Skyhawk

قاهر اف 313 دروازه ورود صنایع هوایی ایران به فناوری نسل پنجم جنگنده ها

امتیاز دادن به این موضوع:

148 ارسال ها در این موضوع

بسم الله الرحمن الرحیم

 

154068_611-2.jpg

 

جنگنده قاهر نهایتا پس از گذشت چهار سال از رونمایی نمونه تک موتوره این هواپیما در بهار سال 1396 رونمایی شد و تست تاکسی با سرعت پائین را به انجام رساند و بر اساس گفته های وزیر دفاع سابق(دهقان)این جنگنده آزمایش فست تاکسی را نیز پشت سر گذاشته و در مرحله آماده سازی برای پرواز قرار دارد.با اینحال اما جای این سوال وجود دارد که چرا در ایران روند توسعه تسلیحات و سایر پروژه های ملی(خصوصا موشک های ماهواره بر)به صورت منظم رسانه ای نمیشود و زمانبندی مراحل پیشرفت و اتمام پروژه ها به صورت حرفه ای به اطلاع عموم نمیرسد؟


اولین سوال اساسی در خصوص قاهر این است که آیا قاهر313 یک جنگنده نسل پنجم محسوب میشود؟
نظریه و ایده جنگنده نسل پنجم بر اساس حداقل چهارفاکتور پنهانکاری(در بدنه,حرارت خروجی موتور و ارتباطات),مانورپذیری بالا,سوپر کروز با زمان بالا و بهره مندی از هوش مصنوعی در سطح بالا جهت ترکیب اطلاعات دریافتی از سنسورهای مختلف طرح ریزی شده است. هرچند که جنگنده اف 35 آمریکایی که در حقیقت مدل ساده و ارزان شده(حداقل بر اساس برنامه اولیه)اف 22 رپتور می باشد, تقریبا از قابلیت سوپر کروز محروم شده است و توانایی پرواز با سرعت مافوق صوت با زمان طولانی را ندارد و حداکثر سرعت آن نیز در حدود 1.6 ماخ می باشد و در زمینه مانورپذیری هم از اف22 ضعیفتر محسوب میشود که خود رپتور نیز از نظر مانورپذیری نسبت به جنگنده های نسل چهار و نیم تا حدودی در سطح پائین تر قرار میگیرد.
 بنابراین آنطور که تصور میشود با این چهار فاکتور به صورت غیر منطقی برخورد نشده است و در جای لازم بر اساس نیازمندی ها و محدودیت ها انعطاف لازم به خرج داده شده است!  


اما در خصوص جنگنده قاهر باید گفت با توجه به فرم طراحی بدنه و محفظه حمل سلاح و فرم دندانه ای دریچه های بدنه که دقیقا بر اساس اصول پنهانکاری طراحی شده است و همچنین قرارگیری پوشاندن قسمت نازل هواپیما از نمای جانبی, جنگنده قاهر یک جنگنده پنهانکار محسوب میشود و با قاطعیت میتوان ادعا نمود که صرفا از این فاکتور نسل پنجم جنگنده ها برخوردار میباشد و با توجه به آزمایشی بودن نمونه رونمایی شده, عدم بهره گیری از آنتن های مخفی در بدنه و پوشش کانوپی با مواد جاذب امواج راداری و حرارتی نیز قابل توجیه میباشد و به نظر نمیرسد که مخفی نمودن آنتن ها کار ناممکنی باشد.همچنین .
در زمینه پوشش دهی سطوح اپتیکی و لنزها ظاهرا تجاربی در خصوص پوشش دهی سطوح جهت فیلتر سازی نورها وجود دارد و نمونه هایی از کارهای انجام شده را میتوان در سکوهای نظارتی و هدفیابی پهپادها مشاهده نمود.

thumb_2541921.jpgthumb_438719887_29350.jpg

     
بر اساس امکانات موجود تصور میشود قاهر از دو دستگاه موتور جی 85 فاقد پس سوز بهره میبرد که در آینده احتمالا با موتور جی 90 جایگزین خواهند شد و با توجه به توان موتورهای در نظر گرفته شده, این جنگنده از قابلیت سوپر کروز بدون استفاده از پس سوز نیز برخوردار نیست اما در آینده این قابلیت میتواند به جنگنده افزوده شود!هرچند که رسیدن به این هدف نیازمند داشتن موتوری با کیفیت و نسبت رانش به وزن بالاست!

قابلیت بهره مندی از هوش مصنوعی نیز فاکتوری نیست که بتوان از روی ظاهر(آنهم ظاهر نمونه های اولیه آزمایشی)آن را ارزیابی نمود!هرچند میتوان گفت که ضعف اصلی قاهر در زمینه قرارگیری در نسل پنجم به این فاکتور خلاصه میشود!
بهره مندی از هوش مصنوعی برپایه داشتن کامپیوترهای با توان پردازشی بالا جهت ترکیب اطلاعات سنسورها(رادار,مادون قرمز,فرابنفش,آنتن های شنود امواج و...)و نمایش نتیجه آن به صورت واضح و خلاصه جهت کم کردن بار کاری و افزایش توان عملکردی خلبان بنا شده و مشکل اصلی در زمینه فراهم سازی چنین توانمندی(حتی قابلیت پرواز با سیم), مسئله نرم افزار و کد نویسی چنین سیستمی می باشد که نیازمند صدها هزار و بلکه میلیون ها خط کد بدون اشکال است که فراهم سازی آن زمانبر بوده و هزینه بالایی می طلبد!همانطور که بعد از گذشت چندین سال از پرواز اف 35, نرم افزار آن هنوز هم تحت توسعه قرار دارد.
هرچند وجود این قابلیت حتی در نمونه نهایی جنگنده قاهر بعید به نظر میرسد, اما در صورت لزوم در آینده امکان فراهم سازی آن میسر میباشد.

