بسم ا..   سامانه فالکن 23-4 ام  Falcon 23-4M Lightning         https://aparat.com/v/laz5cw5   بر اساس گزارش‌های منتشرشده در نمایشگاه ADEX 2026، شرکت تُرک FDI Technology Falcon Dynamic Systems سامانه پدافند هوایی کوتاه‌برد Falcon 23-4M Lightning را معرفی کرده که در اصل یک بسته ارتقای مدرن برای توپ‌های قدیمی ضدهوایی ZU-23-2 است که با حسگرها و سیستم کنترل آتش دیجیتال ترکیب شده تا بتواند با تهدیدات جدید پهپادی مقابله کند . این سامانه از ۴ قبضه توپ ZU-23-2 تشکیل شده که هر کدام دارای دو لوله ۲۳ میلی‌متری است، در نتیجه در مجموع ۸ لوله توپ ۲۳ میلی‌متری دارد .هر چهار پایه توپ بر روی یک نیم‌تریلر چندمحور نصب شده و مجهز به پایه‌های تثبیت‌کننده هیدرولیکی برای استقرار در میدان هستند . شرکت سازندخ مدعی است که  در حالت شلیک رگباری و با کنترل سیستم مرکزی، نرخ آتش ترکیبی آن به حدود ۳٬۲۰۰ تا ۴٬۰۰۰ گلوله در دقیقه می‌رسد .سازنده مدعی است که  این سامانه قادر است اهدافی با سرعت تا ۶۵۰ کیلومتر بر ساعت را در برد حداکثر ۲.۵ کیلومتر و ارتفاع تا ۱٬۰۰۰ متر مورد اصابت قرار دهد . این مشخصات نشان می‌دهد که سامانه برای دفاع نقطه‌ای در برابر پهپادهای کوچک و کم‌ارتفاع طراحی شده است. با این وصف ، نوآوری اصلی این سامانه در لایه حسگرها آن است. سامانه مذکور برای نظارت  به رادار موسوم به BIRD مجهز شده و حسگرهای الکترواپتیکی/فروسرخ نیز برای تأیید بصری هدف و ردیابی غیرفعال آن در روز و شب استفاده می‌شوند . مضاف براین ، سیستم کنترل آتش باشناسه Falcon Eye Air Guard ،  داده‌های رادار و حسگرها را پردازش کرده و محاسبات بالستیک را انجام می‌دهد. همچنین این امکان را فراهم می‌کند که کاربر از یک ایستگاه کنترل از راه دور، آتش هر چهار پایه توپ را به‌صورت هماهنگ هدایت کند، به جای اینکه هر توپ به‌صورت دستی و مستقل شلیک کند .   پی نوشت : 1- استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری )  بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند. 2- صنایع دفاعی ایران ، سالها پیش با معرفی سامانه هشت لوله مشابه ای با شناسه مصباح-1  در یک پیکربندی کاملا حرفه ای ( نسبت به این طرح آماتور گونه و سرهم بندی شده  تُرک ) پیشگام چنین فناوری بود ولی با وجود مزیت قابل توجه هرگز بصورت عملیاتی دیده نشد با وجود اینکه در جنگ 12 و 39 روزه نیاز اساسی برای مقابله با پهپادهای مهاجم بشمار می رفت       

بسم ا.. بیرقدار مادر ...!!!                  از حدود اواخر سال ۲۰۲۲، انتقاد از پهپادهای «بایراکتار» به رویه رایج اکثر کارشناسان تبدیل شد. پس از هیاهوی اولیه در آغاز عملیات نظامی ویژه در اوکراین ، نیروهای مسلح روسیه به سرعت خود را تطبیق داده و شروع به سرنگونی دسته‌جمعی پهپادها کردند، به طوری که تا سال ۲۰۲۶ وظایف آنها صرفاً به گشت‌زنی محدود شد.با این حال ، ترک‌ها در موج محبوبیت توانستند چندین قرارداد منعقد کرده و آنها را در سراسر جهان به فروش  برسانند ، اما به طور کلی کاهش علاقه به آنها آشکار بود. نه «آکینجی»های مدرن‌تر و نه «آکسونگور»های ارتفاع‌بالا کمکی نکردند. ظاهراً این مساله  شرکت بیرقدار را به سمت مسیر روندهای جدید سوق داد تا این پهپاد به عنوان حامل پهپادهای FPV معرفی شود . در این پیکربندی، نسخه TB2 استاندارد می‌تواند ۱۶ پهپاد FPV حمل کرده و ارتباط را به طور مستقل تأمین کند، زیرا می‌تواند به عنوان رله سیگنال کنترل نیز عمل کند. این ایده که این نتیجه مستقیم درگیری روسیه و اوکراین است ( استفاده از پهپادهای مادر به ویژه در سال ۲۰۲۶ رایج شد، زمانی که نیروهای مسلح اوکراین شروع به استفاده از FPV برای حملات به کریمه کردند.) چنین مدرن‌سازی در واقع قابل انتظار بود. «بیرقدار» برای وظایفی که در ابتدا تعیین شده بود، یعنی استفاده از تسلیحات متعارف، بسیار آسیب‌پذیر است، و رهاسازی FPV اکنون یک موضوع بسیار تازه است که مطمئناً در برخی بازارها مانند آفریقا یا جنوب شرق آسیا تقاضا خواهد داشت.