امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

در اینجا دو ویدئو از نبرد شبیه سازی شده بین اف-14 های ایرانی با موشک فینیکس و اف-18 های نیروی دریایی آمریکا با موشک امرام رو میذارم که در شبیه ساز DCS انجام شده.

 

کسی که شبیه سازی رو انجام داده خودش از اف-18 استفاده کرده و با اف-14 مقابله کرده.

در اقدام اول اف-14 ها پیروز میشن و در اقدام دوم اف-18 ها

 

درگیری اول:

https://www.youtube.com/watch?v=tZyShKf22cc

 

 

درگیری دوم:

https://www.youtube.com/watch?v=wbqhxw301rM

 

 

با مشاهده این شبیه سازی ها متوجه میشیم به غیر از بحث تکنولوژی، تاکتیک های رزم هوایی تا چه اندازه در نتیجه نبرد تاثیرگذار هستند.

  • Like 2
  • Upvote 11

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

در ادامه پست قبل نبردهای شبیه سازی شده اف-14 با جنگنده های دیگه رو هم قرار میدم.

 

 

اف-14 در مقابل اف-15

https://www.youtube.com/watch?v=P1-QLXEPBJE

 

اف-14 در مقابل اف-22

https://www.youtube.com/watch?v=ju1X8-QaUfk&t=276s

 

 

اف-14 در مقابل سوخو 33

https://www.youtube.com/watch?v=8USngHhFqE0&t=605s

 

 

اف-14 در مقابل اف-16

https://www.youtube.com/watch?v=_lk7MLaPXVo

 

 

اف-14 در مقابل میگ 29

https://www.youtube.com/watch?v=fHPWmeZw2Mk

 

  • Like 1
  • Upvote 8

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
بر 27 اردیبهشت 1398 در 02:51 , reza4087 گفت:

شما هم با این بخشی که بزرگ کردم موافق هستین ؟ ( مانورپذیری کم  تامکت)

 

سلام به آقا رضا رفیق قدیمی عزیز

 

با اجازه تون خیر، در عمل مانور پذیری اف 14 سری A با سری D تفاوت عملی مشهودی ندارد، آنچه باعث بدنامی تامکتهای سری A شده عبارتست از استال تیغه کمپرسور موتور TF-30 در زمان بالا بردن «ناگهانی» دور موتور، فلذا در زمان مانورهای هوایی و بازی بازی کردن با دسته گاز همواره خلبانان ما حواسشون به نشانگر دور موتور بود. البته بعد از مدتی به خوبی نحوه گاز دادن به موتور دستشون می اومد و دیگه استال براشون اتفاق نمی افتاد.

 

نقل قول

بهترین موشکی که در خوشبینانه ترین حالت باهاش مواجه میشن چیه از نظر شما؟

 

به نظر من احتمال فکور 90 با جستجوگر فعال راداری + توانایی HOJ هست.

ویرایش شده در توسط MOHAMMAD
  • Like 1
  • Upvote 10

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

مشخص نشد این رادار ملی که ادعا شده برای اف 14 ساخته شده واقعی است. و اگر هست چه قابلیت هایی دارد

https://www.mashreghnews.ir/news/391626/نصب-رادار-ملی-روی-F14-تام-کت-ها-بمب-افکن-می-شوند

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

الا یحال در مورد همه عناصر لازم برای تقابل چه تقابل دور برد و چه داگ فایت نام برده و در موردش توضیح داده شد الا پیشرانه تی اف 30 و اینکه با وا ماندگی اش بقیه مزیت های تامکت هم در تقابل با بخصوص اف 15 تحت شعاع ممکنه تحت شعاع قرار بگیره.

  • Like 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

مطلب دیگه که در این مقاله بهش اشاره نشده این است که فونیکس قدرت مانور بالایی ندارد. در گذشته اینطور نبود ولی هواپیماهای امروزی با سنسورهایی که دارند از شلیک شدن موشک به سمتشان اگاه میشوند و با مانورهای سنگین سعی در منحرف و رد کردن موشک میکنند. در این حالت موشک برای اینکه با موفقیت به هدف اصابت کند باید قدرت مانور بالایی داشته باشد. هواپیماهای نسل 3 عراقی ناگهان متوجه میشدند فونیکس از بالا دارد به سمتشان اصابت میکند  و فرصت مانور نداشتند ولی الان اینگونه نیست. 

