جستجو در انجمن

مشاهده نتایج برای برچسب های 'دفاع هوایی'.



تنظیمات بیشتر جستجو

  • جستجو بوسیله برچسب

    برچسب ها را با , از یکدیگر جدا نمایید.
  • جستجو بر اساس نویسنده

نوع محتوا


انجمن ها

  • بخش داخلی
    • اخبار و قوانین
    • ماهنامه میلیتاری
    • گالري عكس و فيلم
    • کتابخانه میلیتاری
    • مقالات برتر
  • War and History - بخش جنگ و تاریخ
    • مباحث جامع نظامی
    • پیمان ها - قراردادها و معاملات تسلیحاتی
    • دکترین و استراتژی
    • عملیات های نظامی
    • جنگ تحمیلی
    • تحولات روز امنیتی نظامی بین الملل
    • General Military Discussions
  • Air force Forum - بخش نیروی هوایی
    • هواپیماهای نظامی
    • بالگردهای نظامی
    • تسلیحات هوایی
    • متفرقه در مورد نیروی هوایی
    • سایر بخشهای نیروی هوایی
    • Airforce - English
  • Army Forum - بخش نیروی زمینی
    • ادوات و تسلیحات زمینی
    • خودروهای نظامی و زره پوش ها
    • مباحث جامع زرهی
    • توپخانه زمینی
    • موشک های زمین پایه
    • الکترونیک زمینی
    • تجهیزات و تسلیحات انفرادی
    • متفرقه نیروی زمینی
    • سایر بخشهای زمینی
    • Ground forces - English
  • Navy Forum - بخش نیروی دریایی
    • شناورهای سطحی
    • شناور های زیرسطحی
    • هوا دریا
    • تسلیحات دریایی
    • سایر بخش های نیروی دریایی
    • علوم و فنون دریایی
    • راهبردها و راهکنش های دریایی
    • تاریخ نیروی دریایی
    • اخبار نیروی دریایی
    • Navy - English
  • News Section - بخش خبر
    • اخبار روز ایران و جهان
    • اخبار صفحه اول
    • رایانه و شبکه
    • English News
    • Send news
  • Non-Military Forums - سایر بخشها
    • دیگر موضوعات و مطالب

پیدا کردن نتایج در ...

یافتن نتایج که ...


تاریخ ایجاد

  • شروع

    پایان


آخرین بروز رسانی

  • شروع

    پایان


Filter by number of...

