Reza6662

جنگنده -بمب افکن برتری هوایی/چند ماموریته اف-15 ایگل ( Douglas F-15 Eagle)

امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

گستراندن بالهای عقاب

رونمایی از قابلیت حمل 5 تیر موشک پنهانکار JASSM بر روی جنگنده- بمب افکن F-15E استریک ایگل

 

Adult_Bald_Eagle_By_Mike_Thompson_Creati

 

نیروی هوایی ارتش ایالات متحده به منظور افزایش قابلیتهای ضربتی پنهکار خود ، برای نخستین بار ، اقدام  به تجهیز یکفروند جنگنده- بمب افکن F-15E استریک ایگل خود به موشکهای کروز هوابه سطح دورایستای ای جی ام-158 بعنوان بخشی از یک برنامه اثباتگر مفهومی در پایگاه هوایی اگلین نمود. اگر چه این روند هنوز در مراحل آزمایشی قرار دارد ، اما نیروی هوایی درصدد است تا بتدریج ناوگان ایگل های ضربتی خود را به این قابلیت مجهز نماید .

 

akela-freedom-agm-158.jpg

 

اگر چه نیروی هوایی تا کنون بخشی از جزییات پروژه موسوم به Strike Rodeo را اعلام نموده ،اما تحلیلگران معتقدند که تجهیزناوگان اف-15 های نیروی هوایی به  این مهمات جدید ، به صورتبندی های کوچک ایگل اجازه میدهد تا بخشی از ماموریتهای محوله به بمب افکن های سنگین را بر عهده گیرند ،در حالی که بطور همزمان ، برنامه مسلح سازی بمب افکن های بی-1 بی لنسر به تعداد بیشتری از این موشک ( اضافه شدن 12 مقر خارجی حمل مهمات کروز در کنار 24 مقر موجود در دهلیز داخلی این بمب افکن )  نیز در جریان است  . با این حال ، براساس یکی از چند پیشنهاد مطرح شده در این برنامه ، نیروی هوایی می بایست صورتبندی های کوچک اف-15 را جایگزین اعزام یک بمب افکن حامل موشکهای فوق الذکر نماید .

 

 

11-6-2021_10-19-26_AM.jpg

 

https://www.aparat.com/v/WSv3H

 

 

به گفته یکی از سخنگویان نیروی هوایی ، این روش جدید ، اندازه و پیچیدگی حمله به اهداف فوق حفاظت شده را کاهش میدهد ،در حالی که خطرپذیری اجرای چنین ماموریتهایی در سراسر اسکادران های نیروی هوایی توزیع می شود . در عین حال ، این صورتبندی ها قابلیت دفاع از خود تا رسیدن به نقطه شلیک را با مسلح شدن به موشکهای هوابه هوا در اختیار خواهند داشت .

 

786566.jpg

 

دریچه و دهلیز داخلی بمب افکن بی -1 بی و گردونه حمل موشکهای کروز AGM-158

 

علیرغم جذابیت آشکارو  پنهان این طرح ، تاکنون هیچ کدام از جتهای نیروی هوایی قابلیت حمل بیشتر از 2 تیر از موشک فوق را بدست نیاورده اند ، در نتیجه یک مطالعه اختصاصی برای بررسی امکان حمل تعداد بیشتری از این موشک توسط جنگنده های اف-15 کلید خورد . در همین راستا ، بررسی ها نشان داد که جنگنده- بمب افکن F-15E در پیکربندی استاندارد خود ، همزمان با نصب مخازن سوخت تطبیقی (CFT) امکان حمل تعداد بیشتری از این موشکها را در جایگاه های تسلیحاتی خود ندارد . با در نظر گرفتن این موضوع ، تکنسین های فنی پایگاه هوایی اگلین ، یک ابزار جدید را ابداع نمودند که به ایگل اجازه میدهد تا موشکهای JASSM را در بخش انتهایی جنگنده بارگیری نماید . این مساله باعث گردید تا دفتر برنامه ریزی نیروی هوایی به محض اطلاع از این روند ، بسرعت بودجه  لازم برای آغاز برنامه فراهم آورده که این امر باعث شد تا تنها 5 ماه پس از ایده پردازی اولیه ، پروژه فوق کامل شود .

 

Benitez_Mike.jpg

 

سرهنگ مایک بنیتز ، رئیس ستاد تیپ هوایی ( وینگ ) پنجاه و سوم نیروی هوایی

 

در این ارتباط ، سرهنگ مایک بنیتز ، رئیس ستاد تیپ هوایی ( وینگ ) پنجاه و سوم نیروی هوایی چنین معتقد است :

" در واقع ، هیچ کسی به ما دستور نداد که دنبال چنین کاری برویم ، ولی حقیقت آن است که ما تشخیص دادیم و فرصت را مغتنم شمردیم و بطور طبیعی ، این ایده ، صورت عمل بخود گرفت . در ابتدای امر به این پروژه با نگاه های خاصی نگریسته می شد ، همه می خواستند ببینند که این کار در نهایت انجام میشود یا نه . بر همین اساس ، هیچکدام از تکنسین های درگیر ، عقب نشینی نکرد و درنهایت کار انجام شد . با توجه به این مساله ، این ایده ، یک تلاش نوآورانه برای اسکادران های نیروی هوایی با نتایج درخشان تاکتیکی و راهبردی است . این توانایی جدید پس از اجرایی شدن بر روی ناوگان موجود ، گزینه های جدیدی را در اختیار فرماندهان نظامی قرار میدهد تا با غافلگیری بیشتری ، اهداف را در درون خاک دشمن ، زیر ضربه قرار دهند . "

 

11-6-2021_10-19-44_AM.jpg

 

بدین ترتیب ، با وجود آزمایشی بودن این ایده ، به نظر می رسد که بخشی از ناوگان ایگل های نیروی هوایی مسلح به JASSM در سالهای اخیر حملات غافلگیرانه ای را بر علیه عناصر تروریستی داعش بخصوص بر علیه  ابوبکر بغدادی (اکتبر 2019) انجام داده است . درواقع ، مدت بسیار کوتاهی پس از انتشار خبر استقرار چند فروند جنگنده –بمب افکن اف-15 مسلح به JASSM در اردن که از مبداء پایگاه نیروی هوایی سلطنتی لیکن هیث اعزام شده بودند ، خبر حمله به اهدافی در داخل خاک سوریه ، به بیرون درز نمود . موشکهای کروز هوابه سطح پنهاکار ای جی ام-158 ای با بردی در حدود 330 مایل (531 کیلومتر ) و وزنی در حدود 2250 پاوند ( 1020 کیلوگرم ) در این سری حملات استفاده شدند که در نوع خود ، جالب به نظر می رسد .

