Ahmad6644

تاپیک جامع دستاوردهای پهپادی ایران (گزارش ، تحلیل ، خبر و ... )

Recommended Posts

عنوان:
انتشار به مناسبت سالروز شکار پهپاد RQ-170 آمریکا توسط نیروی هوافضای سپاه

توضیحات:
در ۱۳ آذرماه سال ۱۳۹۰ یک فروند پهپاد RQ-170 پس از ورود به فضای سرزمینی کشورمان توسط نیروی هوافضای سپاه بر روی زمین نشانده شد. در این کلیپ توضیحاتی در رابطه با نمونه های داخلی توسعه یافته از این پهپاد ارائه شده است.

تاریخ انتشار:
۱۳ آذر ۱۳۹۹

لینک آپارات:
https://aparat.com/v/09e3T

لینک یوتوب:
https://youtu.be/5PYqN6mBXiU

دسته‌بندی:
#ویدئو #عملیات #سپاه_پاسداران #نیروی_هوافضا

تگ‌ها:
#پهپاد #پدافند_هوایی #جنگ_الکترونیک #RQ170

@imaMedia_org

  • Like 1
  • Upvote 4

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

برد عملیاتی شاهد-171،  4400 کیلومتر ذکر شده.

سوال:

بدون ماهواره مشکلی برای هدایت پهپاد تو برد 4400 کیلومتری ندارن؟ با توجه به کروی بودن زمین محدودیت هدایت در حالت استاندارد بدون استفاده از ماهواره و ایستگاه های رله از مبدا چند کیلومتر می تونه باشه؟

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

به نظر از خلبان خودکار برای مسافت های دور استفاده می کند و دست بلندی برای شناسایی و مراقبت فراسرزمینی باشد . برای همین هم دارای بمب یا موشک نیست

در نسخه اصلی توانایی پرواز حدود 50000 پا را دارد که نسخه ایرانی شده حدود 38000 پا ، چرا ؟

از لحاظ مشخصات وزنی هم تفاوت هایی دارد. اهل فن کامل مقایسه کنند

درکل پیشرفت خوبی هست

ویرایش شده در توسط aliman32

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

اگر جهش را مهندسی معکوس موتور ارکیو بدونیم که تازه امسال به ثمر رسید. شاهد 171 که تولید سال 96 هست اگر اشتباه نکنم واز موتور توربوفن هم استفاده میکنه پس موتورش یک موتور غیرهمسان با خود پهپاد و از طریق واردات هست. برای همین شاید برخی مشخصه ها در اون نمونه ایرانی کاهش پیدا کرده.

باید دید در همسان سازیش با جهش بومی خودمون چقدر توان افزایش عملکرد وجود داره از اونجا که چون تولید خودمون هست دستمون برای بهینه کردن سازه و موتور هم باز هست.

  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

kv20_img_20201204_095139_225.jpg

پهپاد شاهد-۱۴۱/۱۶۱

نوع ماموریت: شناسایی/مراقبت/رزمی
نمونه ۴۰٪ با موتور پیستونی(شاهد-۱۴۱)
نمونه ۴۰٪ با موتور جت(شاهد-۱۶۱)
بیشینه برد عملیاتی: ۵۰۰ کیلومتر
مداومت پروازی: ۲ ساعت
ارتفاع پروازی: ۰ ۰ ۲۵۰ پا
پیشینه وزن برخاست: ۱۷۰ کیلوگرم
بیشینه سرعت پروازی: ۲۷۵km/h 
تسلیحات قابل حمل:۲عدد بمب(۵۰ کیلوگرم)

 a3g_img_20201204_095430_433.jpg

پهپاد شاهد-۱۹۱/شاهد۱۸۱

نوع ماموریت: شناسای/مراقبت/رزمی
نمونه ۶۰٪ با موتور پیستونی(شاهد۱۸۱ )
نمونه ۶۰٪ باموتور جت(شاهد ۱۹۱)
پیشینه برد عملیاتی: ۱۵۰۰ کیلومتر
مداومت پروازی: ۴٫۵ ساعت
ارتفاع پروازی: ۰ ۰ ۲۵۰ پا
بیشینه وزن برخاست: ۰ ۵۰ کیلوگرم 

بیشینه سرعت پروازی: ۳۵۰km/h
تسلیحات قابل حمل:۲عدد بمب(۱۰۰ کیلوگرم)
دارای دهلیز داخلی برای حمل تسلیحات

 

shw5_img_20201204_095652_601.jpg

پهپاد شاهد-۱۷۱(نمونه۱ به۱ پهپاد 170-RQ)

نوع ماموریت: شناسای / مراقبت
پیشینه برد عملیاتی: ۰ ۴۴۰ کیلومتر 
مداومت پروازی: ۱۰ ساعت
ارتفاع پروازی: ۰ ۰ ۳۶۰ پا
بیشینه وزن برخاست: ۳۰۷۰ کیلوگرم
پیشینه سرعت پروازی: ۴۶۰km/h
نوع موتور: توربوفن با توان۶۶۰۰نیوتن

 

سال 96 پهپاد شاهد171 که نمونه یک به یک پهپاد آمریکایی است ساخته می‌شود که برد عملیاتی آن 4400 کیلومتر است. این پهپاد از یک موتور توربوفن به‌عنوان قوای پیشران استفاده می‌کند و با مأموریت شناسایی و مراقبت قادر است تا ارتفاع 36000 پا اوج بگیرد و 10 ساعت به‌صورت مداوم پرواز کند. بیشینه وزن برخاست آن 3070 کیلوگرم و سرعت آن نیز 460 کیلوگرم است.

