امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

به نام یکتا پروردگار عالمیان


RUR-5 ASROC
RUM-139 Vertical Launch ASROC VLA

97vla.jpg

با سلام خدمت دوستان.
سیستم موشکی RUR-5 یک موشک ضد زیردریایی بالیستیک قابل شلیک از کشتی های و سطح آب برای پرتاب اژدر های Mk 46 Mod 5 به محدوده هدف که زیردریایی مورد نظر در آن منطقه میباشد است و برای این کار از دو مرحله یعنی یک بوستر پرتابگر عمودی و رساننده بصورت هدایت شوند تا منطقه خطر و بعد جداشدن ازدر از آن به سمت زیردریایی متخاصم است .

normal_780815-N-2343F-001.jpg

راکت ASROC با دو روش لود میشود که یا از کلاهک W-44 هسته ای استفاده میکند یا از آزدر های سبک MK-44 و MK46 که سیستم هدفیابی آکوستیک دارند .

موشک ASROC کوچک و ساده طراحی شده تا بتوان 8 عدد جعبه لانچر آن را در اکثر کشتی های مهاجم destroyers یا cruisers محافظ قرار داد این راکت 50 فیت ارتفاع دارد 13 اینچ قطر و وزنی در حد تن ...
همچنین اژدر حمل شونده توسط آن نیز 8 فیت ارتفاع و چیزی در حدود 600 پاوند وزن دارد و زمانی که از موشک جدا شده وارد آب میشود با استفاده از سونار های فعال یا غیر فعال به هدفیابی می پردازد...

نوع لود شده با کلاهک هسته ای این موشک بسیار ساده است و بعد از شناسایی موقعیت زیردریایی مهاجم به سمت آن شلیک میشود تا با افتادن در محدوده آن و وارد شدن به عمق منفجر شود که شوک ناشی از انفجار باعث منهدم شد زیر دریایی مهاجم خواهد شد ...
البته با این کا حتی میتونه کشتی های مهاجم هم در هم بکوبه ... در حد ناو هواپیما بر به تصویر تست اون نگاه کنید...

نوع RUM-139 VLA یا Vertical Launch ASROC نیز گونه ای از همین موشک است با قابلیت پرتاب از سطح بدون استفاده از ریل در هر شرایط آب و هوایی با قابلیت آماده سازی برای پاسخ سریع به زیردریایی های مهاجم...و هم اکنون این سامانه برروی کشتی های دارای سیستم Aegis با اژدر حامل Mk41 Vertical Launching System VLS و برروی DD 963-class destroyers با همان نوع اژدر یعنی Mk 41 نصب شده است...



سیستم پیشران این سامانه بوستر سوخت جامد با قابلیت تغییر بردار رانش (زاویه خروجی موتور) برای هدف گیری و تغییر مسیر بعد از پرتاب عمودی برای مانور به سمت هدف و رها کردن اژدر در محدوده مشحص شده هدف در سطح دریا است...

normal_ASROC-Ikara-LAMPS-MPA%7E0.gif

در این سامانه فرمانهای پرتاب توسط ASW Combat System یا ASWCS صادر میشود که در خود نیز از سمانه کنترل آتش زیر آّبی Mk 116 Mod 6 یا 7 بهره میجوید . برای ارتباط این سامانه با هم نیز از NTDS یا Naval Tactical Data System بهره گیری میشود . که از جمله قابلیت های آن بهره گیری از سونار داخلی AN/SQS-53B و برجی از آرایه سونار های تاکتیکیAN/SQR-19 است ...

برنامه VLA در سال 1980 با عنوان موشک میانبرد قابل برخورد با کشتی های سطحی و قابلیت پرتاب عمودی طراحی شده بود که در آپریل سال 1988 این پروژه کنسل شد و جای خودش رو به نوع دیگری با همان شکل اما بلند برد ASW standoff weapon داد که طی همان سال 1988 کنگره پذیرای خرید 300 فروند از آن شد و 100 موشک رو برای ذخیره به همرا 200 موشک عملیاتی در نظر گرفتند و گسترش ایننوع موشک تا 1990 به بعد نیز ادامه یافت و آزمايشاتي هم در سال 1992 داشت .

normal_vla-sequence.jpg

نوع کشتی پرتاب ازراک که از اژدر مارک 45 با کلاهک هسته ای بهره میبردقبل از وارد شدن به آب زیردیایی هدف را ردیابی میکند و این ردیابی تا وارد شدن به عمق و حرکت در آن با سرعت 40 نات ادامه ميابد كه بعد از ان شروع به حرکت افقی به دنبال هدف مینماید . کلاهک اتمی آن که به شمشیر ماهی معروف است زیر 20 کیلوتن میباشد.

