امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

mamad عزیز: اول از همه شما به اون جدول و مقاله استناد کردی، من هم گفتم اون مقاله سند و دلیل نیست. حالا میگی من بیام و ثابت کنم اون مقاله اشتباهه؟ خوب شما بیا ثابت کن اون مقاله درسته! شما به اون استناد کردی، شما باید بتونی حقانیتش رو ثابت کنی. من میگم هر چیزی که تو هر وبلاگی دیدی ، حقیقت محض نیست. دوست عزیز شما اگه وقت و حوصله و دقت نظر داری برو همون امار تلفات تامکت رو ببین یا از دوستان مطلع چون اقای سعید و فلانکر بپرس. ببین آمار تلفات تامکت با ورود مدلهای جدید میراژ زیادتر نشد یا نه؟ اگه وقتش رو هم نداری بگو خودم برات آمار دقیق و تاریخ سقوط تامکت ها رو بنویسم تا بوضوح ببینی که تامکتی که در طول 4-5 سال جنگ تنها 4-5 فروند تلفات داده بود در یکی دو سال آخر به همین تعداد تلفات داد که اکثر اونها هم توسط میراژ بوده: چند مورد که تو ذهنمه: 27 دي 65، F-14 به خلباني اصل دواطلب و قانئي توسط MIG-23ML بوسيله موشك 16 بهمن 66، F-14 به خلباني زندي توسط MIRAGE F.1 بوسيله موشك SUPER530D 28 تير 67، F-14 توسط MIRAGE F.1 بوسيله موشك SUPER530D 28 تير 67، F-14 توسط MIRAGE F.1 بوسيله موشك SUPER530D در حدود 20 ماه 4 تامکت شکار شدند در حالیکه قبل از اون در طول 5 سال همین تعداد سقوط کرده بودند. تازه یک مورد هم تامکت فراری بود ... پس عقل سلیم میگه در انتهای جنگ برتری مطلق تامکت ها از بین رفته بود و میراژهای عراقی کم کم داشتند اسمان رو برای ما نا امن میکردند. در ضمن اگه میشه لطفاً با لحن کوچه و بازاری با من صحبت نکنیدف الفاظی مثل بابا و شما کجای کاری... رو بکار نبرید. دوست عزیز شما میتونید تا 100 سال دیگه هم به افسانه تامکت دل خوش کنید و مثل دن کیشوت در تخیلات فانتزی خودتون با تامکت و موشک فونیکس نداشته به شکار رپتور و اف-35 برید.. کسی هم جلوتون رو نگرفته. اما از هر کسی که در مورد نیروی هوایی میدونه بپرسید بهتون میگه دوره تامکت کم کم در حال تموم شدنه... شما احیاناً چیزی در مورد جنگنده های نسل 4.5 و نسل 5 نشنیدی؟ چیزی در مورد TBO و سیستم تغییر بردار رانش و برد رادار سوخو-35 نشنیدی؟ در مورد فناوری پنهانکاری و موشک های هوا به هوای جدید و زاویه عملشون نشنیدی؟ میدونی جنگنده های امروزی کجای کار هستند؟ اگه میدونستی در عهد رپتور و سوخو تی-50 حرف از شکست ناپذیری تامکت نمیزدی...

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
راجب عكسها يه نكته بگم. عكس اول نقاشيه و عكسهاي دوم و سوم هم ماكته كه توسط آقاي فريبرز شماس ساخته شدن. :mrgreen: :mrgreen:

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
اما راجع به ادامه تاپيك: آقا اينقدر با هم كلنجار نريد. نيروي هوايي ايران با توجه به تلاشهاي شبانه روزي تونسته هواپيماهاي خودش رو سرپا نگهداره و تعدادي از اونها رو هم آپگريد كنه.هم اكنون هم كسي از توان واقعي و شرايط جنگنده هاي نيروي هوايي اطلاعات دقيقي نداره.اما با توجه به اطلاعاتي كه اكثر ما از آن باخبريم در حال حاضر نيروي هوايي جنگنده اي كه بتواند توان رويارويي با جنگنده هاي نسل جديد را داشته باشد نداااااااررررررررد.و بايد براي رفع اين مشكل سريعا راه حلي رو ارايه نمايد چون چپ و راست كشور ما رو دارن تهديد و تحريم مي كنند و احتمال وقوع جنگ(كوتاه مدت) هم بالاست. خواهشا هم اينقدر نگيد اف 14 فلان است و بهمان است.بابا اين پيرمرد رو راحت بذاريد.به علاوه گيريم كه تمام اف 14 هاي ايران عملياتي و سرحال باشند و موشك فينيكس هم به تعداد كافي داشته باشيم و مابقي هواپيماها هم در شرايط مناسب باشند آيا وسعت حملات هوايي و موشكي عليه زيرساختها و نيرويهاي نظامي را مي توانند پوشش دهند.؟؟؟؟ به نظر بنده هواپيماهاي قديمي بايد به عنوان رزرو به انبارها منتقل شوند و هواپيماهايي رو كه شرايط لازم رو دارند براي دفاع نزديك بكار بريم و براي جبران مافات يا خريد كنيم و يا اينكه اگر مي تونيم سريعا نسبت به خريد امتياز مونتاژ هواپيماي پيشرفته از كشور ثالث اقدام كنيم و بعد از پشت سر گذاشتن شرايط فعلي براي توليد جنگنده بومي اقدام كنيم.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
ببخشيد دوستان برد رادار تامكت و برد فونيكس و همينطور برد رادار ميگ 29 و دوربرد ترين موشك هوا به هواي روسي رو كه داريم را اگه ميشه بگيد كه بحث تامكت و ميگ 29 تمام بشه. ممنون :mrgreen: :mrgreen:

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

mamad اقا چرا بحث رو بیخودی کشش می دهی هر دوی این هواپیماها قرار هست برای بک هدف خدای نکرده بجنگند پس چرا سعی در ضعیف نشان دادن انها دارید من اطلاعات کاملی ندارم ولی به نظر من هم f14 از میگ 29 بهتر است الان موضوع اصلی اینست که ایا ما می توانیم جنگنده های داخل را مونتاژ کنیم یا خیر و همینطور خرید جنگنده برای دفاع از اسمان ایران هست لازم نیست که این بحث ادامه یابد لطفا نظرات خود را در راستای موضوع مهندسی معکوس جنگنده ها بدهید ما نمی توانیم تا ابد از تامکت استفاده کنیم ولی ایا می توانیم باتلاش بسیار تامکت را در داخل تولید کنیم اگر بتوانیم این کار را انجام بدیم پس می توانیم جنگنده های بهتر ان را خودمان تولید کنیم مثل شفق 2 و یا خیلی بهتر اما مهم این هست که ما دانش کافی را برای مهندسی معکوس داشته باشیم و اگر نداریم به دست اوریم :mrgreen: :mrgreen:



