EMP

استفاده از تکنیک Computational Super resolution برای بهبود کیفیت تصاویر بدست آمده از پهبادها و ماهواره های کوچک

امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

با تشکر

میدونین قیمت کودارو اف ایکس چند هست ؟!!

5 سال پیش یدونه 3500 خریدم یک میلیون و سیصد با رم 256 الان هم یدونه 1500 دارم سوخته که اون موقع 800 تومن قیمتش بود ! در حالی که کارتهای معمولی گرافیک با یک گیگ رم به 300 تومن نمیرسیدند ...

البته این لرزش گیری تکنیک جدیدی نیست ، دست کم 8 سالی هست که وجود داره منتها رندر میخواست که فکر کنم با این تدبیر بلادرنگ میشه .......
  • Upvote 4

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
جناب EMP شاید شما تصاویر با کیفیتی از فیلم برداری پهپاد های سپاه از ناو های آمریکایی ندیدید!
تو کلیپ زیر حتی حرکت ملخ های هلیکوپتر هم مشهوده و البته شاید فیلم اصلی بسیار باکیفیت تر باشه!
[url="http://uplod.ir/pw36qb6odkkc/pahpade_sepah.MKV.htm"]http://uplod.ir/pw36...e_sepah.MKV.htm[/url]
  • Upvote 4
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
جناب Shahabesageb بدیهی است که من نباید فیلم های با کیفیت گرفته شده را دیده باشم.
اما منظور از کیفیت چیست؟
برای مثال اگر فیلمی داریم که ابعاد ظریفی چون ملخ هلی کوپتر را نشان می دهد با این تکنیک می توانیم باز هم کیفیت آن را بهتر بکنیم و به بعضی از جزئیات نوشته شده بر روی آن هم دست یابیم. اگر فیلمی داریم که از نقشه ای که به دست یک خلبان است تهیه شده با این تکنیک می توانیم قسمتی از محتوی آن را ببینیم. پس با این تکنیک همواره ممکن است که بتوانیم به داده های کاملتری دست بیابیم.
دربهترین پهباد های آمریکایی هم مشکل لرزش و کمی کیفیت وجود دارد که با استفاده از این تکنیک، به رزولوشن بهتری می رسند. خیلی وقتها هم گرد و غبار مانع دید بهترین دوربین ها است (بخصوص در عراق و افغانستان و ایران) که باز با این تکنیک امکان فیلتر کردن Real time آنها بر روی سیستم تله متری وجود دارد.

جناب Warior اساس این تکنیک برای لرزش گیری نیست حتی اگر از یک دوربین پهباد ثابت بر روی زمین از یک هدف ثابت تصویر بردارید باز هم رزولوشن شما با این تکنیک می تواند بسیار بهتر بشود. اساس این تکنیک برای افزایش رزولوشن است که در میکروسکوپها هم می تواند کاربرد داشته باشد. شرکت MotionDSP برای جور شدن محصولش با نیاز کارفرما الگوریتم گرفتن لرزش را هم اضافه کرده به تکنیک اصلی.
کارتهایی مانند خانواده Quadro یا خانواده GTX690 برای کارهای گرافیکی و Game ها مناسب هستند اما برای انجام محاسبات High-performance اصلا مناسب نیستند. برای این کار باید از خانواده کارتهای Fermi مانند TESLA2070 یا بالاتر استفاده کرد. که قبل از واقعه دلار قیمتی حدود 3.5 میلیون تومان داشتند. که در مقابل کاری که انجام می دهد حتی بعد از واقعه دلار بسیار ارزان است. فقط تصور کنید به ازای هر کیلوگرم اضافی ناشی از افزودن جدول لنزها و دوربینهای درون یک ماهواره چند میلیون تومان باید هزینه اضافی خرج شود. همینطور برای پهباد هر کیلوگرم اضافی مداومت پروازی آن را به شدت کاهش خواهد داد.
کارتهایی مانند Quadro به دلیل اینکه از حافظه RAM بدون ECC استفاده می کنند و Over-Clock هم شده اند برای محاسبات سنگین مناسب نیستند زیرا این کارتها علاوه بر دچار شدن به انواع مشکلات SEU و ..... به دلیل over-clock بودن دارای خطاهای محاسباتی هستند که در یک عمل Ray-tracing یا یک عمل rendering چندان اهمیتی ندارد اما در محاسبات می تواند فاجعه بار باشد. در ضمن ممکن است که بعضی اشکال کنند که آقا ما ابر رایانه ملی داریم چرا از آن استفاده نمی شود؟ در این مورد باید بگم که به دلیل بهینه بودن نسبت مصرف توان به کارایی در کارتهای گرافیکی نسبت به هر راه حل دیگر و جای بسیار کمی که اشغال می کنند، برای کانکسهایی که در منطقه عملیاتی مشغول استفاده از پهبادها هستند راه حلی بهینه است.
  • Upvote 14

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote name='EMP' timestamp='1353993954' post='285033']
جناب Shahabesageb بدیهی است که من نباید فیلم های با کیفیت گرفته شده را دیده باشم.
اما منظور از کیفیت چیست؟
برای مثال اگر فیلمی داریم که ابعاد ظریفی چون ملخ هلی کوپتر را نشان می دهد با این تکنیک می توانیم باز هم کیفیت آن را بهتر بکنیم و به بعضی از جزئیات نوشته شده بر روی آن هم دست یابیم. اگر فیلمی داریم که از نقشه ای که به دست یک خلبان است تهیه شده با این تکنیک می توانیم قسمتی از محتوی آن را ببینیم. پس با این تکنیک همواره ممکن است که بتوانیم به داده های کاملتری دست بیابیم.
دربهترین پهباد های آمریکایی هم مشکل لرزش و کمی کیفیت وجود دارد که با استفاده از این تکنیک، به رزولوشن بهتری می رسند. خیلی وقتها هم گرد و غبار مانع دید بهترین دوربین ها است (بخصوص در عراق و افغانستان و ایران) که باز با این تکنیک امکان فیلتر کردن Real time آنها بر روی سیستم تله متری وجود دارد.

