امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

چند عکس از خط تولید اصلی (مونتاژ) جنگنده های غربی

خط تولید جنگنده ی F-22 Raptor

[img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/F-22_PR.jpg[/img]

[img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/slideshow_965480_lockheed_0222_ba12.JPG[/img]

[img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/f-22-raptor-4.jpg[/img]

خط تولید جنگنده F-16

[img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/F16AssemblyLine.jpg[/img]

[img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/f16_2%7E0.jpg[/img]

خط تولید جنگنده Eurofighter

[img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/mURI_temp_6c1fbf68.jpg[/img]

[img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/eurofighter3.gif[/img]
  • Upvote 5

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[color=darkblue]خط تولید تانک های آبرامز در آلاباما


[url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/Tanks-abraham%5B%28007277%2915-30-44%5D.JPG][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/thumb_Tanks-abraham%5B%28007277%2915-30-44%5D.JPG[/img][/url]


[url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/Tanks-abraham%5B%28009928%2915-31-46%5D.JPG][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/thumb_Tanks-abraham%5B%28009928%2915-31-46%5D.JPG[/img][/url]


[url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/Tanks-abraham%5B%28009956%2915-31-48%5D.JPG][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/thumb_Tanks-abraham%5B%28009956%2915-31-48%5D.JPG[/img][/url]


[url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/Tanks-abraham%5B%28023459%2915-32-58%5D.JPG][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/thumb_Tanks-abraham%5B%28023459%2915-32-58%5D.JPG[/img][/url]


[url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/Tanks-abraham%5B%28023672%2915-33-06%5D.JPG][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/thumb_Tanks-abraham%5B%28023672%2915-33-06%5D.JPG[/img][/url]


[url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/Tanks-abraham%5B%28023740%2915-33-16%5D.JPG][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/thumb_Tanks-abraham%5B%28023740%2915-33-16%5D.JPG[/img][/url]


[url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/Tanks-abraham%5B%28024518%2915-33-22%5D.JPG][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/thumb_Tanks-abraham%5B%28024518%2915-33-22%5D.JPG[/img][/url]


[url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/Tanks-abraham%5B%28000540%2915-27-36%5D.JPG][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/thumb_Tanks-abraham%5B%28000540%2915-27-36%5D.JPG[/img][/url]


[url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/Tanks-abraham%5B%28000648%2915-27-55%5D.JPG][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/thumb_Tanks-abraham%5B%28000648%2915-27-55%5D.JPG[/img][/url]


[url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/Tanks-abraham%5B%28000704%2915-27-59%5D.JPG][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/thumb_Tanks-abraham%5B%28000704%2915-27-59%5D.JPG[/img][/url]


[url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/Tanks-abraham%5B%28005240%2915-29-20%5D.JPG][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/thumb_Tanks-abraham%5B%28005240%2915-29-20%5D.JPG[/img][/url]


[url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/Tanks-abraham%5B%28006732%2915-29-55%5D.JPG][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/thumb_Tanks-abraham%5B%28006732%2915-29-55%5D.JPG[/img][/url]


[url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/Tanks-abraham%5B%28006897%2915-30-25%5D.JPG][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/thumb_Tanks-abraham%5B%28006897%2915-30-25%5D.JPG[/img][/url]


[url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/Tanks-abraham%5B%28007117%2915-30-36%5D.JPG][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/thumb_Tanks-abraham%5B%28007117%2915-30-36%5D.JPG[/img][/url]


بیش از 2600 تکنسین به طور مستقیم در بخش مونتاژ این کارخانه مشغول به کار هستند. (بنا به اعلام در مستندی که این تصاویر از آن برداشته شده است)[/color]
  • Upvote 3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[size=18]من هم قبلا خط توليد لانگبو را ديده بودم كه به خاطر خيلي دستي بودنش تعجب كردم.البته همين امر ميتونه دليل گرون بودن اين تجهيزات باشه.(كار با دست خيلي گران ميفته خصوصا تو آمريكا كه حقوق كارگر روز مزد200 دلاره چه برسه به تكنسين تو اون حد حرفه اي!!!)[/size]
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
اينكه مي فرماييد همه چي با دسته...يه چيز مي گن شايد باور نكنيد اما تراش آينه هاي تلسكوپهاي بسيار بزرگ مثل كك هم كاملا دستي اجام مي شه...هر آينه ي اون 10 متر قطر داره...اما كارگر مي شينه و سايش مي ده...صحبت كه مي كرد مي گفت:
[color=red]حتي بهترين و دقيقترين رباتها هم كار رو نمي تونن به دقت يه كارگر ماهر انجام بدهند[/color]
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
چرا هواپیما ها قبل از رنگ زدن رنگشون سبز یا قهوه ایه؟کامپوزیته یا المنیوم؟

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
برادر cheka عكسها به معناي واقعي محشر بودند دستت درد نكنه اگر بازم داري بذار دريغ نكن
عكسهاي جناب ALI از خط توليد تانك آبرامز هم بسيار جالب بودند براي اولين بار بود كه مي ديدم

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
ممنون خيلي جالب بود.
آيا تاكنون هيچ عكسي از خط توليد سامانه هاي موشكي پيشرفته (مثل اس-300 و...) منتشر شده است؟

--------------

[quote][quote] یک سوال پیش میاد ،
خط تولید دستی : آیا ما دست نداریم ؟!
سالن تولید : آیا زمین کافی در کشور وجود نداره ؟
پول : آیا مشکل فقط بودجه ست ؟
نیروی متخصص : پس این مهندسان طراحی صنایع هواپیماسازی روسیه از کجا آموزش دیدن ؟
به آمریکا و انگلیس رفتن آموزش دیدن ؟ از کتب علمی(که ما هم داریم) خودشون به این مطالب و دستوالعمل های یک طراحی کامل رسیدن ؟
پس چرا ما نمی تونیم مثل اینها طراحی کنیم و بسازیم ؟[/quote]
خدايا
جواب اين سوال صدها بار يا شايدم هزاران بار توي اين سايت داده شده . حتي توي سايتهاي ديگه .
تو رو جون هر كي دوست دارين اين قضيه رو مطرح نكنيد .
برين يه سر كوچولو به انجمن نيروي هوايي بزنين همه چي دستتون مياد بخدا .[/quote]
جناب ESIBANDARI به نظرم همين تاپيك كه در مورد خط توليد هست، بهترين فرصت براي بيان اين مسائل است. شايد اين موضوعات در تاپيك هاي ديگر انحرافي باشد ولي به نظرم اينجا بشود بحث كرد.

