امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

[IMG]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10206/MXF04-000080.jpg[/IMG]

هويتزر خودكششي رعد 2 يك توپ زرهي متحرك با آتش سنگين توپخانه ايست .

اين جنگ افزار شبيه به تانك زنجير دار بوده و براي پشتيباني سنگين توپخانه اي از سطوح مختلف مناطق تحت جريان جنگ استفاده مي شود.

اساسا هویتزر به توپخانه هایی گفته می شود که می توانند لوله خود را بیش از 45 درجه از سطح افقی بلند کنند و از طول موانعی مرتفع نیز همانند خمپاره انداز شلیک کنند ، در حقيقت تفاوت هویتزر ها با تانک در همين امر است.

رعد۲ طوري طراحي شده است كه به راحتي 5 خدمه شامل ،فرمانده , توپچی , راننده , و دو بارگذار مهمات در آن جاي مي گيرند. موتور رعد در قسمت جلوي آن تعبيه شده است .

همچنين بدنه و برجك اين توپ متحرك از نوعي آلياژفولادي به هم پيوسته اما چند لايه اي تشكيل شده است ، كه امكان نفوذ انواع راكت را در بدنه خود كاهش داده است .

از امكانات هويتزر رعد مي توان به تلسکوپ آتش مستقیم ، سيستم ديد در شب ، سیستم محافظت nbc اتوماتيك ، تجهیزات رادیويي ارتباط رقمی ، جي پي اس ( موقعيت ياب جغرافيايي )، سيستم ديجيتالي نشانگر وضعيت هوا و... اشاره كرد خصوصيات بارز توپ رعد شليك ۵ گلوله در طي يك دقيقه مي باشد ، همچنين قدرت بالاي موتور و به تبع آن سرعت مناسب باتوجه به وزن آن وضعيت خوبي رادر رعد۲ به وجود آورده است .تمامي مراحل ساخت هويتزر خودكششي رعد در مجتمع صنا يع دفاع وابسته به وزارت دفاع و پشتيباني نيروهاي مسلح انجام شده است .

اين جنگ افزار سلاحي سنگين اما متحرك بوده و پس از اجراي آتش مي تواند نقطه شليك را ترك كرده و بر خلاف توپخانه هاي ثابت از انهدام و رهگيري توسط دشمن جلوگيري نمايد. موشكي و نظامي معتقد است كه رعد نوعي ديگر از تسليحات استفاده شونده در جنگهاي نامتقارن با توجه به دكترين دفاعي نيروهاي مسلح مي باشد .

اين نوع توپ متحرك به صورت انبوه در اختيار يگانهاي توپخانه اي نيروي زميني ارتش جمهوري اسلامي ايران قرار دارد.و در رزمايش هاي اخير ارتش از جمله ضربت ذولفقار كارايي خود را اثبات نموده است .

مشخصات فنی :

نام : رعد۲ / Raad 2

نوع : توپخانه زرهي متحرك با آتش سنگين

نوع موتور : هوا خنک ۸ سیلندر

وزن : 27/5 تن

عرض :۹۰/۲ م

طول : ۷ متر

ضخامت زره : ۱۹ سانتی متر

تعداد گلوله قابل حمل : ۴۰ گلوله

قدرت نواخت تير : ۶ گلوله در دقيقه

برد تير : 30 كيلومتر موثر

سازنده : صنايع دفاعي وابسته به وزارت دفاع و پشتيباني نيروهاي مسلح جمهوري اسلامي ايران

ارگان به كار گيرنده : يگان زرهي- توپخانه اي ارتش جمهوري اسلامي ايران
منبع:http://www.jovshan.blogfa.com/
  • Upvote 7

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
این هویتزر شباهت زیادی به هویتزر خودکششی ام-109 امریکایی دارد که قبل از انقلاب خریداری شده و در آتشبارهای توپخانه صحرایی ارتش مورد استفاده قرار می گیرد. احتمالاٌ مهندسی معکوس شده و ارتقا یافته همان است. این هویتزر در اختیار متحدید اساسی امریگکا چون اسراییل نیز هست و معمولاً برای گلوله باران جنوب لبنان استفاده میشه.
من یه بار تونستم این هویتزر رو ببینم..خیلی پرابهته...
سرزمین خوزستان رو همین توپ ها از دست عراقی ها نجات داد. قدرت انفجار و برد بسیار جالبی داره. وقتی از نزدیک بهش نگاه میکنی مثل شیر میمونه. تو توپخانه یه وزنه اقتدار حساب میشه.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
جالبتر از خود توپ موتوری هست که باید این وزن رو تحمل کنه. واقعا 130 تن صحیح هست؟
و دوست عزیز مطمئنی که فقط این توپ باعث نجات خوزستان شد؟ :mrgreen:

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote]جالبتر از خود توپ موتوری هست که باید این وزن رو تحمل کنه. واقعا 130 تن صحیح هست؟
و دوست عزیز مطمئنی که فقط این توپ باعث نجات خوزستان شد؟ :mrgreen:[/quote]


وزنش27/5 تن هست.
يه برگ برنده تو دست ارتش ايران بود (نمونه امريکايش در اون زمان) تا اونجا که من ميدونم عراق مشابه اون رو نداشت.