اما در غیر این صورت، از نظر نسبت «قیمت-کیفیت»، چنین تغییری به سختی خود را توجیه می‌کند. همانطور که گفته شد، این پهپادها کند و کم‌تحرک هستند، و بنابراین حتی اگر ۳۰ پهپاد FPV داشته باشد، باز هم آسیب‌پذیر به نظر می رسد .  طبق داده های موجود ، مهمات پرسه زن محمول بیرقدار از خانواده Skydagger ساخت ترکیه هستند. در پیکربندی ، مذکور هر مهمات مذکور حداکثر استقامت پرواز ۳۶ دقیقه ای را داراست که با حمل سر جنگی به ۱۲ دقیقه کاهش می‌یابد. حداکثر سرعت آن به ۱۳۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسد و برد اعلام‌شده تا ۱۰ کیلومتر با ظرفیت حمل محموله انفجاری تا سه کیلوگرم است .   پی نوشت : 1- استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری )  بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند.      

بسم ا..   ویدیوی تبلیغاتی لاکهید مارتین در مورد محموله ماژولار FLEX سامانه هیمارس     https://aparat.com/v/enhs7pr     بر اساس ویدیوی تبلیغاتی جدید شرکت لاکهید مارتین، سامانه HIMARS FLEX نسخه ارتقایافته و ماژولار پرتاب‌کننده M142 است که روی همان شاسی FMTV 6×6 ساخته شده اما با استفاده از دو ماژول پرتاب به‌جای یک ماژول، ظرفیت مهمات و تنوع تسلیحات آن به‌طور قابل‌توجهی افزایش یافته است .این سامانه دوگانه‌کاره، بسته به نوع مهمات بارگیری‌شده، می‌تواند نقش یک سکوی تهاجم زمینی یا یک سکوی پدافند هوایی را ایفا کند. ترکیب‌های ممکن شامل موارد زیر است: ۱۲ تیر راکت GMLRS یا GMLRS-ER (برد ۷۰ تا ۱۵۰ کیلومتر)  ۲ تیر موشک بالستیک تاکتیکی اتامز (برد حدود ۳۰۰ کیلومتر)  ۴ تیر موشک دقیق‌زن پریزم (برد بیش از ۵۰۰ کیلومتر)  ۸ تیر موشک رهگیر پاتریوت PAC-3 MSE (برای پدافند هوایی و ضدبالستیک)  ۱۲ تیر موشک AIM-9X (در چارچوب سامانه پدافند هوایی IFPC)  طبق اطلاعات شرکت سازنده ، سامانه فوق از ویژگی های خاصی نظیر مکانیزم بارگیری و خودمختاری برخوردار است و  برخلاف نسخه استاندارد هیمارس که از جرثقیل داخلی برای بارگیری استفاده می‌کند، نسخه FLEX از یک سیستم «بالابر چندمنظوره» (multilift) بهره می‌برد . همچنین این سامانه قابلیت رانندگی خودکار را نیز به دست آورده است . علاوه براین ،  با وجود افزایش ظرفیت مهمات، FLEX همچنان بر روی شاسی XM1140  میتواند همچنان توسط هواگردهای ترابری تاکتیکی سی -130 جابه جا شود . بنابراین نصب موشک هایی نظیر پاتریوت پک-3 روی این پیکربندی ، که سبک تر از هیمارس به نظر می رسد ،  به معنای ارائه یک گزینه پدافند ضدبالستیک بسیار متحرک‌تر نسبت به آتشبارهای سنگین تر ثابت پاتریوت است . این موشک‌ها برای رهگیری اهدافی مانند موشک‌های بالستیک و هایپرسونیک طراحی شده‌اند . سامانه مذکور نخستین بار در نمایشگاه Eurosatory 2026 در پاریس (ژوئن ۲۰۲۶) معرفی شد . لاکهید مارتین این سامانه را یک «تحول ماژولار» معرفی کرده که مشتریان می‌توانند از پیکربندی تک‌ماژول شروع کرده و به‌تدریج به نسخه دوماژول ارتقا دهند . پی نوشت : 1- استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری )  بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند.  