ججناب اقاي برنا جان عزيزم اينجور كه مناز طرح سوالاتون متوجه شدم شما داراي يك ذهن پويا خلاق و كنجكاو هستيد برنا جان سوال هاي شما تقريبا هيچ پاسخي نداره
ملتفت هستيد كه من و يا هر كسه ديگه به غير از نيروي هوايي و وزارت دفاع نمي تونه به سوال هاي شما مبني بر مهندسي معكوس و توليد اف 14 بومي پاسخ بده
برنا جان ما مي گيم شفق 2 شفق 2 ولي هيچ مي دوني كه هيچ يك از اعضاي سايت واقعا نمي دونن ايا واقعا شفق وجود دارد؟

من قصد ضعيف نشان دادن جنگنده ها رو ندارم
ولي بعضي از دوستان خيلي خيال پردازن و تو اسمونا سير مي كنن و سخن از سوخو 37 و 47 و 57 و 67 و..............ميرانند قافل از اينگه
شتر در خواب بيند پنبه دانه

اميدوارم ملتفت شده باشي

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
مثل اینکه بعضی از دوستان اصلا ........ هستند . دارن اف-14 مال 30 سال پیش رو با میگ-31 مقایسه می کنند . چرا اصلا متوجه نیستید ؟ اف-14 های ایران مالی 30 سال پیش هستند نه مال دو روز پیش و خیلی قدیمی و تعداد موشک های فونیکس هم به گفته فلانکر کم هستند . اگر تعدادی میگ -31 و یا سوخو 35 بتونیم خریداری بکنیم این اف-14 ها رو برای همیشه می دیم موزه ؟ آخه ما اگه بخوایمم با آمریکا می جنگیم این اف -14 ها می تونن جلوی سوپر هورنت ها و اف-22 ها دووم بیارن . Armanmodern از بابت اطلاعاتت ممنون . می بینید که تعدادی اف-14 توسط جنگنده های میراژ از بین رفتند . بعصی ها یه طوری از اف-14 حرف می زنند انگار دارن در مورد سوخو 27 صحبت می کنید . اف-14 جنگنده خوبی است ولی بدرد جنگ های امروزی نمی خوره :evil: و همچنین جنگنده های اف-14 ایران بسیار قدیمی هستند و این امر باعث تخریب ساختار اون ها شده . اگر جنگنده خوبی بود آمریکا بازنشستش نمی کرد و در ضمن اگر جنگنده خوبی بود لا اقل در 4 کشور استفاده داشت ولی فقط در ایران استفاده داره حتی نیروی هوایی اتیوی هم اف-14 نداره :mrgreen: :mrgreen:

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
mamad جان خیلی ممنون اما من جواب صد در صد از کسی انتظار ندارم و اینکه می گم مهندسی معکوس مثلا f 14 ایا می توانیم بخاطر اینست که میبینم کشوری مثل چين این کار رو انجام داده قبول دارم که چین از ما خیلی جلوتره ولی ایمان دارم که ما هم می توانیم مهندسی معکوس انجام بدیم و به تکنولوژی f 14 پی ببریم و پله هارا یکی یکی طی کنیم اما از طرح این سوال قصدم این بود که چون تو سایت درباره ی همچی صحبت شده بود از خرید سوخو 35 تا ساخت شفق 2 اما صحبتی از مهندسی معکوس نشده بود و من هم مشتاق بودم ببینم نظرات دوستان درباره ی این کار چیست و ایا به صرفه است چه مقدار زمان می بره و ... :mrgreen: :mrgreen:

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
كركس جان ولي خداييش تامكت ها هم جنگنده هاي خوبي هستند و امريكا براي اين تامكت رو بازنشست كرد كه جنگنده هاي خيلي بهتر از اونو داشت و نگهداري اون هم بسيار براش سنگين بود. :mrgreen: :mrgreen:

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

mamadعزیز سرگروهبان بزرگوار عزیز جان فکر کنم اگر اف35یا اف22یا سوخوتی50یا سوخو47برکوت رو هم با اف 14مقایسه کنن شما اف14رو برتر وبهتر می دونی عزیز این شما هستی که خیلی احساسی هستی البته من رک صحبت می کنم .چرا شما رو جنگنده های داخلی اینقدر تعصب نداری .به نظر من اگر قصد خرید باشه بدون در نظر گرفتن تحریمهای حال حاضر ازطرف روسیه بهترین گزینه سوخو35بی ام هست .اگر قصد سرمایه گذاری مشترک باشه سوخو47برکوت.اگر قصد تولید مشترک باشه با توجه به تجربیات هند سوخو30انتخاب مناسبی است یا میگ 35.


اقاي شفق چند سالتونه؟؟
به به
اقاي شفق عزيزم من يه جواب به شما مي دم كه بحث مختومه بشه

ما جنگنده هايي كه داريم به اين شرحه
تامكت فانتوم تايگر فنسر و ميگ 29 و ميراژ و تعدادي سوخو و ميگ ماقبل تاريخ
فقط اينا
والا من نمي دونم ايران ميگ 31 يا سوخو 27 داره يا نه و تا موقعي كه مسدولين كشور نيان در تلوزيون و وجود اونا رو تاييد نكنن
از نظر من چنين جنگنده هايي تو ايران وجود نداره


خب اين تا اينجا

اقاي شفق عزيزم ما 30 سال تحريميم به ما قطعه اير باس نمي دن چه برسه به جنگنده
پس از شما خواهش دارم ديگه بحثي در مورد خوب بودن و خريدن جنگنه هايي از قبيل سوخو 35 و نمي دونم سوخو 10000 و نمي دونم ميگ يك مليونم نكنيد
چون به ما نمي دن حتي فكرشم نمي تونيم بكنيم و تو خوابامونم نمي تونيم اينا رو ببينيم والاسلام

خب با توجه به اين سخنان ما فقط يه تامكت ر وداريم كه انصافا رهگير خوبيه
من مي گم خوبه شما هم نمي گيد بده ولي مي گيد دورش سر اومده
خب اگر جنگنده خوبيه پس شايد ما بتونيم در مقابل اف 100000 امريكا و سوخو 2000000 روسيه يه كم دفاع كنيم
و اگر جنگنده بديه خب از فردا بريد تو بهشت زهرا برا خودتون يه قبر رزرو كنيد والسلام
و از شما هم خواهش دارم اينقدر تاپيك نزنيد نمي دونم بهترين جايگزين براي اف 14 يا بهترين جايگزين براي سي 130
چون ما تحريميم و تحريم خواهيم بود و به ما نمي دن هواپيماي جديد
ولي اگر يه روز امريكا حمله كرد و حكومت برگشت و تحريمها بر داشته شد اونوقت اولين كسي كه مياد تو اين سايت و از اين جور تاپيكا راه مي ندازه
خود منم
ما اف 14 داريم بايد بسوزيم و بسازيم به عبارت ديگه اش خالمونه بخوريم پامونه نخوريم پامونه
در مورد جنگنده هاي ساخت داخل نظر من اينه
ان شالله متخصصان داخلي روز به روز پيشرفت كنن و خودشون اف 10000000و نمي دونم سوخو 200000000 بسازن
فكر نمي كنم ديگه جوابي داشته باشيد
والسلام

