برترین های انجمن

  1. MR9

    MR9

    Forum Admins


    • امتیاز

      183

    • تعداد محتوا

      4,820


  2. mehran55

    mehran55

    Editorial Board


    • امتیاز

      101

    • تعداد محتوا

      785


  3. arminheidari

    • امتیاز

      78

    • تعداد محتوا

      5,530


  4. MOHAMMAD

    MOHAMMAD

    Airforce


    • امتیاز

      75

    • تعداد محتوا

      3,619



ارسال های محبوب

مشاهده بیشترین محتوای مورد پسند کاربران از پنجشنبه, 26 اردیبهشت 1398 در همه مناطق

  1. 24 پسندیده شده
    با سلام خدمت دوستان عزیز میلیتاریست ، و با پوزش بخاطر وقفه ای که در تاپیک پیش اومد. تاپیک بررسی عملیات نظامی چنگال عقاب رو به اتفاق هم ادامه می دهیم : بخش ششم سناریوی عملیات برابر طرح تدوین شده و برنامه تعیین شده ، قرار بر این بود که عملیات نجات گروگان ها ، به شرح زیر به مورد اجرا گذارده شود : 1- 93 نفر از نیروهای دلتا ، در تاریخ 30 آپریل ، از پایگاه خود در آمریکا به وسیله هواپیما به شهر فرانکفورت در آلمان پرواز نمایند و از آنجا به وسیله هواپیمای به پایگاه کنا ( که یک پایگاه هوائی و متعلق به کشور مصر است ) عزیمت نمایند. 2- 64 نفر از کوماندوهای نیروی زمینی ( رنجرها ) نیز به همین ترتیب به مصر بروند. 3- این افراد ( دلتاها و رنجرها ) ، پس از توجیه درباره مأموریت ، به وسیله یک هواپیمای C-141 نیروی هوائی آمریکا به فرودگاه المصیره ( یا بقول آمریکائی ها مضیره ) پرواز نمایند و در همان تاریخ (24 آپریل) به وسیله هواپیماهای C-130 که در روی زمین منتظر آنها هستند به سمت طبس پرواز نمایند. این هواپیماها ، قبل از رسیدن به قلمرو فضائی ایران و در آب های اقیانوس هند ، سوخت گیری هوائی می نمایند تا در صورتی که عملیات به مانعی برخورد نمود ؛ بتوانند که با بنزین کافی به پایگاه اولیه ( عمان) مراجعت نمایند. 4- اولین هواپیمائی که در طبس فرود می آید ، حامل فرمانده دلتا فورس ، تعدادی از نفرات و تعدادی از کوماندوهای یک تیم کنترل رزمی و دو ژنرال ایرانی خواهند بود. ( این دو ژنرال ایرانی نقش مترجم همراه تیم را داشتند. ). کوماندوها مسئول کنترل جاده ای که از مجاورت فرودگاه می گذرد خواهند بود و کلیه خودروهای عبوری از این جاده را باید متوقف نموده ، مسافرین را اسیر و تا خاتمه عملیات آن ها را با هواپیمای C-130 به مصر خواهند برد. پس از خروج گروگان ها و تیم نجات از ایران ، ترتیب مراجعت آن ها به ایران داده خواهد شود. تیم کنترل رزمی باید نشست و برخواست هواپیماها و هلی کوپترها را کنترل نموده ، دو سمت باند را با 4 الی 6 چراغ قوه کم نور علامتگذاری کنند تا هواپیماها بتوانند بدون استفاده از چراغ در فرودگاه طبس فرود آیند. در مورد هواپیمای اول ، خلبانان با استفاده از عینک های مخصوص سمت باند را تشخیص داده و به زمین خواهند نشست. 5- هنگامی که فرودگاه آماده شد ، دو فروند هواپیمای C-130 بقیه تیم دلتا و رنجرها را به طبس برده و پس از تخلیه سرنشینان به پرواز درآمده به پایگاه خود در عمان مراجعت می نمایند. 6- با پرواز این دو فروند هواپیما ، 4 فروند هواپیمای حامل سوخت برای هلیکوپترها به زمین خواهند نشست (نسخه سوخت رسان C-130) و منتظر آمدن هلیکوپترها خواهند شد. 7- هلی کوپترها که از ناو هواپیمابر نیمیتز بلند شده اند ، پس از نشستن سوخت رسان ها ، در طبس فرود آمده ، عمل سوخت گیری را انجام و تمامی نفرات تیم دلتا و 13 نفر از کوماندوهای نیروی زمینی را به اضافه راننده ها و کمک راننده ها به وسیله هلیکوپتر به مخفیگاه Deserts 2 ( یا همان صحرای دوم ) که در شمال گرمسار و دامنه کوه های البرز قرار دارد می برند. در صحرای دوم ، نفرات با استفاده از تور استتار هلیکوپترها را از دید هوائی مخفی نموده و نفرات نیز در همین نقطه باقی می مانند. این افراد در حدود 18 تا 20 ساعت بعد را باید در این محل مخفی بمانند و شب بعد برابر برنامه به سفارت و وزارت خارجه حمله کنند. در خلال این مدت ، اگر روستائی چوپان ، شکارچی و یا اهالی ده های اطراف به وجود آنان پی بردند ، باید آنها را دستگیر نموده و در بند نگه دارند و پس از خاتمه عملیات آن ها را رها سازند. 