در کل 40 سال پیش برد بلند ترین موشک هوا به هوا فونیکس بود و اف 14 برای حمل اینگونه موشک ها طراحی شده بود. در این 40 سال امریکایی ها اف 14 را بازنشسته کردند و سعی نکردند موشک های هوا به هوای برد بلندتری از فونیکس بسازند. بلعکس روس ها انواع موشک های هوا به هوای برد بلند را ساختند.  نباید تصور کرد که امریکایی ها در این زمینه از روس ها عقب افتاده اند. احتمالا  به این نتیجه رسیده اند که با کاهش سطح مقطع راداری هواپیماها روش های جنگ الکترونیک سنسورهایی که از شلیک موشک متخاصم به خلبان اطلاع میدهد این روش یعنی شلیک از راه بسیار دور یعنی بالای 100 کیلومتر دیگر کارایی نخواهد داشت.

حتی در جنگ ایران و عراق نیز خلبانان ما معمولا با فاصله زیر 40 مایل یعنی 70 کیلومتر شلیک میکردند.

با این اوصاف من فکر میکنم شاید اگر جنگی اتفاق بیافتد فونیکس کارایی قدیم را نداشته باشد

 

ویرایش شده در توسط sasasasa
  • Like 1
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
2 hours قبل , sasasasa گفت:

فونیکس قدرت مانور بالایی ندارد

والا تا اونجایی که ذهنم یاری میده تا حدود 17 جی قدرت مانور داده که هیچ هواپیما و هیچ انسانی نمیتونه این مقدار جی را تحمل کنه . 

2 hours قبل , sasasasa گفت:

ولی هواپیماهای امروزی با سنسورهایی که دارند از شلیک شدن موشک به سمتشان اگاه میشوند و با مانورهای سنگین سعی در منحرف و رد کردن موشک میکنند

رادار آگ 9 تامکت دارای مودی هست که به جنگنده این امکان را میده که بدون قفل راداری موشک را به نزدیک هدف بفرسته و بقیه کار را خود موشک با جستجوی فعال خودش انجام خواهد داد . حالا درست هست که جنگنده ها سنسور های تشخیص مادون قرمز دارن که میتونه نزدیک شدن موشک را اطلاع بده ولی برد کمی دارن و با سرعت  5 ماخ + سرعت خود جنگنده در بهترین حالت فقط چند ثانیه وقت دارن برای تصمیم و عکس العمل . حالا جدا از اینکه پروفایل پروازی فینیکس جوره هست که از بالا میاد و با توجه به کلاهک انفجاریش دد زون قابل قبولی هم داره 

2 hours قبل , sasasasa گفت:

شلیک از راه بسیار دور یعنی بالای 100 کیلومتر دیگر کارایی نخواهد داشت

این حرف تا حدودی صحیح هست ولی راههایی هم هست که میشه به این مشکل غلبه کرد و در ایران هم پیاده سازی شده . فینیکس حداقل برای آواکس ها و تانکرها خطر بسیار جدی هست 

یک موضوعی هم نباید فراموش شود که جنگنده هایی ایرانی هم پادهای جنگ الکترونیک حمل میکنن و جنگنده های دشمن هم نمیتونن از فاصله دور تمرین هدف گیری کنن . 

  • Like 2
  • Upvote 11

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
7 hours قبل , sezar گفت:

با توجه به کلاهک انفجاریش دد زون قابل قبولی هم داره 

 

دقیقا، فینیکس به کلاهک continuous-rod warhead مجهز هست (دلیل وزن زیاد سرجنگی نسبت به موشکهای همدوره هم همین است) ، پترن خاص انفجار و باز شدگی ترکشهای این سرجنگی باعث می شود تا هدفی که در شعاع انفجاری سرجنگی (چه اصابتی و چه مجاورتی) قرار میگیره به دو قسمت تبدیل بشه و در این میان نوع اون (که مثلا اف 5 باشه یا بی 52) اصلا مهم نیست، بلکه این سر جنگی هست که با قدرت کار خودش رو انجام میده و به راحتی با ترکشهای آلیاژی خودش حتی از پس محکمترین فولادهای سازه بمب افکنهای سنگین هم بر میاد. بر خلاف آلامو یا اسپارو که برخورد یکی از اونها به هدفی در ابعاد اف 15 ممکنه منجر به سقوط آنی اون نشه (که موردش رو در یمن دیدیم). با اینکه سرجنگی مثلا آلامو 65 درصد وزن سرجنگی فینیکس رو داره.

  • Upvote 9

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
9 hours قبل , sasasasa گفت:

مطلب دیگه که در این مقاله بهش اشاره نشده این است که فونیکس قدرت مانور بالایی ندارد......

