Recommended Posts

در این اواخر روسیه و به ویژه چین خوب از ایران حمایت کردند ولی باید دونست که این حمایت ها کافی نیست و برای خنثی کردن تاکتیک های دشمن به دنیایی از تدبیر نیاز داریم که سر سوزنی از اون اعزام نفت کش به ونزوئلا و سخنرانی خوب و منطقی ظریف بود. باید تا آبان ماه با زیرکی پیش بریم  چه در قالب کجدار و مریز برای کامل کردن حلقه دفاعی نظامی مون و چه در صورت نیاز شکستن و رفع محدودیت ها در صورت حماقت بیشتر ترامپ و نباید بزاریم برای انتخابات چیزی در چنته ترامپ از این حیث وجود داشته باشه. واقعا این چندسال به کنار این چندماه تا کنار گذاشتن محودیت های تسلیحاتی ایران خیلی دیر می گذره و شاید ایالات متحده هم دونسته با به دست آوردن مقداری کافی از جنگنده مولتی رول سوخو 30 و یا سوخو 35 رسوخ به آسمان ایران غیر ممکن که نه ولی سخت میشه بخاطر همین تمام زورشو داره میزنه.

  • Upvote 3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

دیروز هایکو ماس اظهار نظری کرد که به نظرم پازل تحریم تسلیحاتی ایران و رفتار غرب در شورای امنیت را تا حدودی کامل تر میکنه:

 

ماس در اظهار نظر عجیبی از چین خواست در شورای امنیت برای حفظ برجام! همراهی بیشتری از خودش نشون بده.

 

حالا نگاهی به اتفاقات بندازیم، تحرکات و رویکرد مخالف خوان آلمان ضد برجام ( گویا در هر مرحله یک کشور اروپایی طبق شرایط این وظیفه را بر عهده میگیره )، اظهارات مقامات آمریکایی مبنی بر موافقت اروپا با تحریم تسلیحاتی ایران، خبرهایی از طرح اروپا برای تمدید تحریم های تسلیحاتی را وقتی در کنار این موضوع میزاریم که اتفاقا چین فراتر از روسیه در شورای امنیت در این چند وقت در حق ایران برای لغو تحریم تسلیحاتی در موعد مقرر اصرار کرده معنای خواسته وزیر خارجه آلمان از چین برای همراهی بیشتر به منظور حفظ برجام! چی هست؟ خب تنها یک چیز میتونه باشه: همراهی چین با اروپا (روس ها به نظر مشکل کمتری هستند) برای تصویب یک طرح اروپایی که با مشورت آمریکا تهیه شده (ولی قرار نیست آمریکا در ظاهر موافق و همراهش نشون داده بشه و همچنان نقش تهدید آمیزش را داشته باشه که بله من میخوام کل برجام را با مکانیسم ماشه لغو کنم ) به منظور تمدید زمان تحریم های تسلیحاتی با این بهانه که در عوضش برجام را حفظ کردیم و نزاشتیم آمریکا با مکانیسم ماشه کل برجام را از بین ببره.

 

حالا نگران کننده عملکرد ایران هست، اگر چین و روسیه رفتار سازشکارانه ایران را ببینند نهایتا مثل همون قطعنامه دیگه مسئول نیستند که بیشتر از ایران برای این امر تلاش کنند وقتی ایران خودش کوتاه میاد مدام. ( واژه هایی که در پست های اخیر بهش اشاره کرده از سمت ایران صادر میشه میشه که اگر تحریمها لغو نشند برجام تضعیف میشه و یک جور گویا سیگنال برجام را حاضریم به هر قیمتی حفظ کنیم همچنان)

 