8- راننده ها و کمک راننده ها در اول روشنائی صبح در گرمسار ، سوار یک خودرو از نوع " ون " می شوند تا به گاراژ خودرو ها بروند. راننده این خودرو ون ( که وظیفه انتقال راننده ها و کمک راننده ها از صحرای دوم به گاراژ را بعهده دارد ) یک سرگرد بازنشسته نیروی مخصوص است که به عنوان عامل خبر به ایران نفوذ کرده ، مسئولیت خرید خودروها و مخفی کردن آنها را بر عهده دارد . پس از تحویل گرفتن خودروها ، راننده ها در تاریکی شب خود را به گرمسار می رسانند تا نفرات تیم دلتا و کوماندوها را به سفارت و وزارت خارجه ببرند. 9- نفرات دلتا در صورت موفقیت و خلع سلاح کردن نگهبانان و یا کشتن آنها و آزاد کردن گروگان ها به هلیکوپترها (که روشن و در گرمسار منتظر بودند) خبر ببرند و هلیکوپترها برابر زمان تعیین شده ، یکایک در محل فرود هلیکوپتر در سفارت نشسته ، گروگان ها و نفرات تیم دلتا را سوار کرده به فرودگاه کوشک نصرت در منظریه قم می برد تا از آنجا به وسیله هواپیمای C-141 که روی زمین بود ، ایران را ترک نمایند. 10- یکی از هلیکوپترها باید در ساختمان وزارت خارجه فرود آمده ، کماندوها و 2 گروگان زندانی در وزارت خارجه ایران را سوار کرده به منظریه قم خواهد برد. 11- اگر هلی کوپترها به هر دلیلی نتوانستند که در محوطه سفارت و وزارت خارجه فرود بیایند ، نیروهای دلتا و کوماندوها می بایست بوسیله اتومبیل خود و گروگان ها را به استادیوم امجدیه برسانند تا در آنجا سوار هلی کوپتر ها شده و به سمت قم پرواز نمایند. ( پلن B ) 12- پس از پرواز آخرین هلی کوپتر از طبس ( حرکت تیم دلتا از صحرای اول به صحرای دوم ) ، نفرات باقی مانده ؛ سوار هواپیمای C-130 شده ، طبس را تخلیه می نمایند. 50 نفر از کوماندوها ( رنجرها) در تاریکی شب بعد ، در فرودگاه کوشک نصرت قم فرود آمده ، نگهبانان را دستگیر و ارتباط آنها را قطع می نمایند و در زمان تعیین شده ( که قبل از آزادی گروگان ها می باشد ) هواپیمای C-141 برای تخلیه نیروها ، گروگان ها و اسرای ایرانی احتمالی در باند آسفالت آنجا فرود می آید. 13- نفرات تیم دلتا ، پس از نشستن در فرودگاه کوشک نصرت و لحظه قبل از بلند شدن C-141 ، می بایست هر شش هلیکوپتر استالیون را منهدم نمایند تا بدست ایرانی ها نیوفتند. 14- به نفرات دلتا و کوماندوها ، دستور داده شده بود ، در صورتی که عملیات دچار اشکال شد ، نامبردگان باید با وسائل زمینی به ترکیه بروند. به آنها نقشه مسیر ، پول ایرانی ، قطب نما و چراغ قوه های STROBE داده شده بود. این چراغ ها ، از نوع چراغی است که روی بدنه هواپیماهای مسافربری نصب شده است می باشد و با نور قوی چشمک می زند و از مسافت های دور به خوبی مشخص است. ضمنا به آنها دستور داده شد ، در مسیری که عزیمت می کنند با سنگ یا شاخه درختان حروف الفبای قراردادی را بر روی زمین بگذارند تا ماهواره های اکتشافی بتوانند موقعیت آنها را مشخص نمایند. 15- برابر درخواست فرمانده گروه دلتا ، قرار بود که همزمان با رسیدن گروه دلتا از گرمسار به تهران ، دو فروند هواپیمای مسلح C-130 (گان شیپ) ، یکی روی سفارت و دیگری روی فرودگاه مهرآباد ؛ پرواز نمایند تا در صورتی که جماعتی از مردم بخواهند به کمک نگهبانان بروند ، آنها را از بین ببرند. یا اگر هواپیمای شکاری بخواهد از مهرآباد پرواز کند ، او را بر روی باند منهدم نمایند. این قسمت از طرح که مورد توجه موسسه تحقیقاتی و تیم حقیقت یاب کنگره قرار نگرفته است از نقاط مهلک ضعف طرح ریزی بوده است: نخست اینکه دفاع هوائی نیروی هوائی ایران در تمام مدت 24 ساعت قادر است که هواپیماهای آماده باش را ظرف یک دقیقه از کلیه پایگاه ها پرواز دهد. در صورتی که چنین وضعی در مهرآباد به وجود می آمد بدون شک هواپیماهای آماده ( آلرت) پایگاه همدان ، می توانستند در کمتر از 8 دقیقه روی تهران باشند و به طور قطع گان شیپ های C-130 نمیتوانستند از چنگ فانتوم ها جان سالم بدر ببرند. مسئله دیگر موضوع کشتار مردم است. اگر قرار بود این هواپیما به سوی مردمی که به سمت سفارت می آمدند ، تیراندازی نماید ؛ رقم کشته شدگان به چندین هزار نفر می رسید و این عمل آمریکا ، واکنش بدی در سراسر دنیا داشت. ادامه دارد ... منابع مورد استفاده در انتهای تاپیک معرفی می شوند. ===================================================== پ.ن 1 : دوستانی که پسندیدند مثبت را فراموش نکنند. پ.ن 2 : بخاطر کثرت منابع مورد بررسی ؛ حجم بالائی از دیتا و اطلاعات گرداوردی شده است که پرداختن به همه آنها در یک پست میسر نیست. لذا از صبر و تحملی که دوستان عزیز به خرج میدهند تا مطالب دنباله دار تاپیک به سرانجام برسد. پیشاپیش سپاسگذارم.
