• مطالب مشابه

    • توسط crazy-doctor
      با هدف مشارکت کاربران عزیز در تولید محتوای علمی انجمن میلیتاری ، و در ذیل برنامه احیای تاپیک های پنج گانه، تاپیک دانشنامه نیروی زمینی با فرمی تازه و قوانینی جدید مجددا راه اندازی می شود.
       
      از تمام دوستانی که علاقه به شرکت در این تاپیک دارند انتظار میرود که قوانینی که در ادامه ذکر می شوند  را ابتدا به طور دقیق مطالعه بفرمایند ثانیا  نسبت به اجرای ان اهتمام  جدی داشته باشند 
       
       
      1- کلیه قوانین انجمن در مورد این تاپیک مصداق پیدا می کند .
       
      2- هر پست ، می بایست حداقل با استفاده از یک پاراگراف 2 خطی و حداکثر در 5 خط ، تصویر ارائه شده را تشریح کند . (در صورت ارسال تصویر بدون شرح ،پست بلافاصله مخفی خواهد شد) ( نکته : بر تصویر بدون شرح ، فایده ای مترتب نیست ، چرا که هدف اصلی تاپیک ، ارائه مطالبی است که در کوتاه مدت قابلیت تبدیل شدن به تاپیک را نداشته  و ارسال آن بصورت یک موضوع مستقل ، زمان بر خواهد بود ) 
       
      3- تصاویر ارسالی می بایست در گالری انجمن ، بارگذاری گردد ( در صورت دراختیار نداشتن اکانت گالری ، کاربر موظف هست ، تصاویر را بصورت لینک ارسال نماید تا توسط مدیر مربوطه منتقل شود )
       
      4- حداکثر تعداد تصاویر ارسالی ، 5 عدد ( یکی بصورت سایز نرمال و 4 تصویر دیگر در سایز کوچک ) خواهد بود . ( با هدف جلوگیری از سنگین شدن صفحات ) 
       
      5- تصاویر مربوط به تجهیزات نظامی ( زمینی ، هوایی ، دریایی ، فضایی ) می بایست در گالری مربوط به خود ارسال گردد . در نتیجه کاربران عزیز از ارسال تصاویر صفحه پرکن ، خودداری نمایند .
       
      6- این تاپیک با هدف شناسایی موضوعات جذاب به منظور تبدیل شدن به یک موضوع مستقل ایجاد شده است ، در نتیجه کاربران عزیز از ارائه تصاویر به اصطلاح سرگرم کننده (FUN) بشدت خودداری فرمایند 
       
      7- در صورت وجود نقص یا اشتباه و یا حتی سئوال در خصوص مطالب ارائه شده ، کاربران عزیز از برهم زدن نظم و روال تاپیک بشدت خودداری نموده و نظرات خود را در خصوص مطالب ، در استاتوس یا PM پیگیری نمایند . 
       
      8- شرح تصاویر می بایست به زبان پارسی ارائه گردد .
       
      9- حتی الامکان از قراردادن تصاویر ومطالب تکراری خودداری گردد . 
       
      10- مطالب و تصاویر کپی شده از سایر منابع در وب ، به هیچ  عنوان پذیرفته نمی شود ( به استثنای مطالبی که مربوط به  تاریخ نیروهای مسلح ایران است ) 
       
      11- همه پست ها می بایست با فونت تاهوما و شماره 14 ( برای تیتر مطلب شماره 18 )  ارائه گردند.
       
      =====================
       
      p.s : پست های که یک یا چند بند از قوانین فوق را نقض کنند از دسترس خارج می شوند .
       
       
      تشکر از برادر بزرگوار و ارجمند جناب MR9
    • توسط eagleboy
      نگاهی اجمالی بر انواع موشک های سام

