Ahmad6644

ارتباطات و قراردادهای دفاعی ایران و روسیه ( خبرها ، حواشی ، تحلیل ها ، احتمالات ! و .... )

Recommended Posts

درود

1- برجام از قطعنامه جداست

2- طبق قطعنامه حتی ورود فناوری و نقشه ها و طرح های تسلیحات هم غیر مجازه

3- ما به این قطعنامه پایبند نیستیم

نکته: اما در خرید دقت بسیار زیادی میشه که یه وقت این قطعنامه باعث تحریم های دوباره با بهانه ی جدید نشه

مسئله اینه حالا که برگ هسته ای از روی میز رفته کنار و روسیه داره تاقچه بالا میزاره و تمام طرح های خودمون با این شرایط حداقل 5 سال دیگه جواب میده تازه نه اونم در سطح وسیع باید چیکار کنیم؟؟؟

 

1- رفتن سراغ چینی ها (که بهتره انجام نشه چون فقط خفته و البته که اونا هم سعی میکنن امتیازات زیادی بگیرن چون معلومه دستمون زیر سنگه)

2- استفاده از پتانسیل دولت و ه.ر برای خرید از غرب اونم نه هرچیزی (اول اینکه میره که بفروشن - دوم اینکه برای این کار باید از خیلی از مواضعمون پایین بیایم و کلا 360 درجه تغییر کنیم که غیر ممکنه)

3- اتکا به داخل البته با یکسری روش خاص :

الف ) هدف قرار دادن یک نوع هواپیمای خاص (مثلا یک هواپیمای نسل 5- قاهر که البته خیلی از امکاناتش رو نمیتونیم تولید کنیم (قاهر و نسل 5 رو همینجوری مثال زدم به نظر خودم یه جنگنده نسل چهار برای الان خوبه) )

ب ) انتخاب توانایی هایی که میتوانیم از طریق مهندسی معکوس یا بازار سیاه تحیه کنیم (مثلا رادار موتور و ... که البته در بازار سیاه بشه خودشون یا طرحاشون رو پیدا کرد منظورم تعداد بالا نیستا فقط برای مهندسی معکوس)

پ ) دعوت از تمام صنعتگران و دانشگاه های عزیز کشور برای دست در دست هم دادن و ساخت قطعات مورد نیاز و مهندسی معکوس (اجتناب از محصور ساختن وزارت دفاع به صنایع خودش)

ت ) تشکیل چندین تیم قوی از اشخاص کارکشته همافر برای خط تولید

ث )شروع تولید بر اساس یک طرح (و از این پله به اون پله نپریدن)

 

شخصا طرح سوم رو ترجیه میدم...

اگر بشه :

مزایا :

1- ارتقاع سطح صنایع

2- بومی بودن تقریبی جنگنده

3- کمیت بسیار زیاد

4- هزینه تمام شده بسیار پایین برای هر جنگنده (بدون احتساب هزینه ی تحقیقات و خط تولید و....)

5- بومی بودن تجهیزات

6- هزینه بسیار پایین آموزش , اورهال و ....

7- وفور قطعات و....

8- افزایش غرور ملی و سطح اعتماد به نفس نیروهای نظامی

و......

 

معایب:

1- صرف هزینه های بسیار زیاد (اگر نتیجه بده واقعا می ارزه)

2- پیدا شدن مختلسین گرامی

3- به احتمال زیاد کیفیت کم (به دلیل عجله در تولید)

و....

 

بنظر من اگر یه این چنین طرحی با عزمی راسخ پیگیری بشه میشه تا چند سال دیگه مثلا 3 سال دیگه اولین نمونه رو تولید کرد و بعد از اون شروع به تولید و ارتقاء کرد....

 

البته این نظر من هست و خالی از اشکال نیست ....

ویرایش شده در توسط GMozafarian
  • Upvote 5

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

غرب و آمریکا و رژیم اشغالگر قدس تقریبا هرچی روس ها به ما داده اند را کامل شناسایی کرده اند و می دانند
این تجهیزات برای آنها زمانی تهدید می شود که ما روی بومی سازی آنها کار می کنیم و سیستم خودمان را که ناشناخته است تهدید می شود
یادمان نرود که روس ها در سیستم هایی که به ما می دهند تجهیزات جاسوسی نصب می کنند

این تجهیزات ولی برای متحدین غرب چون عربستان ترکیه و امارات یعنی زیرسوال رفتن هزینه هایی که کرده اند
و برای قدرت آنها تهدید است
اگرچه که در مقابل تعداد تجهیزات آنها کم است ولی موقعیت جغرافیایی ایران و ترکیب با دیگر تسلیحات ایرانی و تاکتیک های ایرانی دست آنها را برای یاوه گویی می بندد


-------------
بزرگترین نعمتی که خدا به هرکس می دهد شناخت از نقاط قوت و نقاط ضعف اش است که منجر به استفاده درست از توانایی ها و رفع ضعف هایش می شود

احسنت.. اما منظور من هم در نوشته ها تا اندازهاى همين فرمايش شما بود.. بببينيد بطور كلى هيچ كشورى در طول تاريخ تمام تكنولوژى تسليحات نظامى را در اختيار كشورى نگذاشته مگر اينكه از متحدين هم نژاد خودشون بوده باشه.. با در نظر گرفتن استعدادهاى داخلى خريدار هست كه چيزى را ميفروشند. ايران چيزى بهش فروخته يا انتقال نخواهد شد كه خودش توان ساخت اش را نداشته باشد.. به كشورهاى عربى اگر ميبينيد چيزى ميدهند علتش اينه كه كاملا استقلالى در اين زمينه نظامى ندارند.. اگر امروز ميبينيد كه درى را باز ميگذارند تنها علتش اطلاعات هست.. و كنترل بيشتر در زمينه نظامى.. مثلا امكان داره خيلى ها از اينكه ما سوخوى بخريم خوشحال باشند، اما اتفاقا مورد مشكوكى هست.. از طريق اين فروش ها سعى دارند جلوى چه كارى را بگيرند؟
اس ٣٠٠ ميخواهند بدهند؟ بعد از اينكه خودمون كارمون رسيده به جايى كه ار كيو ١٧٠ ميكشيم پايين؟ اين بازى مسخره اس٣٠٠ يا يك جك هست كه نظامى هاى ما در ساعت خنده ازش ياد ميكنند، يا اينكه ايران بدنبال چيز ديگرى هست..من فكر نمى كنم ما توانمون از اين چيزى كه هست با وارد شدن اس ٣٠٠ فرقى كنه.. ویرایش شده در توسط IP5
  • Upvote 1
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

بازدارندگی هسته ای؟!! منظور شما همون روندیه که فقط باعث تحریم و تهدید از طرف کل دنیا شده بودیم هست؟! روندی که باعث شد که امروز از طرف جزایر کمور و جیبوتیم تحقیر بشیم!!
 