به نظر بنده مهمترين موضوع، "مُطالبه عمومي" است. بايد از خودمان سوال كنيم كه به فرض مثال چقدر برايمان مهم است كه چه خودرويي خريداري مي كنيم؟ (مصرفش بالا است ولي ارزان پس اشكالي ندارد icon_rolleyes )، لامپ خانگي، يخچال (ظاهرش برايمان مهمتر از كيفيتش است، برندش همينطور. چرا برايمان مهم نباشد كه توليد داخل هست يا نه؟) و...
تكنولوژي و صنعت مبتني بر دانش بايد مطالبه عمومي مردم باشد وگرنه تا نياز وجود نداشته باشد توليد معنايي ندارد.
بايد از خودمان بپرسيم: آيا از نظر ما دانش و فن آوري يك چيز لوكس و به قول معروف "ويترين" است؟
آيا دانش و فن آوري، مُفت و مجاني به دست مي آيد؟
آيا قبول داريم كه ادامه حيات بخش دنيايي زندگي ما و خير ما در كسب دانش و فن آوري است يا خير؟
آيا قبول داريم كه بايد دست از سر نفت برداريم و يك كشور با درآمد مبتني بر دانش داشته باشيم يا خير؟

كشور در حال حركت به سوي همين اهداف خوب است، بايد آنها كه ناآگاه هستند آگاه شوند، و همه دست به دست هم بدهيم و با اصلاح تفكرات به سمت ساختن كشور حركت كنيم. به نظرم ايران بايد يك كشور توليدي باشد و نه يك مصرف كننده كالاهاي لوكس، از خودمان بپرسيم كدام بهتر است، گردش پول در امور دلالي يا ساختن كشور مبتني بر فناوري؟

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
به نظر دوستان چرا امريكا به دنبال ساخت جنگنده هايي كه هماوردي براي خانواده فلانكر محسوب بشن نيست؟ اف-35 كه در اون رده نيست و تعداد اف-22 هم محدوده و بعضي جاها خوندم كه با ميگ-31 و سوخو ها ميشه رديابيشون كرد. فكر هم نميكنم كه امريكاييها از نظرتكنولوژي از روسها عقب تر باشند. انگار اصلا نگراني از اين بابت ندارن.
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
این که دوستان میگن ایران هم مثل هند بیاد سوخو -30 رو تو ایران مونتاز کنه بهتر بدونن هند میلیارد ها دلار داده تا امکان تولید داخل رو بدست بیاره .منظورم اینه که کلی پول داده تا کارخونه و ... رو بسازه جدای از سر مایه گذاری برای ارتقا به سطح M K I .تازه اگه قرار بخریم بهتره M K I باشه تا MKK
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

دوستان

شاید زیاد ارتباطی با بحث اصلی نداشته باشه

ولی من دونبال نحوه اسمبل کردن  اف 14 تامکت تو سایت  های مختلف میگشتم و به جز چندتا مطلب بدر بخور و چیزی در حدود 25 تا عکس سیاه و سفید و چندتا رنگ رنگی چیزی پیدا نکردم

امشب به صورت اتفاقی چندتا عکس اسمبل کردن اف22 رو دیدم چیزی که برام جالب بود تعقییر در نحوه ساخت بخش سازه بود می تونم بگم اگه دوستان هم دقت کنند سازه اف 22 یه جورایی خلوت تر هست  تا تامکت شاید به خاطر بحث رادار گریزی یا حتی اف 35 هم همین طور اما سازه سوخو 30 و خانواده سوخو 27 شاید به دلیل اینکه  مربوط به دو نسل قدیم تر هواپیما ها هستند از همون سازه مشبک به شیوه قدیم برخوردار هستن

نمی دونم دوستان در مورد خود سازه اطلاعاتی دارن؟ اگه دارن شاید بد نباشه قرار بدن

دوم در مورد خود اسمبل کردن تامکت و شبکه سازه اصلی تامکت اگه کسی از دوستان اطلاعاتی داشت یا عکس ممنون میشم قرار بدن

و سوم جنس سازه هست

ممنون میشم اگه دوستان راهنمایی کنند

  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

مشرق بررسی می‌کند/
نگاهی به سوخو۳۰؛ گزینه احتمالی‌ایران برای تجهیز نیروی هوایی +عکس
مدل‌های جدید جنگنده سوخو ۳۰، بسیار مانورپذیر به‌ویژه در مدل اس‌ام، با قابلیت پرواز در برد و ارتقاع بالا با سرعت مناسب و توان حمل حجم گسترده انواع تسلیحات و سامانه‌های پیشرفته راداری و جنگ الکترونیک هستند.

به گزارش گروه دفاع و امنیت مشرق، امروز خبری مهم از سوی معاون علمی و فناوری ریاست جمهوری که در روسیه حضور دارد، منتشر شد که نشان می داد مذاکراتی بین طرف ایرانی و روسها درباره خرید جنگنده سوخوی 30 مطرح شده است. البته سورنا ستاری معاون علمی فناوری رئیس‌جمهور کشورمان این نکته را نیز اعلام کرده است که خرید این جنگنده بر عهده وزارت دفاع است.

پیش از این نیز وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح از مذاکره با روسیه برای خرید یک مدل جنگنده از این کشور خبر داده بود. با این تفاسیر می توان اینگونه برداشت کرد که جنگنده مورد نظر جمهوری اسلامی ایران برای خرید از روسیه سوخوی 30 باشد.

اما سوخوی 30 چگونه جنگنده ای است و آیا مناسب نیازهای ایران می باشد؟

جنگنده چند ماموریتی سوخوی 30 در حقیقت گونه بسیار ارتقاء یافته از هواپیمای سوخوی 27 روسیه است. این هواپیما در اواخر حاکمیت شوروی سابق و به عنوان یک جنگنده چند ماموریتی سنگین و به نوعی شبیه به برنامه F-15E آمریکایی ساخته شد.

تا به امروز حدود 12 مدل از جنگنده سوخوی 30 ساخته شده و به غیر از نیروی هوایی روسیه، در ارتش های 10 کشور دیگر جهان مشغول به خدمت است. در حال حاضر و بر اساس اطلاعات موجود، مدل های MK،M2 و SM از این جنگنده در روسیه در حال تولید است که البته مدل MKI این جنگنده که مخصوص نیروی هوایی هندوستان طراحی شده است در داخل خود هند در حال ساخت می باشد و از قطعات ساخت هند و فرانسه در ساخت آن استفاده می شود.

1190097_400.jpg
سوخوی 30 چینی

سری MK این جنگنده که برای بازار صادرات طراحی شده است، گونه ای از جنگنده با قابلیت های و توان نصب انواع سامانه ها با توجه به سفارش مشتری است. این سری از جنگنده های سوخوی 30 به کشورهایی مثل چین، ونزوئلا و ویتنام صادر شده است و با نام هایی مثل MK2، MK3 و MKK نیز در جهان هوانوردی شناخته می شود.