یعنی منظورم این هست در ایران هم فرضا دولت و عده ای از مسئولان بگند نهایتا از عمر دولت نه ماه و اندی مونده و مهم به پایان رساندن این دولت بدون تکانه هایی مثل بازگشت قطعنامه ها هست و از لغو تحریم های تسلیحاتی هم که چیزی عاید دولت نخواهد شد در این عمر کوتاه ( نگاه جناحی به یک مسئله ملی) و خب نهایتا اگر اروپا فشار آورد که قانع کنه ما را بله آمریکا در تصمیمش جدی است (پلیس خوب و بد) و شما بیایید یک بازه کوتاه تمدید را بپذیرید ( اول مثل همیشه با فریب حتی یک ماهه مثلا تا موعد انتخابات آمریکا و بعد مدام سر موعد هی افزایشش چون دیگه وقتی خط قانون نوشته شده بشکنه با چانه زنی میشه تا ابد ادامش داد مثل مذاکرات سعدآباد ) در عوض کل برجام حفظ میشه و شاید بعد انتخابات مثلا دموکرات ها سر کار بیان. کافیه ایران فریب این حرکت اروپا را بخوره و بعد چین و روسیه هم وقتی رفتار ایران را ببینند کنار بکشند و خب نتیجه از همین حالا مشخص هست.

  • Upvote 4

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

یک روز قبل تر ...

 

فردا احتمالا موعد رای گیری قطعنامه تمدید تحریم هاست در حوزه تسلیحات. برای ایران فضای جدید است به منظور تصمیم گیری:

کشورهای اروپایی اگر همراهی کنند و رای مثبت بدند یا حتی ممتنع، مسئولان باید تا حدود زیادی این خوش خیالی و توسل به اروپا را واقعا دیگه کنار بزارند. توجیهات و بهانه هایی چون ما رای دادیم که امریکا کل برجام را به هم نزنه هم فقط به درد یک لبخند تلخ میخوره!

 

اما مهمتر از رابطه ما با اروپا بحث اقدام ایران هست. فرض بگیریم روسها و چینی ها تحت فشار و فریب آمریکا و اروپا ( شما به این رای بدید تا در مقابل ما با فعال کردن مکانیسم ماشه کل برجام را نابود نکنیم ) قرار نگیرند و وتو کنند. آمریکا یا تهدیداتش را عملی میکنه و با استب بک به صورت فوری رسما مرگ برجام را رقم میزنه و تمام قطعنامه های شورای امنیت برمیگرده و نقطه سر صفر (بدون اراک، بدون فردو، بدون مواد انباشت و حالا حتی بدون سوله نطنز علاوه بر سانتریفیوژهای جمع و نابود شده نسل اول و کلی اطلاعات دست اول جدید از کارگاه های مونتاژ انتریفیوژ، دانشمندان، زنجیره تامین قطعات، معادن، نطنز، فردو، کارکنان، تونلها و چه وچه وچه ) یا اینکه عملی نمیکنه و سعی میکنه روش های دیگه ای را پی بگیره.

 

در صورت بازگشت تمام قطعنامه ها، قبلا بسیار بحث شده که واقعا برای ایران چه چیزی باقی میمونه برای از دست دادن؟ حتی در صورتیکه قصد ساخت سلاح هسته ای نداشته باشه خروج از ان پی تی چه چیزی را فراتر از بلای بازگشت تمام قطعنامه ها و از همه مهمتر تا خرتناق تحریم یکجانبه که عملا نهایت فشار غیرنظامی محسوب میشه انتظارمون را میکشه؟ بله، تنها یک حمله نظامی به بهانه رفتن ایران به سمت ساخت بمب اتم.

 

ولی به نظرم این اون نقطه ای است که بعد از این چند سال ما رسما باید از محافظه کاری خارج بشیم و دست به ریسک فعال بزنیم. اگر از شرایط شناخت خوبی داشته باشیم. یا توان دفاع و تهدید متقابل در برابر تهدید یک حمله نظامی را خواهیم داشت که خب دشمن علی رغم لفاظی هاش عقب مینشینه (خصوصا اگر مطمئن باشه قصد ایران ساخت سلاح نیست ولی اعمال فشار هست ) و این موقعیت خوبی است که لااقل با بازگشت تمام فشارها که عملا فشار دیگه ای باقی نمونده ما با گسترش ابهام بر برنامه هسته ای و جا به جایی ها و فعال سازی نقاط جدید در صنعت هسته ای (توجه کنیم دیگه مسئولیتی در قبال آژانس نداریم و دستمون برای هر کاری بازه) برگ های اینبار جدی تری ایجاد کنیم برای چانه زنی های آینده.