 

 

یک مشکلی که موشک هایی مثل امرام در مقابل فینیکس دارند، انرژی جنبشی پایین هست و این مسئله خودش رو در برد نهایی موشک نشون میده.

موشک امرام با سرعت حدود 1 الی 2 ماخ در برد نهایی به سمت هدف میره و به دلیل جرم کمتر اونقدر انرژی براش باقی نمیمونه که بخواد مانور خاصی بده.اما موشک فینیکس در برد نهاییش سرعت معادل 3 الی 5 ماخ داره و چون جرمش هم زیاده (حدود 500 کیلوگرم) انرژی لازم برای تعقیب هدف رو داره.

برد اسمی موشک امرام به خودی خود از فینیکس کمتره و حالا علاوه بر اون، اگر بحث کارکرد موثر در برد نهایی رو هم در نظر بگیریم، در عمل کار برای کسی که جلوی فینیکس بخواد از امرام استفاده کنه سخت تر میشه.

 

 

بد نیست این رو در نظر بگیریم که اگر امریکا اف-14هاشو بازنشسته نکرده بود در یک درگیری احتمالی چقدر کار برای نیروی هوایی ایران سخت میشد.

  • Upvote 4

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

image1048.jpg

شماتیکی از یک سر جنگی continuous expanding rod که قرارگیری ابتدایی ترکشها و گسترش نهایی آنها را نشان می دهد؛ می بینید که در این سرهای جنگی برخورد مستقیم هم خیلی مهم نیست، تنها کافی است هدف در شعاع گسترش نهایی سرجنگی قرار گیرد.

 

 

CR_warhead_exploding_1024_C.jpg

تصویر دیگری که حالت قرار گیری ترکشها قبل، حین و پس از انفجار را نشان می دهد، میبینید که یک سرجنگی از این نوع می تواند تا 50 فوت (کمی بیش از 15 متر) شعاع کشندگی1 داشته باشه که قابل مقایسه با سایر موشکهای هوا به هوا نیست.

 

 

1-Figure1-1.png

تصویری دیگر

 

 

 

در سال 92 دستنویس یک مقاله در مورد سرهای جنگی continuous expanding rod رو تموم کردم ولی متاسفانه فرصت تایپش دست نداد تا اینکه آب ریخت روی قسمتی از اون و از اونجا که با خودنویس نوشته بودم حدود یک چهارم مقاله رفت! دعا کنید یه حالی پیدا بشه دوباره بشینم بازنویسیش کنم بذارم تو سایت!

 

 

پی نویس:

1-lethality radius

ویرایش شده در توسط MOHAMMAD
  • Upvote 12

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

در زمان جنگ تحمیلی ما برای اف 14 ها اهمیت زیادی قائل شدیم و هر مشکلی رو با یک راه حل خوب حل کردیم

مشکل موتور و هیدرولیک اولین و بزرگترین مشکل بود که رفع شد 

این نشون میده تجربیات جنگ برای اف 14 جدی گرفته و بکار برده شد

 

یکی از مشکلاتی که در مورد اف 14 مطرح بود بحث لزوم هدایت موشک توسط هواپیما تا فاز نهایی بود که علاوه بر ثابت کردن هواپیما، تمام حواس خلبان رو به روی قفل موشک معطوف می کرد، همه اینها در زمان از دست دادن یک فروند اف 14 در زمان جنگ به عنوان زنگ خطر به صدا درامد 

در اواخر جنگ بحث موشک های هاگ هم مطرح شد و موشک های ضد رادار که در طرح شلیک نیمه کور شهید ستاری یک گشایش ایجاد کرد 

و این ایده مطرح شد که موشک نیازی به هدایت توسط جنگنده تا فاز نهایی نداشته باشد و طرح هایی در این خصوص تعریف شد 

باتوجه به شواهد احتمال زیاد برگ برنده تامکت های ما موشک های فعال هستند 

اگرچه که لینک با رادار زمینی از اون مواردی بود که صحبتش میشه

 

  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
نقل قول
36 minutes قبل , HAJJ_ABBAS گفت:

موشک امرام با سرعت حدود 1 الی 2 ماخ در برد نهایی به سمت هدف میره

 

 

اشتباه نمی کنید دوست عزیز؟

 

این سرعت کم باعث میشه تا با اندک مانوری هدف از دست موشک بره، عین سیستمهای سی کت روی ناوهای ما در ابتدای جنگ که از بس سرعتشون کم و ناکارآمد بودند حتی از پس فارمرهای عراقی هم بر نمی اومدن و در همون زمان جنگ از روی ناوها باز شدند.