در بخش راداری به طور معمول از رادارهای N001 برای این جنگنده ها استفاده می شود. این رادار در مدل های اولیه از نوع پالس داپلر بوده اما در حال حاضر مدل آرایه فازی غیر فعال آن نیز توسط دفتر طراحی Tikhomirov در روسیه تکمیل شده است.

رادارهای سری ژوک روسی هم گزینه دیگر برای خریداران سوخوی 30 سری ام کا است. این رادار هم دارای گونه های پالس داپلر و هم دارای مدل آرایه فازی فعال می باشد و تا شعاع 150 کیلومتری در مقابل هواپیما را پوشش می دهد.

1190098_104.jpg
سوخوی 30 نیروی هوایی اندونزی

در بخش جنگ الکترونیک انواع غلاف های جنگال روسی قابلیت نصب بر روی این سری از جنگنده ها را دارند. یکی از نقاط مثبت این جنگنده امکان نصب سامانه های غیر روسی که به طور مثال به صورت بومی در کشورهای خریدار ساخته می شود، است. چینی ها از این قابلیت استفاده کرده و امروزه بسیاری از سامانه های جنگ الکترونیک و تسلیحات بومی خود را بر روی این جنگنده ها نصب کرده اند.

سامانه های جستجوگر فروسرخ مثل OLS-27 و هدف گیری روی کلاه خلبان به همراه نمایشگرهای صفحه تخت در درون کابین از جمله دیگر قابلیت های این جنگنده به شمار می آید.

در بخش سیستم پیشرانه از موتورهای سری AL-31F استفاده می شود که می تواند سرعت بیشینه ای در حدود 2100 کیلومتر در ساعت پرواز کند. برد پروازی این هواپیما در حدود 3000 کیلومتر و ارتفاع پروازی آن بیش از 17 کیلومتر است. قابلیت نصب سامانه تغییر دهنده بردار رانش بر روی این موتورها نیز وجود دارد.

در بخش تسلیحات، این هواپیما توان حمل محموله رزمی در حدود 8 تن رادار که شامل انواع موشک های هوا به هوا و هوا به سطح به همراه بمب ها هدایت شونده و سقوط آزاد را دارد. موشک های هدایت رادار R-27 و R-77، موشک هدایت فروسرخ R-73، موشک های ضد کشتی و ضد رادار سری KH-31 با سرعت نزدیک به 3 برابر سرعت صوت، موشک های تاکتیکی هوا به سطح KH-29 و KH-59 به همراه بمب های هدایت شونده سری KAB-500 و KAB-1500 از سلاح هایی هستند که می توان بر روی این جنگنده حمل کرد.

اما مدل بعدی که روسها در حال کار بر روی آن هستند به عنوان سوخوی 30 ام2 شناخته می شود. این هواپیما در حقیقت مدلی از جنگنده Su-30MKK است که به صورت ویژه با افزایش توان ضد کشتی برای ارتش چین ساخته شد. ذکر این نکته مهم است که در سالهای اولیه تولید سوخوی 30 ، نیروی هوایی روسیه به دلیل مشکلات مالی عملا فاقد جنگنده های این سری بود و شرکت های روسی صرفا برای صادرات این هواپیماها را تولید می کردند.

مشخصات و توانایی های پروازی این مدل از جنگنده سوخوی 30 تقریبا مانند همان مدل های سری ام کا بوده که در بالا به آن پرداخته شد و حتی در برخی از گزارش ها منابعی معتقد هستند که این مدل از سوخوی 30 از نمونه های صادراتی هم ضعیف تر هستند.البته این ادعا به نظر صحیح است زیرا بر اساس اطلاعات موجود چیزی در حدود 12 الی 14 فروند از این هواپیما توسط نیروی هوایی روسیه سفارش داده شده و بیشتر در امور آموزشی و آزمایش سامانه های مختلف از آن بهره برداری می شود.

1190099_632.jpg
سوخوی 30 ام 2

اما گونه SM را شاید بتوان یکی از برترین مدلهای جنگنده سوخوی 30 اس ام دانست. این مدل از جنگنده سوخوی 30 بر پایه مدل MKI که برای نیروی هوایی هند توسعه یافته است ساخته شده و با این تفاوت که بخش عمده از قطعات غیر روسی که هندی ها در جنگنده هایشان نصب کردند در این مدل با نمونه های روسی جایگزین شده اند.

یکی از تفاوت های موجود در این مدل از سوخوی 30 با سایر گونه ها نصب بالک های کوچکی به اسم "کانارد" است که تقریبا بین محل اتصال بال و بدنه و کابین قرار دارد. در عین حال موتورهای نصب شده بر روی این جنگنده نیز از قابلیت تغییر دهند بردار رانشی برخوردار هستند که داشتن این قابلیت به همراه کانارد، مانور پذیری خارق العاده ای را به این هواپیما می بخشد.

1190100_895.jpg
سوخوی 30 اس ام
 

1190138_598.jpg

سوخوی 30 اس ام

این مدل از سوخوی 30 که به صورت اختصاصی برای نیروی هوایی روسیه توسعه یافته است از یک دستگاه رادار آرایه فازی غیر فعال BARS-R بهره می برد . این رادار از ابتدا در چند مدل مختلف توسعه یافت که مدلهای اولیه آن از گونه پالس داپلر بوده و مدل جدید آن که بر روی سوخوی 30 اس ام نصب شده است از گونه آرایه فازی غیر فعال است. برد این رادار در برخی منابع در حدود 140 کیلومتر بر علیه اهداف هوایی اعلام شده است.

در بخش موتور نیز این جنگنده روسی از دو دستگاه موتور مدل AL-31FP بهره می برد و می تواند تا سرعت 2 برابر سرعت صوت پرواز کند. در بخش تسلیحات نیز این هواپیما به مانند سایر اعضای خانواده فلانکر می تواند تا حدود 8 تن سلاح را با خود حمل کند. منابع غربی اعتقاد دارند که سوخوی 30 اس ام به غیر از تسلیحات معمول این جنگنده که در بالا به آن اشاره شد، توان حمل موشک ضد کشتی یاخونت با سرعت 3 ماخ را نیز دارد. برد این مدل هم در حدود 3000 کیلومتر بوده و توان سوختگیری هوایی نیز دارد.

ارتش روسیه در حال حاضر تعداد 60 فروند از این جنگنده را خریداری کرده است که بین نیروی هوایی و دریایی این کشور تقسیم می شود. یگان های هوادریای نیروی دریایی روسیه نیز از جمله کاربران جنگنده سوخوی 30 اس ام هستند.