فاکتور مانور پذیری یک جنگنده نیز بر اساس کاربرد و ماموریت های محوله آن در زمان طراحی هواپیما اعمال میشود و با توجه به ماموریت جنگنده قاهر و پرواز در ارتفاع پست  و نداشتن سیستم کامپیوتری پرواز با سیم, میتوان گفت که جنگنده قاهر جهت پرواز در ارتفاع پست, از لحاظ طراحی ایرودینامیکی به صورت پایدار طراحی شده که این مسئله مانور پذیری بالای جنگنده را تحت تاثیر قرار داده و از شدت مانورپذیری هواپیما می کاهد! اما همچنان مسئله مانورپذیری تابع کاربرد یک جنگنده است و با توجه به ماموریت قاهر که میتوان گفت جهت حملات هوا به سطح طراحی شده است, مانورپذیری آن در حد انتظار ارزیابی میشود.

بنابراین جنگنده قاهر در نمونه کنونی یک جنگنده نسل چهار به شدت پنهانکار(فراتر از نسل چهار و نیم)محسوب میشود که بر اساس نیازهای موجود طراحی شده است, همانگونه که شرکت های هواپیماسازی در جهان بر اساس نیازمندی های نیروی های مسلح کشور متبوع خود پروژه جدیدی را تعریف کرده و  هواگرد جدیدی را ارائه میدهند و نه بر اساس معیار های دیگران!ارزیابی نهایی در خصوص رده بندی قاهر نیازمند اطلاع از امکانات در نظر گرفته شده برای این جنگنده است که در حال حاضر و در نمونه آزمایشی چنین شرایطی وجود ندارد.  

باید توجه داشت که فناوری قاهر حتی در نمونه آزمایشی نیز آنچنان در سطح بالایی قرار دارد که اکثر کشورهای جهان از ساخت آن عاجزند و برخی نیز با کمک کشورهای پیشرفته و صنعتی چنین پروژه هایی را اخیرا استارت زده اند!
اما در واقع اهمیت جنگنده قاهر 313 به اثباتگر بودن آن است, به این معنی که نشان دهنده وجود دانش و ظرفیت ساخت یک جنگنده نسل پنجم میباشد و در صورت سرمایه گذاری مناسب میتوان در فاصله زمانی  چند ساله به چنین جنگ افزاری دسترسی داشت.
    


در زمان رونمایی این جنگنده ماموریت این هواپیما "پشتیبانی نزدیک هوایی"عنوان شده است و اخیرا ماموریت"آموزشی"به لیست ماموریت ها و کاربرد این هواپیما افزوده شده است در حالی که این هواپیما یک جنگنده تک سرنشین است و از این منظر نمیتواند چنین قابلیتی را ارائه نماید.
در خصوص ماموریت پشتیبانی نزدیک هوایی هم باید گفت که هواپیمای پشتیبانی نزدیک هوایی اصولا به پنهانکاری احتیاجی ندارند! هرچند داشتن این قابلیت فاکتور مثبتی به شمار می آید اما باید توجه داشت که اگر برتری هوایی از دست رفته فرض شود, با حضور هواگردهای دشمن در آسمان عملا پنهانکاری نیز از دست رفته محسوب میشود, چراکه اساس آن بر دیرتر کشف شدن هواگرد بنا شده است.
بنابراین بعید است که جنگنده پشتیبانی نزدیک پنهانکاری بر اساس فرضیه از دستن رفتن برتری هوایی طراحی شده باشد در حالی که همزمان جنگنده آموزشی/پشتیبانی نزدیک با نام کوثر88 با فرم بدنه غیر پنهانکار طراحی و تولید شده است و طراحی جنگنده دیگری با کاربرد مشابه منطقی به نظر نمی رسد!
 
نفس طراحی و ساخت جنگنده کوثر88 به صورت متعارف و غیر پنهانکار(حتی در حد جنگنده های نیمه پنهانکار)نشان دهنده عدم اهمیت و اولویت پنهانکاری در جنگنده های پشتیبانی نزدیک میباشد.
چراکه در ماموریت پشتیبانی نزدیک هوایی, جنگنده با  پرواز در خط مقدم نبرد و در نزدیکی پدافند هوایی متحرک دشمن قرار گرفته و با توجه به نوع تسلیحاتی که مورد استفاده قرار میگیرد, فاصله تا اهداف آنقدر کوتاه است که میتوان با سیستم های ضد هوایی میانبرد و کوتاه برد, به پیشرفته ترین جنگنده های پنهانکار نیز آسیب رساند! علاوه بر این حتی در صورتی که تسلیحات در محفظه درونی حمل شود با اولین استفاده از سلاح موقعیت جنگنده آشکار شده و مورد هجوم قرار می گیرد!  

نکته دیگر در خصوص عدم طراحی قاهر جهت ماموریت پشتیبانی نزدیک اینکه  در ماموریت پشتیبانی نزدیک هوایی جنگنده در ارتفاع پائین و در حد فاصل چند صد متر تا چند هزار متر(بسته به شرایط و تهدیدات موجود)پرواز کرده و با قرارگیری در ارتفاع مناسب با سیستم های هدفیابی(الکترواپتیک,حرارتی و رادارِی)بر میدان نبرد اشراف پیدا میکند و برای انجام بهینه این ماموریت از هواپیماهای مادون صوت با فرم بال عریض و با سرعت استال پائین استفاده میشود در حالی که بالهای قاهر جهت پرواز در ارتفاع بسیار پائین و بهره گیری از پدیده اثر سطحی طراحی شده که اساسا در ماموریت پشتیبانی نزدیک هوایی کاربردی نخواهد داشت!چراکه پرواز در ارتفاع بسیار پائین(در میدان نبرد)جنگنده را در معرض انواع تهدیدات کالیبر پائین تا موشک های حرارت یاب یا منپد ها قرار می دهد و از طرفی اشراف اطلاعاتی بر صحنه نبرد و هدفیابی را مختل می سازد!   
پس در نتیجه قاهر 313 جهت انجام ماموریت پشتیبانی نزدیک هوایی به طراحی نشده است, هرچند به واسطه ویژگی هایی که دارد میتواند در این ماموریت نیز به کار گرفته شود اما این ماموریت قطعا ماموریت ثانویه جنگنده محسوب میشود!
 

