Ahmad6644

ارتباطات و قراردادهای دفاعی ایران و روسیه ( خبرها ، حواشی ، تحلیل ها ، احتمالات ! و .... )

Recommended Posts

خبر جدیدی رسیده...که ظاهرا قراره رژیم صهیونیستی هم در مسابقات نظامی روسیه سال 2017 شرکت داشته باشه.....آیا ماباید انصراف بدیم (مثل ورزش)یا نه؟؟

  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
2 hours قبل , lordashrafi گفت:

خبر جدیدی رسیده...که ظاهرا قراره رژیم صهیونیستی هم در مسابقات نظامی روسیه سال 2017 شرکت داشته باشه.....آیا ماباید انصراف بدیم (مثل ورزش)یا نه؟؟

سلام

چقدر اخبار جدید و سر موقع زیاد شده اند !

خبر دارید که صندلی نمایندگان همین رژیم در سازمان ملل بغل دست صندلی نمایندگان کشورمون هست ؟! آیا دوست دارید از سازمان ملل هم انصراف بدیم( مثل ورزش)  ؟ :) 

  • Upvote 7

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
19 hours قبل , oldmagina گفت:

سلام

دوست عزیز در روابط بین الملل کلمه دوست مفهوم درستی را القا نمی کند ، چه برسد به این که دوست خوب را معنی بکنیم . در روابط بین الملل بحث در مورد منافع حاصل از هر عملکرد و نتایج آن است که برنامه های آینده را صورت می دهد. نه فقط روسیه ، بلکه هیچ کشوری در دنیای فعلی دوست کشور دیگر محسوب نمی شود. البته موضوع منافع حاصل از عملکردها در زمینه روابط بین الملل فقط به منافع مالی محدود نیست و معمولا کشورهای موفق تر آنهایی هستند که قابلیت برنامه ریزی های بلند مدت تر را دارا هستند . در کذشته روسها در این سطح برنامه ریزی موفقیتهای زیادی داشته اند ولی هیچوقت نتوانسته اند بهترین باشند. :)

در این یک مورد با شما موافق نیستم . روسها تا به حال هیچوقت و به هیچ کس اختیار استفاده از آخرین تکنولوژی هایشان را نداده اند ، حتی در دوران جنگ سرد و به نزدیکترین هم پیمانانشان . چه برسد به الان که دیگر انتفاع عقیدتی آنها هم به کنار رفته است :)

تکنولوژی روز روس ها اس 400 نیست اس 500 و گونه ای جدید که اعلان نکرده و هم اکنون در قسمت های شمال غربی روسیه نصب است 

  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

در واقع تکنولوژی روز روسها همون اس 400 هستش و نسخه اس 500 نسخه تخصصی برای مقابله با موشکهای بالستیک میباشد 

  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

در رابطه با مسابقات روسیه 2017 باید عرض کنم انصراف از این مسابقات در صورت انجام بسیار پیامد تحقیر امیزی برای خودمون داره. و به بنده ثابت میکنه سطح نیرو های ما چقدر پایین تر از دشمنه.

 

ما اگر  تو مسابقات مقابل اسرائیل شکست بخوریم که ارزوی بنده اینه بخوریم خیلی به نفع مملکته.چرا؟؟

 

1- حباب فرمانده هان ما ترکیده میشه.

2- برای عیب یابی و ترمیم ساختاری و اساسی اقدام می شود.

3- دشمن در نبرد احتمالی دسته کم گرفته نمی شود.

4- به فکر تکنولوژی روز می افتیم و مثل اون فرمانده  در خوزستان نمیگیم گردان ما به تی 90 و کرار نیاز نداره و تی 72 و تی 55 بسیار بهتر و موثر تره.