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
ما از دو راه مي تونيم تكنولوژي ساخت جنگنده رو كسب كنيم. 1- مهندسي معكوس 2- جاسوسي صنعتي كشورهايي مثل چين از روش اول استفاده مي كنند و ما هم در اين راه اقداماتي رو انجام داديم و كشورهايي هم از روش دوم استفاده مي كنند.مثل ژاپن - آلمان - آمريكا و روسيه همين آمريكا چقدر اطلاعات صنعتي و نظامي شوروي رو سرقت كرد البته روسها هم از اين ترفند عليه آمريكا استفاده كردند. يه مورد هم يواشكي بگم: صداي آلمانها از دست جاسوسان صنعتي ايراني دراومده و اونها رو وادار به اعتراض كرده. :mrgreen: :mrgreen:

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
اقا حميد ببخشيد ولي چرا از المان جاسوسي مي كنيم كه فوقش بيام تايفون بسازيم ؟ ولي اگر اين جاسوسي ها ادامه يابد و همينطور مهندسي معكوس كه به گفته ي شما ما هم در اين راه اقداماتي انجام داديم و از اين تجربيات و اطلاعات در شفق 2 استفاده بشه يعني رسما ما يه جنگنده ي پيشرفته ي نسل 4 داريم اينطور نيست؟ البته تايفون هم جنگنده ي عالي هست ولي چي مي شد كه از امريكا و روسيه جاسوسي مي كرديم داستان داره پيچيده مي شه. :mrgreen: :mrgreen:

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

mamad عزیز:

اول از همه شما به اون جدول و مقاله استناد کردی، من هم گفتم اون مقاله سند و دلیل نیست. حالا میگی من بیام و ثابت کنم اون مقاله اشتباهه؟ خوب شما بیا ثابت کن اون مقاله درسته! شما به اون استناد کردی، شما باید بتونی حقانیتش رو ثابت کنی. من میگم هر چیزی که تو هر وبلاگی دیدی ، حقیقت محض نیست.
دوست عزیز شما اگه وقت و حوصله و دقت نظر داری برو همون امار تلفات تامکت رو ببین یا از دوستان مطلع چون اقای سعید و فلانکر بپرس. ببین آمار تلفات تامکت با ورود مدلهای جدید میراژ زیادتر نشد یا نه؟ اگه وقتش رو هم نداری بگو خودم برات آمار دقیق و تاریخ سقوط تامکت ها رو بنویسم تا بوضوح ببینی که تامکتی که در طول 4-5 سال جنگ تنها 4-5 فروند تلفات داده بود در یکی دو سال آخر به همین تعداد تلفات داد که اکثر اونها هم توسط میراژ بوده:
چند مورد که تو ذهنمه:
27 دي 65، F-14 به خلباني اصل دواطلب و قانئي توسط MIG-23ML بوسيله موشك
16 بهمن 66، F-14 به خلباني زندي توسط MIRAGE F.1 بوسيله موشك SUPER530D
28 تير 67، F-14 توسط MIRAGE F.1 بوسيله موشك SUPER530D
28 تير 67، F-14 توسط MIRAGE F.1 بوسيله موشك SUPER530D

در حدود 20 ماه 4 تامکت شکار شدند در حالیکه قبل از اون در طول 5 سال همین تعداد سقوط کرده بودند. تازه یک مورد هم تامکت فراری بود ...
پس عقل سلیم میگه در انتهای جنگ برتری مطلق تامکت ها از بین رفته بود و میراژهای عراقی کم کم داشتند اسمان رو برای ما نا امن میکردند.


در ضمن اگه میشه لطفاً با لحن کوچه و بازاری با من صحبت نکنیدف الفاظی مثل بابا و شما کجای کاری... رو بکار نبرید.

دوست عزیز شما میتونید تا 100 سال دیگه هم به افسانه تامکت دل خوش کنید و مثل دن کیشوت در تخیلات فانتزی خودتون با تامکت و موشک فونیکس نداشته به شکار رپتور و اف-35 برید.. کسی هم جلوتون رو نگرفته.
اما از هر کسی که در مورد نیروی هوایی میدونه بپرسید بهتون میگه دوره تامکت کم کم در حال تموم شدنه...
شما احیاناً چیزی در مورد جنگنده های نسل 4.5 و نسل 5 نشنیدی؟ چیزی در مورد TBO و سیستم تغییر بردار رانش و برد رادار سوخو-35 نشنیدی؟ در مورد فناوری پنهانکاری و موشک های هوا به هوای جدید و زاویه عملشون نشنیدی؟ میدونی جنگنده های امروزی کجای کار هستند؟ اگه میدونستی در عهد رپتور و سوخو تی-50 حرف از شکست ناپذیری تامکت نمیزدی...


اقاي ارمان مدرن
شما از چي صحبت مي كني
براي من از چي امار مياري
از سقوط 8 الي 9 تا تامكت برا من امار مياري
تامكتاي ما 200 جنگنده عراقي رو زدن جنگنده هاي عراقي 8 الي 9 تا تامكت مار و زدن اصلا قابل قياس نيست

و رد اخر بحث كردن با شما كاريست بس بيهوده


شما درست مي گي بنده مي رم با جنگنده افسانه اي و محبوبم تامكت دل خوش مي كنم شما هم بريد با جنگنده هاي افسانه اي خودتون كه حتي تو خواباتونم نمي تونيد ببينينش خوش باشيد
شما اينو فرض كن كه بنده نه درباره جنگنده هاي 4 و 5 جهان چيزي نمي دونم و علاقه اييم به شناخت اونا و تي بي او ندارم
به شما پيشنهاد دارم بريد تو يه مسجد تحصن كنيد كه امريكا تحرماشو از ر و ما بر داره اونوقت شما هم به جنگنده و معشوقه هاي نسل 5 و 4 خودتون برسيد :mrgreen:
ما فقير فقرا رو چه به جنگنده هاي نسل 4و 5 ما با همين تامكت خودمون حال مي كنيم

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

اما راجع به ادامه تاپيك:
آقا اينقدر با هم كلنجار نريد.
نيروي هوايي ايران با توجه به تلاشهاي شبانه روزي تونسته هواپيماهاي خودش رو سرپا نگهداره و تعدادي از اونها رو هم آپگريد كنه.هم اكنون هم كسي از توان واقعي و شرايط جنگنده هاي نيروي هوايي اطلاعات دقيقي نداره.اما با توجه به اطلاعاتي كه اكثر ما از آن باخبريم در حال حاضر نيروي هوايي جنگنده اي كه بتواند توان رويارويي با جنگنده هاي نسل جديد را داشته باشد نداااااااررررررررد.و بايد براي رفع اين مشكل سريعا راه حلي رو ارايه نمايد چون چپ و راست كشور ما رو دارن تهديد و تحريم مي كنند و احتمال وقوع جنگ(كوتاه مدت) هم بالاست.

