات انجام شده بین مسوولان ذی‌ربط دو کشور و دو نیروی هوایی، تعدادی مخازن سوخت خارجی 1520 لیتری که در قسمت مرکزی زیر بدنه نصب می‌شد، از بلاروس خریداری گردید.

      همان‌طور که قبلا ذکر شد، طبق دستورالعمل‌های این جنگنده، با به پایان رسیدن عمر هواپیماهای میگ MiG-29 ایرانی، برخی از این هواپیماها از فهرست جنگنده‌های عملیاتی خارج شده و به درون انبارها هدایت شدند. نخستین گونه فالکروم که از رده پروازی خارج شد، یک فروند میگ MiG-29UB متعلق به گردان 23 شکاری بود که در سال 2006 سیکل پروازی خود را به پایان رساند. در ادامه، یک فروند UB دیگر، به‌همراه یک فروند میگ MiG-29A از همان گردان در سال 2007 به رده هواپیماهای بازنشسته پیوست. در تابستان سال 2008، یک فروند گونه UB از گردان 11 شکاری در مهرآباد با رسیدن زمان انجام تعمیرات اساسی، از فهرست هواپیماهای عملیاتی خارج شد تا در ادامه، در بهار 2009 هم یک فروند دیگر از هواپیماهای آموزشی میگ MiG-29UB به وی بپیوندد.

      با زمین‌گیر و غیرعملیاتی شدن این تعداد فالکروم بود که نیروی هوایی به فکر آغاز برنامه سنگین تعمیرات اساسی میگ MiG-29 به‌صورت بومی افتاد. درنتیجه این تصمیم فرماندهان نیروی هوایی، تاسیسات تعمیر و نگهداری میگ MiG-29 در تهران و تبریز با همکاری نزدیک با شرکت «صنایع هواپیمایی ایران» (IACI) بهسازی، انجام تعمیرات اساسی و بازگردان به رده پروازی هواپیماهای زمین‌گیر را به‌عهده گرفتند.



      «ولادیمیر پوتین» که در اکتبر 2007 و با هدف انجام مذاکره با دولت ایران برسر مسایل حقوقی دریای خزر وارد تهران شد، درکنار چانه زدن‌های سیاسی و دیپلماتیک، یک قرارداد به ارزش 150 میلیون دلار که به موجب آن، می‌بایست 50 دستگاه موتور توربوفن RD-33 ساخته شده توسط شرکت «ماشین‌سازی چرنشیف مسکو» تحویل نیروی هوایی ایران داده می‌شد. ایران در مذاکرات برای خرید این تعداد موتور، به طرف روس توضیح داد که این موتورها را برای پروژه داخلی توسعه و ساخت جنگنده «آذرخش» نیاز دارد. ولی گمان می‌رود که ایران از موتورهای خریداری شده برای راه‌اندازی هواپیماهایی که ساعت پرواز موتورشان به پایان رسیده و زمین‌گیر شده‌اند، بهره‌برداری نموده است. تحویل این موتورها از سال 2008 آغاز شده است.

      آغاز برنامه

      با در دستور کار قرار گرفتن کار بهسازی و تعمیرات اساسی در برنامه جاری مرکز تعمیر و نگهداری میگ MiG-29 در تهران، این مرکز درخواست ارسال یک فروند میگ MiG-29UB غیرپروازی گردان 23 شکاری که مدت‌ها بود در انبار قرار داده شده بود را به تبریز ارسال کرد و مسوولیت انجام تعمیرات اساسی آن را به‌عهده گرفت. با ورود میگ مزبور به تهران، کار بر روی آن به‌همراه آغاز برنامه راه‌اندازی دو فروند میگ MiG-29A وارد مرحله اجرایی شد.