 

ایران تا سال ۲۰۱۳ روابط خوب و  بعضاً راهبردی با این کشور‌ها  داشت به علاوه سودان و اریتره(البته با کومور مشکلاتی بوده از قبل از آن‌)،که همه اینها در حال حاضر در  ائتلاف ضّد یمن حضور دارند و روابط با ما را قطع و یا کاهش داده اند
 

تا سال ۲۰۱۳ ایران با برخی‌ از اینها حتا همکاری نظامی داشت..از جمله همکاری جیبوتی با ناو گروه‌های نظامی ایران در خلیج عدن،همکاری اریتره با نیروی دریای ارتش در پهلو گیری زیردریایی‌های ایران اعزامی به دریا سرخ،که یک مورد آن‌ تأیید شده است،به علاوه آموزش نیرو‌های حوثی در این کشور و اعزام آنها به یمن در سال‌های گذشته(البته این مورد تأیید نشده)
سودان هم که یکی‌ از شرکای راهبردی ایران بوده در مدت بیش از بیست سال ، با همکاری‌های گسترده نظامی،بازار برای تسلیحات ما، به علاوه  هماهنگی‌ در عبور محموله‌های سلاح ایران از خاک این کشور به مقصد غزّه

 

تمام اینها هم با وجود فشار‌های آمریکا و عربستان بوده و این کشور‌ها به رغم این فشار ها، با ایران چنین روابط نزدیکی‌ داشته اند

 

 

حتا در تابستان ۲۰۱۳ هوپیمای رئیس جمهور سودان عمر البشیر  هنگام عبور از آسمان عربستان جهت شرکت در مراسم  تحلیف آقای روحانی ،از طرف این کشور به سودان بازگردانده شد،که این اقدام باعث فراخواندن سفیر عربستان در سودان شد

 

تأکید می‌کنم که این روابط علیرغم فشار‌های شدید آمریکا و عربستان به این کشور‌ها ،حاصل شده بود

 

 

پس دلیل تحولات  منفی‌ در روابط ایران با این کشور‌ها را باید در اتفاقات بعد از تابستان ۲۰۱۳ و روی کار آمدن دولت جدید در ایران جستجو کرد

 

 

 

 

میتوان در ارتباط با مسائل مختلف نظر و تحلیل‌های متفاوتی داشت،اما اینکه چه اتفاقی و در چه زمانی‌ افتاده تفسیر پذیر نیست..اینها فکت هستند و هر تحلیل و تفسیری نمی‌تواند بدون در نظر گرفتن فکت‌ها و یا با استفاده از داده‌های غلط انجام بگیرد


 

در همین مسیر باز هم به نفت این تیغ برنده اشاره میکنم. الان برای همه وحشت عربستان از ادامه پیداکردن قیمت پایین نفت عیان شده. هرچند دارای ذخایر ارزی هم باشه باز عربستان اسیب پذیره چرا که بشدت به خارج از کشورش متکیه. بنابراین این دشمن منطقه ای رو ایران بخوبی فهمیده که میتونه کنترل کنه از طریق افزایش سریع تولید. قراردادهای نفتی که امروز بسته میشه کاملا مشخصه که به موضوع بازپس گیری سهم ما از تولید بیشتر از درصد سور مشارکت کننده دقت داره و این یعنی کار درست!

اینجاست که ایرانم هزینه میده اما در عوضش یکی از بزرگترین دشمنای منطقه ایش رو ظرف 4-5 سال به معنای واقعی ضعیف میکنه!

 

 

این مورد رو با شما موافقم

 

شبیه همین اتفاق بعد از جنگ هم به وقوع پیوست،و ایران در آن‌ زمان با رهایی از جنگ و بازسازی نسبی‌ روابط خود با غرب و شرق تولید و صادرات نفت خود را به شدت افزایش داد و علیرغم کاهش قیمت جهانی‌ نفت در آن مقطع، در آمد‌های ایران به علت افزایش تولید بیشتر شد،و البته ایران بدهی قابل توجهی‌ هم نداشت به علت بایکت جهانی‌ در زمان جنگ....بر عکس عراق با انبوهی از بدهی، به یکباره با افت شدید در آمد‌های نفتی‌ مواجه شد به علت کاهش قیمت جهانی‌ نفت و حتا افزایش تولید هم باید صرف بازپرداخت بدهی‌ها میشد...که آخر همین مشکلات منجر به اشغال کویت و بعد بدبختی خود عراق شد

ویرایش شده در توسط X-Mas
  • Upvote 7
  • Downvote 4

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

خوب کره شمالی بمب اتم داره و طبیعتا قدرت بازدارندگی هم داره، اما کم مانده مردمش به علف خوردن بیوفتن. در دنیایی که قانون جنگل حاکم هست و 5 کشوری که به دروغ و به زور به عنوان پیروز جنگ جا زده شدن و به عنوان قدرت های اتمی به رسمیت شناخته شدن، وضعیت به همین گونه هست. اگر میخواستیم بمب اتم بسازیم نباید به ان پی تی میپیوستیم. به جای اینکه رویای بمب اتم یا امکان ساخت سلاح هسته ای در سر بپرورانید، چرا تلاش نکنیم با برنامه ریزی و سرمایه گذاری مناسب (که تنها در صورت وجود یک اقتصاد پویا ممکن هست) مثل کشورهایی چون آفریقای جنوبی، سوئد، برزیل و ... نشیم که یک صنعت دفاعی با کیفیت دارند و در صورت نیاز، قدرت بازدارندگی فراوان هم دارند و اون هم بدون داشتن بمب اتمی؟

 

نکته ی جالب اینجاست که امثال شما به « واقع گرایی » توصیه می کنند ولی یک حرف آرمانی می زنند ... یک سوال چقدر طول می کشه که ما به یک اقتصاد قدرتمند برسیم (  سال، ده سال ، پانزده سال ، بیست سال ) !؟

اونوقت آیا اقتصاد ما می تونه با اون سرمایه گذاری سنگین و خرج کردن های بی ضابطه ی آمریکا ، عربستان ، شورای همکاری خلیج فارس ( یکیش دلار چاپ می کنه و بقیه شون هم ذخایر عظیم مالی دارند ) رقابت کنیم !؟

آیا یک سرمایه گذار خارجی که هر روز پالس امکان حمله ی قریب الوقوع ناتو یا شورای همکاری خلیج فارس به ایران رو حس می کنه حاضر به سرمایه گذاری سنگین و بلند مدت در ایران هست !؟

 

چین و هند زمانی تونستن سرمایه گذاری خارجی رو جذب کنند که خطر حمله ی نظامی به خاکشون برطرف شد( به لطف بمب اتم ) ...



