امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

مطلب فوق فقط يك ويژگي داشت. طولاني بودن اي كاش اعضا محترم قبل از نوشتن ـ مطلب را كمي مرور كنند. ما كجا سيستم دفاعي سام ساخت شوروي آن هم در اواسط دهه 1980 داشتيم؟؟؟؟؟ :? آقا SAEID عزيز ـ لطفا اين عبارت رو حذف نكنيد. روسها و ديگر كشورهاي دارنده اين تسليحات دفاعي در اواسط دهه 1980 به سبيل عمششون خنديدند كه چنين سيستم دفاعي را به ما داده باشند. :!: ما تنها موشك دفاعي كه در زمان جنگ داشتيم ـ هاك بود كه نيازي براي گفتن چگونگي دريافت آن نيست. البته در زمان جنگ ما از كشور هاي ديگر به غير از آنها كه در بالا گفته شده بود اسلحه خريديم. مثل ... . به عنوان نمونه ـ اولين موشك اسكاد كه از سوي ايران به عراق پرتاب شد ـ درست و دقيق به شعبه مركزي يكي از مهمترين بانكهاي عراق در شهر بغداد اصابت كرد. صدام ملعون هرگز فكر آن را نمي كرد كه ايران چنين موشكي داشته باشد.موشك مذكور هرگز و هرگز از شوروي _ چین _ کره شمالی و یا سوریه تحويل گرفته نشده بود. در ضمن عبارت اوراق 35 فروند F-14 اوراق شده اند تا از قطعات آنها برای جبران نقص قطعات یدکی دیگر جنگنده ها استفاده شود را از كدام منبع نقل كرديد؟؟؟؟؟ ما در اوايل جنگ 79 فروند تامكت داشتيم.حدود 14 تا از آنها كاملا نابود شدند. 14+35=49 49-79=30 پس ما نمي توانيم بيش از 30 فروند تامكت داشته باشيم؟ :!:

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
خوب آقای پرویز خان وسعید جان وهمه دوستان چرا هرموقع جناب پرویز ونیو دی وارد بحث ها میشوند بحث ها به بیراهه میره؟؟؟؟ آقانتقاد که بد نیست .آما منطقی نقد کنید و نتیجه گیری رو به بقیه واگذار کنید.قابل توجه پرویز خان. درضمن آقا پرویز دنیا دنیای دیروز نیست ...... کمی منطقی تر باشید .وآقا سعید شما هم مهربونتر ودقیقتر باشید.این یک پیشنهاد هست برای نگه داشتن احترام همدیگر درسایت .

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ما در اوايل جنگ 79 فروند تامكت داشتيم.حدود 14 تا از آنها كاملا نابود شدند.
14+35=49
49-79=30
پس ما نمي توانيم بيش از 30 فروند تامكت داشته باشيم؟


در اوایل جنگ 77 فروند اف14 داشتیم و 2 فروند در سانحه هوایی قبل از انقلاب سقوط کرده بودند.
در طول جنگ 11 فروند اف14 به دلایل مختلف سرنگون شد یا سقوط کرد و 2 فروندی هم توسط خلبانان خائن به عراق پناهنده شدند. البته کمک خلبان حاضر به پناهندگی نشد و اسیر شد.
با کسر از 77 فروند میشود در حدود 64 فروند و با فرض اینکه 4 فروند بطور کامل اوراق شده و از قطعات آنها استفاده شده باشد الان 60 فروند اف14 در کشور وجود دارد.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
دوستان لطفا عرايض بنده رو كمي دقيق تر بخونند ، من از دانشگاه نوشتم نه از دانشجويان ، بر كسي پوشيده نيست كه ايرانيها مردمي بسيار با هوش و كوشا هستند ، اين همه مقام علمي در دنيا داريم ، در همين آلمان دكترهاي ايراني از بهترين پزشكان آلمان هستند ، هر دانشجوي ايراني وقتي به كشوري آزاد مياد ميشكفه و از ممتاز ترين دانشجويان دانشگاهش ميشه ، اگر دانشگاههاي ما وضع مناسبي ندارند گناه از دانشجويان نيست.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
آقا پرویز من حاضرم با شما مناظره وصحبت داشته بام اما درصورتی که شما منطقی باشی وگرنه درهر جای ابحث باشم قطع میکنم.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
خوب ما به این نتیجه رسیدیم که خرید این تعداد از این میگ ها دراین برحه از زمان کاری بسیار سنجیده صحیح ومنطقی است.واگر ما تعداد میگ ها ی29مون رو به 100فروند برسونیم .البته درسطح استاندارد های جدید روس ها وجهانوهمچنین نیاز مون رو برای یک رهگیر دوربرد از طریق جنگنده ه ای مانند سوخو27بر طرف کنیم .وهمچنین اگه تعداد سوخوهای 24 مون رو به 100فروند ارتقاداداه وموشک های هوابه هوا آرچر و آر 77 رو اونها نصب کنیم تقریباً بیشتر راه رابرای نوسازی وتقویت نیروی هوایی زدیم واین درصورتی است که همچین هزینه زیاد وگزافی هم نکردیم .واقعاً دست شما آقا سعید درد نکنه این پیشنهاد من (البته به کمک دوستان)برای نوسازی نیروی هوایی است .البته دربخش هواپیما های جنگی !!