 

 

 

ویرایش شده در توسط MA5
  • Upvote 13
  • Downvote 4

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

والا تا اونجایی که من متوجه شدم اس 400 و 500 همون اس 300 هستند و جدا از بحث موشکهاش بیشتر تو توانایی پردازش اطلاعاتشون و نحوه شیر کردن اطلاعاتشون با هم تفاوت دارن یعنی با توجه به پیشرفت علم کامپیوتر ارتقاء پیدا کردند و نمیشه گفت نسبت به هم متحول شدن 

  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
2 minutes قبل , sezar گفت:

والا تا اونجایی که من متوجه شدم اس 400 و 500 همون اس 300 هستند و جدا از بحث موشکهاش بیشتر تو توانایی پردازش اطلاعاتشون و نحوه شیر کردن اطلاعاتشون با هم تفاوت دارن یعنی با توجه به پیشرفت علم کامپیوتر ارتقاء پیدا کردند و نمیشه گفت نسبت به هم متحول شدن 

از  لحاظ  موشک که بسیار متفاوت هستند و از لحاظ رادار ها  و نحوه انتقال دیتا ها و نوع پردازش هدف ها هم متفاوت هستند.اما در کل یک بیس دارند .

 

در صورت انتقال فناوری  اس 400 به ترکیه یک شکست ننگین در روابط خارجه نیروهای مسلح ما به وجود میاد چون ما حتی اس 400 رو هم نتونستیم بخریم چه برسه انتقال فناوری.

 

اینکه مبیینید فرمانده هان میگن ما نیاز به اس 400 نداریم یک لاف نظامیه چون اس 400 تمام آپشن های اس 300 رو داره و حتی فراتر از اون دارای آپشن های بهتری است پس ایا این با عقل جور در میاد که ما خواهان امنیت بیشتر نباشیم؟گربه دستش به گوشت نمیرسه میگه تلخه.

 

ترکیه رقیب منطقه ای ایران و عضو ناتو است.حضرات میدونید که کشیدن دیوار از لحاظ سیاسی چه معنیی میده؟؟ترکیه دیوار بین مرز ما کشیده.و اصلا معلوم نیست در اینده چه رابطه ای در انتظار ماست.

 

این انتظار بی جاایی است که روسیه بخاطر ما به کسی چیزی نفروشه اما انتظار میره مسئولین با اعمال نفوذ سریعتر پدافند رو تقویت کنند و قرارداد اس 400 و اس 500 رو ببندند چون از هر لحاظ از همسایگانمون عقب هستیم و با این شرایط منطقه در صورت جنگ امکان فروپاشی از درون وجود خواهد داشت

  • Upvote 7
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ناصر جان اگه قرار باشه انتقال فناوری انجام بشه افزایش برد رادار و موشک و همینطور تشخیص دوست از دوشمن که در مدت زمان به نسبت محدود هم قابل اجرا هست البته با توجه به مراودات نظامی ترکیه با اسرائیل و آمریکا تازه اگه خودشون نتونن ما هم تور ام 1 و اس 200 رو افزایش برد دادیم . همینطور در مورد اس 300 هم میگفتند که از شبکه پدافند ما جدا هست و اینو عیب بزرگش و عدم تمایل ایران برای خرید بیشترش میدونستن ولی فکر میکنم که این موضوع هم حل شد در ایران 

  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

درسته که باور ۳۷۳در بهترین حالت مشابه اس ۳۰۰ خواهد بود اما توسعه همین سیستم بهتر از خرید اس ۴۰۰ و سالها باج خواهیروسها و اونهمه داستانه.میتونیم کمیت روبیشتر کنیم و با سرمایه گذاری کم کم به کیفیت هم برسیم.

سالها سابقه خرید تسلیحات از روسها به ما ثابت کرده تکیه به توان خودمون خیلی بهتره.

الان تو ایران انصافا تو بحث رادار و سوخت موشک و برد و اینجور چیزا پیشرفتمون عالی بوده.باقی گلوگاه ها هم با سرمایه گذاری درست بر طرف میشه.به قول خودتون بیس اس ۴۰۰ و اس ۳۰۰ مشابهه و تفاوت در برد موسکها و رادارها و هوشمندی سیستم هاست.

