MR9

آیا ژاپن از انزوای نظامی خارج می شود؟ ( تاپیک جامع تحولات شرق آسیا )

Recommended Posts

بر 13 مرداد 1399 در 15:03 , MR9 گفت:

 

بسم ا...

 

وقتی تحلیل ها فقط سخت افزاری هست ، همین سئوالات ساده که پاسخ آن  حتی در میلیتاری وجود دارد ، یک مرتبه بولد میشود

 

اندیشکده رند (RAND) تحلیل می کند ....

زمینگیر شدن  ناوگان جتهای پنهانکار نیروی هوایی و کابوس انهدام سریع ناوگان نیروی دریایی   در یک جنگ همه گیر

 

"پایان خواب بلند اژدهای سرخ "

 

 

 

امریکا خیلی جنایت هایی انجام داده که روسیه و چین انجام ندادن

 

من اصلا طرفدار آمریکاویا نابودی چین نیستم

اتفاقا بزرگترین مشکل دنیای امروز این هست که تک قطبی هست 

اگر چند بلوک قدرت در دنیا میبودند دست خود مادر سیاست بازتر می بود

 

سخن من این هست خود]چین میاد تسلیحات خودش را دربرابر تسلیحات چینی تست می کنه 

با سناریوهایی هم که خودش تعریف کرده بعد میاد تعریف می کنه که عجب تجهیزاتی داره

بر 13 مرداد 1399 در 15:03 , MR9 گفت:

زمینگیر شدن  ناوگان جتهای پنهانکار نیروی هوایی و کابوس انهدام سریع ناوگان نیروی دریایی   در یک جنگ همه گیر

 

 

با وجود انواع موشک های کروز و بالستیک ضد ناو و افزایش هر چه بیشتر دقت و قدرت مانورها آنها واقعا سیستم های دفاعی ناوها واقعا دچار مشکل خواهند شد

تو یک پایگاه هوایی چند سامانه ضد موشک میشه نصب کرد

یک کشور چند تا موشک پدافندی باید در اختیار داشته باشه 

مثلا ژاپن چند تا موشک استانداردبا پاتریوت یا ... باید در اختیار داشته باشه که بتونه یک هفته درمقابل حملات موشکی ارتش چین مقاومت کنه یا فرضا اگر کره یا ژاپن برن دنیال ساخت موشک های کروز و بالستیک چین باید چقدرسیستم دفاعی داشته باشه که بتونه جلو حملات اونها را بگیره

این مشکلات در ناوهای هواپیمابر و ناو گروه های محافظشون به مراتب بیشتر میشه به علت محدودیت جا و به علت دشوار بودن پشتیبانی در یک جنگ

شاید یکی از دلایلی که کشورهایی مثل ژاپن کره یا استرالیا دنبال خرید اف 35 هستند همین موضوع باشه

اف 35 در مدل بی که بصورت عمو پراز هست و در نسخه های دیگه به طول باند کمتری برای پرواز نیاز داره

از طرفی چین شاید تکنولوژی در حد اف 35 نداشته باشه اما هزاران کیلومتربزرگراه داره که  میتونه ازشون در مواقع ضروری برای فرودهواپیماهاش استفاده کنه که نابودی این شبکه شاید غیر ممکن باشه

 

 

 

ویرایش شده در توسط majid363
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
33 minutes قبل , majid363 گفت:

سخن من این هست خود]چین میاد تسلیحات خودش را دربرابر تسلیحات چینی تست می کنه 

با سناریوهایی هم که خودش تعریف کرده بعد میاد تعریف می کنه که عجب تجهیزاتی داره

 

بسم ا... ، مزیت میلیتاری این هست که مطالبی که در گذشته ارسال شده را میشود مجدد به آن مراجعه کرد برای تبیین ابهامات جدید

 

 

بر 26 خرداد 1394 در 10:37 , MR9 گفت:

با سلام

 

شبیه سازی محیط رزم و یا آنچه که war game نامیده می شود در یک تعریف در محدوده زیر بررسی می گردد :

sss.jpg

حالا سئوال اینجاست  ، کاری که قرار هست انجام گیرد ، در کدام یک از مراحل فوق قابل تعریف و جاگذاری است ؟؟

1- تعریف و تبیین نمونه های تحلیلی ؟؟

2- شبیه سازی رایانه ای ؟؟

3- ایجاد مفاهیم مختص محیط رزمی ؟؟

4- تمرینات نظامی در مقیاس کوچک ؟؟

5-تمرینات نظامی در مقیاس بزرگ ؟؟

مسلماً گزینه های 2 ، 4 و 5 با توجه به ماهیت ویژه شان ، امکانات ویژه ای را می طلبد ، بنابراین ، ظاهراً ازدور خارج خواهند شد . در نتیجه ، گزینه های 1 و 3 باقی خواهند ماند که باید برای آن چهارچوب ویژه ای مشخص کرد .