 

یا اینکه نهایتا با حمله دشمن به تاسیسات هم باز به همین سمت بریم و برنامه اتمی را به صورت مخفی دربیاریم و حتی به سمت ساخت سلاح بریم.حمله یا محدود باقی میمونه و ما با آسیب اجتناب ناپذیر تاسیسات هسته ای به سمت جدی تر ماجرا میریم (که این پیشنهاد ما نیست چون پیروزی به هر حال برای دشمن محسوب میشه) یا اینکه منجر به یک درگیری تمام عیار میشه ( حمله نظامی وسیع ) که مسیر گریزناپذیر ما برای رویارویی نهایی است و خلاص کردن کشور از رنج تحریم و فشار و ظلم دشمن. (اگر باورش را داشته باشیم)

 

صورت سوم این معادله اینه که دشمن تمام قطعنامه ها را برگردونه و ما هم در مرحله پاک باخته در اقتصاد و صنعت هسته ای و حتی سیاسی و امنیتی ( هرجور حساب کنیم در دوران قبل از برجام و مذاکرات قبل وضعیت بهتری داشتیم که دشمن با زیرکی همه را گرفت و تحریم ها را هم شدیدتر برقرار کرد ) تنها کاری که بکنیم ( برای اینکه برجام فلج طوریش نشه و مرگش اعلام نشه یا از ترس یک حمله نظامی ) این باشه که پروتکل را تعلیق کنیم یا یک هفته یک بازرس اژانس را دیرتر راه بدیم و یا گام های هسته ای خنثی جدیدی برداریم؛ نهایتا حتی فکر بهش هم تن آدم را میلرزونه! هر جور حساب میکنی یک باخت کامل و وسیع هست. میشه حتی حدس زد آمریکا با تحلیل اینکه ایران چنین رفتار میکنه با خیال راحت از مکانیسم ماشه صحبت میکنه. لااقل بر خلاف ترور سردار اینبار باید خرق عادت اقدام کنیم تا پیش بینی هاسپل و سازمان سیا درست از آب درنیاد! و بعد فشار ها و ضربات بیشتر.

 

قابل اشارست ریسک حمله نظامی هرچند پذیرفته میشه در دو مورد اول ولی خب خروج ایران از ان پی تی ضربه بزرگی به ترامپ در آستانه انتخابات خواهد بود ( خصوصا وقتی صحبت از این میزنه در نشستهای انتخاباتیش به صراحت که اگر انتخاب بشم سر یک ماه با ایران توافق میکنم ) و حتی اگر نزنه اینبار او را در معرض یک انتخاب حساس قرار میده. مواجهه با یک ایرانی که دیگه عضو اژآنس نیست و ملامت دوست و دشمن که تو ایران را به این سمت سوق دادی و تمام اطلاعاتمون را از برنامه هسته ایش به با دادی یا خب طبیعتا یک حمله نظامی با اینده نامشخص. ( در نظر بگیرید و باید بگیریم امادگی نظامی ما هم بخش مهمی از این ماجراست اگر حمله محدودی امریکا به تاسیسات بکنه و پاسخ قوی نگیره (پاسخ به معنای کامل قوی) خودش میشه یک برگ برنده برای ترامپ )

 

ویرایش شده در توسط alala
  • Upvote 7

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

خبر امروز رویترز دو تحلیل بالا را جایی که گمانه زنی میکنه اروپا در همدستی آشکار با آمریکا قصد تمدید تحریم تسلیحاتی را داره تا حدی تایید میکنه.