 

421451_original.jpg

 

ولی در حالی که انتخاب موشکهای کروز پنهانکار گران قیمت برای چنین حملاتی چندان توجیه پذیر نیست ، اما برد قابل توجه این مهمات ، به اندازه کافی جتهای حامل این موشک را از برد موثر سامانه های دفاع هوایی موجود در منطقه هدف ( شامل روسیه ، سوریه و ترکیه )  دور نگاه خواهد داشت . در همین حال ، در سایر بخش ها ، خدمه استریک ایگل های نیروی هوایی در حال فراگیری تاکتیکهای جدیدی برای کاربرد JASSM برای درگیری های آینده هستند ، چنانکه اخبار درز کرده از داخل نیروی هوایی حاکی از آن است که خدمه نیروی هوایی آمریکا ، بشکل فشرده در حال آموزش شیوه حمله به اهداف دشمن با استفاده از JASSM  در منطقه بالتیک که محل استقرار متراکمی از سامانه های رزمی ارتش روسیه هستند ، بوده تا چتر منع منطقه ای / ضد دسترسی روسها را خنثی نمایند .

 

11-6-2021_10-19-59_AM.jpg  9adPPvl7tCH5wwTD.jpg

 

برهمین اساس ، در اوایل سال 2021 تصاویری جدید از یکفروند جنگنده –بمب افکن F-15E مسلح به  موشکهای هوا به سطح AGM-185B یا بعبارت بهتر JASSM-ER به منظور تکمیل آزمایشات در میدان تیر وایت سندز نیومکزیکو مشاهده شد که در این مساله را وارد مرحله جدیدی نمود . این مهمات جدید که در سال 2014 وارد خدمت شد ، از ابتدا تنها بر روی بمب افکن های بی -1بی قابل استفاده بود ولی تطبیق این موشک با ایگل در سال 2018 و رساندن آن به قابلیت عملیاتی کامل در سال 2021 نشان از مرحله ای جدید در حملات هوایی به نظر می رسد .

 

11-6-2021_10-19-11_AM.jpg   11-6-2021_10-17-58_AM.jpg

 

 

مضاف براین ، خانواده موشکهای JASSM امروز طیف متنوعی از ماموریتها شامل ضد کشتی ، ضد کشتی برد بلند ( LRASM) در گونه AGM-158C نیز به جای موشکهای بازنشسته شده AGM-86C/D را برعهده دارد ، در حالی که  ناوگان بمب افکن های بی-52 نیروی هوایی نیز بتدریج مهمات JASSM را جایزیگن موشکهای کروز CALCM نموده اند .

 

11-6-2021_10-18-54_AM.jpg  11-6-2021_10-18-24_AM.jpg

 

راست : نمای پشتی جنگنده F-15E استریک ایگل مجهز به مخازن سوخت تطبیقی و پایلون های ویژه حمل AGM-158

چپ : رونمایی از ایگل مسلح به 5 تیر AGM-158  بیست و یکم ماه مه 2021 

 

 

علاوه بر این ، در آینده نیروی هوایی وجتهای F-15E به احتمال بسیار زیاد یک نسخه دوربردتر از JASSM را با شناسه  ای جی ام-158 دی (JASSM-XR)  دریافت خواهند نمود که میتواند اهدافی را در فاصله 1000 مایلی ( 1609 کیلومتر ) مورد اصابت قرار دهد .

 

1200px-F-15E_CFT.jpg

 

در مجموع ، ظهور تسلیحات گونه JASSM در زمان بسیار مناسبی صورت گرفته ، زیرا پیکربندی اف-15 از اطمینان پذیری رزمی قابل توجه و همچنین معماری قابل انعطاف برای بروزسانی های جدید برخوردار است تا جایی از هم اکنون ، گونه EX کاندیدای حمل 5 تیر JASSM نیز هست . در نتیجه ، با توجه به این که پروژه Strike Rodeo به ایگل اجازه می دهد تا پنج تیر ازاین جنگ افزار را با خود حمل کند ، دلیل دیگری برای حفظ این پیکربندی رزمی برای سالهای متمادی به منظور اجرای حملات دوربرد قابل ذکر به نظر نمیرسد .

 

پی نوشت : 

1- بن پایه

2-استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی در انجمن میلیتاری ، براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی " منوط به  ذکر دقیق منبع است . امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری )  بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند./

  • Like 2
  • Upvote 10

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

خیلی سریع داریم وارد موج تسلیحاتی بعدی میشیم! نسل بعدی خیلی قابلیت بالایی برای حمله از فواصل دور دارند. 

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
4 hours قبل , majid363 گفت:

آشنایی با سیستم جنگ الکترونیک EPAWSS جنگنده F15EX

جنگنده F15EX یک بروز رسانی پرتوان برای جنگنده Eagle جهت استفاده در درگیریهای قرن 21 می باشد .

در جنگنده F15EX علاوه بر بهینه سازی که جهت حمل تسلیحات هوا به هوا و موشک های دوربرد ایجاد شده مجهز به  یک سیستم پارازیت دهنده به نام EPAWSS است که می تواند بک حباب محافظتی کامل از رادارهای در اطراف خود و یا جنگنده های مجاور ایجاد کند.

سطح توانایی این جنگنده در انجام عملیات جنگ الکترونیک تا 80 درصد EF-18G هست و می تواند تمام مسئولیت های EF-111 را انجام دهد.