 

در همین مسیر باز هم به نفت این تیغ برنده اشاره میکنم. الان برای همه وحشت عربستان از ادامه پیداکردن قیمت پایین نفت عیان شده. هرچند دارای ذخایر ارزی هم باشه باز عربستان اسیب پذیره چرا که بشدت به خارج از کشورش متکیه. بنابراین این دشمن منطقه ای رو ایران بخوبی فهمیده که میتونه کنترل کنه از طریق افزایش سریع تولید. قراردادهای نفتی که امروز بسته میشه کاملا مشخصه که به موضوع بازپس گیری سهم ما از تولید بیشتر از درصد سور مشارکت کننده دقت داره و این یعنی کار درست!

اینجاست که ایرانم هزینه میده اما در عوضش یکی از بزرگترین دشمنای منطقه ایش رو ظرف 4-5 سال به معنای واقعی ضعیف میکنه!

با عرض پوزش تحلیل های شما جانبدارانه و فاقد عقلانیت لازم هست ... مثلا در هفته ی گذشته بر اساس توافقی که روس ها با عربستانی ها کردند ، میزان تولید نفت ثابت شد و این باعث افزایش قیمت نفت شد ( تنها مخالف ایران بود که فشار زیادی بهش وارد شد تا بپذیره و پذیرفت ) ولی همین دیروز عربستان با بر هم زدن توافقی که خودش یکی از پیشنهاددهندگانش بود تولیدش رو افزایش داد و قیمت نفت دوباره سقوط کرد ....

نا گفته پیداست که همین حالا هم تولید عربستان بسیار بسیار بسیار زیاده و هر گونه افزایش قیمت اندکی می تونه باعث سود زیاد اونها بشه ... پس می بینید که عربستان داره سیاست های نفتی واشنگتن رو اجرا می کنه ( چون بر خلاف معمول ، این عادل الجبیر - وزیر خارجه ی عربستان - بود  که خبر افزایش تولید رو داد )...

متاسفانه دوستانی که دم از واقع گرایانه بودن می زنند ، خیلی  آرمانی صحبت می کنند ...

 

چرا به چین و هند راحت سلاح فروخته می شه ، چرا اصلا به پاکستان راحت سلاح فروخته می شه !؟ یکی از دلایلش اینه که این ها بازدارندگی هسته ای دارند .


من در اینجا یک خوش خیالی عظیم و بچگانه ای رو می بینیم که مسئولین ما بهش دچار هست ...

« هسته ای رو می دیم می ره ، به جاش با بخشی از پول های آزاد شده ، سلاح های متعارف می گیریم که بازدارندگیمون حفظ بشه » ...

 

نکته ی جالب اینجاست که وزارت خارجه با مشارکت در تصویب آخرین قطعنامه عملا دست ما رو توی پوست گردو گذاشت و تا 5 سال ما هر روز باید خطر حمله ی نظامی رو حس کنیم ، از اونطرف هم کسی به ما سلاح نمی فروشه ...

  • Upvote 5
  • Downvote 5

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ما به اعلام کردیم که سلاح هسته ای نخواهیم ساخت اما هیچ دشمنی این گفته رو نمی پذیره و همین هم برای ایجاد ترس و بازدارندگی کفایت میکنه! همونطور که ما سال 88 یا اوایل 89 عدم ساخت سلاح رو اعلام کردیم ولی تا همین امسال که مذاکرات به نتیجه رسید , دشمن این تصمیم جمهوری اسلامی رو که صراحتا بهش اشاره شده بود نپذیرفت و برنامه هسته ایش رو چنان محدود کرد که در صورت لغو برجام و نقضش , حداقل تا یک سال نتونه به سلاح هسته ای دست پیدا کنه!

بنده علارغم صحبت از بازدارندگی هسته ای , موافق تولید سلاح هسته ای نیستم!چراکه معتقدم برای ساخت چنین سلاحی شرایطی نیاز هست که ما فعلا نداریمش و با یک جنگ محدود و بالا رفتن تهدیدات و تقابل شدید این شرایط محیا میشن! اما  داشتن ذخایر اورانیوم کافی برای ساخت چند سلاح و داشتن امکانات مورد نیاز (از تاسیسات تولید پلوتونیوم تا زنجیره های متعدد سانتریفیوژ و...)  برای ساخت سلاح هسته ای  در زمان کوتاه رو لازم می دونم! 

همین که ما در زمان افزایش تهدیدات و صف آرایی دشمن بتونیم چند سلاح هسته ای (حتی بمبی که از فانتوم و فنسر پرتاب بشه) تولید کنیم خودش برای جلوگیری از رسیدن به این سطح از تهدیدات و حمله به کشور بسیار موثر میتونه باشه.

 

اگر از محدودیت 5 ساله صحبت میشه به این دلیل هست که ما توان ساخت سلاح هسته ای و بازدارندگی هسته ایمون رو زمانی از دست دادیم که کشور در معرض تهدید هست و در آینده میتونه جبهه ای از جنوب شرقی (پاکستان) تا جنوب غربی  و حتی در مراحل بعد شمال غرب (ترکیه) شکل بگیره و ایستادن در مقابل چنین تهاجمی  با نیروی هوایی و کلا سخت افزار نظامی کهنه و فرسوده کار ساده ای نیست! باید در ازای دادن این قابلیت (توان ساخت سلاح) حداقل تحریم تسلیحاتی رو به صورت کامل برطرف میکردن و بدون مانع هم میشد مثل چند میلیارد دلار از ذخایر آزاد شده رو در این راه صرف کرد و حتی از روسیه و چین هم برای فروش سلاح تعهد گرفته میشد! اما چیزی که در واقعیت اتفاق افتاده تحریم فروش سلاح تا 5 سال و ممنوعیت 8 ساله پرتاب موشک بالستیک هست که اگر در این 5 سال تهاجمی به کشور صورت بگیره ما ابزار دفاعی لازم رو در اختیار نداریم و اگر از موشک بالستیک استفاده بشه که احتمال تحریم اقتصادی و نفتی و... وجود داره که در شرایط جنگی چنین مسئله ای واقعا مشکل بزرگی هست برای کشور.

