Recommended Posts

قضیه پیشنهاد روسها درست است. روسها چند سال پیش پیشهاد این جنگنده را به ایران دادند ولی به علت قیمت گزاف آن لغو شد.(روسها میخواستند مادرشان را بفروشند :mrgreen: )

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
hamed_713 عزيز

باعث افتخار من هست كه مقاله من مورد توجه شما قرار گرفت و اون رو در اين سايت وزين قرار داديد.
http://www.centralclubs.com/viewtopic.php?t=37153

Parviz عزيز

علت اينكه اين مقاله ترجمه كلمه به كلمه از سايت http://www.ausairpower.net/APA-Flanker.html نبود اين است كه برخي اطلاعات اين سايت به روز نيست. اما سعي شده از جديدترين منابع معتبر روسي در جهت تكميل اين مقاله استفاده گردد. برخي ارقام با منابع معتبر روسي هم خواني نداشت. همچنين جديدترين مصاحبه سرطراح ارشد اين جنگنده پرتوان در متن مقاله قرار داده شده كه نسبت به سايت http://www.ausairpower.net حاوي اطلاعات بسيار دقيقتري است.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

باعث افتخار من هست كه مقاله من مورد توجه شما قرار گرفت و اون رو در اين سايت وزين قرار داديد.


بله.البته من از شما مقاله هاي ديگه اي هم در اين سايت قرار دادم و اسم شما(شهريار) رو هم به عنوان نويسنده قيد كردم.متاسفم كه اين مورد را فراموش كردم و البته مدير محترم سايت هم تذكر دادند.با اين حال ورود شما رو به اين سايت تبريك مي گم.اميدوارم كه از اطلاعات خوب شما در اين سايت به صورت مستقيم بهره مند شويم.

با تشكر
hamed_713

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
من يه مقاله ديگه از سوخو 34 از آقا حامد خوندم.اون مقاله هم خوب بود. ولي اين يكي كاملتره. با اين حال هم از آقا حامد و هم از آقاي شهريار تشكر مي كنم. :mrgreen:

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

hamed_713 عزيز

باعث افتخار من هست كه مقاله من مورد توجه شما قرار گرفت و اون رو در اين سايت وزين قرار داديد.
http://www.centralclubs.com/viewtopic.php?t=37153

Parviz عزيز

علت اينكه اين مقاله ترجمه كلمه به كلمه از سايت http://www.ausairpower.net/APA-Flanker.html نبود اين است كه برخي اطلاعات اين سايت به روز نيست. اما سعي شده از جديدترين منابع معتبر روسي در جهت تكميل اين مقاله استفاده گردد. برخي ارقام با منابع معتبر روسي هم خواني نداشت. همچنين جديدترين مصاحبه سرطراح ارشد اين جنگنده پرتوان در متن مقاله قرار داده شده كه نسبت به سايت http://www.ausairpower.net حاوي اطلاعات بسيار دقيقتري است.


سلام
از شما بابت تهیه این مطلب خوب و مفید تشکر میکنم. مطلب خیلی جالبی بود. :mrgreen:

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
سوخو-34 Fullback، تانك پرنده روسي

جانشيني شايسته براي Su-24

تصویر


در خلال آخرين سالهاي جنگ سرد، نيروي هوائي شوروي تركيبي از جنگنده هاي بازدارنده و ضربتي را به خدمت گرفت كه ميتوان به Sukhoi Su-24 Fencer نمونه ساخت شوروي و كوچكترF-111 و تكميل شده Su-17 Fitter كه خود برگرفته از Su-7بود،‌ MiG-23BM و MiG-27 كه هردو نمونه برگرفته از MiG-23 بودند اشاره كرد. دكترين شوروي در خلال اين سالها به شدت توسط جنگنده هاي پرشمار جديد و نوپاي آمريكا و ناتو خصوصا توسط اسكادرانهاي F-15 و F-16 به چالش كشيده شده بود . فقط در صورتيكه جنگنده هاي خط مقدم شوروي از قبيل MiG-29 و Su-27 پيروز نبردهاي هوائي ميشدند اين امكان به جنگنده هاي ضربتي با مانور كمتر مانند Su-24, Su-17, MiG-23BM و MiG-27 داده ميشد تا سالم از مهلكه عبور كرده و به اهداف خود حمله كنند. اين خود دليل آشكاري بود براي طراحان شوروي تا به فكر جايگزيني جنگنده هاي ضربتي خود با نسل جديدي كه قابليت بقاء و توان عبور در هنگام روياروئي نزديك با F-16 و به ويژه با F-15 را داشته باشند بيفتند. طراحان شوروي از ايده به كارگرفته شده در طراحي كاكپيت Su-24 به صورت صندليهاي Side by Side بسيار راضي بودند. آنها معتقد بودند كه اينگونه طراحي، فشار كاري زيادي را كه در ماموريتهاي طولاني مدت ضربتي به خلبانان وارد ميشود را كاهش داده و باعث افزايش پايداري و كارائي در نقشهاي ضربتي ميگردد.