  2. 23 پسندیده شده
    برخورد نزدیک از نوع سوم تامکت های پارسی در برابر ایگلهای آمریکایی برفراز خلیج پارس بخش دوم و پایانی در حالی که نیروی هوایی ارتش ایالات متحده با سرعت افزون تری نسبت به گذشته در حال ارتقاء سخت افزارهای در حال خدمت خود است ، شبکه پشتیبانی وزارت دفاع و همچنین جهاد خودکفایی نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران نیز با روند آهسته تری ( نویسنده در متن ، از واژه نامطلوب و بیهوده استفاده نموده . م ) ارتقاء باقی مانده ناوگان تامکتهای عملیاتی که هم اکنون در صف نخست قابلیتهای رزم هوایی قرار دارند را در دستور کار خود قرار داده است . براساس اطلاعات موجود ، تحلیلگران اطلاعاتی غربی براین باور قرار دارند که از 17 اسکادران جتهای رزمی در نیروی هوایی ایران ، دو اسکادران بطور کامل به جنگنده های اف-14 مجهز بوده که بطور خاص برای رزم هوایی دوربرد در نظر گرفته شده اند ، در حالی که بطور همزمان ، نسل سوم جتهای رزمی عملیاتی در این نیرو ( شامل اف-14 ، میگ-29 و اف-7 ) فاقد موشکهای دوربرد مدرن نظیر R-77 یا AIM-120 یا حسگر هایی که ضعف عدم وجود چنین مهماتی را در نیروی هوایی ، جبران کنند ، هستند ، در مجموع ، این وضعیت ، شبکه دفاع هوایی هواپایه نیروی هوایی ایران را حتی در برابر جتهای سبک تر و کمتر مسلح شده ای نظیر اف-16 ( که به شکل گسترده در نیروی هوایی ایالات متحده و اسراییل در حال خدمت هستند ) بشدت آسیب پذیر نموده است . برد کشف رادار ایگل نسخه سی ( البته نمونه مورد مطالعه دراین جدول ، مربوط به گونه V.2 از رادار APG-63 است ) علیرغم این سناریوی بدبینانه ، گزارشهایی در دست است که نشان می دهد ، تامکتهای نیروی هوایی ایران ، از زمان خاتمه جنگ با عراق تا کنون ، بیشتراز 250 تغییر و ارتقاء اساسی ، از جمله بهبود کلی در رادار جنگنده ، نصب نمایشگرهای پیشرفته ، تجهیزات جدید جنگ الکترونیک و یکسری ارتقاء های حیاتی دیگر را بخود دیده است . پس از ارسال یکفروند اف-14 نیروی هوایی ایران به اتحاد شوروی با هدف تجزیه و تحلیل قابلیتهای این جنگنده در دهه هشتاد میلادی ( بر اساس مصاحبه جناب مازندرانی ، این ادعا بطور کامل قابل رد بوده و احتمالا" روسها با واسطه عراق ، در جریان فرار یکفروند از تامکتهای نیرو به عراق به بخشی از قطعات اف-14 دست پیدا کرده اند ، در حالی که روایت دیگری نیز وجود دارد که در آن ، کارشناسان اطلاعاتی آمریکایی پس از دست یابی به باقی مانده تامکت ایرانی ، برخی از قطعات حساس این هواگرد را با قطعات غیر استاندارد جابه جا کرده تا روسها در برآوردهای خود دچار اشتباه شوند . م ) ، از آنجا که ایران روابط نزدیکی با جمهوری خلق چین برقرار نموده ، فرض براین گذاشته شده است که نیروی هوایی ایران ، کمکهای خاصی را از سوی یک کشور ثالث برای ارتقاء جتهای آمریکایی دریافت نموده است و از سویی دیگر نیز این مبادله اطلاعاتی ، شرایطی را فراهم آورده تا چینی ها بتوانند با استفاده از این وضعیت ، قابلیتهای های رزم هوایی خود را ( از 2005 بدین سو ) گسترش دهند . از سویی دیگر ، همزمان با ارتفاء باقی مانده موشکهای فینیکس خریداری شده در سالهای قبل از انقلاب ، نیروی هوایی ایران تامکتهای خود را بتدریج به مهمات بومی میان برد / دوربرد فکور -90 که به نظر می رسد شباهت بسیار زیادی به پیکربندی آمریکایی ، البته با افزایش برد قابل توجه 250 تا 300 کیلومتر ، سامانه های هدایت پیشرفته تر و سیستم های جنگ الکترونیک به روز داشته باشد ، مسلح می نماید . گرچه در این حوزه نیز برخی ناظران نظامی براین اعتقاد قرار دارند که ایران ، کمکهای مشخصی از همسایه شمالی خود در قالب فناورهای برگرفته از موشکهای هوا به هوای R-33 ( با برد 300 کیلومتر ) و همچنین مهمات R-37 ( با برد 400 کیلومتر ) را دریافت نموده است . هر چند این مساله که آیا فکور-90 ژن فراصوت موشکهای فوق را به ارث برده یا خیر ، هنوز مورد تردید قرار دارد . داده نمای نسخه SG ایگل ( نیروی هوایی سلطنتی سنگاپور) بدین سان ، بدلیل ناشناخته بودن قابلیتهای واقعی دو طرف درگیر ، میتوان چنین تحلیل نمود که سناریو سازی درگیری میان ایگل های نیروی هوایی ایالات متحده و تامکتهای نیروی هوایی ایران ، بیش از پیش در هاله ای از ابهام قرار گرفته است . به اعتقاد ناظران نظامی ، در حالی که برد کشف و درگیری اف-14 های ایرانی مشخصا" بیشتر است ، ابهام مشخصی وجود دارد که آیا فکور-90 به همان اندازه موشک AIM-54C ( بدلیل قابلیتهای ایگل در اجرای جنگ الکترونیک قدرتمندتر ) قابل اعتماد خواهد بود ؟؟ طبیعتا" بدلیل محدودیتهای ناشی از دسترسی ایران به فناورهای دفاعی پیشرفته ، این نکته قابل توجه است که شبکه پشتیبانی دفاعی ایران تا چه اندازه موفق شده تا با دستیابی به فناوری های روسی و چینی و ادغام آنها با هواگردهای موجود ، زمینه لازم را برای غلبه بر ایگل ها فراهم آورد . در نتیجه ، اگر قابلیت های مهمات موجود در دپو های نیروی هوایی ایران در سطح اطمینان بخشی ، فرض گردد ، تامکتها در یک درگیری احتمالی ، یک مزیت عمده برای نیروی هوایی ایران بحساب خواهند آمد و قادرند تا با اجرای تاکتیکهای به روز شده ، ایگلهای مهاجم را قبل از رسیدن به نزدیکترین فاصله ممکن برای درگیری رو در رو ، رهگیری کرده و درصورت نیاز اقدام به شلیک نمایند . آمرام نسخه سی ( سمت راست ) و نسخه دی ( سمت چپ ) با توجه به اینکه انتظار میرود موشک فکور-90 سرعت بیشتری نسبت به فینیکس های موجود و همچنین منطقه غیرقابل فرار (NEZ) به مراتب بیشتری از AIM-120C داشته باشد ، به احتمال بسیار زیاد ، ایگل های مهاجم کار بسیار سختی در فرار از این موشک مهلک خواهند داشت . این در حالی است که رپتورهای نیروی هوایی ارتش ایالات متحده بخوبی میتوانند این مزیت تامکت را با استفاده از قابلیت پنهانکاری خود ، خنثی کنند ( برد کشف رادار تامکت دراین حالت به زیر 100 کیلومتر کاهش یافته و طبیعتا" با استفاده از برد 180 کیلومتری AIM-120D ، توان پاسخ وجود خواهد داشت ) و درصورت اجرای عملیات مشترک میان ایگل/ رپتور ، کار بر تامکتهای ایرانی سخت خواهد شد ، هر چند درصورتی که ایگلها به تنهایی وارد عمل شوند ، این مساله به شکل معکوس قابل تحلیل است . تصویر منتسب به تست فکور -90 با این حال ، درصورتی که تامکتهای نیروی هوایی ایران ، اجازه نزدیک شدن به مهاجمان را دهند ، خدمه ایگل ، بطور قطع با استفاده از دو مزیت فوق العاده خود ( نسبت رانش به وزن بیشتر و همچنین موشکهای AIM-9X ) کار را بر نیروی هوایی ایران مشکل خواهند نمود . بن پایه صرفا" برای میلیتاری /مترجم : MR9
  3. 18 پسندیده شده
    سلام علیکم حقیقتش ، حوزه تجزیه و تحلیل مانور پذیری در هواگردها ، حوزه تخصصی هست و برای بنده که در این حوزه تخصصی ندارم و صرفا" مطالعه جنبی در این زمینه وجود دارد ، صحبت کردن یک مقدار سخت هست ولی سعی می کنم براساس منابع ، پاسخ را حد توان و نه بیشتر عرض کنم : 1- اول باید به بحث فلسفه طراحی و تولید تامکت اشاره کرد که عمدتا برای مقابله با بمب افکن های حامل موشکهای ضد کشتی اتحاد شوروی صورت گرفت و مسلح شد و تا جایی که حافظه یاری می کند ، مبحث مانور پذیری در اولویت اول قرار نداشت . چنانکه اگر به دو طرح قبلی ( F-6D و بعد F-111B) هم اگر توجه کنیم به این نتیجه می رسیم که نیروی دریایی این پیکر بندی را برای حمل موشکهای دوربرد نیاز داشت تا ورود به نبردهای داگفایت که نیازمند اجرای مانورهای پیچیده رزم هوایی هست . اف-6 دی و جد بزرگوار فینیکس ، موشک AAM-N-10 تفاوت بین اف-111 ای و اف-111 بی ، به چاهک محل قرار گیری فینیکس دقت کنید 2- زمانی که ایده VFX در ژوییه 1968 به مناقصه گذاشته شد ، ناظران دیدند که نیروی دریایی با توجه به چیزی که مک نامارا ( وزیر دفاع وقت ) به ان " جنبه های برنامه مشترک " می گفت ، برای طرح جت رزمی آینده جهت جایگزنی F-4J خصوصیتهای ذیل را مد نظر قرار میداد : الف: خدمه دو نفر بصورت پشت سرهم ب: اتکاء به یک هواگرد دو موتوره برای افزایش ضریب بقاء روی آب ج: وجود سامانه های پیشرفته کنترل سلاح د: اولویت به سلاح های دوربرد ( فینیکس ) ه: گسترش ویژگی های پروازی ( بار گذاری افزون تر در مقایسه با F-4J ) و: مناسب بودن کاراکترهای طراحی شده برای عملیات از روی ناو هواپیمابر 3- در خصوص مانور پذیری ، بطور خلاصه ، شکل طراحی سکان های عمودی دوگانه ، شکل طراحی ورودی های هوا ، شکل طراحی کانوپی ( آسمانه ) و انتخاب سیستم پیچیده وسنگین بال متحرک بدلیل نیاز به فضای حداقلی در اشیانه زیر ناوهای هواپیمابر به جای سطوح برآزای ثابت و درنهایت سامانه های کنترل پروازی و سطوح تولید برا / پسا در تامکت قابل بررسی هست که در تجزیه و تحلیل بحث مانور پذیری باید مورد توجه قرار بگیرد . 4- اگر بحث مانور پذیری در یک هواگرد را ترکیبی از مهارت خدمه و ویژگی های هواگرد بدانیم ، بنا بر تجربیات استاد خلبان اف-14 ، جناب جراح ، شاخصه اصلی اجرای مانور پذیری در تامکت ، وجود یک سامانه حساس به نام رایانه مرکزی داده های پیرامونی ( CADC) هست که با استفاده از داده هایی نظیر سرعت ، دمای هوا ، شکل استفاده خلبان از فرامین پروازی ، وضعیت سویچ ها و کلیدهای فعال شده توسط خدمه ، 3 فقره کار اساسی را بر عهده دارد الف : تعیین زاویه پسگرایی بال ب: محاسبه دقیق سرعت ، ارتفاع پروازی ، نرخ اوجگیری و سرعت ماخ هست تا خدمه براساس این داده ها بهترین تصمیم گیری را داشته باشند ج: هماهنگی با سامانه بهبود پایداری اف-14 هست که به اصطلاح دستورات خلبان به فرامین را بر عهده دارد . بطور کلی خروجی این کامپیوتر سطوح کنترل اصلی ( الویتور، رادر و ایلرئون ) ، زاویه بالها ، فلپها و دو بالچه در لبه حمله glove) F-14) را کنترل میکند. 5- اگر به فلسفه طراحی تامکت که بطور خلاصه عرض شد ، دقت بفرمایید ، اف-14 از ابتدا بعنوان یک رهگیر ( INTERCEPTOR) متولد شد که به شکل خاص برای رزم هوا به هوا در ارتفاع بالا و فامد ( BVR) وارد خدمت نیروی دریایی گردید در حالی که نقش بمب افکن بعدها به شکل محدود به ان واگذار شد ، در حالی که ایگل ، با فلسفه کاملا متفاوتی برای نیروی هوایی تولید شد و همانطور که در بخش نخست متن عرض شد ، ارتقاء پیدا کرد و الان هم در خدمت هست . 6- در خصوص قابلیتهای مانور پذیری تامکت همین بس که در مواجهه تامکتهای نیروی هوایی با سوپرهورنتهای نیروی دریایی آمریکا در سالهای نه چندان دور ، خدمه نیروی هوایی امریکا ، تجربه جالبی در اجرای مانور موسوم به HIGH PATCH RATE ( یا مانور توقف ناگهانی ) و قرار گرفتن در پشت سر پرنده متخاصم از سوی گربه های نیروی هوایی برفراز خلیج فارس دارند ( این قضیه مستند هست ) و برای اینکه تصویر ذهنی داشته باشید ، مراجعه کنید به فیلم تاپ گان ( سکانس های آموزش خدمه در میرامار و داگفایت تامکت با جت A-4 ) 7- مجدد نقل قول از جناب جراح بعنوان یک متخصص با تجربه در نیروی هوایی عرض می شود : ، " ......... هر لحظه ای این امکان وجود دارد که ابرقدرتها جنگی را مجدد به ما تحمیل کنند ، و همین تامکتها هستند که باید جلوی دشمن قد علم کنند . از تامکتهای ما عمری گذشته و این سن و سال بالا باعث میشود تا اشکالات پیچیده ای هم رخ دهد ، ولی مطمئن باشید که اگر نتوانیم دشمن را سرنگون کنیم ، قطعا" ان را فراری میدهیم و....... " پی نوشت : در مجموع ، اینجا قصد افسانه سرایی در خصوص تامکت را نداریم ، ولی ان چیزی که روشن هست ، از دهه هفتاد میلادی تا حال حاضر ، فناوری و به تبع آن کاراکترهای استاندارد برای طراحی یک جت رزمی دچار تحولات زیادی شده ، و قطعا" هم جتهای مانور پذیر تری از تامکت الان در خدمت هستند ولی ما باید وضعیت را براساس داشته های موجود و استفاده بهینه از آنها تبیین و تحلیل کنیم . ضمن اینکه نقد همیشه وارد به ساختار تصمیم ساز در نیروهای مسلح در خصوص عدم توجه شبهه برانگیز به نیروی هوایی همچنان سرجای خودش قرار دارد. صرفا" برای میلیتاری / MR9
  4. 17 پسندیده شده