رویترز به نقل از یک دیپلمات اروپایی گزارش کرده تروئیکای اروپا در حال فشار به چین و روسیه است که با تمدید تحریمها موافقت کنند ( در یک وجه به بهانه اینکه ما هم از برداشته شدن تحریم های تسلیحاتی ایران نگران هستیم و در وجهی دیگه به بهانه اینکه اگر این کار را نکنیم آمریکا تهدید کرده کل برجام را نابود میکنه و ولی شرایط فعلی برجام که بد نیست ( قطعا برای غرب و حتی خود آمریکا ) )

 

قطعا آمریکا و اروپا این بازی را براش گام های مختلفی چیدند. گام اول با یک قطعنامه تند و تیز که محدودیتهاش حتی از محدودیت های قطعنامه 1929 هم فراتر هست ( در زمان نامحدودش و بازرسی های سختگیرانه از هرگونه محموله به سمت ایران یا خروج از ایران که هدفی حتی فراتز از تحریم تسلیحاتی داره و ... ) شروع شده که احتمال داره بر خلاف پیش نویس یا امروز در موعد تحویل قطعنامه ای نرم تر ارائه کنند برای آچمز کردن روسیه و چین و تحت فشار گذاشتنشون برای پذیرفتن یا اینکه بعد وتوی این قطعنامه سلسله وار قطعنامه های بعدی را ارائه کنند. یا اینکه بعد وتوی احتمالی قطعنامه اول بسیار پر سر و صدا برند سراغ مکانیسم ماشه و تبلیغات شدید روش کنند که یک قطعنامه دیگه را روسیه و چین مجبور بشند قبول کنند یا حتی خود ایران را مثل فریب برجام وادار کنند از ترس که با روسیه و چین رایزنی کنه که قطعنامه را وتو نکنند ( تا برجام نابود نشه، از ترس تب به مرگ راضی شدن )

  • Like 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

به گزارش عصرایران، "رافائل گروسی" مدیر کل آژانس بین المللی انرژی هسته ای در مصاحبه با نشریه انگلیسی "فایننشال تایمز" برنامه هسته ای ایران را بسیار نگران کننده توصیف کرده است.

او گفته:" غنی سازی 60 درصدی اورانیوم در کشوری مانند ایران موضوعی بسیار جدی است. فقط کشورهای سازنده بمب در آن ابعاد فعالیت می‌کنند. 60 درصد تقریبا نزدیک به سطح ساخت سلاح است در استفاده های تجاری سطح غنی سازی 2-3 درصد است."

گروسی با اشاره به اینکه  برنامه هسته‌ای ایران طی دو سال گذشته پیچیده‌تر شده است، افزود:" توسعه برنامه هسته ای در چارچوب حق حاکمیت ایران است اما این درجه از فعالیت نیاز به یک چشم هوشیار دارد."

مدیر کل آژانس بین المللی انرژی هسته ای که پس از توافق اخیر با ایران برای تمدید یک ماهه مهلت بازرسی های آژانس در چارچوب اجرای داوطلبانه پروتکل الحاقی با فایننشال تایمز مصاحبه کرده، درباره پیشرفت های ایران در برنامه هسته ای گفت که بیشتر اقدامات انجام شده توسط ایران (در 2 سال گذشته) می تواند به راحتی قابل برگشت باشد، اما سطح تحقیق و توسعه هسته ای در این کشور یک موضوع جدی و غیرقابل بازگشت است.

او گفت: "شما نمی توانید غول را دوباره به درون بطری بازگردانید - اگر بدانید كه چطور باید چیزهایی درست كنید و تنها راه برای بررسی این كار راستی آزمایی است."

او افزود: "برنامه هسته ای ایران توسعه یافته و پیچیده تر شده است، بنابراین بازگشت به شرایط سال 2015 دیگر امکان پذیر نیست. آنچه شما می توانید انجام دهید این است که فعالیت های آنها را در زیر شرایط سال 2015 نگه دارید."

 

 

منبع فارسی 

 

اصل مقاله در فایننشیال تایمز

ویرایش شده در توسط oldmagina
  • Like 1
  • Upvote 6
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ای کاش انتخابات یک سال بعد می بود تا ترس و واهمه با تمام وجود به جون طرف غربی می افتاد و میفهمیدن که طرف مقابلشون بالاخره قاعده بازی رو یاد گرفته ...

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
مهمان
این موضوع نسبت به پاسخ بیشتر بسته شده است.