ايران رو نه اين توپ بلکه فداکاري کساني مثل شما ارماني عزيز نجات دادن.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
هویتزرهای ام109 تا آخر جنگ موی دماغ صدام بودند. صدام خیلی به این درواون در زد تا بتونی سلاحی پیداکنه که بردش به این غول بیابونی برسه. پیش خیلی ها هم رفت ولی هیچ کدوم نتونستند هویتزری رو بسازند که با اینها برابری کنه. دست آخر یه شرکت در آفریقای جنوبی که رئیسش بول بود تونست برای صدام یه سلاح خوب بسازه. بعدش هم این جرالد بول بیچاره به صدام گفت بیا برات یه توپ بسازم که تا مسکو هم بردشه. صدام هم خام شد پول هاش رو ریخت توی پروژه توپ بابل. بعدش هم اسرائیل این بول بیپاره رو ترور کرد و آرزوهای دیکتاتور عراق دودشد و رفت هوا.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
توپ پیشرفته ای بنظر می یاد . با توجه به توصیفاتی مثل تلسکوپ آتش مستقیم ، سيستم ديد در شب ، سیستم محافظت nbc اتوماتيك ، تجهیزات رادیويي ارتباط رقمی ، جي پي اس ( موقعيت ياب جغرافيايي )، سيستم ديجيتالي نشانگر وضعيت هوا ، کابین پیشرفته ای داره .

ولی خوب این توپ خودکششی اگرچه از لحاظ ظاهری شبیه ام-109 آمریکایی هست با توجه به این توصیفات بسیار پیشرفته تر است . توپ خودکششی رعد 1 هم شباهت ظاهری زیادی به توپ روسی 2S1 داره . ولی خوب همونطور که نمی شه از بیرون گفت هندوانه قرمزه یا سفید ، ترشه یا شیرین ، به هیچ وجه نمی شه گفت که در داخل کابین این توپ خودکششی چه خبره .

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote]جالبتر از خود توپ موتوری هست که باید این وزن رو تحمل کنه. واقعا 130 تن صحیح هست؟
و دوست عزیز مطمئنی که فقط این توپ باعث نجات خوزستان شد؟ :oops:[/quote]


دوست عزیز
منظور من از اون جمله این بود که بگم این توپ در آزادسازی خوزستان و ضربه زدن به عراق خیلی کمکمون کرد و سهم بالایی در آتش موثر توپخونه بود.
حالا شما دوست داری گیر بدی به مفهوم ظاهری جملات؟

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote] دوست عزیز مطمئنی که فقط این توپ باعث نجات خوزستان شد؟ [/quote]


دوستاني كه در جنگ بودند اين مثال من رو اگر درست است تاييد كنند كه دوست عزيزمون دچار مشكل نشه .


مثال :‌

مثل وجود تانك تي-34 در جنگ جهاني دوم بود كه توسط شوروي ساخته شد . هنوز كه هنوزه مردم مي گن كه اگر اين تانك نبود الان تو روسيه مردم داشتند آلماني حرف مي زدند . تقريبا يك همچين چيزي بوده .

مثل وجود تانك تي-34 در جبه ي جنگ .

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote][quote] دوست عزیز مطمئنی که فقط این توپ باعث نجات خوزستان شد؟ [/quote]


دوستاني كه در جنگ بودند اين مثال من رو اگر درست است تاييد كنند كه دوست عزيزمون دچار مشكل نشه .


مثال :‌

مثل وجود تانك تي-34 در جنگ جهاني دوم بود كه توسط شوروي ساخته شد . هنوز كه هنوزه مردم مي گن كه اگر اين تانك نبود الان تو روسيه مردم داشتند آلماني حرف مي زدند . تقريبا يك همچين چيزي بوده .

