برترین های انجمن

  1. MR9

    MR9

    Forum Admins


    • امتیاز

      1,294

    • تعداد محتوا

      6,813


  2. Crash

    Crash

    Army


    • امتیاز

      523

    • تعداد محتوا

      914


  3. alrkhs

    alrkhs

    Members


    • امتیاز

      409

    • تعداد محتوا

      198


  4. remo

    remo

    Scientific Pal


    • امتیاز

      258

    • تعداد محتوا

      338



ارسال های محبوب

مشاهده بیشترین محتوای مورد پسند کاربران از شنبه, 30 مرداد 1400 در همه مناطق

  1. 31 پسندیده شده
    ناو بندر مکران ، آغاز جاه طلبی دریایی ایران شناور جدید مکران نشان دهنده تغییر در اولویت های دریایی این کشور است و می تواند بر تعادل قدرت بین سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و ارتش کلاسیک ایران تأثیر بگذارد.در اوایل سال جاری، نیروی دریایی جمهوری اسلامی ایران (IRIN) جدیدترین و بزرگترین کشتی جنگی خود را در طی یک رزمایش موشکی در خلیج عمان معرفی کرد.با توجه به اظهارات دریاسالار حسین خانزادی، مکران یک کشتی در کلاس ناوبندر ( Expeditionary Mobile Base _ESB) با تناژ بیش از 100،000 تن است که قادر به حمل و پشتیبانی نیروهای دریایی دور از آب های ایران است. از زمان جنگ ایران و عراق، نیروی دریایی ایالات متحده، حضور قابل توجه خود را در خلیج فارس حفظ کرده است. تهران برای جلوگیری از درگیری با یک ناوگان متعارف برتر، یک نیروی دریایی نامتقارن محلی را برای مبارزه با ناوگان بزرگ ایالات متحده ایجاد کرد. با این حال، تبدیل یک نفتکش به ناوبندر مکران و راه اندازی آن نشان می دهد که ایران به دنبال گسترش حضور دریایی خود در خارج از آب های سرزمینی خود برای محافظت از خطوط دریایی و ارتباطات و پیگیری دیپلماسی دریایی چند ملیتی است. در واقع در قرن گذشته اثرات ترکیبی تحریم های بین المللی و حضور مداوم آمریکا در خلیج فارس توانایی ایران برای توسعه یک نیروی دریایی در سطح جهانی را محدود کرد.در نتیجه، تهران اولویت بندی بودجه را برای یک نیروی دریایی محلی و کم فناوریبه نام نیروی دریایی سپاه پاسداران (IRGCN) اختصاص داد .اما با انقضای تحریم های تسلیحات بین المللی اخیر و همچنین حس ایران از بی علاقه گی امریکا نسبت به خاورمیانه اضافه نمودن ناوبندر مکران را میتوان نشان از آغاز یک فشار جدید برای مدرن سازی ناوگان پیر IRIN و یک گام ضروری برای تحقق بخشیدن به هلال شیعی که محاصره کننده رقبای منطقه ای ایران است در نظر گرفت . این تلاش برای نوسازی به سه دلیل قابل توجه است : ارتقا نیروی دریایی ارتش به یک نیروی دریایی در سطح جهانی ، نیاز به اقدام تهران برای برهم زدن تعادل ظریف قدرت بین سپاه پاسداران و نیروهای مسلح منظم ایران که به نام ارتش شناخته می شود دارد. گزارش های متعدد از جامعه اطلاعاتی آمریکا در دهه گذشته ادعا میکرد که ایران قصد ندارد از کشتی های پشتیبانی برای اعزام و استقرار طولانی مدت در دریا استفاده کند. کشتی‌های بزرگ به زیرساخت حمایتی عظیمی نیاز دارند , به میدان آمدن مکران برای IRIN به معنی شکل گیری بینشی است که میبایست آن را در برنامه هفتم توسعه تهران که سال اینده منتشر خواهد شد جستجو کرد. اهمیت ناو بندر ها _ (Expeditionary Mobile Base_ESB یا Afloat Forward Staging Base _AFS یا Mobile Sea Bases ) تصاویر ماهواره ای از مکران در سال 2020 در نزدیکی بندر شهید درویشی بندرعباس نشان می دهد که در حال حاضر یکی از بزرگترین شناورهای نظامی در کلاس خود است و میتوان آن را با ناوبندر 100،000 تنی نیروی دریایی ایالات متحده مقایسه کرد . توانایی نظامی امریکا برای کار به عنوان یک نیروی جهانی بستگی به ظرفیت پشتیبانی دریایی آن دارد، که آن را قادر به حمایت از تمام شاخه های نظامی در سراسر اقیانوس ها می کند.در طول جنگ نفتکش ها در دهه 1980، نیروی دریایی ایالات متحده از ناو بندر حامل هلیکوپتر ها، قایق های کوچک و نیروهای ویژه ، برای تهاجم به کشتی های ایران در خلیج فارس استفاده کرد.درواقع ناوبندرها این قابلیت را برای امریکا فراهم کردند که بواسطه انتقال و نگهداری از نیروهایش ، توانایی فعالیت ایران را در در حیات خلوت خودش محدود نماید. : مزیت ناوبندر ها چیزی بیش از اسکورت های سنتی، مانند Corvettes ها است . ایران با استفاده از مکران میتواند برای گشت زنی و پشتیبانی نیروهای واکنش سریع، فرصتی برای تغییر تعادل قدرت در "جنگ سایه" با اسراییل که هم اکنون در دریا جریان دارد بدست اورد.تحلیلگران ادعا می کنند که موفقیت حملات هوایی اسرائیل علیه نیروهای حمایت شده ایرانی در سوریه، ایران را مجبور به بررسی کریدور های دریایی از جمله کریدور خلیج عدن به دریای مدیترانه به عنوان یک جایگزین امن تر برای تامین نیروی های نیابتی کرده است.با این حال، همان طور که ایرانی ها آموختن کشتی ها رو مخفی کنند ،اسراییلی ها نیز اجازه یافتن عملیات چریکی علیه این کشتی ها را اغاز نمایند. ماه گذشته، اسرائیل با موفقیت این تاکتیک ها را علیه اهداف نظامی ایران از جمله کشتی ساویز Saviz ، که یک کشتی مخفی سپاه پاسداران در دریای سرخ است نشان داد. از لحاظ تاریخی، حملات علیه کشتی ها به طور گسترده از طریق استقرار اسکورت ها خنثی می شود. با این حال، در سال 2020، اسرائیل توانایی تهاجمی خود را در برابر ناوگان سنگین و به شدت مسلح روسیه و سپاه پاسداران نشان داد، زمانی که یک یک شناور ایرانی به نام شهر کورد در نزدیکی سوریه مور حمله قرار گرفت . این حملات نشان می دهد که ایران و متحدانش در حال حاضر قادر به محافظت از کشتی های ایرانی فراتر از خلیج عمان نیستند. یک نفتکش ایرانی که گفته شده بر اثر انفجار در دریای سرخ در سال 2019 آسیب دیده است. به گفته آژانس اطلاعاتی دفاعی، مکران احتمالا محصول درس های ایران از جنگ نفتکش ها و حملات اخیر اسرائیل است: کنترل دریا نیاز به نیروهای واکنش سریع دارد. با توانایی حمل تا پنج هلیکوپتر و طیف وسیعی از شناور های تهاجمی تندرو ، مکران می تواند نقش کلیدی در حفظ دسترسی ایران به دریای مدیترانه ای در مقابل تهدید های متعارف و مخفی ایفا کند. این یک گام مهم در جهت حفظ راه ارتباطی بین هلال شیعی در مقابله با ترکیه و محاصره(زمینی) رقبای منطقه ای است. مکران توانایی لجستیکی فراتر از خلیج فارس را برای مدت زمان بیشتری به ارمغان خواهد آورد. واقعیت های ژئوپلیتیک و هزینه های مادی ، فعالیت های فرامنطقه ای نیروی دریایی ارتش را به "مثلث طلایی" محدود کرده است.یک منطقه شامل تنگه هرمز، مالاکا و باب المندب است. با این حال، از سال 2009، نیروی دریایی طیف وسیعی از ماموریت های خود با آفریقای جنوبی و چین از طریق استقرار "گروه های صلح و دوستی" و شرکت در تمرینات چند ملیتی، گسترش داده است است. ناوبندر ها ، پشتیبانی لجستیکی لازم کار در فرا ساحل را برای نیروی دریایی فراهم می کنند. بدون این کشتی ها، حوزه نفوذ نیروی دریایی در دریا محدود می شود . بر اساس گزارش 2017 دفتر اطلاعاتی دریایی، فقدان کشتی های پشتیبانی ، مهار کننده اصلی هدف IRIN برای تبدیل شدن به یک نیروی دریایی راهبردی در سطح جهان است. دز سال 2019، آژانس اطلاعاتی دفاعی، ارزیابی کرد که هیچ نشانه ای از ایران جهت برنامه ریزی برای به دست آوردن کشتی های پشتیبانی مشاهده نکرده است. در سال 2019، تورج حسنی‌مقدم معاون فرمانده نیروی دریایی ارتش وعده داد که در پاسخ به حضور مداوم نیروی دریایی ایالات متحده در خلیج فارس، یک فلوتیلا (ناو گروه) ایرانی به خلیج مکزیک اعزام خواهد شد. در حالی که مکران به طور انحصاری نیروی دریایی ارتش را قادر نخواهد کرد تا به سواحل آمریکا اعزام شود، ولی به ایران اجازه خواهد داد تا حضور خود را در جایی که قبلا فعالیت میکرده تقویت کند و دسترسی را خود کمی گسترش دهد . مکران با توانایی افزایش حضور ایران در کشورهای دوردست و مانورهای چند ملیتی , احتمال درگیری در شرق مدیترانه و هند شرقی را کم‌تر خواهد کرد . ادامه دارد.........
  2. 30 پسندیده شده
    به نام خدا تله های انفجاری ورماخت در جنگ جهانی دوم در طول جنگ جهانی دوم نازی ها بمب هایی را در وسایل روزمره در کشتی های باربری بریتانیا وارد می کردند. اعتقاد آن ها بر این بود که اگر تدارکات بریتانیا قطع شود، می توانند آن ها را از گرسنگی تسلیم خود کنند. اما برنامه شان توسط واحد ویژه ضد خرابکاری MI5 که تله های انفجاری را کشف و خنثی کردند، برملا شد. این واحد تنها از 3 عضو تشکیل می شد: دانشمند Victor Rothschild، منشی و همسرش Teresa Georgina Mayor و بازرس کارآگاه پلیس Donald Fish. Rothschild و منشی اش (که بعد ها همسرش شد) دو سوم این واحد را تشکیل می دادند. زمانی که Rothschild به دنبال کسی بود تا مبدل ها و تله های انفجاری را مستند کند، Fish پسر خود، راننده خود آموخته که قبل جنگ حرفه خود را با کار در شرکت Alvis آموخت، پیشنهاد کرد. Rothschild فرزند کارآگاه Fish، به نام Laurence را مامور نقاشی سند سازی تله های انفجاری کشف شده کرد تا راهنمای هر کسی باشد که احتمال دارد در آینده با چنین دستگاه هایی رو به رو شود. تاریخ‌دان Nigel West، که چندین کتاب درباره ی جاسوسی نوشته، می گوید: "آلمان ها در جریان جنگ جهانی دوم مشتاق نابود کردن کشتی ها و محموله های خود بودند تا بندر های خنثی تحویل انگلستان شود. ایده این بود که با گرسنگی بریتانیا را مجبور به تسلیم شدن کنند. و تعدادی دستگاه بسیار مبتکرانه ایجاد کردند که می توانستند با تایمر های طولانی مدت وارد محموله ها شوند. آنها می خواستند که کشتی ها در دریا آتش بگیرند یا غرق شوند." Rothschild شخصیت بزرگی بود، دانشمند و کارشناس خودخوانده در بسیاری از موارد، که بعد ها به عنوان چهارمین Baron Rothschild، تبدیل به رئیس اتاق فکر پیشگامان نخست وزیر Edward Heath شد. وی همچنین فرد شجاعی بود. او برای خنثی کردن یک تله انفجاری که توسط نازی ها در محموله پیازی که از جبل الطارق و اسپانیا می رفت جاسازی شده بود، مدال جورج دریافت کرد. یک ستوان نیروی دریایی سلطنتی برای همین کار یک چشم و بازوی خود را از دست داد. Rothschild در حین کار خود مراحل را برای منشی خود توضیح می داد تا در صورت رخ دادن حادثه او یادداشت بردارد و همه مراحل را ثبت کند. نایل وست می گوید: "Rothschild با ثروت خانوادگی خود بسیار سخاوتمندانه برخورد می کرد. او حقوق نمی گرفت و تقریبا به طور قطعی هزینه های طراحی را از ثروت خود به Fish پرداخت کرد. او خانه خانوادگی خود در Tring را در اختیار ماموران MI5 قرار می داد که خانه شان را در بمباران مرکز لندن از دست داده بودند. و زمانی که MI5 در زمان آزادی پاریس به یک دفتر نیاز داشت، Victor به سادگی یکی از عمارت های خود را در اختیار آن ها قرار داد." Fish نامه ها را نگه داشته بود اما نقاشی ها ناپدید شده بودند. Rothschild نقاشی مورد علاقه خود را قاب کرده بود. تعدادی دیگر از طریق عکس ها شناسایی شدند اما از بقیه آن ها خبری نبود. گمان می رفت این نقاشی ها گم شده اند تا اینکه پس از 70 سال در زیرشیروانی قدیمی پیدا شدند. یکی از اعضای خانواده Rothschild در حین تمیز کردن خانه شان در Suffolk در یک جای مخفی در کشو کمد، بغچه نقاشی ها را پیدا کرد. یکی از طرح های معروف نازی ها، به قتل رساندن نخست وزیر وقت بریتانیا، وینستون چرچیل، به وسیله