بسم ا... پرنده سیاه مافوق صوت        بر اساس گزارش‌های منتشرشده، شرکت آمریکایی Castelion نخستین تصویر عمومی از پرتاب موشک مافوق صوت پرنده سیاه را از یک پرتاب‌کننده زمینی را منتشر کرده است. این نسخه که Blackbeard GL (Ground Launch) نامیده می‌شود، در حال توسعه برای ارتش آمریکا است تا یک گزینه مقرون‌به‌صرفه در برابر سامانه های تهاجمی گران‌قیمت باشد.تصویر منتشرشده در ۸ اکتبر ۲۰۲۶، موشک را در حال خروج از یک پرتاب‌کننده کانتینری نشان می‌دهد که بر روی یک کامیون نظامی با تحرک بالا نصب شده است. بر اساس تحلیل‌های اولیه، این خودرو با کامیون لجستیکی اشکوش (احتمالاً مدل MKR18 LSVR 10×10) مطابقت دارد که Castelion پیش‌تر از آن به عنوان پیکربندی آزمایشی نام برده بود . نکته قابل توجه این است که کانتینرهای این پرتاب‌کننده به نظر می‌رسد طراحی جدیدی داشته باشند و نه نسخه اصلاح‌شده خانواده مهمات MFOM (شامل GMLRS، ATACMS و PrSM) که پیشتر برای استفاده در پرتاب‌کننده‌های موجود ارتش برنامه‌ریزی شده بود . اگرچه شرکت سازنده مشخصات دقیق نسخه زمینی را فاش نکرده، اما اطلاعات کلی درباره Blackbeard به شرح زیر است: طراحی: دو مرحله‌ای، شامل یک بوستر (مرحله اول) با قطر بزرگ‌تر و یک پرتابه سُرشی مافوق صوت (HGV) بدون پیشرانه در بخش جلویی . سرعت: بالای ماخ ۵ . برد: بر اساس گزارش‌ها، برد آن نزدیک به ۸۰۰ کیلومتر تخمین زده می‌شود. این عدد از هدف ارتش برای دستیابی به حدود ۸۰ درصد قابلیت‌های موشک PrSM Increment 4 (با برد بیش از ۱۰۰۰ کیلومتر) با هزینه کمتر استخراج شده است . هزینه: هدف این برنامه ارائه یک سلاح مقرون‌به‌صرفه برای تولید انبوه است. پنتاگون قصد دارد سالانه حداقل ۵۰۰ فروند از این موشک را خریداری کند و در صورت موفقیت‌آمیز بودن آزمایش‌ها، امکان خرید بیش از ۱۲٬۰۰۰ فروند در طول ۵ سال وجود دارد . طبق اطلاعات موجود ،  توسعه این سیستم قرار است تا سال ۲۰۲۷ به پایان برسد و تولید انبوه آن پس از تکمیل آزمایش‌ها و اعتبارسنجی آغاز خواهد شد .   پی نوشت : 1- استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری )  بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند.  

نیروهای یمنی به حصن الزنقری در المقاطره رسیدند و به منطقه صحرایی نزدیک شدند نیروهای مسلح یمن به «حصن الزنقری» در شهرستان المقاطره رسیدند و به منطقه صحرایی نزدیک شده‌اند که با این پیشروی، این منطقه در معرض دید و کنترل کامل نیروهای یمنی قرار خواهد گرفت.   این پیشروی، خطوط تأمین و تقویت نیروهای وابسته به سعودی برای جبهه‌های المضاربه، باب‌المندب و ذوباب را به‌شدت تهدید می‌کند و تحرکات آن‌ها را در این مسیرها دشوارتر می‌سازد.   حمله موشکی ارتش یمن به تجمع نیروهای سعودی در لحج؛ ده‌ها کشته و زخمی نیروهای مسلح یمن اعلام کردند تجمع نیروهای سعودی در مناطق «رأس‌العاره» و «المضاربه» در استان لحج را با چند فروند موشک بالستیک هدف قرار داده‌اند.   بر اساس این بیانیه، موشک‌ها با دقت به اهداف اصابت کرده و ده‌ها کشته و زخمی، از جمله شماری از فرماندهان، برجای گذاشته است.   این نیروها اعلام کردند تجمع مذکور تحت فرماندهی افسر سعودی، «بدر الحَربی» قرار داشته است.   حمله به پادگان مزدوران سعودی در الضالع نیروهای مسلح یمن با موشک‌های بالستیک، پایگاه "العله" متعلق به شبه‌نظامیان وابسته به عربستان سعودی را در منطقه "قعطله" در شمال شهر الضالع مورد حمله قرار دادند. این حمله منجر به کشته و زخمی شدن تعدادی از افراد شد.   