 

 

ممنون بابت مقاله بسیار مفیدت

 

دقیقا دست گذاشتی روی لبه برنده نیروی هوایی آمریکا 

برخلاف نظر عامه، برگ برنده امریکا جنگ الکترونیکش هست تا جنگنده هاش

عملا با کمک جنگ الکترونیک تمامی تهدیدات رو علیه پرنده هاش از بین می برد و زدن هدف بی دفاع از دست هر کسی بر می آید 

 

در واقع سیاست هوایی آمریکا همیشه از بین بردن تهدید و پاکسازی فضای الوده و سپس ورود جنگنده های امریکایی به میدان هست 

که بخش زیادی از این فرآیند توسط جنگ الکترونیک و با هدایت اواکس ها انجام میشه 

جدیدا هم پهپادها باقی مانده تهدیدات رو از بین می برند تا خطرات برای جنگنده های امریکایی به صفر برسد

 

این صحبت دلیل بر ضعف یا قوت جنگنده های امریکایی نیست بلکه بیانگر پوشش قوی هست که اجازه هماورد برابر را به هیچ جنگنده ای نمی دهد 

و همین دلیل هست که همیشه جنگنده های روسی با ایرودینامیک و مانور بهتر در میدان نبرد با جنگنده های امریکایی شکست می خورند 

چون پیش از بازی محیط طوری چیده شده است که شانسی برای رویارویی ندارند

 

این همان نکته ای هست که ایران فهمیده و تلاش هایی هم برایش انجام داده است اگرچه میزان آن مشخص نیست 

ولی نیاز هست این تلاش ها صد چندان شود 

چرا که شکستن این پوشش جنگ الکترونیک و بدست گرفتن ابتکار عمل در میدان اخلال و جنگ الکترونیک به منزله اغاز پیروزی بر نیروی هوایی امریکاست

 

به شخصه معتقدم اگر ایران بتواند در جنگ الکترونیک بر امریکا و اسرائیل برتری پیدا کند،

برتری هوایی چه در اسمان خود و چه در اسمان منطقه دلخواهش را بدست می آورد 

و چه عالی اگر بتواند این توانمندی را روی جنگنده های چابک و مانور پذیر روسی بتواند هماهنگ کند 

  • Like 1
  • Upvote 6

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

رادار اف ۱۵ تو دهه ۹۰ میتونسته با دقت ۳ متر نقشه برداری کنه قابلیتی که را دار سوخو۳۵ اونو داره

  • Like 1
  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
8 hours قبل , majid363 گفت:

رادار اف ۱۵ تو دهه ۹۰ میتونسته با دقت ۳ متر نقشه برداری کنه قابلیتی که را دار سوخو۳۵ اونو داره

سلام و وقت بخیر 

جسارتا کدوم مدل اف ۱۵ با کدوم مدل رادار

 

  • Like 2
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
41 minutes قبل , archersarash گفت:

سلام و وقت بخیر 

جسارتا کدوم مدل اف ۱۵ با کدوم مدل رادار

 

F15 e رادار apg70 تو بروز رسانی بعدی حتی دقت را به حدود یک متر هم رسوندن

  • Like 1
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
1 ساعت پیش, majid363 گفت:

F15 e رادار apg70 تو بروز رسانی بعدی حتی دقت را به حدود یک متر هم رسوندن

سلام و وقت بخیر 

دوست گرامی اصلا ماموریت اف15 ایی با سوخو35 فرق میکنه ....استرایک ایگل تهاجمیه ولی سوپر فلانکر یک برتری هواییه...هر چند در مورد برتری رادارها و الکترونیک غربی بر شرقی به هر دلیل  که هست با شما موافقم 

  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
23 minutes قبل , archersarash گفت:

دوست گرامی اصلا ماموریت اف15 ایی با سوخو35 فرق میکنه ....استرایک ایگل تهاجمیه ولی سوپر فلانکر یک برتری هواییه...هر چند در مورد برتری رادارها و الکترونیک غربی بر شرقی به هر دلیل  که هست با شما موافقم 

سلام 

رادار سوخو هم در برابر رادار جنگنده های جدید غربی حرفی برا گفتن نداره 

البته اف 15 دارای توانایی کامل هوا به هوا هم ست 

 

external_stores_aa_dd47cab3c8b3a7970cfe4

oif_loadout_04.jpg

 

 

ویرایش شده در توسط majid363
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
20 minutes قبل , archersarash گفت:

 

جسارتا اگر نطلبی گذاشتید من نمیتونم ببینم

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
3 hours قبل , majid363 گفت:

جسارتا اگر نطلبی گذاشتید من نمیتونم ببینم

سلام و وقت بخیر 

واقعیتش به قول همشهریمون برزوخان سپهسالار  در قهوه تلخ چند سطری رو در تکمیل فرمایش شما به سه زبان زنده دنیا که مسلطم(زبان مادری کاملا ...انگلیسی اصلا... وعثمانی هم کلا تعطیلم) قلم فرسایی کردم ...منتها در وقت ارسال به خاطر افت شدید سرعت اینترنت و ..از شانس درخشان بنده مطلب ارسال نشد و شد انچه دیدید ..

اما بعد 

جسارتا تصویری که گذاشتید مربوط به استیشنها حمل سلاح اف ۱۵ در مدل سی و دی و ایی هست در حالت هوا به هوا (نمونه سی و دی هم توان حمل مخزن سوخت تطبیقی را دارد ) (و البته از نمونه اس ا عربستان به بعد دو استیشن دیگر به بالها اضافه شد که فعلا محل صحبت نیست)...که در اینجا ما هشت جایگاه برای حمل موشک هوا به هوا میبینیم  ...اگر منظورتان تعداد است که در فلانکر وسوپر فلانکر تعداد سلاح هوا به هوای قابل حمل بیشتر نباشد کمتر نیست و اگر نوع سلاح است که در زمان ورود به خدمت فلانکر از نظر نوع سلاح و تعداد در درگیری هوا به هوا نتنها پایینتر نبود بلکه برتر هم بود مثلا در دهه هشتاد که ایگل ایم۹ ال و ام را در کنار ایم ۷ اف و ام داشت فلانکر ار۷۳ و ار ۲۷ ایی ار و ایی تی را داشت که نیاز به مقایسه نیست اما از دهه نود با فروپاشی شوروی و ورشکستگی روسیه روسها در جا زدند و غرب در برد کوتاه ایم ۹ ایکس و اسرام و میکا ای ار و ای ار اس تی و دارتر و پایتون ۴ و ۵ و در برد متوسط خاندان امرام ایم ۱۲۰ بی و سی و دی در کنار میکا اکتیو رادار و میتیور را وارد کارزار کرد 

اگر مبنا بر مقایسه استرایک ایگل باشد باید با نمونه تهاجمی فلانکر مانند سوخو ۳۴ یا حتی ۳۰ قیاس شود که باز هم استرایک ایگل برتر است اما در زمینه نبرد هوا بهوا مقایسه با سوپر فلانکر در حق استرایک ایگل اجحاف است مگر در سه نمونه جدید اس ا و کیو ای و ایی ایکس که بنظرم در دنیا رقیب ندارد و ساخته شده برای ما مخصوصا ایی ایکس (ای روزگار )