مثل وجود تانك تي-34 در جبه ي جنگ .[/quote]

دوستان من نمی فهمم چرا کسی منظور منو متوجه نمیشه...همه به ظاهر کلامم گیر دادن.
شما تا این هویتزر رو از نزدیک نبینی و فرقش رو با 122 م م آشغال چینی حس نکنی نمیفهمید من چی میگم، صدای غرشش رو بشنوی به خودت بلرزی تا اونوقت بفهمی چرا عراق از تصور این توپ به خودش میلرزید. شجاعت جای خود داره اما نکنولوژی و تکنیک همیشه مهمه..حالا بشینید و دلتون رو به خونده های توی نت خوش کنید و در خیال و اوهامتون با شجاعت و پر عقاب و رشادت به جنگ توپ و تانک برید...
متاسفم واسه این سایت که شده محمل یه عده نوجوون که چند تا مقاله خوندن و فکر می کنن الآن متخصص امور نظامی هستند و با نسخه پیچیدن برای رشادت و شهامت نتیجه جنگ ها رو پیش بینی می کنن.
  • Upvote 6
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
10 تا پست بحث شد. 10 خط درباره خصوصیات فنی این رعد صحبت نشد. :oops:
  • Upvote 3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
از نظر عددی که خصوصیات قابل قبول و در حد ام109 دارد. اما بررسی دقیقتر بصورت زیر است.

نقاط قوت:
نواخت تیر زیاد که قادر است 6 گلوله در دقیقه اول و حداقل همین تعداد در دو دقیقه بعد شلیک کند که با این حساب 12 گلوله در عرض سه دقیقه خواهیم داشت. به عنوان یک توپ خودکششی متحرک این نواخت گلوله بسیار مناسب است و تا دشمن متوجه توپ با تغییر مکان از آتش متقابل توپخانه یا حمله بالگرد یا هواپیماهای ضد تانک دشمن در امان خواهد بود.
از موتوری قدرتمند با خنک کنندگی مناسب برخوردار است که به آن امکان تحرک بیشتر را میدهد.
از نظر وزن و نسبت نیروی موتور به وزن توپ در شرایط مناسبی قرار دارد که این هم باعث افزایش تحرک و بازدهی خواهد شد.
از نظر دقت آتش از تجهیزات مناسب و دقیقی برخوردار است که احتمال انهدام هدف را بیشتر میکند و با داشتن دستگاههای ارتباطی پیشرفته و موقعیت یاب جی پی اس و دستگاه شناسایی وضعیت آب و هوایی توان رزم زیادی در مناطق کوهستانی و ناهموار خواهد داشت.
در جنگهای هسته ای و شیمیایی و میکروبی به علت داشتن محافظ ش.م.ر این توپها تنها گزینه های قابل استفاده در خطوط مقدم میباشد.
اما مهمترین نقطه قوت این توپ را میتوان در هزینه تولید بسیار کمتر از توپهای خارجی برشمرد که به ارتش و سپاه اجازه به خدمت گرفتن تعداد بیشتری توپ با قیمت یک توپ خارجی را میدهد.

نقاط ضعف:
اولین نقطه ضعف به نظر من داشتن جی پی اس است! این دستگاه میتواند مختصات توپ را لو دهد مگر اینکه خاموش باشد. همچنین در زمان جنگ معلوم نیست جی پی اس قابل دسترس باشد.
دیگر نقطه ضعف این توپ را میتوان در بارگذاری دستی نام برد که در صورت ضعف خدمه کارایی آنرا کاهش خواهد داد.
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
خوب البته بستگی داره که چه نوع جی پی اسی در اختیار دارند . جی پی اس های مدل گارمین که فکر نکنم استفاده بشه . ولی جی پی اس های خطی یا نموداری فکر کنم باشند که ارتعاشات الکتروکستالیکی رو با امواج k,l 2964 بده که این مسئله خیلی زیاد هم باعث پیدا کردن مختصاتش نمی شه چراکه خیلی ارتعاشات خیلی ضعیفه . ولی اگر از جی پی اس های گارمین استفاده بشه به جای ارتعاشات الکتروکستالیکی از خودش جی ک 1 انتی لابرن با امواج 8.2 خارج می کنه ( اساسا برای ردیابی به چنین ارتعاشات و امواجی نیاز داره ) .

ولی خوب با وجود مختصات و با وجود اینکه اکثر ارتش های دنیا به جی پی اس مجهز هستند می شه در مناطق کوهستانی این توپ خودکششی رو دچار مشکل کرد .

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote]خوب البته بستگی داره که چه نوع جی پی اسی در اختیار دارند . جی پی اس های مدل گارمین که فکر نکنم استفاده بشه . ولی جی پی اس های خطی یا نموداری فکر کنم باشند که ارتعاشات الکتروکستالیکی رو با امواج k,l 2964 بده که این مسئله خیلی زیاد هم باعث پیدا کردن مختصاتش نمی شه چراکه خیلی ارتعاشات خیلی ضعیفه . ولی اگر از جی پی اس های گارمین استفاده بشه به جای ارتعاشات الکتروکستالیکی از خودش جی ک 1 انتی لابرن با امواج 8.2 خارج می کنه ( اساسا برای ردیابی به چنین ارتعاشات و امواجی نیاز داره ) .

