adelkhoje

جنگ های صلیبی و نقش ترکمانان سلجوقی

امتیاز دادن به این موضوع:

11 ارسال ها در این موضوع

یکی از منابع بسیار مهم تامین هزینه های جنگهای صلیبی، چیزی مثل زکات یا "یک دهم" اموال بود که کلیسا بر مردم سوئد تصویب کرده بود.

2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

خیلی جالب و قشنگ بود 

وقت گذاشته بودید که این قدر ارزشمند شده است

2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

خوب بود از نظر املا بهت میدم 19 بیت المقدص یعنی چی درس بنویس بیت المقدس icon_cheesygrin  :mrgreen:  icon_eek

0

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

خوب بود از نظر املا بهت میدم 19 بیت المقدص یعنی چی درس بنویس بیت المقدس icon_cheesygrin  :mrgreen:  icon_eek

 

اصلاح شد دوست عزیز ...

 

ممنون عزیزان ، امیدوارم مورد قبول باشه .... :rose:  :rose:

 

همانطور که همه شما عزیزان میدونید ترکمن ها هم مثل سایر اقوام ایران عزیز ،در کشورمون به قدرت رسیده اند و چندین حکومت را تاسیس کرده اند و نقش خودشان را در اعصار و قرون گذشته ایفا کرده اند ، شاید ایجاد همچین تاپیکی برای آشنایی با ترکمن ها مفید واقع بشه ( البته قصد دارم در تاپیک های بعدیم در مورد ترکمن ها بیشتربنویسم که این قوم چگونه در ایران به قدرت رسید و...)

ویرایش شده در توسط adelkhoje
8

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

با تشکر از اقای عدل بابت این تاپیک زیبا. من تاجایی که می دونم سلجوقیان یا سلسله های ترک دیگر را نمی توان فقط از یک نژاد ترک مثل ترکمن متصور شد. البته اطلاعات دقیقی ندارم .یک سوال دارم ایا سلجوقیان تنها از ترکمن ها بودند یا از اقوام ترک دیگر نظیر ازبک ها و قزاق ها نیز در بین انها بود؟

0

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایا سلجوقیان تنها از ترکمن ها بودند یا از اقوام ترک دیگر نظیر ازبک ها و قزاق ها نیز در بین انها بود؟

 

 

در زمان سلجوقیان ازبک ها هنوز وارد آسیای میانه نشده بودند و در دشت های سیبری زندگی میکردند

ازبک تنها بعد از حمله مغول هست که وارد آسیای میانه و ماورالنهر میشوند.

4

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

در زمان سلجوقیان ازبک ها هنوز وارد آسیای میانه نشده بودند و در دشت های سیبری زندگی میکردند

ازبک تنها بعد از حمله مغول هست که وارد آسیای میانه و ماورالنهر میشوند.

از زمان حکومت گوک ترک (ترک های اسمانی ) ترک ها در اسیای میانه بودند و شامل تمامی ترک ها (اغوز ها و اویغور ها) می شدند . به همین خاطر به نظرم می اید در امپراطوری سلجوقیان که ماورائ النهر نیز تحت سلطه انها بوده نمی توانند فقط شامل ترکمانان باشد و دیگر ترک ها نیز وجود داشته اند . و اینکه غزنویان که پیش از سلجوقیان بودند بیشتر حکومت ترک نژاد تعبیر می شود تا ترکمن من را به این فکر می برد که سلجوقیان تنها شامل ترکمن ها نمی شود. به همین خاطر باز این سوال در ذهنم باقی مانده. و در مورد ازبک ها هم فکر کنم خیلی قبل تر از حمله ی مغولان در اسیای میانه بوده اند.البته الان که نگاه میی کنم محمود غزنوی جزو مردم ازبک طبقه بندی شده . پس فکر کنم می شود نتیجه گرفت ازبک ها قبل تر از مغولان در اسیای میانه بوده اند. .

