بسم ا...   وسوسه درخواست سامانه های خودکار 14.5م.م کره شمالی برای مقابله با حملات پهپادی و شلیک های کروز اوکراینی از سوی ارتش روسیه        به گفته میل بلاگرهای روسی ، کره شمالی (همانند چین)  و برخلاف رویه اتحاد جماهیر شوروی، به توسعه بیشتر جنگ افزارهای با کالیبر ۱۴.۵×۱۱۴ م.م  علاقه‌مند بود که علت این امر را می توان در تجربه خاص ارتش این کشور  (از جمله جنگ چین و ویتنام در سال ۱۹۷۹)  و همچنین مشکلاتی که در دهه شصت و هفتاد میلادی برای ساخت  و تولید انبوه نسل جدیدی از سلاح‌های توپ‌خودکار سبک و موشک‌های هدایت‌شونده و سامانه های دفاع هوایی متحرک  روبرو بود ، جستجو کرد .بنابراین، برخلاف سایر ارتش‌ها که به‌طور فعال وارد عصر فناوری جدید می‌شدند، کره شمالی (همانند چین) به استخراج هر آنچه که می توانست از خانواده تسلیحات کالیبر ۱۴.۵×۱۱۴ م.م ادامه داد. این موضوع نه‌ تنها به تجهیز گسترده خودروهای زرهی و حتی شناورهای سبک و نیمه سنگین رزمی  و غیره به تیربارهای (KPVT)  منجر گریدد ، بلکه به‌طور مستقل سامانه‌هایZPU-4 نیز برای تامین نیازمندی های پدافند هوایی گسترش یافتند.  برهمین اساس ، ارتش کره شمالی با کمک چین سامانه بومی  "تایپ -۵۶" را در خط تولید قرار دادند که پیشتر از سال 1956 تحت امتیاز شوروی در چین تولید می گردید . اما کره شمالی به این بسنده نکرد  و یک ارتقاء اساسی را برای این سامانه درنظر گرفت .  ویژگی خاص این ارتقاء استفاده از رادار برای تنظیم آتش در سمت و ارتفاع  و همچنین خودکار سازی سامانه های مذکور بواسطه یک سامانه مدیریت آتش ابود که درآن ،  جستجو، ردیابی و شلیک دقیق یک آتشبار به سمت هدف نیز از طریق رادار ویژه آن صورت می گرفت . این امر به‌طور قابل توجهی دقت و کارایی این سامانه را افزایش و زمان واکنش و هدایت به سمت هدف را کاهش می داد . رادار این سامانه ، نسخه زمین پایه رادار دریایی شوروی (MP-104) بود که فناوری آن به دهه شصت میلادی باز می گردد. اما درصورتی که این سامانه به روز شود می تواند به یک ساختار تسلیحاتی ارزان قیمت و البته بهینه در برابر موشکهای کروز و پهپادهای انتحاری تبدیل گردد . نکته مهم در این زمینه برای ارتقاء فوری سامانه مذکور در این است که احتمالا ارتش کره شمالی ذخایر قابل توجهی از این سامانه را در اختیار دارد و این باعث می شود تا در وقت و آموزش صرفه جویی قابل توجهی صورت گیرد .    پی نوشت :   استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری )  بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند .      

بسم ا..   پانسیر اس-1 محافظت شده ...  می 2026                   سامانه پانسیر اس-1 با حفاظ زرهی / می 2026 https://aparat.com/v/eaixwiq   ارتش روسیه برای حفاظت از بخش های حساس سامانه پدافند هوایی پانسیر اس-1 صفحات زرهی را در سه بخش  کابین راننده و درب‌های آن برای محافظت از خدمه در برابر ترکش و برخورد مستقیم؛  روی شیشه‌های جلو و جانبی که با شبکه‌های فلزی پوشیده شده‌اند تا بدون محدودیت دید نسبی، از ورود پهپادهای انتحاری جلوگیری کنند؛ و سوم، بخش بیرونی سامانه های  الکترونیکی و آنتن رادار که بالای کابین قرار دارند، تا این قطعات حیاتی و آسیب‌پذیر در برابر امواج انفجار و ترکش محافظت شوند. این تغییرات بیشتر برای دفاع از این سامانه ها در برابر  ترکش های سنگین توپخانه  و برخورد  پهپادهای کوچک و ارزان‌قیمت FPV (که از نقاط کور و آسیب‌پذیر مانند کابین و رادار نفوذ می‌کنند صورت گرفته ،  هرچند این امر به قیمت افزایش وزن و کاهش نسبی تحرک و دید آن تمام شده است.   پی نوشت :   استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری )  بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند.         