پی نوشت :

1- در زمان تنظیم جدول فوق ، در مربع آخر از سمت چپ ، عبارت کامل ،  تمرینات نظامی در مقیاس بزرگ است که ظاهراً در زمان طراحی نمودار ، واژه " بزرگ " از قلم افتاده است .

2-  به اصطلاح ، تایم لاین مفهوم وارگیم را دوستان اطلاع داشته باشند ، خالی از فایده نیست .

الف-  شروع  در بازه زمانی سالهای 1800-1664 ( توسعه این شیوه علمی توسط شخصی به نام کلرک در بریتانیا به سال 1781)

ب-  توسعه  شبیه سازی محیط رزم مدرن 1824-1811 ( پیشگام این دوره شخصی به نام  فون رزویتز در سال 1811)

پ-  عصر تئوریهای مدرن 1871-1825 ( پیشگام این دوره ، ژنرال هلموت فون مولتکه به سال 1825)

ث- گسترش جهانی تئوری های شبیه سازی میدان رزم 1913-1872 ( البته در این دوره یعنی از سال 1776 تا 1912 ، این  تئوری ها وارد ایالات متحده گردید و پیشگام  سرگرد مهندس ، دبلیو . آر. لیورمور بشمار می آمد )

ح- بازه زمانی 1907-1872 نوآوری و کمرنگ شدن تئوری های شبیه سازی میدان رزم در آلمان

خ- بازه زمانی 1913-1890 ، تولد نسخه دوم تئوری بازی جنگی در آلمان

د-  بازه زمانی 1918-1905 ، توسعه  تئوری بازی جنگی در جنگ نخست جهانی

ذ- بازه زمانی بین دو جنگ بزرگ 1938-1919 ، عصر رویاپردازی ( پیشگام این عصر ، لیدل هارت بریتانیایی )

ر- بازه زمانی 1941-1938 ، عصر طوفان بزرگ در تئوری های شبیه سازی ( پیشگام این عصر ، ژنرال بک آلمانی )

ز- بازه زمانی 1946-1942 ، عصر رکود

ژ- بازه زمانی 1950-1947 ، آغازی نو در تئوری های شبیه سازی

ف- بازه زمانی دهه60 میلادی ،  روند کند توسعه تئوری های شبیه سازی ( پیشگام ، رابرت مک نامارا ، وزیر دفاع وقت ایالات متحده )

ق- بازه زمانی دهه 70 میلادی ، تجدید نظر در تئوری های شبیه سازی میدان نبرد

ک-  بازه زمانی دهه80 میلادی ،  وعده هایی که می بایست بدان جامه عمل پوشاند

گ- بازه زمانی 1991-1990 ، شبیه سازی محیط رزمی در محیط مملوء از شن و ماسه

ل-  بازه زمانی 2000-1992 ، بازگشت تئوری پاشنه آشیل

 

در بازه زمانی اواخر دهه شصت تا انتهای جنگ سرد ، نیروی هوایی ارتش ایالات متحده موفق شده بود از مسیر های مختلف ، هواگردهای رزمی ساخت شوروی را بصورت عملیاتی در اختیار بگیرد تا حداقل "یک تیپ هوایی " به شیوه نیروی هوایی روسیه را شبیه سازی و ان را برای آموزش خدمه استفاده کند ، حالا که چینی ها این قابلیت را فعلا ندارند ، بطور طبیعی سراغ وارگیم هایی می روند که محیط نبرد آینده را برای آنها تا حد امکان شبیه سازی و بعد ازآن تاکتیکهای طراحی شده را بصورت عملی و در محیط واقعی به اجرا بگذارند . این روندی هست که  همه ارتشها برحسب توان و گستره قدرت خودشون استفاده می کنند

 

33 minutes قبل , majid363 گفت:

تو یک پایگاه هوایی چند سامانه ضد موشک میشه نصب کرد

 

تمامی این فرضیات شامل  چه چیزی ، چه زمانی ، چه کسی ، به چه شکلی و .... در همین وارگیم ها که درسالهای اخیر ، ابر رایانه ها آن را طراحی و اجرا می کنند قابل طرح هست و احتمالات مختلف را برهمین اساس تئوریزه می کنند .