ویرایش شده در توسط shogun
-2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
چند وقتیه سرم شلوغه و وقت چندانی برای بودن در میلیتاری ندارم ولی خوب علی الحساب مثبت رو دادیم بعدا بخونیم خسته نباشی عادل جان
1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر


با تشکر از اقای عدل بابت این تاپیک زیبا. من تاجایی که می دونم سلجوقیان یا سلسله های ترک دیگر را نمی توان فقط از یک نژاد ترک مثل ترکمن متصور شد. البته اطلاعات دقیقی ندارم .یک سوال دارم ایا سلجوقیان تنها از ترکمن ها بودند یا از اقوام ترک دیگر نظیر ازبک ها و قزاق ها نیز در بین انها بود؟

 

img52c5214f7720c.jpg

thumb_images~0.jpg

 

اغوزخان پدر ترکمن ها یا ترک ها

 

 

درود خواهش میکنم دوست عزیز ...

 


 

نظر شما محترم ولی به طور کلی میشه ترکمن ها رو همون غز ها (اغوزها) نامید ، که این کلمه مرکب از دو بخش اوغ و اوز هست یعنی به معنی تیر و قبلیه و اوز هم هم علامت جمع است که معنی قبیله ها را می دهد، به علاوه از ازمان اوغوز خان ( پدر ترکمن ها) با پیدا شدن تیر و کمان ایل اغوز به دوشاخه بوزاق (تیر خاکستری) و اوچ اوق ( سه تیر) تقسیم شدند .

 

(قرن 8 میلادی ) نام اغوز اولین بار بر طبق کتبیه های اولیه ترکان توقوز اغوز یا 9 قبلیه ( توقوز به معنی 9 در زبان ترکمنی و ترکی هست) دانسته شده و بعد ها از قرار معلوم به 24 قبلیۀ مهم تقسیم می شده اند،اما نام ترکمن بنابر یک اعتقاد ، پس از آنگه ترکان تحت نفوز اسلام قرار گرفتند ظاهر شد.یعنی از زمانی که اغوزهای مسلمان را ترکمن نامیده اند.

 

ترکمن ها همانطور قبل از اینکه به دین مبین اسلام ایمان بیارند ، جزو اقوامی صحرا نشین ترک بودند که به همه این اقوام ترک گفته می شدند تا زمانی که اقوام اغوز از مناطق سایر اقوام ترک غربی (چون قبل از این جزو اتحادیه های اویغور بودند) به مناطق غربی تر سرزمین های خودشان یعنی سرزمین های ماوراء النهر و ایران آمدند.

 

در اواخر قرن سوم هجری ( قرن 9 میلادی) جغرافی نویسان عرب از غزان بیشتر یاد می کنند،تا قرن چهارم هجری ترک ها غز (یعنی ترکمن ها) وسعت سرزمین هاشون از شمال به دریاچۀ آرال  و از مغرب به ولاگی سفلا و دریای خزر و از شمال شرقی به بستر رود ایرتیش محدود می شده .

 

پس از رسیدن به مناطق ماوراء النهر اقوام غز در نزدیکی سمرقند مستقر می شوند و به دین اسلام مشرف می شوند و زیر نفوذ امرای وقت به زندگی خود ادامه میدن تا زمانی که بعضی از اقوام ترک های غربی (کافر) به ماوراء النهر حمله می کنند و تقاضای خراج از امرای وقت (که بعداً همین امرا به کمک ترکمن ها اقدام به ایجاد سلسله سامانیان می کنند) در این زمان رئیس قبلیه یا رهبر یا هرچیزی دیگه اغوز هابه حکام مسلمان پیشنهاد غز (جهاد در مقابل کفار ترک) میدن که با این پیشنهاد لشکریان اغوز و حکام مسلمان وقت بر علیه نیروهای مهاجم برمی خیزند و در نهایت آن ها را شکست می دهند .

 

 

 

thumb_100956963981.jpg

 

طغرل بیگ

 

 

پس از این ماجرا سامانیان اقدام به استخدام ( مقام دادن) به امرای اغوز می کنند و مناطق حکومت خودشان را وسعت می بخشند ولی همین مقام دادن و اعتماد به ترکمن ها آنها را سرانجام به نابودی کشاند و ترکمن ها یا اغوز ها را به قدرت رساند البته قبل از به قدرت رسیدن سلجوق ها این الپتکین (یکی از فرمانده های بزرگ منصور بن نوح سامانی) اقدام به سرپیچی از حاکم وقت سلسله سامانی کرد و به سوی غزنین و کابل تاخت و اولین دولت ترک در کشور عزیزمون ایران به تدریج بنیان نهاد .