بسم ا..     سامانه های دوش پرتاب در برابر موشک های کروز  تجربه اوکراین / روسیه              یکی از تاکتیک های طرفین درگیر در جنگ اوکراین تا امروز ( اوت 2026)  شلیک انبوه  پهپاد و موشک های کروز بوده که هردوطرف تلاش های متعددی را برای خنثی سازی این تاکتیک انجام داده اند . در میان طیف متنوعی از تسلیحات برای مقابله با کروزها ، سامانه های دوش پرتاب دفاع هوایی براساس داده های موجود درصدر گزینه ها قرار گرفته  و به نظر می رسد پس از 5 سال جنگ ، جایگاه خود را به نسبت تقویت کرده اند . در این میان ، یکی از راه های افزایش احتمال  رهگیری موشک‌های کروزی که معمولا با سرعت زیر صوت و ارتفاع پائین بسمت هدف پرواز می کنند ، استقرار و پراکنده‌سازی تعداد زیادی گروه‌های متحرک پدافند هوایی مجهز به سامانه‌های پدافند هوایی قابل حمل توسط انسان (MANPADS) است . به گفته تحلیلگران نظامی ، مزیت این سامانه ها را باید نخست در پروفایل پروازی موشک های کروز جستجو کرد چرا که  این سامانه جنگ افزاری هنگام ورود به محدوده هدف بدلیل سرعت زیرصوت ، کاملا قابل رهگیری و سرنگونی است . از سویی دیگر ، سامانه های دفاع هوایی دوش پرتاب نسبت به سایر سیستم های جنگ افزاری ، ساده تر و ارزان قیمت تر به نظر می رسند و می توان در مدتی کوتاه ، نیروی انسانی مورد نیاز را برای استفاده از آن آموزش داد. با این وصف ، چالش اصلی گروه های متحرک مسلح به این سامانه ها ، ارسال داده های مورد نیاز در خصوص مسیر پرواز کروزهای مهاجم است که برای تامین این داده ها ، از سامانه های آگاهی محیطی نظیر تبلت‌های الکترونیکی قابل حمل استاندارد ۱L110-1و ۱L15-1 تا نمونه های پیشرفته تر می توان استفاده کرد .تبلت‌های مذکور به  نیروهای رزمنده امکان مشاهده میدان نبرد، دریافت داده‌های راداری و تعیین موقعیت دشمن را در زمان واقعی می‌دهند. این سامانه ها با اتصال به ساختارهای فرماندهی /کنترل می توانند بسرعت داده های لازم را دریافت کرده و آن را در اختیار کاربران در سرتاسر میدان نبرد یا موقعیت های حساس قرار دهند .    پی نوشت :   استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری )  بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند.       

بسم ا..     بوخانکا تکنیکال  بی سلیقگی روسی در این تصور بخوبی قابل مشاهده است ، نحوه نصب سامانه های ضدپهپاد ، سرافزار و بدنه افزار ضد پهپاد و حتی بُرش محل سوخت گیری این خودرو امضاء مشخص ارتش روسیه را بر خود دارد      گذشته از این غول بی شاخ و دم روس که جلوی تصویر ژست گرفته ، نحوه استقرار توپ 23 م.م روی این خودروی سنگین جالب به نظر می رسد  تلاشی برای حذف چرخ های این توپ نشده ، درعوض سپرهای فلزی برای محافظت از خدمه به این توپ اضافه شده و نحوه مهار این سامانه روی کامیون هم  جالب به نظر می رسد       این هم یک تکنیکال در آفریقا ( احتمالا مالی یا نیجریه )  نوع خودرو مشخص نیست ولی از روی گلگیر می شود به نشانه هایی از  جیپ ای سی ام /جی-10 محصول  امریکن موتورز  پی برد .              