 

 

پی نویس:

1. Mig-19

ویرایش شده در توسط MOHAMMAD
  • Like 1
  • Upvote 3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
3 minutes قبل , MOHAMMAD گفت:

 

اشتباه نمی کنید دوست عزیز؟

 

این سرعت کم باعث میشه تا با اندک مانوری هدف از دست موشک بره، عین سیستمهای سی کت روی ناوهای ما در ابتدای جنگ که از بس سرعتشون کم و ناکارآمد بودند حتی از پس فارمرهای عراقی هم بر نمی اومدن و در همون زمان جنگ از روی ناوها باز شدند.

 

 

پی نویس:

1. Mig-19

 

در برد نهایی همینه سرعتش.

  • Like 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
10 hours قبل , sezar گفت:

والا تا اونجایی که ذهنم یاری میده تا حدود 17 جی قدرت مانور داده که هیچ هواپیما و هیچ انسانی نمیتونه این مقدار جی را تحمل کنه . 

رادار آگ 9 تامکت دارای مودی هست که به جنگنده این امکان را میده که بدون قفل راداری موشک را به نزدیک هدف بفرسته و بقیه کار را خود موشک با جستجوی فعال خودش انجام خواهد داد . حالا درست هست که جنگنده ها سنسور های تشخیص مادون قرمز دارن که میتونه نزدیک شدن موشک را اطلاع بده ولی برد کمی دارن و با سرعت  5 ماخ + سرعت خود جنگنده در بهترین حالت فقط چند ثانیه وقت دارن برای تصمیم و عکس العمل . حالا جدا از اینکه پروفایل پروازی فینیکس جوره هست که از بالا میاد و با توجه به کلاهک انفجاریش دد زون قابل قبولی هم داره 

این حرف تا حدودی صحیح هست ولی راههایی هم هست که میشه به این مشکل غلبه کرد و در ایران هم پیاده سازی شده . فینیکس حداقل برای آواکس ها و تانکرها خطر بسیار جدی هست 

یک موضوعی هم نباید فراموش شود که جنگنده هایی ایرانی هم پادهای جنگ الکترونیک حمل میکنن و جنگنده های دشمن هم نمیتونن از فاصله دور تمرین هدف گیری کنن . 

من تو بعضی وبلاگ های نظامی خارجی دیدم که فونیکس به علت قدرت مانور کم بیشتر به درد شکار اواکس ها و... میخورد. شاید هم اشتباه کرده اند. ولی به هر حال انچه مشخص است این است که در چهل سال اخیر امریکایی ها بر خلاف روس ها زیاد به دنبال افزایش برد موشک هایشان نرفتند. اگر داشتن موشک های هوا به هوای برد بلند مزیت زیادی ایجاد کند باید گفت که امریکایی ها قافیه را به روس ها باخته اند. ولی من فکر کنم اینطور نیست بلکه به دلایلی که برای من کاملا روشن نیست به این نتیجه رسیده اند که این تاکتیک پاسخگو نیست. مثلا ایا امریکایی ها فکر نکرده اند اف 15 های انها چطور میتواند از پس موشک های R33 و رادارهای برد بلند میگ 31 و سوخو 35 بر بیاید. حتما فکری کرده اند. 

ویرایش شده در توسط sasasasa
  • Like 1
  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط MR9
      بسم الله الرحمن الرحیم
       
      سرکوب پدافند هوایی دشمن
        (Suppression of Enemy Air Defenses /SEAD)
       