اما کاربرد واقعی قاهر313 چیست؟
در پاسخ به این سوال غیر از جنبه های فنی باید به موضوعات دیگر هم توجه داشت!مانند موضوعات سیاسی و روابط بین المللی!
پس از پیروزی انقلاب اسلامی و برچیده شدن پایگاه آمریکا در ایران و محول شدن ماموریت رژیم شاه و ارتش شاهنشاهی به چند کشور منطقه خاورمیانه, همواره نظام جمهوری اسلامی و نیروهای مسلح تابع نظام, تحت فشار و  تحریم قدرت ها قرار داشته اند  و حساسیت نسبتا بالایی در مواجهه با پیشرفت های نظامی ایران وجود داشته است.
بر همین اساس توانمندی های نیروهای مسلح به عنوان ابزاری در جهت دفاع از تمامیت ارضی کشور معرفی شده و همواره در رونمایی از ابزارها و جنگ افزارهای نظامی  توضیحاتی در خصوص صلح طلبی و کاربرد صرفا دفاعی این تجهیزات ارائه میشود.
به نظر میرسد که در خصوص جنگنده قاهر313 هم این روند تکرار شده و با کاهش سطح توانمندی قاهر(صرفا در کلام)به پشتیبانی نزدیک هوایی و آموزشی سعی شده که حساسیت در خصوص این جنگنده کاهش داده شود!

هرچند ماموریت پشتیبانی نزدیک هوایی به واسطه قابلیت پرواز در ارتفاع پست و داشتن تجهیزات هدفیابی ,برای این جنگنده قابل انجام میباشد اما  بر اساس شواهد موجود و قابل استخراج از این هواپیما, ماموریت اصلی این جنگنده انجام عملیات های تهاجمی و حمله به اهداف دریایی و پایگاه های دشمن در خشکی میباشد.بدون آنکه دفاع هوایی دشمن متوجه حضور هواپیما شود!
سابقه مطرح شدن این ایده به زمان جنگ جهانی دوم و تلاش برای ساخت بمب افکن های کم پیدا توسط آلمان نازی برمیگردد اما به صورت عملی در قرن بیستم و با ارائه طرح جنگنده تهاجمی اف 117 نایت هاوک به عنوان نسل اولیه هواگردهای رزمی پنهانکار به صورت گسترده به اجرا در آمد.

 

st1-An-F-117-conducts-a-live-exercise-bo


جنگنده نایت هاوک هواپیمایی تهاجمی بدون قابلیت پس سوز و پرواز فراصوت بود که از دو موتور بدون پس سوز F-404 به عنوان پیشران بهره میبرد.این هواپیما با داشتن دو محفظه حمل سلاح در داخل بدنه قادر بود که دو بمب جی دام با هدایت لیزری یا جی پی اس را در داخل بدنه جای دهد.
نایت هاوک جنگنده ای بدون رادار(جهت اختفای بیشتر)بود که اهداف از قبل تعیین شده را صرفا با فلیر یافته و با پرتو لیزر نشانه گذاری مینمود.
این جنگنده در جنگ بالکان حضور داشت و در نبرد عراق و موج اول حمله, در تهاجم به اهداف استراتژیک نقش مهمی ایفا نمود و نهایتا این جنگنده در سال 2008 از خدمت خارج شد و ماموریت این جنگنده به بمب افکن های بی2  و جنگنده های رپتور و لایتینینگ2 محول گردید.خصوصا جنگنده رپتور که با قابلیت پرواز سوپر کروز طولانی که به صورت معمول با سرعت یک و نیم برابر هواگردهای نسل چهار پرواز کرده و نسبت به آنها مدت کمتری در برد پدافند دشمن  قرار میگیرد!
 
جنگنده قاهر 313 نیز از لحاظ کاربرد و ماموریت, با جنگنده نایت هاوک تشابه فراوانی داشته و میتوان گفت که اساسا بر طبق اهداف و ماموریت این جنگنده طراحی شده است. اما برای پرواز در ارتفاع پست که از زمان های گذشته تاکتیک اصلی برای پنهان ماندن از دید رادارهای سطحی بوده است.

فرم ظاهری این جنگنده نیز تا حدودی به طرح F-19  و MiG-37 Ferret شباهت دارد.

F-19

F-19.jpg

 

MiG-37 Ferret

LOCAL201403141541000365814720342.jpg

 

اما چرا در این جنگنده پرواز در ارتفاع پست مورد توجه قرار گرفته است؟

 از زمان اختراع رادار و بکارگیری آن در پدافند هوایی, پرواز در ارتفاع پست و مخفی شدن در عوارض و انحنای زمین تاکتیکی بود که در برابر این ابزار جدید اجرا شد و در زمان جنگ ایران و عراق نیز هواگردهای نیروی هوایی جهت مخفی بودن عملیات به صورت گسترده از این تاکتیک بهره گرفتند.
هواگردهای پنهانکار به دلیل طراحی خاص بدنه و استفاده از مواد جاذب امواج رادار در برد کمتری قابل کشف و رهگیری میباشند و با ورود آنها به عرصه, امکان نفوذ به حریم هوایی دشمن و پرواز در ارتفاع بالا بدون جنگ الکترونیک مهیا شد اما در برابر رادارهای با طول موج بلند ضعف اصلی جنگنده های پنهانکار نمود پیدا میکند و در برابر اینگونه رادارها در برد بیشتری میتوان آنها را کشف و شناسایی نمود که این برای یک هواگرد هجومی(خصوصا انواع مادون صوت مانند بی 2 و اف 117)یک مشکل جدی به شمار می آید!چراکه با مشخص شدن موقعیت تقریبی هواگرد, رهگیرهای دشمن به مختصات تقریبی اعزام شده و هواگرد پنهانکار در نبرد هوایی نزدیک طعمه آنها خواهد شد! درست مانند اتفاقی که در جنگ بالکان برایF-117 و B-2 Spirit(تائید نشده)رخ داد!
اما قابلیت پرواز در ارتفاع پست برای یک جنگنده پنهانکار مصونیت بیشتری در برابر پدافند هوایی دشمن ایجاد می نماید و میتواند ضعف پنهانکاری در برابر رادارهای با طول موج بلند(مانند نبو-مطلع الفجر)را تا حدودی پوشش دهد.