به هر حال آنچه که درباره سوخوی 30 می توان گفت این مسئله است که جنگنده ای بسیار مانور پذیر، خصوصا در مدل اس ام، با قابلیت پرواز در برد و ارتقاع بالا با سرعت مناسب و توان حمل حجم گسترده ای از انواع تسلیحات و سامانه های پیشرفته راداری و جنگ الکترونیک است که به خوبی می تواند نیازهای کشورمان را چه در ماموریت های پدافندی و چه آفندی برآورده کند. البته با قطعیت خرید این هواپیما و اعلام جزئیات بیشتر درباره جنگنده مورد نظر ایران، می توان با دقت و عمق بیشتری به معرفی آن پرداخت.

  • Upvote 8

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
دوست عزيز تا چه مقدار ممكنه همين مل mkI رو به ما بدن ايا سوخو ٣٠ مدل توسعه يافته ديگه اي هم كه توليد نشده باشه داره يعني ميگم شايد ايران مدل جديد تر يا با قابليت هاي توسعه يافته تري رو در نظر داشته باشه چون فكر نميكنم مثلاً اگر به سيسيتم هاي اويونيكي اسرائيلي مجهز باشه رو به ما بدون دردسر بفروشن

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط MRTranslator
      هو الفتاح العلیم
       
      با عرض سلام خدمت دوستان و همراهان عزیز، در این تاپیک قصد معرفی و بررسی یکی از کشتی های جنگی و تاریخی نیروی دریایی همسایه شمالیمون، روسیه رو داریم. قبل از هرچیز بگم که تمام این مطالب به صورت مستقیم از روسی به فارسی برگردونده شده، پس این احتمال هست که بعضی از مطالب یا اصطلاحات تخصصی، درست ترجمه یا توضیح داده نشده باشن. ازتون میخوام هر جا که براتون نامفهوم بود یا سوال داشتید، یا نیاز به ویرایش داشت، حتما بگید. پیشاپیش ممنون از همکاریتون و وقتی که صرف خوندن این مطلب کردید.
       
      قسمت اول
       

       
       
       
      ناوشکن "کمینترن (1)" یک ناوشکن زرهی از کلاس "باگاتیر (2)" نیروی دریایی اتحاد جماهیر شوروی می باشد. این ناوشکن، پیشتر به اسامی "کاهول (3)" – تا بیست و پنجم مارس 1907 – و "یادگار عطارد (4)" – تا سی و یکم دسامبر 1922 – شناخته می شد. ثبت سفارش این ناوشکن در بیست و سوم آگوست 1901 و ساخت آن در بیستم می 1902 شروع شد. پس از پایان ساخت و ساز در سال 1905، به ناوگان دریای سیاه پیوست. در سال 1923 به ناو آموزشی و در ژوئن 1941 به ناو مین گذار تغییر کاربری داد.
       
      اطلاعات کلی
       
      کلاس و تایپ: "باگاتیر" کلاس، ناوشکن زرهی
      متعلق به: نیروی دریایی امپراطوری روسیه تزاری
      تناژ جابجایی: شش هزار و هفتصد و پنجاه و دو تن (معادل 6645 لانگ تن)
       
      ابعاد
       
      طول: یکصد و سی و چهار متر
      عرض: شانزده و متر و شصت سانتیمتر
      آبخور: شش متر و سی سانتیمتر
       
      موتور و پیشرانه
       
      توربین و دیگ بخار: 16عدد دیگ بخار ساخت شرکت "نورمن (5)" جمعا به توان بیست و سه هزار اسب بخار (برابر با 17000 کیلووات)
      سرعت: بیست و سه گره دریایی (برابر 43 کیلومتر بر ساعت)
      خدمه: پانصد و شصت و نه نفر، شامل سیزده افسر ارشد
       
      تسلیحات
       
      12 قبضه توپ 152 میلیمتری (چهل و پنج کالیبر مدل 1892 – ساخت روسیه)
      12 قبضه توپ 75 میلیمتری (پنجاه کالیبر مدل 1892 – ساخت روسیه)
      8 قبضه توپ 47 میلیمتری (اوردنانس کوئیک فایرینگ تری پوندر (6) – ساخت بریتانیا)
      2 قبضه توپ 37 میلیمتری (مدل توپ و سازنده اشاره نشده)
      2 قبضه اژدرافکن 380 میلیمتری
       
      زره
       
      دک: هشتاد میلیمتر
      برجک: یکصد و بیست و هفت میلیمتر
      بدنه: هشتاد میلیمتر
      برج خنک کننده: یکصد و هشتاد میلیمتر
       
      توسعه پروژه
       
      انتخاب مفهوم شناسایی از راه دور
       
      در نیمه دوم دهه 1890 میلادی، فعالیت سیاست خارجی روسیه در قبال خاور دور مجدداً تغییر جهت داد. در همان زمان، احتمال درگیری با ژاپن که سیاست تهاجمی فعالی را نیز در این منطقه دنبال می کرد، به شدت افزایش یافت. برای رویارویی با این خطر، داشتن یک ناوگان قوی، آموزش دیده و دارای برتری آتش و مانور پذیری در شرق دور، ضروری بود.
       
      در شب بیست و هفتم دسامبر 1897، جلسه ویژه ای با حضور فرماندهان نیروی دریایی و نمایندگان وزارت دریانوردی به ریاست "نیکلای دوم (7)" تشکیل شد. در این جلسه با توجه به روند اتفاقات در شرق دور و لزوم داشتن یک ناوگان قدرتمند – هم کمی و هم کیفی – در مقابل نیروی دریایی سلطنتی ژاپن، طرح زیر پیشنهاد و با اکثریت آرا، تصویب شد. این پیشنهاد شامل دو ناو سرفرماندهی، 10 ناو فرماندهی، پنج رزمناو سنگین، 10 رزمناو زرهی، 10 ناوشکن سنگین با ظرفیت بین 5 تا 6 هزار تن و 10 ناوشکن سبک با ظرفیت 2000 تا 2500 تن بود. "ناوشکن ها، پیشآهنگ های دوربرد اسکادران" نه تنها برای شناسایی، بلکه برای شرکت در نبرد و همچنین برای ارتباطات، مستقل عمل می کردند.
       
      در بیستم فوریه 1898، "نیکلای دوم" یک برنامه ویژه کشتی سازی تحت عنوان "برای نیاز های خاور دور" را تصویب کرد. در میان کشتی های طرح مذکور، شش ناوشکن با ظرفیت 5000 تن که در سال 1895 طراحی شده بودند نیز به چشم می خورد. بلافاصله پس از ابلاغ طرح، وزیر دریانوردی "تریتوف، پاول پتروویچ (8)" به "کمیته فنی دریانوردی (9)" دستور داد تا مشغول طراحی کشتی ها طبق شرایط طرح ابلاغ شده شوند.
       