ولی خوب با وجود مختصات و با وجود اینکه اکثر ارتش های دنیا به جی پی اس مجهز هستند می شه در مناطق کوهستانی این توپ خودکششی رو دچار مشکل کرد .[/quote]
این بستگی داره که کی میخواد از طریق این سیستم موقعیت دشمن رو کشف کنه .
اگر آمریکا باشه که من توی یه فیلم دیدم برای شناسایی دستگاهی که اطلاعات کد و سیستم کار اون نداشتن به یک شبکه متعلق به پنتاگون متصل شدند و اون تمامی جی پی اس های روشن توی اون منطقه رونشون میداد این کار رو هم با گرفتن تمامی اطلاعات ماهواره های موجود در منطقه هدف میکردند یعنی مثل یک رادار تمامی اهداف و موقعیت تجهیزات استفاده کننده از جی پی اس توی منطقه دیده شد.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
با پیدا کردن مختصات می تونن به صورت مقابل اون ها هم از توپ های خودشون در زاویه مذکور استفاده کنند . یعنی توپ جواب توپ .

ولی به نظر من جی پی اس استفاده اصلیش در تانک ها و نفربر ها است . در توپ های خودکششی خیلی کم شنیدم . :oops:

ولی همون سیستم های تصویری RTRR3 که برای پیدا کردن هدف از طریق دستگاه های ماهواره ای .

این سیستم تقریبا تصویری شبیه به گوگل ارت داره که دقیقا همون استفاده رو داره و می شه با تصاویر ماهواره ای مختصات و زاویه محلی که قراره مورد هدف قرار بگیره رو مشخص کرد . البته بستگی به برد توپ داره .

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
شناسایی موقعیت گیرنده خیلی ساده هست و کافیه به حافظه چند دقیقه قبل ماهواره رجوع کنن تا معلوم بشه از کدوم نقطه [b]درخواست داده شده[/b] بعد ماهواره بهش جواب داده؟

برای آشنایی بیشتر با گیرنده های جی پی اس به مقاله ای که در صفحه اول سایت هست رجوع کنید.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

لطفا وارد سیستم شوید برای ارسال نظر

شما قادر خواهید بود بعد از ورود به سیستم این نظر را ترک نمایید



ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط kingraptor
      زیردریایی های اتمی و حتی دیزلی از توانایی های مرگباری برخوردارند و در صورت میل به قدرت نمایی، مهار آتش آنها بسیار مشکل است. این جنگ افزارها در طول جنگ جهانی دوم، به دلیل پنهان بودن از دید دشمن، نیروی دریایی انگلیس رابه زانو در آورده بودند. در ژاپن و شمال افریقا نیروهای آلمان نازی با در اختیار داشتن این سلاح ها سلطه خویش را بر دریاها اعمال می کردند.


      --------------------------------------------------------------------------------


      هواپیمای ضد زیردریایی P-3 اوریون


      --------------------------------------------------------------------------------

      شوروی با در اختیار داشتن زیر دریایی های اتمی قادر بود در صورت بروز جنگ، ارتباط اروپای غربی را با آمریکا قطع کند. در جنگ فالکلند پس از انهدام رزم ناو بل گرانوی آرژانتين توسط اژدر یک زیر دریایی انگلیسی، کشتی های جنگی آرژانتين دیگر تا پایان جنگ نقش مهمی را ایفا نکردند. به منظور مقابله با این جنگ افزارها در صحنه جنگهای گذشته و آینده تدابیری اندیشده شده است. پی-3 اوریون از جمله سلاحهایی است که می تواند تا حدود زیادی در مقابل زیردریایی ها، هر قدر هم که پیشرفته باشند عرض اندام کند. هواپیما چند منظوره پی-3 بیش از 30 سال است که به طور پیوسته توليد می شود و تا کنون بیش از 700 فروند آن به خدمت ارتشها، آتش نشانی ها، نیروهای حافظ صلح سازمان ملل و هواشناسی های کشورهای مختلف در آمده اند. از این لحاظ اوریون خود را تا مدت زیادی بی رقیب می دانست. طراحی اولیه بدنه و نحوه اتصال موتورها به هواپیما تا امروز تقریباً بدون هیچ تغییر عمده ای حفظ شده است. همین عدم نیاز به تغییرات گواهی بر بی نقص بودن طراحی اوریون است. اما تجهیزات الکترونیکی این هواپیما همواره در حال تغییر و تکامل بوده اند. از این رو سازنده پی-3 در به کار گیری آنها به درخواست و سلیقه مشتری عمل می کند. انواع پیشرفته تجهیزات، این هواپیما را به سلاحی خطرناک در مقابل زیردریایی ها تبدیل می کند. اوریون با چهار موتور توربو پراپ از نوع T56-A-10 کمی شبیه هرکولس محصول دیگر لاکهید است. با توجه به سابقه طولانی لاکهید در به کار گیری این نوع موتورها می توان به این نکته پی برد که این شرکت به خوبی با مشکلات این موتورها که سایرین را متواری کرده، کنار آمده است. پس از روی کار آمدن موتورهای توربوجت شرکهای هوایی سریعا به استفاده گسترده از آنها روی آوردند ولی لاکهید و نیروی دریایی ایالات متحده به علت ويژگيهای منحصر به فرد این موتورها همچنان در طیف گسترده ایی آنها را به کار می برند. خوشبختانه شرکت توربین الکترا بزودی توانست معایب عمده این موتورها را رفع کند و تا به امروز تامین کننده موتورهای پی-3 باقی مانده است. طراحی اوریون به حدود 40 سال پیش و سال 1957 باز می گردد. نخستین پرواز این هواپیما در 19 آگوست سال 1958 انجام شد پس از چند پرواز آزمایشی، تغییراتی صورت گرفت که عمده ترین آنها کوتاه شدن بدنه به میزان 2/13 متر بود. سپس این هواپیما به تجهیزات متداول آن روزها مجهز شد و به عنوان گشت دریایی، خدمت خود را رسما در نیروی دریایی آمریکا آغاز کرد. در آن زمان تغییرات دیگری برای فروندهای بعدی در نظر گرفته شد. در سال 1962 چند تغییر دیگر به منظور کارآمدتر کردن این سلاح اعمال شده و پی-3 اوریون که پس از گذشت سالها هنوز هم در خدمت ناسا است، متولد شد. نخستین سفارش قطعی برای خرید 7 فروند از این هواپیما مربوط به سال 1960 می باشد. نیروی دریایی آمریکا متقاضی خرید 7 فروند وای پی-3وی-1 با موتور آلیسون-توربین الکترا شد که می توانست انواع بمب های عمق روی معمولی و هسته ای، اژدرهای ضد زیر دریایی و مین و راکت را حمل کند.