خواهشا هم اينقدر نگيد اف 14 فلان است و بهمان است.بابا اين پيرمرد رو راحت بذاريد.به علاوه گيريم كه تمام اف 14 هاي ايران عملياتي و سرحال باشند و موشك فينيكس هم به تعداد كافي داشته باشيم و مابقي هواپيماها هم در شرايط مناسب باشند آيا وسعت حملات هوايي و موشكي عليه زيرساختها و نيرويهاي نظامي را مي توانند پوشش دهند.؟؟؟؟

به نظر بنده هواپيماهاي قديمي بايد به عنوان رزرو به انبارها منتقل شوند و هواپيماهايي رو كه شرايط لازم رو دارند براي دفاع نزديك بكار بريم و براي جبران مافات يا خريد كنيم و يا اينكه اگر مي تونيم سريعا نسبت به خريد امتياز مونتاژ هواپيماي پيشرفته از كشور ثالث اقدام كنيم و بعد از پشت سر گذاشتن شرايط فعلي براي توليد جنگنده بومي اقدام كنيم.


متاسفانه تحريميم و به ما مي فروشن پس همون كه گفتم هر چه سريع تر بايد بريم بهشت زهرا قبر رزرو كنيم

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

اما راجع به ادامه تاپيك:
آقا اينقدر با هم كلنجار نريد.
نيروي هوايي ايران با توجه به تلاشهاي شبانه روزي تونسته هواپيماهاي خودش رو سرپا نگهداره و تعدادي از اونها رو هم آپگريد كنه.هم اكنون هم كسي از توان واقعي و شرايط جنگنده هاي نيروي هوايي اطلاعات دقيقي نداره.اما با توجه به اطلاعاتي كه اكثر ما از آن باخبريم در حال حاضر نيروي هوايي جنگنده اي كه بتواند توان رويارويي با جنگنده هاي نسل جديد را داشته باشد نداااااااررررررررد.و بايد براي رفع اين مشكل سريعا راه حلي رو ارايه نمايد چون چپ و راست كشور ما رو دارن تهديد و تحريم مي كنند و احتمال وقوع جنگ(كوتاه مدت) هم بالاست.

خواهشا هم اينقدر نگيد اف 14 فلان است و بهمان است.بابا اين پيرمرد رو راحت بذاريد.به علاوه گيريم كه تمام اف 14 هاي ايران عملياتي و سرحال باشند و موشك فينيكس هم به تعداد كافي داشته باشيم و مابقي هواپيماها هم در شرايط مناسب باشند آيا وسعت حملات هوايي و موشكي عليه زيرساختها و نيرويهاي نظامي را مي توانند پوشش دهند.؟؟؟؟

به نظر بنده هواپيماهاي قديمي بايد به عنوان رزرو به انبارها منتقل شوند و هواپيماهايي رو كه شرايط لازم رو دارند براي دفاع نزديك بكار بريم و براي جبران مافات يا خريد كنيم و يا اينكه اگر مي تونيم سريعا نسبت به خريد امتياز مونتاژ هواپيماي پيشرفته از كشور ثالث اقدام كنيم و بعد از پشت سر گذاشتن شرايط فعلي براي توليد جنگنده بومي اقدام كنيم.


متاسفانه تحريميم و به ما نمي فروشن پس همون كه گفتم هر چه سريع تر بايد بريم بهشت زهرا قبر رزرو كنيم

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

اقا حميد ببخشيد ولي چرا از المان جاسوسي مي كنيم كه فوقش بيام تايفون بسازيم ؟



ما از آلمان جاسوسي صنعتي مي كنيم اونهم در زمينه هاي مادر مثل متالوژي - الكترونيك و مكانيك.

با داشتن صنايع زير بنايي مي تونيم يه جنگنده بومي بسازيم.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط parsneet
      بسم الله الرحمن الرحیم
       
      تاپیک حاضر با محوریت پوشش خبر ها و اطلاعات مسابقات نظامی برگزار شده در ایران و همچنین شرکت تیم های ایرانی در سایر مسابقات بین المللی نظامی می باشد .
       
      مقدمه :
      مسابقات نظامی هر ساله در سراسر جهان با شرکت پرسنل نظامی ( به صورت داخلی و یا بین المللی ) برگزار می گردد . این گونه مسابقات علی رقم اینکه از قواعد و استاندارد متحدی برخوردار نیستند ( منظور نبودن کمیته جامع و قوانین واحده بین المللی در رشته های تخصصی می باشد ) اما تا حدودی پیرو قواعد و ضوابط برگزاری رزمایش های نظامی هستند . ( البته تیم های ورزشی و مسابقات ارتش های جهان (CISM) تا حدودی متفاوت از سایر مسابقات تخصصی هستند که در ذیل به آن اشاره خواهد گردید )
      اساساً هدف از برگزاری این گونه مسابقات تخصصی بالا بردن آمادگی پرسنل و ایجاد حس رقابت و افزایش انگیزش پرسنل نظامی جهت فراگیری مهارت های تخصصی است . و همچنین سنجش توانمندی پرسنل در مقایسه با واحد های مشابه در ارگان های نظامی داخلی و یا ارتش های خارجی دیگر است . پس تا حدودی می توان بیان کرد که تیم های شرکت کننده ( در مسابقات بین المللی ) عموماً از بین کشور های دوست و یا هم پیمان ( و یا حداقل غیر متخاصم ) انتخاب می شوند و برای سنجش توانایی های تخصصی شان گرد هم می آیند . و همچنین حتی گاهی می تواند بیان گر همسویی کشور های شرکت کنند و حامل پیام های خاص برای ارتش های رقیب شان نیز باشند .
       