      دو فروند میگ MiG-29A درحالی به مرکز تعمیرات فالکروم تهران تحویل داده شدند که در شرایط فنی بسیار بدی به‌سر می‌بردند. با این‌حال، تلاش برای بازگرداندن این هواپیماها به شرایط پروازی آغاز گشت. با اتمام عملیات تعمیر و نگهداری مرکز تهران و تکمیل برنامه بهسازی بر روی یک فروند فالکروم گونه A، خلبان آزمایشگر در سپتامبر 2008 هواپیما را از مرکز مزبور تحویل گرفت و «پرواز عملکردی» (FCF) 30 دقیقه‌ای میگ MiG-29 مزبور را با موفقیت به پایان رساند.

      فالکروم دیگر از مرکز مزبور در تهران بیرون آمد و در بهار 2010 به خدمت در نیروی هوایی بازگشت. هم‌زمان، مرکز تعمیر و نگهداری فالکروم در تبریز نیز خبر اتمام انجام تعمیرات اساسی بر روی یک فروند میگ MiG-29UB را به اطلاع فرماندهان نیروی هوایی رساند. تبریزی‌ها در این میان فعال‌تر ظاهر شده و دومین فالکروم تعمیر اساسی شده را نیز در ژوئن 2010 وارد خط پرواز کردند. این هواپیما در سال 2001 صدمات عمده دیده بود و به‌علت نبود قطعات یدکی، به‌مدت بیش از 8 سال از پرواز دور مانده بود.



      هم‌اکنون نیز شرکت صنایع هواپیمایی ایران (صها)، با همکاری مراکز فنی نیروی هوایی در تبریز و تهران، بهسازی، ارتقا و تعمیراساسی فالکروم‌های ایرانی را ادامه می‌دهد. گزارش‌های تاییدنشده‌ای از کمک روس‌ها به شرکت صنایع هواپیمایی ایران (صها) در مهرآباد برای انجام تعمیرات اساسی میگ MiG-29 وجود دارد. با وجود کمبود قطعات یدکی، نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران از سال 2008 تاکنون موفق شده است تعداد 5 فروند فالکروم را از انبارها بیرون کشیده و روانه خط پرواز کند. براساس برنامه‌ای بلندمدت، نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران تصمیم دارد هواپیماهای زمین‌گیر موجود را تنها با تکیه بر توان فنی متخصصان نیروی هوایی و شرکت صنایع هواپیمایی ایران (صها)، به شرایط پروازی بازگرداند.

      منبع: ganjejang.com (به نقل از ماهنامه Air Force Monthly شماره 269)
    • توسط MR9
      ارزیابی توانایی های ارتش ایالات متحده و ارتش جمهوری خلق چین در حوزه برتری هوایی
       

       
       
      مقدمه :
      در یک تعریف جامع ، ( براساس  جدیدترین تعریف  نیروی هوایی ایالات متحده و نمونه کوچک شده آن در آسیای جنوب غربی ، IAF) سطح کنترل آسمان که بیانگر توانایی های هرواحد سیاسی در بکارگیری قدرت هوایی برای مقابله با تهدیدات نظامی مورد تصور تعریف می شود ، شش سطح کاملاً تخصصی را در بر می گیرد .
       

       
       
      بطور مشخص ، حوزه برتری هوایی به معنای ایجاد و تامین میزانی از توانمندی قدرت هوایی است که اجازه نمی دهد توانمندی های دشمن ، دخالت موثری در دسترسی به اهداف نظامی خودی داشته باشد .
       
      با این تعریف بسیار موجز و خلاصه ، که بایست تببین می گردید ، مبحث اصلی را آغاز می کنیم :
       
       
       

       
       
      ارزیابی مزیت های نسبی 2017-1996
       
      اگر چه نیروی هوایی ارتش ایالات متحده همچنان در حال سرمایه گذاری برای حفظ برتری  بی سابقه خود در حوزه رزم هوایی است ، با این وصف ، روند رو به توسعه مدرنیزاسیون نیروی هوایی خلق چین و مشکلات ارتش آمریکا برای گسترش حوزه تسلط خود در حوزه ژئواستراتژیک شرق آسیا ، به شکل فزاینده ای برتری نیروی هوایی این کشور توسط چینی ها به  چالش کشیده  تا نتیجه یک  جنگ  احتمالی در روز یا هفته نخست مشخص گردد .
       