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
آقاي پرويز..تا اونجا كه ميدونم شما خارج ايران زندگي ميكنيد.. اظهر من الشمس ميدانيد كه ايران بجز از چند كشور نميتونه از جاي ديگه اي سلاح بخره..اونم تازه سلاح هاي معمولي.. الانم با اين تحريم هاي جديد دست نيروهاي نظامي براي خريد بيشتر از پيش بسته است.. حالا چه خريد تجهيزات و چه آموزش... اين هنر نيست كه وقتي كسي ميتواند و كسي جلودارش نيست..خودشو تجهيز كنه اونم با هزينه هاي هنگفت...همين كاري كه بعضي كشورهاي عربي همسايه ميكنند. اين چه مديريتي است؟اين چه هنري است؟‌ براي فرماندهان اين كشورها تاسيس دانشگاهي كه در آن مطابق سر فصل هاي نيرو هوايي آمريكا تدريس شود آيا هنر است؟! فخر است؟ همين نيروي هوايي كه به اعتراف كارشناسان خارجي فكر ميكردند يك نيروي مرده هست...تونسته خودشو به هر قيمتي هست سر پا نگه داره... آمريكا اف 14 هاشون رو از خدمت خارج كردند كه هيچ...قطعات يدكي هاشم بخاطر اين كه دست ايران نيفته منهدم ميكنن. با اين كارها..وقتي ايرانيها برميدارن موشك هاوك رو روي اف 14 جاي فونيكسي كه ديگر وجود نخواهد داشت سوار ميكنند .. اين كار شايسته ي تمسخره يا تمجيد؟ من كاري به بقيه عوامل ندارم..بحثم در رابطه با موضوع اين تاپيكه .. شايسته نيست آدم بخواد وضع نيروهاي نظامي ايران رو با جو و لحن ناميد كننده بگه و دايم محدوديت ها رو - كه بر همه عيان هست- رو به رخ بكشه...چيزي كه شما انجام ميديد. ميتونيم با گفتن اين ضعف ها..به پيشرفت هايي هم كه در اوج تحريم و بايكوت و كمبود منابع و ... انجام ميشه اشاره كنيم و تحسين كنيم. :!:

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
بچه ها وقتي ما 4 اسكادران تامكت داريم پس بايد تعدادشون 40 تايي باشه اخه نمي شه كه تو هر اسكادران 7 8 جنگنده بذارن بعد بهش بگن اسكادران ميشه؟ :!:

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
با سلام. خیلی جالب بود اما...... تو پایگاه 14 شکاری مشهد F4هم داریم همچنین هلیکوپتر های Bell212-Bell214-Bell206-Bell209(همون کبرا)هم داریم.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
من هم راي به تامكت دادم زيرا در عمليات هاي نيروي هوايي كه فانتوم ها به قلب خاك دشمن حمله ميكردند و نياز به سوختگيري هوايي پيدا ميكردند اين تامكتها بودند كه با مراقبت از تانكر هاي سوخت رسان كه غولهايي بي دفاع بودند امكان انجام عمليات فانتوم ها را ممكن ميساختند

