امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

مسکو، 4 بهمن، خبرگزاری «نووستی»/مانور مشترک دریای روسیه و فرانسه تحت عنوان "پاسکس" در نواحی شمال شرقی اقیانوس اطلس آغاز شد. ناخدا یکم "ایگور دیگالو" دستیار فرمانده نیروی دریایی روسیه به «نووستی» اطلاع داد: این مانور روز پنجشنبه ساعت 10 صبح به وقت مسکو آغاز شد. از سوی روسیه در این مانور کشتی ضد زیر دریایی "آدمیرال چاباننکو" از ترکیب گروه تهاجمی کشتی های فعال روسیه در اقیانوس اطلس و از سوی فرانسه کشتی "تورویل" شرکت می کنند. به گفته وی در جریان این مانور تمرینات نظامی و مانور دهی، تبادل هلی کوپتر، انتقال محموله های جامد در حین حرکت و تبادل افسران ارتباطات انجام خواهد شد. وی تاکید کرد: همکاری کشتی های دو کشور به طور محسوسی سطح همکاری و اعتماد در جریان اجرای وظایف مشترک امنیتی در دریا را افزایش خواهد داد.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
كشور روسيه عمليات ساخت نوعي ناوچه پيشرفته رادار گريز را تحت عنوان "پروژه 20380" آغاز كرد. نخستين فروند از اين نوع ناوچه "استره‌گوشچي" نام دارد كه قرار است در سال جاري ميلادي به آب انداخته شود. نيروي دريايي روسيه اخيراً يك ناوچه كوچكتر را با قابليت رادار گريزي به نام "آستاراخان‌" به ناوگان نيروي دريايي خود در درياي خزر اضافه كرد. پروژه "20380"، نخستين شناور طراحي شده با فن‌آوري رادار گريزي (استيلت‌) در روسيه محسوب مي‌شود. اين شناور براي مبارزه عليه شناورهاي سطحي، زيردريايي‌ها، هواپيماها و نيز محافظت از آبهاي ساحلي و مرزي طراحي شده است‌. تجهيزات ناوبري و ارتباطي اين كشتي قابليت هدايت دقيق و ايمني اين كشتي را افزايش داده در نتيجه روشن است كه اين ناوچه به زودي‌، تبديل به وسيله اصلي روسيه براي حفاظت از آبهاي ساحلي اين كشور خواهد شد. ساخت اولين فروند طراحي نخستين ناوچه از پروژه "20380" به نام "استره‌گوشچي‌" با كار مداوم دفتر مركزي طراحي دريايي "آلماز" در سن "پترزبورگ‌" به اتمام رسيد. اين شركت همواره به استقبال از طرح هاي سخت و چالش آميز و به كار بردن فن‌آوري پيشرفته در محصولات خود معروف بوده به عنوان نمونه طراحي و ساخت قايق هاي موشك انداز، قايق‌هاي متحرك بالشتكي و تجهيزات پرتاب كننده‌ موشك‌هاي هدايت شونده براي اولين بار در جهان در اين كمپاني انجام شده‌ است. شركت "آلماز" داراي تجربيات فراواني در طراحي ناو و ناوچه‌ است و محصولات اين شركت نه تنها به دليل ويژگي‌هاي تكنيكي و عملكردي، بلكه به علت هزينه‌ پايين در دنيا مشهور است‌. ناوچه پروژه "20380" داراي قدرت جابجايي آب معادل 2 هزار تن‌، طولي برابر 100 متر و پهنايي برابر 13 متر است‌. موتورهاي اصلي آن ديزلي هستند و قادرند اين شناور را با سرعتي بيش از 5/55 كيلومتر در ساعت به پيش برانند. امتياز اصلي و مهم اين شناور ويژگي‌ بدنه آن است‌. تحقيقات وسيع‌، آزمايشات فراگير و آزمون‌هاي متعدد در انستيتو تحقيقات مركزي "كريلوف" به طراحان امكان داد تا بدنه اين ناوچه را با آبخور بسيار كمي طراحي كنند. ثمره اين تلاش‌، به خوبي نشان دهنده لياقت و كارداني شركت "آلماز" است‌. "آلكساندر شلياختنكو" سرپرست طراحان دفتر "آلماز" در اين باره مي‌گويد: "اين كشتي نه تنها مي‌بايست نيازهاي حال حاضر روسيه را برطرف كند، بلكه ‌بايد آماده مقابله با چالش‌هاي پيش رو نيز باشد." افزايش مقاومت و قابليت رادارگريزي از مواردي است كه در طراحي اين ناوچه در نظر گرفته شد‌. استفاده زياد از فن‌آوري "استيلت"(رادارگريزي) كمك كرده تا انعكاس رادار به همراه انعكاس صدا، امواج گرمايي و مادون قرمز و نيز نشانه‌هاي بصري اين شناور كاهش يابد. مراكز فرماندهي اين كشتي در قالب يك سيستم خودكار يكپارچه‌‌اند به طوري كه امكان ارزيابي وضعيت و اخذ تصميم را به طور همزمان در اختيار خدمه ناوچه مي‌گذارد با به كارگيري اين سيستم تعداد خدمه به 100 تن كاهش مي‌يابد در نتيجه استانداردهاي زيست‌پذيري شناور نيز بهبود يافته است. "آدميرال ايگور زاخارف"‌، رئيس انستيتو تحقيقات مركزي شماره يك وزارت دفاع روسيه در مراسم آغاز ساخت ناوچه " استره‌گوشچي‌" گفت: اين پروژه سامانه‌اي نوين را در ساخت كشتي‌، بوجود خواهد آورد. طراحان ناوچه تاكنون اطلاعاتي درباره تسليحات اين شناور فاش نكرده‌اند اما روشن است كه "استره‌گوشچي" مجهز به يك توپ چند منظوره 100 ميليمتري با لوله قابل استفاده بر ضد هدف هاي سطحي‌، هوايي و ساحلي است. با استفاده از تصاوير منتشر شده بوسيله دفتر "آلماز" مي‌توان گفت كه احتمالاً اين توپ از نوع AK-190 يا نمونه به سازي شده آن است كه برجك آن شكل رادار گريز يافته است‌. سيستم ضد هوايي و ضد موشكي كشتي بوسيله يك سامانه دفاع هوايي با تركيبي از توپ و موشك كورتيك ـ كاشتان و دو آتشبار AK-630Mتامين مي‌شود. پرتاب كننده اژدر در داخل بدنه كشتي تعبيه و پنهان شده و امكان پرتاب اژدر و موشك هاي ضد زير دريايي را دارد. اولين كشتي از اين نوع شناور داراي دو لوله پرتاب موشك‌ ضد كشتي است كه در پشت ديواره‌اي در بدنه ناوچه ميان دكل هرمي شكل و دودكش آن قرار دارد‌. به گفته آلكساندر شلياختنكو "استره گوشچي" به سامانه‌هاي تسليحاتي كارآمدي مجهز خواهد شد كه براي توليد نسل آينده شناورهاي نيروي دريايي روسيه در نظر گرفته شده است‌. وي افزود: نوع طراحي اين ناوچه به گونه‌ايي است كه امكان تجهيز به سيستم‌هاي پيشرفته پدافند هوايي و سلاح هاي ضد زير دريايي شامل توپ‌هايVL چند منظوره را براي شناور هاي نسل جديدتر مهيا مي‌كند علاوه بر اين تركيب تسليحات كشتي مزبور مي‌تواند براساس صحنه عمليات و نيازهاي درخواست كنندگان اين شناور تغيير كند. اين ناوچه ها در آينده‌ مجهز به موشك‌هاي تهاجمي ضد كشتي دوربرد و مافوق صوت "ياخونت" و "اونيكس" خواهند شد كه خود داراي قدرت مانور بالا و مقاومت در برابر اختلال الكترونيكي است‌. اين ناوچه‌ها داراي يك آشيانه هليكوپتر است اين هليكوپتر ماموريت‌هاي گسترده‌اي مانند عمليات شناسايي‌، تعيين هدف براي سيستم موشكي شناور، حمله عليه شناورهاي سطحي، جستجو و انهدام زير دريايي‌هاي دشمن و عمليات نجات انجام مي دهد‌. "آدميرال ولاديمير كورويوف‌"، فرمانده نيروي دريايي روسيه در اين باره اعلام كرد كه نيروي دريايي روسيه قصد دارد بيست فروند ناوچه از اين كلاس را خريداري كند. نيروي دريايي روسيه پيش از اين تنها سفارش خريد ده فروند از اين شناور را داده بود. نيروي گارد ساحلي روسيه نيز كه علاقمند به كار با اين نوع ناوچه‌ها است‌، از قبل برنامه‌اي را باشركت"آلماز" براي به سازي كشتي‌هاي خود آغاز كرده است‌. كارشناسان معتقدند ناوچه‌هاي نسل جديد روسيه بازار بالقوه‌اي را براي روسيه در سطح جهان ايجاد خواهد كرد به طوري كه هم اكنون نيروي دريايي چند كشور علاقه خود را براي بررسي و خريد اين شناور ها نشان داده اند. مشخصات فني ناوچه پروژه 20380 طول ‌: 94 متر عرض عرشه‌: 13 متر ارتفاع در ناحيه سينه كشتي‌: 4/9 متر ارتفاع در ناحيه ميانه كشتي‌: 8/7 متر قدرت جابجايي آب‌: 1900 تا 2 هزارتن‌ حداكثر سرعت‌: 26 تا 27 نات (48 تا50 كيلومتر در ساعت‌) برد با سرعت گشت 14 نات (26 كيلومتر) و مخازن سوخت پر: 7 هزارو 408 كيلومتر مداومت عملياتي‌: 15 روز سيستم پيشرانه‌: دو موتور گازي توربيني با قدرت 10 هزار كيلووات دو موتور ديزلي با قدرت 3 هزارو 650 كيلووات‌ تعداد پروانه‌: 2 پروانه با سيستم CODOG سيستم توليد الكتريسيته‌: يك واحد توليد نيرو HZ 50 V/ 220/380 AC و چهار دستگاه ژنراتور ديزلي 630 كيلووات‌ تسليحات‌: 8 فروند موشك ضد كشتي "ياخونت" يا "اوران" كه از دو پرتاب كننده‌هاي عمودي شليك مي‌شوند 6 فروند موشك ضد زير دريايي مدودكا كه از يك پرتاب كننده عمودي شليك مي‌شوند 8 اژدر ضد زير دريايي از نوع NK Paket-E/ يك قبضه توپ 100 ميليمتري A190 با 332 گلوله دو سيستم موشكي توپخانه‌اي كوتاه‌برد ضدهوايي از نوع كاشتان ـ ام AK630)) دو قبضه مسلسل 5/14 ميليمتري MTPU موشك زمين به هواي دوربرد SA-N-6 "گرامبل" يا S-300 و يا موشك هاي SA-N-9 "گانتلت" يا "كلينوك" موشك زمين به هواي كوتاه برد "ايگلا" حسگرها: سيستم داراي تعيين هدف و ديده‌باني‌ سيستم راداري تعيين هدف براي موشك هاي ضد كشتي، سيستم راداري براي كنترل آتش توپخانه‌ دو سيستم كنترل آتش "اوپترانيك" براي سلاح هاي ضدهوايي كوتاه برد سيستم رادار ECM ـ سيستم پرتاب كننده چف و فريب دهنده‌هاي ر ادار دشمن مجهز به چهار شليك كننده سيستم فرماندهي الكترونيك CO)) سيستم سونار از نوع داخلي و كششي و سيستم سونار ضد مردان قورباغه‌اي‌ ناوبر: سيستم ناوبري يكپارچه شامل ژيروسكوپ‌، قطب نماـ سنجشگرهاي صوتي‌، رديابي كننده امواج راديويي‌، سيستم ماهواره‌اي‌، سيستم‌هاي

