برترین های انجمن

  1. MR9

    MR9

    Forum Admins


    • امتیاز

      1,018

    • تعداد محتوا

      7,133


  2. alala

    alala

    Editorial Board


    • امتیاز

      364

    • تعداد محتوا

      4,014


  3. mehdipersian

    • امتیاز

      320

    • تعداد محتوا

      818


  4. arminheidari

    • امتیاز

      273

    • تعداد محتوا

      6,754



ارسال های محبوب

مشاهده بیشترین محتوای مورد پسند کاربران از چهارشنبه, 8 دی 1400 در همه مناطق

  1. 31 پسندیده شده
    بسم ا... هشدار: تمامی متن این مقاله ( بخش های قبلی و بخش هایی که درآینده ارائه می شود ) تنها ترجمه تحلیل های موجود در فضای وب بوده و هیچ گونه اطلاعات طبقه بندی شده در آن وجود ندارد و هیچ داده ای بدان اضافه نشده و تنها ، متن در مواردی که نیاز به اصلاح داشته ، مورد بازنویسی قرار گرفته است بخش سوم : پایگاه های موشکی فوق حفاظت شده در اوت سال 2020 ، صنعت دفاعی ایران از یک شیوه بهینه شده حفاظت نرم برای موقعیت استقرار موشکهای بالستیک سوخت جامد خود رونمایی نمود که به "مزارع موشکی" مشهور شد. این روش بلحاظ منطق مورد استفاده به سالهای جنگ سرد و تلاش دو ابرقدرت هسته ای برای افزایش هزینه های دشمن در شناسایی و هدف قرار دادن موقعیت استقرار موشکهای بالستیک طرف مقابل باز می گردد که بر دو مفهوم ابهام آفرینی و عملیات فریب استوار می گشت . منطق نظامی که این روش را پشتیبانی می نمود ، براین فرض قرار داشت که برای اجرای حملات هسته ای و حتی غیر هسته ای به تمامی موقعیتهای استقرار این سلاح ها ، می بایست یک محدود بسیار گسترده جغرافیایی را ابتدا معین نمود و سپس با اجرای عملیات شناسایی مستمر ، همه نقاط را مشخص و سپس با حجم قابل توجهی از سلاح های آتشین ، آن را مورد هدف قرار داد که این به شکل خودکار ، به معنای افزایش هزینه ها برای مهاجم خواهد بود . علاوه براین روش ، ایران در سالهای گذشته ،روشهای متنوعی را برای افزایش تحرک بخشی به سامانه های بالستیک سوخت جامد خود توسعه داده بود که شامل حامل های مستقل متحرک جاده ای که بلافاصله پس از دریافت موشک ( بطور مثال سجیل ) قابلیت پرتاب را بدست می آورند و همچنین پرتابگرهای خارج جاده ای با قابلیت استتار روی زمین که با مسلح شدن به موشکهای کلاس دزفول می توانند ، مبادرت به شلیک موشک ورزند . درواقع امر ، توپوگرافی کوهستانی ایران ، بخصوص برای روش دوم بسیار مناسب به نظر می رسد ، چرا که وجود دره های عمیق ، خط دید مناسب را که برای هدف قراردادن آنها مورد نیاز است را بر هم زده و همچنین می تواند میزان مرگ آوری ( صدمات ) ناشی از انفجار تسلیحات هسته ای و متعارف را به شکل نسبی کاهش دهد . علاوه براین ، بخش دفاعی ایران به منظور افزایش بقاء پرتابگرهای خود ، بتدریج با کاهش ابعاد موشکهای تولید شده ، در عین حفظ مقادیر حیاتی نظیر برد و سر جنگی ، قابلیت نصب و شلیک از روی حامل های غیرنظامی که پوشش پلاستیکی کشیده شده بر روی آن ، به تقریب تفاوتی را با همتایان غیر نظامی به نمایش نمی گذارد ، توانسته تا حدودی از چنین مزیتی استفاده نماید . اما برای موشکهای بالستیک سوخت مایع ،وضعیت به مراتب پیچیده تر خواهد بود ، با این حال ، استراتژیستهای نظامی ایران ، ترجیح داده اند که باوجود گسترده بودن دسترسی به موشکهای سوخت جامد ، همچنان سازمان رزمی بالستیکهای سوخت مایع خود را حفظ کرده و حتی آن را گسترش دهند . این مساله شاید به سه دلیل اصلی در حال انجام باشد 1- عملکرد بهتر موشکهای سوخت مایع موجب شده تا سرجنگی سنگین تر و بردهای بیشتر به دارایی های موشکی ایران اضافه گردد 2- موشکهای سوخت مایع را می توان بدون خطرپذیری زیاد ( خطر انفجار سوخت ) در تعداد زیاد ، ذخیره نمود که این مساله ، ذخیره سازی آنها را در تونل های عمیق زیرزمینی بشدت جذاب می کند . در واقع ، جدا بودن فیزیکی محل نگهداری مخازن حاوی اکسید کننده ها ، کلاهکهای جنگی و سوخت امنیت بیشتری را برای واحدهای کاربر فراهم می کند . 3- در صورتی که موشکهای سوخت مایع ، در شرایط خشک (بدون سوخت ) ذخیره شوند ، عمر انبارداری آنها بدون نیاز به بازسازی های دوره ای ، در مقیاس قابل توجهی ، بسیار زیاد بوده که این امر ، سرمایه گذاری بر روی این موشکها را بصورت چند نسلی خواهد نمود که این نیز به نوبه خود ، هزینه های مربوط به چرخه عمر را کاهش خواهد داد که جذابیت آن برای کشورهایی که بودجه محدودی را به بخش دفاعی اختصاص می دهند ، بسیار زیاد می کند . با این حال ، مشکلات تعمیر و نگهداری موشکهای بالستیک سوخت مایع نیز در جای خود می بایست مورد توجه قرار گیرد : 1- این نوع موشکها ، در زمان جابه جایی ، سوخت رسانی و مونتاژ کلاهک ، به خدمه بسیار مجربی که می بایست بطور مستمر در حال آموزش باشند ، نیاز دارد 2- موشکهای بالستیک سوخت مایع جدید ایران ، از ترکیب سوخت/اکسیدکننده ای استفاده می کنند که دردماهای بالا قابل استفاده نیستند ، به شکلی که واحدهای کاربر موشکی ایران که به پرتابگرهای سجیل-2 سوخت جامد مسلح می شوند ، قابلیت دور شدن از پایگاه مادر را در فواصل بسیار طولانی دارند و میتوانند از هر پوششی استفاده کرده ( بطور مثال تبدیل به کامیون های غیرنظامی ) و در هرجایی مستقر و استتار شوند ، در حالی که پرتابگرهای مسلح به موشکهای سوخت مایع ، عملا قابلیت دور شدن از پایگاه مادر را در فواصل مشخص ، ندارند . قاعده نخست : اختراع ، زائیده احتیاج است !!! تولد شهرهای موشکی مفهوم ذخیره سازی زرادخانه موشکی بالستیک در مجتمع های عمیق در زیر زمین ، تاکتیک جدیدی نیست و از زمان تولد موشکهای بالستیک در آلمان نازی ( موشکهای وی -2 ) تا دوره جنگ سرد و سپس در دوران پساجنگ سرد ، توسط کشورهایی نظیر ایالات متحده ، اتحاد شوروی سابق ، چین ،کره شمالی و در حال حاضر ایران مورد استفاده قرار گرفته است ، هر چند اگر مقیاس ایجاد چنین مجتمع هایی که بیشتر ناشی از ضعف در حفظ آسمان منطقه نبرد است ، در نظر گرفته شود ، کشورهایی نظیر چین ، کره شمالی و ایران ( به ترتیب براساس توان و قدرت هوایی ) را می توان پیشرو کاربرد این تاسیسات بشمار آورد . این پایگاه ها ، آنچنان در عمق زمین قرار گرفته اند که بطور نسبی در برابر حملات هسته ای مقاوم بوده ولی به مانند همه تاکتیکهای نظامی ، نقاط ضعفی نیز دارند ، بدین معنی که اگر مبادی ورودی و خروجی یا تهویه هوای آنها کشف و مورد اصابت قرارگیرد ، مهاجم خواهد توانست با اتخاذ سلاح و شیوه مناسب حمله ، این پایگاه ها را از کار انداخته یا از ارزش نظامی آنها بکاهد ، چرا که این مجتمع ها تا پس از مرمت صدمات ناشی از حمله ،قابلیت ورود مجدد به صحنه نبرد را نخواهند داشت . زمانی که دشمن با مهمات متعارف به مجتمع های موشکی زیرزمینی حمله می کند ، نیروی مدافع بلافاصله پس از تخمین و ارزیابی صدمات وارده ، می تواند با استفاده از ماشین آلات خاک برداری ،ورودی تونل ها را بازکرده ویا حتی درصورت لزوم ، خروجی های اضطراری را برای دسترسی به داخل ایجاد نماید . در حالی که میتوان با هزینه های بیشتر ، بخش ورودی تونل ها را با پوشش بتونی با عیار بالا یا ترکیب بتون- کامپوزیت سازه بندی نمود تا صدمات ناشی از اجرای حملات مستقیم ، به حداقل ممکن ، کاهش یابد . این مساله بخصوص برای مقابله با صدمات ناشی از کاربرد مهمات هدایت دقیق و سنگین در کلاس GBU-57 می تواند صادق باشد . به عبارت دقیق تر ، در حالی که این جنگ افزارها میتوانند ده ها متر به درون سطوحی از جنس سنگ یا پوشش هایی از بتن متعارف نفوذ کنند ، به احتمال بسیار زیاد ، این مقدار نفوذ در برابر سازندهایی با ماهیت سنگ گرانیت سخت یا بتون های ترکیبی با کارایی بالا به چند متر یا کمتر کاهش خواهد یافت . در این زمینه ، اثرات انفجار این نوع تسلیحات بر روی سامانه های حیاتی مستقر در این تونل ها ، به تقریب کمتر خواهد بود ، چرا که براساس اطلاعات مندرج در منابع غربی ، بخش اصلی این تونل ها بطور معمول در عمق 50 تا 100 متری زیرزمین مستقر شده و این مساله ، تا حدودی ایمنی مشخصی را برای آنهافراهم می کند . بدین ترتیب ، امکان فراهم آوردن یک توانمندی نسبی برای اجرای عملیات تعمیرو بازگرداندن این مجتمع ها به وضعیت رزمی در برابر کاربرد مهمات سنگرشکن متعارف وجود دارد . پی نوشت : 1- ادامه دارد ............ 2- تمامی منابع مورد استفاده در پایان متن ارائه خواهد شد 3- استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری ) بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند .
  2. 30 پسندیده شده
    بسم ا... إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ متاسفانه با خبر شدیم امیر سرتیپ دوم خلبان محمد مسبوق از نام‌آوران دوران دفاع مقدس و کابین عقب سرهنگ اسد‌الله عادلی در عملیات رهگیری و شکار سه فروند هواپیمای عراقی،آسمانی شد و پرواز ابدی خود را آغاز کرد. یادش گرامی و راهش پر رهرو باد گربه سوار
  3. 25 پسندیده شده