شکلات تخته ای به همراه بمبی در داخل آن بود. این بمب با شکسته شدن قسمتی از شکلات منفجر می شد. اینکه چگونه قرار بود این شکلات به دست چرچیل برسد و اینکه چطور آلمان ها اطمینان حاصل می کردند که خود چرچیل آن را می شکند و نه اعضای خانواده یا کارکنانش مشخص نیست. این 25 نقاشی، نمونه هایی عالی از تدابیر دهه 1940 اند. نامه ای از Rothschild که Laurence را مامور به تصویر کشیدن تعدادی از تله های انفجاری کشف شده می کند: 2 مورد از پر استفاده ترین فیوز های تله های انفجاری، Z.Z. 35 (فعال سازی با کشیدن) و Z.u.Z.Z. 35 (فعال شدن با کشیدن و رهاسازی) بودند. از این فیوز ها در نارنجک های تخم مرغی، مین های S، مین های ضد تانک (teller mines)، مین های جعبه ای و مین های ضد نفر استفاده می شد. 2 مین teller که با فیوز Z.Z. به هم متصل بودند. خارج کردن یکی ازمین ها به فعال سازی دیگری می انجامید. مین S وزن مین teller جلوی فعال سازی نارنجک پایینی را می گرفت. مین جعبه ای. معمولا با فشار فعال می شدند می توان با سیم هم آن ها را ساخت. در این تصویر Laurence ظرف قلعی غذای ارتشی را به تصویر کشیده که در زیر سوسیس و پوره ها، وسیله انفجاری قایم شده است. وسیله به شدت انفجاری پنهان شده در قوطی روغن. دستگاه های زمان سنجی از پیچیده تا ساده مانند لوله آزمایشی پر از نخود خشک که پس از جذب آب، منبسط می شد و 2 گیره را به هم متصل می کرد. مواد منفجره در ظاهر زغال مواد منفجره پنهان شده درون برس آرایش و لباس سوتی که با فوت کردن در آن منفجر می شد نقاشی های Laurence نه تنها با جزئیات فنی ، بلکه از لحاظ هنری هم زیبا بودند. Rothschild احترام ویژه ای برای کار های او قائل بود. پس از جنگ، Laurenc تبدیل به یک نقاش پوستر موفق، طراح گرافیکی و نقاش منظره شد. مین کار گذاشته شده در زیر کلاه و سلاح بمب در داخل فلاسک منبع 1 منبع 2 منبع 3
  3. 26 پسندیده شده
    راه حل روسیه برای افزایش حفاظت تانک ها در برابر موشک های تاپ اتک و تهدیدات پهپادها تصاویر جدید از واحدهای زرهی ارتش روسیه نشان میدهد تانک های تی72 ارتش این کشور مجهز به ساختاری فلزی بر روی برجک هستند. این ساختار فلزی که شییه زره های قفسی است به شکل نسبتا فراگیر بر روی تانکهای روسی نصب شده است. تحلیل گران نظامی اعتقاد دارند این ساختار فلزی یک حفاظت جدید برای تانک های روسی در برابر تهدیدات پهپاد ها و موشک های تاپ اتک مانند جاولین و اسپایک خواهد بود. به نظر میرسد راه حل روسها یک روش فوری ، ارزان و ساده برای دفع تهدیدات نوین است پیشرفت فناوری باعث شده است استفاد از تسلحیات هدایت شونده به شکل روز افزونی در دسترس باشند. استفاده تروریستها در سوریه و عراق از کوادکوپتر ها مسلح، استفاده ترکیه از پهپادهای مسلح در نبردهای سوریه و لیبی، استفاده آذربایجان از پهپاد های انتحاری و موشک های اسپایک درسهای برای روسها بود تا به فکر افزایش حفاظت تانک های خود باشند. از طرف دیگر امریکا به عنوان یک همپیان برای متوقف کردن قدرت نیروی زمینی روسیه موشک های هدایت شونده جاولین را به کشورهای اوکراین و گرجستان تحویل داده است. کشورهای اروپایی شرقی و مرکزی نیز در حال استفاده گسترده از موشک های اسپایک و نمونهای موشک های تاپ اتک اروپایی هستند که زنگ خطر را برای بقا واحدهای زرهی روسی به صدا در اورده است. به نظر میرسد راه حل فوری روسها برای افزایش حفاظت تانکهای خود بسیار ساده و ارزان باشد. حال باید دید در صورت یک نبرد واقعی راه حل روسها چقدر مفید واقع خواهد شد. باید منتطر ماند و دید راه حل روسها در یک نبرد واقعی با توجه به زاویه شیرجه زدن موشک و احتمال حمله از هر طرفی خصوصا از عقب و کنار چقدر موثر خواهد بود البته نوع خاصی از ساختارهای حفاطتی که ارتفاع کمتری دارند ورود و خروج خدمه را با مشکل مواجه خواهد کرد همچنین حذف تیربار دهلیز فرمانده از روی برجک به خاطر وجود این زره قفسی قدرت اتش تانک ها را با چالش همراه میکند. نوع دیگر این زره های قفسی برجک ارتفاع مناسبی دارند که باعث ورود و خروج اسان خدمه میشود و هم میتوان از تیربار دهلیز فرمانده استفاده کرد علاوه بر تانک های تی72 این زره قفسی بر روی دیگر تانک های روسی مانند تی90 آ نیز نصب شده است
  4. 25 پسندیده شده
    ارتقاء دُرنای خاکستری به سوپر فلانکر شالوده استراتژی نیروی هوایی روسیه تا تولید انبوه جنگنده های نسل جدید در یک دهه گذشته ( 2021- 2011) جنگنده چند ماموریته سوخو-30 اس ام ، به استخوان بندی اصلی راهبرد ارتش روسیه برای نوسازی سازمان رزم نیروی هوایی این کشور تبدیل شده است تا بتواند جایگزین مناسبی برای ناوگان جتهای میگ-29 و سوخو-24 ام به جامانده از نیروی هوایی و دریایی ارتش شوروی سابق گردد . در این میان ، گرچه قابلیتهای رزم هوایی این جنگنده از همتای پیشرفته خود یعنی سوخو-35 و در نقش تهاجم زمینی ( ضربتی ) از همخانواده مشهور خود ، سوخو-34 ، کمتر به نظر می رسد ، اما سوخو-30 اس ام بدلیل هزینه های بسیار پایین تولید و همچنین سهولت تعمیر و نگهداری و تطبیق پذیری بالا (در استانداردهای روسی.م ) در ترکیب با طیف متنوعی از مهمات هوا به هوا ، هوا به زمین و ضد کشتی ، می تواند به گزینه ای مطلوب برای نوسازی ناوگان هوایی تبدیل شود . از سویی دیگر ، این گونه از خانواده فلانکر ، در سالهای اخیر به وزنه ای سنگین در بازار صادرات سلاح روسیه مبدل شده که دراین حوزه ، با محصول مشهور شرکت میگ ( فالکروم ) و سوخو-35 بعنوان جنگنده تخصصی برتری هوایی ، قابل رقابت بوده و در حالی که سوخو-35 تنها 2 مشتری داشته و تا کنون سوخو-34 بطور رسمی فروشی در کارنامه خود ثبت نکرده ، سوخو-30 اس ام تا کنون به کشورهایی نظیر قزاقستان ، بلاروس ، میانمار و ارمنستان صادر شده و الجزایر نیز درصدد است تا گونه ای مشابه با شناسه SU-30MKA را سفارش دهد ، در حالی که هند و مالزی نیز در گذشته ، گونه های خاصی از این خانواده را خریداری نموده اند . بر همین اساس ، روسیه برای ایجاد جذابیت بیشتر در بازار صادراتی ، درصدد است تا جتهای رزمی سنگین سوخو-30 اس ام خود را تا استاندارد بلندپروازانه جنگنده های 4++ نیز برساند ، چرا که پیش از این ، خطوط تولید این جنگنده ، بتدریج گونه SM2 را جایگزین اس ام نموده اند . در همین راستا ، رسانه های روسی اخیرا اعلام کرده اند که نیروی هوایی این کشور برنامه ای گسترده را برای ارتقاء نمونه های SM به SM2 تدارک دیده که روند نهایی آن در اوت 2021 به تایید رسیده است . درواقع امر ، اجرایی شدن این برنامه ، شکاف موجود میان قابلیتهای رزمی اسکادران های مجهز به سوخو-30 اس ام و سوخو-35 را تا حدود بسیار زیادی ، جبران نموده و بطور طبیعی انتظار می رود تا با پایان یافتن این برنامه ، تمامی خطوط تولید فعال به برنامه سوخو-57 اختصاص پیدا کند . راست : کاب-250 چپ : خا-59 مارک-2 بدین ترتیب ، طبق داده های منتشر شده ، این ارتقاء شامل تطبیق رادار Irbis-E و پیشرانه AL-41 با سوخو- 30 اس ام است که بدان امکان میدهد تا طیف متنوع تری از تسلیحات استاندارد روسی شامل مهمات هدایت شونده KH-59MK2 و KAB-250 را با خود حمل کند . علاوه براین ، گزارشهایی در دست است که نشان میدهد ، به احتمال زیاد ، روسها درصدند تا پیشرفته ترین سامانه های مخابراتی چند کاناله ، سیستم های تبادل اطلاعات ، ناوبری و شناسایی ( OSNOD) را که قرار است بر روی سوخو-57 استفاده شود را با این برنامه منطبق کنند ، که این توانایی رزم شبکه محور را به این جنگنده اضافه خواهد کرد .با این حال هنوز مشخص نیست که چند درصد از ناوگان فعلی گونه اس ام به این استاندارد ارتقاء پیدا می کنند ، اما این احتمال که بخش بزرگی بهینه سازی شوند ، وجود دارد . به گفته وادیم کوزلین ( استاد آکادمی نظامی روسیه ) : " عمر پیشرانه این جنگنده بدون افزایش وزن و ابعاد به یکباره به 4000 ساعت رسیده که یک جهش 2 برابری را به نمایش می گذارد . درو اقع پیشرانه AL-41F-1C بسیا مقرون به صرفه تر از AL-31FP است که هم اکنون مورد استفاده قرار می گیرد . بدین ترتیب ، گونه اس ام 2 با همان مقدار سوخت استاندارد خود ، قابلیت ماندگاری بیشتری بدست خواهد آورد . علاوه براین ، سامانه های الکترونیکی ، رادار ، تجهیزات ردیابی بصری ، دچار تغییرات زیادی می گردد . با توجه به این تغییرات ، گونه اس ام 2 احتمالا نسخه پیشرفته تری از موشک ضد کشتی KH-32 را نیز بخود خواهد دید " راست : AL-31FP چپ : AL-41F-1C با این حال هنوز مشخص نیست آیا سوخو-35 قبل از بسته شدن خط تولید مشتری جدیدی پیدا خواهد کرد یا خیر ، به همین سبب ، سوخو-30 اس ام 2 می تواند به گزینه ای جذاب و به صرفه تر برای نیروی هوایی روسیه و مشتریان احتمالی آن تبدیل گردد . پی نوشت : 1- بن پایه 2-استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی در انجمن میلیتاری ، براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی " منوط به ذکر دقیق منبع است . امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری ) بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند .
  5. 24 پسندیده شده
    ادعا یا واقعیت !!!! باور373 برتر از اس-400 ؟!!!! صنعت دفاعی ایران ، پس از سالها کسب تجربه در حوزه پشتیبانی از طیف متنوعی از سامانه های دفاع هوایی زمین پایه غربی و شرقی و همچنین معرفی یکسری سامانه های دفاع هوایی بومی کوتاهبرد ، از سال 2009 بتدریج برنامه یک سیستم دفاع هوایی برد بلند را کلید زد که نهایتا در سال 2015 رونمایی شد . درواقع امر ، سامانه باور373 یکی از چند سکوی پدافند هوایی زمین پایه ای است که در کنار سامانه 15 خرداد که گفته میشود از سال 2019 وارد خدمت شده ، در داخل این کشور ایده پردازی ، توسعه و ساخته شده است . بنابر اعتقاد برخی تحلیلگران نظامی ، پس از آنکه دولت دیمیتری مدودف ، در تلاش برای بهبود رابطه با غرب ، فروش سامانه های اس-300 به ایران را در سپتامبر 2010 بحالت تعلیق در آورد ، ایران با جدیت بیشتری سرمایه گذاری بر روی توسعه پدافند هوایی بومی را پیگیری نمود . در آن زمان ، برخی ناظران نظامی معتقدند بودند که این سرمایه گذاری سنگین ، ناشی از نگرانی استراتژیستهای دفاعی ایران از تهدیدات مستمر غرب و اسراییل به منظور اجرای حملات هوایی/موشکی بر علیه تاسیسات هسته ای این کشور بشمار می آید ، با این حال ، قابلتیهای دوربرد پدافند هوایی این کشور تا قبل از تحویل آخرین محموله های اس-300 به سال 2017 همچنان مشکوک ارزیابی می شد .به همین دلیل ، ایران علاوه بر دریافت سامانه های اس-300 ، سامانه دفاع هوایی روزنانس-ان.