تصویر ماهواره‌ای از وقوع آتش‌سوزی گسترده در یک مجتمع صنعتی در شهر دمام واقع در عربستان سعودی سخنگوی نیروهای مسلح یمن: فرودگاه ملک فهد در «الدمام» را هدف حمله پهپادی قرار دادیم.   حمله ی موفق به طائف  انتشار دود در یکی از مواضع سعودی‌ها در شهر طائف پس از حمله موشکی یا پهپادی نیروهای مسلح یمن    حملات موفق به ریاض  تصاویر دیگری از آتش‌سوزی بزرگ در ریاض پس از حملات رزمندگان انصار الله   حملات یمن به زیرساخت های انرژی عربستان ادامه دارد   شکار پهپاد وینگ لونگ در آسمان استان تعز    جزئیات کشتی هدف قرار گرفته توسط جنگنده‌های سعودی در بندر رأس عیسی   منابع محلی و رسانه‌ای جزئیات تازه‌ای درباره کشتی باری که در بندر «رأس عیسی» استان الحدیده مورد حمله جنگنده‌های سعودی قرار گرفت، منتشر کردند.   بر اساس این گزارش، کشتی هدف قرار گرفته «ار اس ام بلیسد» (RSM BLESSED) نام دارد؛ یک کشتی باری عمومی با پرچم کشور «سنت کیتس و نویس» که حامل انواع کالاها بود.   منابع اعلام کردند حدود ۱۵ ملوان در این کشتی حضور داشتند که اطلاعات نشان می‌دهد بیشتر آن‌ها تابعیت سوری دارند.   همچنین منابع استان الحدیده از تجدید حملات هوایی سعودی به این بندر خبر دادند؛ حملات جدیدی که کامیون‌های حمل‌ونقل متعلق به شهروندان را که در اسکله بندر تجاری رأس عیسی پارک شده بودند، هدف قرار داد.   یحیی سریع: ۶۱ حمله هوایی سعودی در ۲۴ ساعت گذشته؛ مجموع تجاوزات به ۴۱۹۷ حمله رسید   یحیی سریع، سخنگوی نیروهای مسلح یمن، اعلام کرد: جنگنده‌های سعودی در ۲۴ ساعت گذشته ۶۱ حمله هوایی با جنگنده‌های F-15 و تایفون انجام دادند و اماکن غیرنظامی در پایتخت صنعا و استان‌های الجوف، تعز، صعده، مأرب، لحج، الضالع، إب، الحدیده و حجه را هدف گرفتند.   این حملات به ارتکاب جنایات متعدد و شهادت و زخمی شدن ده‌ها غیرنظامی منجر شد که بیشتر آن‌ها زنان و کودکان بودند.   مجموع حملات تجاوز سعودی از آغاز تشدید تنش علیه کشورمان به ۴۱۹۷ حمله هوایی و موشکی رسیده است.  

سلام . دیگه با اتفاقی که در جنگ اخیر برای ناوگان سوخترسانها و کارگو های نیروی هوایی افتاد، مجبور به بازگرداندن این هواپیماهای استور شده هستند . فقط اندکی امیدوارم که برنامه ای برای جایگزینی این ناوگان سالخورده وجود داشته باشه . چون پرواز دادن این هواپیماهای پنجاه ساله به دل و جرات زیادی برای خدمه نیاز داره .

بسم ا.. Boeing-707-3J9C رجیستر 8309-5       707 مذکور پیش از اورهال و بازگشت به وضعیت پروازی    https://aparat.com/v/ymqjc50   بوئینگ-707 -3 جی9 سی نیروی هوایی ایران ( با شماره ثبت غیرنظامی EP-SHV )  این پرنده در ژوئن 1976 ( تیر 1355 ) به نیروی هوایی ایران تحویل شد (با شماره بدنه 249-5 )  ، بعدها شماره ثبت آن به ۵-۸۳۰۹ تغییر یافت در فوریه ۱۹۹۱ (بهمن ۱۳۶۹)، این هواپیما به شرکت هواپیمایی ساها منتقل و با رجیستری  EP-SHV و بعد EP-SHG به فعالیت پرداخت ولی درنهایت به سال 2013 بازنشسته و بحالت ذخیره قرار گرفت  طبق شنیده ها ، این پرنده برای دو سال در "یاشی" تحت بازسازی قرار گرفته بود و ظاهرا در نوامبر 2026 با آرایش جدید ظاهری ( شبیه سوخت رسان های نیروی هوایی آمریکا )  مجدد به خدمت بازگشته ...!!!!   پی نوشت :  به نظر پس از مدتها یک نفر یادش افتاد که ظاهر هواگردها خیلی مهم هست ... هر چند این پدربزرگ خیلی سن و سال داره ....   