 

ما به خودکفایی معتقدیم ولی خودکفایی در سایه امنیت و خرید زمان میتونه محقق بشه که با از دست دادن زمان حداقل باید برای خرید فکری میشد!  

 

تقریبا هر موقع که بحث ساخت سلاح هسته ای پیش میاد , در مقابل به وضعیت کره شمالی اشاره میشه! اما آیا واقعا مردم کره قبل از ساخت سلاح هسته ای وضعیت اقتصادی مناسبی داشتن و مائده آسمانی براشون نازل میشد و بعد از ساخت سلاح از این نعمت محروم شدن؟ 

کره شمالی از سال 1953 تحت تحریم اقتصادی قرار داشت و آزمایش سال 2006 موجب شد که حداقل مذاکره ای برای رفع تحریم های اقتصادی شکل بگیره! پس سلاح هسته ای ذاتا فقر و سختی آفرین نیست! در واقع قدرت , امنیت و رفاه هم به دنبال خود ایجاد میکنه!هرچند شاید موقتا یک فشار اقتصادی هم ایجاد بشه!

 

 

 

"از يكسو مقامات پيونگ يانگ با آمريكا وارد مذاكره شدند. ما حصل اين مذاكرات كه با پيچيدگي ها ، سختي ها و فراز و نشيب هاي زيادي همراه بود ، توافق نامه ژنو 1994 بود. اگر چه اين توافقنامه مسائل زيادي را دربر مي گرفت اما موضوع اصلي آن اين بود كه كره شمالي از برنامه هاي هسته اي مشكوك خود دست بردارد و در مقابل آن، آمريكا و متحدينش ضمن رفع تحريم هاي اقتصادي كره شمالي كه بعد از سال 1953 وضع شده بود، همكاري هاي اقتصادي جديدي را با كره شمالي آغاز كنند ، دو تاسيسات مدرن توليد برق ( با آب سبك ) در اختيار كره شمالي قرار دهند، و سوخت مورد نياز كره شمالي را تامين نمايند"

  • Upvote 6
  • Downvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

علاوه برآن ، صرفا" بررسی  وجود این سلاح کافی نیست . بحث تولید و نگهداری اینگونه تسلیحات است که  نیاز به ایمنی و هزینه های فراوان را می طلبد که بطور مسلم با بودجه نحیف دفاعی ما ، چنین چیزی امکان ندارد .

 

 

ولی بودجه ی نحیف تر پاکستان و کره ی شمالی چنین امکانی رو دارد ...

 

توانایی های ما در سایر جنبه های دفاعی ، آنقدر هست که بدون حرکت بسمت برنامه های پرهزینه ساخت و نگهداری اینگونه سلاح ها ، بتوانیم بازدارندگی لازم را ایجاد نماییم . بنابراین دوستان ابتدا می بایست مفهوم بازدارندگی را بخوبی تجزیه و تحلیل نموده و بعد به سمت ابزارهای ایجاد بازدارندگی ( موازنه وحشت ) حرکت نمایند که یکی از آنها بحث تسلیحات غیر متعارف خواهد بود . در حقیقت خود مفهوم بازدارندگی به دو مفهوم بازدارندگی سخت افزاری و نرم  افزاری تقسیم می شود و حوزه بسیار گسترده ای است که نمی شود با یک بله یا خیر قضیه را سرهم آورد .

 

 

البته ما این هزینه ها رو از قبل پرداخت کردیم ...

ویرایش شده در توسط swordman
  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

خوب کره شمالی بمب اتم داره و طبیعتا قدرت بازدارندگی هم داره، اما کم مانده مردمش به علف خوردن بیوفتن. در دنیایی که قانون جنگل حاکم هست و 5 کشوری که به دروغ و به زور به عنوان پیروز جنگ جا زده شدن و به عنوان قدرت های اتمی به رسمیت شناخته شدن، وضعیت به همین گونه هست. اگر میخواستیم بمب اتم بسازیم نباید به ان پی تی میپیوستیم. به جای اینکه رویای بمب اتم یا امکان ساخت سلاح هسته ای در سر بپرورانید، چرا تلاش نکنیم با برنامه ریزی و سرمایه گذاری مناسب (که تنها در صورت وجود یک اقتصاد پویا ممکن هست) مثل کشورهایی چون آفریقای جنوبی، سوئد، برزیل و ... نشیم که یک صنعت دفاعی با کیفیت دارند و در صورت نیاز، قدرت بازدارندگی فراوان هم دارند و اون هم بدون داشتن بمب اتمی؟

 

کره شمالی‌ وضعیت اقتصادی نامناسبی داره،اما در این حد هم نیست،بیشترش تبلیغات منفیه...خیلی‌ از کشور‌های آسیایی و آفریقایی بمب اتم ندارند هیچ،کلا ارتش درست و حسابی‌ هم ندارند و منابع سرشار زیرزمینی هم دارند،اما به مراتب وضعیت بدتری از کره شمالی دارند

 

 

از این گذشته،ایران را نمیشه اصلا با این کشور مقایسه کرد!!!!!! ایران از نظر وسعت سرزمینی،جمعیت،منابع زیرزمینی و موقعیت ژئو استراتژیک قابل مقایسه با این کشور نیست و حتا با تحریم‌های شدید هم  هرگز به شرایط کره دچار نمی‌شود و البته اصولا ایران کشوری نیست که بشه به طور صد درصد بایکتش کرد به دلایلی که گفته شد

 

 

منظورم اینه که نیایم برای ردّ لزوم داشتن سلاح هسته‌ای مثالی بزنیم که با شرایط ایران همخوانی نداره...مثلا خود چین هم در مقطعی هم با غرب مشکل داشت و هم با شوروی و در شرایط شبهه محاصره قرار داشت،اما با تحمل مشقت بسیار خود را به جایی‌ رساند که غرب مجبور به پذیرش واقعیت و پذیرفتن چین به عنوان یک قدرت جهانی‌ شد ،و حتا سعی‌ کرد از ظرفیت چین برای به چالش کشیدن شوروی استفاده کنه ،که منجر شد به دیپلماسی پینگ پنگ و سفر نیکسون به چین

 

 

پس بهتره بگیم که سلاح هسته‌ای در حال حاضر به مصلحت ایران نیست(مسئولین و در راس آنها رهبری به این نتیجه رسیده اند)،و این   میتونه تا ۱۵،۲۰ و یا ۳۰ سال آینده هم باشه

 

اما اگر یکی‌ بیاد بگه ایران هرگز و مطلقاً  به  سمت سلاح هسته‌ای و شیمیایی و غیره   نخواهد رفت ،این حرف ضدّ تاریخی‌ خواهد بود.