تا پیش از این بیشترین برد پهپادهای ایرانی متعلق به پهپاد شاهد129 با برد 2000 کیلومتر بود که حالا با انتشار اطلاعات برد پهپاد شاهد171 شاهد جهش بیش از دوبرابری برد پهپادهای عملیاتی ایرانی هستیم.

همچنین برای نخستین مرتبه است که از یک موتور توربوفن در پهپادهای ایرانی استفاده می‌شود که نمایانگر ورود ایران به طراحی و ساخت نسل جدیدی از موتورهای جت و پیشرانه‌های هوایی است.

 

 @ieoPARS
 @Persianpartisan
 @ieoPARSs

ویرایش شده در توسط vilayatmadar
  • Upvote 12
  • Downvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

مسئله‌ای که با عدم‌توجه به آن تقرییا باعث اشتباه مخاطبان شده، مسئله تفاوت میان برد و شعاع عملیاتی است.

عدد ۴۴۰۰ کیلومتری که برای برد پهپاد شاهد-۱۷۱ به عنوان نمونه ۱ به ۱ پهپاد RQ-170 ذکر شده، در واقع برد خطی و مستقیم آن است که در این برد می‌تواند یک مسیر بدون بازگشت را طی کند، اما در صورتی که بنا باشد به مبدا بازگردد حداکثر حدود ۲۲۰۰ کیلومتر می‌تواند برد داشته باشد.

باتوجه به اینکه این پهپاد ماموریت تجسسی داشته و از ارزش عملیاتی بالایی برخوردار است، فرضیه استفاده از آن در ماموریت های بدون بازگشت بکل منتفی می‌شود.

@iranian_defensive_power

  • Upvote 6
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
هم اکنون, vilayatmadar گفت:

مسئله‌ای که با عدم‌توجه به آن تقرییا باعث اشتباه مخاطبان شده، مسئله تفاوت میان برد و شعاع عملیاتی است.

عدد ۴۴۰۰ کیلومتری که برای برد پهپاد شاهد-۱۷۱ به عنوان نمونه ۱ به ۱ پهپاد RQ-170 ذکر شده، در واقع برد خطی و مستقیم آن است که در این برد می‌تواند یک مسیر بدون بازگشت را طی کند، اما در صورتی که بنا باشد به مبدا بازگردد حداکثر حدود ۲۲۰۰ کیلومتر می‌تواند برد داشته باشد.

باتوجه به اینکه این پهپاد ماموریت تجسسی داشته و از ارزش عملیاتی بالایی برخوردار است، فرضیه استفاده از آن در ماموریت های بدون بازگشت بکل منتفی می‌شود.

@iranian_defensive_power

نوشته برد عملیاتی ، یعنی رفت و برگشت

اگر منظورش حداکثر برد پیمایشی بوده نباید این مینوشت

  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

تو مشخصات ذکر شده که مداومت پرواز ده ساعت و حداکثر سرعت 460 کیلومتر پس 4400 کیلومتر مربوط به برد بدون بازگشت است و شعاع عملیاتی حدود 2200 کیلومتر است که در عمل با توجه به اینکه ممکن است مسیر کاملا مستقیم نباشد عدد 2000 کیلومتر صحیح تر است.

در بعضی سایت ها و کانال ها نوشته شده که ما توانایی ضربه زدن به پایگاه دیگو گارسیا را که 3800 کیلومتر با ما فاصله داریم رو پیدا کرده ایم. که به نظر من نظر درستی نیست.  حتی اگر برد بدون بازگشت و اقدام انتحاری را هم در نظر بگیریم اولا بعید است که این پهباد بتواند  بدون دیده شدن توسط رادارهای امریکایی این مسیر را طی کند دوما احتمالا توانایی حمل محمات کافی برای ضربه موثر زدن به این پایگاه را ندارد چون باید با خود حجم زیادی سوخت حمل کند سوما هدایت ان تا 3800 کیلومتر راحت نیست چون gps هم مال خود امریکایی ها است. 

 

  • Like 1
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
هم اکنون, sasasasa گفت:

تو مشخصات ذکر شده که مداومت پرواز ده ساعت و حداکثر سرعت 460 کیلومتر پس 4400 کیلومتر مربوط به برد بدون بازگشت است و شعاع عملیاتی حدود 2200 کیلومتر است که در عمل با توجه به اینکه ممکن است مسیر کاملا مستقیم نباشد عدد 2000 کیلومتر صحیح تر است.

در بعضی سایت ها و کانال ها نوشته شده که ما توانایی ضربه زدن به پایگاه دیگو گارسیا را که 3800 کیلومتر با ما فاصله داریم رو پیدا کرده ایم. که به نظر من نظر درستی نیست.  حتی اگر برد بدون بازگشت و اقدام انتحاری را هم در نظر بگیریم اولا بعید است که این پهباد بتواند  بدون دیده شدن توسط رادارهای امریکایی این مسیر را طی کند دوما احتمالا توانایی حمل محمات کافی برای ضربه موثر زدن به این پایگاه را ندارد چون باید با خود حجم زیادی سوخت حمل کند سوما هدایت ان تا 3800 کیلومتر راحت نیست چون gps هم مال خود امریکایی ها است. 