بسم ا...  بخش دوم و پایانی    پرسشی که در پایان دهه ۱۹۷۰ مطرح بود، هنوز بلحاظ تاریخ فناوری زرهی جالب است: اگر آزمایش‌ها نشان می‌دادند زره واکنشی می‌تواند نفوذ پرتابه را کاهش دهد، چرا این طرح به یک سامانه عملیاتی تبدیل نشد؟پاسخ  به چنین سئوالی ، ترکیبی از محدودیت‌های فنی، وزن، پیچیدگی سامانه و تغییر مسیر توسعه تانک‌های آلمانی بشمار می آمد.       اتاقک نگهداری نمونه صفحات زرهی به منظور اجرای آزمایش های شلیک    دلیل نخست: میزان حفاظت محدود بود بر اساس نتایج گزارش‌شده در این آزمایش‌ها، کاهش عمق نفوذ پرتابه‌های ساب کالیبر در حدود ۱۰ درصد بود که بی اهمیت به نظرنمی رسید، اما باید آن را با وزن و پیچیدگی مجموعه مورد مقایسه قرار می دادند. درواقع ، زره واکنشی تنها زمانی ارزش عملیاتی خود را بطور کامل به نمایش می گذاشت که میزان حفاظت ارائه شده توسط آن ،  هزینه‌های نصب و نگهداری را توجیه کند. اگر یک سامانه سنگین و پیچیده تنها باعث نفوذ محدود پرتابه مهاجم به درون زره شود یا کاهش محدودی در نفوذ ایجاد کند، ممکن است روش‌های دیگر تقویت زره انتخاب بهتری باشند.با این وصف ، چنین نتیجه ای را نباید به همه انواع زره واکنشی تعمیم داد؛ چرا که  عملکرد زره واکنشی به نوع پرتابه، طراحی بلوک‌ها، جنس صفحات و آرایش کلی زره وابسته است.         آزمایش‌  زره واکنشی  بصورت منفرد   دلیل دوم: وزن بسیار زیاد یکی از مشکلات مهم طرح آلمانی، حجم و وزن ساختار آن بود.برای یک صفحه با مساحت دو مترمربع، اگر صفحهٔ جلویی ۲۰ م.م و صفحه پشتی ۱۱۵ م.م ضخامت داشته باشد، وزن این دو صفحه به‌تنهایی ؛ البته با فرض استفاده از صفحات فولادی  بدون احتساب سایر اجزا می‌تواند به حدود دو تن برسد. علاوه براین ، پس از افزوده شدن ۱۶ بلوک زره واکنشی، قاب‌ها، پروفیل‌های فلزی، بست‌ها و ۱۲ ضربه‌گیر، وزن مجموعه بیشتر نیز می‌شد. چنین ساختاری، در صورت نصب روی تانک ( بدون تغییر یا بهبود مجموعه پیشرانه ، جعبه دنده و سامانه تعلیق )  می‌توانست پیامدهایی مانند موارد زیر داشته باشد: افزایش وزن کلی خودرو و فشار بیشتر بر سامانهٔ تعلیق؛ کاهش تحرک و دشوارترشدن عبور از برخی مسیرها؛ افزایش بار واردشده بر اجزای سازه‌ای و تجهیزات نصب؛ پیچیده‌ترشدن تعمیر، تعویض و نگهداری صفحات آسیب‌دیده. در نتیجه، حتی اگر زره از نظر بالستیکی عملکرد قابل‌قبولی را هم  به نمایش می گذاشت ، وزن آن می‌توانست مانع مهمی برای استفاده بصورت عملیاتی باشد.           آزمایش عناصر V شکل زره واکنشی انفجاری (ERA) به‌طور جداگانه   دلیل سوم: مشکل زمان‌بندی انفجار یکی از دشوارترین مسائلی که گروه فنی آلمانی با آن دست و پنجه نرم می کرد، تعیین زمان مناسب برای فعال‌شدن مواد منفجره بود.در نمونه‌های آزمایش‌شده، انفجار باید با هماهنگی حسگر، چاشنی و سامانهٔ تأخیر زمانی آغاز می‌شد. بنابراین ، بروزکوچکترین اختلاف یا ناهماهنگی زمان‌بندی می‌توانست باعث شود صفحات زرهی در موقعیت مناسبی قرار نگیرند و اثر مطلوبی بر پرتابه نداشته باشند.طبق نتایج گزارش‌شده ، تغییر زمان تأخیر از ۲ به ۱۵۰ میکروثانیه می‌توانست عمق نفوذ را حدود ۷ سانتی‌متر تغییر دهد.این موضوع نشان می‌داد که عملکرد زره تنها به وجود مادهٔ منفجره وابسته نیست؛ بلکه زمان و نحوهٔ واکنش آن نیز اهمیت تعیین‌کننده‌ای دارد.     صفحه جلویی زره لئوپارد-1  در برنامه آزمایشی شماره 16 ،  پس از شلیک تمام گلوله‌ها   دلیل چهارم: تعارض میان حساسیت و ایمنی استفاده از مواد منفجره بلوری و بدون ماده کاهنده حساسیت، امکان آغاز خودکار انفجار را فراهم می‌کرد؛ اما این راه‌حل خطر تازه‌ای به همراه داشت.