 

و بعد ها در زمان سلطنت سلطان محمود غزنوی بود که با اجازه خود سلطان محمود غزنوی ، بقیه اقوام ساکن در مناطق شمالی (حدود کشور ترکمنستان فعلی ) وارد شمال شرقی ایران (ترکمن صحرا =استان گلستان+خراسان شمالی ) می شوند.و به تدریج اقدام به تشکیل سلسله سلجوقیان به بدست طغرل بیگ می کنند.

البته طغرل بیگ برای برداشتن نخستین گام ها برای ایجاد حکومتش باید آخرین حاکم سامانی یعنی اسماعیل منتصر را از میان می بردند که ازمیان نیز بردند.

 

بعد از این اقدامات طغرل با گروهی از قراخانیان اقدام به تشکیل یک اتحادیه برای مصاف با سلطان محمود غزنوی کرد ولی این اتحادیه نیز نتوانست جلوی شکست این نیروها را در مقابل محمود غزنوی بگید .و نیروهای طغرل اقدام به عقب نشینی به مناطق شمالی خراسان یعنی ترکمن صحرا کردند و در انتظار حمله دوباره در زمان مناسب شدند و برای این منظور با فرستادن پیغام برای به محمود غزنوی به ظاهر از سر اطاعت از سلطان غزنوی بر آمد.

 

 

 

270_1854_23-1.jpg

 

سلطان محمود غزنوی

 

 

 

حال در این روزگار طغرل مغز متفکر ماجراهای نظامی سلجوقیان بود.در خصوص ترکیب دسته ها باید گفت که ممکنه پیروزهای سلجوقیان(به جز شکست برابر محمود غزنوی)،گروه های دیگر غز و عناصر قبایل دیگر را که در دشت های اطراف صحراگردی می کردند ، به سوی خود جلب کرده بود.در این زمان چهار قبیله تدریجا اهمیت زیادی در بین قبال اغوز ( که قبلا گفتیم 9 قبلیه حتی به 24 قبلیه هم می رسیدند) پیدا کرده بودند ، اسمای هر چهار قبلیۀ مذکور در فهرستی که کاشغری از قبایل اغوز می به دست می دهد وجود دارد (به صورت ایوا،توگر،سلغر و افشار).قبایل مورد نظر ما در آینده نقش بسیار بزرگی را در تشکیل امپراطوری بزرگ اغوزان یعنی سلجوقیان داشتند.

 

پس از مرگ سلطان محمود ، پسرش سلطان مسعود به قدرت رسید ولی غزنویان نیز نتوانستند در مقابل قدرت اولیه روبه رشد سلجوقیان به خوبی مقاومت کنند و سرانجام درآخرین نبرد ( به نقل از بیهقی) در جنگ دندانقان به زانو در آمدند و بقایای حکومت غزنوی تنها بخش های کوچکی مثل غزنین و مرزهای شرقی افغانستان فعلی محدود شد.غز ها یا ترکمن ها برای تضعیف غزنوی ها اقدام به جنگ های مورد علاقه ی خودشان یعنی اقدام به نبردهای چریکی کردند یعنی شبیخون زدن به پادگان های خراسان ، قطع مسیر های تدارکاتی لشکریان غزنوی و حتی مسموم کردن آب چاه ها برای به هلاکت رساندن بیشتر نیروهای سپاه سلطان مسعود غزنوی و پس از این اقدامات و ضعیف شدن لشکریان غزنوی ضربه نهایی را سپاه تضعیف شده غزنوی وارد و سپاه آن ها را منهدم کردن با نابودی کامل سپاه غزنوی راه تصرف مناطق خراسان نیز همراه شد .

 

بعد از این اتفاق بود که خورشید اقبال سلجوقیان طلوع کرد و هر روز بر درخشش افزوده شد و مرو ، هرات و نیشابور را تنها در عرض دو سال ( در سال های 428 و 429 هجری) به تصرف خود در آوردند،

 

تصرف نیشابور نیز در نوع خود جالب است ، برای تصرف نیشابور طغرل برادر خود یعنی داوود(پدر سلطان آلپ ارسلان) را اعزام کرد و توانست شهر را بدون جنگ و خون ریزی فتح کند .پس از آن طغرل هم وارد نیشابور شد و بر تخت سلطان مسعود نشست ( آن موقعه شهر نیشابور یکی از شهر های مهم ایران بود به نوعی پایتخت دوم غزنویا به حساب می آمد) ، برادر طغرل یعنی داوود به او پیشنهاد داد که شهر غارت شود ولی طغرل او را از این کار منع کرد ( به خاطر ماه رمضان ) ، بعد از ماه رمضان نیز داوود دست بردار نبود ولی سرانجام طغرل با گرفتن 30 هزار دینار از مردم و و دادن آن به لشکریان ، از غارت شهر زیبای نیشابور جلوگیری کرد و بعد از آن تا مدتی طغرل دو روز در هفته را اقدام به شنیدن سخنان مردم کرد و مسائل مردم رسیدگی می کرد.