Dswordfish3c.jpg


مشخصات فنی :

طول : 192 اینچ
قطر : 14.1 اینچ
وزن :1408 پاوند
پیشران : راکت سوخت جامد
سر جنگی :MK 46 MOD 5 Torpedo
هدفیابی: Terminal Acoustic Homing توسط خود MK 46 Torpedo
تعداد برنامه ریزی شده :438 موشک
قیمت کل پروژه :630 میلیون دلار
قیمت واحد میانگین هر موشک : 0.84 میلیون دلار
پیمانکار سازنده : Loral Cleveland, OH


درج مطلب بدون ذکر منبع مجاز نیست
منبع : میلیتاری
مترجم : واریور
FAS WIKI GOOGLE AND MANY MORE

  • Upvote 4

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
دستت درد نكنه واريور جان خيلي زحمت كشيدي

اين موشك معادل ايراني هم داره؟

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
ميشه گفت يه جور اژدر تيز رويه كه بجاي حركت در اب بال داره پرواز ميكنه سريع خودشو به هدف ميرسونه . كسي ميدونه يه زير دريايي چطور از نزديك شدن اژدر ها با خبر مي شه ؟

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
در مورد معادل ايراني خبر ندارم اين موشك به نحوي اگر به تاريخ ساختش نگاه كنيد ميبينيد كه جديد هستند ...

اما يك مسئله ای که وجود داره اینه که اینموشک پس از پرتاب تا عمق آب پیشروی میکنه و بعد شروع به جستجو میکنه با توجه به سونار های که میتونه داشته باشه هم فعال و هم غیر فعال دو مشل بوجود میاد اول اینکه سونار فعال توی عمق کم خلیج فارس جواب نمیده ! دوم اینکه سونار غیر فعال هم توی اون عمق اگر دچار اختلالات زیاد نشه و بتونه هدف رو پیدا کنه نمیتونه این موشک دارای کلاهک هسته ای باشه ! چرا چون عمق کم اون آب ها و فاصله تقریبا 18 کیلومتری یا کمی بیشتر و کمتر تا کشتی پرتاب کننده میتونه خسارات شدیدی به خود کشتی هم بزنه !!!

اما برای سواح ما اگر قابلیت انفجار داشته باشه خیلی خطرناکه همچنین برای کشتی های که بصروت مجتمع و ردیفی حمله میکنند !


اگر ما این اژدر ها رو داشته باشیم میتونند بد بلایی سر ناوهای هواپیما بر دشمن بیارن ! منظورم شلیک خود اون اژدر حمل شونده توسط کیلو ها مون با همون کلاهک W44 .
  • Upvote 3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote]دستت درد نكنه .
خوش به حالت که میتونی عکس بزاری icon_razz[/quote]
عزيز شما تاپيكت رو بزن ما در خدمتيم برات عكس ميزاريم اگر من نتونستم دوستاني كه اكانت گالري دارند هستند پي ام بده رديف ميكنند ...
البته يه چندتا پست ديگه بده بعد به آقا سعيد پي ام بده يا توي همون تاپيك اكانت گالري مطرح كن تا حل بشه !
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
ای والله واریور جون !!

من این دو سه روزه عجیب دنبال یه همچین موشکی بودم!!
خدا حفظت کنه

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
واریور جان بسیار عالی و مفید بود. یک سوالی هست که هنوز جواب واضح و روشنی برایش پیدا نکردم. فرق بین رادار یا سونار فعال با غیر فعال و نیمه فعال چیه؟ چرا سونار فعال توی عمق کم خلیج فارس جواب نمیده؟

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
هانس عزيز چشم اگر مطلب درست درموني پيدا كردم تاپيك ميزنم ولي الان ديگه هر سوالي براي دوستان پيش مياد بصورت تاپيك توي بخش پرسش و پاسخ مطرح كنند تا اگر مفيد واقع شد مجزا بصورت تاپيك به يكي از بخشها انتقال پيداكنه ...
همين سوال رو هم ميتونيد اونجا مطرح كني ...
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
جالب بود واریور جان و خسته نباشی.