پس از حدود 5سال جنگ و آزمایش های خودروهای قدیمی و جدید ( چینی ) ارتش روسیه از نسل جدید خودروهای تاکتیکی خود رونمایی نمود . براساس اطلاعات موجود ، خانواده خودروهای هوابرد "پلاستون" (Plastun) عمدتاً برای جایگزینی گونه  تولید شده در دوره اتحاد شوروی ( بوخانکا ) و نمونه های چینی ( برای جلوگیری از وابستگی بیش از حد به خارج) طراحی شده اند . این خودروهای ترابری تاکتیکی ، نه تنها برای  جابجایی نیروی انسانی، محموله‌ها و مجروحان در نظر گرفته شده‌اند بلکه در بخش بار این خودرو، امکان نصب تسلیحات گوناگون از جمله سامانه های ضدپهپاد پیش بینی شده است .    1- استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری )  بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند.        

اهمیت حضور ای وکس بر فراز صحنه نبرد اوت 2026         شبیه‌سازی حملات شبانه موشک‌های کروز "فلامینگو" (FP-5) و نقاط رهگیری آن‌ها با مشارکت هواپیمای ای وکس ای-50 یو   براساس یک شبیه سازی صورت گرفته توسط ارتش روسیه ، در یک فرانامه رزمی شامل شلیک شش تیر کروز فلامینگو علیه اهدافی در 4 استان این کشور (در استان بلگورود: ۲ تیر ،  در استان ورونژ: ۱ تیر ، در استان لیپتسک: ۲ تیر  و در استان پنزا: ۱ تیر ) حضور ای وکس موجب رهگیری و سرنگونی  هر شش تیر موشک کروز گردید  نکته جالب این است که اگر مسیر پرواز این موشک‌ها رابر روی نقشه‌ای که محل استقرار سامانه‌های پدافند هوایی روسیه (که توسط دشمن شناسایی شده‌اند) قرار داده شود ، می توان دریافت که مسیر این موشک ها  دقیقاً از میان برخی از نقاط تمرکز این سامانه‌ها عبور کرده و موشک‌ها نیز در همان مناطق سرنگون شده‌اند.در حال حاضر ( اوت 2026 )  موشک‌های کروز در هر رگبار به تعداد زیاد پرتاب نمی‌شوند و چندان تهدیدی جدی بشمار نمی آیند و ترکیب (سامانه‌های) پدافند هوایی به همراه هواپیمای آواکس می‌تواند با موفقیت در برابر آن‌ها مقابله کند.» با این وصف ، اگرچه پدافند هوایی روسیه در برابر حملات محدود و رگبارهای کوچک موشکی عملکرد خوبی دارد، اما دشمن (اوکراین) با شناسایی مواضع پدافندی، می‌تواند مسیر حمله را به گونه‌ای طراحی کند که شانس برخورد با این سامانه‌ها افزایش یابد (اگرچه در این مورد خاص، همه موشک‌ها منهدم شدند).   پی نوشت :  استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری )  بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند.       

شناور موشک انداز "سرپوخوف" ( پروژه ۲۱۶۳۱ "بویان-ام" ) در کالینینگراد، با قفس‌های ضد پهپاد روی عرشه و کناره‌ها، و همچنین کیسه‌های شن در اطراف توپ خودکار ۳۰ میلی‌متری آک-۶۳۰ام-۲ "دوئت" دیده می‌شود. ظاهراً نیروی دریایی روسیه قصد دارد مجموعه کاملی از بدنه افزار ضدپهپاد را روی شناورهای رزمی و لجستیکی خود نصب کند      تهدیدات پهپادی نیروی دریایی ارتش روسیه را وادار به واکنش کرده و در تازه ترین نمونه های اجرا شده  زیرسطحی های کلاس بوری ( پروژه ۹۵۵ )  به بدنه افزارهای ضدپهپاد مجهز شده است . میل بلاگرهای روسی معتقدند که  ستاد فرماندهی کل نیروی دریایی روسیه سرانجام به فکر تغییر رویکرد در حفاظت از پایگاه‌ها و شناورهای خود افتاده و برخلاف انتظار ، بهبود رویکردها از دورافتاده‌ترین ناوگان، یعنی ناوگان اقیانوس آرام شروع شده است . برهمین اساس ، ماهواره‌های شرکت «Vantor» شبکه‌های ضد پهپاد مشخصی را ثبت کرده‌اند که بر روی زیردریایی‌های استراتژیک اتمی پروژه ۹۵۵ «بوری» (Borey) در اسکله‌های پایگاه دریایی «ریبایچی» (Rybachiy) نصب شده‌اند.ین شبکه‌ها به خودی خود بسیار سبک هستند و در برابر پهپادهای فرضی از نوع FP-1 یا پهپادهای «لیوتیه» (Lyutye) کارایی چندانی ندارند. اما به‌خوبی می‌توانند از زیردریایی‌ها در برابر پهپادهای کوچک FPV محافظت کنند؛ همان نوع پهپادهایی که برای مثال در جریان عملیات اوکراینی «تار عنکبوت» (Web) برای حمله به اهداف استراتژیک استفاده شدند.علاوه بر شبکه‌ها، در کنار اسکله‌ها موانع بونی-شبکه‌ای (Boom-net) نیز برای محافظت در برابر قایق‌های بدون سرنشین دیده می‌شود. به عبارت دیگر، فرماندهی ناوگان اقیانوس آرام به‌خوبی درک می‌کند که دوری از خط درگیری دیگر به‌معنای مصونیت نیست و برای رویارویی با هر شرایطی بهتر آماده می‌شود.   پی نوشت :   استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری )  بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند.    