    بسم الله........ 28 اردیبهشت 1398 عملیات ارتش سوریه در حماه / مدت زمان 18 دقیقه / حجم تا 120 مگابایت کلیپ مربوطه https://www.aparat.com/v/J5DFu حملات هوایی ارتش وروسها به مواضع وزرهپوش های تروریستها / این کلیپ برشی از کلیپ بالا ست ( قبلا بخش های از این ویدیو به صورت تصویر در تاپیک قرار داده شده ) کلیپ مربوطه https://www.aparat.com/v/PbnoZ هدف قرار دادن افراد مسلح در شمال حماه بوسیله موشکهای ضد زره لشگر فلسطینی قدس کلیپ مربوطه https://www.aparat.com/v/kC0Jj در کمین افتادن نیروهای سوری در ارتفاعات لاذقیه/ مسلحین با توجه به دید خوبی که در منطقه دارند بوسیله خمپاره سربازان سوری را مورد هدف قرار دادن. دراین حملات 8 سرباز سوری شهید ویک نفربر هم خسارت دید حملاتی راکتی مسلحین به فردگاه حمیمیم روسها در لاذقیه / راکت های به شهر جبله در نزدیکی فرودگاه / گفته شده در این حملات نوع جدیدی از راکت های گراد با بردی بیشتری مورد استفاده قرار گرفته است تصویری از راکت دست ساز!!! جماعت ترکستانی
  5. 13 پسندیده شده
    والا تا اونجایی که ذهنم یاری میده تا حدود 17 جی قدرت مانور داده که هیچ هواپیما و هیچ انسانی نمیتونه این مقدار جی را تحمل کنه . رادار آگ 9 تامکت دارای مودی هست که به جنگنده این امکان را میده که بدون قفل راداری موشک را به نزدیک هدف بفرسته و بقیه کار را خود موشک با جستجوی فعال خودش انجام خواهد داد . حالا درست هست که جنگنده ها سنسور های تشخیص مادون قرمز دارن که میتونه نزدیک شدن موشک را اطلاع بده ولی برد کمی دارن و با سرعت 5 ماخ + سرعت خود جنگنده در بهترین حالت فقط چند ثانیه وقت دارن برای تصمیم و عکس العمل . حالا جدا از اینکه پروفایل پروازی فینیکس جوره هست که از بالا میاد و با توجه به کلاهک انفجاریش دد زون قابل قبولی هم داره این حرف تا حدودی صحیح هست ولی راههایی هم هست که میشه به این مشکل غلبه کرد و در ایران هم پیاده سازی شده . فینیکس حداقل برای آواکس ها و تانکرها خطر بسیار جدی هست یک موضوعی هم نباید فراموش شود که جنگنده هایی ایرانی هم پادهای جنگ الکترونیک حمل میکنن و جنگنده های دشمن هم نمیتونن از فاصله دور تمرین هدف گیری کنن .
  6. 13 پسندیده شده
    سلام اول این که به حرف رهبری در مورد جنگ اطمینان داشته باشید . دوم این که بدبختی مردم هیچوقت با عوامل خارجی رخ نمی دهد ، این خود مردم هستند که خودشان را خوشبخت یا بدبخت می کنند . سوم این که حالا چرا قسم به امام حسن میدید ؟
  7. 13 پسندیده شده
    در اینجا دو ویدئو از نبرد شبیه سازی شده بین اف-14 های ایرانی با موشک فینیکس و اف-18 های نیروی دریایی آمریکا با موشک امرام رو میذارم که در شبیه ساز DCS انجام شده. کسی که شبیه سازی رو انجام داده خودش از اف-18 استفاده کرده و با اف-14 مقابله کرده. در اقدام اول اف-14 ها پیروز میشن و در اقدام دوم اف-18 ها درگیری اول: https://www.youtube.com/watch?v=tZyShKf22cc درگیری دوم: https://www.youtube.com/watch?v=wbqhxw301rM با مشاهده این شبیه سازی ها متوجه میشیم به غیر از بحث تکنولوژی، تاکتیک های رزم هوایی تا چه اندازه در نتیجه نبرد تاثیرگذار هستند.
  8. 10 پسندیده شده
    سلام به آقا رضا رفیق قدیمی عزیز با اجازه تون خیر، در عمل مانور پذیری اف 14 سری A با سری D تفاوت عملی مشهودی ندارد، آنچه باعث بدنامی تامکتهای سری A شده عبارتست از استال تیغه کمپرسور موتور TF-30 در زمان بالا بردن «ناگهانی» دور موتور، فلذا در زمان مانورهای هوایی و بازی بازی کردن با دسته گاز همواره خلبانان ما حواسشون به نشانگر دور موتور بود. البته بعد از مدتی به خوبی نحوه گاز دادن به موتور دستشون می اومد و دیگه استال براشون اتفاق نمی افتاد. به نظر من احتمال فکور 90 با جستجوگر فعال راداری + توانایی HOJ هست.
  9. 10 پسندیده شده