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
فعلا فقط از هواپيماهاي روسي حق انتخاب داريم..من هم سوخوي 39 را ترجيح ميدم چون توانايي حمل انواع مختلفي موشك هوا به زمين و ضد زره را داراست

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
من تامكت را انتخاب ميكنم. زيرا با وجود كمبود قطعه وهمچنين فنيكس اين جنگنده عالي بود.بهتره به اين فكر كنيم كه اگر نداشتيمش چه بلايي سر خارك مي آمد؟چه به سر اهواز مي آمد؟نفتكش ها چي مي شودن ؟با فاكس بت هاي عراق چه ميكرديم؟از آسمان تهران كي محافظت ميكرد؟اگر تام كت نبود آسمان كاملا نا آرام بود و نه فانتوم و نه تايگر ها ميتونستند عملياتي بشوند و عمليات انجام بدهند. حافظ اسمان ما هميشه تامكت بوده٬وقتي همه خواب هستن اون چشمهاش بازه.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
f14 نقش یک رهگیر و گاهی یک آواکس کوچک رو داشت f4 نقش عملیات های تهاجمی حساسی رو داشت f5 یک پشتیبان بود خوب به نظر شما اگر هر کدام از اینها نبودند مشکل ایجاد نمی شد تازه این هواپیما ها به هم نیاز داشتند مثل دفاعf14 از f4 در حالی که رهگیر های عراقی بدنبال آنها بودند

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

تامکت جنگنده ای بود که افتخار نیروی هوایی بود ولی به دلیل اینکه ایران قطعات وامکانات برای آمادگی کامل این جنگنده نداشت و ایران در تحریم بود و رادار بیشتر تامکت ها توسط مستشاران در هنگام انقلاب و خود افسران وفادار به شاه از کار افتاده بود این جنگنده اهمیت خود را از دست داد.

بهتره بگید اف 14 افتخار آمریکا بود
ما که اونو نساختیم
اما افتخار ما شفق و آذرخش که ساخت داخل هستند خواهند بود و نسلهای بعدیشون
اما چیزی که مسلمه اف 14 بهترین کارایی رو در هوا
و فانتوم بهترین کارایی رو برای اهداف زمینی و دریایی داشت.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط MR9
      موقعیت قرارگاه مرکزی منافقین :
       
      در 90 کیلومتری شمال بغداد ،پس از عبور از شهر "الخالص" به "قرارگاه  اشرف" خواهید رسید.این پادگان با وسعت6 در 8کیلومتر مربع تا سال 1365 هجری شمسی تحت عنوان "معسگر الخالص الخاص" محل استقرار یکی از تیپ های گارد ریاست جمهوری صدام حسین بود.این پادگان از شمال به انبارهای بزرگ مهمات و تسلیحات و یک روستای کوچک عراقی،از شرق به یک فرودگاه متروکه،از جنوب شرق به روستای "شیخ شنیف" ، از جنوب به یک مرکز مرغداری و از غرب به جاده بغداد- کرکوک محدود شده است."اشرف بزرگ" 12*10 کیلومتر مربع است  که پادگان اشرف و زمین های اطراف آن را شامل می شود.
       
        
       
       
       
       
      پس از اخراج مسعود رجوی به عراق و ملاقات او با صدام حسین ، این پادگان بطور کامل تحویل گروهک منافقین  شد و  آنها پایگاه های خود در سلیمانیه و کرکوک را جمع آوری کرده و از سال 1366 هجری شمسی تحت عنوان به اصطلاح "ارتش آزادیبخش ملی " در این محل تجمع کنند.
      در کیلومتر 90 جاده قدیم بغداد-کرکوک انشعابی از قسمت شرقی، شما را به درب اصلی پادگان اشرف هدایت خواهد کرد.شمال و جنوب این جاده آسفالته و فرعی محل استقرار 2 گردان ارتش صدام حسین ،گروهان رادار،گروهان موشکی پدافند هوایی و مقر سازمان استخبارات صدام حسین است که در نزدیکی ورود به پادگان قرار دارد.از سال 1365 شمسی تا زمان سرنگونی صدام  حسین ،نقش این نیروها پدافند هوایی،حفاظت بیرونی و کنترل ورود و خروج به پادگان اشرف بود .
       