      گروهی از متخصصان "کمیته فنی دریانوردی" که همزمان در حال کار بر روی الزامات و پیش نیاز های مورد نیاز بری یک هواپیمای شناسایی برد بلند بودند، مامور تهیه طرح ابتدایی ناوشکنی قویتر و سریعتر از نمونه های در حال خدمت در نیروی دریایی سلطنتی ژاپن و بریتانیا شدند. طبق این طرح، حداکثر سرعت این شناور، بیست و سه گره دریایی و قابلیت کروز آن، پنج هزار مایل دریایی با سرعت ده گره دریایی را داشته باشد. استفاده از دیگ بخار "بلویل (10)" در این طرح پیشنهاد شده بود. گروه متخصصان توپخانه کمیته فنی دریانوری، تصمیم به نصب دوازده قبضه توپ دریایی یکصد و پنجاه و دو میلیمتری بر روی کشتی گرفتند. توپ های دویست و سه میلیمتری، بسیار سنگین برای نصب و استفاده بودند و قدرت آتش و نفوذ گلوله های توپ یکصد و بیست میلیمتری، جوابگوی تهدید های پیش بینی شده نبود. دیگر تسلیحات این کشتی شامل دوازده قبضه توپ هفتاد و پنج میلیمتری و هشت قبضه توپ چهل و هفت میلیمتری و همچنین شش لوله اژدر افکن می بود.
       
      حداکثر ظرفیت جابجایی ناوشکن ها بنابه دلایل اقتصادی به شش هزار تن محدود شده بود. این تناژ دارای مزیت های سرعت، برد عملیاتی و توان آتش بالا و در عوض فاقد حفاظت کمربند زرهی سنگین در اطراف سازه اصلی می باشد. همچنین پرسنل هم از حفاظت کافی برخوردار نیستند.
       
      1- Komintern --- سرواژه "کمیته بین المللی کمونیسم".
      2- Bogatyr --- کلمه ای روسی و اسم برای پسران.
      3- Kahul --- واژه ای روسی، معنیشو پیدا نکردم.
      4- Pamyat Merkuria --- یادگار عطارد یا مرکوری، از خدایان اساطیری یونان باستان.
      5- Normann --- شرکت ساخت تجهیزات و وسایل دیگ بخار و مربوطه مستقر در آمریکا.
      6- Ordonnance Quick Firing یا OQF، سرواژه استفاده شده توسط ارتش بریتانیا برای نامگذاری ادوات توپخانه ای ساخت این کشور.
      7- نیکلای دوم --- نیکلای آلکساندروویچ رومانوف (1918 - 1868)، آخرین تزار سلسله رومانوف.
      8- پاول پتروویچ تریتوف --- زاده 1838 و درگذشته 1903، دریاسالار و وزیر دریانوردی تزار نیکلای دوم.
      9- کمیته فنی دریانوردی --- کمیته ای متشکل از متخصصین علوم مختلف نظامی و غیر نظامی که وظیفه طراحی و بررسی درخواست ها و نیاز های ارتش امپراتوری روسیه را داشتند.
      10- Belleville --- شرکت سازنده توربین، دیگ بخار و قطعات مربوطه، مستقر در آمریکا.
       
      منبع: http://sovietmedals.ucoz.com/forum/63-154-1
       
      پایان قسمت اول
      ادامه دارد ...
       
      ترجمه شده برای میلیتاری
      13990823 --- 1717
    • توسط hamedof
      سلام خدمت دوستان میلیتاری ! با توجه به اینکه سامانه باک توسط آقا سینا معرفی شده ولی من مطلبی در مورد محافظ رادارهای سیستم باک چیزی ندیدم تصمیم گرفتم که نحوه محافظت سیستم باک توسط روسیه رو برای دوستان شرح بدم . سعی می کنم خلاصه و مفید بنویسم .








      همیشه سامانه های راداری فعال در معرض هدف قرار گرفتن موشک های ضد راداری نظیر KH-58 و AGM-88 HARM قرار داشته اند ، بدین منظور شرکت Almaz-Antey روسیه به این فکر افتاد تا برای حفاظت از سیستم های راداری سامانه های پدافند هوایی خود نظیر BUK سامانه ای را طراحی کند تا قابلیت انهدام موشک های ضد رادار را درست در لحظه ی قبل از برخورد دارا باشد .


      بدین منظور این شرکت سامانه ی Gazetchik را طراحی کرد .

      این سیستم متشکل از 4 قسمت اصلی می باشد .





      قسمت اول یک آشکار ساز مستقل از رادار می باشد که وظیفه کشف موشک های ARM را دارد.
      قسمت دوم دیکوی های فرکانس رادیویی فعال هستند .
      قسمت سوم قسمت نیز بخش اقدامات پسیو سامانه به وسیله ی chaff ها و aerosols است .(معمولا 3-4 عدد پرتابگر وجود دارد که تا زاویه 90 درجه از جلو و با دید 360 درجه چف ها قابل پرتاب هستند)
      آخرین قسمت این سامانه هم قسمت ارتباطی با رادارهای محفاظت شده و یا مرکز فرماندهی می باشد .






      نحوه ی کار:

      زمانی که یک ARM به رادار نزدیک میشود ، آشکارساز سامانه شروع به هشدار دادن به مرکز کنترل می کند . سپس مرکز فرماندهی دیکوی های راداری را برای منحرف سازی موشک ایجاد می کند و درست چند ثانیه قبل از برخورد موشک به رادار chaff ها و aerosols از طریق محفظه های به سمت موشک شلیک میشوند و درست روبروی موشک منفجر میشوند و باعث انحراف موشک به پایین میشوند و اینگونه رادارها جان سالم به در می برند ، البته اگر حتی 1-2 ثانیه چف ها دیر شلیک شوند امکان نابودی خود سامانه ضد ARM نیز وجود دارد چون در فاصله بسیار نزدیک به سامانه قرار می گیرند .

      این هم چند عکس از نحوه ی نابودی ARM . (داخل کلیپ این موشک از یک عدد اف 22 شلیک میشود و بعد از اینکه موشک نابود می شود سامانه باک 8 عدد موشک به سمت اف 22 ها شلیک می کنند و هر 3 آن ها رو به درک واصل می کند )




      روی تصویر کلیک کنید تا با بزرنگمایی بیشتری نحوه مقابله رو ببینید...