 

پهپادشاهد۱۷۱ صرفا یک پهپاد شناسایی مراقبتی هست که توان حمل مهمات نداره.......باساخته شدن موتورجهش۷۰۰به احتمال بسیار زیاد به زودی شاهد نمونه ی شناسایی رزمی این پهپاد با اندازه ای بزرگ تر و برد شاید کمی بیشتر خواهیم بود........در حال حاضر بیشترین جرم برخواست این پهپاد۳۰۷۰کیلوگرم هست که میشه در بد بینانه ترین حالت توان حمل پانصد کیلوگرم مهمات رو برای نمونه ی رزمی این پهپاد در نظر گرفت.

  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

bvki_img_20201204_134355_355.jpg

با توجه به ارقام مربوط به قدرت موتور؛ به احتمال فراوان این پهپاد از موتور توربفن جهش ۷۰۰ که به تازگی رونمایی شده استفاده میکند(شاید هم یکی از نسخه های اعلام نشده طلوع). با توجه به تراست حاصل از  موتور قوی این پهپاد میتواند به وزن برخواست ۳۰۷۰ کیلوگرم برسد. که در نتیجه این پهپاد را به یک پهپاد اطلاعاتی و شناسایی نیرومند تبدیل میکند که استفاده از اخلالگر های و سنسور های متعدد و همچنین وجود رادار سار و سامانه های کسب اطلاعات و بکارگیری بزرگتر و همچنین قوی ترین اپتیک هوایی ساخته شده ایرانی را در این پهپاد کاملا قابل انتظار دانست.
 

i35q_img_20201204_134516_524.jpg

 

به ساخت نسخه ۱۵ درصد و رادیوکنترل این پهپاد هم اشاره شده که در صورت استفاده از یک موتور با تامین مداومت پروازی بالا یک گزینه مناسب برای اجرای عملیات های انتحاری میتوان آنرا در نظر داشت.
در پایان باید گفت سری ارکیو ۱۷۰ ایرانی راهکار ارزان و سریع ایران برای گسترش نسل جدیدی از پهپاد ها در تمام یگان های پهپادی است.  این پهپاد ها جایگزین نسل های قدیمی تر همچون کرار و خانواده های پایه ابابیل و مهاجر و ... میشود. اما احتمالا ایران پهپاد های دیگری را هم به منظور قوی تر کردن توان خود در دست توسعه و تولید داشته است. که به بخشی از شواهد موجود در پست ریپلای شده اشاره شده است.
پیوست:
این مطلب مختص به کانال تجهیزات نظامی است.
@tajhizat_nezami313

ویرایش شده در توسط vilayatmadar
  • Upvote 2
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
هم اکنون, vilayatmadar گفت:

p02_img_20201204_133955_002.jpg

مطابقت اجزای پهپاد هدف قرار گرفته توسط اسرائیل با شاهد ۱۴۱
@tajhizat_nezami313

 

ضخامت بال شبیه نیست.

  • Upvote 4

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

با عرض سلام خدمت دوستان عزیز.

 

رونمایی خوبی بود، اما من اگر بودم از یک همچین چیز مهمی رونمایی نمیکردم.

 

این پرواز دسته ای پهپاد های کوچولو شاید به تنهایی خیلی چیز مهمی به نظر نیاد اما بیاید یکم دقیق تر نگاه کنیم و مصداق مصرف برای این پهپاد های کوچولو وارزان پیدا کنیم.

 

فرض کنید دشمن در خط مقدم خودش سامانه های پدافندی کوتاه برد مستقر کرده تا از نیروی زرهی، پیاده و خطوط پیشتیبانی خودش محافظت کند، مثل همین استرایکر های جدید التحویل یا پدافند های روسی مثل تور و پانتسیر و همزمان از روش اخلال ارتباطات و جنگ الکترونیک استفاده می کند. حالا شما چطور می خواهید به این خط مقدم مستحکم نفوذ کنید و آسیب هایی وارد کنید که سازمان رزم دشمن رو بر هم بزند؟؟

راه حل اینجاست: یک پهپاد از این نوع

https://defapress.ir/files/fa/news/1400/2/5/1298398_684.jpg

به محدوده مورد نظر ارسال می کنید که هیچ ارتباطی با اپراتور ندارد که دشمن با ایجاد اخلال در ارتباط ماموریت را کنسل کند و پرواز آن از قبل برنامه ریزی شده و با هوش مصنوعی عمل می کند.

سپس ۱۰ عدد از این پهپاد های کوچک 272534.jpg

که هر کدام می توانند محموله مخصوص به خود را داشته باشند، با سیکر راداری فعال یا غیر فعال یا اپتیکی یا حرارتی یا بدون سیکر، به همراه پهپاد مادر یا بعد از حضور آن در منطقه مورد نظر ارسال می کنید.

پهپاد مادر اطلاعات راداری را در منطقه جمع آوری می کند و مکان دقیق رادار یا رادار ها را به دست می آورد. از طریق ارتباط کوتاه برد و غیر قابل جمینگ با پهپاد های کوچک، و با هوش مصنوعی تعریف شده، به هرکدام با مختصات و یا اطلاعات لازم ماموریت می دهد. مثلاً برای هر هدف سه پهپاد ارسال می کند تا از سه جهت متفاوت وارد عمل بشوند.

همزمان کرار های رهگیر نیز منطقه پرواز ممنوع در آسمان ایجاد می کنند.

به این صورت پوشش پدافندی دشمن بر خط مقدم از بین خواهد رفت و حالا می توان از پرواز پهپاد ها به صورت برخط استفاده کرد و با پهپاد های رزمی و یا موشک دشمن را سرکوب کرد و شکست داد.