جناب Warior اساس این تکنیک برای لرزش گیری نیست حتی اگر از یک دوربین پهباد ثابت بر روی زمین از یک هدف ثابت تصویر بردارید باز هم رزولوشن شما با این تکنیک می تواند بسیار بهتر بشود. اساس این تکنیک برای افزایش رزولوشن است که در میکروسکوپها هم می تواند کاربرد داشته باشد. شرکت MotionDSP برای جور شدن محصولش با نیاز کارفرما الگوریتم گرفتن لرزش را هم اضافه کرده به تکنیک اصلی.
کارتهایی مانند خانواده Quadro یا خانواده GTX690 برای کارهای گرافیکی و Game ها مناسب هستند اما برای انجام محاسبات High-performance اصلا مناسب نیستند. برای این کار باید از خانواده کارتهای Fermi مانند TESLA2070 یا بالاتر استفاده کرد. که قبل از واقعه دلار قیمتی حدود 3.5 میلیون تومان داشتند. که در مقابل کاری که انجام می دهد حتی بعد از واقعه دلار بسیار ارزان است. فقط تصور کنید به ازای هر کیلوگرم اضافی ناشی از افزودن جدول لنزها و دوربینهای درون یک ماهواره چند میلیون تومان باید هزینه اضافی خرج شود. همینطور برای پهباد هر کیلوگرم اضافی مداومت پروازی آن را به شدت کاهش خواهد داد.
کارتهایی مانند Quadro به دلیل اینکه از حافظه RAM بدون ECC استفاده می کنند و Over-Clock هم شده اند برای محاسبات سنگین مناسب نیستند زیرا این کارتها علاوه بر دچار شدن به انواع مشکلات SEU و ..... به دلیل over-clock بودن دارای خطاهای محاسباتی هستند که در یک عمل Ray-tracing یا یک عمل rendering چندان اهمیتی ندارد اما در محاسبات می تواند فاجعه بار باشد. در ضمن ممکن است که بعضی اشکال کنند که آقا ما ابر رایانه ملی داریم چرا از آن استفاده نمی شود؟ در این مورد باید بگم که به دلیل بهینه بودن نسبت مصرف توان به کارایی در کارتهای گرافیکی نسبت به هر راه حل دیگر و جای بسیار کمی که اشغال می کنند، برای کانکسهایی که در منطقه عملیاتی مشغول استفاده از پهبادها هستند راه حلی بهینه است.
[/quote]
از مباحث علمی شما واقعآ لذت بردم.
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
بر 7 آذر 1391 در 00:47 , EMP گفت:

MotionDSP video presentation در سال 2010
گرد آوری شده مخصوص سایت میلیتاری
 
ایده محصول بسیار ساده است:
هنگامی که از یک هدف فیلم تهیه می کنیم تعداد زیادی تصویر از آن بدست می آید به ویژه اگر نرخ فریم در ثانیه بالا باشد، نکته جالب این است که نویز کوانتیزیشن ناشی از رزولوشن بد دوربین بد کیفیت و گرد غبار و ... موجود در هوا در هر تصویر داده های متفاوتی را حذف می کند و بعضی داده های مفید را که در فریم قبلی حذف شده بوده را نمایش می دهد. کافی است که با استفاده از یک الگوریتم داده های مفید چندین فریم را در یک فریم گرد آوری کنیم و به این ترتیب یک تصویر پر رزولوشن از یک دوربین ارزان قیمت بدست آوریم. ایراد این الگوریتم ها کند بودن آنها است که شرکت MotionDSP با استفاده از توان پردازشی خیره کننده کارتهای گرافیکی NVIDA به عنوان کمک پردازنده برای پردازنده اصلی نرم افزاری ساخته که قادر به این کار است. در واقع اینجا ابر رایانش به کمک سبکتر کردن پهباد ها و ماهواره ها آمده است کافی است که سرعت انتقال تصاویر را در تله متری سریعتر بکنیم و به تعداد فریم بیشتری را در ثانیه ارسال بکنیم تا بتوانیم عکسها و فیلمهای پر رزولوشن داشته باشیم. پیاده سازی این الگوریتم ها در ایران نیز کاملا امکان پذیر است و هم برای پهبادهای آینده و هم تصاویر تهیه شده قبلی قابل استفاده خواهد بود.

 

یادش بخیر اون زمان جوانی ما [اوائل دهه هشتاد] هم که عکاسی دیجیتال تازه اومده بود، برای عکاسی نجومی خوب جواب نمیداد. یک روش اومده بود که با وب کم که رزولوشن VGA داشت چند ده عکس از مثلا زحل رو ترکیب می کردیم و یک عکس با کیفیت بدست میومد.

اینجا هم توضیحاتش رو داده :

https://vista.ir/w/a/16/y77hr/عکاسی-از-سیارات-با-دوربین-های-وب-کم

ما نسلی هستیم که به وجود اومدن خیلی از فناوری ها از جمله عکسی دیجیتال و همین HDR رو دیدیم، خیلی احساس پیر جهاندیده کردم الان!