       
      در طول دو دهه گذشته ، ارتش آزادی بخش خلق چین ، ( PLA) بتدریج  سازمان رزم خود را از یک نیروی بزرگ اما منسوخ  به یک سازمان مسلح مدرن در چهار حوزه هوایی ، دریایی ، زمینی و سایبر تبدیل نموده است . به همین دلیل مجموعه  Project AIR FORCE از اندیشکده RAND  طی یک مقاله پژوهشی ، ارزیابی  جالبی در خصوص روند توسعه قابلیتهای نسبی ایالات متحده و چین در حوزه های عملیاتی متفاوت  و در فواصل مختلف از سرزمین اصلی چین میان سالهای 1996 تا 2017 به انجام رسانده است .
       
      برایند این گزارش نشان می دهد که اگر چه چین همچنان در حوزه های حیاتی رزم هوایی در دو بعد سخت افزار و نرم افزار و مهارتهای رزمی با ارتش آمریکا فاصله قابل توجهی دارد ، اما در همین حوزه ها در چند سال اخیر پیشرفتهای غیر قابل تصوری را به ثبت رسانده  است .
       
       

       
       
       
      علاوه براین ، گزارش فوق الذکر نشان می دهد که چینی ها نیازو قصدی  برای به  چالش کشیدن توانایی های ارتش آمریکا   در نزدیکی سواحل سرزمین اصلی چین ندارند و به شکل روشنی ، هدف نویسندگان این مقاله ، جستجوی جلوگیری از بروز یک فاجعه نظامی است ، چرا که در   صورت بروز هر حادثه ای هر دو کشور متضرر خواهند شد .
       
      در عوض ، این ارزیابی که با استفاده از منابع باز و غیر محرمانه صورت پذیرفته است ، روند توسعه توانایی های دفاعی و فرآیند  ایجاد بازدارندگی  ارتش آمریکا را بررسی نموده و یک پایه و بنیان اساسی برای تجزیه و تحلیل وقایع در آینده ایجاد می نماید .
       
       
      تمرکز بر روی مفهوم " برتری هوایی "
       
      به شکل خلاصه ارتش چین براساس تجزیه و تحلیل " توانایی های ارتش ایالات متحده در حوزه ایجاد و برقراری مفهوم برتری  هوایی " در شرق آسیا ، در حال برنامه ریزی جهت رسیدن به برابری نظامی با این کشور است .
       
      به شکل تاریخی ، نیروی هوایی ارتش خلق چین ، تهدید چندانی برای همسایگانش بشمار نمی رفت با این وصف در دو دهه گذشته ، این نیرو از یک یگان مسلح به فناوری های منسوخ دهه 50 و 60 ، بسرعت تبدیل به یک نیروی  هوایی مدرن شده است ، چنانکه  نیروی هوایی این کشور نخستین دسته 24 فروندی از جنگنده های نسل چهارم خود را به سال 1996 وارد سازمان رزم خود نمود ، در حالی که اکنون بیشتر از 700 فروند از این جنگنده ها را در اسکادران های رزمی خود مورد استفاده عملیاتی قرار می دهد . با این حال ، ایالات متحده ، بسرعت جنگنده نسل پنجم خود را به موجودی نیروی  هوایی اضافه نموده   و این بدان معنی است که ناوگان نیروی هوایی این کشور ، همچنان بزرگتر و پیشرفته از نیروی هوایی چین باقی خواهد ماند .
       
       
       

       
       
      با این وصف ، عوامل جغرافیایی ، بعنوان یک عامل متعادل کننده در برابر مزیت کمی و کیفی نیروی هوایی ایالات متحده همچون سد محکمی قرار دارد و به شکل طبیعی ، نیروی هوایی ارتش خلق چین از این مزیت قابل توجه در یک بحران احتمالی در جنوب شرقی وشرق آسیا بهره برداری خواهد نمود .
       