برد و قدرت تخریب خوبی داره اما آیا سونار این سیستم میتونه به موقع زیردریائیهای اتمی را شناسایی کند؟! فاصله 18 کیلومتر برد مستقیم چندان زیاد نیست و اینکه یک زیردریایی در برابر کشتی دست برتر را دارد و با وجود برد تقریبا یکسان اژدرها و این موشک باز شانس زیردریایی بیشتر است.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
اين اژدر ها با هليكوپترهاي گشت دريايي و اوريون ها هم اگر اشتباه نكنم قابل حمل هستند و همخونطور كه توي عكس پيداست در بردهاي بيشتر هم وارد عمل ميشن !اين 18 كيلومتر بيشتر براي سرعت در زدن مهاجم است و به نظر مياد كاربرد اون براي زدن زيردريايي هايي كه كف نشيني در اعماق آبهاي اوقيانوس كرده اند مناسب باشد چون براحتي نميشه اونها رو زد !
هم خاموش هستند و غير فعال ! بنابر اين وقتي با سونار فعال موقعيت اونها شناسايي شد بهشون حمله ميكنند! البته به نظر مياد قابليت اصلي اين آزدر براي زدن سواحل يا دسته هاي مهاجم باشه !

در مورد توان سونار ها هم من اطلاعات خاصي ندارم ! اين مورد به عوامل محيطي بستگي زيادي داره ! محيط اكوستيك آب به هوا شباهت چنداني نداره و وانجا نويزهاي زياد همچنين محيط بسيار شلوغي است كه ممكنه دچار اشتباه بشه !


هر چند كه به نظر مياد ترس از نزديك شده به اين كشتي ها هدف اصلي بوده باشه !
فاصله 9 كيلومتر متعلق به اين موشك بوده هم مثل اينكه افزايش يافته و در مدلهاي جديد اين نوع تسليحات همانند ايكارا برد به 18 كيلومتر افزايش يافته ...كه متعلق به استراليا هست و امريكايي نيست ...

هر چند كه با پرتاب موشك و رها شدن اژدر احتمالا شايد بتونه چندين كيلومتر رو بدنبال زيردريايي تعقيبش كنه اما برد مفيد همون 9 كيلومتره ! و كلاهك هسته اي در اين برد اونهم در آبهاي كم عمق بعيد به نظر ميرسه ......

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
البته یه مورد رو یادم رفت بگم که بدلیل سرجنگی اتمی 20 کیلوتنی قدرت تخریب زیادی داره و موج حاصل از انفجار میتونه ضربه ای به سازه زیردریایی وارد کنه که یا اتصالات از هم جدا بشن یا کل زیردریایی رو پرت کنه یا واژگون کنه!

شعاع گوی آتشین بمب 20 کیلوتنی روی زمین 200 متر هست و موج انفجار تا 700 الی 1000 متری (دقیق نمیدونم چون اعلام نشده ولی بمب هیروشیما تا 700 متر بود) ساختمانهای بتونی رو تخریب میکنه! اینکه زیر آب و در یک محیط متفاوت چقدر قدرت تخریب داره اطلاع ندارم و باید دوستان مطلع حساب کنند اما مسلمه که براحتی تا فاصله 200 300 متری میتونه زیردریایی رو نابود یا فلج کنه!
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
از جمله كارهايي كه اين بمب زير آب ميكنه : ايجاد فايربال يا توپ آتشين درآب براي توليد اثرات حرارتي مغناطيسي و الكتريكي همچنين صوتي و ... كه ميتونه به زير دريايي آسيب جدي وارد كنه ! حتي اگر زيردريايي بتونه در بره به احتمال زياد فرار خواهد كرد تا اينكه بخواد به مقابله بپردازه (البته قضيه زيردريايي هاي ايران كاملا متفاوته)

به نظر مياد يكي ديگه از قابليت هاي اين سيستم كشف اژدرهايي باشه كه به سمت اين كشتي ميان تا اينطوري با زدن يك بمب قوي راه اژدر بسته بشه يا بخاطر اغتشاشات صوتي شديد گم بشه !كه بيشتر يك تاكتيك به نظر مياد تا امكان برخورد واقعي...البته حساب كار دست زيردريايي هم خواهد آمد.