ماده‌ای که بیش از حد حساس باشد، ممکن است در شرایطی منفجر شود که برای آن طراحی نشده است. بعنوان مثال ،در آزمایش‌ها حتی به موردی اشاره شده که مادهٔ منفجره بر اثر برخورد یک پرتابه خطا رفته یا منفجر شده در نزدیکی بلوک های زرهی ، ساختار آزمایشی را از کار انداخته است. بنابراین، طراحان با دو مسئله متضاد روبه‌رو بودند: اگر سامانه به حسگرها و تجهیزات الکترونیکی وابسته می‌ماند، پیچیدگی و هزینه افزایش می‌یافت. اگر ماده منفجره به‌اندازه‌ای حساس می‌شد که با برخورد مستقیم فعال شود، احتمال انفجار ناخواسته نیز افزایش پیدا می‌کرد. مضاف بر موارد فوق الذکر ، در یک تانک عملیاتی، چنین مشکلی فقط به خرابی یک قطعه محدود نمی ماند؛ بلکه میتوانست ایمنی خدمه، قابلیت اطمینان زره و امکان ادامه مأموریت را تحت تأثیر قرار دهد.     نمای پشت و جلوی بلوک های زره واکنشی  دلیل پنجم: تغییر مسیر توسعه تانک‌های آلمانی در همان دوره، آلمان غربی در حال توسعه فناوری تانک اصلی  میدان نبرد  لئوپارد -۲ بود که از پایه روشی  متفاوت را برای  حفاظت زرهی در پیش گرفته بود. در این رویکرد، به‌جای تکیه بر یک مجموعه انفجاری خارجی و سنگین، توجه  اصلی بر روی  طراحی یک زره چندلایه و ترکیبی معطوف گردید. چنین زرهی می‌توانست با استفاده از ترکیب مواد و لایه‌های مختلف، حفاظت مناسبی در برابر طیف متنوعی از تهدیدها فراهم کند.این تفاوت بلحاظ ماهیتی ، بسیار با اهمیت به نظر می رسید ، بدین معنی که  زره واکنشی آزمایش‌شده برای لئوپارد- ۱ قرار بود به یک طراحی موجود اضافه شود، درحالی‌که لئوپارد -۲ فرصت طراحی یکپارچه بدنه، زره و سامانه‌های خودرو را از روی میز نقشه کشی فراهم می کرد.در چنین شرایطی، ادامه سرمایه‌گذاری روی طرحی سنگین و پیچیده با افزایش حفاظت محدود، لزوماً بهترین گزینه برای نسل بعدی تانک‌های آلمانی بشمار نمی رفت.      راست : نمای روبروی زره ساندویچی مورد استفاده در آزمایش ها  چپ : قاب و بلوک زره واکنشی در جریان آزمایش شماره 22   رفع سوءتفاهم : ایده زره واکنشی شکست نخورد؛ این طرح خاص کنار گذاشته شد. برای درک درست ماجرا، باید میان دو موضوع تفاوت قائل شد: شکست یک طرح آزمایشی و شکست فناوری زره واکنشی به‌طور کلی ایده توسعه . فناوری زره واکنشی انفجاری بعدها دربسیاری از طرح های زرهی مورد استفاده قرار گرفت  تا اثرخرج گود سامانه های ضد زره را به حداقل ممکن کاهش دهد ، به همین دلیل در طراحی های بعدی شکل متفاوت و پیشرفته تری بخود گرفت .بعنوان مثال، سامانه‌های زره واکنشی که اکنون بصورت عملیاتی استفاده می شوند  از صفحات و مواد منفجره با آرایش‌های بهینه‌سازی‌شده استفاده می‌کنند. برخی طرح‌ها نیز برای مقابله با تهدیدهای مشخص، از جمله جریان جت خرج گود و بعضی انواع پرتابه‌های انرژی جنبشی، طراحی شده‌اند. البته میزان اثرگذاری آن‌ها بر پرتابه‌های انرژی جنبشی به نوع سامانه و نوع مهمات مهاجم وابسته است و نمی‌توان یک درصد ثابت را برای همه آن‌ها بیان کرد. برهمین اساس ، تجربه آلمان در دهه۱۹۷۰ را می‌توان بخشی از فرایند طولانی آزمون و خطا در توسعه چنین فناوری بحساب آورد ، بدین معنی که  پژوهشگران ثابت کردند که انفجار کنترل‌شده می‌تواند بر مسیر و نفوذ پرتابه اثر بگذارد، اما راه‌حل اولیه از نظر وزن، ایمنی، زمان‌بندی و هزینه به اندازهٔ کافی متوازن نبود. جمع‌بندی طرح زره واکنشی آلمان برای لئوپارد ۱- در فاصله سال‌های ۱۹۷۶ تا ۱۹۷۸ به نتایج آزمایشی قابل‌توجهی رسید. آزمایش‌ها نشان دادند که یک ساختار انفجاری لایه‌ای می‌تواند عمق نفوذ پرتابه‌های ضدزره را کاهش داده  و جنس صفحه جلویی نیز در این عملکرد نقش مهمی دارد.بااین‌حال، محدودیت میزان حفاظت، وزن زیاد، پیچیدگی سامانه آغاز انفجار و دشواری ایجاد تعادل میان حساسیت و ایمنی، موانع مهمی برای عملیاتی‌شدن آن بودند. هم‌زمان، توسعه لئوپارد ۲ و رویکرد متفاوت آن به تامین حفاظت زرهی مناسب  نیز بر مسیر تصمیم‌گیری‌های ارتش  آلمان اثر گذاشت.   پی نوشت : 1- منبع 2-  استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری )  بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند.   