 

 

nf00204591-1.gif

 

 

بعد از استراحت نیروهای ترکمن ، گرگان و نواحی اطراف آن نیز سرانجام در سال 433 هجری به دست خود طغرل و با همراهی مراویج بن بیشو فتح شد،سپس قدرت این مناطق را به خود مرادویچ سپرد البته به شرط خطبه خواندن به نام طغرل و دادن خراج سالانه .

 

به طور کلی پس از نبرد دندانقان بود که ترکمانان اقدام به تصرف نهایی شهرها پراکنده کردند و موفق به این کار هم شدند، رهبران ترکمان سلجوقی با تصرف خراسان به شهریاری رسیدند و دیگر صرفاً روسای دسته های صحرا گردی نبودند .

 

آنان آداب گفت و گو با امیران دیگر دولت ها را فراگرفتند و آیین کشور داری رایج در کشورهای آباد را آموختند.اما حتی برای رهبران سلجوقی این فرایند کسب مسئولیت سیاسی پرزحمت بود،سلاطینی مانند طغرل، آلپ ارسلان و ملکشاه تا اندازه ای خود را با سنت پادشاهی ایرانی تطبیق داند و با گذشت ایام به زحمت از کار به دستان ایرانی خود تعالیمی فراگرفتند.

 

 

ادامه دارد ...

 

منابع :

 

 

حبیب السیر ،جلد 2،ص 354-تاریخ بخارا ،ص 127

تاریخ مردم ایران از پایان ساسانیان تا ، ص 181

سیر الملوک ،150

تاریخ بیهقی 

تاریخ ایران ،پطروشفسکی،ص 268 و 269

امپرطوری صحرا نوردان ،ص258

روضه الصفا ،جلد 4،ص 249

کامل ، جلد 16،صص 165 تا 167

ویرایش شده در توسط adelkhoje
13

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

اقای عادل ممنون. از دوستانی هم که منفی دادند حداقل دلیلشان را ذکر می کردند . فکر نمی کردم برای سوالی که مربوط به تاپیک هم باشد بعضی ها منفی می دهند!

1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

در زمان سلجوقیان ازبک ها هنوز وارد آسیای میانه نشده بودند و در دشت های سیبری زندگی میکردند

ازبک تنها بعد از حمله مغول هست که وارد آسیای میانه و ماورالنهر میشوند.

 

با سلام

ضمن  تایید فرمایش شما ، برای توضیح دقیقتر باید گفت که زبان ازبکی بازمانده زبان قراخانی است که در سده چهارم هجری  همراه با قراخانیان (آل افراسیاب ) که به سلسله سامانیان پایان دادند ، وارد ماوراء النهر شد . بعد از فتح ماوراء النهر توسط مغولان و قرار گرفتن این سرزمین در حکمرانی جغتاییان این زبان به نام جغتایی شناخته شد که از مهمترین گویندگان آن میتوان به امیر علیشیر نوایی وزیر دولت تیموری اشاره کرد . در سده دهم هجری امرای شیبانی که به نام جد ارشد خود ازبگ نامیده میشدند سرزمین ماوراء النهر را فتح کردند و نام خود را به این زبان و قوم دادند .  (همانطور که جناب stuka  اشاره کردند انها از سیبری آمده بودند و در واقع از اخلاف پسر ارشد چنگیز خان جوچی بودند ).

 

جناب آقای عادل ، از شما به خاطر زحمات فراوان و پستهای ارزشمندتان بسیار سپاسگزارم .

ویرایش شده در توسط sarbaz0sefr
2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

لطفا وارد سیستم شوید برای ارسال نظر

شما قادر خواهید بود بعد از ورود به سیستم این نظر را ترک نمایید



ورود به سیستم