mehran55

کشتار 9.5 میلیون ایرانی ظرف 2 سال !

امتیاز دادن به این موضوع:

15 ارسال ها در این موضوع

بنام خدا

با سلام به دوستان میلیتاریست عزیز

امروز توی آپارات بطور اتفاقی با این فیلم برخورد کردم.

 

توی این فیلم میگه که در خلال سالهای جنگ اول جهانی و پس از اشغال ایران توسط انگلیس و روسیه، تقریبا نیمی از جمعیت کشور ایران کشته شدند. یعنی از جمعیت 20 میلیون نفری ایران، حدود 9.5 میلیون نفر.

توی این فیلم گفته میشه که عمده این کشتار بر اثر قحطی و کمبود غلات توی سالهای اشغال ایران صورت پذیرفته.

طبق نظر کارگردان این فیلم، این قحطی و نبود نان، نه به دلیل اتفاقات طبیعی حاصل از سالهای جنگ (نیاز ارتشهای اشغالگر به آذوقه) که بر اساس یک طرح و برنامه مدون و از قبل طرح ریزی شده توسط انگلستان صورت پذیرفته و کارگردان به واقع مدعی این هست که این کشتار در قالب یک فرمول نسل کشی سازمان یافته اجرا شده.

 

من این تاپیک رو ایجاد کردم تا نظر دوستان در مورد موارد مطرح شده توی این فیلم رو بدونیم و فضائی رو برای بررسی این موضوع توی میلیتاری  اختصاص بدیم که:

آیا به واقع در قرن بیستم، کشور ایران شاهد یک نسل کشی سازمان یافته بوده است؟

آیا کشته شدن نیمی از جمعیت کشورمون در ظرف 2 سال صحت داره؟

اگر این موضوع صحت داشته باشه، بررسی کنیم که دلیل این نسل کشی و کشتار سازمان یافته (به تعبیر امروزی ها هلوکاست) چی بوده؟

 

این هم لینک آپارت این فیلم:

 

[aparat]dbx3i[/aparat]

 

http://www.aparat.com/v/dbx3i

 

خود من هم در ادامه و بطور متناوب مستندات تاریخی اون دوره از تاریخ معاصر کشور عزیزمون رو توی این تاپیک قرار خواهم داد.

ویرایش شده در توسط PersianKing
10

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

مادر بزرگم روایت های جالب و تامل برانگیزی از قحطی اون زمان تعریف می کنه . یه سریش واقعا دل آدم رو به درد میاره . خدا می دونه از شرق تا غرب دنیا چقدر خون ریخته شد چقدر استخوان خرد شد چقدر غارت شد چند تا بچه یتیم شدن چند نفر زیر بیگاری مردن تا وجب به وجب اون بریتانیای کوفتی آباد شد 

1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

قحطی سال ۱۲۹۸–۱۲۹۶ ایران

قحطی بزرگ ۱۲۹۶ - ۱۲۹۸ هجری شمسی (۱۹۱۷ تا ۱۹۱۹ میلادی) قحطی بزرگی بود که تلفات جانی فراوانی را در ایران سبب شد.

در این دوران که مصادف با جنگ جهانی بود علی‌رغم اعلام بی طرفی در جنگ از سوی حکو مت ایران بخش‌هایی از ایران توسط نیروهای روسیه و انگلیس اشغال شده بود.

در همین زمان درگیری‌های قبیله‌ای نیز قدرت مرکزی را در ایران ضعیف کرده بود. همزمان اپیدمی آنفولانزای اسپانیائی که باعث مرگ صد میلیون نفر در سراسر جهان شد در ایران شیوع پیدا کرد. هر چند تعداد ایرانیانی که در این زمان کشته شدند محل مناقشه‌است. اما متخصصان چنین پیشنهاد می‌کنند که مجموعه‌ای از قطحی، مالاریا، آنفلوآنزا، و اعتیاد فراگیر به تریاک سبب نرخ غیر عادی مرگ و میر در ایران شده بود.

 

ژنرال دنسترویل درباره اقدام انگلیس در خرید غله در ایران می‌نویسد: «در اثر خریدهای ما قیمت غله بالاتر رفت و هر افزایش جزئی به معنای مرگ بسیاری از افراد بود» وی در تاریخ 5 می 1918 از همدان می‌نویسد: «قحطی در این جا اسفناک است... ما محصول را 40 تومان می‌خریم و امیدواریم مقداری هم کمتر از این تهیه کنیم. هر روز بسیاری می‌میرند و بسیاری نیز در حال کمک‌رسانی مرده‌اند. اکنون که برف‌ها آب شده و بهار آغاز شده است، مردم می‌روند بیرون و مثل گاو در مراتع می‌چرند». بسیاری از این مردم نگون‌بخت در حال چریدن در مراتع مرده‌اند.