      بدین معنی که نیروی هوایی چین بدلیل وضعیت ژئو استراتژیک منطقه ، می تواند از پایگاه های هوایی بیشتری استفاده نموده و طبیعتاً از پرنده های رزمی بیشتری برای ایجاد برتری هوایی بهره ببرد . علاوه براین ، بدلیل پراکندگی این پایگاه ها ، حمله و انهدام زیرساختهای بشدت حفاظت شده نیروی هوایی چین برای پیکان تهاجمی ارتش آمریکا سخت تر بوده و در نهایت ، ریسک حمله پایگاه های هوایی چینی ها در داخل سرزمین اصلی چین ، موجب  عکس العمل غیر قابل انتظار مقامات ارشد پکن و استفاده از پتانسیل موشکی برای پشتیبانی از عملیات هوایی خواهد شد .
       
      حال سئوال این است که روند تکامل مفهوم برتری هوایی نیروی هوایی ارتش ایالات متحده و نیروی  هوایی خلق چین ، تحت تاثیر چه عواملی ( شرایط محیطی ) قرار گرفته است ؟؟
       
       
       

       
      برای پاسخ بدین سئوال ، پژوهشگران ، چهار پیش بینی را در قالب دو سناریو در یک بازه زمانی زمانی 22 ساله (2017-1996) در فواصل مختلفی از سرزمین اصلی چین مورد بررسی قرار دادند.
       
       
      1-   حمله ارتش چین به جزیره تایوان
       
      2-   جنگ بر سر تسلط بر مجمع الجزایر اسپراتلی
       
       
      برای نیل به هر کدام از این دو سناریو ، سازمان رزم نیروی هوایی ارتش ایالات متحده محاسبه گردید ( 72 وینگ هوایی )  . نخستین هدف بیشتر بر حفظ حضور مستمر نیروی  هوایی در آسمان منطقه واحدهای مدافع (تایوان) است که به نظر می رسد توان رزمی فوق الذکر برای به عقب راندن و از کار انداختن نوک پیکان تهاجمی نیروی  هوایی چین کافی باشد . دومین انتخاب ایالات متحده برای دستیابی به برتری هوایی ،انهدام تعداد مشخصی از جنگنده های رزمی نیروی هوایی چین به منظور متقاعد نمودن فرماندهان ارشد ارتش چین به ترک مخاصمه بوده  که طبق برآوردها ، این رقم به 50 درصد توان رزمی نیروی متخاصم می رسد که در شبیه سازی ها ، روی آن تمرکز شده است . در خصوص سناریوی دوم ، محققان معتقدند که ایالات متحده برای دسترسی به اهداف مورد نظر خود می بایست بدون تاخیر ، در یک بازه زمانی 7 روزه و 21 روزه ، برتری هوایی را برفراز میدان نبرد ایجاد نماید .
       

       
       
      داده های ورودی این شبیه سازی شامل پارامترهایی نظیر گونه های مختلف پرنده های رزمی در دسترس ، تعداد کل پرنده های رزمی در دسترس ، نوع و تعداد پرنده های رزمی درگیر ، ماهیت اثر بخشی موشکهای هوا به هوای مورد استفاده در  رزم هوایی ، تعداد و گونه های مورد استفاده ، موقعیت استقرار پایگاه های هوایی ، تعداد خدمه با مهارت بالای در دسترس  ، زمان پرواز از مبداء بسمت منطقه درگیری بود .
       