اما اگر صحبت بر سر الکترونیک است که بنده دربست حرفتان را قبول دارم و غرب در زمینه الکترونیک و رادار بارها از شرق جلوتر است به غیر از استثناهایی مانند اسمرچ دردهه شصت و زاسلون در دهه هفتاد و هشتاد و اوایل نود 

  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

البته رادار سوخو ۳۵ در رزم هوایی حرفهای زیادی دارد نسبت به زمان ساختش ولی نه در مقابل رادارهای جدید االورود یا در حال ورود غربی دقت کنید در زمان ساخت سوخو ۳۵ کدام رادار غربی در رزم هوایی توانی برابر ان داشتند فقط معدود و انگشت شمار 

  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
1 ساعت پیش, archersarash گفت:

البته رادار سوخو ۳۵ در رزم هوایی حرفهای زیادی دارد نسبت به زمان ساختش ولی نه در مقابل رادارهای جدید االورود یا در حال ورود غربی دقت کنید در زمان ساخت سوخو ۳۵ کدام رادار غربی در رزم هوایی توانی برابر ان داشتند فقط معدود و انگشت شمار 

رادار سوخو ۳۵ زمانی که وارد شد اف ۱۶ امارات رادار ارایه فازی فعال داشتن رادار apg77 اف ۲۲ هم بوده

 

  • Like 1
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط amirarsalankhan
      بمب افكن تهاجمي نسل بعد، LRS-B
       
                                 
       
       
      بمب افكن نسل بعد ( NGB، قبلا به نام بمب افكن 2018 شناخته مي شد ) يك برنامه به منظور توسعه يك بمب افكن جديد براي نيروي هوايي ايالات متحده بود. NGB قرار بود تا در حدود سال 2018 و به عنوان يك بمب افكن پنهانكار، مادون صوت، برد متوسط و با قابليت متوسط حمل سلاح وارد خدمت شود و به تدريج جايگزين بمب افكن هاي پير و پا به سن گذاشته (  B-52 Stratofortress  و B-1 Lancer ) گردد. ولي برنامه توسعه NGB با ظهور طرح بمب افكن دور برد تهاجمي سنگين ايالات متحده به فراموشي سپرده شد.
       
         
       
      اين اتفاق زماني افتاد كه در ژوئن 2010 سپهبد Breedlove  در مصاحبه اي بيان كرد كه اصطلاح بمب افكن نسل بعد مرده و از اين به بعد نيروي هوايي بر روي طراحي بمب افكن هاي دور برد تهاجمي كار خواهد كرد كه در آن از سيستم هاي به كار رفته در جنگده هاي F-22 و F-35 استفاده خواهد شد تا بمب افكني مقرون به صرفه و با قابليت هاي استثنايي هر دو جنگنده فوق جهت انجام ماموريت ها طراحي و توليد گردد.
       
             
       
       
      بمب افكن دور برد تهاجمي (Long Range Strike Bomber)
      برنامه توسعه بمب افكن دور برد تهاجمي ( LRS-B ) به معناي واقعي كلمه پنهانكار است! و اطلاعات خيلي كمي از آن منتشر شده است ولي اهميت آن را به خوبي مي توان در رفتار پنتاگون و شركاي صنعتي بزرگ آن احساس كرد.بسياري از كارشناسان معتقدند كه برنامه توسعه اين بمب افكن ساختار نيروي هوايي ايلات متحده را در 20 سال آينده شكل خواهد داد و هر شركتي كه برنده مناقصه توليد اين بمب افكن شود پول پارو خواهد كرد و بازنده نيز مي تواند مطمئن باشد كه جايگاهي در آينده هوانوردي نظامي ايلات متحده نخواهد داشت مگر ان كه معجزه اي كند!
      هر چند امروزه لاكهيد ماريتن به لطف پروژه F-35 آينده خود را در صنعت هوانوردي نظامي ايالات متحده تضمين كرده است و بويينگ نيز به مدد توليدات هوانوردي غير نظامي خود مي تواند از اين بحران عبور كند و تنها نورث روپ است كه چاره اي ندارد و  بايد اين مناقصه را برنده شود تا بتواند با خيال راحت به آينده خود فكر كند
      شناخته ها و ناشناخته ها
      پيش بيني شده 80 تا 100 فروند از اين بمب افكن جديد جايگزين ناوگان فعلي بمب افكن هاي ايالات متحده شود.  
      پنهانكار بودن ،قابليت حمل سلاح هاي هسته ايو داراي بودن هر دو حالت پروازي سرنشين دار و بي سرنشين از الزامات طراحي LRS-B است.قيمت تعيين شده براي هر فروند بمب افكن جديد 550 ميليون دلار در سال 2010 پيش بيني شده و قرار است به جهت كم كردن هزينه ها از فناوري موجود در طراحي ان استفاده شود ولي ساختار طراحي آن بايد به شكلي باشد كه بتواند از تكنولوژي هاي آينده نيز استفاده كند.دو رقيب اصلي در طراحي اين بمب افكن يكي كمپاني  Northrop Grumman, با سابقه طراحي بمب افكن پنهانكار و گرانقيمت B-2 است و ديگري مشاركت كمپاني هاي بويينگ و لاكهيد مارتين با سابقه طراحي جنگنده هاي F-22 و F-35 .همچنين پيش بيني مي شود در اواسط دهه 2020 اولين پروازهاي اين بمب افكن انجام شود.طبق حدس هايي كه كارشناسان مي زنند نيروي هوايي آمريكا به دنبال يك بمب افكن در اندازه اي حدودا نصف B-2 است كه از دو موتور F-135 همانند F-35 سود ببرد.
       