تاریخ عضویت

  • شروع

    پایان


گروه


Website URL


Yahoo


Skype


Location


Interests

پیدا کردن 8 results

  1. سردار باقری در بازدید از همین نمایشگاه دستاوردهای دفاعی (محل حضور باور) اشاره کردند: در این نمایشگاه شاهد سامانه هایی برای پوشش ارتفاع بلند، متوسط و پست هستیم. ما تنها ارتفاع بلند را مشاهده کردیم و به نظر قسمتی از این نمایشگاه در معرض دید عموم نیست. شاید اون سامانه پست و یا حتی عقاب احتمالی هنوز برای رونمایی اماده نیست ولی ساخته شده نمونه مهندسیش.
  2. نزدیک به شش سال حضور مستمر و ارسال پنجهزار پست در میلیتاری که در واقع نزدیک به 88 درصد آن را پستهای برگردان شده به پارسی / تالیفی و تحلیلی را تشکیل میدهد ، بلحاظ زمانی ، بسیارسریع سپری شد . بطور قطع ، این دوره زمانی با فرازو فرودهای بسیاری همراه بود که در جای خود می بایست مورد نقد و بررسی قرار گیرد . با این وصف ، به همین بهانه و براساس بررسی های انجام گرفته در آرشیو میلیتاری ، مطلبی که می تواند در آینده با استفاده از منابع افزون تر ، گسترش نیز پیدا کند ، در دست تهیه قرار گرفت که به شکل غافلگیر کننده ای با حملات شبه نظامیان حوثی به تاسیسات نفتی عربستان سعودی مصادف شد . گر چه ادعایی در کامل بودن آن وجود ندارد ولی قابلیت مناسبی برای تبدیل شدن به بستری آکادمیک به منظور بررسی دقیق تر شبکه دفاع هوایی ارتش سلطنتی عربستان سعودی در اختیار دارد . مقدمه : ارتش ایالات متحده ، در جریان طراحی نقشه بمباران استراتژیک ژاپن در سالهای پایانی جنگ دوم جهانی پس از بررسی های طولانی شیوه های رزم میان دو طرف درگیر ، به این نتیجه رسیده بود که اولین هدف تمامی فرماندهان حاضر در صحنه نبرد ( چه فرماندهان ژاپنی و چه فرماندهان متفقین ) ، حصول اطمینان از کنترل آسمان به نفع نیروی خودی است . نزدیک به چهل و پنج سال بعد ، در آستانه جنگ دوم خلیچ پارس ، ژنرال مالیکوف ، فرمانده وقت نیروی هوایی ارتش شوروی نیز براین اعتقاد قرار داشت که این جنگ مفهوم برتری هوایی را چه برای ارتشی که این برتری را بدست آورد و چه ارتشی که این برتری را از دست داد ، به گونه ای متفاوت تعریف نمود . کلیات : از یک نظر ، هدف از اجرای عملیات ضد هوایی پدافندی ( defensive counter air/DCA ) حفاظت از نیروهای خودی و موقعیت های استراتژیک در برابر حملات هوایی و موشکی دشمن خواهد بود که در اصطلاح با واژه پدافند هوایی ( counter-air defence ) نیز مورد شناسایی قرار می گیرد ، در ادبیات نظامی به دو گونه کاملا متفاوت دفاع عامل و غیر عامل قابل تقسیم بندی است . با این وصف ، تمامی تاکتیکهای مربوط به عملیات ضد هوایی پدافندی ، 2 هدف اصلی را دنبال می کند : 1-از میان بردن و خنثی سازی تمامی تهدیدات / حملات هوایی و موشکی دشمن 2-کاهش تاثیر مخرب روانی و فیزیکی این گونه حملات بر واحدهای خودی معماری سلسله مراتبی شبکه دفاع هوایی با توجه به این دو هدف ، اصول و پایه اصلی عملیات ضد هوایی پدافندی ، شامل مفاهیمی نظیر تشخیص ، شناسایی ، رهگیری و نابودی تهدیدات هوایی – موشکی دشمن است . طبیعتا" عملیات ضد هوایی پدافندی را می توان در قالبی استاندارد ، بصورت نمایش واکنش مناسب با هدف گرفتن ابتکار عمل از دشمن بواسطه اجرای تاکتیکهای کنترل آتش و تقسیم فضای دفاعی به مناطق هوایی مشخص ( AADC/Area AirDefence Command) مورد تعریف قرار داد . به شکل خلاصه ، مجموعه عملیات ضد هوایی پدافندی نیازمند وجود یا دسترسی به اطلاعات رزمی منسجم بر پایه توانمندی های دفاعی / هجومی و همچنین برآوردهای مستدل در خصوص روشها ، تاکتیکها و داده های مربوط به سامانه های تسلیحاتی خودی و دشمن است که آن را می توان در چهارچوب مفهومی آماده سازی اطلاعاتی میدان نبرد ( IPB/ Intelligence Preparation Of The Battle space) مورد بازشناسی قرار داد . با توجه به موارد پیش گفته ، مهم ترین بخش در ساختار یک شبکه دفاع هوایی را می توان "مرکز عملیات هوایی" (AOC/Air Operation Center) دانست که در آن ، هواگردهای نظامی ، سامانه های پیش اخطار پایش ، هدایت و عملیاتی می شوند . این مرکز ، عنصر اصلی سامانه کنترل هوایی و نماینده اصلی مرکز هماهنگی منطقه ای بوده و بواسطه آن می توان عملیات هوایی ، زیرسیستم های پدافند زمین پایه در بردهای مختلف را تحت یک فرمان