       
       وایلدویزل / استاندارد 
       
      یکی از ماموریتهای اصلی واحدهای پروازی نیروی هوایی پس از ظهورسه عنصرجدید در نبردهای معاصر (رادار/ توپخانه ضدهوایی هدایت راداری و نهایتا" موشکهای هدایت شونده زمین به هوا)، کنترل و ازکارانداختن و نابودی این  سامانه ها  می باشد . بررسی دقیق نبردهای به وقوع پیوسته پس از جنگ دوم جهانی نشان می دهد که هرکدام از این نبردها ، جنبه های نوینی از فناوری را با بکارگیری تجهیزات ، تسلیحات و تاکتیک ها به نمایش گذاشته و نشان داده اند که گاهی استفاده از  وجودبرتری کمی تسلیحات غیر پیشرفته در مقابل برتری کیفی تسلیحات پیشرفته و یا برعکس ، پیروزی های نظامی خیره کننده ای را به ارمغان آورده است. در کنار این مساله و به موازات افزایش توانایی های رزمی یک سامانه تسلیحاتی ،توسعه تاکتیکهای مورد نیاز نیز یک اصل غیر قابل اجتناب بشمار می رود . در چنین شرایطی ، سامانه های پدافند هوایی نیز از این قاعده مستثنی نبوده ، چــنانکه این نوع از سیستم های جــــنگ افــــزاری می بایست دارای قابلیت های پدافندی مناسبی باشند تا درمرحله آغازین تهاجم دشمن ، بتوانند ایمنی مناطق مسکونی ، مراکز ثقل سیاسی، نظامی و اقتصادی را از گزند بمباران و آسیب حفظ نمایند و با ایجاد لطمات عمده به پیکره و استخوان بندی قدرت هوایی دشمن ، باعث لغو ماموریت های تهاجمی وبه احتمال زیاد تغییر نتیجه جنگ شوند . بنابراین، به صورت طبیعی ،  نیروی هوایی مهاجم سعی خواهد نمود تا تهاجم خود را با انجام ماموریت های سرکوب پدافند هوایی آغاز نماید . برهمین اساس و بنا به تعریف وزارت دفاع ایالات متحده ، سرکوبی پدافند هوایی دشمن عبارتند از :
       
      " انجام هرگونه فعالیتی به منظور خنثی سازی ، نابود سازی و ایجاد اختلال موقت یا دائم در سامانه های پدافند هوایی زمین و دریاپایه دشمن بوسیله تجهیزات مخرب یا اخلالگرها "
       

       
       
      جنگنده / بمب افکن F-105G ، یکی از مهمترین جنگ افزارهای ارتش ایالات متحده برای مقابله با آتشبارهای سام ارتش ویتنام شمالی بشمارمی آمد .
       

       
      جنگنده / بمب افکن F-4G  در حال تیک آف از فرودگاهی در عربستان
      در حالی که برای اجرای ماموریت SEAD ، به مهمات متنوعی شامل مشکهای هوا به زمین ماوریک و مهمات ضد تشعشع شرایک و غلاف جنگ الکترونیک مجهز شده است .
       
       

       
       
      ارتش ایالات متحده برای ایجاد برتری هوایی بر فراز منطقه نبرد ، تاکید زیادی بر استفاده از اسکادارن های وایلد ویزل دارد .
      تصویر فوق یکفروند جنگنده / بمب افکن A-7E را بر روی عرشه فوقانی ناو هواپیمابر USS AMERICA نشان میدهد که برای اجرای عملیات بر علیه آتشبارهای دفاع هوایی لیبی (عملیات دره الدورادو ) آماده می شود . به نظر می رسد پرنده فوق برای اجرای این ماموریت به مهمات ضد رادار شرایک و مهمات هوابه زمین راک آی مارک II مجهز شده است .
       

       
       
      ارتش های اروپایی نیز پس از مشاهده تاثیر تسلیحات ضد رادار ، بسرعت خود را به قابلیت های ضد رادار مجهز نمودند .
      تصویر فوق یک فروند تورنادو ECR نیروی هوایی آلمان را که به مهمات ضدرادار هارم مجهز شده است را نشان میدهد
       

       
       
      مهمات ضد تشعشع AGM-88 HARM، جنگنده / بمب افکنF/A-18 C
       

       
       
      نیروی هوایی بریتانیا ، به شکل وسیعی از مهمات ضد رادار درسازمان رزم نیروی هوایی خود بهره می برد .
      تصویر فوق ، یک تیر موشک ضد تشعشع آلارم را بروی یکفروند جنگنده/ بمب افکن تورنادو GR4 نشان می دهد .
       

       
       
      در حال حاضر پرنده ویژه نیروی هوایی ارتش ایالات متحده برای اجرای ماموریتهای سرکوب پدافند هوایی ، جنگنده/بمب افکن F-16 CJ بشمار می آید .
       
      پرنده فوق ، یکفروند F-16 CJ بلاک 50 سری D است که برای اجرای ماموریت SEAD ، به طیف متنوعی از مهمات شامل ، AIM-120 آمرام ، AIM-9 M سایدویندر در جایگاه های دو وهشت  ، مهمات ضد رادار AGM-88 هارم در جایگاه های سه و هفت ، و برای هدفیابی به یک غلاف AN/ASQ-213 ، مسلح شده است .
      با این حال و براساس نظرات خلبانان شرکت کننده در جنگ ویتنام ، قابلیتهای تاندرچیف و فانتوم به مراتب افزون تر از این نمونه فالکون بشمار می آمد .
       
