karmania20152015

نگاهی تازه به توان پدافند هوایی عراق بعد از جنگ با ایران

امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

همانطور که در بخش اول دیدیم شبکه پدافندی عراق از سامانه های کوتاه برد و میان برد متنوعی بهره میبرد اما از فقدان سامانه های برد بلند نیز رنج میبرد.که عموم این سامانه های مورد استفاده عراق در برد موشک های ضد رادار  چون AGM-88 HARM و یا سامانه های پرنده جنگ الکترونیک ائتلاف بودند.هر چند پوشش پدافندی عراق به صورت کاملا یک پارچه و لحظه ای در سرتاسر عراق به هم متصل نبود (به تحول بزرگ پدافند هوایی توسط فرانسه خواهیم پرداخت) اما در بعضی ازمناطق مهم این کشور مانند بغداد و یا جنوب و یا شرق این این کشور به دلایل اقتصادی و نفتی به کمک شوروی و بعدها فرانسه شبکه های ارتباطی و مخابراتی میان مراکز مختلف پدافندی ایجاد شده بود.البته عمده تجهیزات بکار رفته نسبتا قدیمی و منسوخ بودند ( خصوصا شبکه ارتباطی در هر یک از چهار بخش پدافندی عراق)که همین امر یکی از مهمترین دلایل از هم پاشیدن پدافند عراق پس از چند حمله محدود ائتلاف و قطع ارتباط مراکز با هم و مراکز فرماندهی در اوایل حمله ائتلاف بود.در  ادامه به ضعف عمده ضعف هاس اساسی بخش بزرگی از دارایی های پدافندی عراق میپرداریم به طور مثال سام-2 با شرکت در جنگ ویتنام و جنگ های اعراب و اسرائیل وتحلیل کامل ان توسط کشورهای غربی و همچنین بهره بردن از فناوری نسبتا قدیمی ویژگی مثبتی برای ارائه نداشت.

در این بخش به نگاهی دقیق تر به سامانه های پدافند میان برد عراق مانند سام-2 و سام-3 و سام-6 که اسکلت بندی  پدافند هوایی عراق را تشکیل میدادند میپرداریم.

سامانه سام-2 از رادار p-12  که در قسمت قبل کمی از  ان گفتیم برای جستجو اسمان بهره میبرد توسعه این رادار به سال 1954 برمیگردد وعملا هیچ مقاومتی در برابر سامانه های مدرن جمینگ غربی از خود نشان نداد.مشکل دیگر  سام-2 به رادار  درگیری این سامانه برمیگشت رادار Fan Song یا SNR-75  که در باندی c عمل میکرد و  با هدایت کنترل رادیویی موشک را به سمت هدف هدایت میکند که همین عملا باعث ناکارامدی ان نیز میباشد. سامانه دیگر عراق یعنی سام-3 نیز از رادار SNR-125 برای هدایت موشک استفاده میکرد که به نوعی نسخه به روز شده رادرار Fan Song  میباشد البته با وجود بهبود های انجام شده مانند اضافه کردن دو انتن ردیابیV شکل برای کاهش اثرات نویز زمینی و یا اضافه کردن انتن FMCW برای افزایش دقت در هدایت موشک باز هم از  همان مشکلات ریشه ای رادار سام-2 رنج میبرد.سامانه سام-6 اما اوضاع نسبتا بهتری داشت رادار درگیری 1S91 از قدرت بهتری در مقاومت مقابل جمینگ دشمن بهره میبرد همچنین با داشتن دو کانال دریافت جدا ازهم قادر به تشخیص اهداف دروغین و واقعی از هم بود.قابلیت پرش خودکار فرکانسی برای فرار از جمینگ نیز قابلیت نسبتا خوبی به ان داده بود.البته این سامانه به دلیل حضور فعال در نبردهایی قبل تر از طوفان صحرا از چشم کشورهای غربی دور نمانده بود و میتوان گفت سامانه هایی چون ALQ-126B برامده از همین کنجکاوی و دقت بوده اند.

در این بخش به بررسی شبکه فرماندهی و کنترل پدافند هوایی عراق میپردازیم چه بسا حتی با وجود سامانه های قدرتمند اما نبود تاکتیک های مناسب و بکارگیری انها ضربات سخت برپیکر هر پدافند هوایی وارد بشود.

همانطور که اشاره شد شبکه پدافند هوایی عراق به وسیله مرکز کنترل و فرماندهی  KARI ( عکس کلمه عراق به فرانسوی) با یکدیگر در ارتباط بودند وهمچنین این مرکز وظیفه کنترل کل شبکه را بر عهده داشت .این مرکز در بغداد واقع شده بود .این شبکه به وسیله کابل های فیبر نوری (چینی)و سیستم های مخابراتی c3/c4  و تجهیزات بیسیم توسط شرکت فرانسوی تامسون (تالس الان) شکل گرفته بود.این شبکه به 3 فرودگاه اصلی عراق نیز دسترسی داشت.علاوه بر این قابلیت ارتباطی با 140 مرکز پدافندی عراق از دیگر ویژگی های این شبکه بود.شبکه پدافندی عراق را میشود به چهار بخش تقسیم کرد(البته بخش جنوبی خود دو قسمت شده بود) که هر بخش خود دارای مرکز کنترل SOC بود بخش غربی یا مرکزی که عمدتا برای روبرو شدن با ایران شکل گرفته بود بخش شرقی در الانبار واقع شده بود و بخش جنوبی در مراکز نفتی بصره عراق شکل گرفته بودو بخش بغداد-شمال  برای حمایت از پایتخت و مراکز سیاسی و منابع نفتی واقع در شمال عراق.به دلایل جنگ با ایران عمده تمرکز عراق دربخش شرقی بود و به همین دلیل در غرب و تهاجم از عربستان پدافند عراق عملا غیرفعال بود.

ادامه دارد......

53480588_2689225141118367_58546899995968

  • Like 3
  • Upvote 11

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

لطفا وارد سیستم شوید برای ارسال نظر

شما قادر خواهید بود بعد از ورود به سیستم این نظر را ترک نمایید



ورود به سیستم