قرار داد . این مرکز بدلیل برخورداری از تجهیزات و پرسنل مرتبط ، می تواند طراحی ، هدایت و انجام عملیات پدافندی را در منطقه نبرد بر عهده گرفته و با استفاده از داده های بدست آمده از منابع مختلف می تواند حریم هوایی خودی را کنترل نماید . سپر صحرا : بررسی شبکه دفاع هوایی ارتش عربستان سعودی پادشاهی عربستان سعودی (المملکة العربیة السعودیة) با مساحتی در حدود 2149690 کیلومتر مربع ، با قرار گرفتن در رده سیزدهم وسیع ترین کشورها ، بزرگترین واحد سیاسی در غرب آسیا بشمار می رود که بخش عمده شبه جزیره عربستان را دربر گرفته‌است و از شمال با عراق ، اردن و کویت ، از سوی شرق با امارات متحده عربی ، قطر و خلیج فارس و از جنوب شرقی با عمان ، از جنوب با یمن و از سوی غرب با ساحل دریای سرخ هم‌مرز است. با این وصف ، حملات شبه نظامیان حوثی به زیرساختهای نفتی این کشور در سپتامبر 2019 موجب شد تا ساختار و شبکه دفاع هوایی این کشور زیر ذره بین رفته و بررسی آن در کانون توجهات قرار گیرد. تغییر پارادایمیک برای سپر صحرا: ایده اولیه ایجاد شبکه دفاع هوایی مستقل از نیروی هوایی در سازمان رزم ارتش پادشاهی عربستان سعودی به سال 1966 ( یکسال قبل از دومین جنگ اعراب و اسراییل در سال 1967 ) با ورود سپهبد خالد بن سلطان (ستوان وقت ) باز می گردد . با سازماندهی این فرماندهی ( نیروی پدافند هوایی سلطنتی سعودی / RSADF) بعنوان یک نیروی مستقل که معادل نیروهای هوایی، زمینی ، دریایی بود ، یک تغییر ساختاری عمیق در ارتش این کشور پدید آمد ، بدین معنی که شبکه دفاع هوایی این کشور دیگر بعنوان زیر مجموعه نیروی زمینی ارتش سلطنتی (RSLF) محسوب نمی شد . به اعتقاد مورخان نظامی ، انگیزه ایجاد این تغییر را می توان در سیالیت تهدیدات موجود بر علیه این کشور تحلیل نمود . نگرانی سطح ارشد تصمیم گیر در ارتش عربستان از گسترش تسلیحات کشتار جمعی و حامل های این نوع جنگ افزارها ( موشکهای بالستیک ، هواپیما و... ) منجر به تغییرات گسترده در افق دید فرماندهان ارتش شده و بالتبع راه کارهای خنثی شدن این تهدیدات مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت که در نهایت به تولد پدافند هوایی ارتش سلطنتی منجر گردید . خالدبن سلطان سپهبد خالد بن سلطان در کتاب خود با عنوان A WARRIOR OF DESERT در خصوص چرایی تشکیل نیروی چهارم می نویسد : " مساحت کشور سعودی بیشتر از2 میلیون کیلومتر مربع بود و اتکاء صرف بر نیروی زمینی برای دفاع از آن ، به هیچ عنوان عاقلانه به نظر نمی رسید ، به همین دلیل درسال 1974 طرحی رابه منظور جدایی نیروی دفاع هوایی از نیروی زمینی ارائه ودر آن خواستارشدم تا شبکه دفاع هوایی عربستان می بایست مستقل از سه نیروی دیگر وارد عمل شود و این یک مسالع ضروری و پر اهمیت است . تلاش ها برای ایجاد این استقلال نیرویی نهایتا" در سال 1983 به ثمر نشست " علیرغم وجود تهدیدات پیش گفته ، تفکیک یگان های پدافند هوایی از نیروی زمینی و تبدیل شدن آنها به یک نیروی مستقل نزدیک به 20 سال ( اواسط دهه هشتاد میلادی ) بطول انجامید تا شاخه چهارم از ارتش عربستان ، ماموریت و مسئولیت حفاظت از فضای هوایی این کشور را با استفاده از سامانه های زمین پایه بر عهده گیرد. فرماندهی این نیرو در ابتدای امر به امیر خالد بن سلطان آل سعود ، فرزند وزیر وقت دفاع و نیروی هوایی سپرده شد و پس از 4 سال بررسی های اولیه ، نیروی تازه متولد شده به 5 زیرشاخه G1، G2،G3،G4و G5 تقسیم گردید و ستاد مرکزی آن برای ایجاد هماهنگی میان بخش های عملیاتی ، لجستیکی به ریاض ( پایتخت عربستان ) منتقل شد . علاوه براین ، بدلیل تغییر تهدیدات ، بخصوص برای حفاظت از این ستاد در برابر حملات موشکی ، یک مجموعه پیشرفته در سال 2004 تاسیس و همه پرسنل و تجهیزات کنترل و فرماندهی در آن استقرار یافت . این نیرو تا ابتدای دهه نود میلادی با در اختیار داشتن 4000 پرسنل ، 33 آتشبار دفاع هوایی موشکی را در سازمان رزم خود می دید که از این تعداد 16 آتشبار با مسلح شدن به 128 سامانه MIM-23 I-HAWK با برد 40 کیلومتر ، حفاظت از ریاض ، راس التنوره ، ظهران ، جده و همچنین پایگاه های هوایی این کشور شامل خمیس موشیت (Khamis Mushayt) ، حفر الباطن ( Hafar al Batin) و تبوک ( Taube) و همچنین تاسیسات استراتژیک نفتی در استان های شرقی این کشور