ئی را از روسیه تحویل گرفته که نه تنها در شناسایی جتهای اف-35 بدانها کمک می کند ، بلکه ردیابی این جنگنده ها را برای شبکه دفاع هوایی ایران ، آسان تر نموده است . علاوه براین ، برخی گمانه زنی ها از تقویت مستمر واحدهای اس-300 تحویلی به ایران با جدیدترین موشکهای روسی خبر می دهند ، ولی در سالهای اخیر ، اظهارنظرهای متعددی از سوی مقامات ارشد ایرانی در خصوص قابلیتهای باور373 به گوش می رسد ،به گونه ای که امیر سرتیپ شاهرخ شهرام ، مدیرعامل سازمان صنایع الکترونیک وزارت دفاع ایران در اظهارنظری ، مدعی شده که باور373 ترکیبی از قابلیتهای سامانه های دفاع هوایی تاد و پاتریوت آمریکایی را در اختیار دارد که این مساله شاید از سابقه نامطلوب سیستم دفاع هوایی پاتریوت و تاد نشات گرفته باشد . اما به تازگی مقامات ایرانی مدعی شده اند که جدیدترین گونه از سیستم باور373 که قراراست درآینده از آن رونمایی شود ، قابلیتهایی فراتر از سامانه اس-400 داشته که این ادعا با شک و تردید هایی مواجه شده است ، چرا که گفته شده اس -400 و خواهر دوقلوی آن یعنی اس-300 وی.4 به تقریب قدرتمند ترین سامانه های دفاع هوایی در سطح جهان بشمار می آیند . در همین راستا ، سرتیپ فرحی ، جانشین وزیر وقت دفاع ایران در 22 اوت 2021 مدعی شد که با ورود نسخه های جدیدی از باور373 بخدمت عملیاتی ، توان دفاع هوایی ایران به سطحی بالاتر از دستیابی به سامانه اس-400 خواهد رسید . درواقع ، شواهد موجود نشان میدهد که سامانه باور قابلیت شناسایی همزمان 300 هدف را داشته که از این تعداد میتواند 60 هدف را ردیابی و با اولویت گذاری با 6 هدف درگیری شود ،در حالی که اس-400 براساس داده های منتشر شده می تواند تا 80 هدف را ردیابی نماید . در حوزه برد درگیری ، سامانه باور طبق اطلاعات موجود ، در یک فاصله 210 کیلومتری عمل می کند که اگر چه کمی بیشتر از رقبای غربی است ، اما در مقایسه با اس-400واس-300 وی.4 که می توانند در یک برد 400 کیلومتری و سرعت 14 ماخ با اهداف مهاجم درگیر شود ، چیزی در حدود 50 درصد فاصله را به نمایش می گذارد . در واقع ، سامانه های پدافندی قدیمی موجود در شبکه دفاع هوایی ایران نظیر اس-200 گرچه از تحرک کافی برخوردار نیستند ، اما محدوده درگیری انها به 300 کیلومترمی رسد که در نوع خود قابل توجه است . با این حال ، باور 373 گرچه ممکن است در حوزه تحرک ، مزیت قابل توجهی را نسبت به رقبای روسی در اختیار داشته باشد ، اما ادعای برتری آن نسبت به سامانه های دفاع هوایی اس-300 بسیار مشکوک به نظر می رسد . با این وجود ، به نظر می رسد که این سیستم ، بتدریج به ستون فقرات شبکه دفاع هوایی ایران تبدیل شود که به تقریب کم هزینه تر از خرید سیستم اس-400 خواهد بود . در این حوزه گرچه روسیه به صراحت بیان کرده که برای صادرات اس-400 به ایران ، هیچ مشکلی ندارد ، اما سهل الوصول بودن سامانه های بومی ، احتمالا جذابیت خرید خارجی را برای تهران کاهش خواهد داد که در این زمینه ، بیان ادعای برتری باور بر اس-400 میتواند شاهد این راهبرد باشد . پی نوشت : 1- بن پایه 2--استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی در انجمن میلیتاری ، براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی " منوط به ذکر دقیق منبع است . امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری ) بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند . 3- تحلیل مندرج در این متن ، تنها نظر نویسنده است و تایید یا رد نمی گردد .
  6. 24 پسندیده شده
    با سلام؛ نمیدانم این بزرگواران از این گفته های نادرست خود چه سودی می برند و چه سودی برای کشور و مردمان آن در کوتاه مدت و دراز مدت در نظر دارند. البته با توجه به اینکه جناب حاجی زاده از شخصیت های محبوب در میان بیشتر مردم هستند، فرض بر این است که ایشان تنها دستورات را اجرا می کنند: - در کشور تجربه جنگنده نسل چهارم هم از دوران نظام شاهنشاهی (اف ۱۴) و هم در دوران نظام جمهوری اسلامی بلافاصله پس از پایان جنگ با عراق (میگ ۲۹) وجود داشت. از سال ۱۳۶۳ تاکنون نزدیک به چهار دهه می گذرد. یعنی چه که ما در نسل ۳ درجا می زدیم؟ یعنی اگر سرمایه گذاری مناسب، نقشه راه درست، و مدیریت دلسوز و شایسته برای ساخت جنگنده در کشور وجود داشت، پس از چهار دهه همچنان در نسل ۳ درجا می زدیم؟ مگر همین الان ادعا نمی شود کوثر و یاسین از نسل ۴ هستند؟ - اگر بکارگیری هواپیما برای اهداف تهاجمی درست نیست، پس برای چه علاوه بر بکارگیری فراگ فوتهای عراقی، خرید مستقیم همین جنگنده را از روسیه در دهه هشتاد خورشیدی انجام دادیم؟ دلیل تلاش‌های یک ساله برای بستن قرارداد خرید جنگنده ضربتی AMX از برزیل چه بود؟ دلیل اینکه فیترهای عراقی را بازسازی کرده و به خدمت گرفته ایم چیست؟ تصاویر گوگل نشان می دهد که اخیرا” حتی فلاگرهای عراقی نیز از پایگاه شاهرخی همدان به مکان نامعلوم منتقل شده اند که یحتمل برای بازسازی و بکارگیری آنها است. چرا برای مقابله با داعش به نیروهای عراقی موشک فاتح و شهاب ندادیم و در عوض سوخوهای ۲۵ را اهدا کردیم؟ - چنان از حوزه موشکی گفته می شود که گویا واقعا” خبری شده است! آنچه ما به چشم می بینیم عمده قدرت موشکی ما همچنان برپایه موشکهای بالستیک و کروز روسی، موشکهای تاکتیکی چینی، و سامانه های هدایت و کنترل توسعه یافته برپایه آنچه از خرید موفق موشک تاکتیکی CSS-8 چینی وارد کشور شد می باشد. چه اشکالی داشت که همین الگو برای جنگنده ها هم در کشور پیاده سازی می شد و ما اکنون تولید یا مونتاژ کننده مثلا” میگ ۲۹ با سامانه های بهینه سازی شده (رادار، ایویونیک،…) می بودیم؟ نه واقعا” چه مشکلی داشت؟ - البته ممکن است که مقام معظم رهبری با خرید مستقیم سامانه بوک از روسیه به هر دلیلی مخالفت کرده باشند، ولی به گفته خود حضرتعالی ایشان با خرید (سامانه مشابه) با واسطه از گرجستان توسط وزارت دفاع موافقت فرمودند که این خرید خود شد پایه توسعه سامانه های وطنی مشابه در صنایع دفاع و هوافضای سپاه! البته سامانه های الکترونیکی تولیدات وطنی حداقل در ظاهر پیشرفته تر از نسخه های قدیمی تر بوک به نظر می آیند و به نمونه های چینی نزدیک تر هستند. به بیان دیگر به نظر می رسد سامانه بوک خریداری شده از نوع ابتدایی آن بوده که سامانه طبس از روی آن ساخته شده است. - نکته بسیار جالب گفتگوهای سردار حاجی زاده در سال‌های اخیر و آنچه مؤسسه صلح استکهلم منتشر نموده و آنچه با چشم می بینیم این است که گویا برخلاف شانتاژهای رسانه ای درون کشور، مجموعه سپاه هیچگاه هیچ مشکلی برای خرید جنگ افزار از روسیه نداشته است! به بیان دیگر گویا قرارداد گور - چرنومردین تنها ارتش ایران و به ویژه نیروی هوایی آن را با هوشمندی هدف گذاری کرده بود (قطعا” ابرقدرت‌ها از اهمیت نیروی هوایی بهتر از هر کس دیگری آگاه هستند). سپاه در دو دهه اخیر هر آنچه خواسته از روسیه و هم پیمانان این کشور خریداری کرده است! هواپیماهای رزمی (سوخوی ۲۵)، بالگردهای نظامی (میل ۱۷۱)، هواپیماهای ترابری نظامی (آنتونف)، موشکهای پدافندی (تور ام-۱، بوک)، انواع رادارهای هوایی، اژدرهای پیشرفته، موشکهای ضد تانک،… کجای دنیا برای ترور و از میان برداشتن فرماندهان دشمن در یک خانه سازمانی کوچک از موشک بالستیک یا تاکتیکی استفاده می شود؟ این کار دقیقا” وظیفه سازمانی پهپادها و یا جنگنده های پیش رفته با جنگ افزارهای هوشمند است که هزینه چنین عملیاتهایی را در حد امکان پایین نگهداشته و جزییات را از دشمن تا حد امکان مخفی نگه می دارد نه وظیفه موشکهای چند صد هزار دلاری و شاید چند میلیون دلاری! برای زدن آن خانه در سوریه چند موشک شلیک شد؟ چند فروند به خطا رفت؟ قطعا” هوافضای سپاه می دانست که همانند تجربه تلخ سرنگونی چندین فروند پهپاد شاهد توسط نیروی هوایی پاکستان و آمریکا در سال‌های اخیر، بدون داشتن برتری هوایی در منطقه انجام چنین عملیات هایی توسط یگان های سوخو و یا پهپادی هوافضا آسان نبوده و ریسک بالایی داشته است. به همین دلیل “مجبور بودند” که روش گرانقیمت تر را برگزینند! نه اینکه موشک بهتر از جنگنده بوده است. این که برای توجیه کوتاهی ها و ناکارآمدیها همواره پشت سر مقام معظم رهبری مخفی شویم و هر آنچه در کشور روی دهد را به ایشان نسبت دهیم کار ناپسندی است که در درازمدت به سود هیچ کس و حتی مملکت نیست. تصمیمات ایشان قطعا” بدون در نظرگرفتن نظر مشاوران و فرماندهان پیرامون ایشان نبوده و نمی توانسته بوده باشد. آنچه اخیرا” از گفته های جناب حاجی زاده و دیگر عزیزان بویژه دو وزیر دفاع اخیر کشور بر می آید این است که دقیقا” برخلاف آن چه می گویند، برپایه تجربیات تلخی که از جنگ‌های اخیر منطقه ای آموخته اند متوجه شده اند که عدم توسعه نیروی هوایی در سه دهه گذشته چه تصمیم نادرست و مهلکی بوده است. به بیان دیگر، شمار رو به افزایش گفتگوهای رسانه ای مقامات درباره مقایسه نیروی هوایی با نیروهای موشکی و پهپادی خود بهترین دلیل برای این واقعیت است که گویا شمار انتقادات و تجربیات تلخ میدانی در این زمینه به افزایش بوده و مقامات عالی را وادار به پاسخگویی نموده است. بارها در این انجمن این واقعیت را مطرح نموده ام که بدون داشتن برتری هوایی، سکوهای پرتاب موشکهای بالستیک و تاکتیکی، مراکز کنترل پهپادها، …. همگی طعمه هایی آسان برای نیروی هوایی برتر بوده و اصولا” با وجود برتری هوایی دشمن امکان بکارگیری پهپادهای رزمی/شناسایی و شلیک موشک وجود نخواهد داشت و همه این تجهیزات در کمتر از چند ساعت تا چند روز توسط جنگ افزارهای هوشمند و هدایت شونده جنگنده های دشمن نابود خواهند شد. یعنی واقعا” سردار حاجی زاده و همفکران ایشان در نیروهای مسلح این را نمی دانند؟ یعنی واقعا” سردار حاجی زاده و همفکران ایشان در نیروهای مسلح از خود نپرسیده اند که چگونه همه قدرت های موشکی جهان از آلمان نازی گرفته تا چین و شوروی (روسیه) و آمریکا ، پاکستان و هند هیچ کدام نیروی هوایی را قربانی موشک و پهپاد نکرده و نخواهند کرد؟ دلیل این لجبازی ها آنهم در سطوح عالی فرماندهی در کشور ما برای چیست؟
  7. 23 پسندیده شده
    داده نمای تسلیحات برجای مانده در افغانستان که اینک ، احتمالا در اختیار طالبان قرار دارد پی نوشت : فقط به تعداد عینکهای دید در شب که احتمالا در اختیار طالبان قرار گرفته ، دقت کنید ، اجمالا از تعداد موجودی نیروهای مسلح ایران باید بیشتر باشد !!!!!!
  8. 22 پسندیده شده
    افتتاح ساختمان فرماندهی انتظامی و اجرای طرح رعد ۳ در شهرری یک مراسم معمول در ناجا که چند روز پیش برگزار شد و اما توانایی نیروهای این ارگان در استفاده از دو جور سرنیزه و چسب شیشه ای و چسب برق برای اتصال سرنیزه ها به سلاح ستودنی است!!! البته ما که قله های بین المللی را قبلا فتح کردیم اینجا دیگر همه جور در اختیار خودمان است. به قول دیالوگ شخصیت فیلم آژانس شیشه ای ، ما که در خاک عراق نماز خواندیم و غصبی نبود اینجا که خاک خودمونه!!! هم زمان با نوشتن این مطالب ، اخبار خرید سنگین نظامی همسایه غربی و غنایم بی شمار همسایه شرقی منتشر می شود و ما باید در مورد نحوه استفاده از سرنیزه نیروهای مسلح این مملکت نگران باشیم ، البته که فرماندهان ارشد به قدرت موشکی ساخته و پرداخته اشاره خواهند داشت.
  9. 22 پسندیده شده
    چیفتن های ارتش جمهوری اسلامی ایران در زمان جنگ با عراق- صفحات فلزی کناری شاسی یکی از تانکها از جدا کنده شده است و تانک پشت سری فاقد نورافکن فروسرخ است ستون BMP-1 های ارتش جمهوری اسلامی ایران در زمان جنگ با عراق
  10. 21 پسندیده شده
    تصاویر بیشتر از هاموی های غنیمتی
  11. 21 پسندیده شده