ویژگی دیگر پرواز در ارتفاع بسیار پائین بهره گیری پدیده اثر سطح است که در صورت داشتن بالها و بدنه ای با طراحی مناسب برای بهره گیری از این پدیده میتوان با استفاده از این پدیده نیروی لیفت را افزایش داد که این خاصیت در جنگنده هایی با نیروی پیشرانش پائین میتواند مورد توجه قرار گیرد و به این ترتیب حداکثر وزن برخاست جنگنده را افزایش دهد.همچنین هواگردهای اثر سطحی بر خلاف هواگردهای متعارف در ارتفاع پست سوخت کمتری مصرف مینمایند که این به معنی افزایش برد جنگنده میباشد.
پرواز در ارتفاع پست و نصف دهانه بالهای هواپیما موجب ایجاد یک توده هوا در زیر بدنه و بالهای هواپیما شده و فشار زیر بالها و نیروی لیفت افزایش می یابد و در اثر آن هواپیمای اثر سطحی با شناور بودن بر روی این بالشتک هوا با مصرف سوخت کمتری نسبت به سایر هواگردها میتواند پرواز کند.
در سالهای اخیر استفاده از شناورهای اثر سطحی با عنوان "قایق پرنده" در نیروی دریایی سپاه پاسداران متداول شده و انواع مختلفی از این شناورها طراحی و تولید شده است.   

thumb_ground-effect.jpgthumb_bild_tech_be_1.jpg

 

ویژگی دیگری که پرواز در ارتفاع پست در اختیار یک جنگنده تهاجمی قرار میدهد امکان مخفی سازی قسمت انتهای جنگنده و نازل پیشران از دید رادارها میباشد که ضعف طراحی در این قسمت از هواپیما موجب افزایش سطح مقطع راداری جنگنده شده و به این ترتیب در حین برگشت از عملیات میتواند موجب کشف و رهگیری جنگنده شود.
باید توجه داشت که بیشترین بازتاب راداری یک جنگنده پنهانکار مربوط به قسمت عقب و نازل پیشران آن میباشد که مخفی سازی کامل آن غیرممکن یا بسیار دشوار میباشد.

بر اساس برآوردهای موجود قاهر از دو موتور کوچک در سایز J-85 به عنوان پیشران بهره میبرد.با توجه به پنهانکار بودن جنگنده قاهر مسئله مدیریت حرارت خروجی های پیشرانهای آن که یک منبع خوب برای شناسایی و رهگیری جنگنده محسوب میشوند نیز مورد توجه قرار گرفته است.به نظر میرسد که کاهش حرارت تولیدی موتورها با حذف قسمت پس سوز و قرار دادن نازل موتورها در داخل قطعه ای استوانه ای شکل انجام شده که با قرارگیری در امتداد موتورها, هوای خنک هدایت شده از مجاری بالا و کناری محفظه موتور را با گازهای داغ خروجی از پیشرانها مخلوط کرده و علاوه بر خنک سازی گازهای خروجی, از خوردگی و ذوب شدن دیواره های انتهای محفظه پیشران ها جلوگیری میکند.

623719.jpg

f313-92.jpg

 

موتور توربوجت اوج:

thumb_IMG_20170422_155636_318.jpg

موتور توربوجت J-85 بدون پس سوز:

thumb_J85-GE-17_ENGINES_001.jpg



 ادامه دارد...

0

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

بسیار عالی بود خسته نباشید . خیلی وقت بود همچین مقاله ی با ارزشی نخونده بودم بی صبرانه منتظر ادامه ی مقاله هستم default_applause.gifdefault_rose.gifdefault_applause.gif

0

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
2 hours قبل , Skyhawk گفت:

بسم الله الرحمن الرحیم

 

بنابراین جنگنده قاهر در نمونه کنونی یک جنگنده نسل چهار به شدت پنهانکار(فراتر از نسل چهار و نیم)محسوب میشود

استاد شما که از قابلیت های نسل چهارم جنگنده ها خبر داری. چطور بجز رادارگریزی که قاهر رو برتر دونستی در باقی فاکتور ها اونو به عنوان نسل چهارم مطرح کردی؟ نسل چهار رادار قوی مانور پذیری فوق العاده ایونیک پیشرفته موتور قدرتمند و قابل اطمینان . نمایشگر سر بالا سیستم پرواز دیچیتال ، موتور توربوفن به جای موتور توربوجت ... عملا هیچ کدوم رو در حال حاضر نداره .بخاطر طراحی اش بعضی هاشون رو مثل رادار قوی هیچ گاه نخواهد داشت و بخاطر محدوویت تکنولوژیک  ایران مورد تردید هست هیچ گاه صاحب بعضی از دیگر ویژگی ها بشود

ویرایش شده در توسط lordashrafi
0

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
1 ساعت پیش, lordashrafi گفت:

قابلیت های نسل چهارم جنگنده ها خبر داری

حالا بحث نسل چهار را مدنظر قرار نمیدهم ، بلکه ++4 ( جتهای رزمی مابین نسل چهار و پنج ) را بعنوان معیار در نظر می گیریم 

2~73.jpg

یک نمونه واضح از جت رزمی ++4

DDD~2.jpg

مختصات جتهای نسل 5 ( به شکل بسیار خلاصه ) که در عین برخورداری از تمام ویژگی های نسلهای قبلی می بایست موارد فوق را نیز شامل گردد 

پی نوشت :

نیازهای نیروی هوایی ایران ، یک نیاز فوری بشمار میرود . عقلانی این هست که برای خنثی سازی تهدیدهای فوری ، ساختار فعلی در حوزه های سخت افزاری و نرم افزاری مورد توجه قرار گرفته و طرح های بلندپروازانه  به گونه ای مد نظر قرار گیرد که به اصل ماجرا صدمه ای وارد نشود .

صنعت هوایی ایران در حال حاضر نیازمند مدیریت غیر سیاسی ، به روز و ارتقاء یافته است که توانایی برقراری ارتباط با مراکز صدور چنین فناورهایی را داشته  و در کنار ان قادر باشد تا کادری را آموزش داده و به کارگیرد که فارغ از هر گونه حاشیه ، تمام توانایی خود را برای افزایش قابلیتهای خود در یک بازه زمانی مشخص که قطعاً می بایست از پیش برنامه ریزی شده و با تغییر دولتها ، دچار نوسان نشود را متمرکز کند .