 

در گزارش خبری که از صدا و سیما پخش شد نکته جالب نحوه پرواز این پهپاد های کوچک بود که با چیزی مانند کش به زمین متصل شده بود و با کشیدن آن به پرواز در می آمد. فرض کنید پهپاد مادر را به پشت خطوط دشمن می فرستید و چند تیم نیروی ویژه پهپاد ها را از خط یا پشت خط مقدم به پرواز در می آورند و در اختیار پهپاد مادر قرار می دهند. 

این یکی از کاربرد های اینگونه پهپاد ها است.

البته که باید کارهای بهتر و بیشتری انجام شود اما برای این کار به روز خسته نباشید می گویم به تمامی دست اندرکاران این طرح، خداقوت عزیزان.

امیدوارم هرچه بیشتر از این نوع طرح های به روز در نیروهای مسلح مشاهده کنیم.

 

 

ویرایش شده در توسط Abed2
  • Like 1
  • Upvote 12

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط jotter
      گاهی به پهپادهای پرتاب شونده از زیردریایی
      با توجه به توان و کارایی اثبات شده زیر دریایی های پنهان کار و بومی ایران، مجهز شدن این تجهیزات به پرنده های بدون سرنشین کابوسی برای نیروهای بیگانه حاضر در منطقه خواهد بود.
      به گزارش گروه دفاع و امنیت مشرق، پرنده های بدون سرنشین در نقش های مختلف از جمله شناسایی، جاسوسی و اکتشاف، جنگ افزار های برگزیده ارتش های امروز دنیا هستند که دارای جایگاهی تسخیر ناشدنی در جنگ های مدرن می باشند.
      مزیت بدون سرنشین بودن، در کنار ویژگی های کوچکی، سبکی و ارزانی و همین طور قابلیت اطمینان پذیری بالا، به این وسایل امکان می دهد تا بیشتر از هر وسیله دیگری برای مقاصد گفته شده مناسبت داشته باشند. هر چند که پهپاد ها، در حین انجام ماموریت بسیار کارآمدند، ولی در برخی از اوقات، استفاده از آنها به دلیل بعد مسافت و همین طور بزرگی و گستردگی تاسیسات پرتاب و بازیافت و ایستگاه زمینی، مشکلاتی را پیش روی می آورد که از آن جمله می توان به آسیب پذیری تاسیسات در مقابل آتش احتمالی دشمن، ایجاد خطر برای گروه انجام عملیات و همین طور لو رفتن محل استقرار نیروهای خودی اشاره کرد. با توجه به این موضوع اگر بتوان پهپادها را به شکلی مخفیانه وکار آمد و در فاصله مناسب از دشمن دریافت و بازیافت کرد، بالا رفتن قابلیت اطمینان پذیری پیش و پس از انجام عملیات، کارایی وسیله را دو چندان خواهد ساخت و از این طرف دیگر نیروهای خودی نیز از ایمنی کافی برخوردار خوهند بود. گزینه ای که قادر است تمام این نیازمندیها را برآورده کند، واگذار کردن نقش پرتاب و بازیافت و همین طور ایستگاه کنترل زمینی به زیر دریایی هایی است که قادرند به شکلی رادار گریز وارد آب های دشمن شوند.
      در این مقاله به تلاش های صورت گرفته برای توسعه این دسته از پهپاد ها در نقاط مختلف جهان و معرفی نمونه های ساخته شده و طرح های در دست توسعه از آنها می پردازیم:

      *پهپاد تک ماو
      پژوهشگران در سال 2005موفق به تولید پهپادی شدند که با قرار گرفتن در یک لوله می تواند،از زیر دریایی های رها شده و با رسیدن به سطح آب، پرواز کند. این پروژه که با پشتیبانی نیروی دریایی ایالات متحده انجام کرفته است،توسط پژوهشگران شرکت سامانه های اسپاوار به اجرا در آمده است. این پهپاد با قرار گرفتن در یک لوله سر بسته، به کمک یک گوی شناور از عمق 40 پایی به سطح آب رسیده و شناور می شود. در داخل لوله ساز و کارری تعبیه شده است که برای پرتاب کردن پهپاد، سرعت اولیه لازم رابه آن می دهد. پرنده بدون سرنشینی که در این سامانه مورد استفاده قرار گرفته است، یک ریز پهپاد تک ماو است که بالهای آن برای امکان پذیری قرار گرفتن در داخل لوله تا می شوند. گوی شناور در سطح آب که به وسیلهی یک سیم با زیر دریایی ارتباط دارد، در نقش ایستگاه کنترل زمینی آن نیز ظاهر می شود. همین طور وظایف فرمان و کنترل را پیش از پرتاب می توان با خالی کردن هوای داخل این بویه، آن را به زیر آب کشیده و با زیر دیایی به خارج از منطقه عملیات جابه جا کرد. پرنده بدون سرنشین به کار رفته نیز پس از انجام عملیات در داخل دریا سقوط خواهد نمود.
      پهپاد تک ماو که توسط نیروهای اشغال گر امریکایی در عراق مورد استفاده قرار گرفته استف قاد به پرواز با سرعتی معادل 80 کیلونتر بر ساعت بوده و تا 30 دقیقه می تواند پرواز خودگردان انجام دهد . تک ماو توسط شرکت پژوهش های کاربردی واقع در آلبوکرک، نیومکزیکو طراحی و ساخته شده است. ویژگی های طراحی این وسیله به شکلی است که با پرتاب شدن از زیر دریایی های سرنشین دار و بدون سرنشین همخوانی خوبی دارد.