      البته این محققان تعدادی از داده های کمی مورد نیاز را پس از بررسی روند آموزش خدمه هوایی در نیروی  هوایی ارتش ایالات متحده در این معادله قرار دادند . نتایج بدست آمده  ، عمدتاً مزیت چندانی برای پیش بینی دقیق نتایج  یک درگیری تمام عیار هوایی در این منطقه در بر نداشت ، در عوض ، این داده ها یک  تصویر کامل را از وضعیت در حال تحول دو نیروی هوایی در اختیار پژوهشگران قرار داد و اثبات نمود که برای در اختیار داشتن یک برآورد  درست از توان رزمی دشمن ، بویژه جهت و سرعت تغییر توانایی ها ، شبیه سازی های خاصی می بایست هر ساله انجام پذیرد . 
       
      ادامه دارد ............... 
       
      پی نوشت :
       
      1- منابع درانتهای تاپیک معرفی خواهند شد .
       
      2- تاپیک مرتبط با این موضوع پایان خواب بلند اژدهای سرخ 
       
       
       
       
       
      این مجموعه با صرف زمان ترجمه  شده است ،
      بنابراین ، هر گونه برداشت با ذکر منبع (MILITARY.IR) خواهد بود . 
      در غیر اینصورت ، برداشت کننده  ، عرفاً و شرعاً ، مسئول خواهد بود .
       
      :rose: مترجم( با اندکی تلخیص)  : MR9      :rose:
    • توسط Reza6662
      [align=center]YF-23 Black Widow II[/align]
      [align=center]آشنایی با YF-23 یا Black Widow 2[/align]

      http://www.fantastic-plastic.com/YF-23%20ITALERI%20BOX%20ART.jpg

      پیش از پایان جنگ سرد و فروپاشی اتحاد شوروی، دو براقدرت رقابتی فشرده و تنگاتنگ برای ساخت انواع جنگنده های پیشرفته باهم داشتند. اندیشهء به خدمت گیری یک جنگنده – بمب افکن مافوق صوت، رادار گریز با توان مانورپذیری بالا و توان انجام عملیات نظامی مستقل از اپراتورهای رادار زمینی، مدتها پیش از فروپاشی اتحاد شوروی، مدنظر مسئولین عالی وزارت دفاع ایالات متحده بود.

      مخفی بودن از رادار، مجهز بودن به رادار چند حالته ی بسیار پیشرفته و داشتن موتورهای بسیار قدرتمند، خصوصیاتی است که از ابتدا مد نظر طراحان YF-23 بوده است. هرچند که طراحی بسیار دقیق بدنه به صورت استلیث و قابلیت حفظ سرعت کروز و بدون استفاده از سیستم پس سوز در حدود 2 ماخ، ضمن حمل حداکثر میزان مهمات، اندکی باعث کاسته شدن از قدرت مانورپذیری این جنگنده ی فوق العاده شده بود. ولی مهندسین طراح، نمونه ی اولیه ی یک جنگنده ی بی نقص را به پنتاگون ارائه کرده بودند. شکل خاص بدنه با انحنا و خمیدگی های خاص، طرحی بسیار هوشمندانه بود که هیچ جنگنده ی شکاری رهگیری در ایالات متحده موفق به رهگیری آن نمی شد ضمن اینکه بازتابش بسیار محدود اثرات بدنه به اپراتور رادار زمینی، توسط سیستم های فوق پیشرفته ECM (ساخت هیوز) خنثا می شد و تقریبن هیچ اثری از این جنگنده در محدوده ی عملیات بر روی هیچ نوع راداری قابل مشاهده نمی بود.

      دو نمونه اولیهء این جنگنده با همکاری و مشارکت فنی دو شرکت نورثروپ و مک دانل داگلاس طراحی و ساخته شد. این دو جنگنده طبق قرارداد منعقده، به سال 1990 به مرکز تست و ارزیابی هواپیماهای نظامی ایالات متحده ارائه شدند.


      [align=center]YF-23 و بمب افكن سنگين B-2[/align]

      متاسفانه بنا به دلائل ناگفته، جنگندهء F-22 موسوم به RAPTOR از نظر نیروی هوایی به عنوان برندهء انتخاب شد. نیروی هوایی، با اعلام کلی و مبهم محاسن F-22 نظیر کارا بودن (maintainability) ؟ ، وجود عوامل بالقوهء بهتر جهت توسعهء طرح در آینده (Greater Potential for Future Development) ؟ و اندکی قیمت کمتر (Slightly Lower Cost) ! آن را (به جای YF-23) انتخاب کرد.