 

 

از بدو ظهور بشر پیشرفت‌های فناوری که خود را در ساخت ابزار آلات جنگ نشان می‌دادند موجب برتری یا نزول جوامع بشری شده اند

 

 

در گذار از عصر حجر به عصر مس این اتفاق افتاد،از مس به برنز،از برنز به آهن...در تمام این مراحل هر قومی موفق به ارتقا فنّ آوری و به طبع مرگ آوری سلاح‌های خود شده، بر دیگران چیره شده و بر عکس هر کی‌ در جا زده در این زمینه ،منقرض شده

 

 

همین طور بعد از  اختراع منجنیق و دیگر ابزار آلات جنگی،بیا تا ورود باروت و سلاح‌های گرم اولیه،بعد توپ خانه،سپس اختراع نیترگلیچرین و از آن‌ دینامیت، سلاح‌های اتوماتیک و سلاح‌های شیمیائی و آخرش هم هسته ای.

 

 

 

در تک تک این مراحل هر کس زودتر رفته به سمت اینها و مورد استفاده قرار داده تا سالیان سال برتری خودش رو تضمین کرده،بر عکس هر کس دیرتر به اینها دست یافته تا سالیان سال در موضع ضعف قرار داشته

 

و جالبه که در خیلی از برهه‌ها بشر آن زمان از ورود چنین ابزار کشنده‌ای شوکه شده و دم از پایان جهان و این گونه مسائل زده...این رو میتونیم در نوشته‌های خیلی‌ از نویسنده‌های اروپا در قرن‌های ۱۵ و ۱۶  ببینیم با ورود سلاح گرم،و اینکه چطور از این سلاح‌ها به عنوان ابزار شیطانی نام برده اند...یا از عذاب وجدان نوبل پس از اختراع مواد منفجره لازم برای دینامیت و اینکه چگونه این را سر آغازی برای نابودی بشر می‌دانست

 

این تفکرات همیشه بوده اما تاریخ راه خودش رو رفته و همواره فنّ آوری‌ها و ابزار جدیدی آمده بسیار مرگبار تر از قبلی‌ ها

 

 

 

البته شاید گفته بشه که سلاح هسته‌ای دیگه آخرشه به علت قدرت تخریب بسیار بالا،اما اینجا بحث بازدارندگی مطرح میشه و در دنیای واقعی‌ هم همان ۵ کشوری که زودتر به این توانایی دست یافتند چند دهه هست که آقایی میکنند

 

 


این جبر تاریخه،نمیشه کاریش کرد...حالا شاید از نظر اخلاقی‌ زشت و بد به نظر بیاد...اما همینه،بشر و طبیعت و تاریخش این رو به ما یاد داده اند و هر قدر هم ما زور بزنیم که این رو تغییر بدیم و یا خودمان را با حرف‌ها و تفکرات به ظاهر زیبا گول بزنیم واقعیت تغییر نخواهد کرد.....پس چه بهتر از تاریخ و گذشتگان درس بگیریم  و از قطار عقب نیفتیم

 

و متأسفانه این قطار،یعنی‌ قطار قدرت در جهان ،سوختش همین قدرت نظامی هست(البته مسلما علمی‌،اقتصادی و غیره هم مهم هستند و اصولا اینها همه در امتداد هم قرار دارند،از هم جدا نیستند)...اما نظامی رو نمیشه نفی کرد، و هر کس هم بخواد با روشنفکر بازی این رو نفی کنه هیچی‌ از تاریخ نفهمیده

 

(البته یک وقت سؤ تفاهم نشه...منظورم شما نیستین،دارم یک بحث کلی‌ می‌کنم)

 

 

 

 

 

اما این کشور‌هایی‌ که نام بردین،بدون هیچ شکی ایران با وجود اقتصادی کم فروغ تر، اما قدرت تأثیر گذاری واقعی‌ بسیار بیشتری در امور بین المللی نسبت به این کشور‌ها دارد

 

اصولا هیچکدام از این‌کشور ها،حتا از اینها بزرگترش مثل ژاپن،ایتالیا و المان تصمیم ساز نیستند در جهان،و حتا تأثیر گذاری محدودی هم دارند(البته المان اخیرا به دلایلی ارتقا پیدا کرده و دارد  کمی‌  از این شرایط فاصله می‌گیرد)

 

 

ایران هم تأثیر گذاری بالایی‌ دارد و هم تا حدی   تصمیم ساز هم بوده،علیرغم تمام ضعف‌هایی‌ که از آن‌ سراغ داریم

 

 

البته آفریقا  جنوبی و برزیل هم در یکی‌ دو سال اخیر با مشکلات شدید اقتصادی مواجه شده اند و کلا این کشور‌ها ،به علاوه چند کشور دیگر، به صورت سیکلی وارد یک دهه و یا بیشتر رونق میشوند به همراه افزایش قدرت صنعتی و تا حدی نظامی، و در نتیجه افزایش جایگاه و پرستیژ جهانی‌(که فرق میکنه با قدرت تأثیر گذاری حقیقی‌)،اما بعد از آن‌ دچار مدت مشابهی رکود و یا انجماد اقتصادی میشوند با دنباله کاهش توان صنعتی‌،علمی‌ تحقیقاتی‌،نظامی....در دهه هفتاد میلادی هم رشد داشتند ،بعد سقوط از دهه هشتاد تا اواخر دهه نود میلادی، و باز از آغاز قرن جدید رشد و حالا دوباره سقوط....بخشی از دلایلش هم برمی‌گرده به ساختار اقتصادی این کشور ها

ویرایش شده در توسط X-Mas
  • Upvote 6
  • Downvote 5

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

@MR9

من به شما توصیه می کنم وقایع جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم و طرح های تجزیه ایران ( پس از اشغال نظامی اون رو ) مطالعه فرمائید ...

اگه بازدارندگی داشته باشیم ، بقیه ی موارد در زمین خودمون خواهد بود ، ولی اگه بازدارندگی نداشته باشیم ، امکان اشغال کشور وجود داره ...

علاوه بر این ، به در اشغال ماندن بخشی از خاک ما در سال 1368 هم فکر کنید ...

به این فکر کنید که اگه زیرساخت های صنعتی ما در حملات هوایی دشمن ( اعراب خلیج فارس و ترکیه ) از بین بره ، اونوقت مردم ما وضعشون از اینی که هست ، بدتر می شه ...

 

شما مسئله رو براساس چیزی که می خوای نتیجه گیری کنی  ، می بینی ...