      *پهپاد اسکن ایگل
      پژوهشگران در سال 2006 نسخه ای از پهپاد اسن ایگل را طراحی کرده اند که قابلیت پرتاب شدن از هواپیما را دارد. این نسخه جدید به طوری تغییر یافته است تا بتواند از محفظه بمب هواپیماهای بمب افکن و یا زیر دریایی و همین طور از لوله اژدرمانندی زیر دریایی ها شلیک می شود، پرتابرگردد. برای بازیافت این وسیله می توان از شنورهای سطح آب و یا گارد ساحلی استفاده کرد.همین طور می توان لوله هایی که پهپاد از آن پرتاب می شوند را از راه دور غرق کرد.
      لوله اژدر مانند کوچک پس از پرتاب شدن از زیر دریایی به سطح آب آمده و پهپاد اسکن ایگل را پس از باز شدن بال های آن تا ارتفاعی پرتاب می کندکه پرنده بتواند به پرواز خود ادامه دهد. پهپاد اسکن ایگل که 40 پوند وزن دارد قادر است ماموریت هایی را تا 20 ساعت به انجام برسناد. شعاع عملیاتی این وسیله از زیر دریایی تقریبا برابر با شعاع عملیاتی آن در صورت هدایت از سطح زمین است.

      *پهپاد وولانس
      در ماه گذشته، پژوهشگران آلمانی با استفاده از طرح موجود علاءالدین، پهپادی را طراحی کرده اند که به جای پرتاب به کمک دستف می تواند از ساز و کاری که در برجک دیده بانی زیر دریایی تعبیه شده، پرتبا گردد. دست کم می توان سه عدد از پرنده های بدون سرنشین وولانس رابا قرار دادن در محفظه های بسته در زیر دریایی، نگهداری کرد. این پرنده ا بوسیله ی پرتاب کننده هایی تا شونده پرتاب می شوند که در برجک دیده بانی زیر دریایی های پرسکوپ دار قرار گرفته اند. از طرف دیگر می توان به جای استفاده از پریسکوپ و یا پرتاب کننده های پهپاد وولانسف از مسلسل در این مکان استفاده کرد.
      برای پرتاب پهپاد وولانس، لازم است زیردریایی به عمق استفاده از پریسکوپ وارد شده و دریچه برجک خود را باز کند. در این صورت پرتاب کننده هواپیما که به شکلی جالب هواپیمای با بالهای تا شده را به همراه دارد، از هم باز شده و این وسیله ی کوچک را پرتاب می کند. پس از انجام این کار دریچه برجک بسته شده و خلبان پرنده با فرو رفتن زیر دریایی در زیر آب، ‌به کنترل آن می پردازد. برای برقراری ارتباط ، آنتنی بلند از بدنه زیر دریایی خارج شده و وظیفه ی ارسال فرامین و دریافت داده ها را انجام می دهد. در این روش نیازی به بازیافت کردن تجهیزات پرتاب کننده پرنده نیست و از طرف دیگر، سرعت عمل نیز بسیار بالاست. مشکل موجود در این طرح، ضرورت بالا آمدن زیر دریایی به عمق پیرسکوپ است.
      پهپاد وولانس به مانند علاء الدین قادر است تا پیش از خالی شدن باتری ها، تا یک ساعت عملیات انجام دهد. از جایی که تنها راه بازیافت پرنده بازگشت زیر دریایی به سطح اب است، این سامانه را می توان یک بار مصرف تلقی کرد. سرعت بیشینه وولانس90 کیلومتر در ساعت است که اغلب به دلیل خارج شدن از خط دید، در طول یک ساعت می تواند تا شعاع 30 کیلومتری از زیر دریایی مادر دور شود. این وسیله برای زیر دریایی هایی که در آنها مورد ساتفاده قرار می گیرد، یک برگ برنده به شمار می آید، چرا که زیر دریایی ها در هنگام فرو رفتن در زیر آب اطلاعی از دنیای اطراف خود ندارند. همینطور به دلیل سرعت کم، زیر دریایی های غیر اتمی در زیر اب قادر نیستند، دشمنان خود را در محیط اطراف شناسایی کرده و برای مقابله سریع و مؤثر با آنها درست به انجام کاری بزنند.با مجهز شدن زیر دریایی ها به این وسایل، امکان تبدیل شدن آنها به جنگ افزار هایی هراس انگیز وجود خواهد داشت.
      هر چند که پهپاد های وولانس تقریبا غیر قابل ردگیری هستند، ولی به دلیل فرو فرستاده شدن تصاویر ویدئویی در باند سی توسط این وسایل به زیردریایی ، امکان به خطر افتادن زیر دریایی مادر وجود خواهد داشت. بالگرد های ضد زیر دریایی مدرن امروزی با استفاده از سامانه های سونار خود قادر خواهند بود با استفاده از این امواج ، این زیر دریایی ها را به اسانی مورد هدف قرار دهند.