       
      نویسنده و مترجم : کارشناس ارشد جغرافیای سیاسی - MR9
      Military.ir Copyright
      تمامی حقوق برای انجمن میلیتاری محفوظ است
      منابع  :
      1- Davis, Larry and Menard, David, Republic F-105 Thunderchief
      2- Bill Siuru, Bill Holder-General Dynamics F-16 Fighting Falcon
      3-F-4 PHANTOM II IN ACTION
      4- "MODERN MILITARY AIRCRAFT "THUD"
      5- A-7 IN ACTION
      6- ویکی
      7- مطالعات شخصی اینجانب از منابع گوناگون
    • توسط MR9
      موقعیت قرارگاه مرکزی منافقین :
       
      در 90 کیلومتری شمال بغداد ،پس از عبور از شهر "الخالص" به "قرارگاه  اشرف" خواهید رسید.این پادگان با وسعت6 در 8کیلومتر مربع تا سال 1365 هجری شمسی تحت عنوان "معسگر الخالص الخاص" محل استقرار یکی از تیپ های گارد ریاست جمهوری صدام حسین بود.این پادگان از شمال به انبارهای بزرگ مهمات و تسلیحات و یک روستای کوچک عراقی،از شرق به یک فرودگاه متروکه،از جنوب شرق به روستای "شیخ شنیف" ، از جنوب به یک مرکز مرغداری و از غرب به جاده بغداد- کرکوک محدود شده است."اشرف بزرگ" 12*10 کیلومتر مربع است  که پادگان اشرف و زمین های اطراف آن را شامل می شود.
       
        
       
       
       
       
      پس از اخراج مسعود رجوی به عراق و ملاقات او با صدام حسین ، این پادگان بطور کامل تحویل گروهک منافقین  شد و  آنها پایگاه های خود در سلیمانیه و کرکوک را جمع آوری کرده و از سال 1366 هجری شمسی تحت عنوان به اصطلاح "ارتش آزادیبخش ملی " در این محل تجمع کنند.
      در کیلومتر 90 جاده قدیم بغداد-کرکوک انشعابی از قسمت شرقی، شما را به درب اصلی پادگان اشرف هدایت خواهد کرد.شمال و جنوب این جاده آسفالته و فرعی محل استقرار 2 گردان ارتش صدام حسین ،گروهان رادار،گروهان موشکی پدافند هوایی و مقر سازمان استخبارات صدام حسین است که در نزدیکی ورود به پادگان قرار دارد.از سال 1365 شمسی تا زمان سرنگونی صدام  حسین ،نقش این نیروها پدافند هوایی،حفاظت بیرونی و کنترل ورود و خروج به پادگان اشرف بود .
       
       
        
       
       
      مرصاد ، کمینگاه منافقین 
      ببرها وارد می شوند :
       
      اگر چه نیروی های مسلح جمهوری اسلامی ایران ( ارتش  جمهوری اسلامی ایران ، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی  ، بسیج و..)  در جریان عملیات مرصاد ، شکست سنگینی بر پیکره گروهک منافقین وارد آورد ، بازماندگان فرقه رجوی ، مجدداً نیروی های باقی مانده خود را در قرارگاه های  متعدد خود در عراق ، جمع آوری و با حمایت رژیم بعثی ، فعالیتهای خود را از سر گرفتند . اما بدنبال شکست مفتضحانه رژیم بعثی حاکم بر بغداد در مقابل تهاجم گسترده نیروهای ائتلاف به منظور بازپس گیری کویت در ماه مارس 1991 و بغرنج شدن وضعیت در این کشور که همراه با بروز تشنجات و حرکتهای مسلحانه در شمال و جنوب آن گردید ، باعث شد تا گروهک منافقین  با یک بن بست غیر قابل تصور مواجه گردد .
       