                                              
                                         
                                          پيشران F-135 Pratt  & Whitney
       
      الان همه شما ميگوييد اين كه خيلي كوچيكه، خب مسلما بايد بزرگتر بشه ولي با صحبتي كه رابرت گيتس وزير سابق دفاع انجام داد و به اعضاي كنگره گفت كه قيمت هر فروند 550 ميليون دلار ميشود راه را بر روي بزرگتر شدن اين بمب افكن فعلا بست. و اين نگراني را در بين كارشناسان به وجود آورد كه هر شركتي كه بتواند با حداقل آيتم هاي اساسي يك بمب افكن توليد كند برنده اين مناقصه خواهد بود بدون توجه به نيازهاي اساسي نبردهاي آينده.بنابراين يكسري الزامات از سوي كارشناسان هوانوردي نظامي جهت توسعه LRS-B  پيشنهاد شده است :
      پنهانكاري
      امروزه ميدانيم كه 80 درصد قابليت پنهانكاري به شكل و طراحي هواپيما بستگي دارد و فقط 20 درصد به مواد و تكنولوزي پيشرفته به كار رفته در آن وابسته است. كه همين 20 درصد هم بيشترين هزينه را به خود اختصاص مي دهد. پس يايد تعادل خوبي را بين اين دو بخش برقرار كرد تا هزينه هاي طراحي و توسعه سرسام اور نباشد.
      تعمير و نگهداري
      استفاده از مواد جاذب امواج رادار ساخته شده مي تواند نگهداري اين بمب افكن را بسيار راحت تر كند تا استفاده از موادي كه در لبه تكنولوژي روز قرار دارند و بسيار گران قيمت خواهند بود و نگهداريشان نيز بسيار مشكل است.ولي پلت فرم طراحي نيز بايد به شكلي باشد كه اين پرنده بتواند در 50 سال آينده آسمان ها را همچنان تسخير كند و پذيراي مواد جديد و تكنولوژي هاي نوين نيز باشد.
      قابليت حمل بمب هاي هسته اي
      تصميم گيري در اين مورد بايد همين الان صورت بگيرد، هر چند نيروي هوايي علاقه دارد تا چند سال بعد از توليد بمب افكن ها مجوز حمل سلاح هاي هسته اي را براي آنها صادر كند ولي با توجه به پيشرفت هاي سريع در صنعت هوانوردي نظامي از الان اين پرنده بايد طوري طراحي شود كه حداقل نيمي از آنها از ابتدا قابليت حمل بمب هاي هسته اي و هيدروژني را داشته باشند. و توانايي بازدارندگي ايالات متحده را همچنان حفط كنند.
      كنار گذاشتن طرز فكر شواليه تنها!
      بسياري از مردم فكر مي كنند كه پنهانكاري يعني يك جنگنده پنهانكار به تنهايي و با شجاعت به مانند يك شواليه به مواضع دشمن حمله مي كند و تمامي آنها را نابود ميسازد!! از الان بايد اين تفكر را دور ريخت و يك برنامه جامع جهت حملات پر تعداد بمب افكن هاي نسل بعد در نظر گرفت و تمام سناريوهاي موجود و تهديدات لازم را در آنها پيش بيني كرد تا قدرت واقعي بمب افكن ها و تاثير آنها بر روي مواضع دشمن مشخص شود.
      ساخت يك بمب افكن، نه فقط يك پلت فرم صرف
      در سال هاي بعد LRS-B تنها بمب افكن سنگين ايالات متحده خواهد بود. پس بايد به شكلي طراحي شود كه قابليت باز طراحي بسياري از قسمت هاي آن وجود داشته باشد و بتواند از تكنولوژي هاي آينده نيز به خوبي بهره مند شود. همچنين LRS-B بايد بتواند ماموريت هاي دريايي را نيز به خوبي ماموريت هاي زميني انجام دهد.
      نگه داشتن خلبان در كابين
      با وجود داشتن فناوري پروازهاي بي سرنشين اما ما نبايد در دام اين صحبت ها بيافتيم كه LRS-B بايد تنها قابليت بي سرنشين داشته باشد!، نداشتن خلبان در ميدان نبرد يعني نداشتن حس مسئوليت پذيري و ابتكارات لحظه اي نمي توان از جذابيت هاي فراوان پرنده هاي بي سرنشين گذشت ولي يك بمب افكن سنگين بي سرنشي نياز به حمايت زميني بسيار بيشتري از بي سرنشين هاي فعلي دارد كه اين خود هزينه ها را بسيار بالاتر مي برد.مورد بعدي قابليت ضعيف بي سرنشين ها در سوخت گيري هاي هوايي است كه در حين ماموريت هاي يك بمب افكن دوربرد الزامي است و يك خلبان در هر شرايط آب و هوايي يا زماني به راحتي آن را انجام مي دهد.و در آخر فكر كنيد كه يك بي سرنشين بخواهد بمب هسته اي نيز با خود حمل كند، خيلي فكر خوبي نيست و حتي كابوس آور نيز هست. هر چند خيلي ها فكر ميكنند بهتر بمب هاي هسته اي را به دست بي سرنشين ها سپرد!
      فراموش نكردن چيزهاي كوچك
      بايد فضاي كافي براي خلبان در پروازهاي طولاني در نظر گرفت تا اعصابش راحت باشد و تحت فشارهاي جسمي قرار نگيرد. اين مورد حتما بايد لحاظ شود و سعي شود از تجربه B-2 در اين مورد درس گرفته شود.
      در ژانويه 2011 نيروي هوايي فهرستي كوتاه از اهداف مورد نظر خود را براي بمب افكن تهاجمي منتشر كرد
      اهداف طراحي در نظر گفته شده براي يروژه LRS-B در ژانويه 2011
      كل هزينه پروژه نبايد از 40 تا 50 ميليارد دلار بيشتر باشد سرعت مادون صوت حداكثر بردي پروازي بيشتر از 9250 كيلومتر مداومت پروازي 50 تا 100 ساعت براي پروارهاي بي سرنشين قابليت بقا در حملات روزانه به مواضع دشمن با وجو د قدرتمند ترين دفاع هوايي موجود  
      در پايان تصاويري از طرح هاي مفهومي اراده شده توسط سه كمپاني معظم شركت كننده در اين مناقصه
       
                       
                                                           
       طرح پيشنهادي كمپاني نورث روپ گرومن
       
       
       
       
                      
                                                                              
       طرح پيشنهادي كمپاني لاكهيد
       
       
       
       
       
                         
                                           
        طرح پيشنهادي كمپاني بويينگ
       
       
      حال بايد منتظر ماند و ديد كه در چند ماه آينده مقامات نيروي هوايي كدام يك از طرح هاي پيشنهادي را براي آينده توان هوايي ايالات متحده انتخاب خواهند كرد.
      نظر شما چيست؟
      كم و كاستي بود  دوستان به بزرگواري خودتون ببخشيد، تقديم به ارواح طيبه شهداي مرزباني ناجا در حادثه اخير نگور
      با تشكر فراوان از دوست و استاد گرامي جناب 7mmt به جهت پيشنهاد اين موضوع و كمك هاي بسيارشان
      تهيه شده توسط امير ارسلان رهسپار ، فقط براي ميليتاري
       