 

 

این هم پی دی اف توضیحات شرکت :

ftp://79.61.31.246/ikena/MotionDSP_Ikena_ISR.pdf

 

 

 

  • Upvote 4

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

لطفا وارد سیستم شوید برای ارسال نظر

شما قادر خواهید بود بعد از ورود به سیستم این نظر را ترک نمایید



ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط 7mmt
      بسم الله الرحمن الحریم
       
       

       
      اگرچه فناوری نظامی و سخت افزاری آمریکا با فاصله قابل توجه از دیگر کشور ها پیش بوده و عملیات های نظامی ارتش آن کشور معمولا دارای سطح بالاتری نسبت به کشور های دیگر هستند، اما فاصله آن عملیات ها را صرفا نمی توان با فاصله سخت افزاری آمریکا با دیگر کشور ها چون روسیه توجیه کرد. اتفاق دیگری که در این امر دخیل است توان قابل توجه ISR و اکتساب هدف ایالات متحده است که عملیات های نظامی و توان سخت افزاری ارتش آن کشور را هدایت می کند که اثرات آن را به خوبی از عملیات طوفان صحرا در جنگ اول خلیج فارس بدین سو دید. در 2 دهه گذشته یکی از پرنمود ترین این توانایی در حوزه ISRTar آمریکایی ها را می توان در کمیت و کیفیت عملیات های پهپادی آنها دید که مساله و مظاهر اعمال قدرت  را دست خوش تغییر اساسی کرده است.
       
       
      در حوزه پهپادی ایران در یک دهه گذشته تبدیل به یکی از کشور های پیشرو شده است و توان پهپادی قابل توجهی فراهم آورده است. طیف متنوعی از پهپاد ها از نمونه های کوچک دست پرتاب تا پهپاد های کلاس MALE همچون شاهد-129 و حتی نسخه های جت بال پرنده چون شاهد-191 در صنایع نظامی ایران طراحی و تولید شده است. در نیرو های مسلح ایران در مواردی چون گشت های مراقبتی، عملیات های پایش مرزها، عملیات های ضد تروریسم و نظامی استفاده گسترده ای از این پهپاد ها می شود و بار ها تصاویری از حضور و اجرای عملیات آنها منتشر شده است. اما آنچه در عمل میان توان سخت افزاری و توان عملیاتی ایران با کشوری چون آمریکا (و اخیرا ترکیه) فاصله می انداخت عدم وجود شبکه های گسترده و پیوسته ISR ، دیتا لینک ها و قابلیت های مدرن رزم شبکه محور به نحوی که درخور میادین نبرد مدرن و آینده باشد بود. این مورد اما ضعفی نبود که از دید فرماندهان ایرانی به دور مانده باشد و در سال های اخیر نشانه هایی از تلاش های جدی در این حوزه دیده شد که در خرداد ماه امسال شاهد نقطه اوج آن بودیم.
      اولین اقدام چشم گیر در این حوزه را می توان مشارکت پهپاد های ایرانی در عملیات شناسایی و به هلاکت رساندن زهران علوش رهبر گروه تروریستی خطرناک جیش الاسلام در جنگ سوریه دانست. زهران علوش رهبر گروه تکفیری تروریستی جیش الاسلام بود که تصاویر جنایات، به قتل رساندن ها، سر بریدن ها و تکه تکه کردن های غیر نظامیان توسط وی و گروه تحت امرش از شمار خارج است. وی و گروه تحت امرش عمدتا در مناطق جنوبی سوریه و حومه دمشق حضور داشتند. حضور در میان بافت مسکونی و در میان غیر نظامیان کار شناسایی و رهگیری او را بسیار دشوار ساخته بود؛ در عین حال درگیری تمام عیار در میان بافت شهری برای نابودی تمام افراد این گروه تروریستی با توجه به بافت شهری متراکم تلفات نظامی و غیر نظامی زیادی را به همراه می داشت. اما در دسامبر سال 2015 خبری منتشر شد که یکی از تاثیر گذارترین حوادث جنگ سوریه بود و قطعا تاثیر بسزایی در سرنوشت جنگ و نابودی گروه های ترویستی منطقه داشت. زهران علوش در عملیات مشترک نیرو های ایرانی و نیروی هوایی روسیه به هلاکت رسید. در حالی که پهپاد های ایرانی کار شناسایی وی و محل اختفای آن را بر عهده داشتند و بر صحنه عملیات نظارت آنلاین داشتند، جنگنده های روسی ساختمان محل اختفای وی و تعدادی دیگر از اعضای گروه تروریستی تحت امرش را بمباران و به جنایت های اون خاتمه دادند.
       

       
      اما از آنجا که این عملیات مشترکا توسط نیروهای ایرانی و نیروی هوایی روسیه انجام شد، تمام دست آورد های آن را نمی توان به پای قابلیت های عملیاتی نیرو های ایرانی گذاشت. برای قضاوت در مورد قابلیت ISR پهپاد های ایرانی نیاز به نمونه های دیگری بود.
      در تیر ماه سال 98 گروه های تروریستی مستقر در کردستان عراق دست به عملیات های خرابکارانه و ایجاد نا امنی در مرز های غربی ایران زدند. در پاسخ به این اقدامات سپاه پاسداران دست به عملیاتی زد که در نوع خود وجود توان عملیاتی جدیدی را در نیروهای مسلح ایران به اثبات رساند. در این عملیات پهپاد های ایرانی با ایجاد شبکه نظارتی و شناسایی بر فراز مناطق حضور این گروه های تروریستی، با استفاده از سنسور های راداری و الکترواپتیکال دست به شناسایی مواضع و مخفی گاه های پنهان شده آنها می زدند و اطلاعات مربوطه را به صورت انلاین به اتاق فرماندهی مخابره می کردند. در ادامه پهپاد ها کار اکتساب هدف را نیز بر عده می گرفتند و با نشانه گذاری لیزری گلوله های توپ هدایت شونده توپخانه سپاه را راهی مخفیگاه های تروریست ها می کردند که حاصل آن اصابت های دقیق، یک گلوله برای یک هدف، و تلفات و خسارات شدید برای تروریست ها بود.
       