بمب هيروشيما به اين علت تخريب زيادي داشت چون خونه هاي اين سامورايي ها چوبي بود و اگر به تصاير باقي مانده نگاه كنيد بيشتر ساختمانهاي اجري سالم مانده اند !!!هر جند كه فقط يكي دوتا ديده ميشه ...
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
به نظر من از اين موشك جايي استفاده ميشه كه واقعا خطري جدي وجود داشته باشه مثلا در برابر زيردريايي هاي اتمي چين يا روسيه كه موشك‌هاي بالستيك اتمي حمل ميكنن. نه اينكه براي زدن نهنگ يا غدير ويا حتي كيلو ازش استفاده بشه. :mrgreen:

در مورد سونار هم به يك تاپيك مفصل نياز داريم ببينم چي ميشه! :x

[quote]كسي ميدونه يه زير دريايي چطور از نزديك شدن اژدر ها با خبر مي شه ؟[/quote]
فكر ميكنم زيردريايي قادر به شناسايي علايم سوناري توليدشه توسط موشك باشه.
  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط MR9
      فکور90 ، در اصل ، یک پروژه داخلی نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران (IRIAF)  بشمار می رفت که تاریخ آغاز آن به اوایل دهه نخست قرن بیست و یکم ( 2000 میلادی ) برمی گردد . به اعتقاد برخی ، در آن زمان هیچ  موشک هوا به هوای عملیاتی AIM-54A فونیکس در فهرست موجودی نیرو وجود نداشت ، در نتیجه  متخصصان نیروی هوایی پیشنهاد دادند  تا قطعات و اجزاء فونیکس ها را با قطعات موشکهای تغییر یافته هاوک ( پروژه سجیل ) بهبود دهند و موشکهای موجود را بحالت عملیاتی بازگردانند .
      با کلید خوردن این پروژه ، به شکل همزمان نیروی هوایی یک قرارداد همکاری را با صنایع شهید بابایی وابسته به وزارت دفاع و پشتبانی نیرو های مسلح با هدف بازگرداندن چند تیر موشک فونیکس بحالت عملیاتی در یک بازه زمانی یکساله (2007-2006) به امضاء رساندند  و برای اطمینان از صحت کار ، چند کارشناس بازنشسته فنی نیروی هوایی ارتش نیز به این پروژه پیوسته و این ایده دنبال شد.
      براساس گزارشهای تایید نشده ، در اوایل کار ، موشکهای از رده خارج فونیکس با استفاده از جستجوگر موشک MIM-23B دوباره عملیاتی شدند . با این حال ، در سالهای بعد (2009-2008) ، زمانی که صنایع شهید بابایی ، یک نسخه بهبود یافته از موشک پدافند هوایی MIM-23B را با رادار و اویونیک جدید برای نیروی هوایی توسعه داد ، این ایده برای کارشناسان بوجود آمد که تمامی موشکهای فونیکس باقی مانده را با اویونیک جدید و رادار موشک شلمچه ، ( نسخه بهبود یافته MIM-23B) به حالت عملیاتی درآورند .
      این موشک با موفقیت کامل مابین سالهای 2009 تا 2010 آزمایش شد ، اما علی الظاهر  در خط تولید انبوه قرار نگرفت . نسخه جدید سجیل / شلمچه  با جستجوگر و اویونیک پیشرفته با شناسه سجیل هوابرد برای تجهیز تامکتهای نیروی هوایی ، فانتوم ومیراژهای اف-یک در حال توسعه است .
      پی نوشت : 
      این تحلیل ، صرفاً یک نظر بشمار می رود و نه تایید و نه رد می گردد . با این حال امیدواریم نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران ، بیش از پیش ، از قابلیتهای تدافعی ، تهاجمی برخوردار گردد . 