ویرایش شده در توسط swordman
  • Upvote 2
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

نکته ی جالب اینجاست که امثال شما به « واقع گرایی » توصیه می کنند ولی یک حرف آرمانی می زنند ... یک سوال چقدر طول می کشه که ما به یک اقتصاد قدرتمند برسیم (  سال، ده سال ، پانزده سال ، بیست سال ) !؟

اونوقت آیا اقتصاد ما می تونه با اون سرمایه گذاری سنگین و خرج کردن های بی ضابطه ی آمریکا ، عربستان ، شورای همکاری خلیج فارس ( یکیش دلار چاپ می کنه و بقیه شون هم ذخایر عظیم مالی دارند ) رقابت کنیم !؟

آیا یک سرمایه گذار خارجی که هر روز پالس امکان حمله ی قریب الوقوع ناتو یا شورای همکاری خلیج فارس به ایران رو حس می کنه حاضر به سرمایه گذاری سنگین و بلند مدت در ایران هست !؟

 

چین و هند زمانی تونستن سرمایه گذاری خارجی رو جذب کنند که خطر حمله ی نظامی به خاکشون برطرف شد( به لطف بمب اتم ) ...


با عرض پوزش تحلیل های شما جانبدارانه و فاقد عقلانیت لازم هست ... مثلا در هفته ی گذشته بر اساس توافقی که روس ها با عربستانی ها کردند ، میزان تولید نفت ثابت شد و این باعث افزایش قیمت نفت شد ( تنها مخالف ایران بود که فشار زیادی بهش وارد شد تا بپذیره و پذیرفت ) ولی همین دیروز عربستان با بر هم زدن توافقی که خودش یکی از پیشنهاددهندگانش بود تولیدش رو افزایش داد و قیمت نفت دوباره سقوط کرد ....

نا گفته پیداست که همین حالا هم تولید عربستان بسیار بسیار بسیار زیاده و هر گونه افزایش قیمت اندکی می تونه باعث سود زیاد اونها بشه ... پس می بینید که عربستان داره سیاست های نفتی واشنگتن رو اجرا می کنه ( چون بر خلاف معمول ، این عادل الجبیر - وزیر خارجه ی عربستان - بود  که خبر افزایش تولید رو داد )...

متاسفانه دوستانی که دم از واقع گرایانه بودن می زنند ، خیلی  آرمانی صحبت می کنند ...

 

چرا به چین و هند راحت سلاح فروخته می شه ، چرا اصلا به پاکستان راحت سلاح فروخته می شه !؟ یکی از دلایلش اینه که این ها بازدارندگی هسته ای دارند .


من در اینجا یک خوش خیالی عظیم و بچگانه ای رو می بینیم که مسئولین ما بهش دچار هست ...

« هسته ای رو می دیم می ره ، به جاش با بخشی از پول های آزاد شده ، سلاح های متعارف می گیریم که بازدارندگیمون حفظ بشه » ...

 

نکته ی جالب اینجاست که وزارت خارجه با مشارکت در تصویب آخرین قطعنامه عملا دست ما رو توی پوست گردو گذاشت و تا 5 سال ما هر روز باید خطر حمله ی نظامی رو حس کنیم ، از اونطرف هم کسی به ما سلاح نمی فروشه ...

 

متاسفانه اطلاعات شما ناقصه ...

 

در باب اجلاس نفتی اخیر،ایران از ثابت نگه داشتن تولید نفت حمایت کرد اما تعهدی نداد ... این اتفاقی بود که در عمل افتاد! یک سیاست زیبا از طرف وزارت نفت. ما هم موافق وجود سقف تولید هستیم اما مقدراش رو هنوز تعیین نکردیم!! در همین زمینه برای کامل شدن اطلاعات شما در رویداد اخیر مقاله زیر رو مطالعه بفرمایید:

ایران و عراق نقشه را خراب کردند

 

قیمت نفت هم در آخرین تحول خودش باز کاهش پیدا کرد. در مورد عربستان هم این کشور به سقف تولید خودش رسیده و بیشتر از اون براش ضرر ده هست افزایش تولید (سقف تولیدش اویل تابستان امسال اتفاق افتاد)... روسیه هم همینطور. اما ایران و همینطور عراق تا سقف تولیدیشون فاصله زیاد دارند.

ایران می بایست این حرکت درست و عاقلانه رو پیش ببره. اگه تثبیت تولیدی قراره بشه باید به شرط کاهش عمده تولید عربستان باشه! (اینو وزیر نفت بارها در مصاحبه ها گفته بود که کشورهای اپک باید کاهش بدن و جای ایران در بازار رو باز کنن).

خوشبختانه در این راه ایران تنها نیست و عراق هم در زمینه فشار بر عربستان در حال حاضر در مسیر مورد نظر ما حرکت میکنه و به سرعت در حال افزایش تولیده (گفتم در حال حاضر چون در اینده ممکنه برای ما هم دردسر ساز بشه)

 

اما..

بخش بعدی از ایراداتی که صحبتهای شما وارده اینه که چین رو مثال میزنید به عنوان بازدارندگی هسته ای و نتیجه میگیرید که باعث پیشرفتش اون بوده اما برزیل و افریقای جنوبی رو نمیبینید؟! اونها که بمب اتمی نداشتند چی باعث پیشرفتشون شده؟  و پاکستانی که بمب اتمی داره در کجای اقتصاد و قدرت جهان ایستاده؟

این سیاست و عقلانیت درست اداره کنندگان چین بود که کشورشون رو به اینجا رسوندند نه بازدارندگی هسته ای!!

 

مورد اشتباه بعدی اینه گفته شد که هند و چین براحتی سلاح فروخته میشه چون هسته ای هستند!! تا جایی که میبینیم به اعراب خلیج فارس مثل اب خوردن سلاح فروخته میشه .. همینطور ترکیه ! جالب تر اینه کشورهای افریقایی هم همون قراردادهایی که هند میتونه ببنده رو براحتی منعقد میکنه!مگه کره جنوبی سلاح هسته ای داره که تمام فروشندگان سلاح رقابت میکنن و تخفیف میدند بلکه از اونا بخره!!

 

در مورد اخر اگه در تحریمها میموندیم تهدید نطامی دیگه نداشت و بقیه بهمون سلاح می فروختن؟؟ یا قرار بود با اورانیوم غنی شده دشمنا رو بترسونیم! تا جایی که یادمونه در اون زمان بود که کم کم داشت اجماع جهانی برای مقابله نظامی با ایران شکل می گرفت! نه الان....