    بسم الله..... 14دی ماه 1400 یمن سرزمین عجایب !!! به غنیمت گرفتن کشتی تدارکاتی امارات در سواحل یمن نیروهای مقاومت در عملیاتی غافلگیرانه یه کشتی تدارکاتی امارات حامل محموله های نظامی عربستان را در سواحل یمن در دریایی سرخ که از سمت جزیره سقطری به طرف ساحل جیزان عربستان در حال حرکت بود را به غنمیت گرفته و ان را به بندر حدیده منتقل کردن . ائتلاف سعودی در اولین واکنش خود مثل همیشه شروع به دروغ پردازی کرده و بار این کشتی را دارو و غذا عنوان کرد اما با انتشار تصاویر مشخص شد این کشتی ادوات ترابری وسلاح های ارتش عربستان را بارگیری کرده بود این عملیات منحصر به فرد انصارالله بازتاب گسترده ایی در رسانه های داشته است. به نظر میرسد در پی شرکت نیروهای تحت الحمایه اماراتی در ضد حمله در استان شبوه منطقه عسیلان انصارالله به نوعی یک پیام هشدار به این کشور ارسال کرده است . نیروهایی تحت الحمایه امارات از هفته گذشته در یک ضد حمله برای کم کردن فشار از روی مارب در استان شبوه حضور داشته در ابتدا حضور این نیروها انصارالله در چند حمله موشکی نزدیک 150 تن این نیروها را کشته و مجروح کرده . این نیروها در حملات به عسیلان موفق شدن سه منطقه را از انصارالله برای 24 ساعت باز پسگرفته که با ضد حمله متقابل مجبور به عقب نشینی شدن طلوع صحرا آخرین عملیات هجومی انصار ا ... در سال 2021/در این عملیات 1200 کیلومتر مربع از مناطق استان جوف به خصوص پادگان الیتمه پاکسازی شد جبهه یمن در سال 2021 میلادی سبز مناطق پاکسازی شده
  4. 24 پسندیده شده
  5. 23 پسندیده شده
    توان زرهی ایران در دوران پهلوی کلیپ فوق بخشی از توان زرهی ایران در دوران پهلوی را نشان میدهد. در بخش اول کلیپ مربوط به رژه نیروها در زمان رضا شاه پهلوی اول (1314) می باشد در این بخش میتوان رژه تانکت های AH-IV را مشاهده کرد. بخش دوم کلیپ مربوط به رژه های نیروهای نظامی در زمان پهلوی اول ( 1320) در تهران را نشان می دهد در این رژه میتوان تانک های سبک TNH و تانکت های AH-IV را مشاهده کرد که جز اولین تجهیزات زرهی ارتش ایران محسوب می شوند در این (پست) به این خودروهای زرهی پرداخته شده است. بخش سوم کلیپ مربوط به رژه های نیروهای نخبه ارتش در زمان محمد رضا پهلوی دوم (اواخر دهه 30 شمسی) را در میدان جلالیه نشان میدهد. در این بخش میتوان تانک های سبک M24 ، تانک های اصلی میدان نبرد M47 را مشاهده کرد. بخش چهارم کلیپ مربوط به رژه نیروهای نیروهای نخبه ارتش ایران در حضور ملک فیصل دوم پادشاه عراق و محمد رضا پهلوی در میدان جلالیه ( اواخر دهه 30 شمسی) است. در این بخش زره کوبهای M18، تانک های اصلی میدان نبرد M47، کشنده M26 به همراه تریلر 40 تنی M15 ( به مجموعه این کشنده و تریلر ، تانکبر سنگین M25 ملقب به Dragon Wagon گفته میشد ) در حال جابه جای تانک شرمن M4A1 76mm مشاهده میشود. بخش پنجم کلیپ مربوط به رژه نیروهای نیروهای نخبه ارتش ایران در حضور رئیس جمهور وقت پاکستان و محمد رضا پهلوی در میدان جلالیه ( اواخر دهه 30 شمسی) است که در این بخش می توان تانک های اصلی میدان نبرد M47 را مشاهده کرد. بخش ششم و اخر کلیپ مربوط به اواخر دوران پهلوی دوم ( اردیبهشت 1357) و تیپ ۳۷ زرهی شیراز است. خودروهای شناسایی رزمی اسکورپین و تانک های چیفتن در این بخش دیده میشوند.
  6. 23 پسندیده شده
    آیا ایران واقعاً بدنبال خرید سوپرفلانکر است ؟!!!! هشدار : متن پیش رو ، تنها برگردانی از یک تحلیلگر نشریه فوربس ، بشمارمی رود ، در نتیجه مطالب آن نه قابل تایید بوده و نه قابل رد ، و بطور طبیعی ، این مندرجات تنها برای آگاهی از نظرات دیگران بطور اختصاصی برای انجمن میلیتاری ترجمه شده است در چند هفته اخیر ، گمانه زنی های متعددی مبنی بر اینکه ایران ممکن است در آینده ای نزدیک ، جتهای جنگنده سوخو-35 اس ئی سوپرفلانکر را بعنوان یک هواگرد رزمی نسل 4.5 برای بازسازی ناوگان کهنسال نیروی هوایی خود بخدمت گیرد ، صورت گرفته است .براساس این گزارش ها ، ایران و روسیه ، در ماه ژانویه 2022 یک قرارداد دفاعی 20ساله را به ارزش 10 میلیارد دلار امضاء خواهند نمود که براساس آن ، مسکو چیزی نزدیک به 24 فروند جنگنده SU-35SE ، دو آتشبار دفاع هوایی پیشرفته اس-400 و یک ماهواره نظامی را در اختیار تهران قرار خواهد داد . براساس داده های موجود در وب ،سوپرفلانکرهای (احتمالی ) قابل تحویل به تهران ، همان هواگردهایی هستند که روسیه برای نیروی هوایی مصر تولید نموده بود ،اما تهدید های آشکار و پنهان ایالات متحده علیه قاهره که براساس قانون" مقابله با دشمنان ایالات متحده" بواسطه اعمال تحریم (CAASTA) صورت گرفته بود ، ممکن است این معامله 2 میلیارد دلاری را به خطر بیاندازد . در همین راستا ، بنا بر تحلیل تصاویر ماهواره ای ، در حال حاضر تعداد مشخصی از این سوخو-35 ها در رمپ شرکت سازنده روسی در خاوردور روسیه مستقر هستند ، به همین دلیل گمانه زنی هایی در خصوص فروش این جنگنده ها به ایران یا الجزایر (بعنوان مشتریان اصلی نظامی روسیه ) بوجود آمده است . بدین ترتیب ، اگر احتمال این فروش نظامی به ایران صحت داشته باشد ، در نهایت 15 فروند اول سوخو-35 ها در اوایل سال 2022 به ایران منتقل خواهد شد . نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران (IRIAF) بعنوان میراث دار نیروی هوایی شاهنشاهی ایران (IIAF) ، ناوگان به نسبت محدودی از جتهای آمریکایی اف-5 ، اف-4 و اف-14 که دردهه شصت و هفتاد میلادی به این نیرو تحویل شده را در اختیار دارد و درسالهای پس از جنگ ایران و عراق نیز ، تعداد بسیار محدودی از جتهای میگ-29 و سوخو-24 در کنار جنگنده های فراری عراقی ( میراژ اف- یک ) و سوخو-22 ( اکنون در اختیار نیروی هوایی سپاه ) را بصورت عملیاتی به پرواز در می آورد . بدین سان ، این نیرو از اوایل دهه نود میلادی ، به مدت 30سال ، هیچ جت جنگنده ای را به ناوگان خود اضافه ننموده ، در حالی که سوانح متعددی از تعداد جنگنده های عملیاتی آن کاسته است . در نتیجه ، ورود جتهای سوخو-35 نسل 4.5 که به خروجی های بُردار رانش و رادار آرایه فازی NIIP.N135 مجهز هسند ، به تقریب یک تحول قابل توجه را در قدرت هوایی ایران ایجاد خواهند کرد و شاید راه حلی برای ارتقای تدریجی این نیرو بشمار آید . درواقع امر ، برای چندین سال است که جنگنده های ساخت روسیه یا چین ( و یا ترکیبی از این دو ) بعنوان محتمل ترین گزینه های تهران برای افزایش توان هوایی خود در بازه زمانی 2022 تا 2030 در نظر گرفته شده اند ، اما به اعتقاد برخی ناظران ، تهران ، به دلایلی که به ساختار قدرت داخلی این کشور مرتبط است ، از فرصتهای گذشته برای خرید سخت افزار نظامی استفاده ننموده است . در همین راستا ، مدت کوتاهی پس از توافق هسته ای 2015 ، گمانه زنی های متعددی در خصوص خرید 30 فروند جنگنده سوخو-30 و 300 دستگاه تانک اصلی میدان نبرد تی-90 صورت گرفت ، اما این اتفاق رخ نداد و براساس شنیده ها ، تنها 24 دستگاه تانک تی-90 خریداری و همه به سوریه منتقل شدند تا در سازمان رزمی ارتش سوریه علیه شورشیان مسلح وارد نبرد شوند . با این حال ، براساس توافق هسته ای 2015 ، تحریم تسلیحاتی علیه تهران در اکتبر 2020 منقضی شد و به همین دلیل در ماه های منتهی به این تاریخ ، آژانس اطلاعات دفاعی ایالات متحده ( DIA) اطلاعاتی را منتشر نمود که ایران ممکن است برای خرید جتهای سوخو-30 و اس-400 ، هواگردهای یاک-130 و تانک تی-90 بسیار جدی باشد . اما تا حال حاضر ، که بیش از یکسال از انقضای تحریم تسلیحاتی می گذرد ، شواهد بسیار کمی از حضور فعالانه تهران برای خرید تسلیحات در مقیاس بزرگ مشاهده می شود .با توجه به این موارد ، به اعتقاد تام کوپر ( نویسنده اتریشی- صرب ) که سابقه مشخص در تالیف تاریخچه نیروی هوایی ارتش ایران را در کارنامه خود دارد ، درسال 2016 مدعی است ، ساختار حاکمیت درایران و ارتباطات خاص میان بخش های مختلف نیروهای مسلح این کشور ، ماهیتی خاص را بخود می بیند که حرکت بسوی چنین خرید هایی را غیرممکن می نماید . علاوه براین ، وی تا به امروز متقاعد نشده که ایران سوخو-35 های مصری را دریافت خواهد نمود . به گفته وی " ابتدا باید شنید که سپاه پاسداران به ارتش جمهوری اسلامی اجازه داده !!!!!!!!!!!! که چنین چیزهایی را دریافت کند ، پس از آن تهران ، پول لازم را در اختیار داشته باشد ، تا امکان چنین خریدی ایجاد شود ، قبل از این دو مرحله ،هرگونه نتیجه گیری مفید به فایده نخواهد بود " !!!!!!! پی نوشت : 1- بن پایه 2- استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری ) بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند .
  7. 23 پسندیده شده