    شکی نیست که بروزرسانی های انجام شده بر روی اف 14 های نیروی هوایی با شدیدترین اقدامات حفاظتی پوشش داده می شوند تا فقط در آخرین زمان ممکن (یعنی زمان بکارگیری نهایی) رونمایی شوند. هر گونه اظهار نظر افراد (که بعضا در سایتها و کانالها دیده و می بینیم) در این زمینه در بیشتر مواقع صرفاً گمانه زنی است؛ در بهترین حالت پازل چینیِ اطلاعاتی است که معلوم نیست چقدر آن صحیح و چقدر آن عامدانه از سوی حفاظت بصورت ناصحیح یا نادقیق منتشر شده است. از سوی دیگر، اف 14 و اف 15 دو جنگنده با دو ماموریت متفاوت (اولی رهگیر هوایی و دومی برتری هوایی) هستند که ذات این جنگنده رو از روز اول با هم دارای تفاوت نموده است. در خبرها آمده بود که آمریکایی ها با استقرار 2 اسکادران اف 15 سی مجهز به موشکهای آمرام سی در امارات -در صورت بروز جنگ- به دنبال نابودسازی توان هوایی اف 14 های ایران در همان موج اول برخوردها هستند. -صرف نظر از اینکه اینکه ایران در موج اول درگیری همه اف 14 های خود را در لجمن مستقر نماید یا به لجمن بفرستد (تا اف 15 ها بتوانند با آنها درگیر شوند) - بیش از حد ساده انگاری ایرانیان است، اما همچنان حتی روی کاغذ هم اف 14 در برابر اف 15 سی برگهای برنده ای دارد. اگر هم از این اف 15 ها برای اسکورت سایر جنگنده ها برای حملات عمقی استفاده شود که مشخصا خود این اسکورتها هم در معرض خطر سامانه های موشکی زمین به هوای «اکنون» پر گونه و متعدد ایران قرار گرفته و ممکن است حتی بدون شلیک یک موشک از ذخایر آمرام خود، با خطر اسقاط مواجه شوند. ضمن اینکه جسته و گریخته خبرهای از ارتقاء میراژها و نصب موشکهای هوا به هوا بر روی آنها به گوش می رسد که باز هم بدلیل حفاظت شدید از اقدامات انجام شده هیچگونه اظهار نظر قطعی ای نمی توان انجام داد؛ اما صرفا به عنوان یک «احتمال» در نظر بگیرید که روبرو شدن جنگنده های دشمن با میراژهای مجهز به موشکهای هوا به هوای راداری چقدر برای آنها سورپرایز کننده خواهد بود.
  10. 9 پسندیده شده
    در ادامه پست قبل نبردهای شبیه سازی شده اف-14 با جنگنده های دیگه رو هم قرار میدم. اف-14 در مقابل اف-15 https://www.youtube.com/watch?v=P1-QLXEPBJE اف-14 در مقابل اف-22 https://www.youtube.com/watch?v=ju1X8-QaUfk&t=276s اف-14 در مقابل سوخو 33 https://www.youtube.com/watch?v=8USngHhFqE0&t=605s اف-14 در مقابل اف-16 https://www.youtube.com/watch?v=_lk7MLaPXVo اف-14 در مقابل میگ 29 https://www.youtube.com/watch?v=fHPWmeZw2Mk
  11. 8 پسندیده شده
    تو این چند شب چندین بار رادارهای سوری تحریک شدن و حتی موشک شلیک شده این موارد نشون میده که اسرائیلی ها، در حال تست پوشش رادار سوریه هستن و قصد دارن بمباران ها رو از سر بگیرن باز دوباره سوال اصلی مطرح میشه چرا ایران واکنشی نشون نمیده ؟ سه نظریه بود 1- ایران در حال توسعه زیرساخت هست 2- نیت این است که خود سوری مقابل اسرائیل بایستد 3- ایران برای فرار و عدم بالا گرفتن اتش درگیری سعی در سکوت دارد شواهد نشون میده دو مورد اول احتمال بیشتری دارد ولی این روند یک ابهام شدید ایجاد می کند که منجر به تصور گزینه سوم توسط دشمن میشه
  12. 8 پسندیده شده
    تجربه ویتنام / عراق نشان داده پدافند به شکل کامل قابل سرکوب نیست ، کما اینکه اشاره شد به وسعت منطقه ای که باید سرکوب پدافند در ان صورت بگیرد البته در اینجا کامل تر عرض میشود در جنگ سال 91 ، نیروی هوایی ائتلاف برای جلوگیری از کاربرد واحدهایی هوایی ارتش بعث ، دو تا منطقه پرواز ممنوع ایجاد کرد ( no fly zone) یکی منطقه شمالی با وسعت 133 هزار کیلومتر مربع و دومی در جنوب ، با وسعتی بیشتر نزدیک به 203000 کیلومتر مربع ، در حالی که عناصر پدافند ارتش عراق گرچه در ابتدای امر مجبور شدند تا ساکت بمونند ( البته با توجه به ساختار پدافندی ارتش بعث که علیرغم هشدار مستشار روسی حاضر در این کشور مبنی بر خودکشی بودن اتکاء بر سیستم دفاع هوایی سام-2 و در مجموع سامانه های ایستا ) ولی بعد از بازسازی مجدد ، براساس گزارشهایی که بعدا" از خدمه هواگردهایی نظیر ایگل دریافت شده بود ، عملا تبدیل به یک خطر جدی شدند ، هر چند تا جایی که حضور ذهن دارم ، تلفاتی وارد نشد ولی عناصر هوایی مهاجم را وادار می کردند تا با احتیاط بیشتری وارد عمل شوند . حالا در نظر بگیرید ، مجموع دو منطقه پرواز ممنوع شمالی و جنوبی در کنار هم ، حتی به 50 درصد مساحت زون A هم نمی رسد ، ضمن اینکه بر خلاف ارتش عراق ، خوشبختانه برنامه ریز های نظامی ما متوجه آسیب پذیری شدید سامانه های دفاع هوایی ثابت شدند و طیف متنوعی از سیستم های دفاع هوایی متحرک را طراحی و تولید کردند . با توجه به مواردی که عرض شد ، این را تصور کنید که نیروی هوایی مهاجم برای ایجاد کریدور پرواز امن از خارج از مرزهای ما تا نقطه هدف ( نزدیک به 1000 کیلومتر ) باید پوشش هوایی 24 ساعته را ایجاد کنند ( سرنشین دار و بی سرنشین ) ، اگر توانمندی های خودی را دست کم نگیریم ، قطعا" عناصر هوایی متخاصم ، برای نیل به این هدف ، مشکلات زیادی را باید حل کنند واین با اصل هشتم عملیات هوابرد ( در طرح ریزی عملیات هوابرد ، حاشیه امنیت ( سخت افزاری و نیروی انسانی ) باید رعایت گردد . ) در یک بازه زمانی 72 ساعته ( اصل یکم ) مغایرت دارد