      فقط برای میلیتاری


      ترجمه : hamedof


      استفاده از مطلب با ذکر نام مترجم و سایت میلیتاری بلامانع است


      منابع:
      http://militaryforce...n-6-98-669.html
      http://pvo.guns.ru/rtv/gazetchik.htm
      http://articles.jane...Federation.html

      *************************
      با تشکر از شما.منتقل شد.
      OPS
    • توسط mahdi42
      با سلام خدمت دوستان قصد دارم در اینجا نیروی هوایی برزیل رو معرفی کنم اگه تکراریه پوزش میخوام

      ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
      اول سه عدد پوستر :






      -----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


      معرفی و اشنایی با نیرو هوایی ارتش برزیل



      تاسیس:1941
      تعداد پرسنل فعال:73.764 نفر
      تعداد هواپیماها:773 عدد ( این مجموعه شامل بالگردها ،هواپیما های، رزمی و غیر رزمی میشود)
      ثوابق جنگ:شرکت در جنگ جهانی دوم

      هواپیما هایی پروازی این نیرو(احتمالا منظور قابل پرواز):
      هواپیما و بالگرد های هجومی(برای حمله): AMX, Super Tucano, AT-26 Xavante, Mi-35M
      بمب افکن:AMX
      هواپیما جنگ الکترونیک:Embraer R-99
      جنگنده:Northrop F-5E/F Tiger II
      هواپیما رهگیر:Dassault Mirage 2000
      هواپیماهای گشت:Lockheed P-3 Orion, Bandeirulha C-95
      هواپیماهای شناسایی: Super Tucano, R-35
      هواپیماهای تمرینی:Tucano, AT-26 Xavante
      هواپیما های حمل و نقل کننده: C-130, C-295, Super Puma, 707, UH-1H, EMB-190, UH-60L

      ====
      معرفی نوع ،وتعداد جنگنده ها
      جنگنده "AMX International AMX"
      سازندگاه:ایتالیا،برزیل
      مدل ها:
      A-1: به تعداد 80 عدد
      A-1B:تعداد 10 عدد

      جنگنده "Dassault Mirage 2000"
      سازنده:فرانسه
      مدل ها:
      F-2000C:تعداد 10 عدد
      F-2000B:تعداد 2 عدد

      جنگنده "Northrop F-5E/F Tiger II"
      سازنده:امریکا
      مدل ها:
      F-5E/F تعداد 10 عدد
      F-5EM/F-FM تعداد 47 عدد


      معرفی بالگرد هجومی
      بالگرد "MI 35M"
      سازنده:روسیه
      مدل:"AH-2 Sabre"
      تعداد:12 عدد


      ----------------------------------------------------------------------------
      تعداد پرسنل این نیرو از ایران بیشتره واستخواندار محسوب میشه
      من که جنگندهEmbraer A-1A رو نمیشناختم و فکر کردم شما هم ممکنه اشنایی نداشته باشین پس یه معرفی مختصر رو اماده کردم:

      حالا معرفی جنگنده "Embraer A-1A"

      این جنگنده یک از سری جنگنده های AMX می باشد ،سری جنگنده های AMX پروژ مشترکی ببین دو کشور ،"برزیل"و"ایتالیا" می باشد، جنگنده های سری AMX، از نوع جنگنده های هوجومی می باشد
      اولین پرواز سری جنگنده های AMX در 15 می 1984 اتفاق افتاد ،که در سال 1989 معرفی شد . زمان ساخت ان از سال 1986 تا 1999 می باشد ،تا به امروز 200 عدد از این جنگنده ساخته شده.
      از این سری جنگنده ها هر دو کشور برزیل و ایتالیا استفاده می کنند .

      مشخصات

      خلبان : 1 نفر
      طول: 13.23 متر
      طول بال ها هواپیما:8.87 متر
      ارتفاع:4.55
      مساحت بال ها:21 متر
      وزن خالی:6.730 کیلو گرم
      وزن بارگذاری شده:10.750 کیلوگرم
      حداکثر وزن موقعه تیک اف:13.000 کیلوگرم
      حداکثر سرعت:1.160 کیلومتر
      قابلیت وصل 2 عدد موشک AIM-9 Sidewinders یا 2 عدد موشک MAA-1 Piranha
      قابلیت وصل بمب های 3.800 کیلوگرمی ،موشک های هوا به زمین ،بمب ها لیزری هدایت شوند،وراکت.


      ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
      چند عکس دیگه:








      بچه ها اگه اطلاعات تکمیلی دارین دریغ نکنید تا تاپیک کامل بشه

      منبع
      عکس ها هم خودم اضافه کردم و...
    • توسط EBRAHIM
      با سلام به همگی دوستان...
      چند نکته: خواهشا نخندید...تو نظراتتون هم تیکه نندازید...شاید تا کنون هیچ اطلاعی از این نیرو نداشته باشید و تا به حال به گوشتون نخورده باشه...پس مطلب مفیدیه...لطفا مراعات کنید...
      ...
      نیروی هوایی افغانستان یکی از سه شاخه اصلی ارتش افغانستان می‌باشد. نیروی هوایی ارتش افغانستان زیر نظر ستاد کل ارتش افغانستان فعالیت می‌کند.

      نیروی هوایی افغانستان در سال ۱۹۲۴ میلادی (۱۳۰۳ خورشیدی) و در زمان سلطنت امان‌الله‌شاه تاسیس شد. این نیرو در زمان ریاست جمهوری محمد داوودخان، تحولات چشمگیری را تجربه کرد. ارتش افغانستان تا پیش از سقوط دولت تحت حمایت اتحاد جماهیر شوروی، نزدیک به ۵۰۰ هواپیما و بالگرد تهاجمی داشت. اما در جریان سال‌ها جنگ داخلی در افغانستان، تقریبا تمامی آن‌ها یا به دلایل عدم رسیدگی فنی و یا در کشاکش جنگ داخلی از بین رفت.[۱]

      تا پیش از اشغال افغانستان توسط نیروهای ناتو، بدنه اصلی نیروی هوایی افغانستان از بالگردهای ام‌آی-۱۷ روسی تشکیل شده بود.
      به گفته مقامات نیروهای هوایی افغانستان، در سال ۲۰۰۸ میلادی، ۶۰۰ خلبان در نیروی هوایی افغانستان مشغول به کار بوده‌اند.[۲]