       

       
      اگرچه این عملیات قابلیت عملیاتی چشم گیری را در نزد نیرو های مسلح ایرانی به نمایش می گذاشت، اما هنوز این سبک عملیات ها با توان شناسایی دقیق اهداف استراتژیک و محل اختفای فرماندهان دشمن با اجرای عملیاتی های شناسایی، اطلاعاتی، شنود و رهگیری سیگنال (SigInt) در عمق منطقه درگیری، و پیدا کردن یک هدف به خصوص و با اهمیت ویژه در میان ده ها و صد ها هدف با درجه اهمیت بسیار کمتر، فاصله قابل توجهی داشت. اما در اواخر اردیبهشت و اوایل خرداد 99 بود که اخباری منتشر شد که حاکی از افزایش توان قابل ملاحظه نیرو های مسلح ایران داشت.
      اولین خبر به هلاکت رساندن یکی از توانا ترین و مشهور ترین اپراتور های موشک های هدایت شونده (ATGM) در میان گروه های تروریستی در سوریه بود. در تاریخ 18 آوریل 2020 اخباری منتشر شد مبنی بر اینکه ماهر کوجاک در حالی که خودرو شخصی خود در منطقه سهل الغاب در استان ادلب در حال حرکت بوده است توسط یک فروند پهپاد مسلح ایرانی (UCAV) شناسایی شده و پهپاد پس از شناسایی دقیق هدف خود با استفاده از تسلیحات هدایت شونده ای که حمل می کرده خودروی حامل وی را منهدم کرده و وی را به هلاکت رسانده است. وی یکی از ماهر ترین و باتجربه ترین اپراتور های موشک های هدایت شونده ضد زره در میان گروه های تروریستی بود و آمار شکار های موفق وی را حتی بیش از 150 مورد ذکر کرده اند. شناسایی، رهگیری و به هلاکت رساندن وی آن هم در یک منطقه وسیع موردی بود که نسبت به عملیات ضد گروه های تروریستی مستقر در اقلیم کردستان عراق کاملا در سطح و کلاس بالاتری قرار می گرفت.
       

       
      اندکی بعد این خبر را خبر مهمتری تکمیل کرد و توان خیره کننده ی پهپاد های ایرانی در اجرای عملیات های جراحی گونه در عمق منطقه دشمن را برای همه اثبات کرد. در 5 خرداد ماه 99 ، هشام ابواحمد فرمانده تیپ یکم گروه تروریستی جبه تحریر در حالی که سوار بر خودروی شخصی در منطقه جبل الزاویه در ادلب در حال حرکت بود توسط پهپاد های ایرانی مورد شناسایی قرار گرفت و به هلاکت رسید.
      با توجه به تصاویر و اطلاعات موجود از حضور نیرو های ایرانی در منطقه، کارشناسان این عملیات را کارپهپاد های مهاجر۶ ایرانی که در فرودگاه حماه مستقر هستند می دانند.
       

       
      در سوی دیگر میدان، ترکیه نیز که در حمایت از گروه های تروریستی مستقر در ادلب وارد جنگ سوریه شده است و به صورت غیر قانونی مناطقی از شمال سوریه را نیز اشغال کرده است در ماه های اخیر علاوه بر سوریه در لیبی دست به عملیات های پهپادی چشم گیری زده است و جنبه جدیدی از توان اعمال قدرت خود را به نمایش گذاشت. مهمترین دست آورد عملیات پهپادی ترکیه را می توان سرکوب گسترده سامانه های پدافند کوتاه برد پنتسیر روسی دانست به نحوی که کاملا این سامانه روسی را که تبلیغات زیادی بر روی آن شده بود کاملا بی اعتبار ساخت.
       

       
      با توجه به اخبار منتشر شده از شمال سوریه، تحرکات نظامی و نقض آتشبس های مکرری که به ویژه از سوی گروه های تروریستی تحت حمایت ترکیه صورت می گیرد، به نظر می رسد در آینده نزدیک آتش درگیری در این منطقه مجددا روشن خواهد شد. در این میان تقابل غیر مستقیم ایران و ترکیه در عرصه عملیات های پهپادی که هر یک توان عملیاتی قابل توجهی را از خود به نمایش گذاشته اند می تواند به یکی از مهمترین نقاط تمرکز کارشناسان امور نظامی و امنیتی دنیا بدل شود.
       
       
       
    • توسط seyedmohammad
      بسمه تعالی 
       
      پهپاد ترکیه ای Akıncı

       
       
      نوع استراتژی توسعه ی سازمان رزم در یک نیروی مسلح ، بایستی همواره توجیه کننده ی روند تولیدات جنگ افزار باشد نه برعکس .
      ریپر و پریدیتور هر دو پهپاد  "مادپ " یا MALE  محسوب می شوند. هواپیماهایی که در این کلاس قرار می گیرند دارای سقف ارتفاعی عمومی بین 25000 تا 50،000 پا هستند و توانایی انجام مأموریت های 24 ساعته را دارند.
      در مقابل ، پهپادهای  " بادپ " (HALE) با ارتفاع بالا معمولاً قادر به پرواز به ارتفاع 60،000 پا هستند و تا 32 ساعت می توانند مأموریت های خود را انجام  دهند . اما آنها دارای اسلحه نیستند. دو پهپاد اصلی HALE که در حال حاضر در دنیا فعالیت می کنند عبارتند از:   Global Hawk و Triton ، نوع دریایی گلوبال هاوک .
       