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
دست شما درد نكنه لطفا منبع رو هم ذكر كن و در ضمن اگه عكساشو داري به تاپيكت اضافشون كني ممنون ميشم.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
مطلب جالبی بود اگه عکسم میذاشتی که :| درباره زیردریاییهای رادارگریز هم تاپیکی داریم؟!

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
با اجازه دوست عزیز آقای امین:

آستارخان
در بیستم ژانویه 2004 کشتی سازی آلماز طراحی شناوری برای خدمت در دریای خزر را در دستورکارخود قرار داد. این شناور جدید "پروژه21630" یا آستاراخان نام گرفت. به غیر از آستاراخان، ساخت 7 فروند شناور دیگر نیز در دستور کار قراردارد که ساخت 2 فروند از آنها با نامهای "کاسپیک" و "ماخاچکالا" آغازشده است.
این ناوچه گشت ساحلی با وزن 500 تن وزن کمتری از کوروت های معمول (1500-2000تن) دارد و می توان آن را ناوچه تندرو توپدار دانست.
از طرح بدنه این ناوچه آشکار است که برای حرکت پنهانی طراحی شده است و برخلاف ناوچه های قدیمی روسی مانند ناوچه های کلاس اوزا در بدنه آستارخان از برآمدگی و فرورفتگی خبری نیست.
وظیفه اصلی آستارخان دفاع ساحلی و مبارزه با قاچاقچیان است و به همین دلیل به موشکهای ضدسطحی مسلح نشده است و سلاح اصلی آن یک قبضه توپ 100 میلیمتری است. توپ "آ-190" بر برجکی جدید نصب شده است که آشکارا برای کمتر شدن سطح مقطع راداری طراحی شده است. زمانی که تقریبا تمام کشورهای اروپایی از توپهای 57 یا 76 میلیمتری برای شناورهای سبک خود استفاده کرده اند این توپ برای شناوری با وزن 500 تن بزرگ و سنگین به نظر می رسد. برای دفاع نزدیک دو قبضه گتلینگ "آکا-306" بر روی این شناور نصب شده است. این گتلینگ از نظر ظاهری شباهت زیادی با گتلینگ "آکا-630" دارد ولی این شباهت تنها در ظاهر است. آکا-306 به جای استفاده از گازباروت نیروی خود را از یک موتور الکتریکی می گیرد. در ضمن هدفگیری آن تنها توسط دستگاه نشانه روی چشمی انجام می شود و از رادار برای هدایت آن استفاده نشده است. بنابراین آکا-306 توان اندکی برای مقابله با موشکهای ضدکشتی دارد.
از تجهیزات و مقدورات آستاراخان اطلاعات زیادی در دست نیست و ظاهرا روسها قصد نداشته اند که برای آن به دنبال مشتری خارجی باشند.
آستارخان اکنون در دریای خزر فعالیت می کند و احتمال دارد که دیگر شناورهای این کلاس نیز برای خدمت در آبهای خزردرنظرگرفته شده باشند.