      قسمت 1


      سام2{گاید لاین}
      اس-۷۵ دوینا (С-75) که با نام ناتو سام-۲ (SA-2 Guideline) نیز شناخته می‌شود، یک سیستم موشکی سطح به هوا برای پدافند هوایی ارتفاع بالای ساخت شوروی است. این سامانه در سال ۱۹۵۷ وارد ارتش شوروی شد و از آن زمان تاکنون بیش از هر سیستم دفاع موشکی دیگری در نقاط مختلف دنیا مستقر شده‌است.
      سام-۲ نخستین موشک سطح‌به‌هوای تاریخ است که موفق به انهدام یک هواپیمای دشمن شده‌است. این واقعه در اکتبر ۱۹۵۹ با شلیک سه موشک وی-۷۵۰ به سوی یک هواپیمای آربی-۵۷ دی کانبرای ارتش تایوان در ارتفاع ۲۰ کیلومتری صورت گرفت. در آن زمان مقامات چینی برای سری نگهداشتن این موشک آن را به جنگنده‌های خود نسبت دادند. یک سال بعد این موشک با سرنگونی یک فروند هواپیمای شناسایی آمریکایی یو-2 بر فراز شوروی به شهرت رسید. در سال ۱۹۶۲ نیز استقرار این سیستم موشکی در کوبا به آغاز بحران موشکی کوبا انجامید که دنیا را در آستانه یک جنگ اتمی قرار داد.
      نیروهای ویتنام شمالی در ویتنام شمالی از آتش‌بارهای سام-۲ به طور گسترده برای دفاع از هانوی و هایفونگ استفاده کردند. این موشک در چین نیز با نام‌های اچ‌کیو-۱ و اچ‌کیو-۲ تولید شده و کشورهای دیگری نیز به تولید انواع مختلف آن مبادرت کرده‌اند.
      این سیستم موشکی در اصل برای مقابله با بمب افکن های دوربرد آمریکا مانند بی-47 وبی-52 طراحی شده بود و در ارتش شوروی جایگزین توپ خانه های ضد هوایی دوربرد مانند کا اس-۱۹ ۱۰۰ میلی‌متری و کا اس-۳۰ ۱۳۰ میلی‌متری شد. از دهه ۱۹۸۰ در شوروی این سیستم به تدریج با سامانه موشکی اس-300 (سام-۱۰ و سام-۱۲) جایگزین شد اما هنوز تعدادی از این موشک‌ها و مدل چینی ارتقاء یافته آن با نام اچ‌کیو-۲ در کشورهای دیگر مورد استفاده است.


      سام3 {پاچورا}

      این سامانه یک سامانه کوتاه برد هست که برای مقابله با اهداف با سطح پروازی زیر 20 متر و باسرعت حدودا 2 ماخ طراحی شده قدرت مانور این سامانه 2 برابر از سام -2 بیشتر است ... حدود 14 جی , سامانه سام 3 دارای فیوز مجاورتی دقیق تا ارتفاع 20 متر است, همچنین موشکی که از سامانه سام 3شلیک میشود 4 متر کوچک تر از موشک سامانه سام 2 است.
      سامانه سام 3 یکی از پر کاربرد ترین سامانه های دفاع هوایی بوده, در دهه 80 تا 90 بیشترین مورد استفاده رو داشت! طراحی این سامانه در سال 1960 شروع و در تاریخ 1974 پایان یافت .


      نحوه قرار گیری سامانه سام 3 به صورت ستاره ایی است . در مرکز رادار پیش اخطار پی 15 صورت تخت قرار دارد و کنار آن رادار رهگیر SNR 125 low below engagement و در هر سمت جغرافیایی یک لانچر ثابت 4تایی وجود دارد.
      یعنی در سمت شمال یک چهارتایی و در سمت شرق یک چهارتایی و در سمت غرب یک چهارتایی و در جنوب هم یک چهارتایی دیگر که سامانه ایی 4 لانچر با 4 موشک را تشکیل میدهد که جمعا میشود 16 موشک است.

      سام4 {کروگ}
      سامانه 2K11-krug با نام ناتو سام 4 این سامانه در دهه 60 تا 70 میلادی طراحی شد. از دهه 80 در کشور های عضو شوروی سابق کار گذاشته شد هدف از ساخت این سامانه انهدام موشک های زد رادار همانند standard arm , harm و همچنین موشک های بالستیک بوده است .







      مکانیزم تشخیص و هدف گیری این سامانه بسیار پیشرفته تر از سامانه های سام 2 و سام 3 و سام 5 است دلیل ناشناخته موندن این سامانه ندادن این سرویس به کشور های دیگر بود.
      اخرین سرویس این سامانه در کشور مجارستان تا سال 2000فعال بود که بعد از روی کار امدن سامانه های جدید این سامانه تعطیل شد این سامانه از 2 رادار تشکیل شده است.