 

0

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
52 minutes قبل , lordashrafi گفت:

استاد شما که از قابلیت های نسل چهارم جنگنده ها خبر داری. چطور بجز رادارگریزی که قاهر رو برتر دونستی در باقی فاکتور ها اونو به عنوان نسل چهارم مطرح کردی؟ نسل چهار رادار قوی مانور پذیری فوق العاده ایونیک پیشرفته موتور قدرتمند و قابل اطمینان . نمایشگر سر بالا سیستم پرواز دیچیتال ، موتور توربوفن به جای موتور توربوجت ... عملا هیچ کدوم رو در حال حاضر نداره .بخاطر طراحی اش بعضی هاشون رو مثل رادار قوی هیچ گاه نخواهد داشت و بخاطر محدوویت تکنولوژیک  ایران مورد تردید هست هیچ گاه صاحب بعضی از دیگر ویژگی ها بشود

نظر بنده اینه که قاهر رو نمیشه در هیچ کدوم از رده بندی ها قرار داد! چون برخی فاکتورها رو نداره نسل پنج نیست اما قطعا نسل سه هم محسوب نمیشه!

مواردی رو که ذکر کردید میشه در آینده اعمال کرد و اصولا از نمونه آزمایشی(هکونطور که در قسمت دماغه و سکان عمودی درج شده)هم انتظار نمیره که همه موارد رو داشته باشه! بلکه اگر نمونه های اولیه برخی جنگنده های پیشرفته امروزی رو هم ببینید، در همین وضعیت قاهر یا حتی ضعیفتر قرار داشتند!

نمایشگر هاد قطعا اضافه میشه! چون نمونه آزمایشی هست و پنل روبروی خلبان نمونه اصلی نیست، اینها رو هم نصب نکردند.

برای مثال همین کابین دیجیتالی که برای کوثر۸۸ و صاعقه طراحی شده رو میشه در کابین قاهر هم نصب کرد اما باید تست ها(مثل ساعت پرواز و مقاومت در برابر جنگ الکترونیک)پاس بشن. همچنین کد نویسی هم زمانبره! 

برای همین شاید تا مدتی خود کوثر۸۸ هم کابین آنالوگ داشته باشه!

--

حدودا دو قسمت از این مقاله باقی مونده که در ادامه ارسال میشه.

0

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

چند مورد 

اول وزیر موقع رونمایی گفت جنگنده آموزشی که توان پشتیبان نزدیک داره  بنابر این فکر کنم نباید توقع رزمی چندانی از قاهر داشت

دوم موتور جی نود گفته شده توربو فن

سوم بعضی منابع موتور به کار رفته در آرکیو 170رو TF34میدونن که در  a10هم استفاده شده امکان مهندسی معکوس موتور وساخت پرنده ای مثل a10برای ما چقدر؟

0

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

یک نکته ای که در مورد قاهر باید اشاره بشه اینه که متاسفانه قاهر هم به نظر در شرایط تعلل مدیریتی، حاصل یک نیازسنجی و برنامه ریزی سیستماتیک برای تولید یک سلاح نبوده بلکه حاصل دغدغه ی ی شخص ( مثل مثلا صنایع موشی که البته همین تلاش های شخصی منجر به ایجاد تشکیلات و یک سیستم پیشرفته طراحی، تولید، ساخت شد ) و یک گروه کوچک بوده که نهایتا در زمان دولت اسبق و علاقه به پروژه های نظامی ( رونمایی و قدرت نمایی ) معرفی و حمایت شد و در نهایت هم هر چند با مقاومت به درجه ای از توجه بهش رضایت داده شد.

نکته ای که هست با توجه به تغییرات منطقه ای و عوض شدن نوع تهدیدات ( در اولویت ها شاید ) امیدوار باید بود که این تلاش های شخصی کمی باعث توجه بیشتر به این حوزه بشه ( البته میشه با همین اطلاعات نداشته هم برداشت کرد که مسئولان در برخی امور متوجه هستند و مثلا مذاکرات فشرده برای خرید سوخو ها و موارد اینچنینی نشانی از این توجه هست ولی بر خلاف یاس های بعضا منجر به توهین باید شرایط تحریم و فشار و لابی فوق العاده ی اسرائیل و غرب را در نظر گرفت که با توجه به این ابزار قدرت هرگونه نزدیکی ایران به خرید، ساخت و تولید و حتی تحقیق! را با روش های گوناگون خنثی میکنند و در حقیقت تلاش ها را فشل میکنند که حتی شاید در بخش مدیریتی هم ناامیدی و توقف تلاش ها را منجر میشه )

0

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
11 minutes قبل , alala گفت:

یک نکته ای که در مورد قاهر باید اشاره بشه اینه که متاسفانه قاهر هم به نظر در شرایط تعلل مدیریتی، حاصل یک نیازسنجی و برنامه ریزی سیستماتیک برای تولید یک سلاح نبوده بلکه حاصل دغدغه ی ی شخص و یک گروه کوچک بوده

سلام علیکم 

بسیار مشعوفم که به چنین تحلیلی رسیدید . ( بدون تعارف عرض میکنم ) . همین مساله را به  سایر  جنبه های حوزه دفاعی تعمیم دهید . این واژه هایی هست که مدت زمان بسیازی منتظر شنیدن ان بودم :

نیازسنجی و برنامه ریزی سیستماتیک// حاصل دغدغه ی ی شخص و یک گروه کوچک بوده. همین دو عبارت به شکل خاص نشان میدهد که در چه شرایطی قرار داریم و بعد ان را مقایسه کنید با کشوری نظیر ترکیه  ( چه در بحث تعامل با منابع صادر کننده این فناوری ها ، و چه در بحث شکستن انحصار در تولید اقلام دفاعی توسط ساختارهای وابسته به دولت  و چه در بحث بازایابی و فروش سلاح و همتراز با آن ، فرهنگ سازی در سطح جامعه و تفکیک  مفاهیم طبقه بندی شده نظامی با آنچه که اشاعه دانش نظامی خوانده میشود ) ، رژیم عبری  و... 