8 شهریور فرماندهی مرکزی آمریکا اعلام کرد دو پرتابگر ایرانی را در جزیره لارک هدف قرار داده، زیرا نیروهای سپاه در حال آماده‌سازی راکت‌های حامل مین دریایی بوده‌اند. به نظر .فجر ۵ مین‌ریز از نظر جنگ نامتقارن دریایی اهمیت دارد و  

ارزش اصلی فجر ۵ مین‌ریز، قدرت انفجاری یک مین نیست؛ بلکه امکان ایجاد اختلال در کشتیرانی و افزایش هزینه و زمان پاک‌سازی مسیرهای دریایی است. مزیت: مین‌گذاری از فاصله دور، بدون نیاز به ورود شناور مین‌گذار به منطقه خطر. محدودیت: ظرفیت حمل نسبتاً پایین، اندازه کوچک مین‌  پیامد اقتصادی مورد نظر ایران در بازار جهانی  این است که   حتی احتمال وجود مین   باعث افزایش حق بیمه کشتی‌ها، اختلال و  تأخیر در حمل‌ونقل و فشار افزایش قیمت در بازار نفت میشود
 

راکت های فجر ۵ مین ریز   در این کاربرد نوین، کلاهک معمولی راکت با یک مین دریایی جایگزین می‌شود که پس از پرتاب و در فاصله مشخصی از هدف، از بدنه راکت جدا شده و با بهره‌گیری از یک فیوز مجاورتی و بخشی از سازه که به عنوان شناور عمل می‌کند، بر روی سطح آب مستقر می‌شود.   این مکانیزم به سامانه اجازه می‌دهد تا در هر بار شلیک، ده‌ها مین را در گستره‌ای وسیع و در عمق استراتژیک پراکنده سازد.   مشخصات :   برد عملیاتی : ۷۵ تا ۱۳۰ کیلومتر وزن کلاهک : ۹۰ تا ۱۷۰ کیلومتر   تصاویر مین ریزی:    

بسم ا..   آزمایش شلیک با مجموعه ای از بهترین سلاح های انفرادی https://aparat.com/v/qcpd3cs    

حمله موشکی دوباره ی یمن به قصر المعاشیق در عدن؛ گزارش‌ها از تلفات در مجتمع ریاست جمهوری خبرگزاری فرانسه تأیید کرد که حمله موشکی شامگاه جمعه به قصر المعاشیق، محل استقرار نیروهای وابسته به عربستان سعودی در شهر عدن، تلفات بر جای گذاشته است.    به گفته یک مقام پلیس، این مجتمع با دو موشک هدف قرار گرفته و شاهدان عینی نیز از ورود آمبولانس‌ها به محوطه قصر پس از حمله خبر داده‌اند.    همچنین عادل الحسنی، فعال سیاسی، به نقل از منبعی در داخل قصر اعلام کرد که افسر سعودی، سعد بن فنیس القحطانی، هنگام حمله در این مجتمع حضور داشته و مجروحان به بیمارستان بن سلمان منتقل شده‌اند.   آزادسازی شهرستانی دیگر در استان لحج یمن   حزام الاسد، عضو دفتر سیاسی جنبش انصارالله یمن: ارتش یمن موفق شد کنترل شهرستان «المقاطره» در شمال استان «لحج» را به دست بگیرد.   تسلط انصارالله بر بیش از نیمی از خاک لحج   استان لحج شاهد تحولات سریع و پیشروی‌های چشمگیر نیروهای صنعا در جریان نبرد بیرون راندن تجمعات نظامی سعودی از یمن بود.   بر اساس این گزارش، نیروهای صنعا در یک عملیات برق‌آسا از روز جمعه تا شنبه، تسلط خود را بر شهرستان «المقاطره» در عمق استان لحج تکمیل کردند؛ یکی از چندین شهرستانی که اکنون عملاً تحت کنترل نیروهای یمنی قرار گرفته است.   این پیروزی بزرگ، ضربه‌ای سنگین به مزدوران سعودی و نشان‌دهنده فروپاشی گسترده مواضع آن‌ها در جنوب یمن است.   