Istrebityel Bombardirovshchik - Fighter Bomber / Su-27IB

ايده طراحي Su-27IB به عنوان جايگزيني براي Su-24 در سال 1983 پديدار گشت و تغييرات در نظرگرفته شده شامل: كاكپيت side-by-side با محيط (به طور محسوس) بزرگتر و بيشتر شبيه به يك بمب افكن بزرگتر، تغيير شكل و طراحي مجدد در قسمت جلوئي بدنه هواپيما و بزرگ تر شدن اين قسمت بود. هدف اساسي از طراحي جديد، فراهم آوردن ارگونوميك بهتر براي پروازهاي طولاني، پايداري و دوام بالا، فراهم آوري امكانات رفاهي بيشتر براي خدمه پرواز ازقبيل: دستشوئي / آشپزخانه كوچك جهت فراهم ساختن غذاي گرم/ مكاني جهت استراحت خلبانان و صرفه جوئي در به كارگيري از سيستمهاي نمايشگر پروازي در دو كابين مجزا (به صورت پشت سر هم) و در نتيجه پائين آوردن هزينه توليد. خدمه پرواز به راحتي ميتوانند براي رفع خستگي در كاكپيت بايستند، خستگي عضلات خود را رفع كنند، در فضاي وسيع كاكپيت دراز كشيده و استراحت كنند و در صورت نياز از آشپزخانه جهت گرم كردن غذا استفاده كنند. همچنين براي رفاه بيشتر خلبانان در پروازهاي طولاني دستشوئي در كاكپيت نصب گرديده است. از نكات جالب توجه در طراحي جديد، به كارگيري كابين (به طور كامل) تحت فشار بود كه اين امر باعث عدم به كارگيري ماسك در حين پرواز توسط خدمه ميشد ( مگر در شرايط اضطراري و مانورها). درست مشابه با Su-25 Frogfoot ، كاكپيت Su-34 مجهز به پوشش حفاظتي با ضخامت 17 ميليمتر است تا خدمه پروازي و سيستمهاي آويونيك را در برابر تركش موشكها و گلوله ها محافظت نمايد.

دسترسي خدمه به كابين به راحتي از طريق يك نبردبان مستقر در چرخ جلوئي امكان پذير و صندلي خدمه از نوع K-36DM با امكان عمل در شرايط صفر-صفر بود. همچنين سطوح آئروديناميكي تثبيت كننده پرواز نيز از زير بدنه حذف گرديدند. اولين پيش نمونه آزمايشي با نام T-10V-1 و با ماموريت ضربه زدن به عمق اهداف دشمن اولين پرواز خود را در 13 April 1990 به انجام رساند. در اين پرواز خلبانان آزمايشگر عبارت بودند از: ايگور وتينتسيف و يوگني رونوف. T-10V-1 از كاناردهاي Su-30/Su-33 'Flanker-D'/Su-35 'Flanker-F' به جهت افزايش مانور، كاهش نيروي پسا و بهبود شرايط پرواز در ارتفاع پائين بهره ميبرد. جنگنده جديد بسياري از ديگر قسمتهاي بدنه اش با خانواده بزرگ زير مجموعه Su-27 يكسان بود. از جمله بال،‌ دم و موتورها. حجم داخلي 30 درصد نسبت به Su-27 افزايش پيدا كرده بود. آيا اين همه نوآوري لازم بود؟ سيمونوف پاسخ ميدهد كه بلي. پيش نمونه آزمايشي Su-27UB به فرماندهي نيكولاي سادونيكوف پرواز آزمايشي را از مسكو تا اخوتسك به صورت رفت و برگشت انجام داد. هواپيماي او 16 ساعت در پرواز بود و در اين مدت 4 بار سوخگيري هوائي با تانكرهاي نيروي هوائي داشت، تمام سيستمها بدون كوچكترين مشكلي كار ميكردند اما چهره به رنگ خاكستري درآمده خلبان آن هنگام پائين آمدن از كاكپيت تنگ مركب خود گواه اين بود كه او بسيار خسته است. آنها به نظر نميرسيدند كه توانائي درگيري با دشمن را بعد از اين پرواز طولاني داشته باشند