تشدید رزمایش های ناتو  ماه می 2026   رزمایش مشترک نیروی دریایی فنلاند و ناتو  20-27 می 2026     رزمایش مشترک نیروی دریایی فنلاند و ناتو با عنوان «آب‌های باریک ۲۶-۱» (Narrow Waters 26-1) را در بازه زمانی ۲۰ تا ۲۷ مه ۲۰۲۶ برگزار گردید که کانون اصلی آن ، خلیج فنلاند بود که به دلیل نزدیکی بسیار زیاد به سن‌پترزبورگ روسیه و مرزهای استونی، از حساس‌ترین مناطق ژئوپلیتیک شمال اروپا محسوب می‌شود. سناریوی تعیین‌شده برای این رزمایش شامل آزمایش آمادگی رزمی در شرایط جنگی واقعی، استفاده فعال از پهپادهای دریایی و هوایی، و هماهنگی عملیات میان نیروی دریایی، پدافند ساحلی و گارد مرزی بشمار می رفت . در بخش اقدامات میدانی، تیراندازی‌های واقعی (Live-fire) توسط توپخانه ساحلی و نیروی دریایی در مناطق ماکی‌لوئوتو، کیرکونما و ویرلاهتی برنامه‌ریزی اجرا گردید . علاوه بر مشارکت نیروهای فنلاندی، یک گروهان ۳۰ نفره از تفنگداران ساحلی نیروی دریایی آلمان نیز در این رزمایش حضور داشتند . این رزمایش  بخشی از سلسله رزمایش‌های متعدد ناتو در ماه مه (شامل Northern Strike، Open Spirit و Saber Strike) در این منطقه بشمار می آمد.      رزمایش دریایی مانگوس پویا / ناتو  18-29 می 2026      رزمایش بزرگ دریایی ناتو با عنوان «مانگوس پویا ۲۶» (Dynamic Mongoose 26) از ۱۸ تا ۲۹ مه ۲۰۲۶ در آب‌های اقیانوس اطلس شمالی برگزار شد که کانون اصلی آن منطقه‌ای راهبردی به نام شکاف GIUK (گپ گرینلند-ایسلند-بریتانیا) است که به‌عنوان یک خط دفاعی کلیدی برای جلوگیری از خروج زیردریایی‌های روسیه از اقیانوس منجمد شمالی به اقیانوس اطلس عمل می‌کند. در این رزمایش، نیروهای سطحی، زیردریایی‌ها و شاخه هوایی نیروی دریایی  کشورهایی نظیر بریتانیا، آلمان، فرانسه، نروژ و ایالات متحده به همراه ناو هواپیمابر اچ‌ام‌اس پرنس آو ولز مشارکت داشتند. سناریوی اصلی این تمرین ، رهگیری و انهدام یک زیردریایی «دشمن» ( روسیه ) در حین عبور از این شکاف است. اهداف استراتژیک ناتو از این رزمایش شامل تقویت مهارت‌های جنگ ضدزیردریایی، بهبود هماهنگی میان نیروهای چندملیتی و محافظت از مسیرهای ارتباطی و بازدارندگی هسته‌ای در برابر تهدیدات زیرسطحی عنوان شده بود.   