mahdavi3d

ایده معدنکاری سیارک ها !

Recommended Posts

[size=3][font=tahoma,geneva,sans-serif][b][color=#800000]تنها ۷۳۰ روز دیگر به اعزام ناوگان کاوشگران روباتیک به سنگ‌ریزه‌های منظومه شمسی باقی است[/color][/b][/font][/size]

[size=3][font=tahoma,geneva,sans-serif][color=#0000CD]بازار معادن سیارکی روز به روز داغ‎تر می‎شود. در تازه ترین اقدام برای معدن‌کاوی فضایی، قرار است تا این بار استخراج منابع و استفاده از آنها در خود فضا انجام گیرد. برنامه‌ای که آغاز آن تنها دو سال دیگر خواهد بود.[/color]
در تازه‌ترین برنامه برای معدن‌کاوی سیارکی، شرکتی تازه تاسیس قصد دارد ناوگانی از کاوشگرهای کوچک را به فضا اعزام کنند تا به ملاقات این صخره‌های فضایی بروند و ذخایر ارزشمند آنها را برداشت کند. اگر «تب طلا» امروزه افسانه‌ای مربوط به قرن نوزدهم است، در قرن 21 با «تب سیارکی» روبرو هستیم. شرکت دیپ‌اسپیس‌اینداستریز (به معنی صنایع اعماق فضا) که پس از Planetary Resources (به معنی منابع سیاره‎ای) دومین شرکتی است که وارد این رقابت می‌شود، قصد دارد تا منابع سیارکی را در همان محل استخراج آنهابه کار گیرد: برنامه آنها این است که از این منابع به عنوان خوراک چاپگرهای سه‌بعدی مستقر در فضا استفاده کنند.
به گزارش پاپ‌ساینس، شرکت Deep Space Industries قرار است تا برنامه خود را امروز (سه‌شنبه) به طور مفصل در موزه پرواز سانتا مونیکا آمریکا معرفی کند، برنامه‌ای که بر اساس شنیده‌ها مهم‌ترین مفاد آن به شرح زیر است:

دو مجموعه از ماهواره‌های کوچک اکتشاف اولیه را انجام خواهند داد و چراغ معدن‌کاوی سیارک‌های نزدیک زمین (NEA) را روشن خواهد کرد.
در سال 2015 / 1394، این شرکت فضاپیمای بدون سرنشین FireFly(به معنای کرم شب‌تاب) خود را به فضا ارسال می‌کند. این فضاپیمای 27 کیلویی را که ساختاری ماژولار دارد، با هزینه‌ای اندک می‌توان بر روی ماهواره‌های تجاری به فضا پرتاب کرد. فضاپیمای FireFly در سفر دو تا شش ماهه خود سیارک‌ها مورد مطالعه قرار خواهد داد. هنوز مشخص نیست که آیا این شرکت در محدود مدار زمین باقی می‌ماند، یا برای رسیدن به سیارک‌ها به فواصل دورتر خواهد رفت.
در سال 2016 / 1395، شرکت Deep Space فضاپیماهای بزرگ‌تر و 34 کیلوگرمی خود به نام DragonFly (به معنای سنجاقک) را به فضا خواهد فرستاد؛ که با پرواز به سوی سیارک‌ها، نمونه‌های آنها را جمع‌آوری کرده و طی 2 تا 4 سال به زمین بر خواهد گشت.
بر اساس چیزی که در سیارک‌ها پیدا شود، فضاپیماهای DragonFly بین 30 تا 75 کیلوگرم صخره فضایی را با خود به زمین خواهد آورد.