تصویر
مقايسه ابعاد Su-32/34 +Su-30MK-1


چرا تانك پرنده؟


بخش مركزي داخلي جهت همسازي با حداكثر وزن 45 تن تقويت گرديد. چيزي در حدود 28 تن بيشتر نسبت به Su-27. ميخائيل سيمونف سرپرست پروژه Su-34: حداكثر وزن بارگيري شده Su-34 به رقم قابل توجه 45.1 تن بالغ ميشود كه قابل مقايسه با تانكهاي T-90S و T-80U است! قابلت مانور و قدرت خوفناك Su-34 نام ديگري به غير از تانك پرنده را به ذهن خطور نميدهد. Su-34 داراي حداكثر سرعت 1.8 ماخ ميباشد كه در حقيقت از Su-30 كمتر است. اين موضوع (شايد) حيرت انگيزي نيست زيرا Su-34 براي حمله به جنگنده هاي دشمن و ماموريتهاي بازدارندگي هوائي طراحي نشده است. در صنايع هوائي سرعت زياد و قيمت زياد همواره دست به دست ميشود. يك جنگنده با امكان سرعت زياد نياز به سوخت و تجهيزات اضافه دارد، از جمله تجهيزات سوختگيري هوائي. در نتيجه قيمت بيشتري را كارخانه سازنده و مشتري متحمل خواهند شد. Su-34 براي حمل مهمات زياد براي اهداف از قبل تعيين شده، نابودي دقيق اهداف و عمليات گريز موفقيت آميز و درامان ماندن از شكاريهاي رهگير دشمن طراحي گرديده. 2 دستگاه موتور پرتوان AL-31FM1 ساخته شده توسط شركت معروف ساليوت با توان توليد كششي بالغ بر 13.5 تن قدرت بسيار مناسبي را به اين جنگنده نوظهور ميبخشند.همچنين از بنا به گفته يوري يليسيف، CEO شركت ساليوت، طول عمر و زمان سرويس دوره اي موتورها به ميزان قابل توجهي افزايش پيدا كرده است. در نتيجه Su-34 به اندازه كافي سريع است كه ماموريت خود را به انجام برساند. اين يك موفقيت قابل توجه براي هواپيماهائي در اين كلاس به حساب ميايد.

Su-34 مجهز به سيستم سوختگيري هوائي و سيستم كارامد و به كارگرفته شده در Su-24 به نام Sakhalin UPAZ-1A است كه امكان ايفاي نقش تانكر سوخت رسان را به جنگنده هاي ديگر فراهم ميسازد. بنا به اظهارات سيمونوف، يك هواپيماي جنگي در شرق دور روسيه گاها 7 روز طول ميكشد تا به تاجيكستان برسد! به خاطر اينكه فرودگاههاي بين راه بيشتر اوقات به خاطر شرايط بد جوي تعطيل ميشوند، سوخت به موقع تحويل نميشود و خلبانان زمان كافي براي استراحت ندارند، اما خدمه Su-34 هيچكدام از مشكلات نامبرده شده را ندارند.

ديگر امكانات Su-34 شامل رادار آفندي آرايه فازي multimode ، سيستم هدفيابي داخلي IRST/TV/laser نگاه به جلو، سيستم كنترل آتش و رادار هشدار دهنده انتهاي هواپيما و سيستم دفاعي داخلي jammer. طراحي رادار به عهده Leninetz و توسعه سيستمهاي الكترواپتيكي به عهده Ural و Geofyzika گذاشته شد. Su-27IB مجهز به سيستمهاي تسليحاتي ديجيتالي بسيار پيشرفته بود از جمله بكارگيري نمايشگرهاي شيشه اي در سطحي وسيع. اين گونه تقليد ، دو دهه قبل در F-111D هاي آمريكائي مشاهده شده بود. گستره وسيعي ازتسليحات شمال بمبهاي هدايت شونده و سقوط آزاد، راكتها و موشكهاي هوا به زمين و موشكهاي هدايت شونده هوا به هوا براي Su-34 پيش بيني شده از جمله: Kh-29 و S-25LD مشابه ماوريك، بمب هوشمند الكترواپتيكال KAB-500Kr ،‌ بمب هدايت ليزري KAB-500L ، بمب الكترواپتيكال/ ديتالينك KAB-1500TK مشابه GBU-15 ، موشكهاي دورايستاي Kh-59 مشابه AGM-142، موشكهاي ضد كشتي Kh-31 و Kh-35 و همچنين موشكهاي ضد رادار Kh-31R . غلافهاي راكت B-8M1 براي راكتهاي S-8 و غلافهاي راكت B-13L براي راكتهاي S-13 جهت ماموريتهاي پشتيباني نزديك استفاده ميشود. تسليحات دفاعي شامل توپ 30 ميليمتري GSh-301 ، موشكهاي هوا به هواي R-73 Archer WVR و موشكهاي هوا به هواي R-27 BVR ميباشد. Su-34 حداكثر توان حمل 8 تن مهمات را داراست و داراي 12 مقر حمل سلاح و تجهيزات ميباشد.