با نزدیک شدن نبردها به عدن، عربستان ترتیبات جدیدی را برای انتقال «پایتخت موقت مزدوران عربستان» آغاز کرد   عربستان سعودی روز شنبه، همزمان با نزدیک شدن درگیری‌ها به حومه شهر عدن، ترتیبات تازه‌ای را برای انتقال «پایتخت موقت» از این شهر آغاز کرد.   ریاض «فادی باعوم»، از فرماندهان برجسته جنبش جنوبی و از نزدیکان پیشین «عیدروس الزبیدی» رئیس شورای انتقالی را به حضرموت بازگرداند تا مقدمات پایان دادن به دوره سلطه انتقالی را فراهم کند.   باعوم نیز در اقدامی جدید در «المکلا»، در جریان مراسمی که با حمایت سعودی برای آن تبلیغ شده بود، اعلام موجودیت کرد.   این تحولات نشان‌دهنده فروپاشی کنترل ریاض بر متحدانش در جنوب یمن و تلاش هراس‌آلود آن برای بازآرایی نیروها پیش از سقوط کامل عدن است.    بر اساس تصاویر ماهواره‌ای سالن اصلی فرودگاه بین‌المللی ملک فهد عربستان با موشک یمنی آسیب دیده   تصاویر حمله به تجمعات و خودروهای زرهی دشمن سعودی با پهپادهای «رجوم»   شکست تلاش‌های بین‌المللی عربستان برای آرام کردن انصارالله؛ شهرهای سعودی بار دیگر زیر آتش حملات   حملات به عمق خاک عربستان، همزمان با تلاش‌های گسترده ریاض برای کاهش تنش از طریق مجامع بین‌المللی، بار دیگر از سر گرفته شد.   انفجارهای شدیدی ریاض، ظهران الجنوب، شرقیه، جیزان، نجران و عسیر را لرزاند و سخنگوی نظامی سعودی به هدف قرار گرفتن این مناطق با پهپاد و موشک بالستیک اعتراف کرد.   این حملات پس از دیدارهای وزیر خارجه عربستان با مقام‌های آمریکایی و روسی در حاشیه نشست گروه ۲۰ انجام شد و نشان‌دهنده شکست ریاض در کاهش تنش است.   یمن بارها تاکید کرده که هرگونه راه‌حل تنها از دروازه صنعا و با اجرای خواسته‌های انسانی ممکن است، اما ریاض همچنان به دنبال یافتن راه‌حل از طریق طرف‌های منطقه‌ای و بین‌المللی است.   جنگنده‌های سعودی نیروهای خودی را بمباران کردند   خبرگزاری الصحافه الیمنیه به‌نقل از منابع محلی در شمال استان لحج گزارش داد که به هنگام فرار مزدوران وابسته به ریاض موسوم به نیروهای «سپره میهن» از شهرستان المقاطره، جنگنده‌های سعودی اقدام به بمباران آن‌ها کرده‌اند.   پیش از این نیز گزارش‌های متعددی از حملات جنگنده‌های سعودی به نیروهای خودی در استان تعز منتشر شده بود.   66 حمله هوایی و موشکی سعودی به مناطق مختلف یمن طی ۲۴ ساعت گذشته   منابع یمنی اعلام کردند که جنگنده‌های سعودی طی ۲۴ ساعت گذشته، با انجام ۶۶ حمله هوایی و موشکی، مناطق غیرنظامی در صنعا، جوف، تعز، صعده، حجه و لحج را هدف قرار دادند.   این حملات با استفاده از جنگنده‌های F-15 و تایفون انجام شده که از پایگاه‌های خمیس مشیط و طائف به پرواز درآمده‌اند. همچنین حملات موشکی از منطقه نجران صورت گرفته است. در پی این حملات، شماری از شهروندان، از جمله زنان و کودکان، شهید و زخمی شدند.   بر اساس این گزارش، شمار کل حملات هوایی و موشکی سعودی علیه یمن از زمان آغاز تشدید حملات به ۳ هزار و ۷۵۵ مورد رسیده است.