       
       
      تاریخچه :
      می توان به نوعی اولین مسابقات نظامی ( با تاکید و اولویت دادن به پرسنل نظامی ) را به یونان باستان نسب داد . در رویدادی جشن گونه که عموما" ( و نه اختصاصاً ) پرسنل نظامی در آن شرکت می کردند تا آمادگی جسمانی و مهارت های کار با سلاح در رقابت با حریفان را بسنجند . در ادامه و ظهور امپراطوری روم باستان این نوع مسابقات چهره خشن تر و جدی تری به خود گرفت به گونه ای که مکان های اختصاصی مانند کلوزیوم (Colosseum) و همچنین شرکت کنندگان مخصوص بنام گلادیاتور (Gladiator) برای شرکت در آن تربیت می گردیدند .
      این مسابقات شرحی مفصل دارد ولی به اختصار : برگزاری آن در قرون مختلف تکامل یافته و عموماً شرکت کنندگان آن از بین سربازان قوای شکست خورده در جنگ با امپراطوری روم انتخاب می شدند و در بین خیل عظیم از این سربازان که در مسابقات محلی و ایالات های مستعمره روم برگذار می شد برگزیدگان ( که یقیناً تعداد کمی از آنان بودند) می توانستند آزادی خود را به دست آورند . ولی جنگجویانی نیز بودند که به خاطر بدست آوردن پول و یا شهرت نسبت به شرکت در این مسابقات خونین اقدام می کردند . این مسابقات که به خشونت بی پروا و ضد انسانی اش معروف گشته بود بدون فایده هم البته نبود . ( البته فواید آن از دید فرماندهان نظامی ) باید اشاره کرد که تمامی این مسابقات به نبرد های خونین تن به تن اختصاص نداشت بلکه اکثر این رویداد ها به باز سازی نبرد های روم در مقابل دشمنانش مختص می شد ( یقیناً آن نبردهای که در آن پیروز گردیده بودند تا خاطرات ، تکنیک های رزم و قهرمانان آن را مرور و زنده نگاه دارند ) عده ای از سربازان لباس های قوای دشمن را بر تن می کردند و سربازانی دیگر که نقش نیروهای رومی را داشتند با بکارگیری ارابه و اسب و سلاح های آن دوران در چندین پرده که گاهی تا چند روز نیز ادامه می یافت آن نبرد خاص را باز سازی می کردند . از نحوه یورش قوای مهاجم گرفته تا نبرد های تن به تن ، عبور از رودخانه ، یورش سواره نظام ، محاصره قلعه ها و یقیناً نمایش پیروز مندانه و دلاورانه ارتش رومی بر حریف خود !
       
      در عصر جدید ایده مسابقات نظامی بعد از پایان جنگ جهانی اول شکل گرفت . در سال 1919 پس از جنگ جهانی اول ، بازی های بین متفقین توسط شورای ورزشی نیروهای متفقین ژنرال جان پرشینگ سازماندهی شد و 1500 ورزشکار از 18 کشور را گرد هم آورد تا در 24 رشته ورزشی به رقابت بپردازند. این رویداد در Joinville-le-Pont فرانسه برگزار شد . و طی سالهای بعد در ماه مه 1946 ، پس از جنگ جهانی دوم ، شورای ورزشی نیروهای متفقین توسط سرهنگ هانری دبروس و پنج‌گانه المپیک توسط سرگرد رائول مولت احیا شد و در  7 تا 8 سپتامبر همان سال دومین بازی‌های بین متفقین در برلین (در المپیاستادیون , محل برگزاری بازی های المپیک 1936) برگزار شد .
       


      چند ماه بعد، با پایان دادن به شورای ورزش نیروهای متفقین ، سرهنگ دبروس و سرگرد مولت مسابقات ارتش های جهان (CISM) را در 18 فوریه 1948 تأسیس کردند . اعضای موسس آن بلژیک ، دانمارک ، فرانسه ، لوکزامبورگ و هلند بودند . در سال 1950، آرژانتین و مصر به عضویت آن درآمدند. در سال 1951 ایالات متحده به آن پیوست . در سال 1952 عراق ، لبنان ، پاکستان و سوریه و دو سال بعد برزیل به عضویت آن درآمدند . و همچنین کانادا در سال 1985 وارد آن شد . سپس در سال 1991 با پایان جنگ سرد سازمان رقیب پیمان ورشو کمیته ورزش ارتش متفقین (SKDA) با CISM ادغام شد و خبر از پیوستن 31 کشور و عضو جدید و سایر کشورهای مرتبط با بلوک شوروی را داد. این پیشرفت سریع منجر به رسمیت شناختن توسط نهادهای بین المللی از جمله IOC شد. قبل از سال 1995 CISM هر سال 15 تا 20 مسابقات جهانی را برگزار می کرد. از سال 1995  CISM هر چهار سال یک بار بازی های جهانی نظامی را که یک رویداد چند ورزشی است با شرکت نمایندگانی از ارتشهای 127 کشور دنیا سازماندهی می کند .
       
       

       
      رویدادها
      برگزاری مسابقات مرتبط با ارتش های جهان طیف متنوعی را در بر می گیرد و بلوک های سیاسی و جغرافیایی متعدد سعی در برگزاری رویدادهای مشابه زیادی جهت بالا بردن مهارت پرسنل خود دارند . اما به نوعی اهداف برگزاری این چنین مسابقاتی تنها به بالا بردن مهارت ها محدود نمی گردد . بلکه برپایی نمایشگاه های تخصصی تجهیزات تیراندازی و حتی ماشین آلات زرهی و تسلیحات انفرادی و البسه نظامی و ... در حاشیه این مسابقات بیان گر این است که این رویدادها مکانی است تا برنامه ریزان و دست اندرکاران نظامی کشور های مختلف به عرضه و کسب اطلاعات و سنجش آمادگی قوای نظامی پیرامونی خود اقدام نمایند .
       
      به برخی از این رویدادها می توان به اختصار اشاره کرد مانند :
      - مسابقات بین المللی پنج گانه ورزشی ( تیراندازی سرعت و دقت ، میدان موانع ، شنا ۵۰ متر با مانع ، دو صحرانوردی ۸ کیلومتر و پرتاب نارنجک )
      - مسابقات بین المللی نظامی پهپادی ارتش های جهان
      - مسابقات بین‌المللی نظامی غواصی در عمق
      - مسابقات بین‌المللی نظامی جهت یابی
      - مسابقات بین‌المللی نظامی بیاتلون زرهی روسیه
      - مسابقات سراسری امنیت سایبری در آمریکا
      و ...
       