 

پاره‌ای از منابع مانند محمد قلی مجد از این فراتر رفته‌اند و ادعا نموده‌اند که هیچ کشوری مانند ایران از جنگ جهانی (اول) آسیب ندیده‌است. بنوشته عباس میلانی بسیاری از دیدگاه‌های ارائه شده توسط مجد محل شک می‌باشد. در کارهای مجد، او تمایل به این داشته‌است تا منابعی گلچین کند که دیدگاه از پیش تعیین شده او را تایید کند.

 

از دیدگاه مجد بزرگترین قحطی تاریخ ایران و همچنین بزرگترین فاجعهٔ تاریخ ایران است که از حمله مغول در قرن سیزدهم میلادی نیز بسیار فراتر رفت. همانطور که اشاره شد، این واقعه یکی از مصائب بزرگ تاریخ ایران است که درباره آن مطالب اندکی نوشته شده و حتی کمترشناخته شده‌است. از دیدگاه مجد در این قحطی نزدیک به ۴۰٪ (در برخی دیگر از منابع ۲۵ درصد) از جمعیت ایران به سبب گرسنگی و سوءتغذیه و بیماری‌های ناشی از آن نابود شدند و مجد دولت بریتانیا را به دلیل خرید گسترده غله و مواد غذائی در ایران، وارد نکردن غذا از هند و بین‌النهرین، ممانعت از ورود غذا از ایالات متحده و اتخاذ سیاست‌های مالی -از جمله نپرداختن درآمدهای نفت به ایران ، مسبب اصلی میداند.

از دیدگاه محمد قلی مجد انگلیسی‌ها تا ژوئیه ۱۹۱۸ ایران را به اشغال خود درآوردند. قرار بر این بود که نیروهای بریتانیا در مه ۱۹۲۱ ایران را ترک کنند؛ یعنی ایران در حدود سه سال و نیم در اشغال نظامی بریتانیا قرار داشت. نیروهای بریتانیا در فوریه ۱۹۲۱، از ایران رفتند.

 

میروشنیکف درباره خسارات و ویرانی‌های ایران در جنگ جهانی اول می‌نویسد: جنگ جهانی اول برای مردم ایران بداقبالی‌ها و مشقات بی‌شماری به همراه آورد. مناطق وسیعی در اثر جنگ تخریب شده، دهها هزار ایرانی دچار قحطی شدند یا پس از بیماری مردند، بسیاری زندگی خود را در اثرعملیات نظامی از دست دادند و یا خسارت دیدند. در نگاه به گذشته، حتی اکنون نیز سخت است بتوان گفت چگونه ایران می‌توانست لطمه کمتری ببیند. دفاع از تمامیت ملی در برابر دست‌اندازی‌های قدرتهای بزرگ که هر کدام تسلط بر ایران را پاداشی در نبرد برای مستعمرات جدید و حوزه‌های نفوذ خود می‌دیدند، ناممکن بود.

احمد کسروی می‌گوید در سال ۱۳۳۶ قمری (۱۲۹۷ شمسی) جنگ جهانی در میان بود و گرانی نیز پیش آمد و می‌توان گفت یک سوم مردم از میان رفتند و در آن سال در تبریز آشکارا می‌دیدم که توانگران دست بینوایان نمی‌گرفتند و وقتی خویشان و همسایگانشان از گرسنگی می‌مردند پروا نمی‌داشتند و مردگان از بی کفنی روی زمین می‌ماندند.

 

منبع این پست : ویکی پدیا فارسی

 

http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%82%D8%AD%D8%B7%DB%8C_%D8%B3%D8%A7%D9%84_%DB%B1%DB%B2%DB%B9%DB%B8%E2%80%93%DB%B1%DB%B2%DB%B9%DB%B6_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86

 

 

انشاءالله در پستهای بعدی منابع دیگری رو هم قرار خواهم داد

ویرایش شده در توسط mehran55
7

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

سلام

با وجود آسیب شدید قحطی در زمان جنگ جهانی اول و تلفات بالای ان، من فکر نمی کنم آمار 9.5 میلیون نفر درست باشه :چون در اون زمان اکثر جمعیت ایران ساکن روستا بودن( بیشتر 80 در صد) روستایی در اون زمان معملا پول در دستش نبود که غذا بخره . بلکه آذوقه خودش را تولید میکرد. اگر هم مقداری مازاد تولید میکرد با سایر کالا ها معاوضه میکرد (مبادله پایاپای).