      --------------------------------------------------------------------------------


      کابین نسبتاً پیچیده هواپیمای P-3 اوریون


      --------------------------------------------------------------------------------

      ظرفیت سوخت این 7 فروند اولیه از 20631 لیتر در اولین سفارش تا 34826 لیتر در آخرین متفاوت بود، اما همگی 4 مخزن در بالها، هر بال 2 مخزن جداگانه، و یک مخزن بزرگ در امتداد بدنه داشتند که این الگو تاکنون حفظ شده است. استفاده همزمان از دو رادار جداگانه در جلو و عقب هواپیما و ترکیب هر دو رادار برای ارایه تصویری 360 درجه ایی، پی-3 را به مجهزترین سلاح ضد زیر دریایی آن روز تبدیل کرد، اگرچه این طرح به زودی لو رفت و شرکتهای دیگر نیز به استفاده از آن روی آوردند. نخستین پرواز این سفارش هفتگانه در 15 آوریل 1961 انجام شد و تا آوریل سال بعد در مجموع 2521 ساعت در 585 سورتی پرواز با این هواپیماها به صورت آزمایشی و آموزشی انجام شد. بلافاصله پس از ورود این هواپیما به خدمت از آنها در جنگ علیه کوبا استفاده شد. در جنگ ویتنام نیز آمریکاییها از این هواپیما به میزان زیادی استفاده کردند. ماموریت اصلی این هواپیما در آن زمان پوشش راداری شبانه بر فراز خلیج تونکین بود گشتهای متداول روزانه و حمایت از کشتیهای لجستیکی در برابر هجوم احتمالی زیردریاییهای شوروی نیز از ماموریتهای بود که این هواپیما بر عهده داشت. نکته جالب توجه این است که این هواپیماها از پایگاهای داخل خاک فیلیپین به پرواز در می آمدند. از آن هنگام پی-3 به طور منظم در عملیات مشابه برون مرزی مورد استفاده نیروی دریایی آمریکا قرار گرفته و می گیرد و همواره به عنوان کشت ضد زیر دریایی، مین گذار دریایی، راهنمای زیر دریایی های خودی و هدف قرار دهنده اهداف دور به کار گرفته شده است.