       

       
       
      به همین دلیل ، تروریستهای مسلح این گروهک ، دست به تحرکات جدیدی در داخل خاک ایران زده و در یکم آوریل 1991 ، با استفاده از شرایط حاد منطقه ، یکسری اقدامات مسلحانه تروریستی  در غرب ایران ، بویژه ارتفاعات استان کرمانشاه  را رقم زدند که موجبات به شهادت رسیدن صدها نفر از شهروندان کرد ساکن در این منطقه را فراهم آورد .
      بنابراین در پاسخ به شرارتهای این گروهک تروریستی ، در بامداد روز 5 آوریل ، نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران  با استفاده از 9 فروند جنگنده- بمب افکن F-4E ، جمعی پایگاه سوم شکاری (TFB-3)  یک ضربت اساسی را به پادگان اشرف که قرار گاه مرکزی این گروهک بشمار می رفت ، وارد آورد که درعمق 80 کیلومتری داخل خاک عراق و در 28 کیلومتری شمال شهر  خالص  قرار داشت . 5 دقیقه بعد از این حمله ، 9 فروند جنگنده- بمب افکن F-5E جمعی پایگاه چهارم شکاری (TFB-4) بقیه تاسیسات این قرار گاه را با مهمات سنگین مورد حمله قرار دادند که براساس اطلاعات منتشر شده ، تلفات گسترده ای را موجب گردید .
       

       
       
      با این حال ، در جریان این حمله غافلگیرانه  ، خدمه یکی از فانتوم های شرکت کننده ( سریال 6688-3) موفق به اجرای صحیح مانور POP-UP نگردید و هر دوخدمه مجبور به اجکت شده و توسط شبه نظامیان مستقر در منطقه  بازداشت و بسرعت به دولت عراق تحویل داده شدند
       
       

       
      بقایای فانتوم ساقط شده نیروی هوایی به سریال 6688-3
       
       
      در شمال عراق ، دولت ترکیه که سالهاست در حال جنگ غیر رسمی با شورشیان حزب کارگران کرد که به شکل محرمانه از حمایتهای اطلاعاتی و تسلیحاتی دولت وقت عراق بهره می برد ، قرار داشت ، به منظور سرکوب این شورشیان ، چندین عملیات رزمی را در امتداد مرز با ایران ، طراحی و اجرا نمود .
       

       
       
      در جریان این عملیات رزمی ، فانتوم های  نیروی هوایی ترکیه بارها و بارها حریم هوایی ایران را مورد تجاوز قرار داده و نقض نمودند و در این سو ، در موارد متعددی  ، رادار مراقبت منطقه ، هشدارهای لازم را به ترکها ارسال نمود ولی علی الظاهر نیروی هوایی ایران هرگز عملیات رهگیری را اجرا ننمود . این مساله  را می توان بدین دلیل تشریح نمود که  تایگرهای مستقر در پایگاه دوم شکاری ،اگر چه بسیار سریع تر از فانتوم های ترک بودند اما بدلیل اینکه  تیم های ضربتی نیروی هوایی ترکیه توسط جنگنده های F-16C این نیرو  اسکورت می شدند ، حضور تایگر عملاً بی اثر بشمار می رفت . به همین علت ، فرماندهی وقت نیروی هوایی ایران تصمیم گرفت تا سازمان رزم پایگاه دوم شکاری را با اعزام جنگنده های MIG-29 که به تازگی از اتحاد شوروی تحویل گرفته شده بودند ، تقویت نماید .
       
       

       
       
      اعزام فالکروم های تهرانی  ، اگر چه در ابتدا به شکل موقت به این پایگاه مامور شده بودند ، اما با تغییر شرایط ، این استقرار به شکل دائمی در آمد و اسکادران 22 تاکتیکی نیروی هوایی (TFS-22) با حضور میگ های روسی تشکیل گردید و از آن سو ، تمامی  تایگرهای موجود در این پایگاه (F-5E) به اسکادارن 21 تاکتیکی (TFS-21) انتقال یافتند .
       
      با فروکش کردن آتش جنگ در آسیای جنوب غربی ، شرایط تقریباً به حالت عادی بازگشت ، اما این آرامش زیاد بطول نیانجامید ، چرا که در سال 1994 ، گروهگ منافقین مجدداً با اعزام تیم های ترورویستی بداخل کشور ، به شکل منظم دست به تخریب ، ترور مردم عادی و شماری از مقامات ارشد نظامی و غیر نظامی  زدند .
       
       

      سپهبد شهید صیاد شیرازی 
       
       
      د رنتیجه نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران ، مجدداً ماموریت یافت تا حملات هوایی خود را علیه قرارگاه مرکزی این گروهک در داخل خاک عراق ، از سر بگیرد .
      این ماموریت کمتر شناخته شده ، توسط یکفروند جنگنده- بمب افکن F-5F و سه فروند جنگنده – بمب افکن F-5E جمعی پایگاه دوم شکاری در 9 نوامبر 1994 اجرا گردید . در این حمله جمعاً 16 تیر مهمات هوا به زمین مارک-82 به روی هدف حمل شد و پرنده های رزمی با موفقیت کامل و بدون خسارت جانبی ، ماموریت خود را به انجام رساندند .
       