تصویر
كاكپيت مجهز به نمايشگرهاي رنگي،‌خلبان فقط در مواقع اضطراري و
درگيري هوائي ميتواند از ماسك استفاده كند و نه در طول پرواز

همانگونه كه ذكر گرديد اولين پيش نمونه آزمايش با نام T-10V-1 در آوريل 1990 به پرواز درآمد و در طي ماههاي بعد به انجام تمرين سوختگيري هوائي دست زد . اين نمونه در سال 1992 براي اولين بار به معرض نمايش عمومي درآمد. دومين پيش نمونه آزمايشي با نام T-10V-2 در سال 1993 با به كارگيري بالهاي Su-35 همراه مقرهاي اضافه، مخازن سوخت داخلي وسيعتر و برامدگي انتهاي بدنه طويلتر و ارابه هاي دوگانه پشت سرهم ساخته شد. نمونه T-10V5 در اوايل سال 1994 پرواز كرد و به Su-34 تغيير نام داده شد. بازي با كلمات در جهت نشان دادن جانشيني براي Su-24. اين پيش نمونه آزمايش با رنگ استتار غير معمول سبز/ آبي و با نام 'Su-32FN' در نمايشگاه هوائي 1995 پاريس با ماموريت جنگنده ضربتي و گشت دريائي به نمايش درآمد (F= Fighter , N= Navy). دو فروند Su-34 ديگر در سالهاي 1996 و 97 توليد شدند و در نمايشگاه هوائي 1997 پاريس با مجددا نام 'Su-32FN' به نمايش درآمدند. در نمايشگاه هوائي ماكس 1999 نام اين جنگنده ها به Su-34MF تغيير پيدا كرد (MF for MnogoFunksionalniy, multi-function).
به دليل شباهت زياد قسمت دماغه Su-34 با پلاتي پوس، كه به نوعي يادآور SR-71 ميباشد نام Platypus بر روي آن گذاشته شد در حاليكه ناتو نام Fullback را برگزيده بود. درحاليكه Su-32FN و Su-32MF/34 اساسا از لحاظ بدنه برگرفته از T-10V-5 ميباشند اما بنا به گزارش برخي منابع تفاوتهاي زيادي در نوع ماموريتها و آوينيك دارند و بايد به طور جداگانه مورد بررسي قرار گيرند.

در يك مقايسه بين بدنه Su-32/34 با رقباي غربي،‌ Su-32/34 با 12 تن سوخت داخلي بين Boeing F-15E و F-111 از لحاظ شعاع رزمي و ميزان مهمات بارگيري شده قرار ميگيرد، همچنين ميزان چالاكي آن از F-15E كمتر اما از F-111 بيشتر و حداكثر سرعت آن از هر دو نمونه آمريكائي كمتر است اما مشابه هر دو نمونه آمريكائي داراي قابليتهاي فراوان جهت نفوذ در ارتفاع پست به مناطق حساس دشمن ( توسط رادار تعقيب عوارض زميني TFR) ميباشد. بر خلاف F-15E با غلاف LANTIRN TFR و F-111 با سيستم APQ-171 TFR، جنگنده Su-32/34 از يك رادار آرايه فازي با قابليت TFR استفاده ميبرد كه اين ايده اولين بار فقط در رادار فازي APQ-164 در B-1B بكار گرفته شده بود. ماموريتهاي اصلي جنگنده چند منظوره Su-32MF/Su-34 نفوذ به عمق مراكز حساس دشمن (در فواصل دور) و بمباران دقيق اهداف ، ايفاي نقش بازدارندگي در ميدان نبرد، پشتيباني نزديك هوائي است كه در حال حاضر اين ماموريتها را براي روسيه Su-24 و F-15E براي آمريكا و F-111براي استراليا انجام ميدهند. سيمونف در اين باره ميگويد: Su-34 قادر است با موشكهاي هدف ياب زير صوت و مافوق صوت و بمبهاي هدايت شونده، اهداف مستحكم و به خوبي استتار شده را تا فواصل 250 كيلومتر نابود سازد. كارخانه سازنده Su-34 مدعي شده است كه Su-34 براي پيروزي در درگيريهاي هوائي با F-15, F/A-18 ، Eurofighter Typhoon طراحي شده است، به نظر ميرسد روسها در حال برطرف كردن ضعف بزرگ جنگنده هاي ضربتي خود كه همانا نداشتن توان كافي و درماندن در نبردهاي هوائي است ميباشند ( Su-7/17/24، Mig-27). روسها ادعا ميكنند كه رادار آرايه فازي Leninets V-004 آنها بسيار مشابه با رادار APQ-164 است و توان توليد 15 را داراست. همچنين Su-34 در برامدگي طويل انتهائي بدنه خود مجهز به رادار ديد- عقب V005 ميباشد كه فضاي پشت سر هواپيما را بو خوبي پوشش ميدهد.