    HORUNGY برنامه مدرن سازی نفربر زرهی BTR-60 مقدمه چندین هزار نفربر زرهی BTR-60 ساخت شوروی در سراسر جهان وجود دارند که از سالیان گذشته باقی مانده اند. بسیاری از این نفربرها هنوز در حال خدمت هستند، اما قدیمی بودن ویژگیهای فنی و سطح پایین حفاظت بالستیک اجازه استفاده از آنها در عملیات رزمی مدرن را نمی دهد. بنابراین BTR-60 برای کاربران فعلی خود غیر کاربردی محسوب می شود. به همین منظور برخی از کابران این نفربر زرهی در نظر دارند تا نفربرهای BTR-60 را بروز رسانی کنند. تعویض ساده موتور و تعمیر سیستم تعلیق برای بروز رسانی این نفربرها کافی نیست. برای استفاده از آنها به عنوان خودرو رزمی تمام عیار، نیاز است تا این نفربرها به شکل کامل باز طراحی اساسی شوند. در همین راستا شرکت خصوصی Practika اوکراین یک برنامه بروز رسانی و مدرن سازی نفربرهای BTR-60 را با نام HORUNGY معرفی کرده است. در برنامه مدرن سازی فقط قسمت پایین بدنه باقی می ماند و همه بخش های دیگر ، از جمله قسمت بالای بدنه ، با اجزای جدید و مدرن جایگزین می شود. شرکت Practika اوکراین ادعا میکند چنین تغییری در ساختار نفربر BTR-60 باعث میشود این خودرو دارای ویژگی های رزمی باشد که بسیار بیشتر از ویژگی های اصلی BTR-60 است و می تواند این خودرو جدید را با خودروهای رزمی زرهی مدرن مقایسه کرد . شرکت Practika قادر است چنین ارتقای را برای خودروهای رزمی زرهی شوروی BTR-70 و BTR-80 نیز انجام دهد. برنامه مدرن سازی بی تی ار -60 شرکت خصوصی Practika اوکراین بدنه زرهی جدید بدنه زرهی نفربر ارتقا یافته از فولاد زرهی مدرن ساخته شده که توسط شرکت معروف فنلاندی "Miilux Oy" تولید میشود. طراحی و شکل جدید این بدنه جدید فضای داخلی بسیار مناسب تری را نسبت به نفربر BTR-60 فراهم کرده است. فولاد بدنه جدید دارای ضخامت مشابه ضخامت زره نسخه قبل است (برای جلوگیری از بارگذاری بیش از حد سیستم تعلیق) ، اما سطح حفاظتی آن به مراتب بهتر است. بدنه زرهی جدید از کنار سطح حفاظتی B6 کامل (برابر با سطح 1 استاندارد STANAG 4569) را ارائه می دهد ، در حالی که بدنه اصلی BTR-60 فقط سطح حفاظتی B4 را دارد. از روبه رو بدنه زرهی جدید سطح حفاظتی سطح 4 استاندارد STANAG 4569 را رائه می دهد، در حالی که بدنه اصلی BTR-60 فقط سطح 1 استاندارد STANAG 4569 را دارد. ساختار حفاظتی چند لایه کف نسخه جدید به همراه صندلی های ضد شوک، از سطح حفاظت در برابر انفجار استاندار STANAG 2a/2b را فراهم می کند. چیدمان مدرن برخلاف نسخه بی تی ار -60 نسخه HORUNGY دارای یک چیدمان مدرن مانند دیگر پلتفرم های چرخدار مدرن کنونی است. در چیدمان جدید محفظه موتور از عقب خودرو به قسمت جلویی سمت راست بدنه ( محل قرار گیری فرمانده در بی تی ار-60) منتقل شده است. قسمت راننده در قسمت چپ جلو و قسمت سرنشینان در عقب قرار دارد. جایگاه فرمانده که در نفربر بی تی ار-60 در بخش جلو سمت راست و در کنار راننده قرار داشت در چیدمان جدید در پشت سر راننده قرار دارد. برای خروج سرنشینان از نفربر یک رمپ در بخش عقبی تعبیه شده است این رمپ باعث میشود که سربازان در هنگام خروج از خودرو در میدان نبرد تحت پوشش بدنه خودرو قرار می گیرند در حالی که در BTR-60 اصلی آنها مجبور می شوند بدون هیچ محافظی از کنار نفربر فرود بیایند. اندازه مناسب و عرض وسیع رمپ عقبی نسخه بروز شده بی تی ار-60 نیز در مقایسه با رمپ های کوچک کناری نفربرهای سری بی تی ار-70 و بی تی ار-80 باعث شده میشود سربازان با هر نوع تجهیزاتی و یا هر وزن و ابعادی از داخل نفربر به راحتی خارج شوند. چیدمان نفربر HORUNGY (سمت راست) در مقابل نفربر بی تی ار (سمت چپ) تقویت پیشرانه در نفربر جدید HORUNGY به جای دو موتور بنزینی با گیربکس دستی که BTR-60 اصلی به آن مجهز است، موتور دیزل مدرن Deutz و گیربکس اتوماتیک آلیسون جایگزین شده است. موتور جدید 210 اسب بخار قدرت و حداکثر 810 نیوتن متر گشتاور دارد که حتی نمی توان آن را با 2 موتور 90 اسب بخار و با گشتاور 441 نیوتون متر اصلی مقایسه کرد. موتور جدید نسبتاً کم مصرف (با در نظر گرفتن توان موتور) است. گیربکس اتوماتیک این خودرو این امکان را به راننده می دهد که در صورت مجروح شدن حتی تا با یک دست خودرو را حرکت بدهد. سطح بالای ارگونومی در خودرو رزمی HORUNGY توجه زیادی به مسائل ارگونومی شده است ، زیرا در عملیات رزمی مدرن نیروهای باید مدت زیادی را در داخل خودروهای رزمی بگذرانند و ارگونومی این تجهیزات به طور مستقیم بر سطح توانایی رزمی آن تأثیر می گذارد. این خودرو مجهز به صندلی های جداگانه با شکل آنترومتریک (مناسب برای افراد با ابعاد و وزن های متفاوت) که برای نشستن طولانی مدت راحت خواهد بود همچنین در صورت انفجار مین از سرنشینان محافظت می کند. به لطف شکل و افزایش ارتفاع بدنه، سربازان فضای راحتی برای نشستن دارند. همچنین این فضا داخلی بزرگ امکان جا به جای تجهیزات را در داخل خودرو نیز میدهد. برای اسایش و امنیت خدمه و سرنشینان این خودرو رزمی جدید به بخاری ، تهویه مطبوع و دستگاه شناسایی و محافظتی ش.م.ر مجهز است. افزایش قدرت آتش این خودرو رزمی جدید را میتوان به طیف گسترده ای از تسلیحات مانند مسلسل سنگین12.7 میلی متری یا مسلسل سنگین 14.5 میلی متر KPVT یا توپ اتوماتیک 30 میلیمتری مجهز کرد. شرکت Practika در نظر دارد تا از جایگاه سلاح کنترل از راه دور برای این خودرو رزمی استفاده کند. در نتیجه فضای داخلی کمتری برای بخش سلاح اشغال میشود همچنین به علت قرار گرفتن توپچی در داخل بدنه نه برجک با حفاظت پایین ، بقاپذیری توپچی در میدان نبرد افزایش پیدا میکند. از طرف دیگر دقت اتش و افزایش دید توپچی نیز با نصب نمونه های مدرن نیز بهبود پیدا خواهد کرد. خودرو زرهی HORUNGY با جایگاه سلاح کنترل از راه مسلح به توپ 30 میلیمتری کاربری های مختلف طراحی قدیمی بی تی ار-60 موجب می شود تا ساخت نمونه های مختلف با کاربری های مورد نیاز با چالش های فنی فراوان همراه باشد. به مدد طراحی بدنه جدید در HORUNGY ، این خودرو زرهی به عنوان یک پلتفرم طراحی شده است که بر اساس آن می توان یک خانواده کامل از خودروهای زرهی چرخدار را ایجاد کرد. بنابراین با کمک HORUNGY ، مشتریان می تواند با هزینه نسبتاً کمی به تعداد زیادی خودروهای زرهی تخصصی که وظایف خاصی را انجام می دهند در اختیار داشته باشد. پلتفرم HORUNGY را میتوان در نقش های مختلف مثل نفربر زرهی ، خودرو رزمی پیاده نظام ، خودرو بازیاب زرهی، آمبولانس زرهی، فرماندهی و کنترل ، خمپاره انداز خودکششی و... تولید کرد. مقایسه خودرو رزمی HORUNGY با نسخه استاندارد بی تی ار -60 نقل با ذکر نام میلیتاری بلامانع است منبع پ.ن: برای اشنایی با استاندار حفاظتی STANAG 4569 بر روی لینک زیر کلیک کنید: https://en.wikipedia.org/wiki/STANAG_4569
  12. 20 پسندیده شده
    به نام خدا General Atomics MQ-1C Gray Eagle (Sky Warrior) هواپیمای بدون سرنشین رزمی (UCAV) (2009) پهپاد کنترل از راه دور MQ-1C "Sky Warrior" / "Gray Eagle" جنرال اتمیکس بخشی از نسل رو به افزایش سامانه های پهپادی مسلح است که توسط ارتش ایالات متحده مورد استفاده قرار می گیرند. فعالیت های صورت گرفته در عراق و افغانستان نیاز، و متعاقب آن، فناوری مورد نیاز برای این سامانه ها را ایجاد کرد و ارتش ایالات متحده به صورت فعال بر روی آماده سازی پلتفرم های پهپادی برای نبرد های فعلی و آینده کار می کند. MQ-1C از سری افسانه ای پریدیتور توسعه یافته است. Gray Eagle مدلی بزرگ تر و مسلح از نسخه قبلی با مشخصات فنی بهتر، مانند موتور سوخت جت دیزلی جدید است. به همین دلیل MQ-1C در رده پهپاد های هیبریدی قرار می گیرد. این پهپاد تا امروز بیش از 6000 ساعت پروازی و از بین بردن حدود 3000 شورشی در عراق را به ثبت رسانده است. سری اولیه پهپاد پریدیتور از سال 1995 در سرویس است و عمدتا به عنوان پلتفرمی برای جمع آوری اطلاعات وشناسایی غیر مسلح توسعه داده شده بود. با تبدیل حمله افغانستان و عراق به جنگ تمام عیار، نیاز به پهپاد های مسلح برای گشت زدن در آسمان ها را افزایش یافت. آزمایش های پریدیتور مسلح در اوایل سال 2001 و با موفقیت کامل انجام شد. پس از آن جنرال اتمیکس MQ-9 ریپر ("Predator B") قدرتمند تر را به عنوان یک برنامه خصوصی معرفی کرد که به طور رسمی در سال 2007 به خزانه ارتش آمریکا اضافه شد. MQ-9 نخستین پهپاد در سرویس با قابلیت شکارچی-کشنده بود. نسل جدید از موتور پرقدرت تر، ابعاد سازه برزگ تر و قابلیت حمل مهمات بهره می برد که حوزه ماموریتی آن را افزایش می داد. این سامانه ها با استفاده از تاسیسات کنترل زمینی Predator A خرید مقرون به صرفه ای محسوب می شدند. پس از آن جنرال اتمیکس سری پریدیتور را با MQ-1C واریور که در پاسخ به رقابت پهپاد های ERMP (برد بلند چند منظوره) ارتش ایالات متحده ساخته شد، ادامه داد. هدف این برنامه جایگزینی سری پهپاد های IAI RQ-5 Hunter بود. اولین پرواز Warrior در اکتبر سال 2004 به ثبت رسید و پرواز های آزمایشی در بهار سال 2008 شروع شد. اولین پرتاب موشک در بیست و سوم فوریه سال 2009 صورت گرفت. MQ-1C پس از الحاق رسمی به ارتش ایالات متحده در سال 2009 تا ژانویه سال 2010 به صورت فعال در خدمت این نیرو در عراق و سپس افغانستان بود. پس از آن Warrior، که با نام Sky Warrior هم شناخته می شد، در سال 2010 توسط وزارت دفاع به Gray Eagle تغییر نام پیدا کرد. پهپاد Hunter MQ-1C از برنامه پهپادی ERMP ارتش ایالات متحده در سال 2002 که به دنبال پلتفرمی با مداومت پروازی بیشتر برای جایگزینی سری پهپاد های IAI RQ-5 Hunter متولد شد. جنرال اتمیکس که با پهپاد پریدیتور تجربه کافی را کسب کرده بود، نسخه بازطراحی شده Sky Warrior را برای این برنامه ارسال کرد. همچنین نسخه ای بازطراحی شده از IAI RQ-5 هانتر هم در نظر گرفته شد. محصول جنرال اتمیکس به عنوان برنده انتخاب و نام MQ-1C برای آن تعیین شد. قراردادی 214 میلیون دلاری برای توسعه بیشتر با جنرال اتکیس بسته شد و انتظار می رفت هزینه کل پروژه به 1 میلیارد دلار برسد. MQ-1C گری ایگل، Predator C خانواده پریدیتور نیست. پریدیتور C در واقع پهپاد Avenger جنرال اتمیکس با موتور توربوفن و سازی هوایی پنهانکار است. Avenger از MQ-9 ریپر توسعه داده شده در حال که می توان GrayEagle را نسخه ارتقا یافته Predator A محسوب کرد. پهپاد Avenger بین سال های 009 تا 2010، آزمایش های بسیاری درباره ی GrayEagle و موشک هلفایر انجام داد. در آزمایشی در سال 2009، 10 موشک به اهداف مختلف شلیک شد و موفقیت 90 درصدی حاصل شد. تنها شلیک ناموفق مربوط به یک هدف متحرک در زیر یک هواپیما بود. در آزمایش سال 2010، GrayEagle هست موشک شلیک کرد که همه آن ها مستقیما به هدف اصابت کردند. 