      *پهپاد کورمورنت
      در سالهای گذشته، طراحی و ساخت پهپادی در دارپا مورد توجه قرار گرفته است که قادر است پس از پرتاب از زیر دریایی و انجام عملیات، بازیافت شده و دوباره مورد استفاده قرار گیرد. طرح اولیه این پهپاد دگردیسی پذیر که کورمورنت نام دارد، توسط مهندسان شرکت لاکهید مارتین داده شده است.
      نقاط حساس این پرنده از جمله ورودی های هوایی آن در هنگام پرتاب توسط روکشهایی انعطاف پذیر آب بندی می شوند. برای جلوگیری از پاره شدن این پوشش، درون بدنه پهپاد،با نیتروژن تحت فشار قرار می گیرد. این پرنده از لوله های پرتاب موشک های بالستیک قاره پیما نظیر ترایدنت قابل پرتاب بوده و از پس از پرتاب بر روی سطح آب شناور خواهد شد. با جدا شدن روکش های محافظ سوراخ های بدنه در سطح آب، موتور جت به کار خواهد افتاد و پرنده به تدریج از سطح آب جدا خوهد گشت. پس از انجام عملیات می توان پرنده را بوسیله شناور شدن در سطح آب و یا استفاده از چتر بازیافت کرد.
      این پرنده را می توان برای مقاصد شناسایی و یا تهاجمی به کار گرفت که با توجه به محموله ای که برای آن در نظر گرفته، مشخص می گردد. بدنه این وسیله از تیتانیوم ساخته می شود که علاوه بر مقاوم بودن در برابر خوردگی، می تواند در برابر شلیک شدن موشک از حفره داخل آن نیز از خود پایداری نشان دهد. بر خلاف موشکهای بالستیک که محل اختفای یزر دریایی مادر را بر ملا می کنند، این وسیله باعث لو رفتن ایستگاه زمینی خود نخواهد شد.
      نکته جالب درباره بازیافت این وسیله استفاده از یک ربات زیر دریایی است که بر زیبایی کار و در عین حال پیچیدگی آن می افزاید. انجام اولین آزمایش ها در مورد امکان پذیری ساخت چنین وسیله ای در اواخر سال 2008 آغاز خواهد گردید.

      تحلیل
      جایگاه پهپاد های پرتاب شونده از زیر دریایی در راهبرد دفاعی جمهوری اسلامی
      با توجه به تهدیدات روز افزون دشمنان خارجی و از طرف دیگر فزونی گرفتن توان علمی و فنی کشور مان در زمینه نظامی و غیر نظامی، استفاده از جنگ افزار های پیشرفته و غافل گیر کننده مسلما قنشی کلیدی در به هم زدن محاسبات دشمنان از منظر پیش گیری و همین طور زمین گیر کردن آنها در صورت حمله احتمالی خواهد داشت. خمان گونه که گفته شد، ویژگی پنهان کاری زیر دریایی ها در ترکیب با مزیت های فوق العاده پرنده های بدون سرنشین، کلید حل بسیاری از مشکلات موجود در عملیات های شناسایی و جاسوسی است. با توجه به توان و کارایی اثبات شده زیر دریایی های پنهان کار و بومی ایران، مجهز شدن این تجهیزات به پرنده های بدون سرنشین می تواند کابوسی برای نیروهای بیگانه حاضر در منطقه تبدیل گردد و کار را برای حضور آنان در این مناطق به مراتب مشکل تر کند.
      با توجه به این موضوع دامنه شناسایی و جاسوسی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی به یک باره گسترش چشم گیری خواهد بافت، به طوری که بنا به تحلیل کارشناسان امنیتی غوغاسالار رژیم صهیونیستی «حتی استفاده از گزینه دریایی مدیترانه نیر در اقدام تلافی جویانه ایران در برابر تهاجم احتمالی، وجود خواهد داشت.»
      از طرف دیگر با توجه به توسعه فناوری یاد شده، استفاده از آن در آب های سرزمینی ایران زنگ خطری برای مسئولان امر خواهد بود،‌ چرا که در صورت پیش بینی نکردن این امکان و مقابله پیشاپیش با آن،‌ امکان هر گونه درز اطلاعاتی از تاسیسات ساحلی و فرا ساحلی وجود خواهد داشت.
      شایان ذکر است که جاسوسی به کمک پرنده های بدون سرنشین کوچک بسیار موثرتر از تصویر برداری هایی که از منابع ماهواره ای انجام می گیرد خواهد بود. هر چند که دشمن در موقعیتی نیست که توانایی حمله از پهپادهایی با این ویژگی را داشته باشد، ولی در راهبرد دفاعی آینده جمهوری اسلامی باید، حضور احتمالی این وسایل را هم پایه جنگ افزارهایی چون موشک های کروز دور برد، جدی گرفت.
      منبع:
      www.globalsecurity.com
      www.theregister.co.uk
      www.strategypage.com
      http://mashreghnews.ir/NSite/FullStory/News/?Id=14040
    • توسط EMP
      MotionDSP video presentation در سال 2010
      [b]گرد آوری شده مخصوص سایت میلیتاری[/b]
      حتما فیلمهای تهیه شده توسط پهبادهای ایرانی از ناوهای هواپیما بر آمریکایی را در اینترنت یا صدا سیما مشاهده کرده اید. با یک نگاه می توان فهمید که این فیلمها مشکل لرزش و کیفیت و رزولوشن پایین دارند. اهمیت رزولوشن وقتی خود را نشان می دهد که مفسرین خبره تصاویردر واحدهای اطلاعات و شناسایی یا مفسرین رکن دو را به اشتباه انداخته یا باعث غیر قابل تفسیر کردن تصاویر می شود. همچنین حتما شنیده اید که از دوربین های تجاری سونی در ماهواره های ایران برای تصویر برداری استفاده شده و کیفیت تصاویر ارسالی آنها بسیار پایین است.