    • توسط Davood
      اواخر دهه ۶۰ و اوايل دهه ۷۰ ميلادي را مي توان نقطه عطف در پيشرفت صنايع موشكي در دنيا دانست زيرا زماني بود كه به تازگي جنگ جهاني تمام شده بود و كشورهاي درگير جنگ جهاني به خوبي ضرورت وجود موشك و جنگ افزارها را درك كرده بودند و با تجربياتي كه به هنگام جنگ كسب كرده بودند توانستند به دنياي جديدي از ساخت سلاح ، موشك و هواپيما قدم بگذارند.
      يكي از اين كشورها كه همواره ابرقدرتي موشكي محسوب مي شد شوروي بود. اتحاد جماهير شوروي با فاصله اي بسيار زياد از رقباي خود در حال پيشرفت بود به خصوص در صنعت هوافضا، ولي اين پيشرفت هنگام فروپاشي اتحاد جماهير شوروي با كمتر از نصف پتانسيل گذشته ادامه يافت.
      البته بايد به اين نكته نيز توجه كنيم كه با وجود چنين فروپاشي، روسيه هنوز هم در صنعت هوافضا از برترين هاست. صنايع موشكي روسيه كه همچون يكي از زيرشاخه هاي صنعت هوافضاست به تبع آن پيشرفت زيادي داشته است. رقابت بسيار جذابي بين كشورهاي روسيه و ايالت متحده آمريكا در زمينه هوافضا وجود دارد كه شايد يكي از دلايل پيشرفت سريع اين صنعت در اين كشورها و فاصله زياد آنها با كشورهاي ديگر همين باشد.
      در ليست موشك هاي روسيه مي توان انواع و اقسام موشك ها را از قبيل موشك هاي هوا به هوا، هوا به زمين، زمين به هوا، بالستيك، اتمي، ضد ماهواره ، ضد كشتي و ضد زيردريايي را ديد. در اين ميان يكي از سري هاي بسيار قوي و با اهميت سري موشك هاي S يا S-300 را مي توان جزو سومين نسل موشك هاي زمين به هوا دانست كه پروژه ساخت و طراحي آن در دهه ۱۹۷۰ شروع شد.
      اين موشك نسبت به موشك هايي كه در زمان هاي قبلش ساخته مي شد خصوصيات متفاوتي داشت. البته تنها در سيستم پرتاب (Launch) آن از سري موشك هاي ۴۸N6 نمونه برداري شده بود كه مي توانست ميان برد يا دوربرد باشد. توسعه و گسترش موشك هاي سري S-300 از سال ۱۹۶۹ آغاز شد كه در آن زمان اين موشك ها به برد ۷۵ كيلومتري رسيده بودند.
      شركت مجرب آلماز (Almaz) مسئوليت طراحي و ساخت را براي نيروهاي زميني و شركت بوكاتف وظيفه طراحي آن را براساس نيازهاي نيروي دريايي روسيه به عهده گرفتند.
      چندي بعد براي به كمال رسيدن اين موشك ها براساس آخرين تكنولوژي هاي راكتي شركت گرونيش (Grunish) نيز به اين جمع پيوست.
      هدف ساخت پروژه، موشكي با برد بالا، سرعت بسيار زياد و قدرت مانوري مطمئن بود. اين موشك بايد كمترين زمان عكس العمل و قابليت استفاده هاي نظامي گوناگون براي حمل كلاهك هاي مختلف و داراي كمترين زمان رسيدن به هدف و نيز قابل اعتماد در زمان پرواز باشد.