6 عدد از موشک ها توسط خود GrayEagle هدفگذاری شد اما 2 عدد باقی مانده توسط بالگرد هجومی AH-64 آپاچی همراه آن هدف گذاری لیزری شد. GrayEagle در فرم اولیه مسلح در عراق (ژوئن 2010) و افغانستان (اواخر 2010) حضور داشت. GrayEagle در مقایسه با پریدیتور، از موتور قوی تری بهره می برد که عملکرد فنی و عملیات طولانی مدت بهتری دارد. این پهپاد به یک موتور سری Thielert Centurion 1.7 با قدرت 165 اسب بخار مجهز است و می تواند ارتفاع عملیاتی و مداومت بیشتری داشته باشد. موتور به یک ملخ 3 پره در انتهای بدنه با آرایش pusher متصل است. GrayEagle توانایی رسیدن به حداکثر سرعت 273 کیلومتر بر ساعت و مداومت پروازی بیش از 24 ساعت را دارد. این پهپاد تا ارتفاع 7300 متری پرواز می کند و می تواند توانایی شناسایی، رهگیری و مداخله به لحظه را به فرماندهان بدهد. Sky Warrior شباهت بسیاری در عناصر طراحی خارجی با سری خانواده پریدیتور دارد. از نکات قابل توجه در این بازطراحی، بخش دماغه بزرگ آن محتوی رادار روزنه مصنوعی/ نشانگر هدف زمینی متحرک (SAR-GMTI) است. Sky Warrior نسبت به پریدیتور های قبل از آن طول بال بزرگ تری دارد. مدل های قبلی از موتور احتراقی و چیدمان پروانه استفاده می کرد اما Sky Warrior به یک موتور پیستونی خاص مجهز است که سوخت آن ترکیبی از سوخت رده جت است. این موتور علاوه بر توانایی های بیشتر، عملکرد و ارتفا بالاتری که ارتش ایالات متحده در برنامه ERMP به دنبال آن بود را نیز تامین می کند. مجموعه اویونیک از سامانه رادار AZ/ZPY-1 STARLite تشکیل شده است. در خارج Sky Warrior طراحی مشابه ای با پریدیتور دارد. بخش دماغه برجسته در ابتدای بدنه یک مجموعه رادار (رادار روزنه مصنوعی Lynx II) و رهگیری (نشانگر هدف زمینی متحرک) را در خود جای می دهد. سامانه هدف گیری (AN/AAS-52 چند طیفی) در برآمدگی زیر دماغه قرار گرفته است. بال های اصلی مستقیم اند و در میانه بدنه نصب شده اند. شاخصه بدنه باریک و بلند آن، محفظه جلویی و باله های دمی عمودی Y برعکس است که توسط یک باله عمودی مستقیم از هم جدا می شوند. موتور در انتهایی ترین قسمت بدنه نصب شده و هوای مورد نیاز آن توسط یک ورودی هوای کوچک در بالا تامین می شود. موتور، یک ملخ 3 پره را در آرایش pusher می گرداند. چرخ ها کاملا جمع شونده اند. از 4 نقطه سخت برای مهمات مختلف و تجهیزات خاص استفاده می شود. قدرت Sky Warrior توسط یک موتور Thielert Centurion 1.7 سوخت سنگین تامین می شود. از توانایی های عملکردی آن می توان به برد عملیاتی 370 کیلومتر، ارتفاع پروازی بین 7620 تا 8830 متر، مداومت 36 ساعته و حداکثر سرعت 250 کیلومتر بر ساعت اشاره کرد. طول بال های آن 17 متر، طول کلی آن 8.5 متر و ارتفاع آن 2 متر است. حداکثر وزن برخاست Sky Warrior به 1451 کیلوگرم می رسد. MQ-1C عضو جدیدی از خانواده پهپاد های مسلح ارتش ایالات متحده است. MQ-1C در جست و جوی اهداف و کمک به نیرو های زمینی در مقابله با دشمن توانایی های فوق العاده ای دارد. این پهپاد از 4 موشک ضد تانک هوا به سطح Hughes AGM-114 هلفایر P+ برای مقابله با خودرو های دشمن (یا دشمن داخل سازه) یا تا 8 موشک برد کوتاه هوا به هوای AIM-92 استینگر برای مبارزه با هواپیما های ارتفاع پایین دشمن مثل بالگرد های پشتیبانی هوایی نزدیک استفاده می کند. Gray Eagle همجنین می تواند از بمب های هدایت پذیر GBU-44/B Viper Strike برای حملات دقیق بهره ببرد. توانایی حمل مهمات به 362 کیلوگرم محدود می شود. هدف گیری با کمک سامانه هدف گیری چند طیفی AN/AAS-52 متصل به پایه استوانه ای چرخان در زیر قاب دماغه انجام می شود. همانند بیشتر UAV ها، MQ-1C در پرواز های شناسایی تخصص دارد و چشمی در آسمان است که دشمن فاقد آن است. MQ-1C علاوه بر تعیین و حمله خودکار، در ماموریت خسته کننده اهداف برای هواپیما های دیگر هم آزمایش شده که می توانند با همکاری هم یک تیم شکارچی-قاتل را تشکیل دهند. این پهپاد می تواند برای موشک های بالگرد ضد تانک آپاچی، مهمات پرتابی هدایت دقیق برای F-16، F/A-18 هورنت و یا حتی F-22 نسل پنج هدف گذاری کند.بالگرد آپاچی بلوک 3 تاسیسات یکپارچه ای دارد که به خلبان AH-64 اجازه می دهد تا با مهمات Gray Eagle تعامل داشته باشد. Gray Eagle همانند پهپاد های نسل جدید، در ماموریت های خود کاملا مستقل است، با برنامه خود به طور خودکار برخاست و فرود انجام می دهد و با GPS به مسیر های از پیش تعیین شده می رسد. همچنین با همکاری بالگرد های هجومی همراه می تواند مهمات خود را پرتاب کند. چندین پهپاد Gray Eagle می توانند به یک ایستگاه کنترل زمینی (حتی ایستگاه های سری پریدیتور) متصل شوند. خلبان Gray Eagle از یک دسته و صفحه کلید برای کنترل آن استفاده می کند. تا سال 2012، ارتش ایالات متحده 12 پهپاد Sky Warrior را با واحد های کنترل زمینی خریداری کرد. عملیات ها توسط Task Force ODIN (مشاهده، تشخیص، شناسایی و خنثی سازی) در Fort Hood تگزاس مدیریت می شود. عملکرد گروه ویژه ODIN با کار در کنار لشکر 25 پیاده ارتش ارتش ایالات متحده ، عنوان ستایش شایسته واحد ارتش را برای آن ها به ارمغان آورده است. MQ-1C توسط اپراتور های آموزش دیده از ارتش ایالات متحده کنترل می شود. برخلاف نیروی هوایی ایالات متحده که کنترل پهپاد هایش را فقط به افسران می دهد، ارتش ایالات متحده اجازه کنترل پهپاد را به افسر ها، استوار یکم ها و پرسنل استخدامی می دهد. اپراتور های Sky Warrior در خاک مستقر اند، برخلاف پهپاد های دیگر که از داخل ایالات متحده مدیریت می شوند. اولین لشکر پیاده در ژوئن سال 2010 پهپاد های Gray Eagle خود را تحویل گرفت. تا امروز ایالات متحده بیش از 1 میلیارد ساعت از پهپاد ها استفاده کرده که بیانگر تغییر روش جنگ آمریکاست. این پهپاد ابتدا قرار بود توسط ارتش ایالت متحده نام MQ-12 را به خود بگیرد، اما وزارت دفاع نام آن را MQ-1C گذاشت. در ناگذاری های ارتش ایالات متحده، حرف M نشان دهنده مسلح بودن پهپاد است و حرف Q برای سامانه هواپیمای بدون سرنشین استفاده می شود. در مارس سال 2011 کیفیت پایین در تمام زیر سامانه های اصلی آشکار شد. در همان ماه یک پهپاد Gray Eagle به دلیل یک چیپ معیوب و قطع رسیدن دستور ها به بخشی از سطوح کنترلی آن در کالیفرنیا سقوط کرد. آزمایش های پروازی تا تعویض چیپ به تعویق افتاد اما ساعت پروازی آن کمتر شد. زمان بین خرابی هواپیما یا اجزا آن به 25 ساعت رسید درحالی که حداقل زمان 100 ساعت بود. زمان بین خرابی ایستگاه کنترل زمینی 27 ساعت بود اما حداقل زمان 150 ساعت بود. حسگر ها در مقایسه با الزام 250 ساعتی، در 134 ساعت خراب می شدند. در اکتبر سال 2011 یک گزارش نتیجه گیری کرد که Gray Eagle فقط 4 مورد از 7 پارامتر فنی مهم را پوشش می دهد. 11 بازنگری نرم افزازی خارج از برنامه تا حدی اطمینان پذیری آن را افزایش داد. مشکلات اطمینان پذیری اکثرا به دلیل حسگر های تازه نصب شده بودند. در سال 2013 اعلام شد که General Atomics با موفقیت آزمایش های نسخه ارتقا یافته Gray Eagle (IGE) را پشت سر گذاشته است. افزایش مداومت و افزایش 100 درصدی محموله از تغییرات این نسخه بود. این مدل تغییر یافته، یک طرحی خصوصی بود که با بدنه ای عمیق تر، محفظه ذخیره داخلی بزرگتری برای تجهیزات و سوخت داشت. یک تانکر سوخت انتخابی (226 کیلوگرمی) در زیر شکم نصب می شود تا برد عملیاتی آن بیشتر شود. IGE از یک موتور دیزلی ycoming DEL-120 استفاده می کند. در سال 2015 از قرارداد 47.7 میلیون دلاری بین جنرال اتمیکس و ارتش ایالات متحده برای تولید انبوه تجهیزات زمینی Gray Eagle رونمایی شد. در مارس سال 2017، ارتش ایالات متحده گری ایگل را به کره جنوبی فرستاد که باعث عصبانیت چین شد. در سال 2018، برنامه ای برای مدرن سازی ناوگان Gray Eagle ارتش ایالات متحده تهیه شد که با تغییر تقریبا تمام قسمت های طراحی آن به دنبال آماده کردن این پلتفرم برای آینده نزدیک بود. یکی از بخش های مهم ارتقا، موتور این پهپاد بود که در طول عمر عملیاتی آن اشکالاتی داشت. در اکتبر سال 2019، قرار شد MQ-1C Gray Eagle مدل ER (افزایش برد) توسط جنرال اتمیکس تغییر یابد تا مهمات هدایت پذیر کوچک Dynetics GBU-69/B و نسل جدید "Air-Launched Effects" (پهپاد های کوچک هواپرتاب) را حمل کند. در ژانویه سال 2020، MQ-1C توسط جنرال اتمیکس برای نقش "ALE Mothership" انتخاب شد. در فوریه سال 2020، جنرال اتمیکس با موفقیت یک MQ-1C افزایش برد را با حسگر های پیشرفته برای ارئه داده های هدف زمینی آزمایش کرد. در ژوئن سال 2020، یک پهپاد Gray Eagle، پهپاد سری Altius-600 را پرتاب کرد. مشخصات - سال ورود به خدمت: 2009 - وضعیت: در حال خدمت محدود - تعداد فروند ساخته شده: 100 - سازنده: General Atomics Aeronautical Systems (ایالات متحده) - کشورهای مصرف کننده: ایالات متحده - نقش: حمله زمینی (هدایت بمب های هواپایه برای نابودی اهداف زمینی توسط تیر بمب موشک و راکت)، جاسوسی-نظارت-شناسایی و پیش آهنگی (ISR، سنجش اهداف زمینی و منطقه هدف برای ارزیابی سطح تهدیدات محیطی، قدرت و تحرکات دشمن)، توانایی های بدون سرنشین (طراحی شده با توانایی های بدون سرنشین برای ایفای انواع نقش های بالای میدان نبرد) - طول: 8 متر - طول بال ها: 17 متر - ارتفاع: 2.1 متر - وزن: 1450 کیلوگرم - حداکثر وزن برخاست: 1635 کیلوگرم (185 کیلوگرم ظرفیت بار) – قوای محرکه: 1 موتور "Thielert "Centurion (مرسدس بنز) 1.7 سوخت سنگین (دیزل) با قدرت 135 اسب بخار که یک ملح چند پره را در انتهای بدنه با آرایش pusher می چرخاند - حداکثر سرعت: 250 کیلومتر بر ساعت - ارتفاع پروازی: 8840 متر - برد: 2000 کیلومتر - تسلیحات: تا 362 کیلوگرم در 4 نقطه سخت. 4 موشک ضد تانک Hughes AGM-114 هلفایر، 8 موشک برد کوتاه ضد هواپیمای AIM-92 استینگر، 4 بمب هدایت پذیر GBU-44/B ""Viper Strike، 4 مهمات کوچک هدایت پذیر GBU-69/B - نسخه ها: "MQ-1C "Gray Eagle (سری پایه)، "MQ-1C "Sky Warrior (نسخه جایگزین)، MQ-1C "Gray Eagle" ER (نسخه افزایش برد)، MQ-12 (نام انتخاب شده توسط ارتش ایالات متحده) منبع
  13. 20 پسندیده شده
    وانت های تکنیکال نیروی هوایی نیجریه نیروی هوایی ارتش نیجریه وانت های تکنیکال تویوتا لندکروز محفاظت شده را به نیروهای ویژه خود تحویل داد. این وانت های تکنیکال برای محافظت و ایجاد امنیت پایگاه های هوایی استفاده می شود. این وانت های تکنیکال مجهز به شیشه های ضد گلوله، اضافه شدن کابین محافظت شده در پشت کابین اصلی برای حفاظت از سرنشین ها و گانر ، اضافه شدن محافظ ضد گلوله برای گانر ، اضافه شدن یک محافظ در بخش جلو پنجره، اضافه شدن هواکش های روی کاپوت (هود کاپوت ) اشاره کرد. ====================================================================================================== وانت تویوتا لندکروز تکنیکال در یمن ساخت دفتر طراحی و توسعه ملک عبدالله دوم (KADDB ) اردن
  14. 19 پسندیده شده
    قطعا روسها با توجه به تجربیات نبرد قره باغ دست به ساخت زره قفسی حداقل برای محافظت از برجک تانکهای خود در برابر موشکهای تاپ اتک و پهپاد های مسلح و انتحاری زدن . البته مکمل این زره قفسی حتما باید زره واکنشگر ویا غیر واکنش گر در بیشتر بخشهای تانک باشد تا بتوان بقا پذیری تانک در میدان نبرد را تا حدودی نسبی بالا ببرد ویا حداقل میتواند تا حد زیادی جان خدمه را حفط کند . با توجه به تصاویر این زره بخشهای که کمتر توسط زره واکنشگر پوشش داده شده است را در بر میگیرد و بیشتر شبیه یک نیمه سقف برای برجک تانک بوده تصویر یک تانک تی 72 ارتش ارمنستان که در حین ماموریت رزمی مورد حمله پهپاد تی بی 2 ارتش آذربایجان قرار میگیرد موشک شلیک شده به زره واکنش گر جلوی برجک اصابت کرده و کمترین آسیب به تانک وارد شده و هیچ کدام از خدمه تانک هم زخمی و یا کشته نمیشوند یک تانک تی72 ارتش ارمنستان که در سنگر تانک خود احتمالا بدون خدمه جای گرفته در ناحیه برجک مورد حمله پهپاد تی بی2 قرار میگیرد موشک شلیک شده به سقف تانک بر خورد کرده البته در ناحیه برخورد معمولا زره واکنش گر بروی تانکها نصب میشود اما تانک مذکور فاقد زره واکنش گر در این قسمت بوده و سرجنگی به داخل تانک نفوذ میکند البته دو تانک عدرا و السفیره سوری در این زمینه از سایر رقبا جلوتر هستن . بعد از مجهز شدن تانک های ارتش سوریه به این دو مدل بهینه شده تلفات زرهی واحدهای مجهز به این دو مدل کاهش محسوسی داشته بخصوص در مبحث تلفات انسانی . تانکهای عدرا تقریبا انحصارا در اختیار لشگر گارد بوده وبارها توسط موشکهای تاو میتس کورنت فاکوت کونکورس میلان و آرپی جی 7 دو مرحله ایی و آر پی جی 29 مورد هدف قرار گرفته است . این مدل بخصوص عدرا اکثرآ در نبردهای جوبر غوطه غربی درعا وحلب یرموک و غوطه شرکت داشته وبا توجه به هزینه ایی که سوریها برای آن کرده اند توانسته جان خدمه خود را به مراتب نسبت به تانکهای تی72 حتی مجهز به زره واکنش گر نسل اول حفظ کند تانک عدرا تانک السفیره