این قحطی بیشتر در شهرها وجود داشت . احمد شاه قاجار در خاطراتش میگه چنان گرسنگی فراوان بود که به آشپز خانه در بار دستور داده بود که غذا طبخ کنه و در خیا بانها بین محتاجین تقسیم کنند. به هر حال ، در اون دوران اوضاع بسیار وخیم بود  ، ولی شک نکنید این عدد بسیار اغراق آمیزه. چون در اون زمان آمار درستی موجود نبود و به خاطر زمان زیادی (100 سال) که گذشته وفکر نکنم کسی از اون زمان زنده مانده باشه که بشه ازش پرسید.

3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

سلام

با وجود آسیب شدید قحطی در زمان جنگ جهانی اول و تلفات بالای ان، من فکر نمی کنم آمار 9.5 میلیون نفر درست باشه :چون در اون زمان اکثر جمعیت ایران ساکن روستا بودن( بیشتر 80 در صد) روستایی در اون زمان معملا پول در دستش نبود که غذا بخره . بلکه آذوقه خودش را تولید میکرد. اگر هم مقداری مازاد تولید میکرد با سایر کالا ها معاوضه میکرد (مبادله پایاپای).

این قحطی بیشتر در شهرها وجود داشت . احمد شاه قاجار در خاطراتش میگه چنان گرسنگی فراوان بود که به آشپز خانه در بار دستور داده بود که غذا طبخ کنه و در خیا بانها بین محتاجین تقسیم کنند. به هر حال ، در اون دوران اوضاع بسیار وخیم بود  ، ولی شک نکنید این عدد بسیار اغراق آمیزه. چون در اون زمان آمار درستی موجود نبود و به خاطر زمان زیادی (100 سال) که گذشته وفکر نکنم کسی از اون زمان زنده مانده باشه که بشه ازش پرسید.

 

پدر بزرگ بنده همیشه از سالی میگه که قحطی بیداد میکرده . اتفاقا در روستا هم بودند .

میگفت ما پنج تا برادر بودیم که فقط من زنده موندم . میگفت که مردم بخاطر فشار گرسنگی از خونه و شهرشون آواره شهر های دیگه میشدن . میگفت با مادرم کنار تنور نشسته بودیم مادرم سه تا نون درس کرده بود یکی اومد گفت یکی از نونا رو به من بدین نداده بودن گفت وقتی بلند شدیم دیدیم پشت دیوار مرده و مادرم تا کلی براش گریه کرده . تو منطقه ما اون سالها به نام سال آزارو معروفه و حتی ضرب المثل هم شده !

ویرایش شده در توسط aalipoor
5

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایران در هر دو دوره جنگ های جهانی اول و دوم؛ علیرغم اعلام بی طرفی به اشغال بیگانگان در آمد و در هر دو دوره اشغال هم دچار قحطی شدید شد.

اما شدت ویرانگری و مرگ و میر در زمان جنگ جهانی اول به هیچ وجه قابل مقایسه با جنگ جهانی دوم نبود. :cry: :cry:

1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

این رفتار توسط شوروی سابق هم در قزاقستان صورت گرفت و نیمی از جمعیت این کشور را نسل کشی کردن (به کمک بستن راه رسیدن غلات به مردم و بستن راه آب برای جلوگیری از کشاورزی)

 

شک نکنید که هم آمار درسته و هم تعمد در نسل کشی بوده. فقط حافظه تاریخی ملت از یاد برده و مسایل دیگه ای هم هستن که باعث شدن که این مطلب تعمدا زیاد جلوه نکنه.

 

انگلیسیها عده ای و قشرخاصی رو در اون دوران حمایت کردن و به اونها آذوغه رسوندن و اونها هم سکوت کردن و این سکوت ادامه پیدا کرد که بخاطر حساسیت برانگیز بودن اون قشر خاص

 

از بیان اون خودداری میکنم.