البته چون این بحث ها نیازمند مطالعه بیشتر هست و موضوع دم دستی و جالب توجه هم برای عامه محسوب نمیشود ، در وب فارسی ، چندان مطالبی از اصول بازی جنگی نمی بینیم ، چون ذائقه ملت را برای دنبال کردن مطالب عمیق ، خراب کردند

 

بر 17 تیر 1398 در 12:57 , MR9 گفت:

در باب اهمیت شبیه سازی ( بازی ) جنگ

 

1200px-Battle_of_Port_Arthur_crop2.jpg

بازی جنگ طبق تعریف وزارت دفاع آمریکا شامل: "شبیه‌سازی از یک عملیات نظامی که شامل دو یا چند نیروی مخالف است، که در آن از قوانین، داده‌ها و رویه‌هایی طراحی شده برای نمایش دادن شرایط یک زندگی واقعی یا نزدیک به واقعی استفاده می‌شود" است .

پروژه بازی جنگ، باعث بوجود آمدن بازیهای جنگ کامپیوتری بسیاری در شاخه‌های مختلف نظامی گردید. در کشورهای پیشگام در توسعه قدرت نظامی نظیر ایالات متحده  ، از بازیهای جنگ، برای مکانیزه کردن آموزش نیروهای نظامی خود نیز استفاده می‌کنند که برای این کشورها این خود بعنوان هدف بزرگی مطرح می‌باشد. یکی از دلایل استفاده از سیستمهای بازی جنگ به هنگام رزم، امکان تحلیل و بررسی راه کارهای موجود و موفق به همراه  شبیه سازی کردن رزم آتی می‌باشد.

 

با توجه به این مساله ، یکی از مشهورترین وقایعی که در این حوزه قابل بررسی است ،  شبیه سازی ارتش امپراتوری تزار از جنگ آتی دریایی با  یگان های نیروی دریایی سلطنتی ژاپن بشمارمی رود .

 

 

11803-a23cd91ad4712cd65ec7ed169a321aa2.j

آدمیرال زینویف روژستونسکی

 

در بازه سال تحصیلی 1903-1902 ، آکادمی نیکلای نیروی دریایی ارتش روسیه تزاری مستقر در سن پیترزبورگ ، شاهد  اجرای شبیه سازی رزم دریایی توسط دو کاپیتان این نیرو بود که توسط آدمیرال زینویف روژستونسکی ، مورد داوری قرار گرفت . این شبیه سازی ، به شکل غیر قابل باوری ، با محوریت یک نبرد سنگین میان نیروی دریایی روسیه و نیروی دریایی ژاپن  انجام شد که در نوع خود ، یک پیش بینی هیجان انگیز از  نبردی بود که دو سال بعد (1905 ) صورت واقعی بخود گرفت .

گزارش هایی که از این  شبیه سازی در دست است ، نشان می دهد اسکادران های نیروی دریایی روسیه ، مستقر در شرق دور ( ولادی وستک  و پورت آرتور )  به محور اصلی قدرت روسیه در این حوزه تبدیل شده بودند و بهترین شیوه برای شکست دادن این ناوگان ، اجرای یک عملیات آفندی بارعایت دقیق اصل غافلگیری و بدون اعلام جنگ ، تشخیص داده شد  . در این شبیه سازی ، ناوگان روسی بدون هیچ اخطاری ، در بندر مورد تهاجم قرار گرفت و نابود شد .

 

با توجه به سلسله وقایعی که یک  سال بعد ( 8 فوریه 1904 )  ، بوقوع پیوست ، شرکت کنندگان در این شبیه سازی ، به درستی ، راهبرد اصلی نیروی دریایی سلطنتی ژاپن را  برای شروع جنگ ، پیش بینی نموده بودند .

 

صرفا" برای میلیتاری  /  مترجم : MR9

 

البته مشغول برنامه ریزی در بلند مدت برای تبیین اصول بازی جنگ در میلیتاری هستیم ..

  • Upvote 4

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
1 hour قبل , MR9 گفت:

تمامی این فرضیات شامل  چه چیزی ، چه زمانی ، چه کسی ، به چه شکلی و .... در همین وارگیم ها که درسالهای اخیر ، ابر رایانه ها آن را طراحی و اجرا می کنند قابل طرح هست و احتمالات مختلف را برهمین اساس تئوریزه می کنند .