      سام5{گامون}
      اس-200سامانه ای است که در طی جنگ سرد خوش درخشید و بدون شک اس-200عاملی بازدارنده در برابر بمب افکن ها و هواپیما های آواکس دشمن،خواهد بود.این سامانه بعد ها در اختیار الجزایر،هند،ترکمنستان،اوکراین،ازبکستان،سوریه،قزاقستان،کره شمالی و کشور عزیزمان ایرن قرار گرفت.کارشناسان نظامی ایران توانسته اند این سامانه را طوری بروز رسانی کنند که طراحان روسی متعجب شوند.
      تاریخچه سامانه اس-200 که ناتو آن را با نام سام5(SAM-5)می شناسد،یک موشک سطح به هوای برد بلند و متوسط است که در دهه60میلادی به منظور محافظت از محدوده وسیعی در برابر حملات هوپیما های بمب افکن یا هواپیماهای استراتژیک دیگر ساخته شده است.هر گردان نظامی شش سکوی پرتاب از این موشک همراه با یک رادار کنترل آتش را دارا است و جالب است بدانید که طول این موشک غول پیکر تقریبا به11متر برابر با 35فوت می رسد،سامانه کنترل آتش این موشک نیز قابلیت لینک شدن به رادار های دور بردتر را نیز دارد.
      سوخت؛هر موشک از قدرت چهار راکت کوچک که حاوی سوخت جامد هستند و متصل به خود موشک هستند بهره می برد.3الی5ثانیه پس از شلیک موشک،چهار راکت فرعی متصل به موشک پس از سوختن مواد درونشان از موشک اصلی جدا شده و سپس موتور تکمیلی موشک که 67D5نام دارد،به مدت51الی150ثانیه فعال می شود.این موتور از نوعی سوخت مایع به نام 02-TGاستفاده می کند که از فرمول شیمیایی خاصی ساخته شده است.این سوخت ترکیبی از گاز نیتریک اسید است که با نیتروژن اکسید و فسفرید اسید و هیدروکلرید اسید غنی شده است.


      سام6 {گینفول}
      پروژه ساخت این موشک در دهه ۱۹۵۰ آغاز شد. اولین تست آن در سال ۱۹۶۱ انجام گرفت که مشکلاتی از جمله نقص موتور آن آزمایش را ناموفق کرد. ولی سرانجام پس از رفع نواقص در سال ۱۹۶۶ با موفقیت آزمایش شده و سپس به تولید انبوه رسید. در سال ۱۹۷۷ هم نوع ارتقا یافته این موشک با موفقیت آزمایش شد که تواناییهای بیشتری نسبت به نوع قبلی دارا بود. در ضمن نوع مخصوص نیروی دریایی این موشک با کد سام-ان-۳ شناخته می شود. به هر حال این موشک هم اکنون نیز جزو خطرناکترین سیستمهای پدافند ضد هوایی محسوب می شود که در صورت استفاده صحیح دقت آن تقریبا ۸۰ – ۹۵ ٪ است. لازم به ذکر است که در جنگ ۱۹۷۳ بین اعراب و اسراییل ، مصر با استفاده تقریبا حرفه ای از این موشک ۶۴ فروند جنگنده اسراییل را تنها با شلیک ۹۵ موشک سرنگون ساخت!


      سام20

      اس-۳۰۰ (به:روسی С-300) یک سامانه موشکی سطح‌به‌هوای دوربرد و خودکششی با قابلیت استفاده در تمامی ارتفاع‌هاست و در واقع نوع تکمیلی سامانه پدافندی ارتفاع بالای اس-200 به شمار می‌رود که در اواخر دهه ۱۹۷۰ توسط شرکت همکاری‌های صنعتی آلماز برای نیروی دفاع هوایی شوروی ساخته شد. مدل‌های مختلف این موشک در سازمان ناتو با نام‌های سام ۱۰، سام ۱۲ و سام ۲۰ شناخته می‌شوند.
      اولین مدل این موشک با نام اس-۳۰۰ پی برای نخستین بار در سال ۱۹۷۹ در شوروی عملیاتی شد، هرچند تکامل آن از سال ۱۹۶۹ به منظور ساخت موشک سطح به هوایی با برد ۷۵ کیلومتر که هم در نیروی زمینی و هم در نیروی دریایی استفاده شود، آغاز شده بود. این موشک در ابتدا برای رهگیری هواپیماها و موشک های کروز ساخته شده و بعدها توانایی رهگیری موشک های بالستیک نیز به آن افزوده شد.
      اس-۳۰۰ پی‌ام‌یو (S-300PMU) یکی از مرگبارترین موشک های زمین به هوای قابل استفاده در تمامی ارتفاع‌ها به شمار می‌رود که توانایی پیگیری همزمان ۱۰۰ هدف و درگیری با ۱۲ هدف را دارد. زمان آماده‌سازی آن حدود ۵ دقیقه است و موشک های آن از نوع انبارشونده است که مانند مهمات معمولی نیاز به هیچگونه نگهداری در مدت عمر مفید خود ندارند. اس-۳۰۰ شباهت زیادی با سامانه پدافندی آمریکایی ام ای ام- 104 پاتریوت دارد. مدل‌های پیشرفته‌تر اس-۳۰۰ توانایی اجرای تاکتیک «بزن دررو» را دارند که بقاپذیری آن‌ها را در شرایط جنگی افزایش می‌دهد و در شرایط ویژه می‌توانند به عنوان یک سلاح تهاجمی عمل کنند؛ برای مثال موشک‌های اس-۳۰۰ چینی مستقر در تنگه تایوان توانایی حمله به فضای هوایی تایوان را دارند و تهدیدی برای تمامی هواپیماهای آمریکایی به شمار می‌روند که ممکن است در درگیری احتمالی به کمک این کشور بیایند؛ به جز هواپیماهای فوق‌العاده رادارگریز بی-2 و جنگنده اف-22 راپتور . به همین جهت پیش‌بینی می‌شود که مأموریت حمله وسیع به سیستم‌های اس-۳۰۰ به جنگنده‌های اف-۲۲ واگذار شود. اس-400 با نام ناتو سام-۲۰ سیستم موشکی تکامل‌یافته اس-۳۰۰ است که در سال ۱۹۹۹ معرفی و از سال ۲۰۰۶ وارد فعالیت در ارتش روسیه شده‌است.