      منظور از قابل اعتماد بودن اين است كه هنگام پرواز از ديد رادارها محفوظ باشد و ضد موشك ها نتوانند آن را رديابي كنند،حتي از لحاظ حفاظت اوليه اين موشك ها قرار بود كه در كانتينرهايي جاسازي شوند كه از زمان ساخت در كارخانه به بعد در همان كانتينرها بمانند و حتي سيستم پرتاب آنها نيز در خود كانتينرها تعبيه شود تا بتوانند در كمترين زمان ممكن از هر نقطه اي قابل پرتاب باشند. اين پرتاب به صورت عمودي انجام مي شود. يك لانچر قوي كه مي تواند موشك را تا ارتفاع ۲۰ متري بلند كرده و پرتاب كند. براي اين امر يك جك هيدروليك مدل ۴M330 ساختند كه با سرعت بسيار بالايي اين موشك را آماده پرتاب مي كند.
      S-300P
      يكي از اولين موشك هاي اين سريS-300P است كه به سفارش وزارت دفاع روسیه توليد شد. اين موشك مي تواند كلاهكي را به اندازه ۱۳۳ كيلوگرم با بيشينه برد ۴۷ كيلومتر حمل كند. كمترين برد آن پنج كيلومتر است و مي تواند در ارتفاع ۳۰ متري پرواز كند. سرعتش به سه كيلومتر در ثانيه مي رسد و در ۲۸ ثانيه مي تواند از خود عكس العمل نشان دهد. زمان آماده پرتاب شدنش كمتر از پنج دقيقه است.
      S-300F
      در سال ۱۹۸۴ مدل S-300F ساخته شد. مدل F در اصل موشك متناسب با نيازهاي نيروي دريايي روسيه بود كه از سيستم پرتاب ۵V55RM استفاده مي كند. سرعت آن ۴۶۸۰ كيلومتر در ساعت است و مي تواند كلاهكي به اندازه كلاهك مدل P (۱۳۳ كيلوگرم) ولي با بردي دوبرابر (حدود ۹۰ كيلومتر) را با خود حمل كند. بيشينه سرعت آن ۶۱۲۰ كيلومتر در ساعت و طول خود موشك با كلاهك ۲۵/۷ متر است.كمترين برد آن هفت كيلومتر و سقف پروازش ۲۵هزارمتر است و با سوخت جامد نيروي پيشرانش را تامين مي كند. يك سيستم راداري معروف به ريف روي آن نصب كردند كه مي تواند در يك زمان شش هدف را شناسايي كند و به آنها هجوم برد.
      S-300FM
      مدل S-300FM در سال ۱۹۹۰ ساخته شد كه باز هم مدلي براي نيروي دريايي بود. بسيار مدرن و پيشرفته بود. بيشينه سرعت آن به ۱۰ هزار كيلومتر در ساعت مي رسد، وزن آن ۱۴۸۰ كيلوگرم است و اين تفاوت بيش از هزار كيلوگرمي را مي توان در وضعيت نيروهاي پيشران اين موشك دانست. طول آن ۵/۷ متر، قطرش ۵۲/۰ متر و فاصله دوسر بالچه هاي عقب ۰۳/۱ متر است.
      برد آن ۹۰ كيلومتر است و مي تواند ۱۵۰ كيلوگرم كلاهك را با خود حمل كند. بيشينه سرعتي معادل ۷۵۶۰ كيلومتر در ساعت دارد كه در ارتفاع ۲۵ هزارمتري پرواز مي كند.
      S-300PMU
      مدل ديگر S-300PMU است. اين موشك از لحاظ ظاهري بسيار شبيه مدل FM است حتي وزنش با آن يكي است. طول آن ۹۸/۶ متر، قطرش ۴۵/۰ متر و فاصله دوسر بالش ۰۴/۱ متر است. در ارتفاع ۲۷ هزار متري پرواز مي كند و سوختش از مواد جامد تشكيل مي شود. كمترين بردش پنج كيلومتر و بيشترين برد آن ۹۰ كيلومتر است. مدل بعد در سال ۱۹۹۷ ساخته شد كه در واقع يك نمونه برداري از مدل MU بود. اين موشك MU-2 نام داشت كه از لحاظ اندازه و ابعاد دقيقاً مانند مدل قبلي بود ولي بردش به ميزان ۱۰۵ كيلومتر افزايش يافته بود يعني برد كلي آن به ۱۹۵ كيلومتر رسيد. توانايي حمل آن نيز بيشتر شده است و مي تواند ۱۸۰ كيلوگرم كلاهك را با خود حمل كند. سري ساخت اين موشك ها تا سال اخير ادامه يافت.