 

سلام

یک نکته ای هم که این وسط وجود دارد و چندین بار دیده ام که شما  به آن اشاره کرده اید این است که در یک تقابل ، ارزش گذاری تاکتیک ها و استراتژی ها بسیار فراتر از تکنولوژی ها می باشند ، یعنی صرف داشتن یک تکنولوژی نشان دهنده میزان کارایی آن در میدان نبرد نیست بلکه آن تکنولوژی خود بخش کوچکی از فرآینده ها و ساز و کارهای تقابل است .

نکته دیگر هم اینکه مبحث شبیه سازی و راهکار های پیاده سازی آن خود یک شاخه علمی می باشد تا به وسیله آن بتوان نزدیکترین شرایط به حالت نبرد در شرایط واقعی را یافت و پیاده سازی نمود و ... . 

:rose:

  • Like 1
  • Upvote 5

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط MR9
      ارتش کره شمالی ، به مناسبت سالگرد بقدرت رسیدن حزب حاکم کمونیست ، رژه سالانه خود را در اکتبر2020 برگزار نمود . در جریان این مراسم که با سخنرانی پر از اشک و آه کیم جونگ اون همراه شد ، وی چالشهای پیونگ یانگ برای مقابله با ویروس کووید-19 و سازمان تحریم ها را مطرح و از اعضای نیروهای مسلح برای تلاشهایشان تشکر نمود .
       

       
      با این حال ، رژه فوق بلحاظ تاریخی ، در سطح بین المللی ، هیجان بسیار زیادی را تولید نمود و کشورهای شرق  آسیا ، با اشتیاق همراه نگرانی ، شاهد به نمایش درآمدن سیستم های جدید تسلیحاتی کره شمالی  بود . درواقع امر ، بر خلاف سالهای قبل ، رژه اکتبر 2020 شاهدی بر توانایی پیونگ یانگ در ایجاد چالشهای جدید برای امنیت و بازدارندگی هسته ای ایالات متحده و متحدانش محسوب میشد .
      در نمایش نظامی امسال کره شمالی ، آنچه که در کانون اصلی توجهات دنیا قرار گرفت ، نمونه های برگرفته از تانک اصلی میدان نبرد آرماتا ، سامانه تسلیحاتی متحرک ام-1128 ایالات متحده ، خودروهای زرهی سبک کوماتسو ژاپنی و درنهایت سامانه دفاع هوایی تور روسی بود . علاوه براین،ارتش این کشور ، یک خودروی مسلح به موشکهای ضد زره هدایت شونده را که ازابتدای معرفی درسال 2018 ، دیده نشده بود و همچنین یک موشک کروز جدید ضد کشتی را در معرض دید جهانیان قرار داد . در حوزه موشکهای بالستیک ، پیونگ یانگ موشک بالستیک قاره پیمای هواسانگ-15 (بعنوان دوربردترین موشک موجود در زرادخانه نظامی این کشور ) را بهمراه سامانه غول پیکر KN-25 (سامانه ای جدید که ترکیبی از راکت اندازهای چندگانه و موشکهای بالستیک کوتاهبرد بشمار می رفت )  را رونمایی نمود که گرچه در بدو امر ، به نظر می رسید که در شاسی مورد استفاده با مشکلاتی روبرو است .
       

       
      با این وصف ، قابل توجه ترین  سامانه رزمی که در این رژه رونمایی گردید ، ظاهر شدن موشک بالستیک  سوخت جامد قابل پرتاب از زیردریایی (SLBM) با شناسه  پوگوگ سونگ-4  (Pukguksong-4)  بود که  با توجه به مشخصات اعلام شده برای آن ، امکان حمله  به کره جنوبی وتمامی سرزمین ژاپن را با مسلح شدن به کلاهک هسته ای را خواهد داشت . ارزیابی های اولیه موسسه بین المللی مطالعات استراتژیک نشان میدهد که طول پوگوگ سونگ-4   از مدل قبلی (پوگوگ سونگ-3) کوتاه تر ولی قطر آن بزرگتر ( احتمالا 2.5 متر ) است که آن را در کنار موشکهای مشابه روسی ( بولاوا ) ، چینی ( جی ال-2 ) و آمریکایی ( ترایدنت -2 )  قرار می دهد .
       