      سام-21

      سامانه زمین به هوای اس-۴۰۰ "پیروزی" - (Triumf) ( روسی : C-400 «Триумф») نسل جدید سیستم پدافند هوایی روسیه است که توسط "مرکز طراحی روسیه" (Almaz Central Design) طراحی شده و به عنوان یک بهبود از خانواده پدافند هوایی اس-300 بشمار میرود.
      اس - ۴۰۰ در نام گذاری ناتو با نام اس آ-۲۱ (SA-21) شناخته میشود، این سیستم قبلاً با نام اس-۳۰۰ پ م او-۳ (S-300PMU-3) شناخته می‌شد.این سامانه زمین به هوا قابلیت‌های سیستم‌های دیگر از سری اس-300 را به چالش میکشد و برد آن حداقل دو بار بیشتر از برد ام ای ام-104 پاتریوت (MIM-104 Patriot) است.
      به گفته منابع روسی و دیگر کشورها ، اس-۴۰۰ قادر به تشخیص ۱۰۰ هدف به طور همزمان و درگیر شدن با ۱۲ هدف به طور همزمان از محدودهٔ ۴۰۰ کیلومتری است، این هدفها میتوانند از جمله هواپیما، موشک‌های کروز و موشک‌های بالستیک باشند .
      اس-۴۰۰ با داشتن قابلیت ۳ موشک مختلف، بسیار دوربرد ۴۰ان۶ (40N6)، دوربرد ۴۸ان۶ (48N6)، و موشک های با برد متوسط ۹ام۹۶ (9M96) قادر به پوشش کل عملکرد مورد نیاز است. هر یک از این موشکها دارای قابلیت های متفاوت است.


      تهیه کننده :نوید میرباقری
    • توسط farokhkhan
      شاید طرح تیتر برای شما کمی عجیب باشه که چرا سام-8 رو در کنار اس-300 قرار دادم
      به مرور و با ادامه خوانش پست به این نتیجه میرسیم


      دهه 70 ... بحث داغی بین سازمان های اجرایی شوروی مبنی بر multi layer صورت گرفت
      بعد از ساخت سام-4 و سام6 ... جای خالیِ یک سامانه کوتاه برد راداری برای پوشش سام- 6 احساس شد

      اولین نمونه از این سیستم الیپس elips نام گرفت  و در جولای 1967 رو نمایی شد


      اما انتظارات بالاتر از این سیستم بود و پروژه ELIPS رد شد
      چندی بعد سرپرست طراحان (افرموو)efremov
      طرحی مبنی بر سامانه ایی دیگر  اراعه داد و در اکتبر 1971

       نتیجه آن چیزی جز 9K33 OSA SA-8A Gecko نبود
      سامانه خود کششی تک واحده که از وسیله نقلیه BAZ-5937 استفاده میکرد
      توان حمل 4 موشک  که قادر بود در 50 متری از سطح زمین با اهداف پروازی تا سرعت 1 ماخ درگیر شود
      همچنین با اهداف پروازی بالای 200 متر با سرعت 1.4 ماخ تا برد 9 کیلومتری

      چندی بعد در سال 1975 سامانه OSA-A معرفی شد


      که ارتقا یافته نوع اولیه 9کی33 بود
      با قابلیت انهدام اهداف با سرعت 1.6 ماخ
      و همچنین چرخشی معادل 25 برابر نیروی G