       
        
       
       
      مرصاد ، کمینگاه منافقین 
      ببرها وارد می شوند :
       
      اگر چه نیروی های مسلح جمهوری اسلامی ایران ( ارتش  جمهوری اسلامی ایران ، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی  ، بسیج و..)  در جریان عملیات مرصاد ، شکست سنگینی بر پیکره گروهک منافقین وارد آورد ، بازماندگان فرقه رجوی ، مجدداً نیروی های باقی مانده خود را در قرارگاه های  متعدد خود در عراق ، جمع آوری و با حمایت رژیم بعثی ، فعالیتهای خود را از سر گرفتند . اما بدنبال شکست مفتضحانه رژیم بعثی حاکم بر بغداد در مقابل تهاجم گسترده نیروهای ائتلاف به منظور بازپس گیری کویت در ماه مارس 1991 و بغرنج شدن وضعیت در این کشور که همراه با بروز تشنجات و حرکتهای مسلحانه در شمال و جنوب آن گردید ، باعث شد تا گروهک منافقین  با یک بن بست غیر قابل تصور مواجه گردد .
       
       

       
       
      به همین دلیل ، تروریستهای مسلح این گروهک ، دست به تحرکات جدیدی در داخل خاک ایران زده و در یکم آوریل 1991 ، با استفاده از شرایط حاد منطقه ، یکسری اقدامات مسلحانه تروریستی  در غرب ایران ، بویژه ارتفاعات استان کرمانشاه  را رقم زدند که موجبات به شهادت رسیدن صدها نفر از شهروندان کرد ساکن در این منطقه را فراهم آورد .
      بنابراین در پاسخ به شرارتهای این گروهک تروریستی ، در بامداد روز 5 آوریل ، نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران  با استفاده از 9 فروند جنگنده- بمب افکن F-4E ، جمعی پایگاه سوم شکاری (TFB-3)  یک ضربت اساسی را به پادگان اشرف که قرار گاه مرکزی این گروهک بشمار می رفت ، وارد آورد که درعمق 80 کیلومتری داخل خاک عراق و در 28 کیلومتری شمال شهر  خالص  قرار داشت . 5 دقیقه بعد از این حمله ، 9 فروند جنگنده- بمب افکن F-5E جمعی پایگاه چهارم شکاری (TFB-4) بقیه تاسیسات این قرار گاه را با مهمات سنگین مورد حمله قرار دادند که براساس اطلاعات منتشر شده ، تلفات گسترده ای را موجب گردید .
       

       
       
      با این حال ، در جریان این حمله غافلگیرانه  ، خدمه یکی از فانتوم های شرکت کننده ( سریال 6688-3) موفق به اجرای صحیح مانور POP-UP نگردید و هر دوخدمه مجبور به اجکت شده و توسط شبه نظامیان مستقر در منطقه  بازداشت و بسرعت به دولت عراق تحویل داده شدند
       
       

       
      بقایای فانتوم ساقط شده نیروی هوایی به سریال 6688-3
       
       
      در شمال عراق ، دولت ترکیه که سالهاست در حال جنگ غیر رسمی با شورشیان حزب کارگران کرد که به شکل محرمانه از حمایتهای اطلاعاتی و تسلیحاتی دولت وقت عراق بهره می برد ، قرار داشت ، به منظور سرکوب این شورشیان ، چندین عملیات رزمی را در امتداد مرز با ایران ، طراحی و اجرا نمود .
       

       
       
      در جریان این عملیات رزمی ، فانتوم های  نیروی هوایی ترکیه بارها و بارها حریم هوایی ایران را مورد تجاوز قرار داده و نقض نمودند و در این سو ، در موارد متعددی  ، رادار مراقبت منطقه ، هشدارهای لازم را به ترکها ارسال نمود ولی علی الظاهر نیروی هوایی ایران هرگز عملیات رهگیری را اجرا ننمود . این مساله  را می توان بدین دلیل تشریح نمود که  تایگرهای مستقر در پایگاه دوم شکاری ،اگر چه بسیار سریع تر از فانتوم های ترک بودند اما بدلیل اینکه  تیم های ضربتی نیروی هوایی ترکیه توسط جنگنده های F-16C این نیرو  اسکورت می شدند ، حضور تایگر عملاً بی اثر بشمار می رفت . به همین علت ، فرماندهی وقت نیروی هوایی ایران تصمیم گرفت تا سازمان رزم پایگاه دوم شکاری را با اعزام جنگنده های MIG-29 که به تازگی از اتحاد شوروی تحویل گرفته شده بودند ، تقویت نماید .
       