  15. 19 پسندیده شده
    آینده AISR در پشتیبانی از عملیات چند دامنه The Future of Aerial Intelligence, Surveillance, and Reconnaissance in Support of Multi-Domain Operations معرفی این مقاله سعی دارد تبدیل به مسیری شود که ارتش ایالات متحده امریکا باید طی کند تا بتواند با بازنویسی مفهوم AISR بتواند از عملیات های چند دامنه (MDO) پشتیبانی کند. اماده سازی صحنه برای نیرویی از اینده که خارج از الگو و خط سیر فعلی قرار دارد. و در حال تست و ازمایش است. در تعریف مجدد این مفهوم از اسناد زیر استفاده شده است: U.S. Army Intelligence Center of Excellence (USAICoE) Aerial Intelligence, Surveillance and Reconnaissance (AISR) in Multi-Domain Operations (MDO) White Paper. Initial Capabilities Document (ICD) for Multi-Domain Sensing Systems (MDSS) United States Army Intelligence Center of Excellence (USAICoE), Next Generation Aerial Intelligence, Surveillance, and Reconnaissance (NGAISR) FY18 DOTmLPF-P Assessment محیط عملیاتی نو ظهور در طول 17 سال گذشته ارتش ایالات متحده درانجام عملیات های ضد تروریست و ضد شورش در عراق و افغانستان مترکز بوده است. با این حال مطالعات در مورد محیط های عملیاتی، اینده ای پر مناقشه و دردسر ساز را پیش بینی می کند. دشمنان در حال ایجاد بن بست های سیاسی و نظامی با استفاده از تنزل قابلیت های کلیدی (مانند ممانعت از دسترسی زمینی، فضا، سایبر و اختلال الکترومغناطیس) هستند. در این محیط های عملیاتی نوظهور نقاط قوت در طولانی مدت تبدیل به ضعف های بالقوه می شوند. به عنوان یک نتیجه، مزیت نظامی ایالات متحده در تطبیق و توانایی انجام عملیات در برابر دشمن پیچیده است. به عنوان یک عنصر نیروهای مشترک، ناوگان فعلی AISR فاقد توانایی کافی فعالیت در در مناطق موسوم به (A2/AD) است. مشکلات عملیاتی عملیات موفق در چنین محیطی مستلزم تحول قابل توجه ناوگان AISR است. ناوگان کنونی AISR برای مقابله با تروریسم و ضد شورش بهینه سازی شده است ، اما چالش های قابل توجهی برای زنده ماندن در برابر تهدید همسان (م: منظور تهدیداتی از جانب روسیه و چین و ارتش های قدرتمند است) دارد. قابلیت های A2/AD دشمن در برابر نیروهای مشترک/چند ملیتی برای دستیابی به تسلط و کنترل هوا و طرح قدرت در زمین از هوا و حوزه های دریایی چالش ایجاد می کند. در بسیاری از موارد ، فاصله های متقابل ، سکوهای فعلی AISR را فراتر از محدوده موردنظر و برنامه ریزی شده قرار می دهد. اطلاعات ارتش در ایجاد موازنه بین الزامات آمادگی امروز با الزامات نبرد آینده با انتخاب های پیچیده ای روبرو است. قابلیت ها و کمبودهای فعلی AISR ناوگان کنونی AISR مجموعه ای از سکوهای سرنشین دار تجاری و سیستم های بدون سرنشین (UAV) است. این ناوگان مجموعه ای از حسگرها و فناوری های پیشرفته را فراهم می کند که امکان پشتیبانی از مانور تاکتیکی را فراهم می کند. این قابلیتها سازماندهی شده است تا اطلاعات عملی را در اختیار فرماندهان تاکتیکی و تحلیلگران اطلاعاتی قرار دهد تا برنامه ریزی و اجرا در سطوح بالاتر نیز امکان پذیر شود. اما این ناوگان چندین چالش و کمبود دارد: توانایی فعلی برای کشف اهداف در محدوده سیستم های آتشباری در حال ظهور محدود است. سکوها بهینه برای محیط های هوایی مجاز بهینه شده اند و در ارتفاع آسیب پذیر پرواز و از باند های آسیب پذیر استفاده می کنند. مواردی مانند اندازه ، وزن ، توان مصرفی و خنک سازی،محدودیت هایی برای ارتش در افزودن تجهیزات تدافعی به هواپیما ایجاد می کند. پلتفرم ها در یک مبارزه همسان ، دارای گزینه های بسیار کمی برای بهبود قابلیت بقا هستند ؛ نمونه های رایج آسیب پذیر هستند و این مشکل بسیارعمیق احساس می شود. سکوها گران هستند ، تولید آنها کند است ، امکانات کمی دارند و تعویض آنها دشوار است. زمان پردازش ، بهره برداری و انتشار سنسورهای هوایی (PED) از زمان بندی هدف یابی پویا در عملیات رزمی زمینی در مقیاس بزرگ پشتیبانی نمی کند. توسعه جزوه TRADOC 525-3-1 ، The U.S. Army in Multi-Domain Operations 2028 ، دیدگاه عملیات AISR را به طور اساسی تغییر داد. با ادغام بعدی در FM 2-0 ، Intelligence و FM 3-0 ، Operations ، MDO در نتیجه کمبودهای مهم در قابلیت های AISR را نشان داد. علاوه بر این ، تعداد زیادی از مطالعات ، کاغذهای سفید ، مفاهیم و استراتژی ها ضرورت به روز رسانی همه جنبه های AISR را به منظور همسویی با تلاش های نوسازی سایر عملکردهای جنگی نشان داد. ایده اصلی/ راه حل نسل بعدی مطالعه AISR DOTMLPF-P بر چالش ها و الزامات آینده AISR برای بررسی آمادگی اطلاعات هوایی ارتش برای انجام جمع آوری اطلاعات تا سال 2035 متمرکز است. این مطالعه یک استراتژی راه حل برای نیروهای دارای توان MDO (تا سال 2028) ارائه می دهد. نیروی فعال شده (تا سال 2035) و تمرکز بر پنج دسته اصلی ، که در شکل 1 نشان داده شده است ، برای بررسی عناصر مناسب نوسازی: سکوها حسگرها PED انتقال داده جنگ الکترونیک شکل1 - نتیجه نهایی نیرویی است که می تواند از ارتش و عملیات جنگی مشترک در MDO پشتیبانی کند. برای دستیابی به این هدف ، ارتش باید قابلیت های AISR چابک ، سازگار ، قابل تعامل ، چند حالته و چند منظوره را برای عملکرد در یک محیط بسیار پیچیده ومورد مناقشه در حوزه های مختلف فراهم کند. کیفیت چندگانه مبتنی بر اصول تنوع حسگر است که به منظور تشخیص همزمان چندین ویژگی و امضایی است که توسط اهداف مورد نظر منتشر می شود. (م: به منظور تشخیص هویت هدف) منظور از سنجش چند حالته افزایش دقت تشخیص و کاهش نرخ هشدارهای کاذب در حین کار در یک محیط پیچیده و شلوغ است. چند منظورگی به توانایی بکارگیری قابلیت های مختلف برای انجام چندین عملیات جنگی ارتش به طور همزمان یا به صورت ترکیبی برای دستیابی به یک اثر یا نتیجه مشخص اشاره دارد. ناوگان AISR آینده باید موقعیت مشترکی را در اختیار فرماندهان در تمام مراحل و محیط های عملیاتی ، در طیف وسیعی از عملیات نظامی ، از جمله در برابر تهدید رقبای همسان قرار دهد. نتایج مورد نظر شامل: ترکیب مناسب توانایی ها برای برآوردن الزامات فرماندهان در رقابت و درگیری های مسلحانه. عملیات AISR باید فراتر از محدودیت های ارتفاع متوسط در عملیات رزمی زمینی در مقیاس بزرگ باشد. خانواده ای مکمل تشکیل شده از سنسورهای هوایی ، چند منظوره ، چند منظوره هوایی با بهبود انعطاف پذیری عملیاتی ، قابلیت همکاری مشترک ، واکنش تاکتیکی و توانایی سرویس دهی به اهداف پیچیده را فراهم می کند. بهبود ابتکارات یکپارچه سازی با قابلیت همکاری مبتنی بر استانداردها برای حمایت از چابکی ، مشارکت و هم افزایی بین حوزه ای در حمایت از ISR نافذ و آتشباری های دوربرد. هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی به عنوان عناصری مهم در مراحل جمع آوری ، پردازش ، بهره برداری، انتشار و تجزیه و تحلیل شناخته شوند. پلتفرم هایی با معماری باز، قابل تنظیم مجدد با ارتباطات امنیتی چند سطحی و قابلیت انتقال داده. توانایی بقا و فعالیت در محیط های (A2/AD) و در فضای مجازی پیچیده و مورد مناقشه و جنگ الکترونیک. کوتاه شدن پیوند بین حسگر و اتشبارها برای تحرک و نرخ اتش در MDO. این شامل پرداختن به PED و ادغام با سیستم های فرماندهی ماموریت است. سازماندهی نیروی AISR برای پشتیبانی از فرماندهان در رده بالا ، به ویژه در رده های بالای تیپ. ادامه دارد ... صرفا برای میلیتاری / و انتشار با نام نویسنده و http://www.military.ir/ مجاز است منبع در اخرین پست قرار میگیرد دوستان برای پرسش سوالات تا انتشار تمامی بخش ها صبر کنید پایان قسمت اول ...
  16. 19 پسندیده شده
    نسخه جدید تانک T-90M در نمایشگاه Army-2021 روسیه، نسخه جدیدی از تانک تی90 ام به نمایش گذاشت شده. این نسخه جدید داری یک سامانه نظارتی/شناسایی است که بروی یک پایه تلسکوپی سوار است. چنین قابلیتی خصوصا برای تانک های نسخه فرمانده ای باعث میشود تسلط و آگاهی فرماندهان میدانی برای هدایت گروه های رزمی در میدان نبرد افزایش یابد. ============================================ از جمله ویژگی ها نمایش داده شده از تانک تی90 ام در نمایشگاه میتوان به نصب مخزنهای سوخت خارجی بدون نیاز به باز کردن زره های قفسی پشت بدنه اشاره کرد. زره های قفسی پشت بدنه که برای محافظت از پیشرانه تانک کاربرد دارند و دارای لولا هستند . درصورت نیاز رو به پایین باز میشوند و فضای مورد نیاز برای نصب مخرنهای سوخت خارجی فراهم میشود. مشخصات فنی تانک تی90 ام به شکل رسمی با توجه به این پوستر وزن تانک تی90 ام 52 تن است !! یعنی اضافه شدن زره های واکنشی جدید رلیکت به برجک و بدنه موجب شده است تا با نسخه A با زره واکنشی کنتاکت 5 در حدود 6تن تفاوت وزن داشته باشد. نسخهM مجهز به پیشرانه V-92S2F با قدرت 1130 اسب بخار قدرت است
  17. 18 پسندیده شده
    بازنده اوکراینی !!!!!! آینده تانک اصلی میدان نبرد تی-84 و خطرپذیری صنعت زرهی اوکراین تی-80 با فروپاشی اتحاد شوروی درسال 1991 ، جمهوری اوکراین ، بعنوان یک کشور تازه استقلال یافته از جماهیر سوسیالیستی ، به طور کامل زیرساختهای تولید گران ترین و پیشرفته ترین تانک طراحی شده در دوران شوروی (تی-80) را که در دهه هشتاد میلادی همزمان با تانک تی-72 که در سه کارخانه جداگانه در حال تولید بود را بدست آورد . این تاسیسات ، در حالی در شهر خارکف ایجاد شده بود که روسها در نهایت تولید تی -80 را به سال 1992 به نفع تی-72 که به نظر می رسید برای کاربرد داخلی و همچنین بازار صادراتی ، مقرون به صرفه تر است ، رها نمودند ، اما اوکراین از دهه نود میلادی به این سو ، همچنان راهبرد محافظه کارانه خود را در حوزه تولید و بهینه سازی تی-80 ادامه داد که نتیجه آن، تولد گونه تی -84 بود که به جای توربین گازی ، از پیشرانه دیزلی بهره می برد ولی همچنان نقطه ضعف کاربرد محدود در هوای سرد برای این گونه نیز ادامه پیدا کرد . برجک این تانک بصورت جوشکاری شده بود که جایگزین برجک ریخته گری شده تی-80 شده بود ،در حالی زره های واکنشی جدیدتر ، سامانه دفاعی زاسلون و محفطه مهمات جدیدتری را بخود می دید . با این حال ، این مساله که سازمان نظامی ارتش اوکراین بسیار کوچکتر از همسایه روس خود بشمار می رفت ، تی-84 چندان از سوی ارتش این کشور مورد استقبال قرار نگرفت و تنها تعداد محدودی از آنها بصورت عملیاتی مورد استفاده قرار می گیرد . با توجه به این مساله و همچنین کمبود بودجه برای خرید انبوه این تانک ، ارتش اوکراین بالاجبار ، صدها دستگاه از تانکهای قدیمی تر تی-64 را در مناطق شرقی این کشور مستقر نمود تا دربرابر جدایی طلبانی که از سوی روسیه پشتیبانی می شدند ، از خود دفاع کند . اما نگرانی های بسیار زیادی در خصوص اطمینان پذیری این تانک پدید آمده بود که یکی از مهمترین آنها در مسابقات موسوم به Strong Europe بخش چالش زرهی به نمایش گذاشته ، تا جایی که درسال 2018 بارگذار تانک در حین مسابقه از کار افتاد ، خطای مستمر توپ 125 م.