این مسیری هست که همه کشورهای صاحب سبک قبل از ما رفتند و ما هم چاره ای نداریم جز بومی کردن فرایندهای تجربه شده و بهبود مستمر انها .

 

0

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
2 hours قبل , sohrabirani گفت:

چند مورد 

اول وزیر موقع رونمایی گفت جنگنده آموزشی که توان پشتیبان نزدیک داره  بنابر این فکر کنم نباید توقع رزمی چندانی از قاهر داشت

دوم موتور جی نود گفته شده توربو فن

سوم بعضی منابع موتور به کار رفته در آرکیو 170رو TF34میدونن که در  a10هم استفاده شده امکان مهندسی معکوس موتور وساخت پرنده ای مثل a10برای ما چقدر؟

هواپیمای تک سرنشین که نمیتونه آموزشی باشه! اونهم هدف اصلی نه ثانویه! فرضیات مربوط به پیشران در قسمت دوم بررسی میشن.

در ضمن موتور آرکیو از نوع توربوفن های سبکه در حالی که tf30 در رده موتورهای سنگین قرار داره! کافیه فقط دقت کنید در پهپاد ایکس ۴۷ بی چه نوع موتوری بکار گرفته شده و ابعاد و وزن این پهپاد رو بررسی کنید.

1 hour قبل , alala گفت:

یک نکته ای که در مورد قاهر باید اشاره بشه اینه که متاسفانه قاهر هم به نظر در شرایط تعلل مدیریتی، حاصل یک نیازسنجی و برنامه ریزی سیستماتیک برای تولید یک سلاح نبوده بلکه حاصل دغدغه ی ی شخص ( مثل مثلا صنایع موشی که البته همین تلاش های شخصی منجر به ایجاد تشکیلات و یک سیستم پیشرفته طراحی، تولید، ساخت شد ) و یک گروه کوچک بوده که نهایتا در زمان دولت اسبق و علاقه به پروژه های نظامی ( رونمایی و قدرت نمایی ) معرفی و حمایت شد و در نهایت هم هر چند با مقاومت به درجه ای از توجه بهش رضایت داده شد.

تقریبا موافقم ولی به نظرم قاهر یک پروژه کاملا جدید نیست و در امتداد پروژه شفق قرار میگیره!

در ادامه این فرضیه بررسی میشه.

0

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
5 minutes قبل , Skyhawk گفت:

هواپیمای تک سرنشین که نمیتونه آموزشی باشه! اونهم هدف اصلی نه ثانویه! فرضیات مربوط به پیشران در قسمت دوم بررسی میشن.

در ضمن موتور آرکیو از نوع توربوفن های سبکه در حالی که tf30 در رده موتورهای سنگین قرار داره! کافیه فقط دقت کنید در پهپاد ایکس ۴۷ بی چه نوع موتوری بکار گرفته شده و ابعاد و وزن این پهپاد رو بررسی کنید.

تقریبا موافقم ولی به نظرم قاهر یک پروژه کاملا جدید نیست و در امتداد پروژه شفق قرار میگیره!

در ادامه این فرضیه بررسی میشه.

درمورد آموزشی بودن عین حرف وزیر دفاع وقت 

درمورد موتور tf34نه tf30موتور tf34کمی بیش از41کیلو نیوتون تراست داره

0

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

بنظرتون این دوتا قسمت قاهر چرا اینجوریه ؟ تو هیچ جنگنده ای ندیدم ! زاویه های هفتی و هشتی تیز 

http://uupload.ir/files/dkhf_154093_515.jpg

http://uupload.ir/files/ec4c_154068_611_(1).jpg

پ.ن : جناب اسکای هاوک عکسی که اول مقاله گذاشتید واقعا قشنگه از این زاویه خیلی قشنگتر بنظر میاد 

0

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

پروژه قاهر 313 در چه شرایطی تعریف شد؟
بررسی این سوال میتواند پاسخ گوی بسیاری از سوالات و ابهامات حول محور این جنگنده باشد.
جنگنده قاهر در برهه زمانی تحریم نظامی ایران و خروج طرف روسی از پروژه شفق در اثر فشارهای آمریکا مطرح شد.
در شرایط عدم دسترسی ایران به جنگنده های خارجی یا قطعات اصلی مانند پیشران,رادار و اویونیک, در وزارت دفاع پروژه ای جهت ساخت جنگنده ای با طراحی پنهانکار اما با هزینه تولید پائین تعریف شد که از جمله خصوصیت های این جنگنده توانایی نشست و برخاست سریع و توانایی پرواز در ارتفاع بسیار پائین بود. این ویژگیها موجب عملیاتی شدن سریع جنگنده شده و با قرارگیری جنگنده در پشت خط افق(زمین و دریا), به جنگنده توانایی نفوذ به حریم ناوگان دریایی و پایگاه های دشمن را می دهد و تا فاصله بیشتری جنگنده را از دید رادارها پنهان میسازد.
فناوری ها و تجربیات حاصل از این پروژه میتواند با ایجاد تغییراتی در سازه و بدنه(عمدتا در قسمت بالها)این هواپیما آن را به یک جنگنده دفاع هوایی نیز تبدیل نماید که این تغییرات در مرحله بعدی و با تکمیل پروژه های مربوط به رادارهای هواپایه و موشک های هوا به هوا قابل تحقق میباشد.
بنابراین یکی از فرضیات محتمل در خصوص قاهر احتمال ساخت نمونه رهگیر یا نوع چند منظوره آن است که بسیار محتمل است, همانطور که سردار وحیدی وزیر سابق دفاع خبر تداوم این پروژه را اعلام نمود. (لینک) همچنین نشریه جنیز در گزارش از نمایشگاه کیش در سال 1395 ادعا نمود که جنگنده شفق اولین پرواز آزمایشی خود را در سال 2017 انجام خواهد داد.
    