رزمایش مشترک رومانی / ناتو  18-29 می 2026     رزمایش دریایی «OPEX-2026» به رهبری رومانی و با مشارکت کشورهای عضو ناتو (از جمله آمریکا، ترکیه، فرانسه، هلند، بلغارستان و پرتغال) در آب‌های دریای سیاه از ۱۸ تا ۲۹ مه ۲۰۲۶ برگزار شد که در پس‌زمینه آن ، از برنامه‌های کلان بازسازی و مدرن‌سازی نیروی دریایی رومانی با بودجه‌ای بالغ بر ۹۲۰ میلیون یورو برای خرید دو شناور گشتی MMPV 90 ، دو شناور غواصی، و همچنین قرارداد ۵۸ میلیون دلاری برای خرید پهپادهای تهاجمی MQ-35 V-BAT از شرکت Shield AI رونمایی شد . از سوی دیگر، شرکت آلمانی راین‌متال (Rheinmetall) در حال مذاکره برای خرید کارخانه کشتی‌سازی مانگالیا جهت تولید انبوه شناورها است که نفوذ صنایع نظامی اروپا به منطقه دریای سیاه را به نمایش می گذارد . این تحولات در شرایطی رخ می‌دهد که تمرکز استراتژیک ناتو به‌طور فزاینده‌ای به سمت مهار نفوذ روسیه در این حوزه آبی حساس معطوف شده است. مشارکت بیش از ۱۰۰۰ نظامی و ۵۰ قطعه تجهیزات نظامی در این رزمایش، عمق همکاری‌های نظامی در سواحل شرقی اروپا را به نمایش می‌گذارد.     رزمایش ناتو /سپر بالتیک  8-14 می 2026    این رزمایش با تمرکز بر بر منطقه استراتژیک جزیره بورنهولم (Bornholm) در دریای بالتیک که به دلیل موقعیت کلیدی خود در نزدیکی سواحل لهستان و آلمان، اهمیت نظامی بالایی دارد، برگزار گردید. در این رزمایش، نیروهای مسلح دانمارک (به‌عنوان میزبان) به همراه تیپ‌های ویژه و واحدهای زرهی، دریایی و هوایی لهستان شرکت کرده بودند و هدف اصلی از برگزاری آن تمرین عملیات مشترک زمینی، دریایی و هوایی، آزمایش آمادگی رزمی و افزایش هماهنگی عملیاتی در یک محیط بحرانی علیه تهدیدات احتمالی است. این رزمایش در نزدیکی مرزهای منطقه کالینینگراد روسیه، نشان‌دهنده تقویت حضور نظامی ناتو در حوزه بالتیک و ارسال سیگنال بازدارندگی به روسیه است.   مسیرهای لجستیکی ارتش ایالات متحده به اروپای شرقی /لهستان و بالتیک و اوکراین     براساس داده های موجود در این نقشه ، محموله‌های نظامی ارتش آمریکا  از سه فرودگاه اصلی نیوآرک، دالاس و هیوستون و بواسطه مسیرهای هوایی ، مستقیم به فرودگاه «ژشوف» (Rzeszow) لهستان منتقل و سپس از مرز وارد اوکراین می‌شوند. همچنین مسیرهای دریایی در اقیانوس آتلانتیک برای انتقال تجهیزات سنگین‌تر پیش‌بینی شده است.   پی نوشت :  استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری )  بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند.    