      مابین سال های 75 و 80 تغییراتی در این سیستم داده شد
      +اضافه شدن 2 موشک دیگر که تعداد موشک های یک واحد سام8 را به شش موشک میرساند
      همچنین طراحی بالچه های تا شونده که داخل کانتینر حمل موشک قرار میگرفت

       و در نهایت سامانه سام-8 OSA-AK خلق شد


       
      این سیستم حالا قدرت درگیری با اهداف زیر 25 متری از سطح زمین را به استفاده کننده هایش هدیه داد و برد درگیری را به 10 کیلومتر رساند
      +در سال 1980 این سیستم جایگزین پرهزینه ترین سامانه یعنی  سام-6 گین فول شد
      و کشور هایی همچو المان / مجارستان / هلند / بلغارستان/ چکسلاواکی/ رمانی/ یوگوسلاوی
      از این سیستم بهرمند شدن


      + در مدت زمان کمی سامانه OSA-AKM رو نمایی شد
      و تنها اختلاف یا شاید والا ترین اختلاف این سامانه با نوع AK قابلیت انهداف اهداف پروازی در "صفر" متریِ زمین بود !
      در زبانی ساده تر... هیچ خبری از حداقلی از ارتفااع درگیری نبود !
       
      نمایی از داخل سامانه sa-8 OSA-AK

                         محل استقرار افسر کنترل اتش                                     " " افسر محیطی                                                       " " افسر فاصله یاب
       
       
      9A33BM2 Land Roll




      رادار رهگیر این سامانه به نام land roll 
      یکی از پیچیده ترین زوایای طراحی جماهیر شوروی مابین ارتباط موشک و هدف در این رادار  به ارمقان اورده شده
      +ارتباط  هدایت موشک تا هدف در این سامانه شباهت بسیاری به اس-300 پی اس دارد
      و میتوان گفت تنها فرق قدرت رادار رهگیر این سامانه با اس-300 .. نبود امکان قفل گذاری خودکار برروی موشک های ضد رادار است

      این رادار قابلیت قفل گذاری از فاصله 28 کیلومتری دارد
      همچنین رادار مذکور  معمولا با نام SSC خطاب میکنند



      رادار پیش اخطار که از قضا قالیت Acquisition Radar هم بهش اضافه شده 
        این رادار قابلیت کشف اهداف رو از 45 کیلومتری داراست

       
      همچنین راداری 3 پرتونگر اختصاصی برای ارتفاع های کم .. میانه و های آلت است



      نحوه رهگیری اهداف پروازی بهینه سازی شده
      و دکمه ایی به نام رهگیری اتوماتیک در این سامانه وجود دارد که شما با فشردن ان
       

      رادار SCC را به صورت عمودی تا 70 درجه به صورت کاملا یک نواخت به حرکت در میاورید
      و سیستم بلافاصله بعد از رویت هدف میتواند روی ان اتوماتیک قفل کند

      +در سامانه های قدیمی .. یافتن ارتفاع هدف دستی انجام میشد



      9Sh38-2 TOV


      دوربین رهگیر اپتیکی سامانه که با آن میتوان با رادار خاموش اهدف رو رهگیری و منهدم کرد






      معرفی موشک این سامانه
      9m33m2 نام دارد
      دارای ماکسیزمم سرعت 2 ماخ
      و پس سوز سوخت جامد دو مرحله ایی
       قابلیت چرخش تا 25 جی
      قابلیت انهدام اهداف پروازی تا 20 متر از سطح زمین
      نهایت برد 10 کیلومتر
       و کلاهک انفجاری 14.27 کیلوگرمی
      شامل 1580 ترکش 3.86 گرمی
      طول 3 متر و 15 سانت
      قطر 20 سانت




      نویسنده : فرخ سیف
      سیزده فروردین 94
      منبع
      https://sites.google.com/site/samsimulator1972/home
       

    • توسط EBRAHIM
      ميتوان به جرات اظهار کرد که ديگر همانند گذشته توانايي ساخت هواپيماهاي جنگنده تنها تحت سلطه کشور بخصوصي مانند ايالات متحده نيست و کشورهاي ديگر نيز همگام با صنعت روز هوانوردي با جديت مشغول به طراحي و توليد هواپيماهاي جنگندهي بومي هستند.اما در اين ميان دو کشور اروپايي يعني انگليس و فرانسه البته تا حدودي نيز آلمان گوي سبقت را از ديگران ربوده و به سرعت در حال توليد جنگنده هايي هستند که به خوبي از پس حريفان امريکايي خود بر آمده و انان را از ميدان نبرد به در ميکنند.کشور فرانسه با سابقه ي زياد در طراحي و ساخت هواپيماهاي مسافربري و نظامي هم اکنون در حال طراحي مدل هاي جديدي از هواپيما هاي جنگنده بوده که نمونه شاخص آن جنگنده رافالRafale با کدM09است در ادامه به بررسي اين هواپيماي مدرن ميپردازيم.