را بر عهده داشت . هفده آتشبار باقی مانده که خط دوم پدافندی عربستان سعودی را تشکیل میداد ، 68 سامانه متحرک شاهین (Shahine) بابرد 16 کیلومتر را در برمی گرفت . این سامانه که در واقع نوع بهبود یافته و متحرک سازی شده سیستم فرانسوی کروتال (Crotale) نصب شده برروی شاسی AMX-30SA بشمارمی رفت ، ماموریت داشت تا از میادین نفتی و سایر تاسیسات حیاتی ، بسته به موقعیت و شرایط زمانی دفاع کند ، در حالی 73 سامانه شاهین دیگر ، بعنوان سیستم های دفاع هوایی ثابت ، مورد استفاده قرار می گرفتند . با توجه به گستره و موقعیت سرزمینی عربستان ، تمامی آتشبارهای موجود شامل سامانه های I-HAWK و شاهین با متصل شدن به سامانه کنترل و هشدار زودهنگام هوابرد ( AWACS) ، سامانه فرماندهی و کنترل سپر صلح ( Peace Shield command and control system) را پدید آوردند . ضمن اینکه شبکه دفاع هوایی عربستان برای اجرای ماموریتهای دفاع هوایی نزدیک به سامانه های توپخانه ای خودکششی 20 م.م و 30م.م ولکان (Vulcan ) که بر روی شاسی فرانسوی AMX-30SA قرار گرفته بود ، نیز مسلح گردید . اگر چه شبکه دفاع هوایی این کشور با در اختیار داشتن سامانه های موشکی برد بلند و توپخانه ای کوتاه برد ، قابلیت دفاع از حوزه سرزمینی خود را داشت ، اما برای افزایش قابلیتها و ارتقاء ضریب حفاظت ، بکارگیری سیستم های دفاع هوایی موشکی کوتاهبرد ( SHORAD) و همچنین میانبرد ( HIMAD) را نیز در دستور کار خود قرار داد . ورود این سیستم های جدید ، موجبات تغییرات افزون تر در حوزه های پشتیبانی و آموزش شده تا شبکه دفاع هوایی این کشور بتواند با تهدیدات موجود و خطراتی که در دهه های آینده ممکن است پدید آید ، مقابله نماید . در حوزه لجستیک ، دفاع هوایی ارتش سلطنتی زیرساختهای مطلوبی را برای آموزش و تربیت پرسنل وظیفه و افسران در سطوح مختلف فراهم نموده است . ستاد این نیرو که در ریاض قرار دارد ، مسئولیت اصلی طرح ریزی و عملیاتی نمودن برنامه های تصویب شده برای شش زیرشاخه ( فرماندهی دفاع هوایی ) پادشاهی سعودی را بر عهده دارد . از سویی دیگر ، جده (Jeddah) خانه اصلی دانشکده دفاع هوایی (Air Defense Forces Institute /(ADFI ، زیرساختهای تعمیر و نگهداری ، پشتیبانی فنی ، تاسیسات آموزشی پرسنل جدید الورود پدافند و در نهایت بستر اصلی آموزشی سامانه های تسلیحاتی محسوب می گردد . در دانشکده دفاع هوایی عربستان ، دروس پایه برای آموزش افسران و درجه داران پدافند در دو سطح مقدماتی و پیشرفته ارائه شده است . این دانشکده که مطابق با الگوی آکادمی های معتبر نظامی در ایالات متحده ایجاد شده ، برای افسران دفاع هوایی ، یک دوره 3 ساله را در نظر گرفته که به فارغ التحصیلان ، مدرک معادل لیسانس در حوزه مطالعات نظامی اعطاء می نماید . به اعتقاد کارشناسان نظامی ، مرکز پشتیبانی و تعمیر و نگهداری مستقر در جده ، یکی از تاسیسات پیشرفته این نیرو بشمارمی آید که تمامی امور مربوط به به روز نگاه داشتن شبکه دفاع هوایی عربستان را برعهده دارد . این مرکز به سه بخش تاسیسات (آمادگاه ) سامانه های موشکی ، آمادگاه یکپارچه سازی و در نهایت آمادگاه پشتیبانی فنی تقسیم می گردد. در این میان ، آمادگاه پشتیبانی فنی این نیرو ، مجموعه ای از تاسیسات چند میلیون دلاری است که ماموریت و وظیفه نگهداری از ذخیره موشکهای دفاع هوایی را بر عهده داشته ، بدون آنکه نیازبه ارسال آنها به کشور سازنده ( ایالات متحده ) باشد ، که این خود صرفه جویی قابل توجهی را فراهم مینماید . دومین مجموعه (تاسیسات-آمادگاه سامانه های موشکی /TRMF/ Theater Readiness Missile Facility ) نیز ترکیبی از زاغه های ذخیره سازی مهمات موشکی و طیف متنوعی از مهمات استاندارد مورد استفاده پدافند هوایی بشمارمی رود که در نقاط مختلف این کشور برای کاربردهای مشخص ، ایجاد گردیده است ، در حالی که آمادگاه یکپارچه سازی نیز بطور همزمان مسئولیت بررسی نهایی آمادگی سامانه های تسلیحاتی ، یکپارچه سازی و درنهایت ارتقاء گردان های دفاع هوایی ، قبل از استقرار در محل تعیین شده را بر عهده دارد . تمامی این مجموعه ها نیز توسط مرکز پشتیبانی فنی پدافند هوایی که به شکل مستقیم با شبکه فرماندهی و کنترل این نیرو مرتبط است ، حمایت می گردد . به گفته تحلیلگران نظامی ، هدف اصلی از ایجاد چنین ساختاری ، ادغام