ویرایش شده در توسط Muting
  • Upvote 7
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط MR9
      تسلیحات هایپرسونیک ، حوزه جدید برای رقابت
      اعطاء قرارداد توسعه جنگ افزارهای هواپایه فراصوت به لاکهید – مارتین

      واشنگتن : وزارت دفاع ایالات متحده در 13 اوت 2018  اعلام نمود که مناقصه  طراحی و توسعه دومین نمونه از تسلیحات فراصوت مورد نیاز ارتش این کشور را به ارزش 480 میلون دلار به  دپارتمان موشک و سامانه های کنترل شرکت لاکهید- مارتین اعطاء نموده است .
      خبر امضاء این قرارداد در حالی منتشر گردید که پیش از این گمانه زنی هایی در خصوص نیازمندی فوری ارتش این کشور برای طراحی و و تولید تسلیحات هوا- پایه واکنش سریع وجود داشت و گفته شده بود که پشتیبانی های لازم از برنده مناقصه نیز بخوبی انجام خواهد شد این قرارداد ، در واقع ، ایجاد بستر مناسب برای طراحی ، تست و آمادگی برای تولید مهمات واکنش سریع هواپایه (ARRW) بشمار  می آید .

      وزیر نیروی هوایی  ، هدر . ای . ویلسون در این زمینه می گوید :" ما قصد داریم تا بسرعت و با بهره گیری از بهترین فناوری در دسترس ، در کوتاه ترن بازه زمانی ممکن ، قابلیت رزم هایپرسونیک را در اختیار نیروی هوایی قرار دهیم "

      پروژه ARRW ، یکی از دو تلاش ارتش ایالات متحده  برای نمونه سازی تسلیحات ماوراء صوت است که به نیروی هوایی  در توسعه قابلیتهای رزمی کمک می کند . نیروی هوایی ارتش ایالات متحده  ، با استفاده از دسترسی های داده شده  بخش 804 از اجازه نامه FY16 قانون دفاع ملی ، مجاز است تا سرمایه گذاری لازم برای توسعه این تسلیحات تا سال 2021 را داشته باشد . این پروژه قرار است تا در شعبه اورلاندو (فلوریدا ) شرکت لاکهید- مارتین اجرا گردد و انتظار می رود تا اواخر نوامبر 2021 به نتیجه قطعی برسد .

      از سویی دیگر ، مدیران ارشد وزارت دفاع  ، آژانش دفاع موشکی ، نیروی هوایی ، نیروی دریایی ، و ارتش روز 28 ژوئن  سال جاری توافقنامه ای را بصورت مشترک به امضاء رساندند که در آن بر همکاری و توسعه فناوری مهمات هایپرسونیک سُرشی ، تاکید وجود داشت .

      ژنرال دیوید . ال . گلدفین ، رییس ستاد نیروی هوایی ، در این زمینه می گوید :
      " این تیم مشترک  برای رقابت نیازمند ایجاد چابک سازی سازمانی خواهد داشت ، مرزهای فناوری در این برنامه بطور قطع جابه جا میشود و ما می بایست سهم خود را از این رقابت جدید ، داشته باشیم "
      انعقاد این قرار داد ، به دولت اجازه می دهد تا به نیاز فوری نیروهای مسلح ، پاسخ مناسب دهد ، به همین دلیل شروع به کار این پروژه ، به فاصله 180 روز پس از امضاء تعیین شده است .

      برنامه دوم نیروی هوایی برای طراحی تسلیحات هواپایه  فراصوت ، سرمایه گذاری برروی پروژه  جنگ افزار ضربتی متعارف فراصوت (HCSW) نام دارد . در مجموع ، این دو برنامه ، قابلیتهای منحصربفردی را برای ارتش فراهم می کند ، گرچه  هرکدام ازاین دو طرح ، رویکردهای فنی متفاوتی را دنبال می کنند . چنانکه برنامه ARRW تلاشی است میان نیروی هوایی و دارپا برای توسعه فناوری که امکان ارتقاء آن وجود دارد ، در حالی که برنامه HCSW ، بیشتر بر روی استفاده از فناوری هایی که وارد دوره بلوغ خود شده ، متمرکز شده است .
      پی نوشت :
      1- در یک دهه اخیر ، مفهوم جدیدی واردسازمانهای مسلح شده و آن ، " چابک سازی " سازمان است ، طبیعتا" سازمان های به اصطلاح " تنبل" در چنین وضعیتی ، محلی از اِعراب ، نخواهند داشت .
      2- نکته جالب اینجاست که مدیریت حاضر نیروی هوایی ارتش ایالات متحده ( بعنوان متولی این دوبرنامه ) ، آنچنان به این فناوری علاقه مند شده که روی دو برنامه مشابه ، همزمان سرمایه گذاری می کند ، طبیعتا" در اینجا ( و نه الزاما"در یک سازمان قرن بیست و یکمی نظیر پنتاگون )  پول به هیچ عنوان مطرح نیست ، بلکه ، پیش فرضها ، عملکرد و آینده نگری مدیریت سازمان ، تاثیر گذار خواهد بود .
       