       

       
       
      اما بدلیل اینکه این حمله غافلگیرانه  در داخل محدوده موسوم به منطقه پرواز ممنوع (NO FLY ZONE) شمال عراق که توسط ایالات متحده و بریتانیا حفاظت می گردید ، انجام شد ، به محض اطلاع از وقوع این حمله ، 20 فروند جنگنده  متحدین شامل  جنگنده – بمب افکن های F-16  و F-15 نیروی هوایی ایالات متحده به منظور رهگیری این دسته پروازی از پایگاه های خود واقع در خاک ترکیه به پرواز در آمدند که با توجه به پایان ماموریت دسته رزمی نیروی هوایی ایران ، برخوردی میان این دو پیش نیامد . 
       

       
       
       
      پی نوشت :
       
      1- پلان های رزمی ارائه شده در این تاپیک در سطح وب وجود ندارد و توسط مترجم طراحی شده است 
      2-  در این انجمن ، بیشتز از حماسه های گردان های تامکت و فانتوم گفته شده ، باشد که  این تاپیک گوشه ای از حماسه های تایگرهای مظلوم نیروی هوایی که تلفات قابل توجهی را هم در جنگ تحمیلی متحمل شده است ، بیان نماید .
       
       
       
      منبع : با اندکی تصرف ، IRANIAN TIGERS AT WAR  BY BABAK TAGHVAEE
       
       
        این مجموعه با صرف زمان ترجمه  شده است ،
      بنابراین ، هر گونه برداشت با ذکر منبع (MILITARY.IR) خواهد بود . 
      در غیر اینصورت ، برداشت کننده  ، عرفاً و شرعاً ، مسئول خواهد بود .
       
       مترجم : MR9      
    • توسط farmandekoll
      F-117 نایت هاوک (شاهین تاریکی) نخستین هواپیمای عملیاتی است که به منظور استفاده از فناوری پنهانکاری طراحی شد. طراحی منحصر بفرد این هواپیمای تک سرنشینه تواناییهای استثنایی را به این هواپیمای تهاجمی می افزاید. اندازه این هواپیما در حدود F-15 ایگل می باشد که دو موتور توربو فن F404 که هرکدام نیرویی معادل 48 کیلو نیوتون (10800 پوند) ایجاد می کنند دارد. هم چنین دارای کنترل با سیم می باشد. قابلیت سوختگیری هوایی برد نایت هاوک را افزوده و آن را به یک سلاح بازدارنده و ترساننده ی ایالات متحده تبدیل کرده است. توانایی حمل انواع سلاح ها با سیستمهای ناوبری و حمله یکپارچه و سیستمهای الکترونیک پروازی ( اویونیک) موثر بودن این هواپیما را در عملیات مختلف اثبات می کند و بار کاری خلبان را کم می کند. کشیدن نقشه های با جزییات ریز برای عملیات روی نقاط با پدافند سنگین و قوی با استفاده از سیستم طراحی نقشه خودکار به ارزشهای این هواپیمای منحصر بفرد می افزاید.اولین F-117 در سال 1982 تحویل داده شد و آخرین تحویل در سال 1990 بود. تصمیم تولید F-117 در سال 1978 گرفته شد. اولین پرواز آن در سال 1981 انجام شد.

      جزییات :


      وظیفه : هواپیمای تهاجمی پنهانکار

      سازنده : لاکهید

      استفاده کننده : نیروی هوایی ایالات متحده

      موتور : دو موتور توربو فن بدون پس سوز F404-GE-F1D2 با قدرت 48 کیلو نیوتن (10800پوند)

      ابعاد : طول 10.08 متر، ارتفاع 3.78 متر، دهنه بال 13.20 متر

      اوزان: وزن خالی آن 13.381 کیلوگرم برآورد شده است، حداکثر وزن برخاست 13.814 کیلوگرم

      اجرا : حداکثر سرعت 0.98 ماخ یا 1040 کیلومتر بر ساعت(656 مایل بر ساعت)، سقف پرواز 15.240 متر برآورد شده است ( 50000 پا)

      سلاحها : تا 2268 کیلوگرم (5000 پوند) انواع بمب های هدایت شونده، موشکهای هوا به زمین، موشکهای زد رادار یا موشکهای هوا به هوای AIM-9 که در یک جایگاه درونی حمل می شوند.




  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.