       
      نشانه های بصری حاکی از آن است  این موشک جدید به یک پیشرانه سوخت جامد جدیدتر مجهز شده ، در حالی که شنیده ها نیز براین مساله تاکید می کند که کره شمالی با تبدیل موشکهای قدیمی تر ( تولید شده در سال 2017 )  امکان ساخت و عملیاتی نمودن یک  موشک سبکتر که با افزایش برد و محموله را همراه میشود را بدست آورده است .
      برخی منابع ، براین اعتقادند که پوگوگ سونگ-4  عمدتا برای تجهیز ناوگان زیرسطحی های ارتقاء یافته کلاس رومئو نیروی دریایی این کشور به 2 تا 3 فروند از این  موشکها   در نظر گرفته شده است ، اما نکته جالب دراین زمینه ، اسکورت حاملهای این موشک توسط پرسنل نیروی زمینی ( و نه نیروی دریایی )  است که می تواند این احتمال را پدید آورد  که موشک جدید می بایست از مشتقات  نسخه پوگوگ سونگ-3 باشد ، همانطور که  موشک پوگوگ سونگ-2 نیز ، نسخه زمین پایه پوگوگ سونگ-1 ( بعنوان موشک بالستیک  دریاپایه )  بشمارمی رفت .
       

       
      در حوزه توان حمل مواد انفجاری ، شکل کلاهک پوگوگ سونگ-4  نشان میدهد که قابلیت حمل 3 کلاهک را خواهد  داشت که در پوشش یک حامل چندگانه با قابلیت ورود مجدد به جو ، به مانند نمونه های روسی ، بریتانیایی ، آمریکایی و فرانسوی در سالهای دهه 50 و 60 میلادی قرار گرفته است . با توجه به پیشرفتهای ذکر شده ، آنچه که بسیار محتمل است ، برد پوگوگ سونگ-4  بیشتر از سلف خود خواهد بود ،اما به تقریب ، قابلیت رسیدن به پایگاه های ارتش ایالات متحده در گوام را در اختیار ندارد .
       

       
      اما نگرانی عمده سازمان های اطلاعاتی غربی براین مساله متمرکز شده است که  ارتش کره شمالی ، پوگوگ سونگ-4   را بصورت یک موشک بالستیک با لانچر متحرک جاده ای که قابلیت استتار در سایتهای مخفی را داشته باشد ، توسعه داده و به دلیل اینکه در مقایسه با سایر سیستم های بالستیک کره ای ، کوچکتر است ، قابلیت آماده سازی سریع و بطور طبیعی اجرای حملات غیر متعارف تنها در بازه چند دقیقه را بدست آورد.
       

       
      سرانجام ، بمب خبری رژه اکتبر 2020 کره شمالی ، همانطور که انتظار می رفت ، رونمایی از موشک بالستیک جدید با سوخت مایع که احتمالا هواسانگ-16 ( KN-27) بود که در این زمینه ، بخش عمده ای از کارشناسان بر این باورند که این موشک جدید با طولی  برابر 25 تا 26 متر ، به بزرگترین موشک سوخت مایع متحرک جاده ای در جهان  ( گرچه  موشک سوخت مایع سارمات روسی که هم اکنون در دست توسعه است ، بزرگتر به نظر می رسد )  تبدیل شده است .
       
       
       
      قطر این موشک جدید بین 2.5 تا 2.9 متر است که  مرحله اول آن با موتور سوخت مایع ، متشکل از یک خوشه شامل چهار پیشرانه RD-250 با رانشی 2 برابر موشک هواسانگ -15 شناسایی شده است . با این وصف ، ماهیت مرحله دوم این موشک همچنان در پرده ای از ابهام قرار دارد .
      علیرغم  غافلگیری رسانه های غربی ، کارشناسان براین باورند که این موشک ، یک حامل / پرتابر متحرک جاده ای است که بلحاظ ابعاد غول پیکر خود ، صرفا در موقعیتهای خاصی می بایست مستقر شده  و بدلیل برخوداری از پیشرانه سوخت مایع  دربرابر حملات مقابل، آسیب پذیر خواهد بود .
        
       
      با این حال ، اندازه و ابعاد خودروی حامل و پرتابگر نشان میدهد که هم اکنون کره شمالی پتانسیل طراحی و تولید چنین سخت افزاری را بصورت بومی در اختیار داشته و این بدان معناست که تاثیر بازدارندگی آن قابل توجه خواهد بود .
      در مقام مقایسه ، وزن پرتاب موشک جدید کره ای چیزی در حدود 100000 تا 150000 کیلوگرم است که بصورت قابل توجهی ، از وزن موشک سوخت جامد قاره پیمای چینی DF-41 با وزن پرتاب 80000 کیلوگرم و موشک سوخت جامد  ریلی اس اس -24 با وزن پرتاب 104500 کیلوگرم بیشتر به نظر می رسد . با توجه به این مشخصات ، این موشک قابلیت حمل محموله ای به وزن 2000 تا 3500 کیلوگرم شامل 3 تا 4 کلاهک  را به هرنقطه ای از خاک اصلی ایالات متحده  دارد ، در حالی که دریک آرایش رزمی متفاوت ، می تواند یک کلاهک را به مانند موشکهای بالستیک قاره پیمای روسی اس اس -18 علیه یک هدف خاص نیز حمل کند .
       