نکته ای که در نگاه دقیق به قاهر نمایان میشود ایرودینامیک بسیار پیچیده این هواپیماست.در ظاهر, بدنه و بالهای این هواپیما نیروی درگ بالایی تولید مینمایند اما در مقابل بدنه به صورت عریض و لیفت زا طراحی شده است. همچنین بالهایی برای بهره گیری از پدیده اثر سطح و تولید لیفت بیشتر و همچنین کاناردهایی عریض که تا قسمت خمیدگی بالها امتداد یافته اند و قسمت ایرفویل بالها را پوشش میدهند و میتوانند در کاهش استرس و فشار وارده بر بالها(خصوصا در سرعت های بالا)نقش مثبتی ایفا نموده و همچنین نیروی لیفت تولید نمایند.
سطح زیرین بدنه نیز به صورت وی شکل طراحی شده است که در بین هواگردها فرم نامتعارفی محسوب میشود!حتی در بین جنگنده های پنهانکار!
به این ترتیب با نگاهی جزئی و دقیقتر, اثرات یک طراحی مهندسی شده برای بهره گیری حداکثری از دانش ایرودینامیک در جهت افزایش توانمندی این جنگنده قابل مشاهده است.

Q-313-287.jpg

بدنه,بالها,سکان های عمودی و کاناردهای هواپیما به صورت یکپارچه و با حداقل پرچ کاری طراحی و تولید شده است که این روش تولید منجر به کاهش سطح مقطع راداری و بهبود ایرودینامیک جنگنده میشود.
 


با نگاه دقیق تر کاملا مشخص است که جنگنده قاهر بر اساس پلتفرم شفق یا اینتگرال طراحی شده است و با وجود تغییرات گسترده در قسمت بالها و بدنه هنوز هم رگه هایی از این طراحی در قسمت محل اتصال بالها به بدنه و ورودی هوا قابل مشاهده است.هرچند طراحی دایره شکل موسوم به اینتگرال در قاهر برخلاف جنگنده شفق در قسمت بدنه هواپیما قرار گرفته است.
همچنین از نظر سایز هواپیما نیز قاهر تقریبا با پلتفرم شفق تقریبا برابری میکند.خصوصا در قسمت مربوط به محل قرارگیری ارابه های فرود و فرم آنها و در محل قرارگیری مجاری ورودی هوا که در جنگنده قاهر موقعیت این مجاری تغییر یافته اما با این حال میتوان مکان سابق آنها را تشخیص داد.
فلذا میتوان قاهر را نمونه تهاجمی شفق در نظر گرفت و میتوان احتمال داد که در آینده نمونه چند منظوره و پنهانکار شفق با ظاهری مشابه جنگنده قاهر اما با بالهایی متعارف رونمایی شود!

thumb_800070.jpgthumb_113116.jpg

thumb_IMG_20170512_135017_949.jpg

بر اساس اندازه گیری های صورت گرفته جنگنده قاهر313 دارای طولی در حدود 15 متر (با احتساب لوله پیتوت) میباشد و طول دو سر بال های آن نیز به 9.5 متر میرسد. همچنین طول جنگنده از قسمت دماغه تا انتهای محفظه موتورها(بدون پیتوت) به 13 متر میرسد.

313-16-400.jpg

Q-313-824.jpg

این جنگنده از لحاظ ابعاد تقریبا هم اندازه جنگنده اف 16 میباشد و به صورت دقیقتر با جنگنده گریپن سوئدی قابل مقایسه است.     
قسمت دماغه هواپیما نیز دارای ارتفاع 70 سانتی متر و عرض 90 سانتی متر است که میتواند راداری با برد بالای 100 کیلومتر را در خود جای دهد.

K-Q313.jpg

از هنگام رونمایی نمونه اولیه قاهر تصور میشد که این هواپیما از یک دستگاه موتور جی 85 ساخت شرکت جنرال الکتریک یا نمونه مهندسی معکوس آن استفاده مینماید که با توجه به اثباتگر بودن آن(بنابر ارزیابی صورت گرفته از جثه کوچک و مقدورات پروازی)قابل توجیه بود اما در نمونه 08 این هواپیما قسمت اگزوز هواپیما تغییر یافته و ظاهرا هواپیما دوموتوره شده است و تصور میشود که نمونه آزمایشی 08 به دو دستگاه موتور جی 85 مجهز شده است.
اگرچه چنین تغییری از لحاظ فنی ناممکن نیست اما نیازمند تغییرات گسترده در سازه هواپیماست و محاسبات فنی هواپیما نیز باید مجددا انجام شوند.

قطر دهانه موتور جی 85 چهل و پنج سانتی متر میباشد و در صورت حذف قسمت پس سوز موتور و افزودن نازل معمولی به آن, قطر بدنه به کمتر از چهل سانتی متر خواهد رسید که در جنگنده آموزشی و پشتیبانی نزدیک کوثر88 میتوان چنین وضعیتی را مشاهده نمود.

اما در جنگنده قاهر 313 قطر قسمت نازل موتورها در حدود 60 سانتی متر است که این عدد بسیار بزرگ تر از قطر نازل جی 85 فاقد پس سوز میباشد!حتی اگر فرض کنیم که در این هواپیما از دو موتور توربوفن فاقد پس سوز جی 90 استفاده شده باشد در اینصورت باید موتور جی 90 قطر دهانه ای در حدود 70 سانتی متر داشته باشد!بر اساس نمونه های مشابه در جهان, چنین موتوری در حالت بدون پس سوز بین 40 تا 60 کیلونیوتن تراست تولید کرده و در رده موتورهای متوسط قرار میگیرد و تنها یک دستگاه از این موتور برای هواپیمایی مانند کوثر88 کفایت میکند! در حالی که گفته میشود کوثر88 به دو دستگاه از موتور جی 90 مجهز خواهد بود که از این لحاظ مشخص است که موتور جی 90 در رده موتورهای توربوفن سبک قرار میگیرد.

313-200.jpg

در موتورهای توربوفن و توربوجت هوای فشرده شده در قسمت کمپرسورها پس از مشتعل شدن و خروج از قسمت توربین وارد بخش نازل درونی شده و پس از گذر از آن از نازل بیرونی موتور خارج میشوند و این عمل موجب تولید نیروی پیشرانش میشود. در هواپیماهای مادون صوت از موتورهای فاقد پس سوز استفاده میشود این موتورها معمولا به نازل بیرونی همگرا مجهز میشوند که قطر دهانه آن از قطر دهانه موتور کمتر است. در جنگنده کوثر88 نیز میتوان کاهش سایز محفظه موتورها و فرم همگرای نازل موتورها را مشاهده نمود که نشان دهنده استفاده از موتور فاقد پس سوز میباشد.