در نهایت، هدف تغذیه کارخانه ریخته‌گری ریزگرانشی (Micro Gravity Foundry) این شرکت است؛ گونه‌ای جدید از چاپگرهای سه‌بعدی که از ذرات باردار گاز نیکل برای چاپ فلز در فضا استفاده می‌کند. این شرکت ادعا می‌کند که محصولات فلزی ساخت این شرکت مستحکم‌تر از محصولاتی است که به روش سنتی کلوخه‌سازی ساخته می‌شود؛ روشی که در آن از فلزاتی با دمای ذوب پایین استفاده می‌شود. سرانجام، این ریخته‌گری تامین کننده کارخانه‌ای در ژرفای فضا خواهد بود که طیف گسترده‌ای از قطعات را خواهد ساخت. این کارخانه می‌تواند قطعات جدید را برای ماموریت‌های مریخ چاپ کند، اجزای لازم برای ایستگاه‌های تازه‌ای را که باید جایگزین ماهواره‌های مخابراتی شوند تامین کند، و حتی ایستگاه‌های فضایی را که می‌توانند انرژی زمین را از فضا به دست آورند بسازد. همانند سایر کسانی که به معدن‌کاوی سیارکی امیدوارند، مسولان این شرکت نیز عقیده دارند که سیارک‌ها می‌توانند به منابع سوختی برای ماهواره‌ها و فضاپیماها مبدل شوند.
دیوید گامپ، مدیرعامل شرکت DSI می‌گوید: «همانند معدن آهنی که در نزدیکی یک کارخانه ساخت خودرو قرار دارد، آنها نیز می‌توانند منبعی کلیدی در نزدیکی جایی باشند که به آن نیاز است. در این مورد، فلزات و سوخت به دست آمده از سیارک‌ها را می‌توان در کارخانه‌ها و صنایع فضایی قرن حاضر استفاده کرد.»
دیگر رقیب حاضر در عرصه معدن‌کاوی فضایی، شرکت پلانتری رسورسز قصد دارد تا از فضاپیماهای روباتیک برای بهره‌برداری از اجرام نزدیک زمین استفاده کند. آن شرکت برنامه دارد تا از یخ موجود در سیارک‌ها برای سوخت موشک‌ها، و از فلزات موجود در آنها برای تامین فلزات خانواده پلاتین همانند پالادیوم، ایریدیوم و خود پلاتین استفاده کند. اما به نظر می‌رسد که شرکت Deep Space انتخاب فلزات کمیاب را به عنوان هدف نهایی مسخره می‌داند. مارک سونتر، عضو هیات مدیره DSI می‌گوید: «معدن‌کاوی سیارک‌ها تنها برای استخراج فلزات کمیاب به هیچ وجه صرفه اقتصادی ندارد؛ مگر اینکه بخواهید از آنها به منظور فرآوری فلزات عمده و ترکیبات فرار در خود فضا استفاده کنید.»[/font][/size]

[size=3][font=tahoma,geneva,sans-serif][color=#FF8C00]۱۳۹۱/۱۱/۴[/color][/font][/size]
[size=3][font=tahoma,geneva,sans-serif][url="http://www.khabaronline.ir/detail/272690/science/technology"]http://www.khabaronl...ence/technology[/url][/font][/size]

[size=3][font=tahoma,geneva,sans-serif][size=1][i][color=violet]ببخشید که ارسال متوالی دادم. تاپیک بالا بیاید.[/color][/i][/size][/font][/size]
  • Upvote 10

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

با این قانون تازه ای که پس از تصویب در کنگره به امضای رئیس جمهور آمریکا رسید ، شرکت های خصوصی آمریکایی حق دارند تا از منابع معدنی موجود در اجرام کیهانی بهره برداری تجاری انجام بدن . پس از تصویب این قانون ، بحث و جدل های داغی در میان اندیشمندان حوزه فضا به راه افتاد که مضمون کلی آن ها ، مبنی بر تضاد این قانون با معاهده های بین المللی پیرامون عدم حق مالکیت یک کشور یا گروه خاص بر روی اجسام سماوی بود.

 

 

دانشمندان این خطر را احساس میکنند که به اجرا در آمدن چنین قوانینی در کشورهای پیشرو در عرصه صنعت فضایی باعث آغاز رقابت های سخت و حتی جنگ و درگیری نظامی بر سر تصاحب منابع بی کران و ارزشمند موجود در فضا خواهد شد.

 

 

از این رو در حالی که هنوز هیچ اقدام عملی در راستای بهره برداری از این گونه منابع صورت نگرفته ، این قانون منتقدان فراوانی پیدا کرده که از همین حالا به دنبال لغو این قانون جنجالی و مساله ساز شده اند

 

 

چگونگی گرفتن و انتقال یک سیارک و استخراج آب از آن :

 

asteroid1.jpg

 

asteroid3.jpg

 

i6fQAcU6-Mining_HSWInfographicjpg-640-36

 

 

در حال حاضر ماموریت سازمان فضایی آمریکا ( ناسا ) برای به دام انداختن یک سیارک واقع در کمربند سیارک های میان زمین و مریخ ، برای اواسط تا اواخر دهه 20 میلادی پیش بینی شده و شاید تا رسیدن به توانایی استخراج تجاری منابع فضایی از جمله آب و کانی های کمیاب ، دهه ها فاصله داشته باشیم.

ویرایش شده در توسط naserr
  • Upvote 13

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

لطفا وارد سیستم شوید برای ارسال نظر

شما قادر خواهید بود بعد از ورود به سیستم این نظر را ترک نمایید



ورود به سیستم