       
      منابع :
      http://en.wikipedia.org/wiki/Next-Generation_Bomber
       
      http://www.defensenews.com/story/defense/air-space/strike/2015/01/18/air-force-bomber-industry/21805275/
       
      http://defensetech.org/2014/09/15/air-force-plans-major-step-in-long-range-strike-bomber-program/
       
      http://breakingdefense.com/2014/09/b-2-pilots-lessons-for-lrsb-americas-new-bomber/
    • توسط MR9
      بسم الله الرحمن الرحیم
       
      سرکوب پدافند هوایی دشمن
        (Suppression of Enemy Air Defenses /SEAD)
       

       
       وایلدویزل / استاندارد 
       
      یکی از ماموریتهای اصلی واحدهای پروازی نیروی هوایی پس از ظهورسه عنصرجدید در نبردهای معاصر (رادار/ توپخانه ضدهوایی هدایت راداری و نهایتا" موشکهای هدایت شونده زمین به هوا)، کنترل و ازکارانداختن و نابودی این  سامانه ها  می باشد . بررسی دقیق نبردهای به وقوع پیوسته پس از جنگ دوم جهانی نشان می دهد که هرکدام از این نبردها ، جنبه های نوینی از فناوری را با بکارگیری تجهیزات ، تسلیحات و تاکتیک ها به نمایش گذاشته و نشان داده اند که گاهی استفاده از  وجودبرتری کمی تسلیحات غیر پیشرفته در مقابل برتری کیفی تسلیحات پیشرفته و یا برعکس ، پیروزی های نظامی خیره کننده ای را به ارمغان آورده است. در کنار این مساله و به موازات افزایش توانایی های رزمی یک سامانه تسلیحاتی ،توسعه تاکتیکهای مورد نیاز نیز یک اصل غیر قابل اجتناب بشمار می رود . در چنین شرایطی ، سامانه های پدافند هوایی نیز از این قاعده مستثنی نبوده ، چــنانکه این نوع از سیستم های جــــنگ افــــزاری می بایست دارای قابلیت های پدافندی مناسبی باشند تا درمرحله آغازین تهاجم دشمن ، بتوانند ایمنی مناطق مسکونی ، مراکز ثقل سیاسی، نظامی و اقتصادی را از گزند بمباران و آسیب حفظ نمایند و با ایجاد لطمات عمده به پیکره و استخوان بندی قدرت هوایی دشمن ، باعث لغو ماموریت های تهاجمی وبه احتمال زیاد تغییر نتیجه جنگ شوند . بنابراین، به صورت طبیعی ،  نیروی هوایی مهاجم سعی خواهد نمود تا تهاجم خود را با انجام ماموریت های سرکوب پدافند هوایی آغاز نماید . برهمین اساس و بنا به تعریف وزارت دفاع ایالات متحده ، سرکوبی پدافند هوایی دشمن عبارتند از :
       
      " انجام هرگونه فعالیتی به منظور خنثی سازی ، نابود سازی و ایجاد اختلال موقت یا دائم در سامانه های پدافند هوایی زمین و دریاپایه دشمن بوسیله تجهیزات مخرب یا اخلالگرها "
       

       
       
      جنگنده / بمب افکن F-105G ، یکی از مهمترین جنگ افزارهای ارتش ایالات متحده برای مقابله با آتشبارهای سام ارتش ویتنام شمالی بشمارمی آمد .
       

       
      جنگنده / بمب افکن F-4G  در حال تیک آف از فرودگاهی در عربستان
      در حالی که برای اجرای ماموریت SEAD ، به مهمات متنوعی شامل مشکهای هوا به زمین ماوریک و مهمات ضد تشعشع شرایک و غلاف جنگ الکترونیک مجهز شده است .
       
       

       
       
      ارتش ایالات متحده برای ایجاد برتری هوایی بر فراز منطقه نبرد ، تاکید زیادی بر استفاده از اسکادارن های وایلد ویزل دارد .
      تصویر فوق یکفروند جنگنده / بمب افکن A-7E را بر روی عرشه فوقانی ناو هواپیمابر USS AMERICA نشان میدهد که برای اجرای عملیات بر علیه آتشبارهای دفاع هوایی لیبی (عملیات دره الدورادو ) آماده می شود . به نظر می رسد پرنده فوق برای اجرای این ماموریت به مهمات ضد رادار شرایک و مهمات هوابه زمین راک آی مارک II مجهز شده است .
       

       
       
      ارتش های اروپایی نیز پس از مشاهده تاثیر تسلیحات ضد رادار ، بسرعت خود را به قابلیت های ضد رادار مجهز نمودند .
      تصویر فوق یک فروند تورنادو ECR نیروی هوایی آلمان را که به مهمات ضدرادار هارم مجهز شده است را نشان میدهد
       

       
       
      مهمات ضد تشعشع AGM-88 HARM، جنگنده / بمب افکنF/A-18 C
       

       
       
      نیروی هوایی بریتانیا ، به شکل وسیعی از مهمات ضد رادار درسازمان رزم نیروی هوایی خود بهره می برد .
      تصویر فوق ، یک تیر موشک ضد تشعشع آلارم را بروی یکفروند جنگنده/ بمب افکن تورنادو GR4 نشان می دهد .
       

       
       
      در حال حاضر پرنده ویژه نیروی هوایی ارتش ایالات متحده برای اجرای ماموریتهای سرکوب پدافند هوایی ، جنگنده/بمب افکن F-16 CJ بشمار می آید .
       
      پرنده فوق ، یکفروند F-16 CJ بلاک 50 سری D است که برای اجرای ماموریت SEAD ، به طیف متنوعی از مهمات شامل ، AIM-120 آمرام ، AIM-9 M سایدویندر در جایگاه های دو وهشت  ، مهمات ضد رادار AGM-88 هارم در جایگاه های سه و هفت ، و برای هدفیابی به یک غلاف AN/ASQ-213 ، مسلح شده است .
      با این حال و براساس نظرات خلبانان شرکت کننده در جنگ ویتنام ، قابلیتهای تاندرچیف و فانتوم به مراتب افزون تر از این نمونه فالکون بشمار می آمد .
       