 

یاعلی

4

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

سلام

دوست عزیز (جناب aalipoor)  به سال مورد نظر توجه کنید  : جنگ حهانی اول ( نبرد بزرگ) یعنی 1914 تا 1918. مگر پدر بزرگ شما چند سالشه که از اون زمان خاطره داره؟ در ضمن مشکل من با عدد 9.5 میلیون هست. این عدد برای یک کشوری که در آن زمان حد اکثر جمعیتش 25 ملیون نفر بود آنقدر زیاده که  اگر همچه تلفاتی را بده دیگه نخواهد تونست بر روی پای خودش بایسته . در واقع نسل ایرانی باید منقرض شده باشه. در ضمن به یاد داشته باشید تا قبل از نفت همیشه ایران با گرسنگی و خشکسالی و قحطی دست وپنجه نرم میکرده.این درآمد نفته که وضعیت ما رو کمی سر وسامان داده.

مطلب دیگه کشورهای استعماری  ، اینقدر به ما صدمه زدن که برای ردیف کردن جنایتهاشون دیگه نیاز به آمارهای خیالی نیست . اونهایی که این آمار سازی ها رو انجام میدن  قصدشون مقابله با  داستان تخیلی هولوکاست صهیونیستها ست .در واقع جواب دروغ رو با دروغ میخوان بدن که این حاصلش اینه که مردمی که این آمار رو میشنون به تمام واقیعیتهای  موجود دیگر در مورد دزدیها و قتل غارتی که غربی ها بر ضد ما انحام دادن بد بین میشن و فکر میکنن بقیه اش هم دروغه .

ویرایش شده در توسط rezaemamee
1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

سلام

با وجود آسیب شدید قحطی در زمان جنگ جهانی اول و تلفات بالای ان، من فکر نمی کنم آمار 9.5 میلیون نفر درست باشه :چون در اون زمان اکثر جمعیت ایران ساکن روستا بودن( بیشتر 80 در صد) روستایی در اون زمان معملا پول در دستش نبود که غذا بخره . بلکه آذوقه خودش را تولید میکرد. اگر هم مقداری مازاد تولید میکرد با سایر کالا ها معاوضه میکرد (مبادله پایاپای).

این قحطی بیشتر در شهرها وجود داشت . احمد شاه قاجار در خاطراتش میگه چنان گرسنگی فراوان بود که به آشپز خانه در بار دستور داده بود که غذا طبخ کنه و در خیا بانها بین محتاجین تقسیم کنند. به هر حال ، در اون دوران اوضاع بسیار وخیم بود  ، ولی شک نکنید این عدد بسیار اغراق آمیزه. چون در اون زمان آمار درستی موجود نبود و به خاطر زمان زیادی (100 سال) که گذشته وفکر نکنم کسی از اون زمان زنده مانده باشه که بشه ازش پرسید.

درباره قسمت اول نوشتتون:تا اونجایی که یادمه و باید دوباره بررسی کردم این نامرد ها هر چی اذوقه بوده از مردم روستا خریدن در نتیجه حتی روستایی ها هم گرسنگی خیلی سختی کشیدند.

خب 9 میلیون نبوده اصلا 5 ملیون نه اصلا 1 ملیون به نظرتون فرقی در اصل ماجرا مبنی بر هولوکاست ایرانی میکنه؟؟مجلس وقت یعنی دوره گذشته عرضه نداشت این حرف رو بزنه.

یادمه چند سال پیش مجلس فرانسه نسل کشی ارامنه رو توسط ترک ها  تایید کرد چقدر به ترکیه برخورد.صداو سیما هم که طبق معمول خوابه.

ویرایش شده در توسط bidar
2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

پدر بزرگم ((خدا همه رفته گان شما رو بیامرزه )) تعریف میکرد که از صبح میرفتن با داداشش تو صف نانوایی تا عصر بهشون یه  دونه نون میرسید

 

نون رو سریع تکه تکه میکردن تو لباس های زیرشون پنهان میکردن  تا تو راه ازشون ندزدن

 

میگفت نون ها پر شن و سنگ و که و برده چوب بود تا حجم نون زیاد بشه و مردم سیر بشن

 

یه مدت تو قم همینجوری سر کردن تا آمدن تهران ، اینجا گویا بدتر بوده میگفت زن های بودن که لباس خودشون رو از پایین میکشیدن رو سرشون ((پاها عریان)) که صورتشون معلوم نشه و میگفتن به ما  نون بدین بچم داره میمیره و ....