      Reaper  ومدل پیشینی آن ، Predator ، موفقیت های بزرگی را برای نیروهای مسلح آمریکا  در نبرد با بازیگران غیر دولتی در مناطق مختلفی که در شمال آفریقا تا آسیای جنوبی به سر می برند ، به وجود آورد اند . البته بگذریم که در کنار این موفقیت های بزرگ نظامی ، شکست بسیار بزرگی را نیز برای رژیم حقوقی بین المللی و نیز بنیادهای اخلاق بشری رقم زده اند  .  توانایی این پهپادها  برای نظارت 24/7 ، نظارت مداومی را در اختیار اپراتورها قرار می دهد که در کنار قابلیت حمله در لحظه ی دلخواه  ، این رده از پهپاد ها  را به ابزاری بسیار مؤثر تبدیل می کند. با این حال ، بازیگران غیر دولتی دارای سیستم های راداری پیشرفته یا سیستم های ضد هوایی نیستند . بنابراین قادر نیستند که هیچ نوع دفاعی در برابر عملیات بدون سرنشین ایالات متحده مطرح کنند. این روند به چرخه ی انتقام بیشتر در زمین های قابل بازی برای این نیروها کشیده شده و چرخه ی آنچه آمریکا " مبارزه با تروریسم " مینامد را تقویت میکند .
      در مقابل ، نیروهای دولتی عموما از قابلیت های پیشرفته ای برخوردار هستند که می توانند تهدیدهای A2 / AD ایجاد کنند .
      در حالی که پهپادها ی HALE قادر به پرواز با سرعت های بالاتر - تقریباً بیش از 100 مایل در ساعت سریعتر - و در ارتفاعات بالاتر از پهپادهای  MALE هستند ، آنها هم  از توانایی پیشرفته ضد هواپیما کاملا در امان نیستند همانطور که به تازگی یک فروند گلوبال هاوک آمریکایی توسط پدافند سپاه پاسداران ساقط شد .
      اما داستان پهپاد و پدافند نمی تواند در اینجا متوقف شود همانگونه که داستان جنگنده و پدافند متوقف نشد . بنابراین چاره ای نیست جز ساخت و توسعه ی پهپادهای بلند پرواز تر ، پنهانکار تر و بزرگتر تا بتواند تسلیحات دورایستا تری را حمل نماید . به نظر میرسد همین دلیل موجب روی میز قرار گرفتن برنامه های پهپادی HALE  در ترکیه و چین شده است . کما اینکه ترکیه اولین کشوری است که پهپاد HALE  را مسلح مینماید . این پهپاد Akıncı  نام دارد. 
       
      Akıncı   به معنی مهاجم پهپاد جدید ساخت صنایع   بایکاراست و گفته می شود ملقب به "ماهی پرنده" است. صنایع  Baykar Makina AŞ  در سال 1984 تأسیس شد و در ابتدا ماشینکاری های دقیق را برای صنعت  خودروی ترکیه  انجام می داد . این شرکت کار خود را از سال 2000 روی سیستمهای هوایی بدون سرنشین آغاز کرد.   در سال 2005 یک نمونه مینی پهپاد را پرواز داد (نسخه تولیدی دو سال بعد به نیروهای مسلح تحویل داده شد) . بعد ها با تولید و بازاریابی مدل  TB2 ، توانست به رقیب صنایع TAI  تبدیل گردد . این پهپاد که به قطر و اوکراین صادر شده است ، یک پهپاد تاکتیکی با متوسط وزن 630 کیلوگرم است. از پیکربندی دو میله ای  با یک پیشران منفرد پیستونی با قدرت 100 اسب بخار بهره می گیرد و دارای ظرفیت حمل بار بیش از 55 کیلوگرم است که امکان حمل سلاح های کوچک را  به آن می دهد. 
       
      در اوایل سال 2016 SSB ترکیه (ریاست صنایع دفاعی) درخواست توسعه اطلاعات (RFI) را برای توسعه و ساخت یک پهپاد HALE با وزن حدود 4.5  تنی با توان نسلیح به عنوان بخشی از برنامه پهپادهای Akınc Attack صادر کرد. پیشنهاد بایکار ماکینا در تاریخ 31 ژانویه 2018 بر اساس پیشنهاد رقابتی توسط هوافضای ترکیه انتخاب شد و در ژوئن 2018 وزیر دفاع ملی وقت نورنتین کانلیلی اعلام کرد که قراردادی با این شرکت منعقد شده است. وی گفت كه Akıncı راه را برای توسعه یك هواپیمای جنگی بدون سرنشین بومی كه از سال 2027 شروع می شود براساس فن آورهای ی در حال توسعه ، هموار می كند. اولین تحویل  Akıncı برای سالهای 2020 یا 2021 برنامه ریزی شده .
       
       
      اولین آزمایش موتور پهپاد در تاریخ 1 سپتامبر 2019 انجام شد . پس از تکمیل سایر تست های فنی، هواپیما به را چورلو منتقل شد .در 6 دسامبر 2019 پس از تاکسی و برخاستن خودکار ، پهپاد پرواز  خود را انجام داد و پس از 16 دقیقه پرواز آزمایشی طولانی ، با موفقیت به زمین نشست.
       
      مدیر ارشد فناوری Baykar ، پهپاد Akıncı را به عنوان یک پهپاد 5.5 تنی با توانایی انجام کارهای استراتژیک تر توصیف کرده است که میتواند موشک های کروز را حمل کند. Akıncı دارای ظرفیت بارگیری 1،350 کیلوگرم (2980 پوند) شامل 400 کیلو گرم (880 پوند) داخلی و 950 کیلوگرم (2،090 پوند) وزن خارجی است. دارای دو موتور توربوپراپ هرکدام با قدرت  450 اسب بخار (340 کیلو وات) است ، حداکثر وزن برخاستن آن 5.5 تن است.   این پهپاد طراحی شده است تا با دو سری موتور  200 اسب بخار (150 کیلووات) یا 750 اسب بخار (560 کیلو وات) پیکربندی شود.  از اوت سال 2019 کار تجهیز این پهپاد با  موتور توربوپروپ اوکراینی Ivchenko-Progress AI-450C آغاز شده است . طول بال پهپاد بیش از  20 متر (66 فوت) است . طول کلی پهپاد حدود 12.5 متر است و با این موتورها Akıncı حداکثر 24 ساعت استقامت دارد و در ارتفاع عملیاتی  حدود 40،000 پا پرواز خواهد نمود . هر چند در سقف ارتفاع پروازی هنوز با گلوبال هاوک تفاوت دارد ولی از تمام پهپاد های رده ی MALE  بلند پرواز تر است . 
      بدنه ی پهپاد از نوع curved یا خمیده است . هواگرد دیگری که با این شکل تاکنون تولید شده است united 40  ساخت امارات بود . این نوع بدنه گذشته از برازا بودن امکان جانمایی متفاوت محموله های داخلی را به طراحین میدهد . به طور مثال آنتن ست کام برخلاف دیگر پهپادها ، به جای آنکه در دماغه باشد در میانه بدنه و دارای آزادی بیشتری است .