       
      نویسنده و مترجم : کارشناس ارشد جغرافیای سیاسی - MR9
      Military.ir Copyright
      تمامی حقوق برای انجمن میلیتاری محفوظ است
      منابع  :
      1- Davis, Larry and Menard, David, Republic F-105 Thunderchief
      2- Bill Siuru, Bill Holder-General Dynamics F-16 Fighting Falcon
      3-F-4 PHANTOM II IN ACTION
      4- "MODERN MILITARY AIRCRAFT "THUD"
      5- A-7 IN ACTION
      6- ویکی
      7- مطالعات شخصی اینجانب از منابع گوناگون
    • توسط MR9
      موقعیت قرارگاه مرکزی منافقین :
       
      در 90 کیلومتری شمال بغداد ،پس از عبور از شهر "الخالص" به "قرارگاه  اشرف" خواهید رسید.این پادگان با وسعت6 در 8کیلومتر مربع تا سال 1365 هجری شمسی تحت عنوان "معسگر الخالص الخاص" محل استقرار یکی از تیپ های گارد ریاست جمهوری صدام حسین بود.این پادگان از شمال به انبارهای بزرگ مهمات و تسلیحات و یک روستای کوچک عراقی،از شرق به یک فرودگاه متروکه،از جنوب شرق به روستای "شیخ شنیف" ، از جنوب به یک مرکز مرغداری و از غرب به جاده بغداد- کرکوک محدود شده است."اشرف بزرگ" 12*10 کیلومتر مربع است  که پادگان اشرف و زمین های اطراف آن را شامل می شود.
       
        
       
       
       
       
      پس از اخراج مسعود رجوی به عراق و ملاقات او با صدام حسین ، این پادگان بطور کامل تحویل گروهک منافقین  شد و  آنها پایگاه های خود در سلیمانیه و کرکوک را جمع آوری کرده و از سال 1366 هجری شمسی تحت عنوان به اصطلاح "ارتش آزادیبخش ملی " در این محل تجمع کنند.
      در کیلومتر 90 جاده قدیم بغداد-کرکوک انشعابی از قسمت شرقی، شما را به درب اصلی پادگان اشرف هدایت خواهد کرد.شمال و جنوب این جاده آسفالته و فرعی محل استقرار 2 گردان ارتش صدام حسین ،گروهان رادار،گروهان موشکی پدافند هوایی و مقر سازمان استخبارات صدام حسین است که در نزدیکی ورود به پادگان قرار دارد.از سال 1365 شمسی تا زمان سرنگونی صدام  حسین ،نقش این نیروها پدافند هوایی،حفاظت بیرونی و کنترل ورود و خروج به پادگان اشرف بود .
       
       
        
       
       
      مرصاد ، کمینگاه منافقین 
      ببرها وارد می شوند :
       
      اگر چه نیروی های مسلح جمهوری اسلامی ایران ( ارتش  جمهوری اسلامی ایران ، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی  ، بسیج و..)  در جریان عملیات مرصاد ، شکست سنگینی بر پیکره گروهک منافقین وارد آورد ، بازماندگان فرقه رجوی ، مجدداً نیروی های باقی مانده خود را در قرارگاه های  متعدد خود در عراق ، جمع آوری و با حمایت رژیم بعثی ، فعالیتهای خود را از سر گرفتند . اما بدنبال شکست مفتضحانه رژیم بعثی حاکم بر بغداد در مقابل تهاجم گسترده نیروهای ائتلاف به منظور بازپس گیری کویت در ماه مارس 1991 و بغرنج شدن وضعیت در این کشور که همراه با بروز تشنجات و حرکتهای مسلحانه در شمال و جنوب آن گردید ، باعث شد تا گروهک منافقین  با یک بن بست غیر قابل تصور مواجه گردد .
       
       

       
       
      به همین دلیل ، تروریستهای مسلح این گروهک ، دست به تحرکات جدیدی در داخل خاک ایران زده و در یکم آوریل 1991 ، با استفاده از شرایط حاد منطقه ، یکسری اقدامات مسلحانه تروریستی  در غرب ایران ، بویژه ارتفاعات استان کرمانشاه  را رقم زدند که موجبات به شهادت رسیدن صدها نفر از شهروندان کرد ساکن در این منطقه را فراهم آورد .
      بنابراین در پاسخ به شرارتهای این گروهک تروریستی ، در بامداد روز 5 آوریل ، نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران  با استفاده از 9 فروند جنگنده- بمب افکن F-4E ، جمعی پایگاه سوم شکاری (TFB-3)  یک ضربت اساسی را به پادگان اشرف که قرار گاه مرکزی این گروهک بشمار می رفت ، وارد آورد که درعمق 80 کیلومتری داخل خاک عراق و در 28 کیلومتری شمال شهر  خالص  قرار داشت . 5 دقیقه بعد از این حمله ، 9 فروند جنگنده- بمب افکن F-5E جمعی پایگاه چهارم شکاری (TFB-4) بقیه تاسیسات این قرار گاه را با مهمات سنگین مورد حمله قرار دادند که براساس اطلاعات منتشر شده ، تلفات گسترده ای را موجب گردید .
       

       
       
      با این حال ، در جریان این حمله غافلگیرانه  ، خدمه یکی از فانتوم های شرکت کننده ( سریال 6688-3) موفق به اجرای صحیح مانور POP-UP نگردید و هر دوخدمه مجبور به اجکت شده و توسط شبه نظامیان مستقر در منطقه  بازداشت و بسرعت به دولت عراق تحویل داده شدند
       
       

       
      بقایای فانتوم ساقط شده نیروی هوایی به سریال 6688-3
       
       
      در شمال عراق ، دولت ترکیه که سالهاست در حال جنگ غیر رسمی با شورشیان حزب کارگران کرد که به شکل محرمانه از حمایتهای اطلاعاتی و تسلیحاتی دولت وقت عراق بهره می برد ، قرار داشت ، به منظور سرکوب این شورشیان ، چندین عملیات رزمی را در امتداد مرز با ایران ، طراحی و اجرا نمود .
       

       
       
      در جریان این عملیات رزمی ، فانتوم های  نیروی هوایی ترکیه بارها و بارها حریم هوایی ایران را مورد تجاوز قرار داده و نقض نمودند و در این سو ، در موارد متعددی  ، رادار مراقبت منطقه ، هشدارهای لازم را به ترکها ارسال نمود ولی علی الظاهر نیروی هوایی ایران هرگز عملیات رهگیری را اجرا ننمود . این مساله  را می توان بدین دلیل تشریح نمود که  تایگرهای مستقر در پایگاه دوم شکاری ،اگر چه بسیار سریع تر از فانتوم های ترک بودند اما بدلیل اینکه  تیم های ضربتی نیروی هوایی ترکیه توسط جنگنده های F-16C این نیرو  اسکورت می شدند ، حضور تایگر عملاً بی اثر بشمار می رفت . به همین علت ، فرماندهی وقت نیروی هوایی ایران تصمیم گرفت تا سازمان رزم پایگاه دوم شکاری را با اعزام جنگنده های MIG-29 که به تازگی از اتحاد شوروی تحویل گرفته شده بودند ، تقویت نماید .
       