      بازتاب و آثار
      برای بیان تاثیر حضور بین المللی تیم های نظامی و ترتیب دادن این چنین مسابقاتی منعکس کردن دیدگاه بعضی از تحلیل گران غربی شاید مفید باشد به عنوان نمونه :
      «واشنگتن فری بیکن» «جوزف هومیر» تحلیلگر امنیت ملی : روسیه و چین در نمایش قدرت به آمریکا قصد شرکت در یک بازی‌های بین‌المللی در آمریکای لاتین ( ونزوئلا ) تحت عنوان « تک تیرانداز مرز » را دارند . این  بازی‌های نظامی یکی از واضح ترین نشانه‌ها  از شکل گیری یک ائتلاف ضد ایالات متحده در آمریکای لاتین است. روسیه و متحدانش ( ایران و چین ) با حضور در این مسابقات نظامی در ونزوئلا در حال نمایش قدرت هستند . با عادی سازی تحرکات نظامی دشمنان ایالات متحده در دریای کارائیب ، ما در معرض خطر در آمریکای لاتین هستیم .
       
       
      در حال حاضر به نظر می رسد که برگزاری این گونه مسابقات در بین نیرو های نظامی منطقه ای و جهانی در حال افزایش هست . مسابقاتی که هم در رشته های عمومی ( آمادگی جسمانی و ورزشی ) و هم رشته های تخصصی ( تیر اندازی ، زرهی و توپخانه ، پهپادی و ... ) با حضور تیم های چندگانه به جدیت پیگیری می شود . قطعا انتخاب تیم های ورزیده در این گونه رقابت ها باعث افزایش اعتماد به نفس پرسنل و همچنین تبلیغات مثبت برای نیرو های نظامی ما نیز خواهد گردید  . همچنین برگزاری مسابقات کشوری و درون مرزی برای ما موجبات حس رقابت و افزایش انگیزش سازمانی را برای نیروهای مسلح ما در پی خواهد داشت . انشالله 
       

       
       
       
      بن پایه :
      https://www.milsport.one/cism/members-nations
      https://www.ilsf.org/about/recognition/cism/
      https://armedforcessports.defense.gov/CISM/Military-World-Games/
      https://en.wikipedia.org/wiki/Colosseum
      https://freebeacon.com/national-security/iran-russia-china-to-run-war-drills-in-latin-america/
       
      گرد آوری جهت انجمن میلیتاری
       
       
    • توسط amirarsalankhan
      بمب افكن تهاجمي نسل بعد، LRS-B
       
                                 
       
       
      بمب افكن نسل بعد ( NGB، قبلا به نام بمب افكن 2018 شناخته مي شد ) يك برنامه به منظور توسعه يك بمب افكن جديد براي نيروي هوايي ايالات متحده بود. NGB قرار بود تا در حدود سال 2018 و به عنوان يك بمب افكن پنهانكار، مادون صوت، برد متوسط و با قابليت متوسط حمل سلاح وارد خدمت شود و به تدريج جايگزين بمب افكن هاي پير و پا به سن گذاشته (  B-52 Stratofortress  و B-1 Lancer ) گردد. ولي برنامه توسعه NGB با ظهور طرح بمب افكن دور برد تهاجمي سنگين ايالات متحده به فراموشي سپرده شد.
       
         
       
      اين اتفاق زماني افتاد كه در ژوئن 2010 سپهبد Breedlove  در مصاحبه اي بيان كرد كه اصطلاح بمب افكن نسل بعد مرده و از اين به بعد نيروي هوايي بر روي طراحي بمب افكن هاي دور برد تهاجمي كار خواهد كرد كه در آن از سيستم هاي به كار رفته در جنگده هاي F-22 و F-35 استفاده خواهد شد تا بمب افكني مقرون به صرفه و با قابليت هاي استثنايي هر دو جنگنده فوق جهت انجام ماموريت ها طراحي و توليد گردد.
       
             
       
       
      بمب افكن دور برد تهاجمي (Long Range Strike Bomber)
      برنامه توسعه بمب افكن دور برد تهاجمي ( LRS-B ) به معناي واقعي كلمه پنهانكار است! و اطلاعات خيلي كمي از آن منتشر شده است ولي اهميت آن را به خوبي مي توان در رفتار پنتاگون و شركاي صنعتي بزرگ آن احساس كرد.بسياري از كارشناسان معتقدند كه برنامه توسعه اين بمب افكن ساختار نيروي هوايي ايلات متحده را در 20 سال آينده شكل خواهد داد و هر شركتي كه برنده مناقصه توليد اين بمب افكن شود پول پارو خواهد كرد و بازنده نيز مي تواند مطمئن باشد كه جايگاهي در آينده هوانوردي نظامي ايلات متحده نخواهد داشت مگر ان كه معجزه اي كند!
      هر چند امروزه لاكهيد ماريتن به لطف پروژه F-35 آينده خود را در صنعت هوانوردي نظامي ايالات متحده تضمين كرده است و بويينگ نيز به مدد توليدات هوانوردي غير نظامي خود مي تواند از اين بحران عبور كند و تنها نورث روپ است كه چاره اي ندارد و  بايد اين مناقصه را برنده شود تا بتواند با خيال راحت به آينده خود فكر كند
      شناخته ها و ناشناخته ها
      پيش بيني شده 80 تا 100 فروند از اين بمب افكن جديد جايگزين ناوگان فعلي بمب افكن هاي ايالات متحده شود.  
      پنهانكار بودن ،قابليت حمل سلاح هاي هسته ايو داراي بودن هر دو حالت پروازي سرنشين دار و بي سرنشين از الزامات طراحي LRS-B است.قيمت تعيين شده براي هر فروند بمب افكن جديد 550 ميليون دلار در سال 2010 پيش بيني شده و قرار است به جهت كم كردن هزينه ها از فناوري موجود در طراحي ان استفاده شود ولي ساختار طراحي آن بايد به شكلي باشد كه بتواند از تكنولوژي هاي آينده نيز استفاده كند.دو رقيب اصلي در طراحي اين بمب افكن يكي كمپاني  Northrop Grumman, با سابقه طراحي بمب افكن پنهانكار و گرانقيمت B-2 است و ديگري مشاركت كمپاني هاي بويينگ و لاكهيد مارتين با سابقه طراحي جنگنده هاي F-22 و F-35 .همچنين پيش بيني مي شود در اواسط دهه 2020 اولين پروازهاي اين بمب افكن انجام شود.طبق حدس هايي كه كارشناسان مي زنند نيروي هوايي آمريكا به دنبال يك بمب افكن در اندازه اي حدودا نصف B-2 است كه از دو موتور F-135 همانند F-35 سود ببرد.
       