      صرفاً برای میلیتاری / مترجم MR9
       
    • توسط Davood
      اواخر دهه ۶۰ و اوايل دهه ۷۰ ميلادي را مي توان نقطه عطف در پيشرفت صنايع موشكي در دنيا دانست زيرا زماني بود كه به تازگي جنگ جهاني تمام شده بود و كشورهاي درگير جنگ جهاني به خوبي ضرورت وجود موشك و جنگ افزارها را درك كرده بودند و با تجربياتي كه به هنگام جنگ كسب كرده بودند توانستند به دنياي جديدي از ساخت سلاح ، موشك و هواپيما قدم بگذارند.
      يكي از اين كشورها كه همواره ابرقدرتي موشكي محسوب مي شد شوروي بود. اتحاد جماهير شوروي با فاصله اي بسيار زياد از رقباي خود در حال پيشرفت بود به خصوص در صنعت هوافضا، ولي اين پيشرفت هنگام فروپاشي اتحاد جماهير شوروي با كمتر از نصف پتانسيل گذشته ادامه يافت.
      البته بايد به اين نكته نيز توجه كنيم كه با وجود چنين فروپاشي، روسيه هنوز هم در صنعت هوافضا از برترين هاست. صنايع موشكي روسيه كه همچون يكي از زيرشاخه هاي صنعت هوافضاست به تبع آن پيشرفت زيادي داشته است. رقابت بسيار جذابي بين كشورهاي روسيه و ايالت متحده آمريكا در زمينه هوافضا وجود دارد كه شايد يكي از دلايل پيشرفت سريع اين صنعت در اين كشورها و فاصله زياد آنها با كشورهاي ديگر همين باشد.
      در ليست موشك هاي روسيه مي توان انواع و اقسام موشك ها را از قبيل موشك هاي هوا به هوا، هوا به زمين، زمين به هوا، بالستيك، اتمي، ضد ماهواره ، ضد كشتي و ضد زيردريايي را ديد. در اين ميان يكي از سري هاي بسيار قوي و با اهميت سري موشك هاي S يا S-300 را مي توان جزو سومين نسل موشك هاي زمين به هوا دانست كه پروژه ساخت و طراحي آن در دهه ۱۹۷۰ شروع شد.
      اين موشك نسبت به موشك هايي كه در زمان هاي قبلش ساخته مي شد خصوصيات متفاوتي داشت. البته تنها در سيستم پرتاب (Launch) آن از سري موشك هاي ۴۸N6 نمونه برداري شده بود كه مي توانست ميان برد يا دوربرد باشد. توسعه و گسترش موشك هاي سري S-300 از سال ۱۹۶۹ آغاز شد كه در آن زمان اين موشك ها به برد ۷۵ كيلومتري رسيده بودند.
      شركت مجرب آلماز (Almaz) مسئوليت طراحي و ساخت را براي نيروهاي زميني و شركت بوكاتف وظيفه طراحي آن را براساس نيازهاي نيروي دريايي روسيه به عهده گرفتند.
      چندي بعد براي به كمال رسيدن اين موشك ها براساس آخرين تكنولوژي هاي راكتي شركت گرونيش (Grunish) نيز به اين جمع پيوست.
      هدف ساخت پروژه، موشكي با برد بالا، سرعت بسيار زياد و قدرت مانوري مطمئن بود. اين موشك بايد كمترين زمان عكس العمل و قابليت استفاده هاي نظامي گوناگون براي حمل كلاهك هاي مختلف و داراي كمترين زمان رسيدن به هدف و نيز قابل اعتماد در زمان پرواز باشد.
      منظور از قابل اعتماد بودن اين است كه هنگام پرواز از ديد رادارها محفوظ باشد و ضد موشك ها نتوانند آن را رديابي كنند،حتي از لحاظ حفاظت اوليه اين موشك ها قرار بود كه در كانتينرهايي جاسازي شوند كه از زمان ساخت در كارخانه به بعد در همان كانتينرها بمانند و حتي سيستم پرتاب آنها نيز در خود كانتينرها تعبيه شود تا بتوانند در كمترين زمان ممكن از هر نقطه اي قابل پرتاب باشند. اين پرتاب به صورت عمودي انجام مي شود. يك لانچر قوي كه مي تواند موشك را تا ارتفاع ۲۰ متري بلند كرده و پرتاب كند. براي اين امر يك جك هيدروليك مدل ۴M330 ساختند كه با سرعت بسيار بالايي اين موشك را آماده پرتاب مي كند.
      S-300P
      يكي از اولين موشك هاي اين سريS-300P است كه به سفارش وزارت دفاع روسیه توليد شد. اين موشك مي تواند كلاهكي را به اندازه ۱۳۳ كيلوگرم با بيشينه برد ۴۷ كيلومتر حمل كند. كمترين برد آن پنج كيلومتر است و مي تواند در ارتفاع ۳۰ متري پرواز كند. سرعتش به سه كيلومتر در ثانيه مي رسد و در ۲۸ ثانيه مي تواند از خود عكس العمل نشان دهد. زمان آماده پرتاب شدنش كمتر از پنج دقيقه است.
      S-300F
      در سال ۱۹۸۴ مدل S-300F ساخته شد. مدل F در اصل موشك متناسب با نيازهاي نيروي دريايي روسيه بود كه از سيستم پرتاب ۵V55RM استفاده مي كند. سرعت آن ۴۶۸۰ كيلومتر در ساعت است و مي تواند كلاهكي به اندازه كلاهك مدل P (۱۳۳ كيلوگرم) ولي با بردي دوبرابر (حدود ۹۰ كيلومتر) را با خود حمل كند. بيشينه سرعت آن ۶۱۲۰ كيلومتر در ساعت و طول خود موشك با كلاهك ۲۵/۷ متر است.كمترين برد آن هفت كيلومتر و سقف پروازش ۲۵هزارمتر است و با سوخت جامد نيروي پيشرانش را تامين مي كند. يك سيستم راداري معروف به ريف روي آن نصب كردند كه مي تواند در يك زمان شش هدف را شناسايي كند و به آنها هجوم برد.
      S-300FM
      مدل S-300FM در سال ۱۹۹۰ ساخته شد كه باز هم مدلي براي نيروي دريايي بود. بسيار مدرن و پيشرفته بود. بيشينه سرعت آن به ۱۰ هزار كيلومتر در ساعت مي رسد، وزن آن ۱۴۸۰ كيلوگرم است و اين تفاوت بيش از هزار كيلوگرمي را مي توان در وضعيت نيروهاي پيشران اين موشك دانست. طول آن ۵/۷ متر، قطرش ۵۲/۰ متر و فاصله دوسر بالچه هاي عقب ۰۳/۱ متر است.
      برد آن ۹۰ كيلومتر است و مي تواند ۱۵۰ كيلوگرم كلاهك را با خود حمل كند. بيشينه سرعتي معادل ۷۵۶۰ كيلومتر در ساعت دارد كه در ارتفاع ۲۵ هزارمتري پرواز مي كند.
      S-300PMU
      مدل ديگر S-300PMU است. اين موشك از لحاظ ظاهري بسيار شبيه مدل FM است حتي وزنش با آن يكي است. طول آن ۹۸/۶ متر، قطرش ۴۵/۰ متر و فاصله دوسر بالش ۰۴/۱ متر است. در ارتفاع ۲۷ هزار متري پرواز مي كند و سوختش از مواد جامد تشكيل مي شود. كمترين بردش پنج كيلومتر و بيشترين برد آن ۹۰ كيلومتر است. مدل بعد در سال ۱۹۹۷ ساخته شد كه در واقع يك نمونه برداري از مدل MU بود. اين موشك MU-2 نام داشت كه از لحاظ اندازه و ابعاد دقيقاً مانند مدل قبلي بود ولي بردش به ميزان ۱۰۵ كيلومتر افزايش يافته بود يعني برد كلي آن به ۱۹۵ كيلومتر رسيد. توانايي حمل آن نيز بيشتر شده است و مي تواند ۱۸۰ كيلوگرم كلاهك را با خود حمل كند. سري ساخت اين موشك ها تا سال اخير ادامه يافت.

      Avia.ir
  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.