  • Upvote 14

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

شاید این فروش و کمک روسیه به ترک ها رو بشه در راستای تلاش روسیه برای دستو پاکردن متحد هرچند نیم بند و یا حداقل اختلاف انداختن بین متحدین غربی  هم تفسیر کرد هرچند که فکر نمی کنم با منتاژ کردن یک مجموعه کسی به تکنولوژی اون مجموعه دست پیدا کنه اما بی تاثیر هم نخواهد بود

ویرایش شده در توسط glassybox
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
8 hours قبل , sezar گفت:

ناصر جان اگه قرار باشه انتقال فناوری انجام بشه افزایش برد رادار و موشک و همینطور تشخیص دوست از دوشمن که در مدت زمان به نسبت محدود هم قابل اجرا هست البته با توجه به مراودات نظامی ترکیه با اسرائیل و آمریکا تازه اگه خودشون نتونن ما هم تور ام 1 و اس 200 رو افزایش برد دادیم . همینطور در مورد اس 300 هم میگفتند که از شبکه پدافند ما جدا هست و اینو عیب بزرگش و عدم تمایل ایران برای خرید بیشترش میدونستن ولی فکر میکنم که این موضوع هم حل شد در ایران 

ظاهرا سوتفاهم شده

جناب ناصر گفتند که ترکیه اعلام کرده IFF نصب نمی کنیم . همچنین گفتند که از قبل قرارداد نسخه پیشرفته ای از پاتریوت بسته شده ( و شاید تکمیل هم شده باشه تا حالا) و ترکیه نیاز به پدافند هوایی دیگری نداشته، بلکه این اس 400 ها بیشتر یک حرکت سیاسی ترکها و روسها بوده. بدین معنی که یک زاپاس هم برای شبکه دفاع هوایی داریم که اصلا دوست و دشمن هم نمیشناسه! یک جور تهدید اروپایی ها.

  • Upvote 5

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

لیست درخواست نظامی ایران از روسیه 

لیست نیازهای ایران عبارت است از: هواپیماهای جنگنده Su-30SM، سو-35، هواپیماهای جنگی یاک — 130، بالگردهای جنگی Mi-8 و Mi-17، تانک های T-90، سامانه ضد کشتی ساحل پرتاب باستیون Bastion مجهز به موشک های مافوق صوت "یاخونت "، کشتی های سطحی کلاس ناوچه، زیردریایی های دیزل الکتریکی و تعدادی از انواع دیگر تجهیزات نظامی.

https://ir.sputniknews.com/opinion/201904124643164-ایران-روسیه-نظامی/

ایران حسابی برنامه داشته فقط امیدوترم با این برنامه های ترامپ روسیه بازی در نیاره

  • Like 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

 

شک نکنید که به ایران اینها رو نمیده وببینید هنوز یکی دو سال از قرارداداس۴۰۰با ترکیه نگذشته که زمان بندی تحویلش رو اعلام کردند  همینطور راکت انداز توس رو به عربستان به طرفه العینی دادند به نظر من حاوی پیامی برای ایران هست روسیه کاملا جبهه خودش رو مشخص کرده اون هم تو سوریه که هر حالی که اسراییل خواسته بهش داده دیگه چه جوری به ما حالی کنه با هر کی که هست قطعا با ما نیست نمی دونم بعضیها مثل ولایتی دلشون به چی خوشه

ویرایش شده در توسط arjemandi
  • Upvote 5

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط MR9
      تسلیحات هایپرسونیک ، حوزه جدید برای رقابت
      اعطاء قرارداد توسعه جنگ افزارهای هواپایه فراصوت به لاکهید – مارتین

      واشنگتن : وزارت دفاع ایالات متحده در 13 اوت 2018  اعلام نمود که مناقصه  طراحی و توسعه دومین نمونه از تسلیحات فراصوت مورد نیاز ارتش این کشور را به ارزش 480 میلون دلار به  دپارتمان موشک و سامانه های کنترل شرکت لاکهید- مارتین اعطاء نموده است .
      خبر امضاء این قرارداد در حالی منتشر گردید که پیش از این گمانه زنی هایی در خصوص نیازمندی فوری ارتش این کشور برای طراحی و و تولید تسلیحات هوا- پایه واکنش سریع وجود داشت و گفته شده بود که پشتیبانی های لازم از برنده مناقصه نیز بخوبی انجام خواهد شد این قرارداد ، در واقع ، ایجاد بستر مناسب برای طراحی ، تست و آمادگی برای تولید مهمات واکنش سریع هواپایه (ARRW) بشمار  می آید .