       

       
       
      اعزام فالکروم های تهرانی  ، اگر چه در ابتدا به شکل موقت به این پایگاه مامور شده بودند ، اما با تغییر شرایط ، این استقرار به شکل دائمی در آمد و اسکادران 22 تاکتیکی نیروی هوایی (TFS-22) با حضور میگ های روسی تشکیل گردید و از آن سو ، تمامی  تایگرهای موجود در این پایگاه (F-5E) به اسکادارن 21 تاکتیکی (TFS-21) انتقال یافتند .
       
      با فروکش کردن آتش جنگ در آسیای جنوب غربی ، شرایط تقریباً به حالت عادی بازگشت ، اما این آرامش زیاد بطول نیانجامید ، چرا که در سال 1994 ، گروهگ منافقین مجدداً با اعزام تیم های ترورویستی بداخل کشور ، به شکل منظم دست به تخریب ، ترور مردم عادی و شماری از مقامات ارشد نظامی و غیر نظامی  زدند .
       
       

      سپهبد شهید صیاد شیرازی 
       
       
      د رنتیجه نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران ، مجدداً ماموریت یافت تا حملات هوایی خود را علیه قرارگاه مرکزی این گروهک در داخل خاک عراق ، از سر بگیرد .
      این ماموریت کمتر شناخته شده ، توسط یکفروند جنگنده- بمب افکن F-5F و سه فروند جنگنده – بمب افکن F-5E جمعی پایگاه دوم شکاری در 9 نوامبر 1994 اجرا گردید . در این حمله جمعاً 16 تیر مهمات هوا به زمین مارک-82 به روی هدف حمل شد و پرنده های رزمی با موفقیت کامل و بدون خسارت جانبی ، ماموریت خود را به انجام رساندند .
       
       

       
       
      اما بدلیل اینکه این حمله غافلگیرانه  در داخل محدوده موسوم به منطقه پرواز ممنوع (NO FLY ZONE) شمال عراق که توسط ایالات متحده و بریتانیا حفاظت می گردید ، انجام شد ، به محض اطلاع از وقوع این حمله ، 20 فروند جنگنده  متحدین شامل  جنگنده – بمب افکن های F-16  و F-15 نیروی هوایی ایالات متحده به منظور رهگیری این دسته پروازی از پایگاه های خود واقع در خاک ترکیه به پرواز در آمدند که با توجه به پایان ماموریت دسته رزمی نیروی هوایی ایران ، برخوردی میان این دو پیش نیامد . 
       

       
       
       
      پی نوشت :
       
      1- پلان های رزمی ارائه شده در این تاپیک در سطح وب وجود ندارد و توسط مترجم طراحی شده است 
      2-  در این انجمن ، بیشتز از حماسه های گردان های تامکت و فانتوم گفته شده ، باشد که  این تاپیک گوشه ای از حماسه های تایگرهای مظلوم نیروی هوایی که تلفات قابل توجهی را هم در جنگ تحمیلی متحمل شده است ، بیان نماید .
       
       
       
      منبع : با اندکی تصرف ، IRANIAN TIGERS AT WAR  BY BABAK TAGHVAEE
       
       
        این مجموعه با صرف زمان ترجمه  شده است ،
      بنابراین ، هر گونه برداشت با ذکر منبع (MILITARY.IR) خواهد بود . 
      در غیر اینصورت ، برداشت کننده  ، عرفاً و شرعاً ، مسئول خواهد بود .
       