تصویر
مقايسه ظرفيت سوخت داخلي Su-32/34 با ديگر جنگنده بمب افكنها

بنا به گفته روسها. برد رادار Su-34 براي اهداف بزرگ سطحي بين 200 تا 250 كيلومتر، امكانات نقشه برداري زميني 150 كيلومتر،‌براي اهداف هوائي 90 كيلومتر است. سيستم ناوبري داخلي بوسيله يك دريافت كننده GNSS (گلوناس) همراهي ميشود. Su-32/34 مجهز به يك پنل عايق بزرگ مدور در بالاي بدنه خود ميباشد كه فقط از نظر مكان و ابعاد ميتواند يك آنتن ارتباطات ماهواره اي باشد است. Su-34 مجهز به سيستم ايمني فعال با عناصر هوشمند مصنوعي است. اين سيستم هواپيما را قادر ميسازد تا هر مانوري را در نبردهاي هوائي مديريت كند و بر بالاي 'نوك درختان' و يا در ارتفاع پست با حداكثر سرعت 1400 كيلومتر بر ساعت پرواز نمايد. Su-34 همچنين قادر به پرواز در حالت TERCOM ( عبور از موانع غير مترقبه و از ميان مناطق پدافند ضدهوائي دشمن ميباشد). واحد آويونيك مشتمل بر كامپيوترهاي پيشرفته، بردهاي حافظه، نمايش دهنده هاي چند منظوره رنگياست. datalink ديجيتالي به كار گرفته شده قادر به به هنگام سازي مختصات اهداف در هنگام پرواز و يا توسط هواپيما- به هواپيما ميباشد. ميتوان مختصات و كليه برنامه هاي لازم براي يك عمليات را از لحظه پرواز تا فرود به 2 دستگاه كامپيوتر مركزي بارگيري نمود. هواپيما به طور اتوماتيك در هر مختصات بارگيري شده يا زمان وارد اوردن ضربه به طور اتوماتيك سوئيچ ميشودو عمل مينمايد در نتيجه خلبان نيتواند دستانش آزاد باشد و يا خود را درگير ديگر مراحل عمليات نمايد. خلبان در سمت چپ و ناوبر/ اپراتور تسليحات در سمت راست مينشينند.
Datalink توسط فرمان هواپيما، ايستگاه زميني، كشتي هدايت ميشود و در صورتيكه ديد كم باشد با ارتباط ماهواره اي منطقه پوشش افزايش پيدا ميكند.


سيستم هاي محافظتي شامل يك دريافت كننده هشدار راداري، بسيار شبيه به دريافت كننده ديجيتال SPO-32 / L150 Pastel كه در Su-27/30 بكار رفته،‌ سيستم هدشدار دهنده نزديك شدن موشك، غلاف KNIRTI SPS-171 / L005S Sorbtsiya-S جمر دفاعي باند H/I (بر طبق گزارشات) مستقر در نوك بالها است. اين سيستم نمونه تكامل يافته اي از jammer توسعه داده شده براي Backfire C است. برخلاف بيشتر غلافهاي jamming غربي، اين مدل به صورت دوگانه و نگاه به جلو و عقب براي حداكثر تاثيرگذاري jamming طراحي گرديده است. Su-32MF/34به خاط ميزان سوخت بيشتر، آويونيك بسيار پيشرفته، قابليتهاي تحسين برانگيز رادار تعقيب عوارض زميني، راحتي بيشتر خدمه پرواز و ميزان مهمات بيشتر قابليت نفوذ و ضربه زدن به اهداف دشمن را ميتواند بهتر از Su-30MKI و Su-30MKK/MK2 به انجام برساند. Su-34 با مخازن سوخت استاندارد ميتواند تا 3000 كيلومتر و با مخازن سوخت كمكي تا 4000 كيلومتر را طي كند. متخصصين روسي آناليز تمام نبردهاي كوچك، درگيريهاي هوائي Supersonic، سيستمهاي ECM، جستجوهاي راداري و حرارتي و تركيب شده با موشكها را انجام داده اند. درسهاي گرفته شده از علل سقوط هاي هوائي نشاندهنده اين است سيستمهاي حفاظتي خدمه Su-34 ، چهارصد درصد موثرتر از ديگر هواپيماهاي جنگي مشابه هستند! اين جنگنده براي خدمت در 30 تا 40 سال آينده به تازگي وارد نيروي هوائي روسيه شده و بنا به گفته منابع روسي Su-34 در آينده به هيچ كشوري صادر نميشود.

مقدورات و قابليتها:

تعداد خدمه: 2
طول: 23.34 متر
فاصله دو نوك بال: 14.7 متر
ارتفاع: 6.09 متر

حداكثر مهمات قابل حمل: 8000 كيلوگرم
حداكثر سرعت در سطح دريا: 1,400 كيلومتر بر ساعت (بدون مهمات)
حداكثر سرعت در ارتفاع بالا: 1,900 كيلومتر بر ساعت (بدون مهمات)
سقف پرواز: 15000 متر (بدون مهمات و بار اضافه)
شعاع عملياتي: 100 كيلومتر
حداكثر برد (بدون سوخت گيري هوائي): 4000 كيلومتر
حداكثر زمان پرواز (بسته به خلبان): 10 ساعت
حد شتاب G (عملياتي): 9
نسبت كشش به وزن: 0.68