      حتما در فیلم های هالیوودی دیده اید (حتی اخیرا در یک سریال تلویزونی پلیسی داخلی هم دیده شد که از انعکاس تصویر مجرمی بر روی سپر ماشین تصویر کامل او را ساختند و ....!!) که یک پلیس با استفاده از نرم افزار از روی یک عکس کم کیفیت جزئیاتی را بدست می آورد که منجر به پیدا کردن جانی می شود. تمام متخصصین برق و کامپیوتر (البته به استثناء آنها که در صدا سیما مشاور این سریالها هستند) می دانند که چنین چیزی مطلقا غیر ممکن و زاییده تصورات هالیوودی است زیرا در یک عکس کم کیفیت داده ای وجود ندارد که بر اساس آن بتوان تصویر بهتری ساخت.

      خوب پس راه حل چیست؟
      آمریکایی ها هم در عراق و افغانستان مشکل مشابهی دارند!!! شرکت MotionDSP [b]ابر رایانش را بکار گرفته[/b] تا محصولی را برای نیروهای آمریکایی فعال در عراق و افغانستان تهیه کرده تا آنها بتوانند فیلمهای کم کیفیت پهباد های خود را تبدیل به تصاویر و فیلمهای با کیفیت بهتر بکنند.
      http://www.motiondsp.com/sites/default/files/MotionDSP_Ikena_ISR.pdf
      ایده محصول بسیار ساده است:
      هنگامی که از یک هدف فیلم تهیه می کنیم تعداد زیادی تصویر از آن بدست می آید به ویژه اگر نرخ فریم در ثانیه بالا باشد، نکته جالب این است که نویز کوانتیزیشن ناشی از رزولوشن بد دوربین بد کیفیت و گرد غبار و ... موجود در هوا در هر تصویر داده های متفاوتی را حذف می کند و بعضی داده های مفید را که در فریم قبلی حذف شده بوده را نمایش می دهد. کافی است که با استفاده از یک الگوریتم داده های مفید چندین فریم را در یک فریم گرد آوری کنیم و به این ترتیب یک تصویر پر رزولوشن از یک دوربین ارزان قیمت بدست آوریم. ایراد این الگوریتم ها کند بودن آنها است که شرکت MotionDSP با استفاده از توان پردازشی خیره کننده کارتهای گرافیکی NVIDA به عنوان کمک پردازنده برای پردازنده اصلی نرم افزاری ساخته که قادر به این کار است. در واقع اینجا ابر رایانش به کمک سبکتر کردن پهباد ها و ماهواره ها آمده است کافی است که سرعت انتقال تصاویر را در تله متری سریعتر بکنیم و به تعداد فریم بیشتری را در ثانیه ارسال بکنیم تا بتوانیم عکسها و فیلمهای پر رزولوشن داشته باشیم. پیاده سازی این الگوریتم ها در ایران نیز کاملا امکان پذیر است و هم برای پهبادهای آینده و هم تصاویر تهیه شده قبلی قابل استفاده خواهد بود.
    • توسط MR9
      شکار برفراز خلیج پارس
       
      سیستم های Triton مشابه سیستم های به کار رفته در Lockheed EP-3 هست که به منظور شناسایی و طبقه بندی سیگنالهای ضعیف راداری است.این هواگرد با این قابلیت قادر است تا این سیگنال‌ها را به صورت سه بعدی شناسایی و تعیین موقعیت جغرافیایی کند و به برنامه ریزان ماموریت این امکان را می‌دهد تا به یک نمایه مشخص ازنظم الکترونیکی از نبرد دست یابند , یا هواپیماها و .... را خارج از محدوده رادارهای پدافند هوایی دشمن نگه دارد. شناسایی و مکان‌یابی منبع سیگنال‌های راداری نیز می‌تواند برای قرار دادن کشتی های نظامی در موقعیت های هدفگیری مناسب استفاده شود. گیرنده‌های باند فرکانسی پایین و بالا یک قابلیت multi-INT را به این هواگرد اعطا خواهد کرد که در سال ۲۰۲۱ به میدان خواهد امد.
       

       

       
       
      Iran's Revolutionary Guard shoots down US drone
      U.S. drone shot down by Iranian missile in international airspace: U.S. source
       
      پی نوشت :
      با تشکر از برادر عزیز remo بابت ارسال اطلاعات فنی در بروزرسانی
       
       
    • توسط mehran55
      بنام خداوند بخشنده مهربان
       
      با سلامی دوباره به دوستان عزیز میلیتاریست
      در جریان بازدید از نمایشگاه اقتدار 40 در بهم ماه 1397 در حین بازدید از غرفه پهپادها ، با توجه به اینکه مسئول غرفه علاقه بنده به پهپادها رو مشاهده کردند ، یک کتاب رو به بنده هدیه دادند که به چگونگی روند شکل گیری یگان پهپادی سپاه می پرداخت.
      با کسب اجازه از مدیران محترم انجمن و در راستای پرداخت ذکات علم ، مطالب و محتوای این کتاب 188 صفحه ای رو به تدریج و در قالب این تاپیک خدمت سایر دوستان خودم تقدیم میکنم :
       
      پهپاد در دفاع مقدس
      روند شکل گیری و نقش آفرینی یگان پهپاد سپاه در دفاع مقدس

       
      مقدمه -
      اگر چه از سالهای پیش از جنگ ، پرنده های هدایت پذیر از راه دور ( پهپاد ) به عنوان ابزار اطلاعاتی در ارتش های جهان از جایگاه خاصی برخوردار بودند ، اما در ارتش ایران ( قبل از پیروزی انقلاب اسلامی) محلی از اعراب نداشتند ؛ و گفته می شود که چند فروند از پهپاد های هدف در یکی از پایگاه های نظامی دیده شده که در دوران دفاع مقدس هیچ مأموریتی از خود نشان ندادند.