       

       
       
      دی اف- 41
       
      بدین ترتیب ، اندازه و قدرت حمل این موشک به اندازه ای است که می تواند برای تخریب گسترده شهرهای آمریکای شمالی و همچنین مراکز راهبردی نظامی این کشور مورد استفاده قرار گیرد . مضاف براینکه  به گفته ناظران نظامی ، ساخت این موشک احتمالا می بایست بطور خاص برای غلبه بر سامانه دفاع موشکی ایالات متحده که هم اکنون می تواند به ازای هر کلاهک ، 4 موشک رهگیر شلیک کند ، باشد. با این حال ، برآوردها نشان میدهد که ارتش آمریکا ، برای افزایش دقت اصابت به کلاهکهای مهاجم ، با هزینه ای در حدود 1 میلیارد دلار ، به 12 تا 16 شلیک نیاز دارد . بنابراین ، حتی یک نیروی کوچک از موشکهای جدید کره ای با محموله های سنگین فعلی ، می تواند همچنان تهدید آمیز به نظر برسد ،بدین معنی که بی دفاع ماندن برخی شهرهای آمریکایی شمالی ، به چالشی برای مدافعان تبدیل گردد .
       

       
      در مجموع ، اطلاعات موجود نشان میدهد که کره شمالی در حال توسعه یک استراتژی بازدارند ه هسته ای به مانند سایر قدرتهای هسته ای کلاسیک است  که شامل طیف متنوعی از سامانه های رزمی استراتژیک است . علاوه براین ، جمهوری خواهان در ایالات متحده از این مساله نگرانند که آزمایش موشک پوگوگ سونگ-4 ، قبل از انتخابات ریاست جمهوری میتواند تاثیر قابل توجهی را بر نتیجه آن برجای گذارد . با توجه به این مساله ، هر دو سامانه راهبردی ارتش کره شمالی ، یک چالش قابل توجه برای منافع امنیتی ایالات متحده است و احتمالا موجبات ظهور رویکردهای جدید در حوزه هایی نظیر بازدارندگی هسته ای ، ساختار نیرویی ، دکترین های نظامی و کمیت نیروی موشکی این کشور خواهد شد .
       

      پی نوشت :
      1-بن پایه
      2- بن پایه
      3-بن پایه
      4- استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی در انجمن میلیتاری ، براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی " منوط به  ذکر دقیق  منبع است . امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری )  بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند . 
       
      برگردان به پارسی ، اختصاصی برای بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران  ( MILITARY.IR) 
       
                           مترجم : MR9
       
       
    • توسط Goebbels
      به نام خدا



      با سلام

























































    • توسط Sorena_Noshad
      به نام ایزد توانا



      شن یانگ J-11 (نام کامل:Jianji-11 یا Jian-11) کپی چینی جنگنده برتری هوایی Su-27 (نام گذاری ناتو:فلانکر) ساخت روسیه است که توسط شرکت هواپیمایی شن یانگ چین توسعه داده شده است.نمونه های اولیه جنگنده J-11 از کیت ها و تجهیزات روسی به کار رفته در جنگنده Su-27SK استفاده می کند.نمونه چند منظوره و بهینه سازی شده این جنگنده که با نام J-11B شناخته می شود بر اساس بدنه جنگنده های Su-27SK و نمونه اولیه یعنی Jian-11 طراحی و ساخته شده است اما از سامانه ها و سیستم های خودکار الکترونیکی و همینطور تسلیحات ساخت چین بهره می برد.به احتمال زیاد به غیر از نمونه های اولیه دیگر نمونه های جنگنده J-11 از موتور جت توربوفن بومی FWS-10A (تایهانگ) استفاده می کنند.