      --------------------------------------------------------------------------------


      هواپیمای P-3 اوریون در حال پرواز در معیت یک ناوچه آمریکایی

      --------------------------------------------------------------------------------

      این هواپیماها گاهی برای ایجاد تغییرات آب و هوا و باران زا کردن ابرهای منطقه ای به کار گرفته می شوند. برای این کار پودر یدید نقره را در مقیاسهای زیاد توسط تجهیزات خاصی که در این هواپیما تعبیه شده است در میان ابرها می پاشند. قابلیت شرکت در عملیات جستجو و نجات، عکس برداری و نقشه برداری هوایی و حتی توانایی انجام ماموریتهای ترابری، اوریون را به هواپیمایی چند منظوره بدل نموده است. هم اکنون این هواپیماها در بیش از 30 پایگاه برون مرزی و درون مرزی آمریکا نشست و برخاست می کنند و حتی بارها توسط نیروهای چند ملیتی در مانورهای مشترک به کار گرفته شده اند. آمریکا تنها استفاده کننده از این هواپیماها نیست. اکثر کشورهایی که مرزهای آبی دارند از پی-3 به خوبی استقبال کردند و به میزان رفع نیاز دفاعی از این هواپیما خریده اند. نیوزلند اولین مشتری اوریون با سفارش 5 فروند پی-3 بی مجهز به مولد امواج صوتی کوتاه بود. کانادا 18 فروند و ژاپن که سرانجام در سال 1978 تصمیم به جایگزین کردن این هواپیما به جای نپتون گرفت مشتریان بعدی بودند.

      --------------------------------------------------------------------------------

      هواپیمای P-3 اوریون در حال برخاست


      --------------------------------------------------------------------------------

      ژاپن خط تولید این هواپیما را خریداری کرده و تا کنون بیش از 100 فروند از آن را تولید کرده است. پرتقال اسپانیا و تایلند خریداران دست دوم این هواپیما هستند. هلند، نروژ، ایران و پاکستان نیز هر کدام چند فروند پی-3 در اختیار دارند. انواع مختلف پی-3 اگر چه با قرار گرفتن حروف بزرگ و کوچک و شماره های متفاوت دسته بندی می شوند ولی عمدتاً تفاوت چشمگیری میان مدلهای مختلف مجود ندارد و می توان با تغییرات پیش بینی شده از سوی کارخانه سازنده هر نوع تغییر کاربردی را در انواع آن ایجاد کرد. پی-3 با حوصله ای که در خور هواپیمای توربو پراپ است، وجب به وجب منطقه را بازرسی و شناسایی و به محظ اطلاع از موقعیت زیردریایی مهاجم اقدام به شکار آن می کند. در طول عملکرد سی وچند ساله این سلاح موارد منفی از لحاظ فنی در مورد آن به چشم نمی خورد و همواره در انجام ماموریتهای محوله موفق بوده است. همین امر سبب شده است تا پرسنل زیر دریایی ها از هواپیمای پی-3 اوریون به عنوان کابوسی هولناک یاد کنند.

      -----------------------------------------------------------------------------



      ------------------------------------------------------------------------------

      منبع: Air.blogfa.com
    • توسط IRINavy
      بسم رب الشهداء و الصدیقین

      چند ماه پیش برای یه برنامه فرهنگی و مذهبی که در سایت سوباشی برگزار شده بود، رفتم. اونجا بود که از نزدیک با مشهد شهدای اون حادثه و شرح ماجرا بیشتر آشنا شدم.
      بعد از اون تصمیم گرفتم مطالب دست اولی تهیه کنم و در سالگرد اون حادثه خدمت دوستان تقدیم کنم تا اینکه از طریق یکی از دوستان بسیار خوبم به فیلم مستندی دراینباره دسترسی پیدا کردم. که هنوز در هیچ رسانه ای پخش نشده و احتمالا چهارشنبه هفته آینده از برنامه روتین ارتش از شبکه یک پخش خواهد شد)
      این فیلم حدودا 15 دقیقه ای روایتی مستند از حادثه ی حمله به سایت رادار سوباشی است که در 5 مرداد سال 67 (تنها چند روز به پایان جنگ تحمیلی و پس از پذیرش رسمی قطعنامه 598 از سوی ایران) اتفاق افتاده که منجر به شهادت 19 نفر از پرسنل متخصص پدافندهوایی شد.
      فیلم به اندازه کافی گویا هست پس من بیشتر از این توضیح نمیدم و پیشنهاد میکنم که حتما اون رو دانلود و تماشا کنید.
      دوستانی هم که نظرات و انتقادی نسبت به فیلم دارند لطفا یا در همین جا یا بصورت خصوصی بفرمایند تا به سازندگان اون منتقل کنم.
       


       
       

       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       

       

       

      لینک های دانلود

       
      http://habibnavy.persiangig.com/video/Soobashi-00.flv

      http://habibnavy.persiangig.com/video/Soobashi-00.flv
      قسمت اول - 36 مگابایت


       
       
      http://habibnavy.persiangig.com/video/Soobashi-01.flv


      http://habibnavy.persiangig.com/video/Soobashi-01.flv
      قسمت دوم - 36 مگابایت



      انشاءالله رهرو راه شهدا باشیم
      شادی روحشون، صلوات


       
    • توسط MR9
      بسم ا...
       