م و همچنین خرابی های مستمر سامانه کنترل آتش ، قابلیتهای رزمی این تانک را تا حدود زیادی زیرسئوال برد . با توجه به اینکه تنها بیست سال از شروع تولید این تانک می گذرد ، مشکلات فوق الذکر ، قابلیتهای فنی اوکراین را برای رفع این مشکلات با ابهام مواجه ساخته است . علاوه براین ، ظرفیت صنعتی محدود اوکراین در مقایسه با دهه نود میلادی می تواند عامل مهمی در بروز این مشکلات باشد . کاربر اصلی تی-84 ، ارتش تایلند است که درسال 2011 چیزی در حدود 49 دستگاه را به اوکراین سفارش داد که تحویل این سری با تاخیرهای بسیار زیادی همراه شد ، در حالی که بطور همزمان ، پاکستان در دهه نود میلادی سفارش این تانک را به اوکراین داد ولی تحویل آن نزدیک به 7 سال بطول انجامید . این امر باعث شد تا تایلند درقرارداد خود تجدید نظر نموده و برای خرید بسوی چین متمایل گردد . بنابراین ، با توجه به وابستگی روافزون اوکراین به تسلیحات وارداتی ، احتمالا این کشور به جای اتکاء بر روی نمونه های ساخت داخل در طولانی مدت ، دست به خرید خارجی در بخش زرهی زند . پیش از این نیز ، لهستان با وجود در اختیار داشتن خط تولید تانکهای تی -72 برای تامین نیازهای ارتش شوروی و کشورهای همپیمان ، بتدریج برای خرید تانک به کشورهای دیگری نظیر کره جنوبی ، آلمان و ایالات متحده رجوع نمود . بدین ترتیب ، اوکراین نیز علیرغم وجود چندین صد دستگاه تی-64 ( علیرغم علم به ناکافی بودن آن با توجه به تهدیدات ) و تولید کُند تی-84 ، بسمت خرید خارجی خواهد رفت ، در حالی که ضعف های کنونی تی-84 میتواند به پایه ای برای توسعه یک گونه جدید و صادرات آن تبدیل گردد . پی نوشت : 1- بن پایه 2-استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی در انجمن میلیتاری ، براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی " منوط به ذکر دقیق منبع است . امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری ) بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند .
  18. 18 پسندیده شده
    با سلام؛ ویدئوی آزمایش نسل جدید سامانه مرصاد: https://youtu.be/kbx2heHNeEM در ویدئوی شلیک این نسل جدید آشکار است که همانگونه که پیشتر نیز گمانه زنی شده بود، سامانه های مرصاد در حقیقت همان سامانه های هاوک موجود هستند که برای بازسازی، نوسازی، و بهینه سازی (پس از پنج دهه خدمت)، متحرک سازی رادار جستجوی هدف (AN/MPQ-۵۰)، دیجیتالیزه شدن اتاق های ارتباطات و کنترل آتش ICC/PCP، و افزودن برخی توانایی‌ها به زیر سامانه های الکترونیکی و راداری به ویژه بهبود سامانه های تشخیص دوست از دشمن و جنگ الکترونیکی (احتمالا” بر پایه برنامه MIM-23C) به وزارت دفاع تحویل شده اند. موشکهای قدیمی هم که بر پایه این برنامه به استاندارد شاهین (بازسازی برای سامانه های موجود) و یا شلمچه/مرصاد (نوسازی با شکل جدید و قابل حمل در کنیستر) ارتقاء می یابند. تغییر پرتابگرها از گونه قدیمی کششی به گونه جدید خودکششی با توانایی حمل و شلیک کنیسترهای موشک مهم‌ترین بهبود انجام شده در پوسته خارجی این سامانه و نوسازی و دیجیتالیزه کردن سامانه های ارتباطی و کنترل آتش مهم‌ترین بهینه سازی در پوسته درونی سامانه هاوک به شمار می روند. ولی جالب اینجا است که مرکز فرماندهی گردان BCC در این نمونه نسل جدید به نمایش درآمده همان گونه قدیمی و نیمه دیجیتالیزه ای بود که از آمریکا وارد شده بود و این درحالی است که در سال‌های اخیر نمونه کاملا” دیجیتالیزه شده آن نیز در یکی از رزمایش‌ها مشاهده شده بود. سخت افزار رادارهای جستجو PAR، آشکار سازی HPIR، و درگیری CWAR هم که همان نمونه های تحویلی از آمریکا هستند که قطعا” با توجه به عمر طولانی و آسیب دیدن بخشی از آنها در طول جنگ مورد بازسازی و نوسازی کلی قرار گرفته اند. اما در حالیکه پدافند هوایی ارتش به سامانه های اس ۲۰۰ و اس ۳۰۰ برای درگیری با اهداف ارتفاع بالا مجهز است، دلیل توسعه سامانه هاوک برای مقابله با اهداف ارتفاع بالا چیست (توجه داشته باشیم که سامانه برد بلند با سامانه ارتفاع بالا تفاوت دارد)؟ همچنین وزارت دفاع هم سامانه ۱۵ خرداد را با قابلیت درگیری با اهداف ارتفاع بالا معرفی کرده است. برخی احتمالات: ۱- کاربر یعنی پدافند هوایی ارتش از کیفیت و کارآیی سامانه ۱۵ خرداد رضایت نداشته است . ۲- بهای بالای سامانه ۱۵ خرداد و در نتیجه کاربر یعنی پدافند هوایی ارتش توانایی خرید شمار مورد نیاز را نداشته است. ۳- کاربر یعنی پدافند هوایی ارتش زیر ساختهای مورد نیاز برای جذب یک سامانه جدید را نداشته است (زیر ساخت‌های فنی و غیر فنی شامل پرسنل، آماده سازی مکان سایت جدید، آموزش، تجهیزات پشتیبانی،…که بودجه زیادی را طلب می کنند). ۴- پراکندگی موجود سامانه های هاوک در سراسر کشور در حالیکه سایتهای اس ۲۰۰ و اس ۳۰۰ همگی به جز سایت کبودرآهنگ محدود به مراکز بسیار راهبردی کشور هستند (تهران، بندرعباس، بوشهر، و اصفهان). به بیان دیگر با یک هزینه احتمالا” معقول بتوان سایتهای موجود هاوک در سرتاسر کشور را به مراکزی برای مقابله با اهداف ارتفاع بالا نیز مجهز نمود. در پایان بایستی توجه داشت که نسل کنونی موشک هاوک تولیدی در صنایع دفاع کشور به نیروی هوایی نیز تحویل شده است (موشک فکور). بنابراین هرگونه بهبود در توانایی های موشک هاوک تولید داخلی می تواند توانایی های تامکت های نیروی هوایی را نیز همزمان بهبود بخشد. پی نوشت: در ویدئوی به نمایشم درآمده دو شلیک یکی با همان زاویه پرتاب متعارف موشک هاوک و دیگری با زاویه پرتاب بالا همانند موشک صیاد ۳ نشان داده شد. با توجه به اینکه بعید است لانچر استاندارد موشک هاوک حتی در گونه کنیستر دار مرصاد توانایی شلیک در این زاویه را داشته باشد احتمالا” گونه ارتفاع بلند سامانه مرصاد از یکپارچه سازی برخی اجزای سامانه ۱۵ خرداد با سامانه های هاوک بهینه سازی شده به وجود آمده است. به بیان دیگر باید صبر نمود تا اطلاعاتی بیشتر درباره گونه ارتفاع بلند سامانه مرصاد در دسترس قرار گیرد.
  19. 18 پسندیده شده
    بسم ا... برگردیم به دهه نود ، زمانی که در قلب اروپا ، تکنیکالهای متولد شده در یوگسلاوی ، کولاک می کردند آخرت تکنیکال (تراکتور و دوشکا ) تا اینجای تاپیک در میلیتاری این هم یک سامانه فوق پیشرفته که باید گفت داعش باید جلوی اینها لُنگ می انداخت ظاهرا توپ سوئیسی M55A4B1 نه تنها در لیبی ، بلکه در مملکت ژنرال تیتو هم طرفدار داشت !! این هم ترکیب شاسی تراکتور ( احتمالاً ) و پوشش زرهی خودروی سنگین خارج جاده ای محصول یوگسلاوی TAM 110 مسلح به راکت انداز 3.6 اینچی روسی
  20. 18 پسندیده شده
    قسمت دوم راه حل کوتاه مدت (فعل حال تا 2025) نسل بعدی مطالعه AISR DOTMLPF -P از توسعه توانمندی و استراتژی مدرن سازی عمدی که بر اساس رویکردی چابک و سازگار است و منعکس کننده مدیریت دقیق منابع اختصاص یافته و حساب ریسک ، واقعیت مالی و وضعیت فناوری است ، حمایت می کند. برای انجام این کار ، سیستم های AISR آینده باید قابلیت های اساسی و مرتبط با یکدیگر را توسعه داده و از آنها استفاده کنند. استراتژی راه حل کوتاه مدت شامل پلتفرم ها ، حسگرها ، PED ، شبکه/ساختار و ادغام SIGINT/EW/CS است. Kestrel Eye یک نانو ماهواره الکترو نوری است که توسط فرماندهی استراتژیک نیروهای ارتش و فرماندهی فضایی و دفاع موشکی ارتش ایالات متحده توسعه یافته است. این امر فرماندهی ماموریت را برای تیم های رزمی تیپ در حال حرکت بهبود می بخشد و به رهبران تاکتیکی اجازه می دهد تا عملیات را هماهنگ کرده ، ابتکار عمل را به دست بگیرند و آگاهی موقعیتی را در زمان نبرد حفظ کنند. پلتفرم: پلتفرم های مرتبط با AISR برای قرار دادن حسگرها برای جمع آوری امضای تهدید وجود دارد. اطلاعات ارتش به بسترهایی نیاز دارد که بتوانند زنده بمانند ، با نرخ قابل قبولی دچار فرسایش شوند یا یکبار استفاده شوند. ویژگیهای بقا شامل کاهش امضا(احتمال ردگیری راداری و حرارتی و ...) ، قابلیت نبرد سایبری/ EW و در فعالیت چند لایه (ارتفاع بسیار کم ، ارتفاع بسیار زیاد ، مدار پایین زمین) را نیز داشته باشند. حسگرها: استراتژی های مدرنیزاسیون در کوتاه مدت باید بر بهبود مستمر در محدوده تشخیص حسگرها و وضوح انها تمرکز کنند، تا بتواند در عملیات های زمینی در مقیاس بزرگ اطلاعات را جمع آوری کند. اطلاعات ارتش باید از حسگرهای مینیاتوری استفاده کند که می توانند برای دسترسی به امضای تهدید ، با پلتفرم های کوچک به راحتی جفت شوند. پیشرفت های انجام شده در زمینه های مختلف ، توسعه حسگر را برای سکوهای هوایی آینده را مشخص می سازد: الکترواپتیکال/مادون قرمز با وضوح بالا ، موقعیت مکانی دقیق ، SIGINT پهن باند ، تصاویر فراطیفی ، light detection and ranging (م: همون لادار خودمون)،foliage penetrating (م:نوعی از فناوری که امکان تشخیص اهداف پنهان شده زیر درختان را نیز می دهد) ، و رادار دیافراگم مصنوعی پیشرفته(SAR)/نشانگر هدف متحرک (MTI). حسگرهای راداری در سکوهای هوایی با توجه به سرعت MDO ، باید بصورت خودکار با استفاده از شبکه های مش توزیع شده و خود ترمیم کننده برای تجمیع داده ها عمل کنند. سنسورها باید به کوتاه شدن پیوند حسگر به تیرانداز کمک کرده و از تشخیص خودکار اهداف ، ارزیابی خسارت نبرد و درک موقعیتی پشتیبانی کنند. PED: سیستم عامل های AISR باید از پالایش و بهره برداری از داده های مبتنی بر سیستم مشترک زمینی مشترک استفاده کنند و از طریق ادغام اطلاعات نیمه مستقل و قادر به هشدار تحلیلگران و مدیران مجموعه از شاخص های کلیدی و اطلاعات هشداردهنده باشند. پردازش و بهبود تصمیم گیری خودکار در حسگر ، بار شناختی را بر روی اپراتورهای سنسور و تحلیلگران PED کاهش می دهد. اصلاح مداوم خودکار تجزیه و تحلیل داده ها و یادگیری ماشینی باعث توسعه هوش مصنوعی پیشرفته ای می شود. شبکه/ساختار: ارتش شبکه فرماندهی ماموریت خود را در محیطی متفاوت از امروز ایجاد و به میدان آورد است. نتیجه یک شبکه آسیب پذیر در برابر حملات سایبری ، حملات الکترومغناطیسی و فیزیکی هنگام مواجهه با تهدید همتایان در عملیات رزمی زمینی در مقیاس بزرگ است. سرمایه گذاری های آینده باید قابلیت های مازاد و انعطاف پذیر ارتباطات و سخت افزار محاسباتی را فراهم کند که برای همگام سازی داده ها در زمان در دسترس بودن شبکه پیکربندی شده است. توسعه مداوم مفهوم معماری باز ، SIGINT نرم افزاری و حسگرهای هوشمند مطابق با استانداردهای تعیین شده برای پشتیبانی از برنامه های مأموریت مشترک (به عنوان مثال ، تعیین موقعیت جغرافیایی با محوریت مانور) قابلیت همکاری و انعطاف پذیری را از طریق پاسخگویی سریع به تاکتیک ها ، تکنیک ها و روش های تهدید، تسهیل می کند. ارتقاء ناوگان موجود و قابلیت های پایدار باید شامل فن آوری هایی برای اطمینان از موقعیت ، ناوبری و زمان بندی از طریق جایگزینی دقیق برای سیستم موقعیت یابی جهانی باشد. ادغام SIGINT/EW/Cyberspace : قابلیت های فضای سایبری و EW به ارائه جایگزین های کم هزینه برای کاهش مزایای سنتی ایالات متحده ادامه خواهد داد. گنجاندن قابلیت های فضای سایبری/SIGINT/EW به سنسورها ، عملیات همزمان را برای استفاده از فرصت های موجود در موقعیت های مزیت تشویق می کند. داده های جمع آوری AISR باید در سطح ملی تا اطلاعات تاکتیکی در مدل های استاندارد داده ای که توسط سطوح مختلف قابل کشف است ، منتشر شود. DOTMLPF–P: doctrine, organization, training, materiel, leadership and education, personnel, facilities, and police ادامه دارد ... بد نیست نگاهی دوباره این تاپیک هم بیاندازید صرفا برای میلیتاری / و انتشار با نام نویسنده و http://www.military.ir/ مجاز است منبع در اخرین پست قرار میگیرد دوستان برای پرسش سوالات تا انتشار تمامی بخش ها صبر کنید پایان قسمت دوم ...