منابع:
Sukhoi
airware.ru
Air Power Australia


تصویر
تصويري جالب از رشد چشمگير انواع سيستمها و مقدورات در Su-32/34
تصویر
تصويري جالب از نماي برش خورده غلاف پيشرفته KNIRTI SPS-171 / L005S Sorbtsiya-S ECM
باند H/I كه به صورت جفت در نوك بالها به كار گرفته ميشوند
تصویر
پلكان مستقر در زير چرخ دماغه امكان ورود آسان را به كاكپيت فراهم ميكند
تصویر
تصویر
امكانت و مقدورات وسيع تسليحاتي Su-32/34

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
Su-34:


- هواپیمایی از خانواده مشهور فلانکر، با کد اولیه Su-27IB و نام اصلی Su-34

- از جانشینان اصلی هواپیمای سوخو 24 فنسر و Tu-23 با ترکیب نشستن خلبان Side-by-Side که تنها در هواپیماهای A-6، F-111 و Su-24 به کارگرفته شده است.

- مجهز به موشک های هوا به هوای نزدیک برد آرچر AA-11 و موشک دوربرد AA-12 برای نبرد های هوایی، مجهز به بمب های هدایت دقیق لیزری KAB-500 و بمب های هدایت ناپذیر و راکت های هوا به زمین، مجهز به Gun با خشاب تنها 180 گلوله ای و با توانایی شلیک 1500 گلوله در دقیقه

- مجهز به سیستم های تعقیب و اسکن عوارض زمین و همچنین سیستم های ممانعت کننده از برخورد به زمین در هنگام پرواز در ماموریت هایی با ارتفاع Ultra Low

- توانایی پرواز با سرعت 1 ماخ در ارتفاع دریا و 1.6 ماخ در ارتفاعات بالا، مجهز به مورتورهای پس سوز دار توربوفن AL-31F یا AL-35، مجهز به سیستم حفاظت موتور از ورود اشیای خارجی (FOD)
تصویر
هواپیمای Su-34 پس از برخاست
تصویر
سوخو34 در حال سوختگيري
تصویر
در ضمن قيمت هر فروند 35ميليون دلار گفته شده
فكر كنم قشنگترين هواپيمايي كه تا حالا ساخته شده


saman_777جان
من در قسمت جستجو سايت گشتم ولي چيزي پيدا نكردم

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
با تشكر.اما اين مطلب تكراريه. اين هم لينك قبلي: http://www.military.ir/modules.php?name=Forums&file=viewtopic&t=3986

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
hamed_713جان معذرت مي خوام من درجستجو سايت گشتم ولي چيزي پيدانكرده بودم

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

SU-34 FULL BACK

X5761755-6.jpg

جنگنده سوخو 34 که بر پایه جنگنده موفق سوخو27 طراحی شده است به منظور انهدام اهداف سطحی (زمینی) از قبیل اهداف کوچک و متحرک وهمچنین انجام عملیات در عمق خاک دشمن طراحی و ساخته شده است و در تمام ساعات شبانه روز و در شرایط پروازی با دید VFR و بدون دید IFR قابلیت انجام ماموریت های محوله را دارد.
یکی از ویژگی های بارز جنگنده مذکور، شکل پیکر بندی ان است که از نوع بال بالا می باشد.کارشناسان معتقدند که که در طراحی و ساخت جنگنده بمب افکن SU-34 حداکثر استفاده از طرح و شکل کلی ساختمان سازه بال و بدنه و حتی تجهیزات اصلی SU-34، حداکثر استفاده از طرح و شکل کلی ساختمان سازه بال و بدنه و حتی تجهیزات اصلی SU-27 انجام شده است. اگر بخواهیم تفاوت های عمده دو جنگنده را نسبت به هم بیان کنیم می توان به موارد زیر اشاره کرد نمود: نصب پیشبال بر روی دماغه جلویی جنگنده SU-34، تقسیم شدن فضای داخلی کابین خدمه به دو بخش ( خلبانان این جنگنده بر خلاف SU-27 در کنار یکدیگر استقرار می یابند)، افزایش ظرفیت مخازن سوخت داخلی، ایجاد تغییر در ارابه های فرود جلو و اصلی هواپیما به منظور افزایش وزن برخاست ان، نصب سامانه کنترل در دهانه های ورودی موتورها، اضافه شدن طول سازه بلند و لوله ای شکل انتهایی هواپیما به منظور کنترل و کارایی بیشتر سامانه راداری در ناحیه پشت هواپیما.
SU-34 مجهز به دو موتور توربوفن لیولکا AL-35F می باشد. بال این جنگنده از نظر طراحی سازه از نوع سگدستی (CANTILEVER) می باشد یعنی به گونه ای طراحی شده است که بدون نیاز به بند و بست و مهار کننده های خارجی، به بدنه اصلی متصل شده است. این جنگنده مجهز به دو سکان عمودی و مجموعه پیشبال، سکان افقی تمام متحرک و سامانه ارابه فرود سه چرخ می باشد. یکی از ویژگی های اساسی SU-34 از نظر ایرئدینامیکی، شکل یک پارچه و بدنه این جنگنده است، به گونه ای که بال و بدنه به صورت مشترک،نیروی برا ایجاد می نمایند، مجموعه پیشبال نصب شده در جلوی بال ، باعث افزایش کیفیت نیروی برار حاصل از بال می گردد و تاثیر فابل توجهی در بهبود و حفظ تعادل و کنترل هواپیما در زوایای حمله زیاد خواهد داشت.
thumb_img_288_15495_10.jpeg