      J-11



      در سال 1992 چین به جمع کاربران جنگنده سوخوی Su-27 پیوست.در سال 1995 روسیه و چین بر سر تولید تحت لیسانس جنگنده تک سرنشینه Su-27SK در چین به توافق دست یافتند.در همان سال شرکت های سوخو و شن یانگ قراردادی را به ارزش 2.5 میلیارد دلار به منظور تولید تحت لیسانس 200 فروند جنگنده Su-27SK با نام J-11 امضا کردند.بر اساس شرایط این توافق نامه شرکت های سوخو و KnAAPO مسئول ساخت و تحویل کیت ها به شرکت شن یانگ هستند و این شرکت نیز مسئولیت مونتاژ آن ها را دارد.روسیه و چین همچنین توافق کرده اند که روسیه اجازه دهد که به صورت تدریجی از برخی سامانه ها و سیستم های چینی در جنگنده J-11 استفاده شود.طبق گزارشات شرکت شن یانگ توانسته است با استفاده از شرایطی که در قرارداد ذکر شده است به این توانایی دست یابد تا جنگنده های J-11 را به صورت مستقل و با تجهیزات چینی تولید کند.اولین جنگنده J-11 در سال 1998 پس از مونتاژ در چین وارد خدمت شد اما به دلیل مشکلات فنی تولید انبوه آن از سال 2000 شروع شد.منابع روسی تایید کرده اند که تا سال 2002 ، 48 فروند جنگنده J-11 تولید شده بود و یک منبع دیگر اظهار می دارد که 48 فروند دیگر در بین سال های 2002 و 2003 تولید شده است.با این حال شرکت شن یانگ اعلام کرد به زودی همه 200 فروند ساخته و تحویل ارتش چین می شود.در نوامبر 2004 رسانه های روسی گزارش دادند که تولید جنگنده J-11 پس از ساخت حدود 100 فروند از آن متوقف شده است.در این گزارشات آورده شده است که طرف چینی از شرکت سوخوی درخواست کرده است که ارسال کیت های این جنگنده را برای مونتاژ متوقف کند.بر اساس گفته های یک منبع در داخل نیروی هوایی چین این توقف به آن دلیل است که جنگنده Su-27SK یاJ-11 نمی تواند الزامات و خواسته های نیروی هوایی چین را بر آورده کند.



      تعدادی از فرضیه ها می تواند به درک چرایی توقف تولید جنگنده J-11 کمک کند.اول این که قراداد امضا شده بین روسیه و چین باعث شده است چین نتواند از موتورهای ساخت داخل بر روی این جنگنده استفاده کند و به همین دلیل برای تامین موتور جنگنده های خود به روسیه وابسته است.فرضیه دوم سیستم کنترل آتش روسی جنگنده J-11 است که با موشک های چینی سازگار نیست ، در نتیجه چین مجبور به واردات موشک های روسی R-27 و R-73 به منظور پشتیبانی از جنگنده های J-11 خود می شود.فرضیه سوم این است که جنگنده Su-27SK یا J-11 صرفا به منظور انجام ماموریت های برتری هوایی و درگیری های هوایی ساخته شده است و به همین دلیل توانایی پایینی در انجام عملیات های ثانویه مانند حمله به اهداف زمینی دارد ، این موضوع زمانی بیشتر محرز می شود که بدانیم این جنگنده تنها می تواند بمب های سقوط آزاد یا راکت های غیر هدایت شونده را به منظور حمله به اهداف زمینی با خود حمل کند.شرکت سوخو در سال 2003 توانست موفقیت های چشمگیری در بازار صادرات با هواپیمای Su-27SKM به دست آورد.در مدل Su-27SKM که بر اساس مدل Su-27SK ساخته شده است این جنگنده به یک جنگنده چند منظوره تبدیل شده و توانایی های آن بهبود چشمگیری داشته است.از جمله این بهینه سازی ها می توان به بهبود رادار کنترل آتش Zhuk-27 (یا در نوع بعد N001VEP) و به روز رسانی کابین خلبان با نمایشگر های چند منظوره مانند جنگنده Su-30MK اشاره کرد.با این حال این جنگنده توسط نیروی هوایی چین و به نفع جنگنده J-11 رد شد.