      پهپاد هدف BQM-74 Chuker
       
      ضرورت بکارگیری پهپادهای شناسائی دقیقا از روزی مطرح شد که فرماندهان جبهه های جنگ با چالشی به نام محدودیت پروازی هواپیماهای شناسائی RF-4 ارتش روبرو شدند و از عکس هوائی به عنوان مهمترین و قابل اتکاترین وسیله کسب اطلاعات و شناخت موقعیت دشمن در صحنه نبرد محروم شدند.

      فتو فانتوم نهاجا (RF-4E)
       
      به دنبال تحریم های اقتصادی - تسلیحاتی ، نیاز جبهه های جنگ به عکس هوائی و نگرانی فرماندهان از نبود وسیله جایگزین ؛ نیروهای مومن ، متعهد و جوان مراکز تحقیقاتی دانشگاهی ؛ بر آن شدند تا در جهت تأمین جایگزینی برای آن به فکر چاره باشند. قرار داشتن کشور در تحریم های اقتصادی - تسلیحاتی آمریکا و دنیای غرب از یک طرف و تصویب عملیات استانچ علیه جمهوری اسلامی ، امکان دستیابی به پهپادهای نظامی را برای سپاهیان اسلام طولانی و یا غیر ممکن ساخته بود که رزمندگان برای تأمین آن هدف مجبور به ساخت و ارتقای هواپیماهای مدل شدند.

       
      واحد اطلاعات - عملیات قرارگاه خاتم الانبیاء (محوری ترین قرارگاه عملیاتی سپاه که کار سازماندهی ، هدایت و طرح ریزی عملیاتی قوای اسلام علیه نیروهای اشغالگر بعثی را بر عهده داشت ) در سال 1362 گرفتار چالشی مهم در زمینه کسب اطلاعات از مواضع دشمن شد.
      این واحد از روش های گوناگون از جمله عکسبرداری هوائی توسط هواپیماهای RF-4 و RF-5 ارتش جمهوری اسلامی ، گروه های پیاده شناسائی ، شنود مخابراتی و تخلیه اطلاعاتی اسرای جنگی به کسب اطلاعات از دشمن اقدام می نمود.

      فتو تایگر نهاجا (RF-5A)
       
      در سال 1362 پس از جلسه مشترک فرماندهان ارتش و سپاه و اعلام فرمانده نیروی هوائی ارتش مبنی بر وضع محدودیت پرواز برای هواپیماهای RF-4 به دلائل مختلف از جمله کمبود هواپیما و پر مخاطره بودن این نوع پروازها ، فرماندهان جنگ را به دنبال یافتن وسیله یا روش جایگزین رهنمون کرد.
      اگر چه خواستگاه اولیه ساخت پرنده های بدون سرنشین با رویکرد شناسائی و عکسبرداری هوائی مشخص و روشن نیست ، اما قدر مسلم این است که ابتدا شهید چمران در وزارت دفاع و سپس جهادهای دانشگاهی دانشگاه اصفهان ، دانشگاه صنعتی اصفهان ، دانشگاه صنعتی شریف و دانشگاه شیراز ، گام های اولیه را برای تأمین آن هدف برداشته اند که به لحاظ دستیابی دانشگاه اصفهان به موفقیت هائی ، روند پیگیری ساخت ، تولید و بهره برداری اطلاعاتی تا تشکیل " یگان پهپاد در سپاه" از آنجا آغاز گردید.

       

       
      نیاز قرارگاه خاتم به اطلاعات از عمق نیروهای دشمن ، که تأمین آن توسط نیروهای پیاده شناسائی قابل اتکا نبود از یک طرف و عدم تأمین عکس های هوائی توسط ارتش از طرف دیگر ، نیاز به این پرنده را شدیدتر نمود.
      با انجام موفقیت آمیز اولین تست عملیاتی توسط این هواپیمای ساخت جهاد دانشگاهی دانشگاه اصفهان در نزدیک جزیره ماهی ( تحت نظر فرماندهان قرارگاه خاتم ) ، امید به جایگزین شدن این پرنده های بدون سرنشین به جای هواپیمای RF-4 پر رنگ تر شد و به دستور فرمانده سپاه به یگان هوائی سپاه ؛ تشکیل " گردان رعد " ( گردانی اطلاعاتی با هدف تأمین عکس هوائی ) ابلاغ گردید.
      این گردان ، با استقرار در شهر اهواز و سپس در پادگانی در نزدیکی جبهه های جنگ ، به گسترش ساختار و سازمان پرداخت و تلاش نمود جای عکس های هوائی ارتش را برای فرماندهان سپاه پر نماید.

      اعضای گردان پهپادی رعد
       
       
      ادامه دارد ...
       
      ------------
      پ.ن 1 : دوستانی که پسندیدند مثبت را فراموش نکنند.
      پ.ن 2 : با توجه به طولانی بودن مطالب و بخاطر جلوگیری از خستگی مخاطب در پست های بعدی به ادامه مطالب این کتاب خواهیم  پرداخت.
      پ.ن 3 : به دلیل رعایت امانتداری لازم است بیان نمایم که بخاطر جلوگیری از یکنواختی مطالب ، تعدادی عکس هم در لابلای مطالب تاپیک قرار داده ام که این عکس ها عموما مربوط به کتاب نبوده و توسط اینجانب انتخاب شده اند.
  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.