       مترجم : MR9      
    • توسط farmandekoll
      F-117 نایت هاوک (شاهین تاریکی) نخستین هواپیمای عملیاتی است که به منظور استفاده از فناوری پنهانکاری طراحی شد. طراحی منحصر بفرد این هواپیمای تک سرنشینه تواناییهای استثنایی را به این هواپیمای تهاجمی می افزاید. اندازه این هواپیما در حدود F-15 ایگل می باشد که دو موتور توربو فن F404 که هرکدام نیرویی معادل 48 کیلو نیوتون (10800 پوند) ایجاد می کنند دارد. هم چنین دارای کنترل با سیم می باشد. قابلیت سوختگیری هوایی برد نایت هاوک را افزوده و آن را به یک سلاح بازدارنده و ترساننده ی ایالات متحده تبدیل کرده است. توانایی حمل انواع سلاح ها با سیستمهای ناوبری و حمله یکپارچه و سیستمهای الکترونیک پروازی ( اویونیک) موثر بودن این هواپیما را در عملیات مختلف اثبات می کند و بار کاری خلبان را کم می کند. کشیدن نقشه های با جزییات ریز برای عملیات روی نقاط با پدافند سنگین و قوی با استفاده از سیستم طراحی نقشه خودکار به ارزشهای این هواپیمای منحصر بفرد می افزاید.اولین F-117 در سال 1982 تحویل داده شد و آخرین تحویل در سال 1990 بود. تصمیم تولید F-117 در سال 1978 گرفته شد. اولین پرواز آن در سال 1981 انجام شد.

      جزییات :


      وظیفه : هواپیمای تهاجمی پنهانکار

      سازنده : لاکهید

      استفاده کننده : نیروی هوایی ایالات متحده

      موتور : دو موتور توربو فن بدون پس سوز F404-GE-F1D2 با قدرت 48 کیلو نیوتن (10800پوند)

      ابعاد : طول 10.08 متر، ارتفاع 3.78 متر، دهنه بال 13.20 متر

      اوزان: وزن خالی آن 13.381 کیلوگرم برآورد شده است، حداکثر وزن برخاست 13.814 کیلوگرم

      اجرا : حداکثر سرعت 0.98 ماخ یا 1040 کیلومتر بر ساعت(656 مایل بر ساعت)، سقف پرواز 15.240 متر برآورد شده است ( 50000 پا)

      سلاحها : تا 2268 کیلوگرم (5000 پوند) انواع بمب های هدایت شونده، موشکهای هوا به زمین، موشکهای زد رادار یا موشکهای هوا به هوای AIM-9 که در یک جایگاه درونی حمل می شوند.




    • توسط farmandekoll
      بعد از ظهور جنگنده رهگیر Su-27 و آشکار شدن تواناییهای بالقوه آن( بخصوص در برابر نمونه غربی یعنی F-15 Eagle) روسیه در پی تغییر و بهبود این جنگنده متناسب با نیازها و خواستهای مشتریان شد. در نتیجه مدلهای مختلفی از این هواپیما طراحی و عرضه شد که یک گروه از آنها جنگنده سوخوی Su-30 بود که به کشورهای هند، چین، اندونزی، ویتنام و مالزی صادر شد. در ادامه به معرفی انواع مختلف Su-30 می پردازیم.

      Su-30 : جنگنده رهگیر دو سرنشینه

      این مدل که در واقع Su-27PU می باشد - بعدها Su-30 خوانده شد – در اواخر دهه 80 میلادی به عنوان جنگنده رهگیر دور برد و پست فرماندهی هوایی توسعه و ظهور یافت.در شروع پروژه Su-27UB هواپیمای آموزشی رزمی به عنوان پایه این مدل انتخاب شد. زیرا این مدل هم مزیت های رزمی Su-27 و هم دو سرنشینه بودن را داشت. برای برآورده کردن برد زیاد امکان سوختگیری هوایی به Su-27UB داده شد. سیستمهای اویونیک( الکترونیک پروازی) آن بهبود یافت. سیستمهای ویژه ارتباطی و هدایتی برای فرماندهی پروازهای جمعی با جنگنده های تک سرنشینه Su-27 نیز بر روی این هواپیما قرار داده شد. در کاکپیت عقب یک نمایشگر بزرگ CRT ( نمایشگرهایی مانند تلویزیون) قرار داده شد که به لیدر آرایش، اطلاعات تاکتیکی مانند هدف ها و رهگیر ها را نشان می دهد. سیستمهای ناوبری و پرواز با سیم نیز ارتقا یافته اند. فقط تعدادی از این هواپیما در نیروی هوایی روسیه وارد خدمت شدند.