      در مدت زمان صرف شده برای انتخاب جنگنده برای نیروی هوایی، یک فروند YF-23 با دو موتور توربوفن ساخت پرات اند ویتنی YF-119 (نوعی که در F-22 به کار رفت) تجهیز شد. پیشتر بر روی YF-23 دوم، موتورهای YF120 ساخت جنرال الکتریک نصب شده بودند.

      [align=center]چهرهء ظاهری YF-23 بر اساس اشکال لوزی شکل طراحی شده است: دو سکان بزرگ عمودی که با زاویه زیاد کج شده اند، شکل قسمت انتهایی هواپیما، به شکل دندانه دار است.[/align]

      چهره ی ظاهری YF-23 بر اساس اشکال لوزی شکل طراحی شده است: دو سکان بزرگ عمودی که با زاویه زیاد کج شده اند، شکل قسمت انتهایی هواپیما، به شکل دندانه دار است. این شاهکار صنعت هواپیمایی، اندکی بزرگتر از F-15 ای است که برای جایگزینی آن طراحی شده بود. امروز در موزه های کالیفرنیا، YF-23 از شاهکارهای صنعت هواپیماسازی، با دارا بودن مشخصه های قوی استیلت (مخفی ماندن از رادار) و تطابق با پرواز کروز مافوق صوت و بدون استفاده از پس سوز، با نگاهی تاسف آور به گذشته خود می نگرد.

      http://www.airwar.ru/image/i/fighter/yf23-i.jpg

      برخی مشخصات فنی
      پیمانکار سازنده: شرکتهای نورثروپ گرومن و مک دانل داگلاس
      ماموریت: رقیب جنگنده ی YF-22 در جریان رقابت تولید جنگنده تحت پروژه ی ATF یا (The Advanced Tactical Fighter)
      طول: 67 فوت و 5 اینچ = 6/20 متر
      فاصله دو سر بالها: 43 فوت و 7 اینچ = 3/13 متر
      ارتفاع از سطح زمین: 13 فوت و 11 اینچ = 3/4 متر
      حداکثر وزن برای بلند شدن= 64000 پاوند = 20029 کیلوگرم

      نیروی محرکه:
      دو موتور توربوفن YF119 ساخت پرات اند ویتنی با کشش 15750 کیلوگرم
      یا دو موتور توربوفن YF120 ساخت جنرال الکتریک

      سرعت کروز: 2 ماخ (بدون استفاده از پس سوز)
      برد: 920 مایل = 800 ناتیکال مایل = 1480 کیلومتر (بدون سوخت گیری)

      تسلیحات:
      4 موشک AIM-9 (سایدوایندر) در محفظه های درونی حمل مهمات در جنب ورودی هوای موتورها
      4 موشک AIM-120 (آمرام) در محفظه ی مخفی حمل مهمات در زیر ورودی هوای موتورها
      خدمه: 1 نفر
      قیمت: نامعلوم

      پایان کار:
      به تاریخ 23 آوریل 1991 نمونه جنگنده ی ساخت شرکت لاکهید مارتین به عنوان برنده ی ATF انتخاب شد و YF-23 برای همیشه به تاریخ پیوست.

      موجودی YF-23 در ایالات متحده
      1 فروند در موزه ی غربی پرواز (Western Museum of Flight) در Hawthorne ایالت کالیفرنیا
      1 فروند در موزه ی نیروی هوایی ایالات متحده (موزه ی مرکز تست جنگنده ها) در پایگاه هوایی Edwards (کالیفرنیا)

      مبنع 1
      منبع 2
      منبع 3

      تهيه و تاليف: Reza6662

      عکس ها به لینک تبدیل شدند.
      Sina12152000
  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.