کلیه سامانه های در دسترسی در یک مرکز فرماندهی و اطلاعات ( CIC / command and information center ) است . با این وصف ، چندگانگی فرهنگی میان پرسنل بومی و مشاوران نظامی خارجی در نیروی پدافند هوایی سعودی ، موجبات پدید آمدن شکافهایی شد که این امر با اعزام اولین دسته از پرسنل ارتش این کشور به دانشکده دفاع هوایی توپخانه ای سنت بار بارا(air defense and artillery fraternal organization ) به منظور بهبود درک شیوه های خدمات- محور به تقریب برطرف گردید . با توجه به این امر ، نقش مشاوران دفاع هوایی در اجرای صحیح ماموریتهای محوله به این نیرو از اهمیت بسیارزیادی برخوردار می بود . نمونه بارز این تلاش مشترک میان شبکه دفاع هوایی عربستان سعودی و ناظران نظامی خارجی را می توان در برنامه ریزی ، هماهنگی و تکمیل پروژه فروش سیستم دفاع هوایی FIM-92 STINGER مشاهده نمود ، چرا که برای خرید این سامانه تسلیحاتی ، می بایست یک فرهنگ پشتیبانی مشترک میان نیروی دریایی سلطنتی ،ستاد فرماندهی شبکه دفاع هوایی سلطنتی ، وزارت دفاع و نیروی هوایی ایجاد می گردید . اهمیت این تلاش پس از واقعه 11 سپتامبر 2001 مشخص شد ، چرا که این اطمینان بوجود آمد که هیچکدام از موشکهای استینگر فروخته شده در اختیار شبه نظامیان مسلح قرار نگرفته است . از سویی دیگر ، اجرای برنامه های آموزشی ضمن خدمت از سوی ستاد پدافند هوایی برای افسران این نیرو از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است . بخش عمده ای از افسران پدافند هوایی سعودی به چند زبان مسلط بوده ، چرا که بخش عمده ای ازآنها در دانشکده های نظامی ایالات متحده آموزش دیده بودند ، هر چند پس از 11 سپتامبر 2001 ، روند اعزام دانشجو با افت بسیار زیادی مواجه شد . پی نوشت : 1- ادامه دارد ........... 2-منابع در انتهای مقاله درج خواهد شد . 3- تشکر فراوان از سه دوست عزیز جناب @bds110@ ، mehran55@ ، warrior بابت راهنمایی های گسترده 4- استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی در انجمن میلیتاری ، براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی " منوط به ذکر دقیق منبع است . امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری ) بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند .  برگردان به پارسی ، اختصاصی برای بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ( MILITARY.IR) مترجم : MR9
  3. توضیحات جانشین پدافند آجا درباره سامانه عقاب امیر علیرضا الهامی جانشین نیروی پدافند هوایی ارتش درباره سامانه پدافند ارتفاع پست عقاب گفت:‌ در طراحی اولیه این سامانه نیم نگاهی هم به سامانه تور ام-1 روسی شده است اما نمی‌توان گفت که سامانه عقاب کاملا مشابه سامانه تور ام-1 روسی است. وی ادامه داد:سامانه پدافندی ارتفاع پست عقاب یک سامانه کوتاه برد با قابلیت‌های جدید طراحی کاملا بومی و نمی‌توان گفت که مهندسی معکوس تور ام 1 است. این سامانه هم اکنون در حال انجام تست‌های پایانی است و به همین دلیل نمی‌توانیم جزئیات بیشتری در مورد برد و ارتفاع درگیری آن را بگوییم. امیر الهامی اظهار داشت: عقاب سامانه‌ای چابک و کاملا بومی با قابلیت درگیری با موشک‌های کروز و همه تهدیدات هوایی ارتفاع کم است. در فاز اول این سامانه فقط یک سامانه موشکی است و در فازهای بعدی قرار است یک سامانه که توامان از تسلیحات توپخانه‌ای و موشکی استفاده می‌کند طراحی شود. اخیرا سردار تقی زاده جانشین وزیر دفاع از بکارگیری سامانه‌ پدافندی ارتفاع پست عقاب برای مقابله با موشک‌های کروز، جنگنده و پهپادها خبر داده بود. منبع: تسنیم=مشرق
  4. سامانه دفاع هوایی ارتفاع پست عقاب در خصوص عقاب ، تحلیلی صورت گرفت که در ابتدا صرفا" به پرتابه های موشکی و در درازمدت به تسلیحات توپخانه ای مسلح خواهد شد . چینی ها یک نمونه مشخصی در این زمینه معرفی کردند ( Sky Dragon 12 ) که بررسی آن جالب توجه هست حداکثر برد درگیری 12 کیلومتر و حداکثر ارتفاع درگیری 5 کیلومتر با توجه به اینکه تجربه جالب و در عین حال ناشناخته راپییر را بصورت بومی داریم ، باید ارتباط اینها را بررسی کرد پی نوشت : حداکثر برد تور ام یک ، 12 کیلومتر و ارتفاع درگیری ان هم 6 کیلومتر هست