      J-11B



      در اواسط سال 2002 شرکت شن یانگ از تصمیم خود برای ساخت نمونه ای چند منظوره و بهینه شده از جنگنده J-11 با نام J-11B که توانایی حمل طیف وسیعی از تسلیحات هوا به هوا و هوا به زمین را داشت پرده برداشت.در این هنگام منابع روسی نیز تایید کردند که شرکت شن یانگ در حال کار بر روی نمونه ای از جنگنده J-11 با نام J-11B است که اکثر سامانه ها و سیستم های آن چینی هستند.حداق سه نمونه از این جنگنده (با کدهای:#523 - #524 - #525) تولید شده است.در سال 2006 نمونه های ساخته شده آزمایش های پروازی مختلفی را پشت سر گذاشتند.این جنگنده بر اساس جنگنده Su-27SK یا J-11 ساخته شده است اما دارای تفاوت هایی است مانند:

      - استفاده از رادار کنترل آتش پالس داپلر چند منظوره بومی با توانایی رهگیری 6 تا 8 هدف و درگیری همزمان با 4 هدف

      - سیستم کنترل پرواز دیجیتال بومی

      - کپی چینی سامانه جست و جو و ردیابی اپتیکی OEPS-27

      - سامانه ناوبری INS و GPS

      - کابین خلبان دارای چهار نمایشگر چند منظوره (MFD) ، دید عالی و نمایشگر سر بالا (HUD)



      این جنگنده می تواند موشک هوا به هوای کوتاه برد PL-8 (کپی چینی موشک اسرائیلی Python-3) و موشک هوا به هوای برد متوسط PL-12 با هدایت آشیانه فعال راداری را با خود حمل کند.در حالی که نیروی هوایی چین با جنگنده های Su-27/-30 خود می تواند به صورت همزمان تنها با 2 هدف و به وسیله موشک های R-77 درگیر شود ترکیب موشک های PL-12 و جنگنده J-11B باعث می شود که این جنگنده ها بتوانند به صورت همزمان با اهداف بیشتری درگیر شوند.علاوه بر توانایی های خوب جنگنده J-11B در نبردهای هوایی ، انتظار می رود این جنگنده توانایی های خوبی نیز در حملات دقیق به اهداف زمینی با استفاده از طیف وسیعی از تسلیحات هوا به زمین شامل : بمب هدایت لیزری LT-2 ، بمب هدایت شونده LS-6 ، موشک ضد رادار YJ-91 (کپی چینی Kh-31P) و موشک هوا به زمین KD-88 داشته باشد.در جریان ششمین نمایشگاه هوایی Zhuhai در چین که بین 31 اکتبر تا 5 نوامبر 2006 برگزار شد ، چین به صورت رسمی جزئیاتی را از موتور توربوفن بهینه سازی شده بومی FWS-10A منتشر کرد.این موتور در گذشته با موفقیت بر روی جنگنده جنگنده Su-27K و احتمالا J-11 تست شده است.از این موتور چنان بر می آید که دارای طراحی و عملکرد مشابهی با موتور توربوفن روسی AL-31F است و احتمال می رود که از آن الگوبرداری شده باشد.با این حال هنوز مشخص نیست که از موتور FWS-10A در جنگنده J-11 استفاده می شود یا نه.

      J-11BS

      حدس زده می شود که شرکت شن یانگ در حال توسعه نمونه دو سرنشینه جنگنده J-11B با نام احتمالی J-11BS است.این جنگنده از طراحی و ساختاری شبیه جنگنده Su-27UBK برخوردار است اما دارای موتور و سامانه های الکترونیکی و خودکار و تسلیحات ساخت چین است.



      مشخصات

      خدمه: 1 نفر (خلبان)

      طول :21.9 متر

      عرض : 12.9 متر

      طول بال ها: 14.70 متر

      ارتفاع: 5.92 متر

      وزن خالی: 16,380 کیلوگرم

      بیشینه وزن بارگذاری شده: 23,926 کیلوگرم

      رادار: رادار کنترل آتش روسی Zhuk-27 یا رادار پالس داپلر چینی

      موتور: موتورهای توربوفن روسی AL-31F یا چینی FWS-10A (دو عدد)

      بیشینه سرعت: 2.35 ماخ (2,500 کیلومتر در ساعت)

      برد:3,350 کیلومتر

      سقف ارتفاع پروازی: 18,500 متر

      تسلیحات:

      موشک های هوا به هوای PL-12 و PL-8 یا R-77 ، R-27 و R-73

      بمب های هدایت شونده LT-2 و LS-6 و راکت ها و بمب های غیر هدایت شونده

      موشک ضد رادار YJ-91 (کپی چینی Kh-31P)

      موشک هوا به زمین KD-88

      کاربران : نیروی هوایی چین - نیروی دریایی چین

      =-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-

      مترجم : سورنا نوشاد

      =-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-

      منبع


      هرگونه برداشت از مطلب تنها با ذکر نام مترجم و منبع امکان پذیر است!

      منتقل شده به " هواپيماهاي نظامي "
      REZAT1980
  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.