      اين جنگنده که در حقيقت ادامه دهنده راه اسلاف خود يعني جنگنده هاي مشهور ميراژ جگوار سوپر اتاندارد و... است به منظور جايگزيني جنگنده هاي قديمي توسط نيروي هوايي فرانسه سفارش داده شده. اين جنگنده که ميتوان آن را تا حدودي جنگنده اي جوان وجديد ناميد در سال 2001 و در عمليات جنگ افغانستان عملکرد و برتري آشکار خود را بر شناخته شده ترين هواپيما هاي ناو نشين يعني f-18 و f14 به جهانيان ثابت نمود.رافال هواپيمايي دو موتوره با قابليت حمل بازه گسترده از تسليحات هوا به هوا و هوا به زمين بوده که در عين حال هواپيمايي بي نهايت تغير پذير است و به سرعت ميتواند نقش خود را از برتري هوايي به شناسايي حملات دريايي و يا زميني تغير دهد.در کاکپيت اين جنگنده از سيستم هاي اويونيک يا سيستم هاي الکترونيکي بسيار پيشرفته اي بهره برداري شده است مانند سيستم HUDهولوگرافيک با زاويه ديد بالا ساخت شرکت تالس اويونيک که اطلاعات ماموريت را به وفور در جلوي ديد خلبان حاضر مي نمايد.دوربين هاي CCDو همچنين صفحه نمايش هاي لمسي در طرفين خلبان که اطلاعات تاکتيکي موقعيت حاضر را ارايه کرده و به او امکان تصميم گيري به موقع را ميدهد.

      در مورد تسليحات اين جنگنده بايد اظهار نمود که اين هواپيما قادر به حمل بيش از 9 هزار کيلوگرم جنگ ابزار هوا به هوا و هوا به زمين از انواع مختلفي چون موشکهاي ميکا ما÷يک سايدوايندر آپاچي اگزوست ماوريک هارپون و بمب هاي هدايت ليزريGBU-12 بسته به نوع ماموريت است.چنانکه پيش بيني نيز ميشود قرار بر اين است که اين جنگنده مدرن از سال 2006 به بمب هاي فوق دقيق هدايت ليزري يا GPSماهواره اي سا÷مAASM نيز براي منهدم کردن هدف هاي دشوار زميني مجهز گردد.اين جنگنده همچنين از دو توپ مسلسل با قدرت آتش 2500گلوله در دقيقه ساختGIAT نيز براي نبرد هاي هوايي نزديک نيز بهره مي جويد.

      اين جنگنده از نظر جنگ الکترونيک نيزبرتري خود را حفظ کرده است ،چه،با در اختيار داشتن سيستم هاي هشدار تهاجم،گيرنده و آشکار سازي ليزري و سيستم هاي مغشوش کننده رادار هاي دشمن از توانايي قابل قبولي برخوردار است.با مجهز شدن اين هواپيما به سيستم راداريRBE2،اين جنگنده از قابليت هايي چون نگاه به پايين شليک به پايين نيز بهره مند شده قابليت شناسايي همزمان 8 هدف وشناسايي تهديدات هوايي را به نحو احسن را نيز دارا است.طول بال هاي دلتا شکل اين جنگنده حدود 11متر و طول خود هواپيما حدود 10 متر است و در عين حال، از مساحت بالي به ميزان 45 متر مربع بهره ميبرد. اين جنگنده مدرن از دو موتور M88-2ساخت سنکنما،براي فراهم آوردن نيروي پيشران خود استفاده مينمايد ک هالبته هر يک نيروي کشش استاتيکي معادل 75کيلو نيوتون را با پس سوز فراهم مي آورد که در اصل ورودي هاي اين موتور ها ، در زير سکان افقي هواپيما واقع شده است!البته تعجب نکنيد.واقه شدن ورودي هاي هوا زير سکان افقي، به اين دليل است که اين هواپيما از نوع کانارد مي باشد،يعني سکان افقي ان که غلتش حول محور عرضي را کنترل ميکند،به صورت دو بالچه در جلو واقع شده است و در عوض، در قسمت انتهاي هواپيما هيچ گونه سطح کنترلي مشاهده نشده و بال ها تا خروجي هاي موتور ادامه يافته اند.