کوبا / اوت 2026       تهدید های کوبا از سوی ایالات متحده شده گرفته و برهمین اساس ، سعی شده تا فرانامه های فرضی درخصوص شروع یک عملیاتی نظامی احتمالی توسط نیروهای مسلح ایالات متحده علیه این کشور مورد بررسی قرار گیرد .  را به تصویر می‌کشد. این نقشه یک فرانامه 4 مرحله ای را ترسیم می‌کند  براساس داده های موجود این عملیات احتمالی می تواند در 4 مرحله صورت گیرد مرحله ۱: تجمع نیرو (Build-up) - این مرحله به معنای گسیل نیروی هوایی و دریایی ایالات متحده به نزدیکی سواحل کوبا است. در نقشه، مسیرهای حرکت ناوگان آمریکایی از سمت اقیانوس آتلانتیک و خلیج مکزیک به سمت بنادر هاوانا (پایتخت)، سانتیاگو د کوبا و پایگاه دریایی گوانتانامو ترسیم شده که درآن  شناورهای نظامی کلاس Freedom، ناوهای تهاجمی کلاس ایوجیما و رزم‌ناوهای کلاس آرلی برک در این مرحله مستقر می‌شوند. مرحله ۲: حملات موشکی و هوایی (Air & Missile Strikes) - این مرحله، شروع فاز تهاجمی که عمدتاً با  سرکوب سامانه‌های پدافند هوایی ، نابودی مراکز ارتباطی و ستادهای فرماندهی ارتش کوبا است تا نیروی هوایی و زمینی ارتش این کشور نتواند از خود دفاع کند. فلش‌های قرمز روی نقشه نشان‌دهنده الگوی حملات هوایی در سراسر جزیره، از غرب (هاوانا) تا شرق (گوانتانامو) است. مرحله ۳: عملیات آبی-خاکی و هوابرد (Amphibious & Airborne Assault) - در این مرحله، نیروهای تفنگدار دریایی و نیروهای هوابرد آمریکایی به قصد  تصرف و تسلط بر تأسیسات و پایگاه‌های نظامی کلیدی، بنادر مهم و مسیرهای لجستیکی و تدارکاتی وارد صحنه می شوند . در نقشه، مسیرهای فرود نیرو در بندر ماریل (نزدیک هاوانا) و همچنین در سمت شرق برای پشتیبانی از پیشروی به سمت پایگاه گوانتانامو قابل مشاهده است. مرحله ۴: عملیات هدفمند و کنترل سیاسی (Targeted Operations) - آخرین مرحله، عملیات مسلسل وار برای حذف رهبران ارشد سیاسی و نظامی کوبا ( در هاوانا) است. هدف نهایی این مرحله، برقراری کنترل کامل بر نهادهای دولتی و جلوگیری از تشکیل گروه‌های مقاومت و شبه‌نظامیان مخالف در سراسر جزیره است. اگر چه این نقشه براساس اسناد پنتاگون تنظیم نشده  و بیشتر یک سناریوی احتمالی (Contingency Plan) است ،اما با توجه به موقعیت جزیره ای این کشور و تمرکز احتمالی بر پایگاه گوانتانامو به‌عنوان یک سکوی پرش برای پیشروی به سمت شرق و غرب جزیره محتمل به نظر می رسد .برهمین اساس ناظران نظامی معتقدند که  هرگونه عملیات نظامی در این منطقه  می تواند مستقیماً بر کشورهایی مانند ونزوئلا، نیکاراگوئه و حتی مکزیک تأثیر گذاشته و موازنه قدرت در آمریکای لاتین را برهم بزند.   پی نوشت :   استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری )  بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند.  

حضور بریتانیا در آسیای میانه / ازبکستان      لندن در حال تکمیل  قرارداد راهبردی و کلان در حوزه انرژی در منطقه آسیای مرکزی است . به گفته تحلیل گران سیاسی ، این مساله صرفاً یک قرارداداقتصادی محسوب نمی شود  بلکه بیشتر واگذاری بخش قابل توجهی از منابع ملی ازبکستان به یک شرکت غربی (بریتانیایی) است . در همین راستا نقشه فوق  بامواره اوستیورت (Ustyurt Plateau) را نشان می‌دهد که یک منطقه خشک و وسیع در مرزهای مشترک ازبکستان، قزاقستان و ترکمنستان است. این بامواره  بخش بزرگی از غرب ازبکستان که هم‌مرز با قزاقستان است را در برمی گیرد که به‌عنوان منطقه مورد توافق برای اکتشاف و استخراج مشخص شده است. براساس داده های موجود ، سهام‌ های اصلی در این پروژه شامل ۴۰٪ درصد برای  شرکت BP (بریتیش پترولیوم)، بعنوان  غول نفتی بریتانیایی  و سهامدار اصلی و راهبر پروژه ، ۳۰٪ سهم برای  شرکت SOCAR، (شرکت ملی نفت و گاز جمهوری آذربایجان) و ۳۰٪ سهم به شرکت Uzbekneftegaz،(شرکت ملی نفت و گاز ازبکستان ) تعلق دارد .