  5. تیپ های دفاع هوایی-فضایی روسیه به S-400 و S-500 مجهز میشوند مسکو، 20 مرداد، خبرگزاری «ریا نووستی»/ ژنرال "الکساندر زلین" فرمانده کل نیروی هوایی روسیه روز سه شنبه اطلاع داد که تیپ های نیروی دفاع هوایی-فضایی نیروهای مسلح فدراسیون روسیه به سیستم های اس-400 و اس-500 مجهز خواهند شد. زلین گفت: "با احتساب ایجاد طرح دفاع هوایی- فضایی ما تیپ هایی ایجاد کرده ایم که اکنون به مجموعه های اس-400 و اس-500 مسلح می شوند و خواهند شد". وی توضیح داد که مجموعه های اس-500 در نتیجه تکامل بخشیدن به تسلیحات دفاع ضدهوایی با قابلیت انجام ماموریت های جدید نظامی ساخته شده اند. فرمانده کل نیروی هوایی روسیه گفت: "اس-500 بر اساس اس-400 ساخته نمی شود، این شکل تکامل بخشیده شده تسلیحات است که توان انهدام اهداف هیبرسونیک و بالستیک را دارد".
  6. به نام حق موشک مینیاتوری رهگیر بدون سرجنگی (اصابت و انهدام) Miniature Hit-to-Kill (MHTK) Interceptor Rocket ارتش آمریکا بودجه ای در اختیار کمپانی لاکهید مارتین قرار داده است تا موشک های ضد هوایی کوچک بر علیه اهداف خاص در فاصله 3 تا 4 کیلومتر را توسعه دهد . از آنجایی که در میدان نبرد بیشتر تلفات سربازان بواسطه خمپاره ها راکت ها و توپها اتفاق می افتد ، بر همین اساس اهمیت بسیاری وجود دارد که در برابر چنین تهاجماتی از یک پدافند هوایی مطلوب جهت مقابله بهره مند بود . به همین منظور در قالب برنامه EAPS یا توسعه محدوده ایمن و بقا پذیری در میدان نبرد Extended Area Protection and Survivability در 26 می 2012 نمونه آزمایشی موشک مینیاتوری رهگیر لاکهید مارتین در آزمایشگاه تست برد موشکی وایت سند تست شد و نتایج موفقیت آمیز اولیه بدست آمد . بدین ترتیب میتوان گفت شرایط کاملی جهت دستیابی به نسخه مینیاتوری شده سامانه Iron Dome اسراییل توسط لاکهید مارتین حاصل شده است . اگرچه بر روی موشک رهگیر هیچ گونه ماده منفجره ای وجود ندارد اما قابلیت اصابت مستقیم آن به هدف با در نظر گرفتن انرژی اینرسیایی حرکت هر دو پرتابه یعنی خمپاره و موشک رهگیر باعث انهدام یا دست نیافتن خمپاره به مسیر مورد نظر و محل اصابت خود خواهد شد . با توجه به داده های اولیه ؛ موشک رهگیر ابعاد بسیار کوچک در حدود 3.5 سانتی متر قطر (بدون در نظر گرفتن بالچه ها) ، 69 سانتی متر طول و 2.3 کیلوگرم وزن می باشد ، MHTK از موتور راکتی ساخت Nammo Talley بهره می برد . سنسور اشیانه یاب این موشک راداری نیمه فعال بوده و بواسطه یک رادار زمینی دیگر که اهداف پروازی برای دید موشک روشن میکند عمل خواهد کرد . در تست 22 می 2012 که در وایت سند به اجرا گذاشته شده بود و نخستین آزمایش این موشک به شمار میرفت ، برنامه ریزی برای اصابت به هدف وجود نداشت و موشک تنها به سمت هدفی که بوسیله رادار علامت گذاری شده بود شلیک شد تا داده های ارسالی از موشک و زیر سیستم های آن و مجموعه کنترل آتش برای باز محاسبه و سنجش اخذ شود ، تست رهگیری عملی اصابت به هدف برای سال 2013 برنامه ریزی شده است . <
  7. به نام خدا مقدمه بعد از شنیدن خبری مبنی بر نصب شدن سامانه پاتریوت در نزدیکی سوریه در سایت به دنبال تایپیکی برای آشنایی با این سامانه گشتم که چیزی پیدا نکردم لذا بر آن شدم تا این مطلب رو قرار بدم هر جند این سامانه در جنگ هایی که تا کنون حضور داشته کارایی خاصی در خود نشون نداده ولی به روز رسانی های اخیر اون رو به یک سامانه مهلک بدل کرده که استقرار این سامانه در مرز سوریه به نظر من دو دلیل داره که یکی ایجاد منطقه پرواز ممنوع و دیگری افتادن دوباره اسم این سامانه در اذهان به امید پیدا کردن مشتری و چرخیدن مجدد چرخ کارخانه سازنده آن . که البته با هزینه بالا برای هر موشک ( نزدیک به 3 میلیون دلار ) فکر کنم دوباره برای پول عربا دندون تیز کردن و حالا خود سامانه   پیشینه سيستم پاتريوت (Patriot) يک سيستم دفاع هوايي موشکي هدايت شونده است که توانايي مقابله با موشک هاي بالستيک تاکتيکي، موشک هاي کروز و هواپيماهاي پيشرفته را در تمامي شرايط آب و هوايي و در هر ارتفاعي دارا است. از مهم ترين ويژگي هاي سامانه دفاعي پاتريوت وجود رادار مرکب چندکاره، هدايت تعقيب از طريق موشک، نرم افزار پيشرفته و همچنين کارکرد خودکار اين سامانه به صورت گسترده است. پاتريوت (MIM-104) به وسيله شرکت «ريتئون» واقع در ايالت ماساچوست و با همکاري شعبه موشک ها و کنترل آتش شرکت «لاکهيد مارتين» واقع در ايالت فلوريدا ساخته شده است. سامانه دفاع موشکي پاتريوت به طور گسترده يي در عمليات هاي انجام شده در عراق شرکت داشته و با استقرار در کويت، موشک هاي عراقي شليک شده به کويت در سال 2003 را از بين برده است. ضمن اينکه در عمليات هاي انجام شده در کويت از پيشرفته ترين نوع اين سامانه يعني PAC-3 و موشک هايي با هدايت پيشرفته تر استفاده شده بود.   