      Avia.ir
    • توسط worior
      به نام حق
       
      پیشگفتار
      این تاپیک جهت بررسی و طرح ایده های مختلف در زمینه تهاجم موشکی کروز و پاسخ پدافند بصورت ارزان و گسترده ایجاد گشته است.
      سایر سناریو ها نظیر حملات موشک های بالستیک، و یا بمب های دورایستا(گلاید، بدون موتور)، همچنین موشک های هایپرسونیک موضوع این تاپیک نیست.
       
      طرح حمله:
      در دسترس بودن سامانه های موشکی کروز در خدمت بسیاری از ارتشهای منطقه و استفاده گسترده از این سامانه ها در منطقه خاورمیانه، لزوم دارا بودن یک سامانه مقاومت پدافندی موثر را گوشزد میکند، اما چنین سامانه ای با چه وضعیتی روبروست و چگونه باید پاسخ بدهد؟
       


       
      فرض کنیم، در تهاجم یک روزه 8 ساعته، با هدف گشایش مسیر پدافند و بدست گرفتن آسمان ایران، ائتلاف مهاجم، اقدام به اجرای تهاجمی با مشخصات ذیل بنماید:
      - 4000 موشک کروز، در برد های مختلف، بدون خطا(فرض میشود، این تعداد موشکی هست که به هدف خواهد رسید)
      - اهداف عمقی و مرزی
      - شانس اصابت موشک های پدافندی در صورت رهگیری 75 درصد.
      مشاهده میکنید که با شلیک 4000 موشک پدافندی، تنها قادر به انهدام 3000 موشک کروز مهاجم خواهیم بود، و این به معنای اصابت دست کم 1000 موشک به هدف و مشغولیت 8 ساعته پدافند بر روی تعداد بسیار زیادی هدف خواهیم بود. با توجه به تصویر فوق این رقم حتی بیش از موشک هایی ست که در سال 2003 به عراق شلیک شده است. 
      آیا چنین حمله ای از نظر هزینه ای و لجستیک برای ائتلاف مهاجم دشوار خواهد بود؟
      - قیمت هر موشک تاماهاوک کلاس 4 که از آخرین و بیشترین حجم امکانات مسیریابی بهره میجوید، 1.87 میلیون دلار با نرخ شناور 2017 محاسبه شده است، بنابراین 4000 موشک حداکثر 8 میلیارد دلار هزینه خواهد داشت و این رقم حتی اگر به 10 یا 20 میلیارد دلار نیز برسد، با توجه بودجه نظامی کشورهایی مانند آمریکا و اعراب منطقه، همچنین تامین هزینه در چند سال مالی، رقمی دور از ذهن و دست نیافتنی نیست. هم اکنون نیز فقط دو کشور عربستان و امارات در حدود 1200 موشک کروز در اختیار دارند. اگر به دو کشور، سایرین چون ایالات متحده، فرانسه، انگلستان و ... اضافه شوند، مقدار 4000 موشک رقم کاملا دست یافتنی خواهد بود.
      - از نظر لجستیک نیز، با توجه به تعداد بسیار پایگاه های اجاره ای و تسخیری دشمن در منطقه، و گستردگی پهنه جغرافیایی مرزهای کشورمان، استقرار چنین موشک هایی فقط به ناوها محدود نمیشود، و تمامی پایگاه های زمینی میتوانند به عنوان محل پرتاب استفاده شوند، و میتوان این فرض را گرفت که طی سالهای اخیر این انبار سازی موشک های کروز صورت گرفته باشد و به زمان حمله موکول نگردیده است.
       
      هزینه مقابله؟
      - دفع موثر 4000 موشک بالستیک برای پدافند به تنهایی بسیار دشوار به نظر میرسد، و طبیعی ست که برای این منظور نمیتوان صرفا بر پدافند موشکی متکی بود. اگر خطای 0.75  برای پدافند را بپذیریم، به رقمی در حدود 5400 موشک پدافندی،مقدار بسیاری تجهیزات کشف و شناسایی و مقدار بالایی شانس نیاز است. فلذا عقلانه است که پایگاه ها و محل های شلیک دشمن پیش از اقدام یا در همان دقایق اولیه حمله شود (که این موضوع بحث این تاپیک نیست).
      - اخلال gps و حتی انهدام ماهواره های هدایت کننده نیز با توجه به تجهیزات مدرن ترکام و وجود عوارض طبیعی بسیار در ایران مزیتی در حدود بالابرد چند درصد خطا به سامانه های کروز وارد میکند. این میزان خطا را بدلیل عدم وجود اطلاعات کافی از کیفیت و دقت سامانه های مهاجم همچنین بروز پیشرفت های آینده باید فاکتور گرفت و به تنها به برخورد سخت پدافند متکی بود.
       
      با توجه به موارد فوق یک مجتمع پاسخ برای مقابله طراحی کنید، به نحوی که قادر باشد:
      - 100 درصد موج اول حمله که علیه پدافند و تجهیزات راداری ثابت است را از کار بی اندازد
      - 80 درصد کل موشک ها در موج های بعدی را منهدم کند
      - بعد از 8 ساعت تهاجم سنگین همزمان با انواع اخلال با دست خالی مواجه نشود.
      - اقدام سخت یا hard kill باشد.
      - این پاسخ در سامانه خلاصه شود. اقدامات غیر عامل نظیر استتار، تعدد و اخلال نادیده گرفته شود.
      - موج اول 800 موشک
      - موج دوم 1200 موشک
      - موج سوم 600 موشک
      - موج چهارم 1400 موشک
      - هر موج حمله 2 ساعت.
      - از همه مهمتر، سیستم بسیار ارزان و موثر باشد.
       

       
       
       
      دارایی کنونی پدافند موشکی ایران:

       
       
      با تشکر، از حضورتون در بحث
       
       
       
       
       
       
  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.