    برتری هوایی بر فراز کیف آیا نیروی هوایی روسیه قابلیت سرکوب شبکه دفاع هوایی اوکراین را در یک بازه زمانی 24 ساعته دارد ؟! با فروپاشی اتحاد شوروی در سال 1991 ، روسیه و اوکراین بعنوان دو کشور مستقل که در گذشته بخشی از یک کشور بحساب می آمدند ، به شکل مستمر بر سر طیف قابل ملاحضه ای از مسائل ، از جمله حوزه امنیت و دفاع با هم اختلاف پیدا کردند ، هر چند این مشکلات چندان به نزاع نظامی منجر نشد ، اما کنار رفتن دولت میانه رو اوکراین در سال 2014 و استقرار یک تفکر ضد روسی که آشکارا طرفدار غرب بود ، این روند را وارد مرحله جدیدی نمود . پس از آن ، روسها که امنیت مرزهای خود را در جنوب ، به خظر افتاده تلقی میکردند ، به زور سرنیزه ، شبه جزیره کریمه را به خاک خود منضم نمودند ، هر چند بافت جمعیتی این منطقه بلحاظ نژادی و زبانی از دوران اتحاد شوروی بیشتر از سایر نقاط اوکراین ، به روسیه وابستگی داشت . با بدتر شدن اوضاع ، روسها که ضعف و وابستگی شدید دولت مستقر در کیف به غرب را مشاهده می کردند ، بتدریج با حمایت از شورشیان حاضر در شرق اوکراین ، یک جنگ نیابتی را با این کشور کلید زدند . با توجه به این مساله ، روند موجود ( نوامبر 2021 ) نه تنها بهبود نیافته ، بلکه تشدید نیز شده است و این امر ، احتمال اجرای یک عملیات نظامی گسترده علیه اوکرین را نسبت به گذشته ، بیشتر کرده است ، با این حال تحلیل های موجود حاکی از آن است که اگر چه مسکو از تصرف مناطق راهبردی شرق اوکراین ، سود چندانی را بدست نخواهد آورد ( بدلیل افزایش احساسات ضد روسی در مناطق غربی اوکراین و تضعیف اقتصاد آن ) ،اما کاربرد گزینه نظامی ، به دلایل مختلف ، تا حدودی کفه تعادل قدرت در این منطقه را بسود روسیه برخواهد گرداند. پوتین ( افسر سابق کی جی بی ) زلنسکی (شومن سابق تلویزیون اوکراین ) روسای جمهوری فعلی روسیه و اوکراین بدین ترتیب ، درصورتی که هر گونه درگیری نظامی بوقوع بپیوندد ، ماهیت و سازمان رزمی دو ارتش به گونه ای است که در مراحل آغازین نبرد ، هر دو تلاش خواهند نمود تا به سایتهای دفاع هوایی ، فرودگاهها ، مراکز کنترل و فرماندهی و سایر اهداف با ارزش حمله کنند . اما در طرف روسی ، قابلیتهای نیروی هوایی روسیه برای نیل به ایجاد برتری در آسمان اوکراین به شکل بالقوه تسهیل کننده انتقال یگان های زمینی و بدست آوردن کنترل سرزمینی خواهد بود . این مساله تا آنجا اهمیت دارد که می توان از آن بعنوان یک نیروی سد کننده بر علیه واحدهای هوایی و زمینی ارتش اوکراین در اجرای ضد حمله علیه نیروهای روسی استفاده نمود . از یکسو ، توانمندی های حال حاضر نیروی هوایی اوکراین بسیار محدود بوده و این کشور به یک ناوگان رزمی کوچک ، متشکل از جتهای دهه هشتاد میلادی متکی است که درسالهای اخیر ارتقاهای محدودی را بخود می بیند . ساعات پروازی خلبان های این نیرو ، به 40 ساعت درسال محدود شده و خبرهای نامناسبی از کیفیت تعمیر و نگهداری پرنده های موجود به گوش می رسد . در همین ارتباط ، این کشور در حال حاضر ، 35 فروند جنگنده میگ-29 و 35 فروند سوخو-27 را بصورت عملیاتی در اختیار دارد که در مقایسه با 260 فروند میگ-29 و سوخو-27 که در سال 1991 از نیروی هوایی ارتش شوروی به این جمهوری تازه استقلال یافته ، به ارث رسیده بود ، رقم بسیار فاجعه باری را نشان میدهد . در حالی که پیکربندی رزمی سوخو-27 های اوکراینی ، برای رزم هوایی یک نمونه بسیار خوب محسوب می شود ، اما عدم تسلیح آنها به موشکهای دوربردی نظیر آر-77 توان رزم آنها را محدود نموده و علاوه برآن بدلیل نبود یا کمبود سامانه های جنگ الکترونیک هوابرد ، بدان معنی خواهد بود که این جنگنده ها ، در برابر جتهای پیشرفته تر روسی نظیر سوخو-34 ، سوخو-30 اس ام و سوخو-35 چندان قابلیت ایجاد چالش قابل توجهی را ندارند . در این زمینه برخی تحلیلگران معتقدند که این اختلاف فاحش در حوزه جنگ الکترونیک ، کفه ترازو را به نفع نیروی هوایی روسیه سنگین نموده و این مساله در کنار نرخ بسیار پایین جتهای عملیاتی می تواند به یک فاجعه نظامی منجر گردد . این روند فرصت قابل توجهی را برای ناوگان مهاجم روسی ایجاد می کند تا با وارد کردن طیف متنوعی از سلاح های هدایت شونده هوا به زمین ، نیروی هوایی اوکراین را روی زمین محبوس نماید . درو اقع ، عدم تعادل نظامی در حوزه هوایی بلحاظ کمی و کیفی بدان معنی است که اوکراین بیش از گذشته می بایست به سامانه های دفاع هوایی خود برای به چالش کشیدن نیروی هوایی روسیه اتکاء داشته باشد . در حوزه دفاع هوایی ، ارتش اوکراین تا حال حاضر ، فاقد سامانه های دفاع هوایی برد بلند است و به تقریب همه اس-300 های به ارث رسیده از ارتش شوروی سابق ، بدلیل عدم تحرک مناسب و آسیب پذیری شدید از رده خدمتی کنار گذشته شده اند . با این وصف ، ارتش اوکراین روی کاغد به سامانه های S-300P/PS/PT ساخته شده در دهه هشتاد میلادی متکی است و اگر چه طبق برخی گزارشها ، تعدادی از این سامانه ها برای آزمایش به ایالات متحده فروخته شدند ، اما سامانه های بوک ام-یک روسی هنوز در خدمت قرار دارند ، البته تعدادی از این سیستم ها نیز در سال 2008 به ارتش گرجستان تحویل شده و علیه نیروی هوایی روسیه استفاده گردیدند . با توجه به این موارد ، برخلاف روسیه که گونه های پیشرفته تری از اس-300 ( نسخه های وی-4 و پی ام -2) را در اختیار دارند ، سامانه های موجود درارتش اوکراین ، برای دفاع از یک محدوده سرزمینی گسترده ، توانایی لازم را ندارند ، ضمن اینکه براساس اطلاعات موجود ، این شبکه ، فاقد لایه های مختلف دفاعی است و کم بودن آگاهی موقعیتی خدمه این سامانه ها با توجه قدیمی بودن سیستم های جنگ الکترونیک آن ، از اولویتهای نیروی هوایی روسیه برای اجرای عملیات سرکوب دفاع هوایی قرار خواهد داشت که به احتمال بسیار زیاد با وارد شدن بالگردهای کاموف-52 و میل-28 و جتهای ضربتی سوخو-34 صورت خواهد گرفت . علاوه براین ، آشنایی کامل روسیه به سامانه های تسلیحاتی موجود ارتش اوکراین ، روند اجرای عملیات سرکوب دفاع هوایی را احتمالا با مشکلات کمتری مواجه خواهد ساخت . ارتقاء سامانه های اس-125 ارتش اوکراین به اعتقاد برخی از تحلیلگران نظامی ، بزرگترین ضعف سامانه های اس-300 اوکراینی ، محدودیت درقابلیت درگیری با اهدف چندگانه است که این رقم به 12 هدف می رسد . درمقابل ، سامانه های اس-300 پی ام-2 روسی از اوایل دهه نود میلادی قابلیت درگیری با 36 هدف را در اختیار داشتند و می توانستد تا 72 موشک را همزمان هدایت کند ، در حالی که سامانه های اس -400 و اس-300وی-4 یقیناً توانمندی های بیشتری را به نمایش می گذارند . در نتیجه حتی اگر آتشبارهای اوکراینی بتوانند رهگیرهای روسی را کشف کنند ، در برابرمهمات هدایت شونده ای نظیر کاب-500 یا کاب-1500 یا موشکهای کروز بسیار آسیب پذیر هستند . در کنار این مساله ، فقدا سامانه های دفاع هوایی برد کوتاه که می بایست بعنوان لایه های دوم عمل کنند ، با بازنشستگی سامانه های اس-125 و بوک ام- یک های باقی مانده باعث افزایش آسیب پذیری ارتش اوکراین شده و این فشار را بر سامانه های اس-300 عملا افزایش خواهد داد . اعتماد به غرب .. آغاز فاجعه ؟ در دهه نود میلادی ، ارتش اوکراین تعداد قابل توجهی از بمب افکن های میانبرد و قاره پیمای به جامانده از شوروی سابق را به ارث برده بود ، اما حاکمیت ضعیف و نیاز مالی ، تمام این سرمایه هایی که ممکن بود کمکی به حفظ امنیت این کشور باشد را در ازای کمک های اقتصادی از دست داد در کنار تمامی این مسائل ، توانایی ارتش اوکراین برای اجرای حملات تلافی جویانه نیز بسیار محدود ارزیابی شده است . این قابلیت در اوایل دهه نود میلادی ، با وجود زرادخانه قابل توجهی از بمب افکن های میان وزن توپولف-22 و بمب افکن های هسته ای قاره پیمای توپولف-160 و موشکهای بالستیک ، بسیار قوی بود ، اما همه این توانمندی ها در ازای کمک های اقتصادی غرب ، از میان برده شدند . بدین ترتیب ، در حالی که نیروی هوایی روسیه اکنون موشکهای کروز کلاس کالیبر و خا-101 و خا-65 را می تواند در مقیاس گسترده استفاده کند ، اوکراین تا حدودی از این توانمندی محروم شده است . در این زمینه ، اگر تحلیل های مربوط به روحیه رزمی ارتش اوکراین ومیزان آمادگی نظامی آن در نظر گرفته نشود ، اختلاف فناورانه میان دو کشور آنقدر بالاست ( حدود 25 سال ) که عملا شانسی در یک درگیری گسترده نمیتوان برای واحدهای اوکرینی قائل شد . پی نوشت : 1- بن پایه 2- بازگشت پچورا بخدمت !!!کارآمدی اس-125 در درگیری های قرن بیست و یکم!! 3- خرس اوکراینی برای نبردهای آینده ; آماده سازی نهایی طرح مفهومی UGV بومی برای نیروی زمینی ارتش اوکراین 4- اوکراین ، منفذی در الگوی شرقی فناوری دفاع هوایی خرید رادارهای متحرک دفاع هوایی 3D توسط ایالات متحده از اوکراین 5-ارتش اوکراین 2018 رونمایی از جدیدترین سامانه های توپخانه و موشکی 6- استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری ) بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند .
  8. 22 پسندیده شده
    رونمایی و تحویل انبوه جی اف-17 تاندر بلاک-3 به نیروی هوایی ارتش پاکستان ژانویه 2022 برای نیروی هوایی پاکستان با یک رخداد قابل توجه آغاز شد . در پنجم این ماه ، نخستین دسته از تولید انبوه جتهای رزمی جی اف-17 بلاک 3 سفارش داده شده این نیرو که پس از نخستین پرواز درسال 2019 قرار بود وارد خدمت شود ، به نیروی هوایی پاکستان تحویل گردید . بر همین اساس ، ناظران نظامی براین باورند که بدنه این هواپیما احتمالا در دو کشور چین و پاکستان تولید خواهد شد ، هر چند چین این جنگنده را صرفا برای صادرات تولید نموده و در این مورد ، نیروی هوایی پاکستان در خرید و ارتقاء آن پیشگام است ولی گفته شده این گونه جدید مورد توجه مشتریان دیگری نیز قرار گیرد . راست : بدنه جتهای تاندر بلاک-3 توسط کاندیدهای پاکستانی از تاسیسات چنگدو به پاکستان منتقل می شوند چپ : تولید و تحویل انبوه تاندرها به نیروی هوایی پاکستان ،روندی که برای تولیدات داخلی با بیشتر از 10 سال انتظار ، هنوز محقق نشده !!!!!!!!! در همین راستا ، این گونه جدید از جی اف-17 به منظور ایجادیک جهش بزرگ برای نیروی هوایی پاکستان ، قابلیتهای پنهانکاری بیشتر ، پیشرانه قدرتمندتر ، رادار بزرگتر آرایه فازی و نخستین سامانه ردیابی و جستجوی فروسرخ نصب شده در یک جنگنده پاکستانی را بخود می بیند . با توجه به این موارد ، نیروی هوایی پاکستان در کنار خرید جتهای چینی جی-10سی ، با تاخیری چندماهه ، درنهایت جی اف-17 بلاک3 را بخدمت گرفته ولی با ورود این نمونه ، در مقایسه باسنوات گذشته ، خدمه این نیروی هوایی آگاهی موقعیتی