      بالها نیز از نوع GULL wing  است که نشان دهنده جسارت در طاحی پهپاد است زیرا سالهاست در طراحی هواگردها لحاظ نمیشود .این نوع بالها ریشه در طراحی هواسر ها داشته و توسط مارتین لیپیش در طرح موفق RRG Fafnir استفاده شده بود . به طور کلی این نوع طراحی به همراه بالچه ها _ وینگلت _ های یکپارچه مناسب افزایش زمان پرواز و افزایش نرخ اوج گیری است . 
       
      ادعا میشود که این پهپاد  مجهز به سیستم های مأموریتی بومی توسعه یافته ، از جمله رادارهای اسکن الکترونیکی فعال  (AESA) ، رادار SAR / GMTI ، سیستم نظارتی با دید گسترده ، ابزار جنگ الکترونیکی ، مجموعه ELINT / SIGINT ، سیستم های ارتباطی ماهواره ای و فراتر از دید (BLoS) ، و همچنین  ، یک غلاف ESM و یک سیستم جدید جلوگیری از برخورد  ( تقریبا همگی ساخت آسلسان ) است .

       
      همچنین امکان حمل طیف گسترده ای از سلاح های هوا به زمین از جمله بمب های Mk 81/82 ، بمب های با هدایت دقیق Roketsan MAM-C و MAM-L ، موشک های هدایت لیزری Cirit و   موشک های ضد تانک L-UMTAS و همچنین بمب های مجهز به کیت های TÜBİTAK-SAGE HGK ، KGK و LGK. موشک کروز Roketsan SOM-A با برد 250 کیلومتر نیز برای ادغام در نظر گرفته شده است و مدیر کل Baykar Makina هالوک  گفته است که Akıncı ممکن است مجهز به موشک های هوایی نیز باشد.

       
    • توسط seyedmohammad
      بسمه تعالی 

       
       
       Aksungur  پهپاد جدید  صنایع TAI  است که با استفاده از فن آوری موجود از سری هواپیماهای بدون سرنشین  Anka ، توسعه داده شده است . این پهپاد بزرگترین هواپیمای بدون سرنشین شرکت سازنده و تقریبا هم اندازه ایتان است  . هدف مهم ازتوسعه ی ظرفیت آنکا افزایش  ظرفیت بارگیری برای تجهیزات خاص نظارت طولانی مدت ، SIGInt ، مأموریت های گشت دریایی و همچنین افزایش توان رزمی است . شرکت تولید کننده که تاکنون دو فروند ازین پهپاد ساخته است قصد دارد بسته های تسلیحاتی را ادغام کرده و Aksungur را در اوایل سال 2020 به مرحله تولید برساند.
      Aksungur ، به ترکی به معنی شاهین خاکستری است . این پهپاد در رده ی MALE  طبقه بندی شده است و  توسط صنایع هوایی ترکیه (TAI) برای مأموریت های نظارت تاکتیکی و شناسایی نیروهای مسلح ترکیه طراحی و ساخته شده است  Aksungur دارای  پیکر بندی twin boom  یا دم دومیله ای با چینش Tractor برای دو موتور درون سوز  است . پیش ازین نیز اشاره شده بود که به غیر از آمریکا کشورهای دیگری که قصد ساخت پهپادهای بزرگ ( با دهانه بال بیش از 20 متر ) را دارند معمولا به دنبال طراحی دومیله ای میروند . مهمترین دلیل ظاهرا آن است که بدنه ی بیش از حد بزرگ دارای کاربری برای پهپاد نبوده و باعث سنگین تر شدن پهپاد  میشود که خود مشکلاتی را جهت بهره گیری از موتور قویتر  و مصرف سوخت بیشتر به دنبال میاورد . طراحی دومیله ای با کاستن از طول بدنه کمک میکند که طول کلی پهپاد حفظ شود در حالی که وزن کمتری را تحمل نموده و درگ کمتری را هم تولید مینماید .*
       

       
      توسعه پهپاد 18 ماه طول کشیده وبه جز بدنه و بالها ارابه فرود نیز حاصل  طراحی جدید است ، در حالی که سیستم های کنترل از خانواده هواپیماهای بدون سرنشین موجود TAI Anka هستند. یک موتور توربو دیزل جدید نیز برای این برنامه در دست ساخت است  . موتورهای  توربوپراپ  کنونی TEI PD170، دارای قدرت  170 اسب بخارتا 220 اسب بخار (126 کیلو وات-164 کیلو وات) بوده و پهپاد را با وزن 1800 کیلوگرم وزن خالی به همراه 750 کیلوگرم بار و نهایتا تا 3300 کیلوگرم و با سرعت متوسط 180 کیلومت بر ساعت به پیش میرانند .سقف پرواز 7600 متر برای 750 کیلوگرم بار و 11000 متر برای 150 کیلوگرم بار است .
       