همانطور که اشاره گردید، به منظور حفاظت از پیشرانه ها و جلوگیری از ورود اجسام خارجی مانند پرندگان، گرد و غبار، یخ، اب، سنگ، و ... به داخل انها از سامانه محافظت کننده ای در دهانه ورودی موتور ها استفاده شده است که این سامانه هم بر روی زمین و هم در حالت پرواز از دهانه های ورودی موتور ها در برابر ورود اجسام خارجی محافظت می کند. در SU-34 چهار مخزن سوخت در بدنه و دو مخزن نیز در بال ها نعبیه شده است و در صورت ضرورت، این جنگنده قادر خواهد بود به محل نماید. SU-34 مسافت 4000 کیلومتر را بدون سوخت گیری مجدد طی سه مرحله، مداومت پروازی این جنگنده تا 14000 کیلومتر افزایش خواهد یافت.
از جمله توانمندی های مهم SU-34 عبارتند از هدفگیری و به کار گیری تسلیحات و به در شرایط پرواز با دید و بدون دید، قابلیت ردیابی اهداف در طول شبانه روز و در هر شرایط اب و هوایی، شناسایی و تعیین نوع هواپیما و موشک های هوا به هوا با استفاده از سامانه هدایت موشک و به منظور انهدام هواپیما های دشمن، مجهز بودن به سامانه پادکار الکترونیکی و استفاده از ان به منظور دفاع از خود در شرایط حمله موشک های هوا به هوا یا زمین به هوا دشمن، توانایی انجام پرواز های ارتفاع پایین با تکیه بر سامانه های کنترل خودکار و غیر خودکار هواپیما در طول شبانه و در همه شرایط اب و هوایی، توانایی ایجاد هماهنگی های لازم در پرواز های گروهی با دیگر جنگنده های خودی ، به کار گیری سامانه پادکار الکترونیکی ضد تسلیحات کنترل الکترونیکی رادیویی تسلیحات زمین پایه سامانه های دفاع هوایی دشمن، جنگنده رهگیر ها، موشک های زمین به هوا و هوا به هوا، بر خورداری از سامانه های امنیتی به منظور حفظ پوشش حفظ پوشش لازم در بین هواپیما ها از نظر ارتباطات رادیویی.
تسلیحات قابل حمل توسط SU-34 عبارتند از: یک قبضه توپ 30 میلی متری GSH-310 با نواخت تیر 1500 تیر در دقیقه، قابلیت حمل تسلیحات بر روی 10 نقطه تعیین شده در زیر هواپیما، موشک های هوا به هوا برد کوتاه R-73، موشکهای هوا به هوای برد بلند RVV-AE (نام ناتو 12-AAادر) که با نام RR-77 نیز شناخته می شود. همچنین این جنگنده قادر به محل بمب های هدایت شونده و غیر هدایت شونده و راکت نیز می باشد. گفتنی است موشک های ضد رادار و موشک های کشتی دور برد KH-41 نیز از دیگر تسلیحات SU-34می باشد.

 

Su-34_Fullback_with_external_missiles.jp


همانطور که در ابتدا نیز اشاره شد، کابین SU-34طوری طراحی شده است که خلبانان می توانند در کنار یکدیگر استقرار یابند و به عبارتی می توان گفت طراحی کابین بزرگ به عنوان یکی از ویژگی های خاص این جنگنده منظور شده است. بطور کلی، کارشناسان معتقدند که طراحی کابین بزرگ و نشستن خلبان در کنار یکدیگر باعث ایجاد راحتی بیشتر خدمه ها در طی عملیات پروازی می گردد و همچنین نیازی به طراحی و قرار دادن مستقل الات دقیق پروازی برای هر یک از خلبانان نمی باشد، ضمن این که برخورداری از یک کابین مشترک دارای هوای فشرده، به خدمه اجازه می دهد که در ارتفاع بیش از 10000
متری نیازی به ماسک های اکسیژن نداشته باشند و فقط در شرایط ضروری از ماسک استفاده نمایند.
در SU-34 خلبان فرمانده در سمت چپ و کمک خلبان یا به عبارتی ناوبر یا کاربر تسلیحات در سمت راست اسقرار دارد و هر یک از انها دارای صندلی پرتاب شونده می باشند که در شرایط اضطراری و به صورت عمودی قادر به ترک هواپیما خواهند بود.
نوع صندلی پرتاب شونده مورد استفاده در این جنگنده K-36DM می باشد که از قابلیت پرتاب در شرایط صفر-صفر برخوردار است.
در طراحی کابین SU-34 به منظور انجام ماموریت های طولانی، در فضای دو صندلی، محلی برای استراحت خدمه در نظر گرفته شده، و در ضمن یک سرویس بهداشتی کوچک نیز در پشت صندلی جا سازی شده است.