نکته بسیار مهم و کلیدی در این ترکیب سهام این است که اگرچه ازبکستان ۳۰٪ سهم دارد، اما عملاً کنترل مدیریتی و فنی پروژه با ۴۰٪ سهام BP (با همراهی ۳۰٪ دیگر SOCAR که یک شرکت خارجی دیگر است) در دست طرف‌های غیرازبکی خواهد بود. این دقیقاً همان "منافع بریتانیا" است که در عنوان نقشه به آن اشاره شده است. طبق برنامه ریزی صورت گرفته ،  بخش "مرحله اجرا" (Implementation Stage)، این طرح در مرحله ۱ (Stage 1) قرار دارد. در حال حاضر، کار اصلی شامل "انجام اکتشافات و مطالعات زمین‌شناسی توسط شرکت آذری  SOCAR است. این بدان معناست که هنوز استخراج نفت و گاز به صورت تجاری آغاز نشده و پروژه در مراحل ابتدایی ارزیابی و تعیین حجم دقیق ذخایر زیرزمینی قرار دارد. اینکه چرا دو شرکت اروپایی . قفقازی ناگهان به این منطقه علاقه مند شده اند هنوز مشخص نیست ولی گفته می شود پتانسیل بسیار بالای این منطقه در بخش متعلق به ازبکستان شامل ۱۰۰ میلیون تن نفت (برآورد اولیه) و ۳۵ میلیارد متر مکعب گاز طبیعی ممکن است برای سرمایه گذاران جذاب به نظر برسد .
با این حال ، مساله تنها جذابیت حوزه انرژی نیست بلکه مسائل ژئواستراتژیکی و ژئواکونومیکی حضور این شرکتها در آسیای مرکزی در حوزه ای که سابقاً در حوزه نفوذ سنتی روسیه یا چین قرار داشت مهم به نظر می رسد . علاوه براین ، تلاش برای دور زدن روسها و تحت فشار قرار دادن مسکو در پی تشدید تحریم های غرب ، ایجاد محدودیت بر سر خطوط لوله روسی و یافتن منابع جدید انرژی در کشورهایی نظیر  ازبکستان و آذربایجان نیز در این مساله دخیل است . مضاف براین ، نقش کلیدی آذربایجان به‌عنوان واسطه ویکی  مجریان اصلی اکتشاف و شریک این قرارداد، نشان‌دهنده یک اتحاد منطقی و راهبردی بین باکو و تاشکند برای همکاری مشترک با غرب و جذب سرمایه‌های بین‌المللی است. به هرترتیب، این نقشه یک پروژه کلان و راهبردی انرژی را به تصویر می‌کشد که در آن بریتانیا (از طریق غول نفتی BP) توانسته است سهم مدیریتی و عملیاتی قابل قبولی را در یکی از غنی‌ترین مناطق نفت و گاز ازبکستان به دست آورد. اگرچه پروژه در مراحل ابتدایی (اکتشاف) قرار دارد، اما در صورت موفقیت‌آمیز بودن و تأیید ذخایر قطعی، این قرارداد می‌تواند توازن جریان انرژی در منطقه اوراسیا را دستخوش تغییر کرده و نقش ازبکستان را به‌عنوان یک صادرکننده بزرگ انرژی به سمت بازارهای غربی تقویت نماید.   پی نوشت :   استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری )  بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند.    

مثلا توی این تایم با نفرات محدود که هر کس وظیفه ای داره و احتمالا حمل گوشی هم محدوده گوشی بدست شبیه اینفلوئنسا بدور بچرخی؟؟ بهتر نیست یه سامانه براش طراحی میکردن؟ اگه واقعا قابلیت دیدن نور لیزر هست بهتره حتی میشه همین شرکتهای داخلی یه سامانه بسازن و نصب بشه روشون و جهت خطر را هم هشدار بده.....

بک ابزار ضروری هست برای کلیه یگانها.....ولی در مورد این صحنه نشان گذاری  لیزری روی مجید اگر تنها یکی از خدمه پدافند دوربین گوشی همراه خودشو روشن میکرد وپایش میکرد.....در لحظه سیگنال نشانه گیری را میتونست روئیت کنه...واقدام لازمو انجام بدن....حداقل اطلاعات پرسنل را ارتقاع بدن که باحداقل ابزار دم دست هم میشه خسارات را کم کرد.(خواهشن یاد بدین با دوربین همراه هم میشه رد لیزر را مشاهده کرد).