      موتور هاي قدرتمند اين جنگنده،رسيدن ان را به سرعتي معادل1/8ماخ و داشتن سقف پروازي برابر با 55 هزار پا را امکان پذير ساخته اند که توانايي هاي بهينه براي جنگنده اي در اين کلاس محسوب مي شود.
      ناگفته نماند که اين جنکنده در انواع گوناگوني براي ماموريت هاي متواوت عرضه ميشود.اين مدل ها عبارت اند از:مدلBاين جنگنده در اصل براي استفاده نيروي هوايي طراحي گشته و هواپيمايي دو نفره شامل سرخلبان و افسر تسليحات نظامي است.مدلCنيز مانند مدل قبل براي نيروي هوايي توليد شده و در چندي موارد داراي بهبود يافتگي هايي نيز نسبت به مدل قبلي مشاهده ميشود.مدل Mنيز جنگنده تک نفره و مدل ناونشين رافال محسوب ميشود که به منظور انجام ماموريت هاي حفاظتي از ناوهاي هواپيمابر توليد گشته است.قابل توجه است که باز هم سازنده اين هواپيما،يعني شرکت داسالت،سنت شکني نکرده و هواپيماي رافال را نيزهواپيمايي با بال هاي دلتا شکل طراحي نموده است،يعني همان سنتي که در هواپيما هاي پيشين فرانسوي مانند ميراژ4000 رعايت شده است.جنگندهي رافال اولين هواپيماي نظامي جهان است که به منظور انجام ماموريت هاي هوا به هوا و هوا به زمين به صورت همزمان طراحي شده است.

      به علاوه توانايي هاي اين هواپيما براي انجام عمليات در حالت هاي ماوراي ديد بصري(BVR)و ارتفاع بسيار پايين نسبت به سطح زمين،امکانات گسترده اي را به آن،براي جنگنده اي جند ماموريته بودن و قابليت بقاي فراوان در مقابل دشمن را داده است،و به هر سخن،اين هواپيما قادر است که نه تنها نيروي هوايي فرانسه،بلکه کشور هاي زيادي در جهان را که بعد ها از سفارش دهنده گان اين هواپيما خواهند بود،به سهلوت و با شايستگي هر چه تمامتر مرتفع نمايد.

      ماهنامه نوآور
    • توسط EBRAHIM
      رآکتورهايي هسته اي در زير زمين پروژه بعدي روسيه و آمريکا