      گسیل پدافند هوایی مدرن باور-373 به سوریه/ ایران اجازه زدن بدون هشدار قبلی هواپیماهای اسراییلی را در آسمان سوریه دریافت کرده است
       
       
      منابع اطلاعاتی رژیم صهیونیستی می گویند، ارتش روسیه اجازه هدف قرار دادن بدون هشدار قبلی هواپیماهای اسرائیلی را در سرتاسر آسمان سوریه به ایران داده است.
       

       
      سفررییس ستاد کل نیروهای مسلح به سوریه
       
       
    • توسط hans
      موشک ضد زره صاعقه 2

      دوستان امیدوارم تکراری نباشد من جستجو کردم چیزی پیدا نکردم.
      موشک ضد زره صاعقه 2 بهینه سازی شده ی موشک ضد زره دراگون امریکایی است که توسط مهندسین و متخصصین صنایع دفاع مهندسی معکوس و بهینه شده است و توسط نیروی زمینی ارتش مورد استفاده قرار می گیرد.این موشک از نظر برد بهینه سازی شده است به طوری که برد نهایی دراگون امریکایی 500 متر است ولی برد موشک صاعقه 1000 تا 1090 متر بهینه شده است,همچنین سر جنگیه ان سنگین تر و نافذتر شده است.در اصل باید گفت این موشک مهندسی معکوس شده موشک سوپر دراگون است که اوایل دهه ی 90 بهینه شده بود.

      توضیحی مختصر در باره ی دراگون امریکایی
      این موشک ضد تانک هدایت شونده توسط کمپانی مک دانل داگلاس در امریکا ساخته شده است.سیستم هدایت موشک شامل سیستم دید در شب و سیستم گرما یاب که بر روی لانچر پرتاب نصب شده . همچنین این لانچر مجهز به یک دو پایه و یک باتری میباشد.این موشک قابل شلیک توسط یک نفر است و هدایت ان سیمی است.در دهه ی 90 سوپر دراگون 1 ساخته شد و پس از ان سوپر دراگون 2 که نسبت به نمونه ی اولیه خیلی کارامدتر و توانایی بیشتری دارد.


      دراگون امریکایی

      دراگون امریکایی


      spike-360
      Hans
    • توسط EBRAHIM
      از سال 1986 گزارشهاي دريافتي از ايران حاکي از برنامه توسعه و پيشرفت موشک بالستيکي ميان بردي بود که نامهاي مختلفي از قبيل Shahab 3،Shihab 3،Shehob 3 و يا Zelzal براي آن برگزيده شده بود.در سال 1993 ايران و کره شمالي همکاريهاي بسيار نزديکي را در جهت برنامه توسعه و پيشرفت موشکهاي سوخت مايع يک مرحله اي No-dong 1 و No-dong 2 آغاز کردند و احتمالا در همان زمان پاکستان نيز براي توسعه و پيشرفت موشکهاي Ghauri1/2 خود به اين برنامه ملحق شد. طراحي موشک No-dong کره شمالي بر اساس تکنولوژي ساخت موشک روسي SCUD B بنا نهاده شده بود که بعدها نيز امتياز ساخت موشکهاي SCUD B و SCUD C را نيز در اختيار کره شمالي قرار داد و آنها نيز نسخه بعدي آن را به ايران فروختند.

      موشکهاي No-dong و شهاب ٣ که به نظر مي‌آيد طراحي آنها بر اساس موشکهاي SCUD مدل B و C باشد شايد تنها در مقياس (کوچکتر يا بزرگتر بودن) تفاوت اندکي با هم داشته باشند.

      گزارشهاي ارسالي از ايران حاکي از آن است که ايران در حال بررسي خريد امتياز موشک شهاب No-dong کره شمالي و مجموع 150 فروند از اين موشکها مي‌باشد. همچنين ايران در نظر دارد که تمامي مراحل آزمايش برد و پرتاب اين نوع موشکها را در داخل خاک ايران انجام دهد،زيرا کره شمالي با شرايط سختي براي اين آزمايشها از قبيل :عدم صدور مجوز براي پرواز اين موشکها بر فراز خاک ژاپن از سوي اين کشور و فشار وارده از سوي چند کشور جهان از جمله آمريکا به کره شمالي براي ترک سريع برنامه‌هاي موشکي ايران روبه رو است .