       

       
       
      اعزام فالکروم های تهرانی  ، اگر چه در ابتدا به شکل موقت به این پایگاه مامور شده بودند ، اما با تغییر شرایط ، این استقرار به شکل دائمی در آمد و اسکادران 22 تاکتیکی نیروی هوایی (TFS-22) با حضور میگ های روسی تشکیل گردید و از آن سو ، تمامی  تایگرهای موجود در این پایگاه (F-5E) به اسکادارن 21 تاکتیکی (TFS-21) انتقال یافتند .
       
      با فروکش کردن آتش جنگ در آسیای جنوب غربی ، شرایط تقریباً به حالت عادی بازگشت ، اما این آرامش زیاد بطول نیانجامید ، چرا که در سال 1994 ، گروهگ منافقین مجدداً با اعزام تیم های ترورویستی بداخل کشور ، به شکل منظم دست به تخریب ، ترور مردم عادی و شماری از مقامات ارشد نظامی و غیر نظامی  زدند .
       
       

      سپهبد شهید صیاد شیرازی 
       
       
      د رنتیجه نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران ، مجدداً ماموریت یافت تا حملات هوایی خود را علیه قرارگاه مرکزی این گروهک در داخل خاک عراق ، از سر بگیرد .
      این ماموریت کمتر شناخته شده ، توسط یکفروند جنگنده- بمب افکن F-5F و سه فروند جنگنده – بمب افکن F-5E جمعی پایگاه دوم شکاری در 9 نوامبر 1994 اجرا گردید . در این حمله جمعاً 16 تیر مهمات هوا به زمین مارک-82 به روی هدف حمل شد و پرنده های رزمی با موفقیت کامل و بدون خسارت جانبی ، ماموریت خود را به انجام رساندند .
       
       

       
       
      اما بدلیل اینکه این حمله غافلگیرانه  در داخل محدوده موسوم به منطقه پرواز ممنوع (NO FLY ZONE) شمال عراق که توسط ایالات متحده و بریتانیا حفاظت می گردید ، انجام شد ، به محض اطلاع از وقوع این حمله ، 20 فروند جنگنده  متحدین شامل  جنگنده – بمب افکن های F-16  و F-15 نیروی هوایی ایالات متحده به منظور رهگیری این دسته پروازی از پایگاه های خود واقع در خاک ترکیه به پرواز در آمدند که با توجه به پایان ماموریت دسته رزمی نیروی هوایی ایران ، برخوردی میان این دو پیش نیامد . 
       

       
       
       
      پی نوشت :
       
      1- پلان های رزمی ارائه شده در این تاپیک در سطح وب وجود ندارد و توسط مترجم طراحی شده است 
      2-  در این انجمن ، بیشتز از حماسه های گردان های تامکت و فانتوم گفته شده ، باشد که  این تاپیک گوشه ای از حماسه های تایگرهای مظلوم نیروی هوایی که تلفات قابل توجهی را هم در جنگ تحمیلی متحمل شده است ، بیان نماید .
       
       
       
      منبع : با اندکی تصرف ، IRANIAN TIGERS AT WAR  BY BABAK TAGHVAEE
       
       
        این مجموعه با صرف زمان ترجمه  شده است ،
      بنابراین ، هر گونه برداشت با ذکر منبع (MILITARY.IR) خواهد بود . 
      در غیر اینصورت ، برداشت کننده  ، عرفاً و شرعاً ، مسئول خواهد بود .
       
       مترجم : MR9      
    • توسط farmandekoll
      F-117 نایت هاوک (شاهین تاریکی) نخستین هواپیمای عملیاتی است که به منظور استفاده از فناوری پنهانکاری طراحی شد. طراحی منحصر بفرد این هواپیمای تک سرنشینه تواناییهای استثنایی را به این هواپیمای تهاجمی می افزاید. اندازه این هواپیما در حدود F-15 ایگل می باشد که دو موتور توربو فن F404 که هرکدام نیرویی معادل 48 کیلو نیوتون (10800 پوند) ایجاد می کنند دارد. هم چنین دارای کنترل با سیم می باشد. قابلیت سوختگیری هوایی برد نایت هاوک را افزوده و آن را به یک سلاح بازدارنده و ترساننده ی ایالات متحده تبدیل کرده است. توانایی حمل انواع سلاح ها با سیستمهای ناوبری و حمله یکپارچه و سیستمهای الکترونیک پروازی ( اویونیک) موثر بودن این هواپیما را در عملیات مختلف اثبات می کند و بار کاری خلبان را کم می کند. کشیدن نقشه های با جزییات ریز برای عملیات روی نقاط با پدافند سنگین و قوی با استفاده از سیستم طراحی نقشه خودکار به ارزشهای این هواپیمای منحصر بفرد می افزاید.اولین F-117 در سال 1982 تحویل داده شد و آخرین تحویل در سال 1990 بود. تصمیم تولید F-117 در سال 1978 گرفته شد. اولین پرواز آن در سال 1981 انجام شد.

      جزییات :


      وظیفه : هواپیمای تهاجمی پنهانکار

      سازنده : لاکهید

      استفاده کننده : نیروی هوایی ایالات متحده

      موتور : دو موتور توربو فن بدون پس سوز F404-GE-F1D2 با قدرت 48 کیلو نیوتن (10800پوند)

      ابعاد : طول 10.08 متر، ارتفاع 3.78 متر، دهنه بال 13.20 متر

      اوزان: وزن خالی آن 13.381 کیلوگرم برآورد شده است، حداکثر وزن برخاست 13.814 کیلوگرم

      اجرا : حداکثر سرعت 0.98 ماخ یا 1040 کیلومتر بر ساعت(656 مایل بر ساعت)، سقف پرواز 15.240 متر برآورد شده است ( 50000 پا)

      سلاحها : تا 2268 کیلوگرم (5000 پوند) انواع بمب های هدایت شونده، موشکهای هوا به زمین، موشکهای زد رادار یا موشکهای هوا به هوای AIM-9 که در یک جایگاه درونی حمل می شوند.




  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.