آستارخان(پروژه 21630) مشخصات
تاریخ سفارش ؟
تاریخ شروع پروژه 2004
تاریخ به آب انداختن 2005
تاریخ به خدمت گرفته شدن 2006
وزن کامل 550 تن
طول ؟ متر
عرض ؟ متر
آبخور 2.8 متر
پیشرانه نامعلوم؛ احتمالا دیزل
سرعت 28 گره دریایی
برد 1500 مایل دریایی
خدمه ؟نفر
هلیکوپتر ندارد
تجهیزات الکترونیک نامعلوم
تسلیحات 1 قبضه توپ 100 میلیمتری آ-190،2 قبضه گتلینگ 30 میلیمتری آکا-306؛1 موشک انداز گوبکا مجهز به موشکهای ضدهوایی ایگلا؛1قبضه آم ال ار اس-120 میلیمتری

این هم عکسش

تصویر
آستاراخان

استرگوسچی

در دسامبر2001 کشتی سازی "سورنایا" ساخت ناوچه جدیدی با نام "پروژه20380" را آغازکرد. این ناوچه استرگوسچی نام گرفت و در می 2006 به آب انداخته شد. استرگوسچی برای آزمایش به یک سفر دریایی رفت و در 14نوامبر 2007 به نیروی دریایی روسیه پیوست. اهمیت این ناوچه برای نیروی دریایی روسیه به اندازه ای بود که نخست وزیر و وزیر حمل و نقل این کشور در مراسم به آب انداختن استرگوسچی حضرداشتند.
مهمترین توانایی این ناوچه چندمنظوره توانایی حرکت پنهان آن است. بدنه این شناور در میان دیگر شناورهای ساخت روسی یک طرح جدید و انقلابی به حساب می آید. در حقیقت، استروگوسچی اولین ناوچه روسی است که توانایی پنهانکاری دارد. موشکهای این ناوچه همگی به داخل بدنه منتقل شده اند تا انعکاس پرتوهای رادار دشمن به کمترین میزان کاهش یابد. علاوه بر آن، در بدنه شناور تا حدامکان از مواد ترکیبی استفاده شده است.
این ناوچه برای انجام عملیات در آبهای ساحلی طراحی شده است که منعکس کننده تغییرات آموزه های نیروی دریایی روسیه پس از پایان جنگ سرد می باشد. این شناور برای انجام ماموریتهای درآبهای کم عمق زیادی بزرگ است، توان هجومی کمی دارد و توان ضدزیردریایی آن بیش از حدنیاز است.
طبق برنامه تجدید تسلیحات روسیه قرار است که 4 فروند از این ناوچه ها تا سال 2010 ساخته شود و احتمالا تعداد نهایی آنها بین 10 تا 12 فروند خواهدبود. محل خدمت استرگوسچی دریای بالتیک می باشد و شناورهای دیگر این کلاس برای خدمت در ناوگان بالتیک و ناوگان دریای سیاه به کارگرفته خواهندشد.
برای اینکه ساخت این شناور ارزان تمام شود یک موتور دیزل را به عنوان پیشرانه آن انتخاب کرده اند اما قرار است تا با نصب دو دستگاه توربین گازی از سیستم ترکیبی دیزل-توربین در این کلاس از ناوچه ها استفاده شود.
مانند دیگر شناورهای مدرن اروپایی، تجهیزات الکترونیک فرماندهی و درگیری شناور استرگوسچی در یک سیستم یکپارچه جمع آوری شده اند. امکانات ارتباط شناور با ماهواره و دیگر شناورها استرگوسچی را برای نبردهای شبکه محور آینده مناسب ساخته است. به کارگیری سیستمهای خودکار تعداد خدمه شناور را تا حد قابل قبولی کاهش داده است.
قرار است که شناورهای سری 20380 به آخرین تکنولوژیهای تسلیحاتی روسها مجهز شوند. بدین منظور قرار شده تا استرگوسچی از سیستمهای تسلیحاتی ماجولار استفاده کند که به طراحان اجازه می دهد طیف گسترده ای از تسلیحات را بر روی شناور نصب کنند. توپ اصلی این شناور مانند آستاراخان یک قبضه توپ 100 میلیمتری آ-190 است که برای مقابله با اهداف زمینی و سطحی به کارمی می رود. این توپ در برجکی جدید کارگذاشته شده که طرحی پنهانکارانه دارد.
برای مقابله با هواگردها و موشکها از سیستم دفاعی خاشتان استفاده شده است. خشاتان به صورتی گسترده در شناورهای روسی به کارگرفته شده و احتمال زیادی دارد که بر روی شناور شیوالاک هندی نیز نصب شود.
دفاع هوایی در فواصل دور بر عهده نمونه دریاپایه موشک معروف اس-300 گذاشته شده است. این سیستم موشکی که اس آ-ان-6 گرامبل نام داردمی تواند 12 هدف را رهگیری کرده و همزمان با 6 تای آنها درگیرشود. این موشک تا کنون بیشتر بر روی شناورهای بزرگ به وزن 8000 تا 10000 تن نصب شده است.
استرگوسچی به دو موشک انداز 4 خانه برای شلیک موشکهای ضدکشتی اوران مجهز شده است. اوران موشکی با هدایت راداری فعال است که برد آن به 130 کیلومتر می رسد. اوران -که با نامهای کایاک و سوئیچ بلید نیز شناخته می شود- از تکنولوژی دهه 70 استفاده می کند و با موشک آمریکایی هارپون قابل مقایسه است. احتمالا در آینده از موشکهای ضدکشتی یاخونت برای مقابله با اهداف سطحی استفاده خواهدشد. موشک یاخونت در حال حاضر برگ برنده روسها در دریا است. یاخونت موشکی است با بردبالا، سرعت مافوق صوت،قدرت مانور بالا و ضداختلال های الکترونیکی. برد یاخونت بین 120 تا 300 کیلومتر می باشد.
برای حمله به زیردریایی های دشمن -که ظاهرا وظیفه اصلی استرگوسچی است- این شناور علاوه بر 4 قبضه اژدرافکن 400 میلمیتری به یک قبضه موشک انداز عمودی برای شلیک موشکهای ضدزیردریایی مدودکا مسلح شده است. این موشکها می توانند هدفی را در عمق 500 متر و تا برد 20 کیلومتر مورد اصابت قراردهند. در حال حاضر استرگوسچی تنها شناور نیروی دریای روسیه است که این موشکها را به کارگرفته است.
مانند دیگر طرح های سنتی عرشه پرواز هلیکوپتر در پاشنه شناور قرارگرفته است. هلیکوپترها برای انجام عملیات گوناگونی مانند ضدزیردریایی، جستجو و نجات، دیده وری، هدف یابی ماوراء افق برای موشکها به کارمی روند.
این شناور در حال حاضر در ناوگان بالتیک خدمت می کند. نیروی دریایی روسیه برای ساخت 19 فروند دیگر از این شناورها برنامه ریزی کرده است. گاردساحلی روسیه نیز امیدوار است که در صورت انجام دادن بهسازی های مدنظر آن نیرو چند فروند شناور کلاس 20380 را به خدمت بگیرد. این شناور تا چند سال آینده تبدیل به اسب کاری و ستون فقرات نیروی دریایی روسیه خواهد شد. علاوه بر بازار داخلی، طراحان دفتر طراحی آلماز امیدوارند که این شناور مانند ناوچه های موشک انداز کومار و اوزا در دهه 60 و 70 بازار خارجی گسترده ای را از آن خود کند.