بیشتر و مصونیت بهتری را در برابر جنگ الکترونیک دشمن خواهند داشت و در عین حال ، برای اجرای تاکتیک های جنگ الکترونیک آفندی ، گزینه های بهتری را بدست می آورد . از آنجایی که جی اف-17 یکی از سبکترین جتهای رزمی عملیاتی دنیاست و به تقریب در کلاس وزنی جت اف-20 تایگرشارک و گریپن سوئدی قرار دارد ، انطباق یک رادار جدید برای جبران محدودیتهای رادارهای قبلی از اهمیت بسیار زیادی برخوردار بوده و به همین علت ، ارتش پاکستان در گونه جدید تاندر بر روی این قابلیت تاکید بیشتری داشته است . به گفته تحلیلگران نظامی ، هزینه تعمیرو نگهداری این جنگنده درمقایسه با گونه های قبلی بسیار کمتر و در عین حال روند عملیاتی شدن آنها سریع تراست و بخش بزرگی از ناوگان را می توان بطور دائم در حالت رزمی قرار داد . با این حال ، ویژگی ارزان بودن ، چندان مزیت خاصی برای نیروی هوایی پاکستان ندارد ، چرا که مانورپذیری آن محدود بوده ولی با تجهیزآن به موشکهای PL-10 که توانایی درگیری در زوایای بسیار تند را دارد ، می توان این نقیصه را تا حدی جبران نماید . تفاوتهای ظاهری بلاک3 و نسخه های قدیمی تر تاندر جدای از مجموعه حسگرها و اویونیک تاندربلاک 3 ، اضافه شدن احتمالی موشک دوربرد PL-15 با برد تخمینی 200 تا 300 کیلومتر که روی کاغذ از موشک میکا فرانسوی نصب شده بر روی جتهای رافال و میراژ2000 نیروی هوایی هند برد بیشتر داشته و همچنین از برد 110 کیلومتری موشکهای آر-77 نصب شده روی جتهای میگ-21 هندی نیز برتر است ، می تواند به یک برتری موقعیتی برای نیروی هوایی پاکستان مبدل گردد . اما تنها استثناء در این میان ، موشک K-100 جتهای سوخو-30 هندی است که برای انهدام اهداف در برد 300 کیلومتر و همچنین موشکهای میتئور با برد 200 کیلومتر که به منظور مسلح کردن رافال ها خریداری شده می تواند برای پاکستانی ها خطرآفرین باشد . با تمامی این اوصاف ، PL-15 بر روی کاغذ بدلیل ویژگی های برتر ادعایی ، برتری قابل تاملی بر طرح های غربی و روسی از خود نشان می دهد . رادار آرایه فازی LKF601E محصول انستیتو چنگدو در حوزه صادرات ، قابلیت های به نسبت پیشرفته تاندر بلاک-3 می تواند آن را به یک گزینه جذاب تبدیل نماید ولی در مجموع با توجه به سفارش 100 فروندی نیروی هوایی پاکستان که شامل نسخه های تک سرنشین و دو سرنشین می شود ، این جنگنده می تواند حلقه دفاع هوایی این کشور را به دور مرزهای هوایی آن مستحکم تر نموده و همزمان مکمل مناسبی برای جی-10 سی هایی قرار است درآینده تحویل شوند ، باشد . پی نوشت : 1- بن پایه 2- تاپیک جنگنده جی اف-17 3- استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری ) بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند .
  9. 20 پسندیده شده
    بسم ا... توجه : این خبر برای اکتبر 2021 هست .. برای داشتن پیش زمینه نسبت به تحویل احتمالی سوخوهای مصری به نیروی هوایی ایران تصاویرماهواره ای از سوخو-35 های مصری تصاویر ماهواره ای جدید از محوطه کارخانه هواپیماسازی کومسومولسک-آن-آمور نشان میدهد که بخش قابل توجهی از جتهای سفارشی سوخو-35 نیروی هوایی مصر که به تازگی مراحل تکمیل خود را پشت سرگذاشته و به استتار نیروی هوایی مصر درآمده و آماده تحویل شده است . نیروی هوایی مصر در اواخر سال 2018 چیزی در حدود 26 فروند از این جنگنده روسی را سفارش داده بود . روسیه در حال حاضر ، تنها یک خط تولید را برای سوخو-35 فعال نگاه داشته و از زمان پایان جنگ سرد تا کنون سیاست تحویل هواپیما به مشتریان را به تحویل سریعتر به نیروی هوایی روسیه ترجیح داده است . این بدان معناست که روسیه برای تحویل هرچه سریعتر این جتها به مصر ، روند توسعه سوخو-35 های خود را به تاخیر انداخته است . در کنار سفارش مصر ، فروش جتهای سوخو-30اس ام به نیروی هوایی قزاقستان است که این نشان میدهد روسها ظاهرا بر تامین نیازمندی های مشتری به جای نیروی هوایی روسیه ، اولویت بیشتری قائل هستند . صنعت دفاعی روسیه ، از زمان فروپای شوروی تا کنون برای تامین مالی برنامه های خود بشدت به فروش خارجی متکی است . درصورتی که این جتها به نیروی هوایی مصر تحویل گردد ، این جنگنده به روز ترین هواگرد رزمی جهان عرب و شمال آفریقا نام خواهد گرفت و هواگردی تحویل این نیرو خواهد شد که ایالات متحده چیزی در حدود 40 سال است که از تحویل آن به مصر خودداری نموده است . حضور سوخو-35 در نیروی هوایی مصر ، بدلیل ادامه دار بودن تنش ها با اتیوپی دارایی ارزشمندی بشمار می رود و در صورت تحویل تنها جنگنده مصری است که می تواند با تسلیحات کامل و بدون وابستگی به سوخت گیری هوایی ، حریم هوایی اتیوپی را زیر بالهای خود داشته باشد . در کنار برد بالا ، سوخو-35 بدلیل مانورپذیری فوق العاده ، وجود مجموعه ای از حسگرهای قدرتمند و قابلی حمل موشکهای مافوق صوت آر-37 ام یک هواگرد توانا برای ایجاد برتری هوایی است و برهمین اساس انتظار می رود که مصر پس از سفارش اولیه ، خریدهای بعدی را نیز داشته باشد ، چراکه خریدهای این کشور قبل از سال 2013 در حال حاضر بلحاظ رزمی ، منسوخ بحساب آمده ، به همین دلیل علاوه برسوخو-35 سفارش های جدیدی برای میگ-29ام نیز ممکن است ارائه گردد . پی نوشت : 1- بن پایه 2- استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری ) بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند .
  10. 19 پسندیده شده
    سلام علیکم سردار نجف عزیز روشن کردید میلیتاری را حاج آقا ... حضور شما همیشه حس خوبی را منتقل می کند مهمات قابل حمل توسط جی اف-17 در مورد فرموده جنابعالی تا جایی که اطلاع دارم کل روند توسعه تاندر چینی- پاکستانی از سال 2003 شروع شد ، تولیدش از سال 2006 کلید زده شده (در چین ) و از سال 2007 در پاکستان ، بلاک 1 بعنوان یک هواگرد رزمی تک سرنشینه ، اولین پروازهای خودش را به سال 2018 شروع کرد . آن چیزی که تا الان اطلاع داریم ، بلاک1 تاندر ، به شکل خاص قابلیت حمل موشکهای اس دی -10 ، پی ال-5 مارک-2 و موشکهای ضد کشتی سی-802 ای را دارد که با قیمت هر فروند 18 میلیون دلار عرضه شده . راست : پی ال-12 / اس دی-10 چپ : ضد کشتی سی -802 ای راست : آرایش تسلیحاتی هوابه هوا چپ : آرایش تسلیحاتی هوابه زمین تاندر بلاک-2 در مقایسه با بلاک1 اویونیک پیشرفته تر ، قابلیت سوخت گیری هوایی ، افزایش توانمندی های جنگ الکترونیک را دارد ، تولیدش از سال 2012 شروع شد . قیمتش اش حدود 20تا 25 میلیون دلار هست ( گفته شده با قیمت یک فروند اف-16 می شود 3 فروند تاندر بلاک-2 خرید ) . یکسری منابع معتقدند که در نمونه بلاک-2 از مواد مرکب ( کامپوزیت ) بیشتری در ساخت بدته استفاده شده ، برای همین سبکتر هست ، پیشرانه و استفاده از مواد مرکب در سازه جی اف-17 بلاک2 و بلاک-3 برای عمیات در محیط رزمی شبکه محور ، دیتالینک را به این جنگنده اضافه کردند . رئیس وقت مجتمع هواپیماسازی پاکستان ( مارشال جواد احمد ) و الان مارشال سید نعمان علی /// چند سال پیش مدعی بود که این مجموعه قابلیت تحویل سالانه 16 فروند تاندربلاک-2 را به نیروی هوایی پاکستان دارد . این نسخه بلاک 2 توی نیروی هوایی پاکستان ظاهرا نقش های متعددی را قرار هست بازی کند ، بعنوان جت آموزشی برای خلبان های اف-16 و در آینده جی-10سی نیروی هوایی پاکستان ، جنگنده آموزشی پیشرفته ، هواگرد ضربتی هوابه زمین ، با مسلح شدن به غلاف های شناسایی بعنوان یک هواگرد شناسایی سرنشین دار ( برخلاف نظر دوستانی که معتقدند عمر هواپیماهای سرنشین دار شناسایی تمام شده !!! ) ، ایرفریم اصلی جی اف-17 وجود تثبیت کننده های عمودی در مخازن سوخت ، استفاده از مخازن سوخت یکپارچه در هواگرد نظیر جنگنده اف-16 (با ظرفیت 4910 پاوند سوخت داخلی ) که به همراه سه مخزن سوخت خارجی مجموعا 10000 پاوند سوخت را می تواند با خودش حمل کند ، بلاک-2 تاندر رادار NRIET/CETC KLJ-7A را هم بخودش می بیند که تحت مجوز چین در تاسیسات کمرا دارد تولید میشود تاندر بلاک3 بر خلاف نمونه های قبلی به یک رادار آرایه فازی چینی مسلح شده ، دیتالینک مورد استفاده در این نسخه قابلیت به اشتراک گذاری داده های بیشتری را دارد و پاکستانی ها معتقدند که این نمونه با نسخه های اف-16 موجود در نیروی هوایی این کشور برابری می کند . براساس اطلاعاتی که تا الان منتشر شده ، سیستم پرواز با سیم (FBW) سه محوره ، نصب سیستم جستجوگر مادون قرمز (IRST) ، سامانه نمایشگر و دید روی کلاه پروازی خلبان (HMD/S) ، سامانه هشدار شلیک موشک (MAWS) ، نمایشگر سربالا (HUD) هولوگرافیک ، نسخه به روز شده ای از سیستم مدیریت جنگ الکترونیک ، یک هارد پوینت ویژه زیر بخش دماغه و احتمالا پیشرانه روسی آردی-93 ام آ دارد . ضمن اینکه در سازه و بدنه بلاک-3 به مقدار بیشتری از مواد مرکب استفاده شده تا ضمن کاهش وزن اصلی هواپیما ، عملکرد پروازی بهتری را به نمایش بگذارد کلاه پروازی تی کا-14 که گفته شده برای نیروی هوایی پاکستان یک نسخه متفاوتی طراحی شده چند فقره قابلیت دیگری هم هست ، از جمله اینکه این جنگنده قرار بود که کنترل هوتاس مجهز بشود ، سامانه کنترل فشار هوای کابین ، سامانه جدید خنک سازی کابین ، سامانه جدید تامین اکسیژن ، براساس اطلاعاتی که سال 2010 منتشر شد ، مخزن سوخت مرکزی این جنگنده گنجایش 800 لیتر سوخت را دارد ( در نسخه بلاک یک ) . عمر نسخه بلاک1 آن حدود 4000 ساعت پرواز یا حدود 25 سال هست . اولین اورهال سنگین _ چک رده دی _ آن هم بعد از اتمام 1200 ساعت پرواز تعیین شده . سامانه های فرود کور (ILS) ، تکن ، رادیوهای مخابراتی وی اچ اف و یو اچ اف و نظایر این پی نوشت : البته بحث در این مورد یک مقداری پیچیده تر هست ولی عجالتا این موارد محضر عزیز شما تقدیم شد رونمایی و تحویل انبوه جی اف-17 تاندر بلاک-3 به نیروی هوایی ارتش پاکستان