  • مطالب مشابه

    • توسط EBRAHIM
      IRIS و پدید آمدن برنامه فضایی ایران (قسمت اول )

      مدتیست که از رسانه های جهانی،خبرهایی به گوش میرسد که ایران در حال تولید موشکی است که توانایی حمل ماهواره به فضا دارد.آيا چنين چيزي امكان دارد؟آيا اين ماجرا يك بلوف سياسيست يا حقيقت دارد؟
      دوستان از نظرات مفيد خودشون دريق نكنند امیدوارم مبحث جالبی شود.
      با تشكر



      چند نکته قبال از خواندن مقاله :مطمئنا نظرات نویسنده با نظرات مترجم یکی نیست!!!
      در این مقاله موشک IRIS معادل موشک شهاب 3 دی فرض شده که آن هم به نوبه خود معادل موشک نو دونگ کره شمالی را در اختیار گرفته
      موشک IRIS ویا شهاب 3 دی اولین موشک ماهواره بر سبک ایران فرض شده اند (پراکنده بودن اطلاعات اجازه سخن قطعی را نمیدهد )
      موشک شهاب پنج معادل تائه دو پونگ دو کره شمالی فرض شده (البته از سوی نویسنده آن که آمریکایی هستند ) و عنوان اولین ماهواره بر سنگین ایران را بر دوش میکشد
      =============================================

      نخستین ظهور موشک ماهواره بر IRIS/IRSL-X-1

      با وجود ادعاهای ایران مبنی بر عدم بالابردن برد شهاب 3 دولت ایران در حال حاضر مشغول به ساخت و توسعه نخستین ماهواره بر خود موسوم به IRIS میباشد .
      پرتابگر ماهواره IRIS در ظاهر دارای ترکیب ساختمانی از موشک بالستیکShahab3 است که در مرحله اول از طراحی
      ان بهره میبرد و در مرحله دوم پرتابگر دارای دوقسمت موتور جامد و نیز محل حمل ماهواره (قسمت سوم) توسط پرتابگر است که قطر این مرحله از مرحله اول کمی بیشتر است و میتواند ماهواره های مخابراتی و علمی را در مدار زمین قرار دهد .
      .پرتابگر IRIS با پیکر بندی انجام شده بر روی آن پرتابگریست ایده آل به عنوان کاوشکر یا موشک اکتشافی که میتواند برای حمل کلاهک جنگی و یا توسعه کلاهک های فضایی قابل بازگشت و یا در نهایت برای ارسال محموله های علمی به فضا مورد استفاده قرار گیرد .البته این پرتابگر درحال حاضر نمیتواند ماهواره ها و یا محموله های با جرم بالا را به سمت مدار پرتاب کند . مگر اینکه مرحله سومی نیز به آن اضافه شود تا تبدیل به یک پرتابگر سنگین گردد .
      با توجه به آزمایش موشک چند مرحله ای شهاب 3 نویسنده بر این عقیده است که در صورتی که پرتاب آز مایشی موشک Shahab-3D نخستین پرواز آزمایشی پرتابگر IRIS باشد در آن صورت پرتابهای موشک های
      Shahab - 5 دومین و سومین مرحله از برنامه ساخت یک پرتابگر ماهواره ای است که ایران ادعا دارد در حال توسعه آن است .
      اولین تصویر از موشک IRIS در یکی از نمایشگاههای هوا و فضای ایرانیان در اندازه یک ماکت یک متری به نمایش گذاشته شد . نویسنده ادعا دارد که تستهای ناموفق پرتابی این موشک علت اصلی به تاخیر افتادن توسعه موشک حامل پرتابگر شهاب 5 تا کنون بوده است ولی با تردید بیان میکند که فقط زمان قادر به روشن ساختن این مطلب میباشد .