      تجهیز نیروی هوایی ارتش افغانستان به 18 فروند C27

      سرمایه : شرکت آلنیای آمریکای شمالی قراردادی به ارزش 287 میلیون دلار را با نیروی هوایی ایالات متحده به امضا رسانده تا 18 فروند هواپیمای مدلC27 اسپارتان را بازسازی و اصلاح کند. هواپیماهایC27 از مدل اصلاح شده هواپیماهای باربری222 G ساخت ایتالیا است. نیروی هوایی ایالات متحده قصد دارد پس از آماده شدن این 18 فروند هواپیمای اصلاح شده آنها را در اختیار نیروی هوایی ارتش افغانستان قرار دهد. کار تحویل این هواپیماها به ارتش افغانستان از ابتدای سال 2009 آغاز می شود و تا سال 2011 ادامه خواهد داشت. این برنامه در حال حاضر شامل تحویل 18 فروند هواپیمای آماده انجام عملیات و همچنین تجهیز و تبدیل دو فروند از آن به هواپیمای حمل ونقل VIP است. علاوه بر آن در این برنامه قید شده است که نیروی هوایی آمریکا طی سه سال وظیفه پشتیبانی و نگهداری و خدمات رسانی به این هواپیماها را عهده دار است.
      نیروی هوایی آمریکا با بررسی ویژگی ها و قابلیت های هواپیمایC27 این مدل را مناسب نیروی هوایی ارتش افغانستان تشخیص داده و داشتن این هواپیماها را برای دستیابی به ثبات طولانی مدت در افغانستان ضروری دانسته است.

      مشخصات هواپیمایC27

      اسپارتانC27 هواپیمای دو موتوره توربوجت است که برای نیازهای نیروی هوایی و همچنین حمل ونقل هوایی طراحی شد. این نوع هواپیما مخصوصا برای عملیات های تاکتیکی با برد کوتاه تا متوسط و برای پرواز در ارتفاع 1800 پا مناسب است. ازC27 می توان در تمام شرایط آب وهوایی و در روز یا شب برای حمل ونقل یا انجام ماموریت های پزشکی استفاده کرد. این هواپیما می تواند 24 تخت پزشکی و 4 پرستار یا 34 نیروی زمینی ارتش را جابه جا کند.C27 دارای سه گروه پرواز شامل کاپیتان هواپیما، کمک خلبان و مسوول بار است. هواپیمای اسپارتان مدل اصلاح شده G222 است. مدل G222 توسط شرکت آلنیا در ناپل ایتالیا تولید و ساخته می شد این مدل در سال 1970 اولین پرواز خود را انجام داد و در سال 1978 وارد بازار شد.
      بیشتر استفاده کنندگان مدل 222 G نیروی هوایی ایتالیا، ارتش آرژانتین، امارات و نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بودند.. شرکت کرایسلر به عنوان پیمانکار اصلی G222 را از آلنیا خریداری کرد و پس از اصلاح، ارتقای سیستم مخابراتی و نصب سیستم های رهیابی پیشرفته آن را به مدلC27 تغییر داد. ازهواپیمایC27 به دلیل میزان سرعت و ارتفاع مناسب جهت حمل ونقل هوایی و انجام عملیات گوناگون هوایی استفاده می شود.

      ویژگی هایC27

      عملکرد اصلی: حمل بار و مسافر
      نیروی پیش ران/ شرکت سازنده:
      دو موتور
      ابعاد: 5/74 پا طول و 7/54 پا عرض
      نیروی محور بر حسب اسب بخار: 3400 برای هر کدام P4D- T64جنرال الکتریک
      پهنای بال: 2/94 پا
      سرعت: 250 گره
      حداکثر ارتفاع: 25000 پا
      وزن تیک آف: 56878 پوند
      وزن بدون بار: 39500 پوند
      برد پرواز: 1500 مایل
      مسافت تیک آف: 1500 پا
      اندازه باند: 1800 پا در 45 پا
      ___________
      منبع: ویکی پدیا
    • توسط kingraptor
      زیردریایی های اتمی و حتی دیزلی از توانایی های مرگباری برخوردارند و در صورت میل به قدرت نمایی، مهار آتش آنها بسیار مشکل است. این جنگ افزارها در طول جنگ جهانی دوم، به دلیل پنهان بودن از دید دشمن، نیروی دریایی انگلیس رابه زانو در آورده بودند. در ژاپن و شمال افریقا نیروهای آلمان نازی با در اختیار داشتن این سلاح ها سلطه خویش را بر دریاها اعمال می کردند.


      --------------------------------------------------------------------------------


      هواپیمای ضد زیردریایی P-3 اوریون


      --------------------------------------------------------------------------------

      شوروی با در اختیار داشتن زیر دریایی های اتمی قادر بود در صورت بروز جنگ، ارتباط اروپای غربی را با آمریکا قطع کند. در جنگ فالکلند پس از انهدام رزم ناو بل گرانوی آرژانتين توسط اژدر یک زیر دریایی انگلیسی، کشتی های جنگی آرژانتين دیگر تا پایان جنگ نقش مهمی را ایفا نکردند. به منظور مقابله با این جنگ افزارها در صحنه جنگهای گذشته و آینده تدابیری اندیشده شده است. پی-3 اوریون از جمله سلاحهایی است که می تواند تا حدود زیادی در مقابل زیردریایی ها، هر قدر هم که پیشرفته باشند عرض اندام کند. هواپیما چند منظوره پی-3 بیش از 30 سال است که به طور پیوسته توليد می شود و تا کنون بیش از 700 فروند آن به خدمت ارتشها، آتش نشانی ها، نیروهای حافظ صلح سازمان ملل و هواشناسی های کشورهای مختلف در آمده اند. از این لحاظ اوریون خود را تا مدت زیادی بی رقیب می دانست. طراحی اولیه بدنه و نحوه اتصال موتورها به هواپیما تا امروز تقریباً بدون هیچ تغییر عمده ای حفظ شده است. همین عدم نیاز به تغییرات گواهی بر بی نقص بودن طراحی اوریون است. اما تجهیزات الکترونیکی این هواپیما همواره در حال تغییر و تکامل بوده اند. از این رو سازنده پی-3 در به کار گیری آنها به درخواست و سلیقه مشتری عمل می کند. انواع پیشرفته تجهیزات، این هواپیما را به سلاحی خطرناک در مقابل زیردریایی ها تبدیل می کند. اوریون با چهار موتور توربو پراپ از نوع T56-A-10 کمی شبیه هرکولس محصول دیگر لاکهید است. با توجه به سابقه طولانی لاکهید در به کار گیری این نوع موتورها می توان به این نکته پی برد که این شرکت به خوبی با مشکلات این موتورها که سایرین را متواری کرده، کنار آمده است. پس از روی کار آمدن موتورهای توربوجت شرکهای هوایی سریعا به استفاده گسترده از آنها روی آوردند ولی لاکهید و نیروی دریایی ایالات متحده به علت ويژگيهای منحصر به فرد این موتورها همچنان در طیف گسترده ایی آنها را به کار می برند. خوشبختانه شرکت توربین الکترا بزودی توانست معایب عمده این موتورها را رفع کند و تا به امروز تامین کننده موتورهای پی-3 باقی مانده است. طراحی اوریون به حدود 40 سال پیش و سال 1957 باز می گردد. نخستین پرواز این هواپیما در 19 آگوست سال 1958 انجام شد پس از چند پرواز آزمایشی، تغییراتی صورت گرفت که عمده ترین آنها کوتاه شدن بدنه به میزان 2/13 متر بود. سپس این هواپیما به تجهیزات متداول آن روزها مجهز شد و به عنوان گشت دریایی، خدمت خود را رسما در نیروی دریایی آمریکا آغاز کرد. در آن زمان تغییرات دیگری برای فروندهای بعدی در نظر گرفته شد. در سال 1962 چند تغییر دیگر به منظور کارآمدتر کردن این سلاح اعمال شده و پی-3 اوریون که پس از گذشت سالها هنوز هم در خدمت ناسا است، متولد شد. نخستین سفارش قطعی برای خرید 7 فروند از این هواپیما مربوط به سال 1960 می باشد. نیروی دریایی آمریکا متقاضی خرید 7 فروند وای پی-3وی-1 با موتور آلیسون-توربین الکترا شد که می توانست انواع بمب های عمق روی معمولی و هسته ای، اژدرهای ضد زیر دریایی و مین و راکت را حمل کند.