      .
       پروازآزمایشی این پهپاد  ، با قابلیت برخاستن و فرود خودکار  ، در 20 مارس 2019 انجام شد و چهار ساعت و بیست دقیقه به طول انجامید. طبق گزارش ها ، پرواز آزمایشی دوم به مدت سه ساعت در 3 آوریل همان سال انجام شد. این پهپاد در نمایشگاه بین المللی صنایع دفاعی 2019 (IDEF) در استانبول ، ترکیه ، در تاریخ 30 آوریل معرفی شد.
      این پهپاد حدود 12 متر (39 فوت) طول و 3 متر (9.8 فوت) ارتفاع دارد . بال ها در بالای بدنه نصب شده و  و طول بالهای آن 24 متر (79 فوت) است. بالها با اندکی زاویه مثبت ( . Dihedra) نسبت به بدنه نصب شده اند .طراحیDihedral  نقش مهمی را در ایجاد پایداری عرضی هواپیما ایفا میکند.  *
       
       
      TAI انتظاردارد تا بتواند با  یکپارچه سازی سیستم سلاح های پهپاد با جنگنده های نیروی هوایی ارتش ترکیه از تسلیحات  از F-4 و F-16 استفاده کند . سه جایگاه حمل سلاح در زیر هر بال برای اتصال محموله خارجی، مانند مهمات و یا تجهیزات راداری واقع شده است  تسلیحات پیشنهادی شامل TEBER-81 ( بمب هدایت لیزری Mk-81 ) ، TEBER-82 (بمب هدایت لیزری Mk-82 ) ، LUMTAS ، MAM-L ، Roketsan Cirit ، MAM-C ، HGK-3 ( مهمات هدایت دقیق) ، KGK (کیت هدایت شده بالدار) و بمب های  مینیاتوری است .

       
       
       
       
       
      ...........................................
      * گلوبال هاوک در این زمینه یک استثناست و حجم عظیم محموله ی ارتباطی و الکترونیکی که حمل میکند طراحی با بدنه ی تیوبلار ( لوله ای ) اش را توجیه میکند . حرکت ایران به سمت پهپادهای بزرگتر از شاهد 129 نیز به جهت محدودیت در استفاده از تکنولوژی موتور ، با بهره گیری از پیکر بندی دومیله ای ( فطرس )  بود . 
      *وقتی پهپاد  وارد گردش به سمت راست میشود، نیروی Sideslip هم به همان سمت ایجاد میشود و هواپیما را به آن سمت میکشد . طراحی Dihedral ، باعث  میشود که جریان هوا با هر کدام از دو بال هواپیما با زوایای حمله (Angle of attack) متفاوتی برخورد کند. هوای برخورد کننده به بال سمت راست که پایینتر قرار دارد دارای زاویه حمله بیشتر و بال سمت چپ که بالا قرار دارد دارای زاویه حمله کمتری خواهد شد . زاویه حمله ی بیشتر خود موجب ایجاد لیفت بیشترشده و بال پایین را بالا آورده و سئله باعث تمایل هواپیما به بازگشت به شرایط پایدار ، یعنی شرایط همسطحی بالها می شود .
    • توسط seyedmohammad
      بسمه تعالی 
       
      پهپادهای بادپ *و اعمال قدرت
       
      به بهانه پهپادهای جدید بادپ ترکیه
       
      پهپادها عرصه و ابزار جدید اعمال قدرت هستند . اگر روزگاری ناوهای هواپیما بر آمریکا نماد اعمال قدرت این کشور به شمار میامدند اکنون ناوگان عظیم پهپادی این کشور نماد اعمال قدرت است .  هم اکنون اگر عبارت Power projection را در گوگل جستجو کنید تصویر مرتبطی که نمایش داده میشود یک ناو هواپیما بر است . خوب به نظرمیرسد که این تصویر بایستی تغییر کند .چرا ؟ پاسخ به اصل معنای " اعمال قدرت" بر میگردد .
       

       
       
      اعمال قدرت برابر نهاده Power projection  یا force projection اصطلاحی است که در علوم نظامی و سیاسی برای اشاره به ظرفیت یک کشور برای استقرار و حفظ نیرو در خارج از قلمرو خود به کار می رود . این توانایی یک عنصر اساسی در قدرت یک دولت در روابط بین الملل است . اعمال قدرت در معنای سنتی تنها بر روی ابزار نظامی به عنوان توانایی انجام عملیات در دوردست تکیه مینمود .  این معنا اکنون تغییر کرده است .
       
      1. تغییر اول در ناحیه معنای قدرت است : نظریات توسعه یافته تر امروزی مانند قدرت نرم  ، قدرت هوشمند و یا قدرت ترکیبی یادآور می شوند که  اعمال قدرت  لزوماً شامل استفاده فعال از نیروهای نظامی در جنگ نیست. امروزه در این نظریات به قدرت اقتصادی ، رسانه ای و فرهنگی نیز در کنار قدرت سخت توجه میگردد .
       
      2. تغییر دوم در کاربرد ابزار نظامی است  :  خود تجهیزات مربوط به اعمال قدرت نظامی نیز اکنون اغلب می تواند دارای استفاده دوگانه باشد ، همانگونه که استقرار نظامیان کشورهای مختلف در جریان واکنش بشردوستانه به زلزله اقیانوس هند 2004 نشان می دهد ،  توانایی یک کشور در  اعمال قدرت سخت  در یک منطقه ممکن است به عنوان یک اهرم دیپلماتیک مؤثر هم عمل کند و بر روند تصمیم گیری تأثیر بگذارد و به عنوان یک عامل بازدارنده بالقوه بر رفتار سایر کشورها عمل کند امنیت خطوط ارتباطی دریایی مانند مقابله با دزدان دریایی  و یا تخلیه شهروندان یا غیرنظامیان در زمان های جنگ کاربردهای دیگر ابزار اعمال قدرت سخت هستند .
       