      نویسنده مقاله ادعا دارد که اختمال توسعه نوع جدیدی از موشک های بالستیک از روی این نسخه پرتابی با نامهای جدیدتر از Shahab - 3d وجود دارد ، ونیز باتوجه به موتور سوخت جامد مورد استفاده در مرحله فوقانی و نیز تمام اطلاعاتی که از موشک شهاب 3 در اختیار است ، طراحی نمایش داده شده از IRIS یقینا طرحی مناسب با استفاده از طراحی موشک بالستیک شهاب 3 است . هرچند که پرتاب این سیستم آزمایشی پیشرفته که پیش از این در غرب و شرق مورد استفاده قرار گرفته و از متدهای غربی و شرقی نیز برای توسعه استفاده کرده برای ملل چیز چندان غیر عادی نخواهد بود ، ولی به سرعت بخشیدن برای توسعه اولین ماهواره بر سنگین ایران قبل از پرتاب کمک شایانی خواهد کرد .
      نویسنده در ادامه با بیان شباهت موجود بین شهاب 3d و نسخه های دوم و سوم موشک تائه دو پونگ کره شمالی این پرسشها
      را مطرح میکند که آیا شهاب 3D میتواند نسخه اصلاح شده از ماهواره بر ایرانی IRIS باشد که تست نخست خود را سپری کرده است ؟ آیا این موشک همان نسخه بالستیک فضایی از موشک تائه دو پونگ 2 کره شمالی وترکیب ماهواره بر شهاب 5 است و یا اینکه موشک بالستیکی ساخت ایران است ؟
      شاید تاحد زیادی بتوان گفت که ایران در حال همکاری با کره شمالی برای ساخت نسخه دوم و سوم ماهواره بر شهاب 5 است و هر دو در انجام این طرح مشارکت جدی دارند. کره شمالی که در سال های پایانی قرن 20 نسخه جدید و بهسازی شده ای از موشک تائه دو پونگ 1 را آزمایش کرده بود در بین 26 Juan و 2 Julay سال 2001 نخستسن نمونه پرتابی از موشک تائه دو پونگ دو را برای پرتاب بر روی سکوی تاسیسات پرتاب خود قرار داده بود .
      این کاملا واضح است که موشک شهاب 3 دی چند ثانیه پس از پرتاب و قبل از پایان مرحله اول در اولین تست خود در آسمان منفجر شد . با وجود طراحی متناسب موتور سوخت جامد آن و نیز پوشش آیرو دینامیک موشک متاسفانه انفجار باعث جلوگیری از آزمایش این قسمت ها گردید . در کل باید به این نتیجه رسید که در صورت تداوم برای ساخت و تکمیل شهاب 5 گلی به یاد ماندنی برای مردم ایران در بخش فضا به ثمر خواهد رسید .


      ========================================
      اما مشخصات موشک IRIS

      حد اکثر بار قابل حمل توسط کلاهک موشک (کیلوگرم ): 760-987-1,158 بار فضایی و یا کلاهک جنگی .
      حداکثر برد ( کیلومتر ) : 1500
      تعداد مراحل : 2
      قطر موشک (متر ) : 1.32 - 1.35 – 1.85
      ارتفاع موشک : 17.1 متر
      وزن در حالت پرتابی سبک : 16000 کیلوگرم
      وظیفه : برای پرتاب محموله های فضایی علمی و تحقیقاتی و نیز ماهواره ها

      اطلاعات مربوط به مرحله اول موشک
      ارتفاع : 14 متر
      قطر : 1.32 – 1.35 – 1.85 متر
      جرم :15092 کیلوگرم
      تراست : موثر 26051 کیلوگرم بر فوت مربع - واقعی 26,760-26,600 کیلوگرم بر فوت مربع
      زمان سوخت : 110 ثانیه
      نوع سوخت : TM-185 (20% Gasoline + 80% Kerosene)
      نوع اکسید کننده : AK-27I (27% N2O4 + 73% HNO3 + Iodium Inhibitor)
      جرم سوخت :12912 کیلو گرم

      اطلاعات مربوط به مرحله دوم موشک
      ارتفاع : 3 الی 4 متر در کل
      قطر : 1.3 ای 2 متر
      وزن : نا معلوم
      تراست موتور : نامعلوم
      مدت زمان سوخت : 100 ثانیه
      نوع سوخت : جامد

      لطفا اگر کسی تصویری از این پرتابگر داره در تاپک قرار بده

      ادامه دارد ..........
      ======================
      منبع خبر:وبلاگ هوانوردی قرن 21
  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.