تصویر
این هم عکس استروگوسچی

آدمیرال گروشکو

ناوچه آدمیرال گروشکو اگر دچار بحرانهای مالی نیروی دریایی روسیه نشود و توسعه آن ادامه یابد به شناور آینده این نیرو بدل خواهدشد. این شناور پیشرفته توسط دفتر طراحی سورنایا طراحی شده است. این دفتر در اوایل دهه 80 ناوشکن معروف سورمنی را عرضه کرد که در زمان خود یکی از بهترین شناورهای سطحی شوروی سابق بود و هنوز هم در خدمت نیروی دریای روسیه می باشد. سورنایا در سال 2006 طرح جدیدی از یک ناوچه ارائه داد که احتملا در سال 2009 به خدمت خواهد پیوست و نیروی دریایی روسیه امیدوار است که 10 تا20 فروند از آنها را در اختیار داشته بگیرد. پس از 15 سال این اولین شناوری است که در روسیه برای انجام عملیات دور از ساحل خودی ساخته می شود.
مشخصات فنی این شناور تا کنون اعلام نشده است و برای شناخت آن چاره ای جز دست یازیدن به حدس و گمان نیست. ظاهرا وظیفه اصلی آدمیرال گروشکو انجام عملیات ضدزیردریایی است. بدین منظور موشکهای ضدزیردریایی مدودکا درآدمیرال گرشکو به کارگرفته شده اند. سلاح اصلی آدمیرال گروشکو 8 موشک انداز ضدکشتی یاخونت است. در کنار آن یک قبضه توپ 130 میلیمتری آ-192 برای آتشباری در نظر گرفته شده است. برای دفاع ضدهوایی در فاصله متوسط از موشکهای اورگان و برای دفاع نزدیک احتمالا از سیستم خاشتان یا انواع بهبود یافته آن استفاده خواهدشد.
دفتر طراحی سورنایا به صورتی جدی درگیر توسعه سیستمهای شناور آینده نیروی دریایی هند بوده و امکان دارد که از سیستمهایی که برای شیوالاک طراحی شدند در آدمیرال گروشکو هم استفاده شود.
آدمیرال گروشکو(پروژه 22350) مشخصات
تاریخ سفارش ؟
تاریخ شروع پروژه 2006
تاریخ به آب انداختن ؟
تاریخ به خدمت گرفته شدن 2009
وزن کامل 4500-8000 تن
طول 132 متر
عرض 16 متر
آبخور ؟ متر
پیشرانه احتمالا سیستم ترکیبی توربین- دیزل با استفاده از 2 دستگاه توربین گازی و 2 دستگاه دیزل
سرعت ؟ گره دریایی
برد ؟ مایل دریایی
خدمه ؟ نفر
هلیکوپتر احتمالا 1 فروند هلیکوپتر کاموف-27
تجهیزات الکترونیک نامعلوم
تسلیحات 2 قبضه موشک انداز عمودی برای موشکهای یاخونت؛یک قبضه موشک انداز عمودی برای شلیک موشکهای ضدزیردریایی مدودکا؛1 قبضه توپ 130میلیمتری آ-192؛احتمالا 2 سیستم دفاعی ضدموشک خاشتان؛2 قبضه مسلسل 14.5 میلیمتری؛موشک ضدهوایی اورگان


تصویر
عکس آدمیرال گرشکو

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
زدی مارو لح کردی :| اقا رضا از اینکه این تایپیک رو کاملتر کردی ممنون

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
خواهش می کنم امین جان! بر خلاف بعضی ها که فکر می کنند اگر چیزی بلد هستند نباید به دیگران یاد بدهند من معتقدم باید هر چیزیکه بلدهستیم در اختیار دیگران بذاریم. این جوری علم ودانش رشد می کنه ومتعالی تر می شه. راستی این لح نیستش "له" هستش. منبع مطلب فوق هم شماره 45 مجله جنگ افزار است. قربون تو رضا

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
دوست عزیز حالا له یا لح فرقی نمی کنه جفتش دو تاس اشتباه تایپکی هست تو له کردنم زدی> لهمون کردی peace_sign

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
"نیکلای کوکلف" معاون فرمانده هواپیمایی دریایی نیروی دریایی فدراسیون روسیه روز شنبه به «ریا نووستی» گفت که جنگنده های جدیدی ویژه ناو هواپیمابر "ادمیرال کوزنتسوف" متعلق به ناوگان شمالی پس از سال 2016 جایگزین هواپیماهای کنونی سوخوی-33 خواهند شد. وی خاطر نشان نمود که در سال 2016 هواپیماهای جدید ویژه کشتی ها به نیروهای مسلح تحویل داده می شوند و در حال حاضر مسئله مدرنیزه سازی و تمدید عمر استفاده از جنگنده های سوخوی-33 مطرح است. پس از آن به تدریج تسلیحات نوین خواهند شد. کوکلف همچنین اطلاع داد که پس از سال 2010 مسابقه ای برای طراحی کشتی های جدید عرشه ویژه نیروی دریایی روسیه برگزار می شود. به گفته وی، ناوهواپیمابر "ادمیرال کوزنتسوف" تا سال 2025 در ناوگان دریایی خواهد بود. این ناو در سال 1985 ساخته شده بود که روی آن 50 هواپیما و هلیکوپتر قرار می گیرد. گنجایش آن 55 هزار تن، ذخیره حرکت هشت هزار مایل دریایی، به همراه 1500 نفر خدمه و 650 نفر خدمه هواپیمایی است. سرعت ناو 29 گره دریایی می باشد که همچنین مجهز به مجموعه های ضدکشتی و ضدهوایی است. وی خاطر نشان نمود که تصمیم به ساخت ناوهای هواپیمابر جدید نیز اتخاذ شده، اما تا زمان تحویل آنها به نیروی دریایی، "ادمیرال کوزنتسوف" در ترکیب ناوگان خواهد بود. نووستی

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
جناب امین چند بار ما به کاربران تذکر بدیم از بخشهای دیگه برای ارسال خبر استفاده نکنید ؟
در صورت تکرار برخورد جدی خواهد شد . :!:

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

لطفا وارد سیستم شوید برای ارسال نظر

شما قادر خواهید بود بعد از ورود به سیستم این نظر را ترک نمایید



ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط bahman1368
      بسم الله الرحمن الرحیم 
       
         
       
       
      مقدمه :
      ایا قایق های موشک انداز مناسب جنگهای مدرن امروزی هستند ؟
      قایقهای موشک انداز در نیمه دوم قرن بیستم به واسطه موفقیت‌های عظیم خود در جنگ مصر و اسرائیل در سال ۱۹۶۷ و جنگ هند و پاکستان از سال ۱۹۷۱ به شهرت رسید. در اینجا به اثبات رسید که یک قایق ۲۰۰ تنی کوچک مجهز به موشک‌های کروز می‌تواند به کشتی‌های جنگی بزرگ‌تر و اهداف زمینی خسارت وارد کند. بعد از آن، سیر تحول و پیشرفت قایق های موشک اندازآغاز شد و همه کشورها در سراسر دنیا تلاش کردند که در تکنولوژی ساخت ان یکه تاز شوند سلاحی که  کوچک، اما بسیار قدرتمند بود
      این یک سناریوی واقعی دیوید در برابر سناریوی (داوود)با بودجه‌های کوچک‌تر بود که با ساخت ده‌ها قایق از این قایق‌ها به منظور بدست آوردن برتری بر دشمنان خود با بودجه‌های بزرگ‌تر و کشتی های جنگی بزرگ‌تر تلاش می‌کرد. قایق‌های موشک انداز حتی برای نیروهای نظامی قدرتمند نیز محبوب بودند وبخشی از سازمان رزم انها بودند، زیرا آن‌ها را به عنوان وسیله‌ای برای افزایش تعداد ناوگان خود بدون اینکه برای قدرت هجومی بیشتر بر روی کشتی های بزرگتر خرج کنند، در نظر گرفتند. اتحاد جماهیر شوروی، که پیشرو وکامل کننده قایق های  موشک انداز بود، آن‌ها را در سراسر جهان به فروش رساند و در نتیجه  بسیاری از کشورها قایق های موشک انداز خود را توسعه دادند و جنگ در سطح دریا شکل دیگری پیدا کرد
       