      Su-30MK : جنگنده چند منظوره دو سرنشینه


      در سال 1993 سوخوی نمونه های نخستین Su-30 را به نمونه اثباتگر برای به فروش رساندن مدل های چند منظوره که Su-30MK خوانده می شدند، تبدیل کرد. MK که در آن M به جای Modified و K به جای Commercial (در زبان روسی) است نشان می دهد که این نمونه برای بازار صادراتی توسعه یافته است. در هسته این مدل سیستم کتنرل آتش چند منظوره ارتقا یافته با توجه به درخواست مشتریان قرار داده می شود. توانایی هوا به زمین هواپیما به طور قابل ملاحظه ای ارتقا داده شده است و موشکها و بمب های متنوعی نیز برای انتخاب تسلیحات آن افزوده شده است. برای نقشهای هوا به هوا موشک میان برد RVV-AE ( R-77 اَدر یا آمرامسکی) با سیستم هدایت راداری فعال قابلیت نصب پیدا کرده است.

      Su-30K و Su-30MKI: فلانکر های دو سرنشینه هند

      هند اولین خریدار جنگنده Su-30MK بود. برای برآورده کردن نیازهای هند، Su-30MKI توسعه یافت. Su-30MKI تفاوت قابل توجهی با Su-30MK دارد. بطوریکه در آن کانارد(پیش بال) و دو موتور AL-31 جدیدتر با توانایی تغییر بردار رانش قرار داده شده است که مانور پذیری هواپیما را بسیار بالا برده است. این موتور ها با تراست 130 کیلو نیوتون هواپیما را به حداکثر سرعت 2125 کیلومتر در ساعت (2 ماخ ) می رساند. دریچه موتورها قابلیت چرخش تا 15 درجه افقی و عمودی را دارد. البته موتور های نمونه Su-30K دارای سیستم تغییر بردار رانش نمی باشند. رادار Su-30MKI ، NIIP N011M بوده که همان رادار استفاده شده در جنگنده Su-35 و Su-37 می باشد و سازگار با انواع موشکهای هوا به زمین و هوا یه هوا از جمله R-60 آفید، R-73 آرچر، R-27 آلامو و R-77 اَدر را می باشد. سیستمهای ناوبری و نمایشگر های سربالا نیز با سیستمهای ساخت سکستانت اویونیک فرانسه جایگزین شده اند.



      Su-30MKK : جنگنده چند منظوره دوسرنشینه چین

      Su-30MKK چندمنظوره، دوسرنشینه و برای چین توسعه یافته است.این مدل نیز مانند Su-30MKI دارای کاکپیت دو سرنشینه بوده که از نمایشگرهای چند منظوره در آن استفاده شده است. بعلاوه این مدل دارای توانایی سوختگیری هوایی می باشد. در این مدل از بالهای بزرگتر Su-35 برای جای دادن سوخت بیشتر استفاده شده است. Su-30MKK فاقد کانارد بوده و موتور آن مانند دیگر مدلها توربو فن Al-31F بدون سیستم تغییر بردار رانش می باشد که البته از نمونه MKI تراست کمتری تولید می کند (122.58 کیلو نیوتون) که هواپیما را به حداکثر سرعت 2125 کیلومتر در ساعت(2 ماخ ) می رساند. رادار Su-30MKK، N001VE بوده که سازگار با موشک R-77 اَدر می باشد. این هواپیما مانند دیگر هم خانواده های خود قادر به حمل طیف وسیعی از موشکهای هوا به زمین و هوا به هوا می باشد که در 12 جایگاه تعبیه شده قرار می گیرند. از دیگر سلاحهای قابل حمل این مدل می توان به R-60، R-73 آرچر و R-27 آلامو به همراه یک توپ 30 میلیمتری با 150 توپ اشاره کرد. همچنین حداکثر وزن برخاست با تقویت ارابه فرود و بدنه به 38000 کیلوگرم افزایش یافته است. در سال 1999 سوخوی، T10PU-5 ( نمونه اولیه Su-30) را به مدل MKK تغییر داد و اولین پرواز آن در 9 می 1999 انجام شد. در ادامه در 19 می همان سال تولید Su-30MKK با شماره سریال 501 آغاز شد.




  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.