 

تو راه قم تا تهران هم میگفت جنازه های بود که اطراف جاده یا مرده بودن یا داشتن میمردن ، میگفت بعضی ها از شدت گرسنگی دیوانه شده بودن به آدم ها حمله میکردن که گازشون بگیرن ولی جونی نداشتن که اینکارو بکنن

 

بنده خدا همیشه تا آخر عمرش رو این حساس بود که همیشه همیشه تو خونه نون باشه اونم زیاد ، میگفت هرچی ندارین تو خونه مهم نیست نون زیاد همیشه داشته باشین ،نون رو حروم  میکردیم میکشتمون ، بنده خدا خیلی صدمه دیده بود خیلی خاطرات بد داشت

5

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

 

در ضمن مشکل من با عدد 9.5 میلیون هست. این عدد برای یک کشوری که در آن زمان حد اکثر جمعیتش 25 ملیون نفر بود آنقدر زیاده که  اگر همچه تلفاتی را بده دیگه نخواهد تونست بر روی پای خودش بایسته . در واقع نسل ایرانی باید منقرض شده باشه. در ضمن به یاد داشته باشید تا قبل از نفت همیشه ایران با گرسنگی و خشکسالی و قحطی دست وپنجه نرم میکرده.این درآمد نفته که وضعیت ما رو کمی سر وسامان داده.

اول اینکه واقعا شما تصور میکنید که این کشور 20 میلیون نفری (که تبدیل به یک کشور 11.5 میلیون نفری میشه) واقعا تا سالها بعد تونست از روی زمین بلند بشه؟ raised_eyebrow

دوم اینکه انقراض یک نسل به این سادگی ها نیست. مگه کشور آلمان که توی جنگ جهانی دوم اون همه تلفات داد، نسل مردم اش منقرض شدند؟

سوم اینکه ایران تا اواسط دوران قاجار کشور نسبتا سرسبزی بوده و اون مشکلاتی که شما میگید رو نداشته. در نظر داشته باشید که در تاریخ این سرزمین عموما یکی از واحدهای محوری ارتش ایران سواره نظام بوده. داشتن سواره نظام قدرتمند یعنی وجود سوارکاران و اسبهای فراوان و اسب هم فقط توی مراتع تغذیه میکرده.

پس اگر ایران رو سرزمین خشک و لم یزرعی بدونیم ، نبایستی که فضای کافی برای پرورش اسب های رزمی و در نتیجه ایجاد یک سواره نظام قدرتمند رو می داشت.

البته این یک مثال دم دستی بود وگرنه دلائل جغرافیائی و تاریخی متعددی رو برای عدم وجود قحطی گسترده در سالهای پیش از قرن بیستم میشه بر شمرد.

 

=====

 

این سرزمین که اهورا مزدایم به من ارزانی داشته؛ زبیا، خوب اسب و دارای مردمی نیک است. اهورا مزدا این سرزمین را ازابتلاء  خشکسالی، سپاه (دشمن) و دروغ (دیو دروغ) حفظ نماید.

کتیبه داریوش هخامنشی)

3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

پدر بزرگ بنده همیشه از سالی میگه که قحطی بیداد میکرده . اتفاقا در روستا هم بودند .

میگفت ما پنج تا برادر بودیم که فقط من زنده موندم . میگفت که مردم بخاطر فشار گرسنگی از خونه و شهرشون آواره شهر های دیگه میشدن . میگفت با مادرم کنار تنور نشسته بودیم مادرم سه تا نون درس کرده بود یکی اومد گفت یکی از نونا رو به من بدین نداده بودن گفت وقتی بلند شدیم دیدیم پشت دیوار مرده و مادرم تا کلی براش گریه کرده . تو منطقه ما اون سالها به نام سال آزارو معروفه و حتی ضرب المثل هم شده !

 

 

جالبه که خاطرات قدیمی ها همگی شبیه به هم هستن که نشون از صحت و گستردگی یکسان قحطی هست .

 

حدود 10 سال پیش پدربزرگ مرحوم بنده هم مشابه همین وقایع رو نقل میکرد . ایشون هم معتقد بود بیش از نیمی از مردم تلف شدن

3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

سلام

دوست عزیز (جناب aalipoor)  به سال مورد نظر توجه کنید  : جنگ حهانی اول ( نبرد بزرگ) یعنی 1914 تا 1918. مگر پدر بزرگ شما چند سالشه که از اون زمان خاطره داره؟

 

سلام

پدربزرگ بنده در سن 94 سالگی و 16 سال پیش فوت شد

0

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
مهمان
این موضوع نسبت به پاسخ بیشتر بسته شده است.