      قایق های موشک انداز دقیقا چه هستند ؟
       
      تعریف خاصی برای قایق موشک انداز وجود ندارد و شباهت زیادی به کوروت دارد اما به طور کلی  یک کشتی کمتر از ۱۰۰۰ تن وزن و با داشتن سرعت بالا ، و مجهز به ۴ تا ۱۶ موشک کروز برای حمله به اهداف سطح دریا و خشکی باشد
      معمولا ً این قایق‌ها کم‌تر از ۹۰ متر طول دارند ، دارای یک توپ اصلی کالیبر متوسط و یک توپ کالیبر کوچکتر به عنوان سلاح ثانویه که تکمیل کننده تسلیحات اصلی انها برای موشک‌های کروز می باشند . آن‌ها الکترونیک پیچیده ندارند و رادار جستجوگر اهداف و رادار هدایت کننده موشک ها یکی میباشد. قایق‌های موشکی می‌توانند به عنوان یک شکارچی در نظر گرفته شوند انها می توانند بجنگند و بدون اسیبب دیدن بازگردند و در عین کوچک بودن کشتی های با وزن ده برابر خود را غرق کنند
                                                       
       
      اما بیاید به ان روی سکه نگاهی بیاندازیم:
      قایق های موشکی  به خاطر ضعف در دفاع هوایی در صورت استفاده نکردن از یک تاکتیک مناسب به سرعت شکار میشوند و میدان نبرد به سرعت تبدیل به یک کشتار گاه می شود
      نقش اصلی قایق های موشک انداز کوچک :
      نقش اصلی قایق های موشک انداز کوچک ای است که به عنوان یک سکوی کوچک پرتاب موشک های کروز باشند و همچنین انها طوری طراحی می شوند که قیمت زیادی نداشته باشند در نتیجه انها معمولا به سنسور ها یا سیستم های دفاعی پیشرفته مجهز نیستند. بزرگترین امتیاز این قایق ها اندازه کوچک انها و سرعت زیاد انهاست که به انها اجازه می دهد به سرعت به محل درگیری برسند ، موشک های خود را شلیک کنند و قبل شناخته شدن در رادار دشمن از منطقه درگیری بگریزند
      در عصری که امریکا به سرعت ناو های هواپیمابر خود را گسترش میداد اتخاد جماهیر شوروی صدها عدد قایق موشک انداز ساخت و انها را در دسته هایی سازماندهی میکرد و وظیفه دفاع ساحلی را به انها محول کرده بود به این صورت که در یک لحضه صدها موشک کروز به سمت دشمن متخاصم شلیک میکردند.چنان خجم اتشی با توجه به پیشرو بودن فن اوری موشک کروز ان زمان شوروی هر نیروی مهاجمی را میتوانست نابود کند
      امروزه نیروهای دریایی قایق های موشک انداز را به عنوان تکمیل کننده قدرت اتش کشتی های بزرگتر میدانند و با ظهور موشک های کروز، قایق هایی که در ابتدا برای اتش به هدف در فاصله ۵۰ کیلومتری طراحی شده بودند در صورت تجهیز به موشک مناسب قابلیت حمله به اهداف در فاصله ۲۵۰۰ کیلومتری میباشند
                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                
      مزایا:
      ۱-سهولت عملیات
      هر نیروی دریایی میتواند انها را پشتیبانی و راه اندازی کند و با یک نیروی با اموزش متوسط در یک کرانه ساحلی اسیب های قابل توجهی  را در صورتی که به موشک مناسب مجهز شده باشند وارد کند و با نسل جدید موشکهای شلیک کن و فراموش کن این کار ساده تر نیز می شود همچنین به خاطر اندازه کوچک این قایق های موشک انداز به سرعت می توانند بین بنادر و جزایر کوچک پهلو گیری و جابحا شوند
      ۲-افزایش قدرت اتش
      یک ناوچه گران قیمت مجهز به ۸ موشک کروز را در نظر بگیرید که در نقش دفاع ساحلی عمل میکند با افزودن ۴ قایق موشک انداز که هرکدام مجهز به هشت موشک کروز باشند تحت لوای یک رادار پشتیبانی (ناوچه یا رادار ساحلی ) شما قدرت اتش ۴ ناوچه اضافه را خواهید داشت بدون این که هزینه زیادی کرده باشید
      ۳- مقرون به صرفه بودن
      چینیها با هزینه ساخت یک ناوشکن مدرن که ۱۶ موشک کروز حمل کند می توانند ۲۵ عدد قایق موشک انداز که هر کدام مجهز به ۸ موشک کروز باشند بسازد که در مجموع ۲۰۰ موشک کروز در اختیار شما قرار می دهند. قایق موشک انداز واقعا سکوهای مناسبی برای موشک کروز می باشد  که به راحتی می توان انها را پشتیبانی و مدیریت کرد
      ۴-اندازه کوچک و سرعت بالا
      یک اندازه کوچک به قایق موشک انداز اجازه می دهد که در صفحه رادار دشمن در میان انبوه قایق های ماهیگیری گم شود و با محیط ترکیب شود و همچنین به خاطر اندازه کوچک به سادگی در محیط های کم عمق و جزایر که کشتی های بزرگ قدرت مانور کمتری داند به سادگی تحرک بالایی داشته باشد
      در عصر حاضرممکن است ما  کشتی های بزرگ  را به خاطر رادار های قدرتمند و موشکهای مافوق صوت سرعت پایین کشتی را امر مهمی تلقی نکنیم اما سرعت بالا به قایق های موشک انداز اجازه می دهد که به سرعت از محل درگیری بگریزند و با سرعت 40/45 نات از برابر اژدر یا زیر دریایی بگریزد به شرطی که هشدار به موقع دریافت کند به هر حال این مانور سریع باعث می شود که به عنوان یک هدف توسط کشتی های جنگی شناخته شده وتوسط موشک های ضد کشتی هدف قرار گیرند و سرعت بالا یک شمشیر دولبه است
      ۵-ریسک و قابلیت توسعه
      اگرچه هیچ ارتشی این را به طور رسمی بیان نکرده اما به صورت کلی قایق های موشک انداز به عنوان یک پلتفرم که قابلیت توسعه و تغییر دارند،قیمت کمی دارند،نفرات کمی حمل میکنند شناخته شده اند و همچنین ماموریت های محوله به این قایقها عموما دارای حداقل یا عدم حفاظت هستند و همین امر به فرماندهان اجازه می دهد ماموریتهایی که ریسک از دست دادن قایق یا کشتی جنگی گران قیمت در انها وجود دارد را به این قایقها محول کنند
                                                                                                          