  11. 19 پسندیده شده
    حمله پهپادی سپاه به اشرار مسلح در عمق خاک ایران دو روز پیش یک پهپاد مسلح سپاه پاسداران محل اختفا عوامل اصلی به شهادت رسانیدن دو تن از افسران سپاه را در دشت سمسور شهرستان ایرانشهر سیستان مورد هدف قرار داد در این حمله محراب شبه بخش سرکرده جدید این گروه به همراه بردار و دو تن از بردار خانم هایش به درک واصل شدن. این گروه در روز چهارم دی ماه در درگیری مسلحانه دو تن از نیروهای قرارگاه قدس سپاه به نام های محسن کیخوایی و مهران شوری زاده را در شهرستان زهدان به شهادت رسانیده. همچنین این گروه مسلح که بیش تر در کار قاچاق سلاح و مواد مخدر فعالیت دارد(به غیر از ارتباط با گروههای تروریستی ) در ابان ماه جاری هم در درگیری با یگان تکاور ناجا در شهرستان بم سه تن از پرسنل ناجا را شهید کرده در این درگیری دو تن از افراد این گروه از جمله عبدالملک شه بخش سرکرده اصلی این گروه به هلاکت رسیدن
  12. 18 پسندیده شده
    بسم الله..... حمله نیروهای ائتلاف به ستان شبوه یمن از دو هفته پیش قوای ائتلاف با مشارکت نیروهای مقاومت وطنی حمله بزرگی را به مناطق غربی استان شبوه که دو ماه پیش توسط انصارا.. پاکسازی شده بود آغار کردن . انصار اا. در همان ساعت اولیه ورود این نیروها به استان شبوه با چند حمله موشکی و پهپادی 150 تن از این نیروها را کشته و زخمی کرده . اما قوای مقاومت وطنی با پشتیبانی پهپاد ها و جنگنده های اماراتی وعربستانی وبرتری تجهیزات ونفرات موفق شدن نزدیک به 750 کیلومتر مربع از مناطق اشغالی شبوه از جمله حومه عسیلان شهرکهای عین و بیحان و چندین ارتفاع را باز پسگرفته . نیروهای انصارالله بیشتر با موافقت قبایل محلی و با کمترین درگیری وارد این مناطق شده بودن .در زمان حملات ائتلاف هم با توجه به اخبار وشواهد یگان های مقاومت بیشتر با حملات راکتی وپهپادی وبا استفاده از تله های انفجاری وهمچنین انجام عملیات های کمین سعی در کند کردن پیشروی و گرفتن تلفات از نیروهای ائتلاف را داشته اند به طوری که تا کنون نزدیک به 800 تن از این نیروهای کشته وزخمی شده اند انصارالله با دادن کمترین تلفات ممکن و از دست دادن چند خودرو از این مناطق عقب نشینی کرده است البته قوای ائتلاف همچنان با شدت در حال اجرای حملات خود بوده . مقاومت وطنی در واقع یگانی است به فرماندهی طارق صالح برادرزاده عبدالله صالح رئیس جمهور معدوم یمن هستن که آبان ماه کل ساحل الحدیده را برای کمک به جبهه مارب تخلیه کردن. این نیروهای شامل یگان های گارد وفادار به طارق نیروها العمالقه که زیر نظر امارات هستن و تعدادی از قبایل طرفدار صالح وعربستان دوربین حرارتی به غنیمت گرفته شده از انصارالله در نبردهای شبوه انصارالله در طول ده روز گذشته از سرنگون کردن 2 پهپاد وینگ لونگ اماراتی خبر داده است
  13. 18 پسندیده شده
    بسم ا... مقایسه یاسین با جتهای آموزشی مشابه به ترتیب از بالا به پایین ، ای تی-3 (تایوان ) ، میگ - ای تی (روسیه ) ، یاک-130 (روسیه ) و آلینا- آیروماچی ام-346 (ایتالیا ) این مقایسه تنها براساس شباهت های احتمالی ظاهری صورت گرفته و به هیچ عنوان بحث مقایسه فنی در میان نیست برای تصویر بزرگتر ، روی عکس کلیک کنید
  14. 17 پسندیده شده
    چتری برای ژنرال !!!! معمای سازه فلزی نصب شده بر روی تانک اصلی میدان نبرد تی-72 بی-3 بخش دوم بدون سرنشین های تهاجمی ، سلاح جدیدی که با پرواز در ارتفاع کم ، در دوران جدید نبردهای کلاسیک ماموریت دارند تا با حمله به بخش فوقانی خودروهای زرهی ، آنها را متوقف کرده و یا منهدم نمایند. این عبارت ، بلافاصله پس از خاتمه جنگ قره باغ ، سرتیتر مقالات همه تحلیلگران نظامی قرار گرفت که دوران تانک تمام شده و بیرقدار ، کالای بهشتی !!!! است که امکان دفاع در برابر آن وجود ندارد ! اما در واقعیت ماجرا چه اتفاقی در قره باغ افتاد ؟! در واقع امر ، آنچه که در جنگ اخیر قره باغ در افق دید تحلیلگران قرار گرفت ، این بود که یک نسل کامل از جامعه ارمنستان ، بر افتخارات سالهای دور خود تکیه کرده بودند ، در حالی که متقابلاً یک نسل کامل از مردم جمهوری آذربایجان ، مُجّدانه ، مطالعه ، بررسی کرده و با آمادگی قبلی ، خود را آماده کردند و نتیجه را نه در رسانه ها ، بلکه در میدان رزم واقعی رقم زدند . بدین ترتیب بود که نقاط ضعف ارتش ارمنستان مطالعه شد ، بر مبنای این نقاط ضعف ، طراحی رزمی صورت گرفت ، نوع تسلیحات مورد نیاز ، انتخاب و خریداری شد ، محورهای مناسب روی زمین مشخص گردید و درنهایت براساس طرح های از پیش تعیین شده ، اجرا شد . درصورتی که منصفانه به جنگ اخیر آذربایجان و ارمنستان نگریسته شود ، تحلیلگر واقعی متوجه خواهد شد که درآغوش کشیدن موفقیت توسط ارتش آذربایجان ، تنها در اثر کار سخت پدید آمد ، بدین معنی که طراحی های بلند مدت بود که موفق شد جنگ را بسود ارتش آذربایجان خاتمه دهد و این برای تمامی تحلیلگران نظامی ، درسی عبرت آموز بشمارمی رود . اما اینکه گفته شود با ورود سامانه های جدیدی نظیر بیرقدار ، دوران تانک تمام شده ، به تقریب ، این تحلیل ، یک گزافه گویی بیشرمانه بیشتر بشمار نمی رود . در حقیقت امر ، قبل از جنگ قره باغ نیز ، مجموعه متنوعی از بدون سرنشین ها وجود داشتند ، اما هیچ کس به تقریب به چنین نقشی برای این ابزار ، فکر نکرده بود و همین امر ، موفقیت را برای سازمان مسلح بکارگیرنده این ایده ، رقم زد . با تمامی این اوصاف ، تانک ، همچنان استخوان بندی اصلی ضربتی یگان های نیروی زمینی است و تمام ارتش های مدرن و حتی عقب افتاده ، به این باور رسیده اند که تانک عنصر اصلی تهاجمی یک ارتش روی زمین بشمار می رود ، عنصری که در خطوط خودی ، دشمن ، دردشت ها ، صحراها ، بافت های شهری و .... همواره نقش ترکیبی آفندی – پدافندی را بر عهده دارد و به همین دلیل می بایست با تمامی ابزارهای ممکن ، آن را نابود کرد یا از کار انداخت و درصورتی که از این کار غفلت شود ، ارتش مدافع را زیر شنی های خود ، خُرد خواهد نمود ! در همین راستا ، به تقریب پس از هر جنگی ، ژنرال ها و افسران ارشد این سئوال را از خود می پرسند که آیا استراتژی مورد استفاده در نبرد یا نبردهای گذشته ، موفق به تامین خواسته های طراحی شده ، گردید یا خیر ، بدین معنی که بررسی های گسترده ای در حوزه اقدامات تاکتیکی و عملیاتی صورت می گیرد تا این نتیجه حاصل آید که آیا یگان های رزمی توانستند ماموریتهای محوله را انجام دهند ؟؟ آیا واحدهای زرهی موفق شدند خطوط دفاعی دشمن را در هم بشکنند ؟ و اگر موفق نشدند ، تحت چه شرایطی این عدم موفقیت رقم خورد ؟ آیا علت این ناکامی ضعف تاکتیک خودی بود یا کاربرد سلاح خاصی از سوی دشمن ؟ در این زمینه ، تحلیلگران نظامی با دقت خودروهای از کار افتاده یا منهدم شده را بررسی می کنند تا نواقص را پیدا و برای رفع آن چاره جویی کنند . علاوه براین ، ریاضی دانان با استفاده از فرمول های پیچیده ریاضی و تئوری احتمالات براین سعی خواهند بود که تلفات ناشی از کاربرد سلاح های خاص یا عدم موفقیت در اجرای یک تاکتیک جدید را در جنگ آینده مورد بررسی قرار دهند . با توجه به جمیع این مطالب ، اکنون همه مطلع هستند که به تقریب تمامی تانک های اصلی میدان نبرد ، در بخش های پیشانی و جانبی بدنه خود ، بیشترین میزان حفاظت زرهی را در اختیار دارند ، با این حال ، به این دلیل که برجک تانک در جریان عملیات رزمی ، اولین بخشی از تانک بشمار می آید که مورد هدف قرار می گیرد ، بطور طبیعی با درصد مقاومت بیشتری نسبت به بقیه نقاط یک تانک می بایست حفاظت شود . در واقع ، براساس یکسری پژوهش هایی که توسط محققان علم ریاضی صورت گرفته ، بیشترین نقاطی از یک تانک در جریان نبرد مورد اصابت پرتابه های حریف قرار می گیرد ، به ترتیب ، پیشانی و بخشی از دو طرف بدنه تانک است که احتمال از کارافتادن یا انهدام خودروی زرهی مورد نظر را بشدت افزایش می دهد . در واقع ، تانکها از بخش تحتانی خود ، در برابر مین های ضد زره ، از بخش انتهایی خود ( موتور ) با مهمات افزایشی و نارنجکهای ضد زره دچار تلفات شده اند ، اما برحسب درصد ، تانکها ، همچنان از بخش برجک ، بیشترین آسیب پذیری را نشان میدهد و این بطور طبیعی ، کانون توجه طراحان را برای افزایش مقاومت این بخش ، دربر می گیرد . بدین ترتیب ، اکنون بدین نتیجه رسیده ایم که بخش فوقانی و تحتانی تانک ، در برابر اصابت پرتابه های ضد زره ، در مقایسه با سایر بخش ها ، ضعف بیشتری دارند و این به تقریب برای تمامی طرح های زرهی غربی و شرقی مصداق پیدا می کند . نقاط ضعف یک تانک.. که ممکن است در اثر اصابت یک پرتابه ضد زره ، از کار افتاده یا موجبات انهدام تانک را فراهم آورد . این مساله ، یک امر طبیعی است ، اما نکته در اینجاست که با گذشت زمان ، همانطور که شمشیرها و سپرها ، اصلاح شده و قدرت مرگ آوری یا دفاعی آنها افزایش پیدا می نمود ، در دوران مدرن نیز با گذشت زمان ، تسلیحات ارتقاء پیدا می کنند یا نسخه های جدیدی از آنها وارد خدمت می گردند . تمام سعی طراحان در دوران حاضر براین تلاش متمرکز است که تا حد ممکن ، برجک و بخش فوقانی تانک را در برابر پرتابه های ضد زره محافظت نمایند . در این زمینه ، نخستین زنگ خطر ، با ظهور بالگردهای ضد تانک به صدا در آمد و محاسبات نشان می داد که احتمال برخورد پرتابه های ضد زره به بخش فوقانی تانکها ، از همه بیشتر خواهد شد ، در نتیجه طراحان ضمن توجه به افزایش مقاومت زره برجک ، تصمیم گرفتند ، لایه حفاظتی جدیدی را به این بخش اضاف کنند که این مساله منجر به تولد "زره های واکنشی " گردید . لانچر موشک ضد زره اسپایک. ئی آر - ارتش آذربایجان پس از این مرحله ، ظهور کلاهکهای چندگانه اتوماتیک ، زنگ خطر بعدی بود و ظهور طیف پیشرفته تری از مهمات نظیر اکسکالیبور ، فایربال ، مرلین و لوکاس (LOCAAS) بود که برای انهدام تانکها از بخش فوقانی طراحی شده بودند . با توجه به این خطر جدید ، سامانه های شلیک در حال حرکت به تانکها اضافه شد ، خودروهای زرهی سنگین به بازتاب دهنده ها ، تله های حرارتی مسلح شدند تا قابلیت منحرف کردن مهمات جدید را بدست آورند ، در حالی که بطور همزمان ، فناوری توسعه می یافت تا سطح حفاظت از برجک را بیش از گذشته ، افزایش دهد . پی نوشت : 1- ادامه دارد 2- نویسنده این متن ، یک مقداری عصبانی هست !!! چون بحث بیرقدار ، یک بحث حاشیه ای محسوب میشود ، اینجا بحث تسلط روی فضای هوایی میدان نبرد بود که باعث موفقیت ارتش آذربایجان شد ... 3- استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری ) بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند .
  15. 16 پسندیده شده
  16. 16 پسندیده شده
    ادعای وبگاه‌های نظامی؛ احتمال فروش ده‌ها «جنگنده سوخو-35» به ایران وبگاه آمریکایی «1945» به نقل از وبگاه «اویاسیون‌لاین» نوشت که روسیه درخواست‌هایی برای فروش جنگنده‌های سوخو-۳۵ SE از سوی ترکیه و الجزایر دریافت کرده اما با توجه به وضعیت هشداردهنده خاورمیانه این کشور خواستار فروش این جنگنده‌های چند منظوره به ایران است.در این گزارش ادعایی آمده است که روسیه دستکم ۲۴ فروند جنگنده سوخو-۳۵ را به ایران می‌فروشد. این جنگنده‌ها در ابتدا قرار بود به مصر فروخته شوند، اما آمریکا، مصر را تهدید به تحریم کرد. بنابراین ۱۵ فروند از این نوع جنگنده‌ها که اینک آماده شده ممکن است تا اوایل سال آینده میلادی و بر اساس قرار داد دو جانبه عازم ایران شوند. ادامه متن در لینک
  17. 15 پسندیده شده
    چتری برای ژنرال !!!! معمای سازه فلزی نصب شده بر روی تانک اصلی میدان نبرد تی-72 بی-3 بخش سوم و پایانی با توجه به مواردی که گفته شد ، برای مدتهای طولانی ، تنها خطری که بخش فوقانی خودروهای زرهی و بخصوص تانکهای اصلی میدان نبرد را مورد تهدید قرار می داد ، نارنجکهای دستی پیاده نظام بشمارمی رفت ، اما با ظهور زره های واکنشی کنتاکت-یک این تهدید تا حدودی خنثی شد . البته دراین متن ، قصد فهرست نمودن تهدیدات و اقدامات متقابل خودروهای زرهی وجود ندارد ،اما نکته اصلی دراین مساله نهفته است که امروز ، تسلیحات جدید ضد زره با قدرت نفوذ بسیاربالا که بخش فوقانی خودروهای زرهی را تهدید می کنند ، بوجود آمده و بطور طبیعی برای مقابله باآنها ، اقدامات جدیدتری صورت گرفته با این تبصره که کیفیت این اقدامات متقابل ، به شکل کاملی با میزان تهدیدات موجود ارتباط مستقیم دارد . آثار تخریبی نارنجک ضد زره آر.کا.جی-3 روسی روی بدنه خودروی هامر بدین ترتیب ، پس از ظهور تسلیحات ضد زره تاپ اتک ، در حالی که بقیه کشورها همچنان بر روی افزایش کیفیت زره در بخش پیشانی و جانبی تانکها متمرکز شده بودند ، صنعت دفاعی روسیه هر چند با روند آهسته ولی مقابله با این تهدید جدید را در دستور کار خود قرار داد . اما مرگ آوری تسلیحات ضد زره نیز بتدریج بیشتر شد و به توسعه موشک ضد زره جاولین رسید . با ظهور این تهدید ، بخش مهندسی رزمی صنعت دفاعی روسیه نیز به این نتیجه رسید که باید در روند طراحی حفاظت از تانک های اصلی میدان نبرد ، تجدید نظر اساسی صورت گیرد ، به همین دلیل ، مدرنیزه سازی تانک تی-72 به استاندارد بی-3 آغاز گردید . در خصوص ماهیت مدرنیزه سازی تی -72 به استاندارد بی-3 صحبتهای بسیاری انجام شده ولی جنگ قره باغ و عملکرد بدون سرنشین های بیرقدار و نام بردن از آن بعنوان یک سلاح فوق ضد زره !!!! باعث گردید تا شبهات زیادی در خصوص سازه کذایی روی بی-3 های ارتش روسیه ایجاد شود ، اما تحلیلگران نظامی واقعی اطلاع دارند که بیرقدار ، تنها یک نمونه بی سرنشین درمیان انبوه بدون سرنشین های عملیاتی دنیاست که برحسب اتفاق و هوشمندی یگان های درگیر در قره باغ و البته آماتوریسم یگان های مقابل ، به ناگهان شهرت زیادی کسب نمود . در این خصوص مثالهای زیادی وجود دارد ولی به شکل موردی ، برای غیرفعال کردن زره های واکشنی جانبی تی-72 بی-3 ، نیروی مدافع حداقل چندین شلیک با سلاح های ضد زره قدیمی نظیر RPG-7 نیاز دارد ،در حالی که برخی آزمایشها ، نشان داده که حتی شلیک 5 راکت RPG موفق نشده تا نتیجه 100 درصدی را ثبت کند در حالی که برای آسیب رساندن به بخش فوقانی تانک ، حتی در مدل های قدیمی تری نظیر تی-72 بی ، تلاش بیشتری از سوی مهاجم مورد نیاز خواهد بود . با این وجود ، تا امروز ، برای همه شرکتهای طراح تانک این قاعده اثبات شده که هیچ تانکی بطور کامل از بخش فوقانی خود قابل حفاظت نیست و در حوزه مقایسه تهدیدات ، می توان تسلیحات ضد زره تاپ اتک را خطرناک تر از بدون سرنشین های رده بیرقدار محاسبه نمود . در این خصوص برخی ناظران حتی معتقدند که شلیک رگباری آتشبارهای راکتی چندگانه خط به مراتب بیشتری را نسبت به بدون سرنشین ها و تسلیحات ضد زره برای تانکها ایجاد می کنند .در اینجا ، یک سئوال مطرح میشود که واقعاً چه باید کرد ؟ پاسخ چندان پیچیده نیست ، بدین معنی که کاربرد سپر و شمشیر باید بصورت هماهنگ و متناسب صورت پذیرد . جنگ در میدان های نبرد امروز ، ماهیتاً ترکیبی است . واحدهای زرهی برای ارائه حداکثر کارایی خود می بایست با پیاده نظام وارد عمل شوند ، پوشش هوایی می بایست توسط یگان های هوانیروز و نیروی هوایی تامین گردد . ولی خودروهای زرهی و علی الخصوص تانک ها برای افزایش بقاء پذیری در برابر تهدیدات میدان نبرد ، می بایست حداکثر حفاظت لازم را در بخش های پیشانی ، سطوح جانبی و بخش فوقانی خود پیش بینی نمایند . این بدان دلیل است که در جنگ های امروزی ، تانک با تانک نخواهد جنگید ، در واقع امر ، درصورت تماس مستقیم با دشمن ، واحدهای زرهی در برابر تمام واحدهای رزمی دشمن قرار می گیرند و بدلیل ماهیتی که دارند ( استخوان بندی اصلی ضربتی نیروی زمینی ) در مسیر پیشروی همه چیز را خُرد می کنند تا ماموریت محوله بطور کامل انجام گردد . نترسیدن از گرگ و جُغد !!!! اما سئوال اصلی متن حاضر ، این است که چه ابزارها و روشهایی برای حفاظت از بخش فوقانی تانک دربرابر تهدیدات موجود ، توسعه یافته است ؟ یا اینکه برای دفاع از تانک به چه ابزار و روشهایی میشود تکیه نمود ؟ 1-مجموعه دفاع فعال KAZ براساس اطلاعات موجود یکی از چند سامانه دفاع فعال موجود در دنیای تسلیحات نظامی ، سامانه KAZ-PVO است که علیرغم یکسری تهدیدات برعلیه پیاده نظام همراه ، می تواند تا حدودی تهدید پرتابه های تاپ اتک را به حداقل کاهش دهد . با این حال ، آیا ین سیستم به خوبی می تواند از بخش فوقانی تانک حفاظت کند ؟ اینها سئوالاتی است که پاسخ ان را می بایست در میدان نبرد جستجو نمود اما مهمترین چیزی که در این میان قابل توجه به نظر می رسد ، گرانقیمت بودن این سامانه هاست که امکان نصب آن را در تمامی تانک عملیاتی خط مقدم یک ارتش در کوتاه مدت ، غیرممکن می کند . 2- سامانه های حفاظت نیمه فعال این سامانه ها که مشهورترین آن ، سیستم Shtora-1 بشمارمی رود ، یکی دیگر از مسیرهای حفاظت از تانکهاست که با مجهز شدن به حسگرهای تشخیص تابش لیزری می توانند حفاظت ارزان تری را در اختیار ارتشها قرار دهند . در حالی که با مجهز شدن تانک ها به نورافکن های مادون قرمز و لانچرهای دودزا ، این زنجیره تکمیل شده و با اضافه کردن یک واحد تصویربردار حرارتی یا اپتیکی می توان با هزینه های کمتر ، دفاع به نسبت مطلوب تری را می توان فراهم آورد . این زنجیره تا حدودی میتوانند خطرات موجود را خنثی کنند ، بدین معنی که با سد کردن مسیردید جستجوگرهای اپتیکی یا ایجاد اختلال در سامانه های شلیک کن- فراموش کن موجود و همچنین ایجاد ابری از دود غلیظ ، بقاء پذیری تانک را در میدان نبرد افزایش داد . 3- سامانه های حفاظت غیرفعال ( دینامیکی و مکانیکی ) الف : حفاظت دینامکی در این حوزه سئوال نخست این است که مزیت سامانه های حفاظت غیرفعال در چه چیزی قرار دارد ؟ حقیقت امر آن است که این سامانه ها ، حتی زمانی تانک در حالت غیر فعال ( خاموش ) قراردارد نیز حفاظت از تانک را همچنان ادامه میدهد و برخلاف سامانه های فعال و نیمه فعال ، هیچ طیفی از خود منتشر نمی کند ،در حالی که نصب آنها در کارگاه های خط مقدم نیز امکان پذیر است . ب: حفاظت مکانیکی در این حوزه نیز استفاده از صفحات مشبک فلزی ( توری ) قابل بررسی است . اما در نهایت بحث هزینه های مورد نیاز برای حفاظت از بخش فوقانی تانکها وجود دارد که در مقایسه ، حفاظت مکانیکی ، ارزان ترین مسیر ممکن به نظر می رسد . حال آیا این نظر که وزارت دفاع روسیه برای دفاع دربرابر بدون سرنشین ها و موشکهای تاپ اتک ارزان ترین راه را انتخاب کرده ؟؟ پاسخ دادن به این سئوال ،بر عهده خواننده این متن گذاشته شده است. پی نوشت : 1- بن پایه 2- مجموعه این سه قسمت ، تنها نظر نویسنده آن بوده و تنها یکسری موارد غیر ضروری از متن اصلی حذف شده است . 3- استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری ) بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند .
  18. 15 پسندیده شده
    داده نما / نمای بُرش خورده توپ خودکششی ام-109. آ-2 برای اندازه بزرگتر ، روی تصویر ، کلیک کنید
  19. 15 پسندیده شده
    نمونه های از تانک های آلمانی ( پنتر و پنزر IV) در جنگ جهانی دوم مجهز به زره های اضافه شونده به بخش فوقانی برجک برای در امان ماندن از حملات غیر مستقیم توپخانه ای و هوایی نمونه های تانک های پنتر مجهز به زره اضافه شونده دولایه و فاصله دار بخش فوقانی برجک تانک های پنزر IV مجهز به زره اضافه شونده و فاصله دار بخش فوقانی برجک در حقیقت تهدیدات آتش غیر مستقیم از همان زمان ظهور تانک ها یعنی در جنگ جهانی اول یکی از تهدیدات مرگبار برای تانکها به شمار می آیند که بخش فوقانی تانک ها را تهدید می کردند. اما امرزه در میدان نبرد اهمیت حفاظت بخش فوقانی برجک تانکها به خاطر حملات دقیق و هوشمند اهمیت بیشتری از قبل پیدا کرده است و امکان برخورد پرتابه های ضد زره به شکل غیر مستقیم به بخش فوقانی برجک بیش از هر زمان دیگری در طول ظهور تانک ها در میدان نبرد بیشتر اتفاق می افتد.
  20. 15 پسندیده شده
    چرا مصر به دنبال سوخو 35 است در اکتبر سال 2013 وزارت امور خارجه ایالات متحده از توقف انجام چند قرار داد تسلیحاتی با مصر از جمله تحویل 10 فروند بالگرد آپاچی و چهار فروند هواپیمای f-16Block56 برخی از اجزای تانک ابرامز و موشک های ضد کشتی هارپون خبر داد. این تصمیم به منظور نشان دادن نارضایتی ایالات متحده از نقص حقوق بشر در نتیجه سرکوب اخوان المسلمین توسط نیروهای نظامی بود. برخی از تجهیزات مانند تعدادی بالگرد آپاچی در سال 2014 تحویل شد. و در نهایت در سال 2015 ایالات متحده تصمیم به عادی سازی روابط نظامی با مصر گرفت. با این حال در پاسخ به تعلل تحویل تسلیحات از طرف ایالات متحده ، ارتش مصر اقدامات مختلفی را برای بی تاثیر کردن مجدد این تحریم ها انجام دادند از جمله خرید جنگنده های Mig -29M2 بالگردهای ka-52 و سیستم های دفاعی Antey-2500. از طرف دیگر مصر با فرانسه برای خرید تجهیزات وارد مذاکره شد از جمله خرید جنگنده های رافال ناوچه FREMM. یکی از آخرین تلاشهای مصر برای خرید تجهیزات مربوط می شود به خرید جنگده سوخو 35 از روسیه. یک ماه بعذ از انتشار رسمی خبر فروش در مارس 2019، وزیر امور خارجه ایلات متحده در آن زمان مایکل پمپئو ، این توافق را اعلام کرد و در جلسه استماع کنگره در باره لزوم اعمال تحریها بر اساس قانون (CAATSA) هشدار داد. در پاسح ، چند نفر از نمایندگان پارلمان مصر از جمله فرماندهان نظامی سابق ، هشدار دادند که این تحریم ها دخالت در حاکمیت مصر برای تجهیز ارتش می باشد و غبر قابل قبول هست و این معامله به عنوان بخشی از تلاش های مصر برای تنوع بخشیدن به منابع تسلیخاتی خود قابل توجیح است. اما این برای مصرهای بیشتر از اینکه خرید سوخو35 به عنوان یک خرید تسلیحاتی مطرح باشد نشان دهنده نارضایتی مصری ها از رد مکرر درخواستهای خرید نظامی آنها از ایالات متحده است. خریدهای تسلیحاتی در هر کشور به منظور دسترسی به فن آوری هایی هست که یک کشور برای رفع نیازهای نظامی خود به آن ها نیاز دارد. با این حال برخی نکات را هم باید در نظر گرفت. به عنوان مثال 16 مصری که ستون فقرات نیروی هوایی این کشور هستند ناکارآمدترین مدل این هواپیما در دنیا هستند. علیرغم برخی ارتقاها ، اما ایالات متحده تسلیحات مورده نظر را به مصرهای تحویل نداده . به عنوان مثال ایالات متحده دسترسی مصری ها به موشک های هوا به هوا با برد بیشتر از 85 کیلومتر را محدود کرده و در خال حاضر در زرادخانه مصر تنها موشک های اسپارو و سایندواندر موجود است. برای مصر این تسلیحات یک مانع بزرگ برای قدرتنمایی نیروی هوایی است . اسپارو یادگار جنگ سرد است و بعد از شلیک اپراتور باید روی هدف قفل بماند تا موشک به هدف برخورد کند این کار باعث سلب آزادی عمل از خلبان میشود. از سوی دیگر خیلی از مشتریان ایالات متحده نظیر اسراییل، عربستان ، قطر ، کویت و امارات متحده به موشک های پیشرفته امرام دسترسی دارند .که قابلیت شلیک کن فراموش کن این موشک این اجازه را به خلبان می دهد که بعد از شلیک به راحتی مانور دهد. محدودیت دسترسی مصر به موشک های پیشرفته BVR نیروی هوایی مصر را برای هر نوع رویارویی هوایی در موضوع ضعف قرار می دهد و مشکلات گذشته مصری ها در درگیری ها را که همان ناکارآمدی نیروی هوایی بود مجددا آشکار خواهد کرد. علاوه بر این ایالات متحده درخواستهای مصر را برای دسترسی به یک جنگنده پیشرفته سنگین برتری هوایی است را رد کرد. مصرهای سالهاست که دنبال خرید جنگنده f-15 هستند. و مصری ها از این نکته ناراخت هستند که چرا کشورهایی مثل عربستان و قطر به این جنگنده دسترسی دارند اما مصر با اینکه اسراییل را به رسمیت شناخته نمی تواند انرا برای خود تهیه کند.در سال 2018 دونالد ترامپ شفاها اعلام کرد که شاید مصری ها به جنگده اف 35 دسترسی داشته باشند اما با مخالفت وزارت دفاع و فشارهای اسراییلی ها این معامله محقق نشد . این نگرانی ها سبب شد مصری ها به دنبال خرید تسلیحات از سایر منابع باشند هر چند ممکن است تحریم های امریکا را هم به همراه داشته باشد. این محدودیت ها فقط مربوط به خرید تجهیزات نظانی از ایالات متحده هم محدود نشد و زمانی که مصر رافال را از فرانسه خرید با درخواست ایالات متحده و فشارهای اسراییل فرانسه موشک های مئتور را به مصر تحویل ندهد همچنین قرار فرانسه هیچ موشک هوا به هوایی با برد بیشتر از 80 کیلومتر به مصر ندهد. در مورد ترکیه تحویل سیستم اس 400 باعث تحریم ها بر اساس قانون کاتسا شد اما چون مصری ها بر خلاف ترکیه به تجهیزات درجه 1 امریکا دسترسی ندارند شامل این قانون نشدند. هر چند در مورد ترکیه با توجه به دسترسی این کشور به موشک های پاتریوت و تاد تمایل این کشور از نظر نظامی به خرید سیستم اس 400 قابل درک نیت و به نظر میرسد بیشتر انگیزه های سیاسی در پشت این قضیه هست اما خرید مصری ها با توجه به عدم دسترسی به تجهیزات درجه 1 آمریکایی و رد مکرر درخواست خرید انها قابل درک است. خیلی ها می پرسند چرا مصری ها دنیال خرید تجهیزات پیشرفته برتری هوایی و موشک های BVR هستند در حالی که با اسراییل در صلح هستند و تهدیدات اصلی انها اخوان المسلمین و یا شورشیان مرز لیبی هستند . در پاسخ بایدبه این نکته توجه داشت که مصر 2 تهدید استراتژیک اساسی دارد که برای رفع آنها نیاز ضروری به یک نیروی هوایی قوی را احساس می کند. اولین مورد از این تهدیدات ، کشف یک میدان گازی عظیم در شرق مدیترانه هست که برای ایجاد امنیت در این منطقه و حفاظت از یگان های نیروی دریایی خود مصر نیاز به یک جنگنده با توانایی ها یی فراتر از اف 16 دارد. بحث دوم خطری هست که سد بزرگ رنسانس در اتیوپی برای مصر وجود دارد. مذاکرات متعدد مصر با اتیوپی هیچ دستاورد خاصی برای مصر نداشته . و در صورتی که مصر به گزینه های نظامی متوسل شود برای ایجاد برتری کامل در مقابل سوخو 27 اتیوپی که به موشک های r27 مجهز هستند به موشکل هایی فراتر از انچیزی که الان دارد نیاز دارد( موشک های غیر حال حاضر مصر سایندواندر میکا و اسپارو هسند.) به این ترتیب مصرهای سوخو 35 را قرص تلخی می دانند که برای رفع حقارت باید ان را استفاده کنندو یا این حال خود مصری ها هم می دانند که برای ادغام سوخو 35 در نیروی هوایی خود با چندین چالش مواجه هستند. ستون فقرات تجهیزات ارتباطی مصر ساخت ایالات متحده هست هواپیمای آواکس e2 از استاندارهای امریکایی برای ارتباط و شناسایی استفاده می کنند و برای لو نرفتن امکانات انها در زمانی که جنگنده های Mig29-m2 و یا su-35 پرواز میکندد باید تجهیزات انها خاموش باشد و از طرفی سیستم های امریکایی برای تبادل اطلاعات با نمونه های شرقی ناسازگار هستند. و مصر های مجبور هستند میگها و سوخوهای خود را در صورت عملیات کاملا وابسته به تجهیزات خود هواپیمابه پرواز درآورند. مصر تلاش کرده تا با راه اندازی یک مرکز فراماندهی و نظارت رادیویی بومی (RISC2) با این چالش مقابله کند و به هواپیماها با منشا مختلف اجازه دهد از طریق یک لینک به هم تبادل داشته باشند هر چند اثر بخشی این سیستم هنوز نامشخص است. ادامه قرار داد سوخو 35 نشان می دهد که مصری ها به هرقیمت به دنبال یه دست آوردن جنگندههای با توانایی حمل محموله های سنگین در بردهای طولانی هستند هر چند هم ممکن است تحریم شوند. با این حال ممکن است ایالات متحده مدل های قدیمی تر هواپیمای اف 15 نسبت به ان چیزی که به عربستان و قطر داده و موشک امرام را به مصری ها پیشنهاد بکند. که در عین حال که نیازهای مصر را برآورده می کند برتری اسراییل را هم به خطر نیندازد. در مقابل اعمال تحریم های به مصر ممکن است بر سر روابط ارتش مصر و ایالات تحده تاثیر بگذارد. از جمله استفاده از استاندارهای شرقی بعد از دهها سال که آمریکا بر روی اموزش ارتش مصر سرایه گذاری کرده. و هم باعث افزایش اختلافات سیاسی و تنش ها با مصر شود. ایالات متحده می تواند با یک عملکرد مناسب همچنان به عنوان تاثیر گذار ترین ابر قدرت در مصر باشد نزدیکی مصر به شوروی در زمان عبدالناصر باعث شده سالها خاورمیانه دچار درگیری باشد. که با قرار داد نظامی مصر و ایالات متحده در سال 1979 این درگیری ها برطرف شد. اما اگر نیازهای این کشور از طریق ایالات متحده برآورده نشود و این کشور به سمت چین و روسیه برود ممکن است اوضاع عوض شود. جدا شدن مصر ازمحور ایالات متحده ممکن است خاورمیانه را در دراز مدت به سمت بی ثباتی ببرد. هر چند مصر هنوز یک متحد استراتژیک برای ایالات متحده در منطقه است این کشور در راستای سیاست های امریکا درخاورمیانه و شمال افریقا فعالیت می کند. و ایالات متحده هم از طرق مصر و کانال سوئز بخش عمده ای از تجهیزات خودر را انتقال می دهد. که برای حفظ حضور امریکا درخلیج فارس ضروری هست. از طرف دیگر مصر جز محدود کشورهایی هست که توانایی مقابله با نقوذ ایران در منطقه را دارد. ایالات متحده مصر را به تجهیزات پیشرفته تر مجهز خواهد کرد که حافظ منافع امریکا و شریکایش در منطقه باشد. منبع Radar Integration and Surveillance Command Center