موشک موشک استفاده شده در سامانه پاتريوت به سامانه هدايت تعقيب از طريق TVM مجهز است و پس از پرتاب شدن اين قابليت را دارد که فرمان هاي اصلاحي نيمه راه را از مرکز کنترل درگيري دريافت کند. سامانه هدف يابي در اين موشک، هدف را در مرحله پاياني پرواز موشک يافته و اطلاعات مربوطه را به وسيله (Downlink ) مسير انتقال سيگنال از پرنده به زمين سامانه TVM و رادار زميني به مرکز کنترل درگيري متحرک براي انجام محاسبه هاي اصلاح نهايي مسير موشک ارسال مي کند و فرمان هاي اصلاح مسير هم از طريق (Uplink ) مسير انتقال سيگنال از زمين به پرنده به سامانه هدايت ردگيري موشک ارسال مي شود. ضمن آنکه يک سد جنگي با قدرت انفجاري زياد به وزن 90 کيلوگرم هم در بخش هدايت نهايي قرار گرفته است. برد موشکي پاتريوت تقريباً 75 کيلومتر و حداکثر ارتفاع آن نيز 25 کيلومتر است. حداقل زمان پرواز موشک هم از دو بخش، زمان مسلح شدن موشک در کمتر از 9 ثانيه و حداکثر زمان پرواز حدود 4/3 دقيقه تشکيل شده است.   ايستگاه کنترل درگيري مرکز کنترل درگيري که با نام AN/MSQ-104 شناخته مي شود، تنها بخش واحد آتش پاتريوت است که تحت نظارت مستقيم يکي از افسران قرار دارد. ايستگاه کنترل درگيري، امکان ارتباط با ايستگاه پرتاب، واحدهاي ديگر آتشبار پاتريوت و همچنين مراکز بالاتر فرماندهي را دارد.همواره سه نفر در ايستگاه کنترل درگيري حضور دارند که مسووليت کنترل دو صفحه فرمان و يک ايستگاه ارتباط با سه ترمينال رله راديويي را برعهده دارند. کامپيوتر کنترل تسليحاتي ديجيتال هم در اين مرکز و در کنار ترمينال هاي ارتباط اطلاعات قرار گرفته است. پاتريوت PAC-2 شرکت ريتئون برنامه ارتقاي سيستم دفاع موشکي پاتريوت PAC-2 را تا سطح GEM (Enhanced Missile Guidance) به اجرا درآورده است. برنامه ارتقا شامل نصب فيوز جديد و نوسان ساز کم پارازيت است که حساسيت جست وجوگر را نسبت به اهداف با سطح مقطع راداري کوچک، افزايش مي دهد. در ضمن موشک GEM توانايي دفاع در برابر انواع موشک ها به ويژه کروز و بالستيک را دارا است. اولين موشک بهسازي شده از اين نوع در نوامبر سال 2002 به نيروي هوايي ايالات متحده تحويل داده شد و تاکنون از 360 موشک که قرار است ارتقا يابند و بهسازي شوند، حدود 255 موشک عملياتي شده اند.     پيشرفته ترين نوع پاتريوت PAC-3 به عنوان مهمترين برنامه بهسازي و ارتقاي سيستم دفاع موشکي پاتريوت شناخته مي شود. موشک PAC-3 با استفاده از فناوري پيشرفته hit-to-kill برخورد مستقيم بدنه به بدنه موشک(، موثر بودن عليه اهداف تاکتيکي مانند موشک هاي بالستيک و کروز را افزايش داده است. توليدکننده اصلي اين مدل از پاتريوت، شرکت لاکهيد مارتين است و شرکت ريتئون به عنوان يکپارچه کننده سيستم ها عمل کرده است. PAC-3 داراي يک جست وجوگر موج کوچک از نوع ha-band است که توسط شرکت هواپيمايي بوئينگ ساخته شده است. از طرف ديگر سامانه هدايت موشک در اين مدل، تخريب هدف را با استفاده از انرژي جنبشي ناشي از برخورد دماغه موشک به هدف امکان پذير مي سازد. سامانه پاتريوت PAC-3، ظرفيت پرتاب 16 موشک را دارد در حالي که سامانه PAC-2 فقط ظرفيت 4 موشک را دارد. PAC-3 در ابتداي سال 2000 وارد مرحله توليد اوليه شده و تا سپتامبر 2001 تعداد 93 فروند از اين سامانه ها به ارتش ايالات متحده تحويل شد. قرارداد تحويل 85 فروند در دسامبر 2002 و 12 فروند ديگر در مارس 2003 امضا شده و سپس در سال 2005 از اين موشک ها در عمليات عراق استفاده کردند. در فوريه 2004 شرکت لاکهيد مارتين سفارشي مبني بر تحويل 160 فروند سيستم پاتريوت PAC-3 که شامل 22 جايگزين براي موشک هاي شليک شده در عراق بود، دريافت کرد که اوايل سال 2007 تحويل شدند. در ضمن سفارش 156 فروند هم در فوريه 2005 به اين شرکت داده شده که از اين تعداد 32 فروند براي هلند و 16 فروند هم براي ژاپن