      محدودیتها
      ۱-اسیب پذیری در مقابل زیردریایی ها
      معمولا همه قایق های موشک انداز فاقد نیروی دفاعی در برابر زیر دریایی هستند و در برابر یک حمله از زیر اب بسیار اسیب پذیر هستند و یک زیر دریایی به سادگی قایق زیر هزار تن تنها با چند اژدر را از بین میبرد از این رو قایق های موشک انداز همیشه به یک اسکورت که توانایی دفاع در مقابل زیر دریایی که شامل ناوشکن ،زیر دریایی یا یک هلیکوپتر مجهز به سونار و تسلیحات ضد زیر دریایی نیاز مندند
      ۲-حداقل یا فاقد دفاع هوایی
      جنگنده های مجهز به موشک ضد کشتی یا حتی هواپیماهای ساده مجهز به موشک سطح به زمین کابوس هر کاپیتان قایق موشک انداز خواهد بود در هر حال بعضی از این قایق ها مجهز به  توپ ضد هوایی و موشک های دوش پرتاب ضد هوایی هستند که پدافند متوسط در برابر هواپیمای متخاصم هستند.با این حال قایق های جدیدتر دارای دفاع بهتری برای نجات در برابر یک حمله از طرف دشمن هستند و شانس نجات بیشتری دارند
      ‍‍‍‍۳-برد کم
      از انجا که قایق های موشکی برای عملیات در اب های ساحلی طراحی شده اند و اکثر انها بدلیل محدودیت حمل سوخت نمی تواندد بیش از چند صد کیلومتر از پایگاه مادر خود دور شوند و این یکی از عوامل اصلی در طراحی قایق های موشک انداز بزرگتر در دسته
      ۷۰۰-۱۰۰۰ تن می باشد و به این قایق های بزرگتر اجازه می دهد در آبهای نیمه عمیق و با فاصله بیشتری از پایگاه مادر به عملیات بپردازند
      ۴-قدرت راداری کم
      یک قایق موشک انداز ممکن است موشک ضد کشتی با برد ۲۰۰ کیلومتر حمل کند و دارای رادار جستجوی هدفی با برد ۱۰۰ کیلومتر باشد در این صورت پتانسیل موشک برای برد بیشتر هدر میرود ،راه حل این مشکل استفاده از یک هلیکوپتر با رادار قویتر یا هواپیما گشتی یا پهپاد می باشد. اما برای حمله به اهداف زمینی با توجه به مختصات ثابت و از قبل تعیین شده انها مشکلی نخواهد بود.
       
                                                                                                         
       
      سناریوی حمله:
      ۱-یک بحران بزرگ در یک کشور خاورمیانه ای بوجود می اید و روسیه تصمیم میگیرد با یک کاروان از قایق های کلاس buyan-m خود به تاسیسات ان کشور حمله کند این قایق ها می تواندد با ۸ عدد از موشک های سری کالیبر با برد ۲۵۰۰  کیلومترو دقت مناسب اهداف فوق را مورد حمله قرار دهند در حالی که هنوز اب های سرزمینی خود را ترک نکرده اند
      ۲- دشمن شما کشوری همسایه است که خط ساحلی آن نزدیکی شما است . شما ناوگانی از قایق‌های موشک‌انداز را با ماموریت هدف قرار دادن سیلوهای موشکی و بندرگاه هایی که محل پهلوگیری کشتی های دشمن هست میفرستید. کارخانه‌های ساحلی ، پالایشگاه‌ها و سکوهای نفتی ساحلی در یک حمله موشکی هماهنگ هدف قرار گرفته‌اند . چنین حمله‌ای معمولا ً همراه با نیروی هوایی و اسکورت  زیردریایی برای محافظت ، هدف‌گیری و تاثیر بیشتر همراه است.
                                                                                                     
      سناریوی دفاع :
      ۱-چین در یک بن‌بست دریایی در دریای جنوب چین با نیروی دریایی ایالات‌متحده قرار دارد . نناوهای هواپیمابر آمریکایی به همراه نبرد گروهی متشکل از دوازده ناوشکن، به تایوان نزدیک می‌شوند . چین تصمیم می‌گیرد که این پیشروی را متوقف کند ، اما قدرت برتری هوایی ایالات‌متحده بسیار قدرتمند است و آن‌ها نمی‌توانند ریسک از دست دادن ناوگان هوایی خود را بکنند. ناوگانی متشکل از ۲۴ قایق موشک انداز تایپ۲۲ در یک ماموریت با سرعت بالا و با ۴ ناوچه تایپA  ۵۴  و۲ عدد ناوشکن تایپC  ۵۲  به عنوان اسکورت ارسال می‌شود . این ناوگان ۲۴*۸=۱۹۲ موشک کروز را به کشتی‌های جنگی آمریکا شلیک کند و برگردد . با این حال ، اگر چین زیردریایی‌های خود و هواپیما جنگنده خود را به عنوان اسکورت ناوگان دریایی نداشته باشند ، قایق‌های موشکی توسط زیردریایی‌های دشمن نابود خواهند شد . چنین ماموریت‌هایی معمولا ً به یک سفر یک طرفه ختم می‌شوند . این یک سناریوی حمله معمولی است که نیروی دریایی امریکا از زمان جنگ سرد در حال آماده شدن برای آن است .
      ۲- شما کشوری هستید که صدها جزیره به عنوان بخشی از قلمرو خود دارید . یک دشمن متخاصم نیز وجود دارد که بر روی جزایر شما ادعای مالکیت میکند و سعی در تصرف آنها دارد . اگر آن‌ها تلاش کنند یک ناوگان دریایی را که شامل کشتی‌های جنگی ، کشتی و قایق های نیروبر برای تصرف جزایر شما بفرستند ، قایق‌های موشکی شما در میان جزایر پراکنده می‌شوند و می‌توانند یک حمله غافلگیرانه و هماهنگ به نیروهای آبی‌خاکی دشمن انجام دهند . این منجر به تلفات عظیمی خواهد شد و دشمن متخاصم سعی نخواهد کرد که دوباره ماجراجویی داشته باشد . با این حال این طرح تنها در صورتی موفق خواهد بود که برتری هوایی در منطقه داشته باشید . در غیر این صورت ، ناوگان قایق موشک انداز شما به هدفی اسان برای نیروی هوایی دشمن خواهد بود
                                                                         

      نگاهی به کوروت های بزرگتر:
       قایق‌های موشکی کوچک و مجهز به سلاح‌های سنگین در نیمه دوم قرن بیستم و پایان جنگ سرد و افزایش تهدیدات نامتقارن در دریاهای دور منجر به تغییر سیاست   و توجه به قایق‌های کوچک موشکی شدند . کشورهایی که قایق‌های کوچک و بسیار مسلح داشتند ، اکنون قایق‌های موشکی بزرگ‌تر را با سلاح‌های مشابه ترجیح می‌دادند ، که دارای دامنه عملیاتی  طولانی‌تر و قابلیت‌های عملیات در ابهای عمیق تر دریاها را ترجیح می‌دهند . این امر ظهور قایق‌های موشکی در رده ۸۰۰ - ۱۵۰۰ تنی را با تجهیزات الکترونیکی و و دفاعی بهتر مشاهده کرد . کلمه " قایق موشک انداز " برای کشتی‌های جنگی بزرگ مناسب نیست و عموما ً به عنوان کوروت( corvettes) موشک انداز یاد می‌شوند . این کشتی‌ها در حال حاضر به همراه قایق‌های کوچک موشک انداز به خدمت می‌پردازند چرا که بسیاری از کشورها دفاع را در ابهای عمیق تر ابی و دریا ها را به جای دفاع در ابهای سبز ساحلی ترجیح می دهند
      کشورهایی مانند چین , هند و روسیه کوروت های موشک  اندازبزرگ‌تری را همراه با ناوگان قایق‌های موشک انداز کوچک‌تر خود به کار می‌برند . بگذارید چین را به عنوان مثال در نظر بگیریم . آن‌ها از کوروت تایپ  ۵۶ با وزن ۱۵۰۰تن استفاده می‌کنند که برای انجام وظایف برد طولانی‌تر همراه با قایق موشک انداز تایپ۲۲ استفاده می‌شود که برای نقش‌های دفاعی برد کوتاه طراحی شده‌است . روسیه با قایق های موشک انداز buyan - M با تناژ ۸۰۰ تن را همراه با کوروت های +۲۰۰۰ تن به عملیات می فرستد. هند کوروت کلاس Kora را با تناژ ۱۲۰۰ تن همراه با قایق های موشک انداز کلاس  veer با تناژ ۴۵۰ تن در عملیاتهای دریایی همراهی میکند این  مهم نشان می‌دهد که با وجود اینکه ممکن است کشورها به سمت کشتی‌های بزرگ‌تر حرکت کنند , اما کوروت های موشک انداز کوچک به همان اندازه مهم هستند و بخشی از استراتژی‌های نیروی دریایی آن‌ها باقی مانده است .
       