                                              
                                         
                                          پيشران F-135 Pratt  & Whitney
       
      الان همه شما ميگوييد اين كه خيلي كوچيكه، خب مسلما بايد بزرگتر بشه ولي با صحبتي كه رابرت گيتس وزير سابق دفاع انجام داد و به اعضاي كنگره گفت كه قيمت هر فروند 550 ميليون دلار ميشود راه را بر روي بزرگتر شدن اين بمب افكن فعلا بست. و اين نگراني را در بين كارشناسان به وجود آورد كه هر شركتي كه بتواند با حداقل آيتم هاي اساسي يك بمب افكن توليد كند برنده اين مناقصه خواهد بود بدون توجه به نيازهاي اساسي نبردهاي آينده.بنابراين يكسري الزامات از سوي كارشناسان هوانوردي نظامي جهت توسعه LRS-B  پيشنهاد شده است :
      پنهانكاري
      امروزه ميدانيم كه 80 درصد قابليت پنهانكاري به شكل و طراحي هواپيما بستگي دارد و فقط 20 درصد به مواد و تكنولوزي پيشرفته به كار رفته در آن وابسته است. كه همين 20 درصد هم بيشترين هزينه را به خود اختصاص مي دهد. پس يايد تعادل خوبي را بين اين دو بخش برقرار كرد تا هزينه هاي طراحي و توسعه سرسام اور نباشد.
      تعمير و نگهداري
      استفاده از مواد جاذب امواج رادار ساخته شده مي تواند نگهداري اين بمب افكن را بسيار راحت تر كند تا استفاده از موادي كه در لبه تكنولوژي روز قرار دارند و بسيار گران قيمت خواهند بود و نگهداريشان نيز بسيار مشكل است.ولي پلت فرم طراحي نيز بايد به شكلي باشد كه اين پرنده بتواند در 50 سال آينده آسمان ها را همچنان تسخير كند و پذيراي مواد جديد و تكنولوژي هاي نوين نيز باشد.
      قابليت حمل بمب هاي هسته اي
      تصميم گيري در اين مورد بايد همين الان صورت بگيرد، هر چند نيروي هوايي علاقه دارد تا چند سال بعد از توليد بمب افكن ها مجوز حمل سلاح هاي هسته اي را براي آنها صادر كند ولي با توجه به پيشرفت هاي سريع در صنعت هوانوردي نظامي از الان اين پرنده بايد طوري طراحي شود كه حداقل نيمي از آنها از ابتدا قابليت حمل بمب هاي هسته اي و هيدروژني را داشته باشند. و توانايي بازدارندگي ايالات متحده را همچنان حفط كنند.
      كنار گذاشتن طرز فكر شواليه تنها!
      بسياري از مردم فكر مي كنند كه پنهانكاري يعني يك جنگنده پنهانكار به تنهايي و با شجاعت به مانند يك شواليه به مواضع دشمن حمله مي كند و تمامي آنها را نابود ميسازد!! از الان بايد اين تفكر را دور ريخت و يك برنامه جامع جهت حملات پر تعداد بمب افكن هاي نسل بعد در نظر گرفت و تمام سناريوهاي موجود و تهديدات لازم را در آنها پيش بيني كرد تا قدرت واقعي بمب افكن ها و تاثير آنها بر روي مواضع دشمن مشخص شود.
      ساخت يك بمب افكن، نه فقط يك پلت فرم صرف
      در سال هاي بعد LRS-B تنها بمب افكن سنگين ايالات متحده خواهد بود. پس بايد به شكلي طراحي شود كه قابليت باز طراحي بسياري از قسمت هاي آن وجود داشته باشد و بتواند از تكنولوژي هاي آينده نيز به خوبي بهره مند شود. همچنين LRS-B بايد بتواند ماموريت هاي دريايي را نيز به خوبي ماموريت هاي زميني انجام دهد.
      نگه داشتن خلبان در كابين
      با وجود داشتن فناوري پروازهاي بي سرنشين اما ما نبايد در دام اين صحبت ها بيافتيم كه LRS-B بايد تنها قابليت بي سرنشين داشته باشد!، نداشتن خلبان در ميدان نبرد يعني نداشتن حس مسئوليت پذيري و ابتكارات لحظه اي نمي توان از جذابيت هاي فراوان پرنده هاي بي سرنشين گذشت ولي يك بمب افكن سنگين بي سرنشي نياز به حمايت زميني بسيار بيشتري از بي سرنشين هاي فعلي دارد كه اين خود هزينه ها را بسيار بالاتر مي برد.مورد بعدي قابليت ضعيف بي سرنشين ها در سوخت گيري هاي هوايي است كه در حين ماموريت هاي يك بمب افكن دوربرد الزامي است و يك خلبان در هر شرايط آب و هوايي يا زماني به راحتي آن را انجام مي دهد.و در آخر فكر كنيد كه يك بي سرنشين بخواهد بمب هسته اي نيز با خود حمل كند، خيلي فكر خوبي نيست و حتي كابوس آور نيز هست. هر چند خيلي ها فكر ميكنند بهتر بمب هاي هسته اي را به دست بي سرنشين ها سپرد!
      فراموش نكردن چيزهاي كوچك
      بايد فضاي كافي براي خلبان در پروازهاي طولاني در نظر گرفت تا اعصابش راحت باشد و تحت فشارهاي جسمي قرار نگيرد. اين مورد حتما بايد لحاظ شود و سعي شود از تجربه B-2 در اين مورد درس گرفته شود.
      در ژانويه 2011 نيروي هوايي فهرستي كوتاه از اهداف مورد نظر خود را براي بمب افكن تهاجمي منتشر كرد
      اهداف طراحي در نظر گفته شده براي يروژه LRS-B در ژانويه 2011
      كل هزينه پروژه نبايد از 40 تا 50 ميليارد دلار بيشتر باشد سرعت مادون صوت حداكثر بردي پروازي بيشتر از 9250 كيلومتر مداومت پروازي 50 تا 100 ساعت براي پروارهاي بي سرنشين قابليت بقا در حملات روزانه به مواضع دشمن با وجو د قدرتمند ترين دفاع هوايي موجود  
      در پايان تصاويري از طرح هاي مفهومي اراده شده توسط سه كمپاني معظم شركت كننده در اين مناقصه
       
                       
                                                           
       طرح پيشنهادي كمپاني نورث روپ گرومن
       
       
       
       
                      
                                                                              
       طرح پيشنهادي كمپاني لاكهيد
       
       
       
       
       
                         
                                           
        طرح پيشنهادي كمپاني بويينگ
       
       
      حال بايد منتظر ماند و ديد كه در چند ماه آينده مقامات نيروي هوايي كدام يك از طرح هاي پيشنهادي را براي آينده توان هوايي ايالات متحده انتخاب خواهند كرد.
      نظر شما چيست؟
      كم و كاستي بود  دوستان به بزرگواري خودتون ببخشيد، تقديم به ارواح طيبه شهداي مرزباني ناجا در حادثه اخير نگور
      با تشكر فراوان از دوست و استاد گرامي جناب 7mmt به جهت پيشنهاد اين موضوع و كمك هاي بسيارشان
      تهيه شده توسط امير ارسلان رهسپار ، فقط براي ميليتاري
       