      وزیر نیروی هوایی  ، هدر . ای . ویلسون در این زمینه می گوید :" ما قصد داریم تا بسرعت و با بهره گیری از بهترین فناوری در دسترس ، در کوتاه ترن بازه زمانی ممکن ، قابلیت رزم هایپرسونیک را در اختیار نیروی هوایی قرار دهیم "

      پروژه ARRW ، یکی از دو تلاش ارتش ایالات متحده  برای نمونه سازی تسلیحات ماوراء صوت است که به نیروی هوایی  در توسعه قابلیتهای رزمی کمک می کند . نیروی هوایی ارتش ایالات متحده  ، با استفاده از دسترسی های داده شده  بخش 804 از اجازه نامه FY16 قانون دفاع ملی ، مجاز است تا سرمایه گذاری لازم برای توسعه این تسلیحات تا سال 2021 را داشته باشد . این پروژه قرار است تا در شعبه اورلاندو (فلوریدا ) شرکت لاکهید- مارتین اجرا گردد و انتظار می رود تا اواخر نوامبر 2021 به نتیجه قطعی برسد .

      از سویی دیگر ، مدیران ارشد وزارت دفاع  ، آژانش دفاع موشکی ، نیروی هوایی ، نیروی دریایی ، و ارتش روز 28 ژوئن  سال جاری توافقنامه ای را بصورت مشترک به امضاء رساندند که در آن بر همکاری و توسعه فناوری مهمات هایپرسونیک سُرشی ، تاکید وجود داشت .

      ژنرال دیوید . ال . گلدفین ، رییس ستاد نیروی هوایی ، در این زمینه می گوید :
      " این تیم مشترک  برای رقابت نیازمند ایجاد چابک سازی سازمانی خواهد داشت ، مرزهای فناوری در این برنامه بطور قطع جابه جا میشود و ما می بایست سهم خود را از این رقابت جدید ، داشته باشیم "
      انعقاد این قرار داد ، به دولت اجازه می دهد تا به نیاز فوری نیروهای مسلح ، پاسخ مناسب دهد ، به همین دلیل شروع به کار این پروژه ، به فاصله 180 روز پس از امضاء تعیین شده است .

      برنامه دوم نیروی هوایی برای طراحی تسلیحات هواپایه  فراصوت ، سرمایه گذاری برروی پروژه  جنگ افزار ضربتی متعارف فراصوت (HCSW) نام دارد . در مجموع ، این دو برنامه ، قابلیتهای منحصربفردی را برای ارتش فراهم می کند ، گرچه  هرکدام ازاین دو طرح ، رویکردهای فنی متفاوتی را دنبال می کنند . چنانکه برنامه ARRW تلاشی است میان نیروی هوایی و دارپا برای توسعه فناوری که امکان ارتقاء آن وجود دارد ، در حالی که برنامه HCSW ، بیشتر بر روی استفاده از فناوری هایی که وارد دوره بلوغ خود شده ، متمرکز شده است .
      پی نوشت :
      1- در یک دهه اخیر ، مفهوم جدیدی واردسازمانهای مسلح شده و آن ، " چابک سازی " سازمان است ، طبیعتا" سازمان های به اصطلاح " تنبل" در چنین وضعیتی ، محلی از اِعراب ، نخواهند داشت .
      2- نکته جالب اینجاست که مدیریت حاضر نیروی هوایی ارتش ایالات متحده ( بعنوان متولی این دوبرنامه ) ، آنچنان به این فناوری علاقه مند شده که روی دو برنامه مشابه ، همزمان سرمایه گذاری می کند ، طبیعتا" در اینجا ( و نه الزاما"در یک سازمان قرن بیست و یکمی نظیر پنتاگون )  پول به هیچ عنوان مطرح نیست ، بلکه ، پیش فرضها ، عملکرد و آینده نگری مدیریت سازمان ، تاثیر گذار خواهد بود .
       