                                
      چکیده :
      واژه " قایق های موشک انداز " ممکن است در حال مرگ باشد ، اما خود قایق موشک آینده درخشانی دارد .بسیاری از کشورها در سراسر جهان به دنبال طرح‌های قدرتمند و مدرن هستند و آن‌ها را به جای قایق‌های موشک انداز به عنوان " corvettes " می نامند. این کوروت ها دارای قدرت آتش فراوانی نسبت به اندازه خود هستند و مقرون ‌به‌ صرفه هستند .استفاده از کوروت های موشک انداز در سراسر جهان شاهد روندی رو به بالا است و انتظار می‌رود که در آینده افزایش یابد . با ظهور موشک‌های کوچک‌تر ، برد بیشتر و قدرت تخریب بیشتر باعث میشود نیاز به کوروتهای موشک اندازبیشتر شود  و نیروهای دریایی بیشتری خواستار آن می شوند.این کوروت ها با تناژ بین ۱۵۰ تا ۵۰۰ تنی در آبهای آزاد به اوج  قدرت خود می‌رسد ، جایی که آن‌ها می‌توانند خسارات زیادی علیه دشمنان به بارآورندکوروتهای موشک انداز به آرامی نقش ناوچه های سبک را می‌گیرد و آن‌ها به زودی یکه تاز میادین  نبرد ساحلی و آب های نیمه عمیق خواهند شد
      منبع :
      https://defencyclopedia.com/2016/11/17/analysis-are-missile-boats-still-relevant-in-modern-warfare/
    • توسط nasirirani
      سلام دوستان

      در تصاویر بازدید مقام معظم رهبری و همینطور اخبار مربوط به این بازدید از ساخت ناوشکن آموزشی و عملیاتی به عنوان پروژه ای بسیار مهم که بعدآ به یک ناوشکن نظامی تبدیل خواهد شد اخبار و تصاویری منتشر شد..

      توی این تصویر این ناو با تناژ حدود 5600-5800 تن به نظر میاد...

      به نظر شما این ناو آموزشی می تونه بستر آزمایش انواع سامانه های دفاع نقطه ای ضد موشکی CIWS و نسخه ایرانی تور و اس-300 دریایی باشه!؟

      [img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10104/_DSC1171~0.jpg[/img]
    • توسط adelkhoje
      بسم الله الرحمان الرحیم
       
       

       

       
       
      مقدمه-طي دهه گذشته، موشك اسكاد به معروفترين موشك جهان تبديل شده است. اگرچه نخستين باري كه در جنگ از اين موشك استفاده شده به بيش از 30 سال پيش برمي گردد، تنها در دهه گذشته و با آغاز جنگ اول خليج فارس در 1991 اين موشك مورد توجه عموم قرار گرفت.
      از زمان شروع دوره تسليحات V آلمان تاكنون، تعداد موشكهاي اسكاد شليك شده در جنگها از ساير موشكها بيشتر بوده است،تاريخچه اسكاد پژواكي از كابوسي است كه تنها اخيرا به دست فراموشي سپرده شده است؛ موشك اسكاد،مهره اصلي در برنامه شوروي سابق براي جنگ هسته اي در قلب اروپا بود.
      پديده عجيب و متناقضي كه وجود دارد آن است كه هرچه چنين تسليحاتي مرگبارتر باشد، احتمال به كارگيري آنها نيز كمتر خواهد بود. نه ناتو و نه پيمان ورشو آنقدر احمق نبودند كه در چنين نبردي شركت كنند، و در نهايت، اسكاد هرگز در نقش مربوط به خود در جنگ افزار هسته اي به كار گرفته نشد. در عوض، اين موشك به نماد تغيير ماهيت تسليحات در دوران پس از جنگ سرد تبديل شد.
       
       

       
       
       
      در بي نظمي نوين جهاني، توجه جهان به جنگهاي كوچك و ناموزون منطقه اي معطوف شده است. در اين منازعات، موشكهاي اسكاد به سلاح برتري تبديل شد كه مي توانست اثرات تخريبي را در جايي كه ساير سلاحها موثر نيست ايجاد كند.
      نيروهاي مسلح پرمدعاي عراق در دوره صدام حسين، كه در آن زمان به عنوان چهارمين ارتش بزرگ جهان تبليغ مي شد، در مواجهه با نيروهاي ائتلاف در جنگ 1991 خليج فارس ناتوان مانده بود. تنها سلاحي كه عراق توانست با آن به نيروهاي ائتلاف آسيب بزند، موشك اسكاد بود. موشك اسكاد گرفتار مجادله بر روي تسليحات كشتار جمعي نيز شد، چراكه اين تسليحات بدون آنكه بر روي هدف مورد نظر رسانده شوند، كارآيي نخواهند داشت.
       
       
       

       
      سامانه موشك بالستيك تاكتيكي البروس با كد 8K72 ، كه در غرب با نامهاي SS-1C ، اسكاد بي شناخته مي شود، در دهه 5590 براي حمل كلاهكهاي هسته اي تاكتيكي توسعه داده شد. اين سامانه با به كارگيري در منازعات منطقه اي در دهه هاي 5590 و 5550 شهرت يافت
       
       

       
      سامانه موشك بالستيك اوليه R-11 نيازمند تعداد قابل توجهي خودرو تجهيزات و تداركات بود كه در تصوير قابل مشاهده مي باشد.با توجه به تحرك پذيري پايين اين سامانه، تعداد كمي از آن توسعه يافت
       
       
      موشك اسكاد مدت زيادي است كه از چرخه توليد خارج شده است، اما نسل آن با مجموعه اي از نسخه ها و مشابه هاي توليد شده در كره شمالي، چين و پاكستان ادامه يافته است. روسيه نزديك به نيم قرن پس از نخستين پرتاب اسكاد دو مرتبه تلاش كرده تا اين موشك را با موشك جديد اسكندر جايگزين كند.
       
       
      R-11 اسکاد A


      اگرچه موشك اسكاد غالبا اندكي بيشتر از مولود موشك V-2 آلمان در جنگ جهاني دوم توصيف مي شود، ريشه هاي آلماني آن پيچيده تر و غيرشفافتر از آنچه در وهله اول به نظر مي آيد، مي باشد. در دوران پس از جنگ جهاني دوم، ارتش شوروي گروههايي از متخصصان را براي اخذ فناوريهاي پيشرفته آلمان، از جمله موشك V-2 اعزام كرد.
       
      سرگئي كورولف رياست گروه V-2 شوروي را بر عهده داشت و تلاش وي هسته برنامه هاي موشكي و فضايي آينده شوروي را تشكيل داد. مهندسان كورولف آزمون شليك موشكهاي V-2 را با كمك پرسنل اسير شده آلماني، در سال 1947 در پايگاه كاپوستين يار، منطقه اي نزديك استالينگراد آغاز كردند. توليد نسخه روسي ملقب به R-1 )راكت- 5 يا موشك5 ) در سال 1948 آغاز شد و سامانه موشكي R-1 براي به كارگيري در ارتش در نوامبر 1950 پذيرفته شد.
       