      ايسکانيوز: انرژي، حادترين مشکل تمدن امروز بشري است و مشکلات انرژي در توسعه اقتصادي موثر هستند. امروزه فکرها بدين مشغول است که چگونه در آينده، زماني که مصرف انرژي بطور ناگزيري افزايش پيدا خواهد کرد، نسل بشريت را از اين مشکل نجات داد. در سياستهاي انرژي کشورهاي پيشرفته، انرژي هسته اي و چندين طرح آينده آن از اولويت برخوردار هستند. در برنامه "Generation Four" آمريکا، چندين نوع رآکتور هسته اي در نظر گرفته شده اند و يکي از جالب ترين آن ها، رآکتور هليمي مي باشد. اين پروژه در روسيه نيز در حال تحقق مي باشد که بنا بر عقيده کارشناسان، روسيه بيش از سايرين در اين امر پيشرفت داشته است و به موفقيت در دست يابي به رآکتورهاي هليمي نزديک تر شده است. به همين دليل آمريکا به روسيه پيشنهاد داده است تا پروژه رآکتورهاي هليمي ويژه نيروگاه هاي اتمي را بطور مشترک اجرا کنند که در اين رابطه "سرگي لسکوف" در روزنامه "ايزوستيا" مي نويسد.
      هليم، پس از هيدروژن فراوان ترين عنصر در طبيعت است و به ميزان 003/0 ميلي گرم در هر کيلوگرم ماده بر روي کره زمين و در سراسر کهکشان 23درصد هليم وجود دارد. هليم اغلب در انواع گرانيت يافت مي شود و در اثر مرگ اورانيوم و عناصر راديواکتيو، تفکيک مي شود.هليم ماده اصلي سازنده خورشيد است و تا مدتي قبل در بالن هاي هوايي بکار مي رفت. در حال حاضر در دستگاه هاي صنعتي و سفينه هاي فضايي نوع سايوز در سيستم سوخت رساني تحت فشارهاي بالا مورد استفاده قرار مي گيرد.
      "ريچارد فينمن" برنده جايزه نوبل، معتقد بود که هليم فوق سيال به حل آخرين مسئله حل نشده در فيزيک کلاسيک در رابطه با محاسبه "مدل آشفتگي" کمک مي کند.
      هليم فوق سيال را يک دانشمند روس به نام "پطر کاپيتسا" در سال 1937 کشف نمود و براي تحقيقات خود جايزه نوبل دريافت نمود و "لئون لانداو"، دانشمند ديگر روسيه، رفتار هليم فوق سيال را توضيح داد که وي نيز جايزه نوبل را دريافت نمود.
      در سال هاي 1970 در شوروي سابق کارهايي در رابطه با "رآکتورهاي هليمي دماي بالا" ويژه نيروگاه هاي اتمي براي صنايع شيميايي و متالورژي آغاز شدند.
      اساس رآکتورهاي هليمي دماي بالا، طراحي موتورهاي هسته اي موشکي بر اساس هيدروژن بود که متاسفانه تا زماني مناسب تر، موکول به آينده شدند، هر چند که راکت هاي هسته اي موشکي آزمايشي کارآيي آن را تحت گرم سازي تا دماي 3 هزار درجه سانتي گراد نشان دادند.
      در سال هاي 1990 متخصصين انستيتو "کورچاتوف" روسيه و دفتر طراحي و ماشين سازي "آفريکانتوف" در نيژني نووگوراد (جايي که رآکتورهاي زيردريايي هاي اتمي، نيروگاه هاي اتمي شناور و نيز رآکتورهاي ويژه نيروگاه اتمي قزاقستان را مي سازند)، طرح رآکتور دماي بالا با رساناي گرمايي هليم که به عنوان رساناي گرمايي برتري بسياري دارد را پيشنهاد دادند. اين عنصر از لحاظ شيميايي بي اثر است و سبب زنگ زدگي نمي شود. همچنين در تراکم وضع، تغييري ايجاد نمي کند، بر ضريب تکثير نوترون ها تاثير ندارد و در آخر، هليم داغ را به راحتي و مستقيم مي توان به توربين هاي گازي هدايت کرد. اين پروژه که لابراتوارهاي کمپاني "General Atomics" آمريکا، "Framatome" فرانسه و "Fuji Electric" ژاپن بر روي آن کار مي کنند، اين امکان را فراهم مي سازد که نيروگاه هاي اتمي جديدي را ايجاد کرد که سبب آلودگي محيط زيست نمي شوند و داراي خواصي منحصر بفرد و از جمله توانايي توليد گرما در دماي بيش از 1000 درجه سانتي گراد بوده و طبق طبقه بندي هاي آمريکايي از بالاترين سطح ايمني برخوردارند.
      هم اکنون طرح اوليه پروژه رآکتور و نيروگاه اتمي آماده است و اين رآکتور هليمي سبب بالا بردن ضريب بازدهي تا 50% است که اين در مقايسه با رآکتورهاي کنوني 32% بيشتر مي باشد. رآکتور و توربوژنراتورها در زير زمين جاي خواهند گرفت و ساختار نيروگاه هاي اتمي هليمي به طرز قابل توجهي ساده تر از نيروگاه هاي اتمي معمولي است. بنا بر عقيده آکادميسين "نيکلاي پونوماروف- استپني"، رآکتورهاي هليمي معرف تمايلي بسيار به دستيابي به انرژي هيدروژني هستند که يکي از آينده دار ترين راه حل هاي مشکل انرژي است.
      علاوه بر اين رآکتورهاي هليمي مي توانند در امر تصفيه آب و فرآيندهاي تکنولوژيک در صنايع شيميايي، نفت و متالورژي مورد استفاده قرار گيرند.
      براي استفاده از رآکتورهاي هليمي در نيازهاي شهري بايد توان آن را افزايش داد که دشواري بخصوصي در اين راه وجود ندارد.
      سوخت اين رآکتورها از اکسيد و کربيد اورانيوم تامين مي شود. علاوه بر اين سوخت آن مي تواند اکسيد پلوتونيوم تسليحاتي نيز باشد که سبب جالب توجه تر ساختن اين پروژه است، چرا که به حل مشکل خارج سازي اين ماده که در ساخت سلاح اتمي بکار مي رود، کمک مي کند. سوخت مصرف شده، در چنان شرايطي قرار خواهد گرفت که بازگرداندن آن به چرخه تسليحاتي غير ممکن مي شود.
      بهره برداري از اين نوع رآکتورها براي سال هاي 2010 تا 2015 در نظر گرفته شده است.
      توان گرمايي آن برابر با 600 مگاوات و توان الکتريکي آن 285 مگاوات و عمر مفيد آن 60 سال مي باشد.
      -----------------------------
      Inrozha.com
  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.