      صرفاً برای میلیتاری / مترجم MR9
       
    • توسط Davood
      اواخر دهه ۶۰ و اوايل دهه ۷۰ ميلادي را مي توان نقطه عطف در پيشرفت صنايع موشكي در دنيا دانست زيرا زماني بود كه به تازگي جنگ جهاني تمام شده بود و كشورهاي درگير جنگ جهاني به خوبي ضرورت وجود موشك و جنگ افزارها را درك كرده بودند و با تجربياتي كه به هنگام جنگ كسب كرده بودند توانستند به دنياي جديدي از ساخت سلاح ، موشك و هواپيما قدم بگذارند.
      يكي از اين كشورها كه همواره ابرقدرتي موشكي محسوب مي شد شوروي بود. اتحاد جماهير شوروي با فاصله اي بسيار زياد از رقباي خود در حال پيشرفت بود به خصوص در صنعت هوافضا، ولي اين پيشرفت هنگام فروپاشي اتحاد جماهير شوروي با كمتر از نصف پتانسيل گذشته ادامه يافت.
      البته بايد به اين نكته نيز توجه كنيم كه با وجود چنين فروپاشي، روسيه هنوز هم در صنعت هوافضا از برترين هاست. صنايع موشكي روسيه كه همچون يكي از زيرشاخه هاي صنعت هوافضاست به تبع آن پيشرفت زيادي داشته است. رقابت بسيار جذابي بين كشورهاي روسيه و ايالت متحده آمريكا در زمينه هوافضا وجود دارد كه شايد يكي از دلايل پيشرفت سريع اين صنعت در اين كشورها و فاصله زياد آنها با كشورهاي ديگر همين باشد.
      در ليست موشك هاي روسيه مي توان انواع و اقسام موشك ها را از قبيل موشك هاي هوا به هوا، هوا به زمين، زمين به هوا، بالستيك، اتمي، ضد ماهواره ، ضد كشتي و ضد زيردريايي را ديد. در اين ميان يكي از سري هاي بسيار قوي و با اهميت سري موشك هاي S يا S-300 را مي توان جزو سومين نسل موشك هاي زمين به هوا دانست كه پروژه ساخت و طراحي آن در دهه ۱۹۷۰ شروع شد.
      اين موشك نسبت به موشك هايي كه در زمان هاي قبلش ساخته مي شد خصوصيات متفاوتي داشت. البته تنها در سيستم پرتاب (Launch) آن از سري موشك هاي ۴۸N6 نمونه برداري شده بود كه مي توانست ميان برد يا دوربرد باشد. توسعه و گسترش موشك هاي سري S-300 از سال ۱۹۶۹ آغاز شد كه در آن زمان اين موشك ها به برد ۷۵ كيلومتري رسيده بودند.
      شركت مجرب آلماز (Almaz) مسئوليت طراحي و ساخت را براي نيروهاي زميني و شركت بوكاتف وظيفه طراحي آن را براساس نيازهاي نيروي دريايي روسيه به عهده گرفتند.
      چندي بعد براي به كمال رسيدن اين موشك ها براساس آخرين تكنولوژي هاي راكتي شركت گرونيش (Grunish) نيز به اين جمع پيوست.
      هدف ساخت پروژه، موشكي با برد بالا، سرعت بسيار زياد و قدرت مانوري مطمئن بود. اين موشك بايد كمترين زمان عكس العمل و قابليت استفاده هاي نظامي گوناگون براي حمل كلاهك هاي مختلف و داراي كمترين زمان رسيدن به هدف و نيز قابل اعتماد در زمان پرواز باشد.