       

       
      موشك R-1 از سوي ژنرالهاي ارشد روسي مورد استقبال واقع نشد. رييس فرماندهي اصلي توپخانه ) GAU ( ارتشبد ان دي ياكولوف، ابراز كرد كه موشكها به طور نامتعارفي گران قيمت بوده، براي كاربرد بسيار طاقت فرسا است و به لحاظ نظامي نيز اثربخش نيست. يكي از ژنرالها عنوان كرد كه اگر سوختي كه براي يك فروند موشك R-1 به كار مي رود را به سربازانش مي داد، آنها مي توانستند هر شهري را تسخير كنند.
      شكايتهاي زياد ديگري نيز مطرح شد. موشك V-2 و نسخه R-1 آن از سوخت الكل استفاده كرده و از اكسيژن مايع به عنوان اكسيدايزر بهره مي برد كه به تركيب آنها سوخت كرايوژنيك گفته مي شود. توليد و ذخيره سازي اكسيژن مايع در شرايط ميدان نبرد بسيار دشوار است، چراكه بايد تا دماهاي بسيار سرد خنك سازي شود.
       
       
       

       
      علاوه بر اين، موشك را نمي توان به صورت شارژ شده با اكسيژن مايع براي مدت نه چندان زيادي نگه داشت، زيرا اكسيژن مايع به سرعت شروع به جوشيدن مي كند. از همه مهمتر، عملكرد V-2 / R-1 بسيار بد بود – به طور متوسط، نيمي از موشكهاي شليك شده، شكست مي خورد و حتي آنهايي كه به ناحیه هدف می رسید،خطایی متوسط 7 تا 17 کیلومتر از هدف مورد نظر داشت.
       
      عليرغم همه اين مشكلات،ارتش شوروي، با آگاهي از اين موضوع كه اين كار تنها گام كوچكي به سمت هدف بلندپروازانه تسليحات موشكي دوربرد است، برنامه موشكي را با قدرت پيش مي برد. گام تكاملي بعدي، موشك R-2 بود، نسخه اي با برد بيشتر از R-1 با همان سوخت دردسرساز كرايوژنيك و دقت پايين. شش تيپ موشكي ويژه براي به كارگيري از اين تسليحات شكل گرفت. اما در حداكثر توان، تنها 24 لانچر در خدمت وجود داشت كه نقطه ضعف اين موشكها به شمار مي رفت.

      از ديدگاه فني، ظهور سيستمهاي سوخت جايگزين به نام سوختهاي هايپرگوليك يك جهش كليدي در فناوري موشكي محسوب مي شود. در سال 1945 ، لوفواف آلماني موشك ضدهواپيمايي با نام واسرفال توسعه داد كه به جاي اكسيژن مايع از اسيد نيتريك قرمز-فومينگ به عنوان اكسيدايزر استفاده مي كرد. مزيت اصلي اين سوخت آن بود كه مي توان بدون نياز به خنك سازي در دماهاي معمولي آن را به كار گرفت. عيب آن اين بود كه تركيب اكسيدايزر اسيد نيتريك با سوخت پايه كراسين(نفت) به اندازه تركيب الكل/ اكسيژن مايع انرژي زا نبود.

      عيب ديگر آن اين بود كه اسيد نيتريك بسيار خورنده بود و در تماس با هيدروكربنها، بهبنامد. در اوايل دهه 1950 ، فناوريهاي » زهر شيطان « ويژه بافت بدن انسان، به شدت واكنش مي داد، كه باعث شد كرولف آن را سوخت بهبود يافت و تركيب اسيد نيتريك قرمز-فومينگ محدود شده ( IRFNA )جديد و مشتقات بهبود يافته كراسين تقريبا انرژي بر واحد وزني معادل تركيب الكل/ اكسيژن مايع ارايه كرد.

      توسعه موشك بالستيك تاكتيكي با استفاده از سوختهاي جديد در نوامبر 1951 با همكاري OKB-1 ) )موسسه طراحي ويژه - 5 كرولف با مسئوليت طراحي كلي موشك R-11 و OKB-2 اي. ام. ايسايف، با مسئوليت توسعه موتور S2.253 مربوطه، كه بهبودي از موتور واسرفال آلماني بود، آغاز شد. موشك جديد از سوخت TG-02 تونكا كه مخلوط يكساني از دي متيلانالين و تري اتيلامين بود استفاده مي كرد.

      به دليل سادگي نسبي، توسعه موشك R-11 به سرعت انجام شد و آزمايش آن در آوريل 1953  شروع شد. بهينه سازيها به تدريج بر روي آن انجام شد و در سال 1953 موشك R-11 الزامات دقت اصابت خود را با محدوده خطاي متوسط 1190 متر در راستاي برد و خطاي متوسط آزيموت 660  متر برآورده كرد. پس از يك سري پرتابهاي آزمايشي نهايي از دسامبر 1954 تا فوريه 1955 موشك R-11 در تاريخ 13 جولاي 1955 براي خدمت در ارتش شوروي پذيرفته شد. اين موشك با شناسه نظامي آن يا 8A61 نيز شناخته مي شد.

      نخستين واحد R-11 ، تيپ 233 ام مهندسي فرماندهي عالي ) RVGK ( در مه 1955 تشكيل شد. در اين مرحله، موشك R-11 تنها مجهز به كلاهكهاي حاوي مواد منفجره بود، كه البته كار توسعه بر روي نوع هسته اي آن نيز در حال انجام بود. آرايش اوليه سكوي پرتاب به نحو چشمگيري با موشكهاي بالستيك تاكتيكي- عملياتي آتي شوروي متفاوت بود، كه يك گام مياني پس از سكوهاي كِشنده پرزحمت نوع V-2 / R-1 تا سكوهاي خودكششي بعدي موشكها به شمار مي رفت. موشك با استفاده از نوعي كِشنده سنگين AT-T ، كه با شناسه 8U227 شناخته مي شد و مجهز به جرثقيل كوچكي براي عمودسازي موشك بود، به سايت پرتاب يدك كشيده مي شد.
       
       

      موشك اوليه R-11 كه با استفاده از كِشنده 8U227 مبتني بر كِشنده سنگين AT-T ( به موقعيت پرتاب يدك كشيده شده و عمود شده است)، در اين تصوير بر روي قنداق پرتاب 8U22 ديده مي شود
       
      پایان قسمت اول...
       
      ادامه دارد...
       
      فهرست (اسکاد A R11 -  نام اسكاد  -اسكاد در دريا - B اسكاد :R-17 - بهينه سازي اسكاد - كلاهكهاي اسكاد  -انواع مخفي اسكاد-  سازمان دهي اسكاد-  پرتاب اسكاد -اسكادهاي پيمان ورشو  -گسترش اسكاد  -اسكاد در جنگ: مصر-  اسكاد در جنگ: عراق  -اسكاد در جنگ: ساير منازعات - اسكاد در جنگ: افغانستان - گسترش اسكاد: كره شمالي)
       
      منابع در پایان مطلب قرار خواهد گرفت...
       
      copy right :میلیتاری،بدون ارجاع به این لینک و نام نویسنده ،کپی این مطلب خلاف قانون سایبری می باشد.
    • توسط iliasd
      در جریان رزمایش بزرگ نیروی دریایی ارتش که با نام ولایت 95 در آب‌های جنوب کشور در حال برگزاری است، جدیدترین موشک کروز دریایی ساخت ایران با نام «نصیر» شلیک شد.

      وزیر دفاع که این خبر را اعلام کرده است، عنوان داشت: این موشک توانسته است پس از شلیک با موفقیت به هدف اصابت کند.

      http://defapress.ir/fa/news/229344/جدیدترین-موشک-کروز-دریایی-ایران-با-نام-نصیر-شلیک-شد

      -----------

      چند روز پیش ، شبکه خبر در زیرنویس خبری رو پخش کرد مبنی بر تحویل موشک کروز دریایی نصیر ، ولی هیچ عکس و فیلمی نیست ! سایت وزارت دفاع هم چیزی در موردش نداره
  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.