موتورها و فرم نازل آنها در جنگنده کوثر88:

thumb_vlcsnap-2018-02-26-05h12m37s906.jp

اما در جنگنده قاهر بر اساس اندازه گیری های انجام شده قطر دهانه نازل به 60 سانتی متر میرسد و شکل آن نیز با نازل جنگنده کوثر متفاوت است و اساسا شباهتی به نازل موتور جی 85 ندارد!
به نظر میرسد که نازل اصلی در درون یک قطعه فلزی دیگر قرار گرفته که کارکرد دقیق آن مشخص نیست اما با توجه به شکاف های موجود در قسمت نازل و همچنین فاصله بین دیواره محفظه موتورها تا نازل, شاید این مسئله با خنک سازی گازهای خروجی بی ارتباط نباشد! وجود چند مجرای ورودی هوا در بالا و کناره های محفظه موتور نیز این احتمال را تقویت مینماید.


اگرچه از نوع و توان موتورهای استفاده شده در جنگنده قاهر اطلاعاتی در دست نیست اما به نظر میرسد که محفظه موتور هواپیما ظرفیت قرارگیری دو موتور توربوفن سبک  یا یک دستگاه موتور توربوفن متوسط را داراست و ایراینتیک های هواپیما نیز نسبت به نمونه اولیه تا حدودی بزرگ تر شده و حتی میتوانند وظیفه اکسیژن رسانی به یک موتور متوسط در حد آر دی 33 و اف 414 را به صورت نسبتا مطلوب انجام دهند.

ورودی های هوای F/A-18C

thumb_F-18_287829.jpgthumb_CF-18_Hp.jpg

هرچند ظاهرا این هواپیما دو موتوره ارزیابی میشود اما ادعاهای غیر موثقی نیز وجود دارد که به تک موتوره بودن آن اشاره دارد! عدم دیده شدن پره های قسمت توربین از پشت و همچنین فرم وی شکل زیر بدنه هواپیما میتواند در این زمینه مورد بررسی قرار گیرد.چراکه در جنگنده های پنهانکار دو موتوره سعی میشود که قسمت زیر هواپیما نیز به صورت مسطح طراحی شود اما تک موتوره بودن جنگنده میتواند طراحی  سازه و ایرودینامیک جنگنده را نیز تحت تاثیر قرار دهد.

972421857.jpg

در صورت صحت این ادعا احتمالا به دلیل پنهان سازی قسمت توربین و نازل درونی از دید رادارها از نازل بیرونی دوتایی استفاده شده است, چیزی شبیه به نازل موتور جنگنده هریر!همچنین موتور مذکور جهت تامین نیروی پیشرانش حداقل باید در سطح موتورهای متوسط قرار داشته باشد!هرچند که پروژه هایی در زمینه ساخت موتور توربوفن متوسط و سنگین در جریان است ولی تا کنون نمونه ای رونمایی نشده است اما به صورت موقت میتوان از موتورهای همسطح خارجی نیز جهت انجام پروازهای آزمایشی بهره گرفت!  
وجود چنین موتوری در درون محفظه موتور قاهر میتواند در افزایش کارآیی این جنگنده اثر بسیار مثبتی داشته باشد و سرعت و حداکثر وزن برخاست(شامل سوخت و تسلیحات بارگذاری شده)این هواپیما را ارتقاء دهد.

از طرفی به تبع بزرگ تر بودن قاهر نسبت به کوثر88 و ضخیم بودن بالها و عریض بودن بدنه آن,  وزن این جنگنده بیشتر خواهد بود که نیازمند موتورهای قدرتمند تری است! هرچند استفاده از فیبر کربن در بدنه و بهره گیری از پدیده اثر سطحی میتواند تا حدودی این مشکل را برطرف نماید.

 

ادامه دارد...

 

 

 

0

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
4 hours قبل , sohrabirani گفت:

درمورد آموزشی بودن عین حرف وزیر دفاع وقت 

درمورد موتور tf34نه tf30موتور tf34کمی بیش از41کیلو نیوتون تراست داره

خب هر چیزی که گفته میشه رو نباید باور کرد. 

اصلا چنین چیزی ممکنه؟ اگر ممکن هم باشه چه کسی برای آموزش خلبان هواپیمای پنهانکار تولید میکنه؟ و اینکه بعدش چی؟ برای چه تایپی آموزش می بینن؟

جناب دهقان قبلا هم در خصوص این هواپیما ادعاهایی داشتند که گذشت زمان خلافش رو ثابت کرد!

 

در مورد موتور tf34 هم این موتور یک موتور متوسطه و تراستش بیش از نیاز آرکیو۱۷۰ هست و سنگینی بی جا ایجاد میکنه! آرکیو حداکثر میتونه موتوری مثل J90 داشته باشه.

4 hours قبل , gen گفت:

بنظرتون این دوتا قسمت قاهر چرا اینجوریه ؟ تو هیچ جنگنده ای ندیدم ! زاویه های هفتی و هشتی تیز 

حقیقتش نمیدونم! 

0

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

تحلیل علمی و منطقی به این میگن که نقاط قوت و ضعف رو ببینی و بدون از قصد و غرض و نیت خاص به تحلیل بی طرفانه بپردازی نکه .... :rolleyes:

متاسفانه سیستم امتیاز دهی انجمن خراب شده به همین خاطر باید زبانی تشکر کرد . جناب اسکای هاوک عالی بود خدا قوت منتظر قسمت های بعد هستیم :applause::applause:

0

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

مقاله بسیار جالبی بود، دست نویسنده اش درد نکنه.

پ.ن: چرا لایک و دیسلایک غیر فعاله؟

0

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

لطفا وارد سیستم شوید برای ارسال نظر

شما قادر خواهید بود بعد از ورود به سیستم این نظر را ترک نمایید



ورود به سیستم