است و تحويل ديگر موشک هاي سفارشي نيز در اواخر سال 2007 و به کشورهاي تايوان، کره جنوبي و آلمان خواهد بود. ایستگاه (سکوی) پرتاب M901: ایستگاه M-901 موشک های PATRIOT را حمل ونشانگیری و شلیک می کند. هر کدام از این پرتاب کننده ها مجهز به چهار موشک هستند. این پرتاب کننده ها ارتباط خود را از طریق باند VHF یا خط ارتباط دادهای فیبر نوری با ایستگاه (مرکز )کنترل درگیری ارتباط قبل از شلیک و همچنین مرحله هدایت آتش برقرار می سازد. ایستگاه (مرکز)کنترل درگیری: ایستگاه کنترل درگیری AN/MSQ-104 تنها بخشی از واحد آتش PATRIORT بوده که تحت نظارت مستقیم کاربر (انسان) است. ایستگاه کنترل درگیری امکان ارتباط با ایستگاه پرتاب واحدهای دیگر آتشبار PATRIOT وبالاخره مراکز بالاتر فرماندهی را دارد.سه کاربر در این ایستگاه کنترل حضور داشته که دارای دو صفحه فرمان (کنسول) ویک ایستگاه ارتباطات با سه ترمینال رله رادیویی هستند. کامپیوتر کنترل تسلیحات دیجیتال نیز در کنار ترمینال های ارتباط داده ای VHF قرار گرفته است.   رادار: رادار مرکب AN/MPQ-53 وظیفه جستجو ،کشف ، ردگیری ، شناسایی و ردگیری خود موشک و هدایت و همچنین عملکرد اقدامات متقابل ضد ضد – الکترونیکی (ECCM)رابرعهده می گیرد. باید اضافه شود برد این سیستم راداری حدود 100 کیلومتر بوده و ظرفیت ردگیری 100 هدف مختلف وهدایت 9 موشک را به طور همزمان دارد.رادارهای ارتش ایالات متحده توسط ریتیون بهسازی شده اند که این کیت ارتقائ و بهسازی قدرت بیشتری برای رادارو اضافه شدن توانایی باند وسیع که در نهایت موجب بهبود تشخیص هدف می شود را به دنبال داشته است.   درگیری با هدف: درگیری با هدف می تواند در سه حالت دستی و نیمه خودکار و تمام خودکار انجام پذیرد.زمانی که تصمیم برای درگیری با هدف گرفته می شود ایستگاه کنترل درگیری سکو یا سکوی های پرتاب را انتخاب کرده و داده های قبل از پرتاب به موشک انتخاب شده ارسال می شود. بعداز پرتاب رادار مذکور موشک را زیر نظر خود گرفته و(PAC UP LINKE) دستورات وDownlink مربوط به TVM امکان نظارت برموشک را ایجاد کرده و هدایت موشک را یه وسیله کامپیوتر کنترل تسلیحات امکان پذیر می سازد. در حالی که موشک به هدف نزدیک می شود سیستم هدایت TVM فعال شده و موشک به سمت هدف هدایت می شود در نهایت یک چاشنی مجاورتی نیز سر جنگی انفجاری موشک را در لحظه برخورد منفجر می کند که به تخریب کلی هدف می انجامد.   کاربران : آلمان یونان هلند لهستان اسپانیا ایالات متحده ـ 1106 لانچر پاتریوت بحرین مصر رژیم اشغال گر قدس ژاپن کره جنوبی کویت [/list] عربستان سعودی تایوان منبع
  8. http://tinypic.com/iyle9f.jpg اس 400 از نسل هاي جديد دفاع هوايي هست براي مقابله با موشكها و هواپيماها اين سلاح به وسيله شركت آلماز(almaz) كه تكامل يافته سامانه اس 300 پي ام يو (سام 10)هست ساخته شده است. اين سيستم جديد قادر به هدف گيري هدفهاي در حال پرواز تا مسافت 400 كيلومتر هست. دراين سامانه برد رادارهاي آن نسبت به اس 300 افزايش يافته و توانايي رديابي و انهدام موشكهاي بالستيك با برد 3500 كيلومتر با سرعت 4.8 ماخ را دارا هست.اين سامانه با مشخص شدن هدف به سرعت فعال شده و موشك خود را به طرف هدف شليك مي كند. اولين آزمايش اين سيستم در فوريه 1999 شروع شد و پس از آزمايش موفق اس400 اولين نمونه اين سامانه درايالت يار كاپوستين در اختيار نيروي هوايي روسيه قرار گرفت . گروهاي دفاعي روسيه يك آزمايش ضد موشكي نيز در 7 آوريل 2000 نيز انجام دادند در اين آزمايش آنتولي كورنكوف فرمانده نيروي هوايي روسيه نيز حضور داشت و با تاييد وي از ژوين 2000 مجهز شدن تمام مناطق هوايي و پايگاهها نظامي و موشكي روسيه به سامانه اس 400 براي در اختيارگذاشتن نيروهاي خود را خواستار شد اس 400 يكي از پيشرفته ترين سامانه هاي ضد هوايي هست كه در اختيار نيروهاي روسي قرار گرفته هست. http://tinypic.com/iyleg3.jpg جمهوري اسلامي ايران هم در سال 2003 خواستار خريد اس 400 بود ولي اما به دلايلي مثل هزينه زياد آن كه بالغ بر 4 ميليارد دلار بود و يا فشار غربيها ايران تا الان موق به خريد اين سامانه و مستقر كردن لانچر هاي آن براي مقابله با تهديدات هوايي نشده است. http://www.fas.org/nuke/guide/russia/airdef/ru_s400.jpg ================= عشق پرواز