  21. 18 پسندیده شده
    داستان دراماتیک نیروی دریایی اندونزی و شناور تریماران شناور جنگی اندونزی (KRI) GOLOK-688 ، ساخته شده توسط شرکت PT Lundin Industry Invest (شرکت چند ملیتی ) دیروز طی مراسمی به این نیرو تحویل شد. نیروی دریایی اندونزی گفته است که KRI GOLOK-688 اولین محصول شناور ساخته شده از مواد کامپوزیتی است، و دارای پنهانکاری ، وزن پایین و کاهش خستگی و افزایش مقاومت در برابر خوردگی است. بنابراین، این کشتی را می توان به عنوان یک طرح توسعه به عنوان یک نمونه اولیه از یک کشتی تریماران ارائه کرد.دریاسالار یودو گفت که ساخت کشتی Trimaran قطعا معنای بسیار استراتژیک برای ما دارد.این شناور دارای طول کل 63 متر است. عرض 16 متر، ارتفاع 18.7 متر و وزن 53.1 تن دارد. این تریماران دارای سرعت بالا 28 گره و سرعت کروز 16 گره است. این مجهز به یک توپ 30 میلیمتر و تفنگ 12.7 میلیمتری است و می تواند 25 عضو خدمه را حمل کند. Range : 2,000 nmi (3,704 km; 2,302 mi) Armament : 1 × AK-730 CIWS _ 4 × C-705 SSM در واقع این شناور دومین در کلاس خود یعنی Klewang است. اولین تریماران ساخته شده به نام Kri Klewang، در سال 2012به اب انداخته شد ، اما به طرز عجیبی تنها چهار هفته پس از به اب اندازی دچار حریق شده و کاملا تخریب شد. https://navalpost.com/pt-lundin-launches-kri-golok-688-trimaran-for-indonesian-navy/ https://defbrief.com/2021/08/21/indonesia-launches-futuristic-trimaran-warship-golok-688/ https://defbrief.com/2021/08/21/indonesia-launches-futuristic-trimaran-warship-golok-688 https://en.wikipedia.org/wiki/Klewang-class_fast_attack_craft/
  22. 17 پسندیده شده
    فرمانده قرارگاه پدافند هوایی: خیلی از پروژه های ما قابل رسانه ای شدن نیست تا بتوانیم در بزنگاه‌ها دشمن را غافل گیر بکنیم صباحی فرد: دستیابی به پروژه هایی که امروز ساخته شده در گذشته متصور نبوده است. رادار راغب از امروز وارد سامانه عملیاتی شد، این رادار سه بعدی است. 87 پروژه پدافند هوایی در دو روز گذشته افتتاح شده که 35 پروژه آن زیرساختی است. 4 پروژه از 6 پروژه ما در این مراسم قابل رسانه ای شدن ندارند. دزفول نام تور ام-1 ایرانی دزفول سامانه موشکی #پدافند_هوایی در برد 12 کیلومتر و ارتفاع درگیری 6 کیلومتر با کار ویژه مقابله با موشک‌های کروز خواهد بود. ویژگی بارز این سامانه زمان پایین بارگذاری مجدد موشک است و در اختیار پدافند هوایی ارتش قرار می‌گیرد.
  23. 17 پسندیده شده
    بسم ا... هاموی های ارتش سابق افغانستان در مسیر سمنان- گرمسار با تشکر از جناب @Crash
  24. 17 پسندیده شده
    موقعیت ضعیف ایران در قفقاز جنوبی خلاصه تحلیل _ ۱۳۹۹/۰۹/۲۷ روند تضعیف ایران : ایران زمانی قدرت غالب در قفقاز جنوبی بود، اما در سال 1828 سلسله قاجار پس از سالها جنگ با روسیه ، اکثر قلمرو را به روسیه تقدیم کرد. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال 1991 ، دو دولت تازه استقلال یافته وارد جنگ شدند. نیروهای ارمنی در سال 1994 کنترل کامل قره باغ را به دست گرفتند. به گفته مقامات ، فرماندهان و جانبازان ایرانی ، حمایت نظامی پنهان تهران از آذربایجان مدت ها پس از جنگ در اوایل دهه 1990 ادامه داشت. آنها این اطلاعات را در پاسخ به اتهامات خروج ایران از آذربایجان در آن درگیری فاش کرده اند. ایران تجهیزات و مشاوران و فرماندهان نظامی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را برای تجهیز ، آموزش و مشاوره نیروهای آذربایجانی اعزام کرد. آنها غالباً مستقیماً می جنگیدند. در سال 1993 ، اکبر هاشمی رفسنجانی ، رئیس جمهور وقت ، قراردادی به ارزش 30 میلیون دلار با آذربایجان امضا کرد و اجازه ورود جنگجویان افغان به قفقاز را صادر کرد. گروه مینسک ، روند صلح بین المللی در سال 1992 را اغاز کرد و آمریکا و فرانسه و روسیه برای حل اختلافات قره باغ کوهستانی، حاضر به دادن صندلی به ایران نبود. از دهه 1990، ایران تلاش کرده است تا برخی از اقدامات تاریخی خود را در غلبه بر و یا حداقل شکل دهی، ژئوپولیتیک قفقاز جنوبی داشته باشد، اما خود را در حاشیه یافت. به طور کلی بیشتر با احتیاط عمل کرده است، زیرا بی ثباتی در این منطقه می تواند ایران را بی ثبات کند، اما ایران در طول این راه، اشتباهی کرده است. به عنوان مثال، تهران پس از سال 1993 پس از حمایت نظامی مخفی خود، شکست خورد، زیرا اسلامگرائی را در اردوگاه های آموزشی آموزش میداد. از زمان پایان جنگ اول قره باغچه، روابط بین ایران و آذربایجان خوب بود. روابط اقتصادی و انرژی همچنان ادامه دارد، ایران تنها تامین کننده گاز طبیعی آذربایجان بود، اما روابط سیاسی همچنان سرد باقی ماند. باکو در مورد استفاده از ایدئولوژی سیاسی و مذهبی و فرقه ای تهران علیه آنها نگرانی داشت . در سال 1999، باکو ، ایران را به جاسوسی برای ارمنستان متهم کرد و ادعا کرد تهران اسلامگرایان را مجبور به تضعیف دولت میکند . ایران حمایت گسترده ای از اسلامگرایان اذربایجان به عمل می اورد له طوری که خروج هزاران نفر برای دریافت تحصیلات اسلامی در ایران تخمین زده شده است. آذربایجان به اسرائیل نزدیکتر میشود ، از جمله امضای قرارداد اسلحه 1.6 میلیارد دلاری در سال 2012، ایران آذربایجان را متهم کرده است مه به اسرائیل در ترور دانشمند ایرانی در سال 2012 کمک کرده است و اجازه می دهد اسرائیل از قلمرو او علیه تهران اقدام کند. این اظهارات بی اعتمادی متقابل را افزایش داد. باکو همچنین به حمایت از تصمیم بحث برانگیز خود برای حرکت سفارت ایالات متحده از تل آویو به اورشلیم در سال 2017 و کاهش تجارت نفت و گاز خود با ایران برای رعایت تحریم های ایالات متحده دفاع کرد. در همین حال، ایران تبلیغات اسلامی شیعه در آذربایجان پخش کرده است و از اسلامگرایان آذربایجانی حمایت کرده است که با مقامات مخالفت کرده اند. سپاه آذربایجانی ها را برای مبارزه در سوریه تحت نیرویی با عنوان حسینیون به خدمت گرفت .طبق یک ویدیو تبلیغاتی که در سال گذشته منتشر شد پنج عضو حسینیون دستگیر و محکوم به احکام طولانی 12 تا 14 سال توسط آذربایجان شده اند. " رسانه های ایران و مقامات عملا در مورد وجود حسینیون سکوت کرده اند. جنگ 2020 ، ایران آچمز میشود دست ضعیف تهران در جنگ قره باغ کوهستانی،او را در وضعیت بغرنجی قرار داد. از یک طرف، همبستگی با ارمنستان، جامعه آذری داخلی و خارجی را خشمگین میکرد و آنها را به طرف ترکیه سوق میداد ؛ از سوی دیگر، کمک به آذربایجان و به راه انداختن جنگ مذهبی روسیه را خشمگین میکرد، کشوری که از ایران در قضیه هسته ای و محدودیت های اعمالی توسط امریکا حمایت می کند. در اوایل درگیری 2020، موضع رسمی ایران، حمایت از آتش بس بین آذربایجان و ارمنستان بود، با رئیس جمهور حسن روحانی هشدار داد که جنگ می تواند کل منطقه را بی ثبات کند. بعدها، مقامات ایرانی، از جمله اعضای آذری پارلمان و روحانیون منصوب شده توسط خامنه ای، به حمایت از آذربایجان اقدام کردند، بعد ها سخنگوی دولت روحانی به صراحت از ایروان خواستند تا قره باغ را به باکو تحویل دهد.آیت الله علی خامنه ای، رهبر معظم، حمایت خود را از آذربایجان اعلام کرد، هرچند تقریبا بعد از یک ماه سکوت، زمانی که حرکت به وضوح به سود آذربایجان بود، این اعلامیه را اعلام کرد. اعلامیه خامنه ای قدردانی آذربایجان را به دست آورد. در توافقنامه آتش بس، روسیه ایران را از مناقشه خارج کرد و با ترکیه نشست . روسیه ایران را تحقیر کرد و گفت پیشنهاد آتش بس ایران را در نظر می گیرد ولی به جای آن با ترکیه ، که در آن در سوریه و لیبی رقابت می کند و نیز در مناطق خاصی همکاری می کند اعتبار بخشید. کرملین می داند که ایران نمی تواند هیچ برنامه ای را در قره باغ اجرا کند و ایران به روسیه نیاز دارد. خطر تجزیه ، از دست دادن موقعیت ژئوپولیتیک و ایجاد جبهه جدید علیه ایران در دو دهه گذشته، افزایش تقاضا برای استقلال بیشتر برای مناطق قومی آذربایجان ایران و نمایش احساسات پان-ترکی افزایش یافته است. ایران امروز به مراتب نگران احساسات پان ترکی است .گزارش های کمک ایران جهت ارسال سخت افزار نظامی و کامیون های نظامی روسیه به ارمنستان در رسانه های اجتماعی ایران بازتاب خیلی زیادی در مناطق اذری داشت. تهران همچنان در مورد حمایت ترکیه و آذربایجان از جدایی طلبی آذری ها نگران خواهد شد، اما از این تهدیدات استفاده می کند تا یکپارچگی ارضی ایران را نشان دهد، همانطور که در هفته گذشته وزارت امور خارجه به سخنان اردوغان، هشدار داد که "ایران" اجازه نمی دهد که کسی در یکپارچگی ارضی اش دخالت کند. تهران امیدوار است به دنبال گسترش همکاری های اقتصادی با آذربایجان باشد وبه آن در بازسازی کمک کند. ایران نگران اقدامات ترکیه در تأمین منابع گاز طبیعی و همچنین کاهش حمل و نقل از طریق ایران است. منافع ایران در منطقه تحت فشار ترکیه قرار گرفته است، آنکارا یک کریدور را مورد مذاکره قرار داده است که به طور مستقیم آن را به آذربایجان پیوند می دهد. این مسیر به ترکیه فرصت های بیشتری برای دسترسی به بازارهای آسیای مرکزی می دهد.ترکیه همچنین اعلام کرده است که راه آهن سراسری این کریدور را خواهد ساخت . روابط اسرائیل با آذربایجان ثابت خواهد کرد که منبع اصلی نگرانی خواهد بود. ایران ممکن است امیدوار باشد که روسیه را متقاعد کند که پروژه های انرژی ترکیه در قفقاز جنوبی تهدیدی برای منافع انرژی روسیه است. ولی این اقدام موانع قابل توجه ای دارد ، زیرا روسیه و ترکیه در منطقه با هم همکاری می کنند. قفقاز جنوبی به عنوان یک نگرانی عمده امنیت ملی برای دولت بعدی جمهوری اسلامی آماده شده است. موقعیت ضعیف ایران در مرز شمال غربی قدرت چانه زنی را تضعیف خواهد کرد. صرفنظر از این، قفقاز جنوبی احتمالا ثابت خواهد شد که نقطه عطفی در رقابت های ایران و ترکیه باشد. در آینده نزدیک، ایران احتمالا با نفوذ ژئوپلیتیک و تجاری ترکیه در قفقاز جنوبی مواجه خواهد شد. منبع
  25. 17 پسندیده شده
    گراد با کشنده کیان 160 در مسابقه اربابان سلاح با شروع مسابقات نظامی 2021 روسیه ، بخش اربابان سلاح به میزبانی ایران و در استان اصفهان برگزار می شود. در این بخش ایران برای اجرای یکی از ایتمهای این رقابت از سیستم راکتی گراد که بر روی کشنده کیان 160 سوار است استفاده کرده و تمامی شرکت کنندگان خارجی حاضر در این رقابت نیز از همین نوع خودرو استفاده می کنند. کشنده کیان 160 در حقیقت نمونه اورهال و فیس لیفت شده کشنده های قدیمی راکت انداز های گراد Ural-375D است در نتیجه شرکت کنندگان خارجی در این بخش مشکلی از نظر استفاده از کشنده کیان 160 ندارند