  21. 14 پسندیده شده
    بسم ا.... شبیه ساز DCS جنگنده تاندر، به مناسبت تحویل نمونه بلاک-3 به نیروی هوایی ارتش پاکستان ژانویه 2022 https://www.aparat.com/v/cjNB8
  22. 14 پسندیده شده
    سر جنگی جدید موشک قدر دارای قابلیت مانور طراحی این سرجنگی گام بسیار مهم به‌سمت افزایش جهشی تأثیرگذاری توان موشکی کشور در معادلات نظامی است. سرجنگی‌های بالستیک با قابلیت مانور در فاز نهایی سبب می‌شود با خارج شدن سر جنگی از مسیر مدار بالستیک مرسوم و حرکت روی مسیرهایی که دارای نظم مشخصی نیست سامانه دشمن دچار مشکل در پیش‌بینی مسیر و در نتیجه قفل روی سر جنگی شود، بدین ترتیب امکان مقابله سپر دفاع موشکی دشمن تا نزدیک به صفر کاهش می‌یابد مانورهای گمراه کننده ی موشک یارس سر جنگی جدید به‌گونه‌ای طراحی شده است که با موشک‌های موجود قابل تطبیق باشد، در نتیجه همه موشکهای قدر، سجیل و قیام قابلیت استفاده مؤثر علیه اهدافی را که تحت حفاظت سامانه‌های دفاع موشکی مانند پاتریوت، ارو، تاد و ایجیس هستند به‌کمک سر جنگی جدید خواهند داشت. کلاهک‌های بالستیک مانورکننده تنها یک گام مانده به سرجنگی‌ها یا کلاهک‌های هایپرسونیک گلایدکننده (HGV: Hypersonic Gliding Vehicle) هستند که هم‌اکنون لبه فناوری موشکی در بخش سرجنگی‌ها محسوب می‌شوند.
  23. 14 پسندیده شده
    بسم الله الرحمن الرحیم سیستم AN/APX-80 Combat Tree شادی روح شهیدان مظلوم نیروی هوایی صلوات تصور کنید که یک خلبان هستید و بتوانید هواپیمای دشمن را بدون اینکه بفهمد شما در منطقه هستید شناسایی و منهم کنید این یک امکان فوق العاده به شما می دهد . اما اگر تصور کنید این قابلیتی هست که جنگنده های F-22Raptor و یا F-35Lighting ارائه می کنند در اشتباه هستید. باید گفت که در دهه 70 زمانی که خیلی از قابلیت های F22 و یا مفاهیم مشابه آن در ذهن مهندسان وجود نداشته ، این قابلیت در نیروی هوایی ایالات متحده وجود داشته است . زمانی که خیلی از مهندسان و خلبان های جنگنده های نسل 5 در دوران تحصیل بودند. این فن آوری فوق سری که APX-80 یا نام رمز Combat Tree ( دختر مبارز یا درخت جنگی) شناخته می شود برای اولین بار روی جنگنده های McDonnell Douglas F-4D Phantom II در زمانی که هواپیمای اصلی نیروی هوایی ایالات متحده بود نصب شده بود. امروزه آنرا سیستم Non-Cooperative Target Recognition می نامیم. در آن زمان ( دهه 1970) Combat Tree یک وسیله برای تغییر نتیجه عملیات بود که فقط بر روی تعداد معینی از F-4D نصب شده بود که در گروه های پرواز ی با جنگنده هایF-4E پرواز می کردند. جزئیات واقعی عملکرد این سیستم تا به حال محرمانه و طبقه بندی شده است ، اما تا حدودی امروزه ما می دانیم که خدمه فانتوم ها چگونه از آن استفاده می کردند. فانتوم به شماره 784 مجهز به سیستم Combat Tree از اولین جنگنده هایی که به این سیستم مجهز شد و در سال 1972 سقوط کرد به جای فعال کردن اسکنر راداری قدرتمند موجود در دماغه فانتوم ، افسران سیستم های تسلیحاتی (WSOs) در کابین عقب این جنگنده از Combat Tree برای جستجوی فرستنده های جنگنده های دشمن بر فراز ویتنام استفاده می کردند. ( این فرستنده ها در هواپیماهای ویتنامی برای جلوگیری از آتش به اهداف خودی توسط سامانه های SAM نصب شده بود. که موشک ها و سیستم های راداری بتوانند بین اهداف آمریکایی و اهداف خودی تفاوت قائل شوند. این فرستنده ها که به عنوان فرستنده های IFF شناخته می شوند ، کدی را به اسکنر رادار SAM ارسال می کند و باعث می شود خدمه سیستم تفاوت بین جنگ های خودی و ج های نیروی هوایی ایالات متحده قائل شوند. F-4D به شماره 7463-66 که توسط کاپیتان ها کاپیتان های ریچارد اس. ریچی و چارلز بی دارای 5 پیروزی هوایی شد. عکس 1972 سیستم Combat Tree هر فرستنده ای که امواج آن را دریافت می کرد شناسایی می کرد که بررسی می کرد که آیا این امواج از یک فرستنده دوست رسیده و یا نه . در این حالت موقعیت جنگنده ویتنامی نسبت به جنگنده ایالات متحده بر روی یک صفحه نمایش در کابین عقب F-4D نشان داده می شد. هم چنین اطلاعات مورد نیاز برای خلبان جلویی هم به نمایش در می آمد. این عملکرد در مقایسه با استفاده از رادار فانتوم که باعث می شد سیستم های جنگنده های ویتنامی متوجه حضور و یا شناسایی شدن توسط فانتوم ها را می داد ، عمکرد غافلگیر کننده ای دارد و این امکان را به خلبان فانتوم می دهد که موقعیت جنگنده خود را برای درگیری به صورت BVR در موقعیت مناسبی قرار دهد. قبل از وجود سستم Combat Tree تمام خلبان های ایلات متحده که در آسمان ویتنم فعالیت می کردند مجبور بودند قبل از حمله به جنگنده های VPAF Mig برای شناسایی به هواپیمای دشمن نزدیک شوند. رادارهای این هواپیماها فقط قادر به این بودند که تشخیص دهند آیا در جلو انها هواپیمایی وجود دارد یا نه ، و اما برای تشخیص اینکه هواپیما دوست یا دشمن است باید شناسایی بصری هم صورت می گرفت. با اینکه فانتوم های ایالات متحده از نظر فن آوری بسیار پیشرفته تر از Mig-21 و یا Mig-19 ویتنامی بودند اما در قابلیت های داگ فایت از آنها در مرتبه پایین تری بودند و این باعث بالا رفتن نرخ تلفات در جنگنده های آمریکایی شد. اما استفاده از سیستم Combat Tree توانست یک حاشیه امن برای خلبانان ایالات متحده ایجاد کند. کاپیتان ها ریچارد «استیو» ریچی (سمت چپ) و چارلز «چاک» دبلیو پس از یک مأموریت. ریچی و دبلیو چهار پیروزی میگ خود را در حالی که با هم پرواز می کردند به دست آوردند. مقامات ویتنام شمالی در نهایت پی به وجود این سیستم بردند، اگر چه انها دقیقا نتوانستند بفهمند که این فن آوری چیست و چگونه عمل می کندو افسران بلند پایه VPAF متوجه افرایش شدید تلفات در جنگده های خودی شدند بخصوص بعد از گزارش هایی که نشان می داد جنگنده های Mig-21 در فاصله هایی که تا به حال در جنگ دیده نشده محل آنها پیدا شده و مورد اصابت قرار گرفتند. به خلبان های VPAF دستور داده شد که فقط در صورت ضرورت باید فرستنده های IFF خود را روشن کنند. این امر باعث این شد که جنگنده های ویتنامی علاوه بر جنگنده های امریکایی در برابر سیستم های پدافندی خود هم آسیب پذیر باشند. سیستم AN/APX-80 در انواع هواپیماهای دیگر نظر F-4D/F-15/F-16/P-3c/EP-3E/E-2C/S-3A/SH-3G/SH-60B هم قرار گرفته این سیستم همچنین با کد AN/APX-81 روی F-14 های ارسالی به ایران هم نصب شده بود. سامانه ایرانی به کد AN/APX-81_M1E توانایی شناسایی هواپیماهای مجهز به سیستم IFF شوروی را داشت اما محدودیت هایی برای انها وضع شده بود که نمی توانستند سیگنال های هواپیماهای امریکایی را شناسایی کندد. در F-14 نیروی دریایی سیستم AN/APX-82A نصب شده بود. با این حال اثر بخشی سیستم Combat Tree به عنوان وسیله ای که به خلبان های امریکایی اجازه می داد امتیاز دید اول/ شلیک اول / کشتار اول را داشته باشند ، با این کشف ویتنامی ها کاملا کاهش پیا نکرد. با پایان درگیری ایالات متحده در ویتنام مشخص شد که Combat Tree نقش اساسی در خیلی از پیروزی های هوایی ایالات متحده داشته . با کمک تجربیاتی که از سیستم APX-80 در جنگ ویتنام په دست امده تا به حال دستگاههای مدرن تری برای ناوگان نیروی هوایی توسعه پیدا کرد. Combat Tree را به نوعی میتوان اساس حسگرهای مدرنی دانست که در جنگنده های 22 F- و35 F- استفاده شدند و این قابلیت را به هواپیما می دهند تا دشمن را حتی زودتر از اینکه وارد میدان درگیری شوند شناسایی کنند منبع 1 منبع 2
  24. 14 پسندیده شده
    مراحلش باید طی بشه! اول لازمه یکسری عکس با مامان و خواهر و پس زمینه طبیعت و ... پیدا کنند یا براشون ارسال بشه. بعد هم برند یکسری اطرافیان را بجورن! که در حال گریه و زاری و عزاداری و مویه باشند. بعد هم یکسری پیام تلگرام یا واتساپ از طریق یکسری سرباز/خبرنگار! خانم اونور آبی برای سلبریتی ها و ... بفرستند که استوری کنند مبنی بر لباس محلی قشنگ و جملات قصار مقتول(!) و ظلم و جور حکومت نسبت به اقوام و سیبیل و طریقت بیابان! و ... و واونوقت یکهو میبینی تروریست نشان دار اسلحه به دوش تبدیل میشه به یک قهرمان عرفانی! که در تاریخ معاصر اصلا (تا ظهور بعدیشون!) همتا! نداشته. کم کم خودمون و برخی حتی به اصطلاح نو عدالتخواهان(!) هم هوا برشون میداره چرا ما این پیر طریقت! و استاد اخلاق!! و نماد عدل و آزادیخواهی!! را نمیشناختیم! تا الان پس.
  25. 13 پسندیده شده
    مجموعه از سنگین ترین بمب های هواپرتاب سنگین خانه خراب کُن !!! اف-4 ئی فانتوم-2