      --------------------------------------------------------------------------------


      کابین نسبتاً پیچیده هواپیمای P-3 اوریون


      --------------------------------------------------------------------------------

      ظرفیت سوخت این 7 فروند اولیه از 20631 لیتر در اولین سفارش تا 34826 لیتر در آخرین متفاوت بود، اما همگی 4 مخزن در بالها، هر بال 2 مخزن جداگانه، و یک مخزن بزرگ در امتداد بدنه داشتند که این الگو تاکنون حفظ شده است. استفاده همزمان از دو رادار جداگانه در جلو و عقب هواپیما و ترکیب هر دو رادار برای ارایه تصویری 360 درجه ایی، پی-3 را به مجهزترین سلاح ضد زیر دریایی آن روز تبدیل کرد، اگرچه این طرح به زودی لو رفت و شرکتهای دیگر نیز به استفاده از آن روی آوردند. نخستین پرواز این سفارش هفتگانه در 15 آوریل 1961 انجام شد و تا آوریل سال بعد در مجموع 2521 ساعت در 585 سورتی پرواز با این هواپیماها به صورت آزمایشی و آموزشی انجام شد. بلافاصله پس از ورود این هواپیما به خدمت از آنها در جنگ علیه کوبا استفاده شد. در جنگ ویتنام نیز آمریکاییها از این هواپیما به میزان زیادی استفاده کردند. ماموریت اصلی این هواپیما در آن زمان پوشش راداری شبانه بر فراز خلیج تونکین بود گشتهای متداول روزانه و حمایت از کشتیهای لجستیکی در برابر هجوم احتمالی زیردریاییهای شوروی نیز از ماموریتهای بود که این هواپیما بر عهده داشت. نکته جالب توجه این است که این هواپیماها از پایگاهای داخل خاک فیلیپین به پرواز در می آمدند. از آن هنگام پی-3 به طور منظم در عملیات مشابه برون مرزی مورد استفاده نیروی دریایی آمریکا قرار گرفته و می گیرد و همواره به عنوان کشت ضد زیر دریایی، مین گذار دریایی، راهنمای زیر دریایی های خودی و هدف قرار دهنده اهداف دور به کار گرفته شده است.


      --------------------------------------------------------------------------------


      هواپیمای P-3 اوریون در حال پرواز در معیت یک ناوچه آمریکایی

      --------------------------------------------------------------------------------

      این هواپیماها گاهی برای ایجاد تغییرات آب و هوا و باران زا کردن ابرهای منطقه ای به کار گرفته می شوند. برای این کار پودر یدید نقره را در مقیاسهای زیاد توسط تجهیزات خاصی که در این هواپیما تعبیه شده است در میان ابرها می پاشند. قابلیت شرکت در عملیات جستجو و نجات، عکس برداری و نقشه برداری هوایی و حتی توانایی انجام ماموریتهای ترابری، اوریون را به هواپیمایی چند منظوره بدل نموده است. هم اکنون این هواپیماها در بیش از 30 پایگاه برون مرزی و درون مرزی آمریکا نشست و برخاست می کنند و حتی بارها توسط نیروهای چند ملیتی در مانورهای مشترک به کار گرفته شده اند. آمریکا تنها استفاده کننده از این هواپیماها نیست. اکثر کشورهایی که مرزهای آبی دارند از پی-3 به خوبی استقبال کردند و به میزان رفع نیاز دفاعی از این هواپیما خریده اند. نیوزلند اولین مشتری اوریون با سفارش 5 فروند پی-3 بی مجهز به مولد امواج صوتی کوتاه بود. کانادا 18 فروند و ژاپن که سرانجام در سال 1978 تصمیم به جایگزین کردن این هواپیما به جای نپتون گرفت مشتریان بعدی بودند.

      --------------------------------------------------------------------------------

      هواپیمای P-3 اوریون در حال برخاست


      --------------------------------------------------------------------------------

      ژاپن خط تولید این هواپیما را خریداری کرده و تا کنون بیش از 100 فروند از آن را تولید کرده است. پرتقال اسپانیا و تایلند خریداران دست دوم این هواپیما هستند. هلند، نروژ، ایران و پاکستان نیز هر کدام چند فروند پی-3 در اختیار دارند. انواع مختلف پی-3 اگر چه با قرار گرفتن حروف بزرگ و کوچک و شماره های متفاوت دسته بندی می شوند ولی عمدتاً تفاوت چشمگیری میان مدلهای مختلف مجود ندارد و می توان با تغییرات پیش بینی شده از سوی کارخانه سازنده هر نوع تغییر کاربردی را در انواع آن ایجاد کرد. پی-3 با حوصله ای که در خور هواپیمای توربو پراپ است، وجب به وجب منطقه را بازرسی و شناسایی و به محظ اطلاع از موقعیت زیردریایی مهاجم اقدام به شکار آن می کند. در طول عملکرد سی وچند ساله این سلاح موارد منفی از لحاظ فنی در مورد آن به چشم نمی خورد و همواره در انجام ماموریتهای محوله موفق بوده است. همین امر سبب شده است تا پرسنل زیر دریایی ها از هواپیمای پی-3 اوریون به عنوان کابوسی هولناک یاد کنند.

      -----------------------------------------------------------------------------



      ------------------------------------------------------------------------------

      منبع: Air.blogfa.com
  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.