      3.پیش از بازگشت به بحث پهپادها دقت کنید که  در نظریه اعمال قدرت گفته میشود : هر دولتی که  قادربر به کار گیری نیروهای نظامی خود در خارج از قلمرو سرزمینی اش باشد ولو این مدار بسیار اندک باشد میتوان گفت که آن دولت توانایی اعمال قدرتی متناسب با همان سطح دارد . فی المثل هند و آمریکا هر دو دارای شاخصه های اعمال قدرت هستند اما سطوح آنها بسیار متفاوت است . اما مشخصا اصطلاح " اعمال قدرت  " معمولا  اشاره به ارتشی با برد جهانی  دارد . حتی کشورهایی که دارایی های قابل توجهی  از ابزار به کار گیری قدرت سخت دارند فقط می توانند تأثیر منطقه ای محدودی داشته باشند . این امر به مشکل ذاتی ارتش های مدرن برمیگردد : هزینه ی بالا و لجستیک . به طور کلی ، تنها چند کشورهم اکنون قادر به غلبه برمشکل تدارکات و لجستیک به عنوان مشکلات ذاتی در استقرار و هدایت نیروی نظامی مدرن و مکانیزه هستند و به طور خاص آمریکا به عنوان بزرگترین قدرت اقتصادی ، بیشترین توان اعمال قدرت سخت را دارد . تازه آنها نیز توانایی انجام عملیات به صورت طولانی را نداشته و استراتژیست هایشان مرتبا در حال تدوین طرح ها و استراتژی هایی برای کاهش زمان و هزینه ها ی عملیات هستند .
       
      اکنون و با گسترش و در دسترس قرار گرفتن فناوری پهپادی دوباره به نکات بالا نظر کنیم :
       
      1. به عنوان یک ابزار در مجموعه ی ابزار های اعمال قدرت سخت ، امروزه تقریبا تمام عملیات های مهم آمریکا توسط پهپادها انجام میشوند . پیشرفت پهپادها ، ارزان بودن ، عدم ایجاد ریسک برای جان خلبان و مهم تر از همه عدم احتیاج به زیر ساخت های گسترده تعمیر و نگهداری و به کار گیری باعث شده است که آنها ستون فقرات عملیات های خارجی آمریکا باشند . هنگامی که میتوان از پشت یک کامیون و یا از یک باند کوچک از یک فرودگاه تفریحی ،  چند پهپاد مسلح . یا یک پهپاد جمع آوری اطلاعات ، بلند کرد و عملیات انجام داد چه نیازی به روشن کردن راکتور اتمی یک ناو هواپیمابر و کشاندن آن به حدود منطقه ی عملیاتی است ؟
       
      2.در بافت نظریات پیشرو تر قدرت ، نیز مفهوم پهپاد باعث ایجاد تغییراتی است . به کارگیری پهپاد ها  اکنون به لحاظ سیاسی آسان تر از هواپیماهای جنگنده ی برخاسته از عرضه ی یک ناو هواپیما بر است و به دلیل جثه کوچکتر و امکان بیشتر اختفای راداری ، قدرت عملیات سیاه را نیز افزایش میدهد .آمار وحشتناک استفاده آمریکا از پهپاد برای ترور افراد مشکوک در کشورهای منطقه خاورمیانه و آفریقا در سال های اخیر ، به تنهایی بیان گر این نکته است که گروهی مستقر در سازمان ستاد  سیا و یا اتاق عملیات پنتاگون توانایی اعمال قدرت در هر جایی از دنیا را دارند . این روند موجب ایجاد نوعی جو روانی از عدم امنیت در تمام دنیا شده و  وجهه آمریکا به عنوان یک ابرقدرت خونریز و مسلط را تقویت میکند .
       
      3.نکته ی آخر در مورد سطوح اعمال قدرت است . تمام آنچه در بالا گفته شد از خصوصیات عملیات پهپادی منجر به کاهش معنی دار تفاوت در سطوح اعمال قدرت شده است .  گرچه هنوز آمریکا با حدود 700 عملیات پهپادی در سال ، در این زمینه پیشرو است ولی این فاصله به شدت در حال کم شدن است . اکنون ترکیه نیز دست به ساخت پهپادهای  HALE  میزند *که می تواند به راحتی درسرزمین های بسیار دور عملیات کند . ایران که سالها پیش ازین دست به رونمایی فطرس زده بود هنوز شروع به انجام عملیات با آن نکرده است . به نظر میرسد زمان انجام عملیات های دورتر با پهپاد فطرس و حتی ساخت نمونه ی موتور جت و بزرگتر آن رسیده و چه بسا همین الان هم دیر باشد .
       
       
      .......................................
      * بادپ سرواژه ی بلند اوج دور پرواز معادل واژه ی HALE سرواژه ی high-altitude long-endurance میباشد . 
      *به مطلب مربوط به پهپاد Bayraktar Akıncı مراجعه کنید . 
    • توسط MR9
      شکار برفراز خلیج پارس
       
      سیستم های Triton مشابه سیستم های به کار رفته در Lockheed EP-3 هست که به منظور شناسایی و طبقه بندی سیگنالهای ضعیف راداری است.این هواگرد با این قابلیت قادر است تا این سیگنال‌ها را به صورت سه بعدی شناسایی و تعیین موقعیت جغرافیایی کند و به برنامه ریزان ماموریت این امکان را می‌دهد تا به یک نمایه مشخص ازنظم الکترونیکی از نبرد دست یابند , یا هواپیماها و .... را خارج از محدوده رادارهای پدافند هوایی دشمن نگه دارد. شناسایی و مکان‌یابی منبع سیگنال‌های راداری نیز می‌تواند برای قرار دادن کشتی های نظامی در موقعیت های هدفگیری مناسب استفاده شود. گیرنده‌های باند فرکانسی پایین و بالا یک قابلیت multi-INT را به این هواگرد اعطا خواهد کرد که در سال ۲۰۲۱ به میدان خواهد امد.
       

       

       
       
      Iran's Revolutionary Guard shoots down US drone
      U.S. drone shot down by Iranian missile in international airspace: U.S. source
       
      پی نوشت :
      با تشکر از برادر عزیز remo بابت ارسال اطلاعات فنی در بروزرسانی
       
       
  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.