       
      منابع :
      http://en.wikipedia.org/wiki/Next-Generation_Bomber
       
      http://www.defensenews.com/story/defense/air-space/strike/2015/01/18/air-force-bomber-industry/21805275/
       
      http://defensetech.org/2014/09/15/air-force-plans-major-step-in-long-range-strike-bomber-program/
       
      http://breakingdefense.com/2014/09/b-2-pilots-lessons-for-lrsb-americas-new-bomber/
    • توسط MR9
      بسم الله الرحمن الرحیم
       
      سرکوب پدافند هوایی دشمن
        (Suppression of Enemy Air Defenses /SEAD)
       

       
       وایلدویزل / استاندارد 
       
      یکی از ماموریتهای اصلی واحدهای پروازی نیروی هوایی پس از ظهورسه عنصرجدید در نبردهای معاصر (رادار/ توپخانه ضدهوایی هدایت راداری و نهایتا" موشکهای هدایت شونده زمین به هوا)، کنترل و ازکارانداختن و نابودی این  سامانه ها  می باشد . بررسی دقیق نبردهای به وقوع پیوسته پس از جنگ دوم جهانی نشان می دهد که هرکدام از این نبردها ، جنبه های نوینی از فناوری را با بکارگیری تجهیزات ، تسلیحات و تاکتیک ها به نمایش گذاشته و نشان داده اند که گاهی استفاده از  وجودبرتری کمی تسلیحات غیر پیشرفته در مقابل برتری کیفی تسلیحات پیشرفته و یا برعکس ، پیروزی های نظامی خیره کننده ای را به ارمغان آورده است. در کنار این مساله و به موازات افزایش توانایی های رزمی یک سامانه تسلیحاتی ،توسعه تاکتیکهای مورد نیاز نیز یک اصل غیر قابل اجتناب بشمار می رود . در چنین شرایطی ، سامانه های پدافند هوایی نیز از این قاعده مستثنی نبوده ، چــنانکه این نوع از سیستم های جــــنگ افــــزاری می بایست دارای قابلیت های پدافندی مناسبی باشند تا درمرحله آغازین تهاجم دشمن ، بتوانند ایمنی مناطق مسکونی ، مراکز ثقل سیاسی، نظامی و اقتصادی را از گزند بمباران و آسیب حفظ نمایند و با ایجاد لطمات عمده به پیکره و استخوان بندی قدرت هوایی دشمن ، باعث لغو ماموریت های تهاجمی وبه احتمال زیاد تغییر نتیجه جنگ شوند . بنابراین، به صورت طبیعی ،  نیروی هوایی مهاجم سعی خواهد نمود تا تهاجم خود را با انجام ماموریت های سرکوب پدافند هوایی آغاز نماید . برهمین اساس و بنا به تعریف وزارت دفاع ایالات متحده ، سرکوبی پدافند هوایی دشمن عبارتند از :
       
      " انجام هرگونه فعالیتی به منظور خنثی سازی ، نابود سازی و ایجاد اختلال موقت یا دائم در سامانه های پدافند هوایی زمین و دریاپایه دشمن بوسیله تجهیزات مخرب یا اخلالگرها "
       

       
       
      جنگنده / بمب افکن F-105G ، یکی از مهمترین جنگ افزارهای ارتش ایالات متحده برای مقابله با آتشبارهای سام ارتش ویتنام شمالی بشمارمی آمد .
       

       
      جنگنده / بمب افکن F-4G  در حال تیک آف از فرودگاهی در عربستان
      در حالی که برای اجرای ماموریت SEAD ، به مهمات متنوعی شامل مشکهای هوا به زمین ماوریک و مهمات ضد تشعشع شرایک و غلاف جنگ الکترونیک مجهز شده است .
       
       

       
       
      ارتش ایالات متحده برای ایجاد برتری هوایی بر فراز منطقه نبرد ، تاکید زیادی بر استفاده از اسکادارن های وایلد ویزل دارد .
      تصویر فوق یکفروند جنگنده / بمب افکن A-7E را بر روی عرشه فوقانی ناو هواپیمابر USS AMERICA نشان میدهد که برای اجرای عملیات بر علیه آتشبارهای دفاع هوایی لیبی (عملیات دره الدورادو ) آماده می شود . به نظر می رسد پرنده فوق برای اجرای این ماموریت به مهمات ضد رادار شرایک و مهمات هوابه زمین راک آی مارک II مجهز شده است .
       

       
       
      ارتش های اروپایی نیز پس از مشاهده تاثیر تسلیحات ضد رادار ، بسرعت خود را به قابلیت های ضد رادار مجهز نمودند .
      تصویر فوق یک فروند تورنادو ECR نیروی هوایی آلمان را که به مهمات ضدرادار هارم مجهز شده است را نشان میدهد
       

       
       
      مهمات ضد تشعشع AGM-88 HARM، جنگنده / بمب افکنF/A-18 C
       

       
       
      نیروی هوایی بریتانیا ، به شکل وسیعی از مهمات ضد رادار درسازمان رزم نیروی هوایی خود بهره می برد .
      تصویر فوق ، یک تیر موشک ضد تشعشع آلارم را بروی یکفروند جنگنده/ بمب افکن تورنادو GR4 نشان می دهد .
       

       
       
      در حال حاضر پرنده ویژه نیروی هوایی ارتش ایالات متحده برای اجرای ماموریتهای سرکوب پدافند هوایی ، جنگنده/بمب افکن F-16 CJ بشمار می آید .
       
      پرنده فوق ، یکفروند F-16 CJ بلاک 50 سری D است که برای اجرای ماموریت SEAD ، به طیف متنوعی از مهمات شامل ، AIM-120 آمرام ، AIM-9 M سایدویندر در جایگاه های دو وهشت  ، مهمات ضد رادار AGM-88 هارم در جایگاه های سه و هفت ، و برای هدفیابی به یک غلاف AN/ASQ-213 ، مسلح شده است .
      با این حال و براساس نظرات خلبانان شرکت کننده در جنگ ویتنام ، قابلیتهای تاندرچیف و فانتوم به مراتب افزون تر از این نمونه فالکون بشمار می آمد .
       
       
      نویسنده و مترجم : کارشناس ارشد جغرافیای سیاسی - MR9
      Military.ir Copyright
      تمامی حقوق برای انجمن میلیتاری محفوظ است
      منابع  :
      1- Davis, Larry and Menard, David, Republic F-105 Thunderchief
      2- Bill Siuru, Bill Holder-General Dynamics F-16 Fighting Falcon
      3-F-4 PHANTOM II IN ACTION
      4- "MODERN MILITARY AIRCRAFT "THUD"
      5- A-7 IN ACTION
      6- ویکی
      7- مطالعات شخصی اینجانب از منابع گوناگون
  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.