 

su34_panel_02.jpg

su-34-3view.png

----------------------------------------------------
مشخصات SU-34
ماموریت هواپیما: جنگنده بمب افکن تهاجمی
تعداد خدمه: دو نفر
طول هواپیما: 34/23متر
دهنه بال:7/14 متر
ارتفاع:09/6 متر
وزن هواپیما با بار: 39000 کیلو گرم
پیشینه وزن برخاست:45100 کیلو گرم
طول باند مورد نیاز برای برخاست: 1260 متر
طول باند مورد نیاز برای نشستن: 250 متر
پیشرانه: 2 متر توربوفن لیولکا (AL-35F)
پیشینه سرعت در ارتفاع 11000 متری: 1900 کیلومتر بر ساعت (8/1ماخ)
پیشینه سرعت در ارتفاع نزدیک سطح زمین: 1400کیلومتر بر ساعت (2/1ماخ)
شعاع عملیاتی:1100 کیلومتر
برد یک نواخت:4000 کیلومتر
سقف پرواز:15000 متر
تاریخ اولین پرواز:13 اوریل1990
در خدمت: نیروی هوایی روسیه
ارزش هر فروند:36میلیون دلار

-------------------------------------------------------------
ویژگی ها:
رایانه های پیشرفته
صفحات نمایش رنگی چند کاره
تجهیزات ناوبری GPS
سامانه ارتباطی پیشرفته
برد رزمی زیاد
کابین دوسر نشینه
محافظت زرهی قوی(صفحات زرهی 17 میلیمتری)

منبع ماهنامه صنایع هوایی

  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[color=brown]ممنون دوست عزيز

در مورد SU-34 چند تا تاپيك در سايت داريم ولي از اونجايي كه مشابه هم نيستند فعلاً به بخش هواپیماهای نظامی انتقال داده ميشه تا دوستان مطالعه بفرمايند . شايد بعداً با يكي از اونا ادغام شد icon_cheesygrin [/color]

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
خسته نباشی و تشکر پایلوت جان.

درباره این جنگنده ضربتی باید گفت روسیه قصد به خدمت گیری حداقل 200 فروند از آن را تا سال 2015 دارد که احتمالا بتونن با تخصیص اعتبار لازم عملیش کنن که در اینصورت توان ضربتی روسیه علیه ناتو به میزان قابل توجهی افزایش خواهد یافت.

از توانائیهای این جنگنده میتوان به پرواز خودکار در ارتفاع پست با سرعت فرا صوت اشاره داشت و شعاع عملیاتی اون در ماموریت lo-lo-lo اعلام نشده ولی سوخوی24 با 3000 کیلوگرم تسلیحات و تانک سوخت خارجی شعاع عملیاتی 600 الی 650 کیلومتر دارد و برد نهایی آن 2750 کیلومتر است. پس میتوان انتظار داشت که سوخوی34 با برد نهایی 4000 کیلومتر و همچنین ظرفیت بارگذاری بیشتر شعاع عملیاتی بالای 800 کیلومتر در شرایط مشابه را داشته باشد.

درباره میزان حمل تسلیحات هم بطور پیشفرض 8000 کیلوگرم در نظر گرفتن که بدون مشکل امکان افزایش 50 درصدی یا حتی بیشتر را دارد و این قابلیت بواسطه تقویت زیاد ارابه فرود ممکن شده است. تنها اشکال این کار اینه که باید سوخت داخلی رو کم کنن که وزن برخواست بیش از حد مجاز نشه و برد رو کم میکنه که بخاطر امکان سوختگیری هوایی نباید مشکل بزرگی باشه. فکر کنم دوستان بدونن که مثلا وقتی میگن وزن برخواست این جنگنده 45000 کیلوگرم هست بعد پرواز میتونه مخازن سوخت رو فول لود کنه و وزن از این میزان رد میشه!

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote][color=brown]ممنون دوست عزيز

در مورد SU-34 چند تا تاپيك در سايت داريم ولي از اونجايي كه مشابه هم نيستند فعلاً به بخش هواپیماهای نظامی انتقال داده ميشه تا دوستان مطالعه بفرمايند . شايد بعداً با يكي از اونا ادغام شد icon_cheesygrin [/color][/quote]
دوست عزیز حق با شماست.
بی دقتی از من بود
جستجو رو نگاه کردم و صفحه اول چیزی پیدا نکردم،دیگه صفحه های بعدی رو نگاه نکردم.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

لطفا وارد سیستم شوید برای ارسال نظر

شما قادر خواهید بود بعد از ورود به سیستم این نظر را ترک نمایید



ورود به سیستم