      در سال 1997 ايران مشغول انجام آزمايش و تست هفت موتور براي توسعه ي برنامه هاي موشکي خود بود که اين موشک شهاب ٣ ناميده ميشد. منابع خبري معتقدند که کره شمالي در فاصله سالهاي 1994 تا 1995 تعداد اندکي موشک احتمالا 5 تا 12 فروند No-dong به همراه 4 خودروي مخصوص حمل موشک به ايران تحويل داده است و اين تحويل‌ها به علت فشار چندين کشور به کره از جمله آمريکا متوقف شد و بار ديگر از سال 1997 از سر گرفته شد. آنچه به نظر مي‌رسد اين است که توسعه و ظهور موشک شهاب ٣ ابتدا با مجوز صنايع هوافضاي ايران ودر نهايت مجلس به انجام رسيد و وظيفه آزمايش و نگهداري و عملياتي نگاه داشتن آن به صنايع موشکي همت در تهران سپرده شد که اين مرکز با در اختيار داشتن موتورهاي موشک و تانکرهاي سوخت ساخته شده در يک مرکز بزرگ و وسيع زير زميني واقع در خوجان به خوبي از انجام ماموريت محوله برآمده است.
      ======================================================


      در آوريل 1998 برنامه پرواز آزمايشي موشک بالستيکي ميان برد خود را که نام Ghauri 1 يا Hatef برآن نهاده شده بود به اجرا گذاشت که به نظر مي‌رسيد بسيار شبيه موشکهاي شهاب ٣ ايران و No-dong کره شمالي باشد که در نهايت باعث امضاي توافقنامه اي مشترک براي ساخت کمپاني‌اي واحد جهت برنامه‌هاي موشکي ميان سه کشور مزبور شد. به نظر مي‌رسد که تکنولوژي ساخت موشکهاي No-dong 1 و No-dong 2 از کره شمالي به ايران و پاکستان فرستاده شده است و به همين دليل موشکهاي شهاب ٣ و Ghauri 1 يا Hatef 5 بسيار به هم شبيه هستند. اولين برنامه پرواز آزمايشي موشک شهاب ٣ در ژولاي 1998 انجام شد دو فروند از اين نوع موشک نيز در سپتامبر 1998 به نمايش عمومي در آمد. يک منبع وابسته به منابع اسرائيلي گزارش کرد که ايران در حال ساخت و توسعه يک کلاهک هسته اي براي موشک شهاب ٣ مي‌باشد ، اما اين گزارشات از سوي مقامات ايراني تائيد نشده است. در سپتامبر 2000 يک موشک شهاب 3 مدل D آزمايش شد که ايرانيها عنوان کردند که از آن به عنوان نخستين وسيله پرتاب ماهواره در ايران استفاده خواهند کرد. اين موضوع نشان مي دهد که موتور استاندارد شهاب ٣ ابتدا يک موتور با سوخت جامد دو مرحله اي بود.

      برد موشك‌هاي نسل جديد «شهاب ۳»، در مقايسه با سري قبلي حدود ۱۰۰ درصد ارتقا پيدا كرده و از ۱۳۰۰ كيلومتر به ۲۵۰۰ كيلومتر افزايش يافته و خطاي هدف‌گيري که در نسل قبلي نسبت به برد آن ۸ در ده‌هزار بوده، در نسل جديد، به ۲ در ده‌هزار كاهش يافته است. نكته ديگر، سيستم اختصاصي ناوبري موشك‌هاي شهاب است كه موجب شده كساني كه ادعا دارند ايران اين موشك ها را از كشورهاي ديگر تهيه كرده است، اما اين سيستم ناوبري و الكترونيكي ساخته شده توسط متخصصان ايراني، جاي شبهه اي را باقي نگذاشته است. اين سيستم علاوه بر آنكه قدرت شناسايي و اصابت به اهداف را به گونه اي بسيار دقيق در اختيار ايران قرار داده است كه علاوه بر اطمينان از برخورد موشك به هدف موردنظر، در صورت خروج از مسير تعيين شده نيز مي تواند آن را تصحيح كرده و درصد اطمينان از برخورد را به نحو چشمگيري افزايش دهد. نكته ديگر در خصوص بهينه سازي استفاده از موشك هاي شهاب، تغيير زاويه شارژ موشك شهاب است كه از اين پس با زاويه صفر با سطح افق مورد استفاده قرار مي گيرد. اين تغيير موجب مي شود تا فواصل آماده سازي شليك موشك ها كمتر شده و قدرت متحرك سازي شليك ها را افزايش مي دهد تا شليك هايي نامحدود در زمانهاي كوتاه را شاهد باشيم.


      مشخصات:

      عملكرد: موشك بالستيك ميان برد
      سازنده:سازمان هوا و فضاي ايران
      طول:16.58 متر
      وزن:1780 كيلوگرم در مدل اوليه و 2.180 كيلوگرم در مدل هاي بعدي
      قطر: 1.38 متر
      برد: 1300 كيلومتر در مدل اول و 2500 كيلومتر در مدل هاي بعدي
      موتور: موتور تك مرحله اي با سوخت مايع در مدل اوليه و سوخت جامد در مدل بعدي
      وزن پرتاب: 17480 كيلوگرم
      كلاهك:بين 700 تا 1200 كيلوگرم
      دقت: 190m CEP
      زمان ساخت: ۱۹۹۷
      ==============================================================



      =========================
      منبع
  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.