      منظور از قابل اعتماد بودن اين است كه هنگام پرواز از ديد رادارها محفوظ باشد و ضد موشك ها نتوانند آن را رديابي كنند،حتي از لحاظ حفاظت اوليه اين موشك ها قرار بود كه در كانتينرهايي جاسازي شوند كه از زمان ساخت در كارخانه به بعد در همان كانتينرها بمانند و حتي سيستم پرتاب آنها نيز در خود كانتينرها تعبيه شود تا بتوانند در كمترين زمان ممكن از هر نقطه اي قابل پرتاب باشند. اين پرتاب به صورت عمودي انجام مي شود. يك لانچر قوي كه مي تواند موشك را تا ارتفاع ۲۰ متري بلند كرده و پرتاب كند. براي اين امر يك جك هيدروليك مدل ۴M330 ساختند كه با سرعت بسيار بالايي اين موشك را آماده پرتاب مي كند.
      S-300P
      يكي از اولين موشك هاي اين سريS-300P است كه به سفارش وزارت دفاع روسیه توليد شد. اين موشك مي تواند كلاهكي را به اندازه ۱۳۳ كيلوگرم با بيشينه برد ۴۷ كيلومتر حمل كند. كمترين برد آن پنج كيلومتر است و مي تواند در ارتفاع ۳۰ متري پرواز كند. سرعتش به سه كيلومتر در ثانيه مي رسد و در ۲۸ ثانيه مي تواند از خود عكس العمل نشان دهد. زمان آماده پرتاب شدنش كمتر از پنج دقيقه است.
      S-300F
      در سال ۱۹۸۴ مدل S-300F ساخته شد. مدل F در اصل موشك متناسب با نيازهاي نيروي دريايي روسيه بود كه از سيستم پرتاب ۵V55RM استفاده مي كند. سرعت آن ۴۶۸۰ كيلومتر در ساعت است و مي تواند كلاهكي به اندازه كلاهك مدل P (۱۳۳ كيلوگرم) ولي با بردي دوبرابر (حدود ۹۰ كيلومتر) را با خود حمل كند. بيشينه سرعت آن ۶۱۲۰ كيلومتر در ساعت و طول خود موشك با كلاهك ۲۵/۷ متر است.كمترين برد آن هفت كيلومتر و سقف پروازش ۲۵هزارمتر است و با سوخت جامد نيروي پيشرانش را تامين مي كند. يك سيستم راداري معروف به ريف روي آن نصب كردند كه مي تواند در يك زمان شش هدف را شناسايي كند و به آنها هجوم برد.
      S-300FM
      مدل S-300FM در سال ۱۹۹۰ ساخته شد كه باز هم مدلي براي نيروي دريايي بود. بسيار مدرن و پيشرفته بود. بيشينه سرعت آن به ۱۰ هزار كيلومتر در ساعت مي رسد، وزن آن ۱۴۸۰ كيلوگرم است و اين تفاوت بيش از هزار كيلوگرمي را مي توان در وضعيت نيروهاي پيشران اين موشك دانست. طول آن ۵/۷ متر، قطرش ۵۲/۰ متر و فاصله دوسر بالچه هاي عقب ۰۳/۱ متر است.
      برد آن ۹۰ كيلومتر است و مي تواند ۱۵۰ كيلوگرم كلاهك را با خود حمل كند. بيشينه سرعتي معادل ۷۵۶۰ كيلومتر در ساعت دارد كه در ارتفاع ۲۵ هزارمتري پرواز مي كند.
      S-300PMU
      مدل ديگر S-300PMU است. اين موشك از لحاظ ظاهري بسيار شبيه مدل FM است حتي وزنش با آن يكي است. طول آن ۹۸/۶ متر، قطرش ۴۵/۰ متر و فاصله دوسر بالش ۰۴/۱ متر است. در ارتفاع ۲۷ هزار متري پرواز مي كند و سوختش از مواد جامد تشكيل مي شود. كمترين بردش پنج كيلومتر و بيشترين برد آن ۹۰ كيلومتر است. مدل بعد در سال ۱۹۹۷ ساخته شد كه در واقع يك نمونه برداري از مدل MU بود. اين موشك MU-2 نام داشت كه از لحاظ اندازه و ابعاد دقيقاً مانند مدل قبلي بود ولي بردش به ميزان ۱۰۵ كيلومتر افزايش يافته بود يعني برد كلي آن به ۱۹۵ كيلومتر رسيد. توانايي حمل آن نيز بيشتر شده است و مي تواند ۱۸۰ كيلوگرم كلاهك را با خود حمل كند. سري ساخت اين موشك ها تا سال اخير ادامه يافت.

      Avia.ir
  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.