  13. 8 پسندیده شده
    با اینکه هنوز پاسخی به پست قبلی بنده داده نشده ، ولی حداقل براساس برداشت اولیه از منابع منتشر شده ، اجرای چنین عملیاتی در عمق خاک ایران ، به احتمال 99 درصد غیر ممکن هست : عملیات هوابرد در شکل کلاسیک خودش که از بلحاظ تاریخی از تهاجم واحدهای چترباز ورماخت به جزیره کرت آغاز شد ، 8 اصل مهم را بخودش می بیند اصل یکم : طرح ریزی عملیات هوابرد باید برای حداکثر زمان ممکن انجام شود ( یعنی بدلیل محدودیت های مشخص در انتقال عناصر رزمی ، حداقل وحداکثر بازه زمانی عملیات هوابرد 24 تا 72 ساعت هست ) درصورتی که که عملیات بیشتراز بازه زمانی نامبرده بیشتر طول بکشد ، به همون اندازه احتمال عدم موفقیت عملیات افزایش پیدا می کند اصل دوم : طرح ریزی عملیات هوابرد مشخصا" باید توسط فرمانده ستادی صورت می گیرد ( در رده لشکر ) و تامین نیازمندی ها برعهده رده بالاتر هست اصل سوم : رعایت اصل "زمان بندی عملیات هوابرد باید در طرح ریزی ملاک باشد تا در زمان اجرا مشکلی ایجاد نشود اصل چهارم : در زمان طرح ریزی عملیات هوابرد ، طراح عملیات به هیچ عنوان حق ریسک پذیری ندارد ( رعایت اصول 12 گانه جنگ شامل اصل غافلگیری ) اصل پنجم : طرح ریزی عملیات با حداکثر نیرو باید صورت بگیرد ( با توجه به همه شرایط ، در عملیات هوابرد ، تنها یک تیپ رزمی قابل انتقال هست ( 5 گردان = 3 گردان درگیر و 2 گردان احتیاط ) اصل ششم : اولویت در طرح ریزی عملیات هوابرد ، انتخاب ساده ترین راه ممکن برای نیل به هدف هست اصل هفتم : طرح ریزی عملیات هوابرد باید بر اساس استفاده از حداکثر تجهیزات صورت بگیرد اصل هشتم : در طرح ریزی عملیات هوابرد ، حاشیه امنیت ( سخت افزاری و نیروی انسانی ) باید رعایت گردد . با توجه به این موارد : الف : نوع عملیاتی که عناصر مهاجم از آن استفاده می کنند براساس فرضیه مطرح شده ، عناصر هوابرد رزمی است ب : استعداد دشمن براساس اصل 5 ، در حد یک تیپ هوابرد ( 5 گردان هوابرد درگیر و 2 گردان هوابرد احتیاط ) هست ج : پشتیبانی رده بالاتر شامل عناصر هوایی برای ایجاد پوشش هوایی خواهد بود . د: شرایط جوی در زمان عملیات .... با توجه به منطقه انتخاب شده (بارندگی بسیار اندک سالیانه – رطوبت بسیار بسیار ناچیز – نوسان درجه حرارت بسیار زیاد در طول شبانه روز به دلیل عدم وجود رطوبت – کم بودن پوشش گیاهی و زمین بدون عوارض ) ر: میزان پشتیبانی .... نامعلوم ز : مدت زمان عملیات ... حداکثر 72 ساعت ن : پشتیبانی زمینی اضافی .... ( ندارد ) و : داخلی یا خارجی بودن عملیات ......... عملیات هوابرد در عمق داخل خاک ایران ی : میزان اطلاعات از شرایط سیاسی و امنیتی منطقه .... نامعلوم ============== نکته اول : با توجه به این که نقطه کانونی مورد تهاجم در نزدیکی تهران قرار دارد ، به فرض غلبه بر عبور از سامانه های پدافندی مستقر در لجمن منطقه ، نیروی هوایی مهاجم اول باید فکری به حال شبکه دفاع هوایی تهران بکند ( به لینک زیر مراجعه شود ) پوشش پدافند هوایی ایران نکته دوم : مساحت زون A براساس محاسبه برادر عزیز جناب رمو ، چیزی در حدود 680هزار کیلومتر مربع هست که این عدد در مقایسه با منطقه پرواز ممنوع شمال عراق که توسط ائتلاف پس از جنگ 1991 ایجاد شد ( نزدیک به 133 هزار کیلومتر مربع ) رقمی در حدود 5 برابر را نشان میدهد . طبیعتا" اصل اول در موفقیت عملیات هوابرد در عمق خاک دشمن ( ایجاد پوشش هوایی ) و براساس اصول چهارم ، پنجم و هفتم عملیات هوابرد در اینجا حتی در مقیاس نیروی هوایی آمریکا ، زیر سئوال میرود نکته سوم : اگر مبنای ما برای مقابله با عملیات هوابرد مهاجم ، اتکاء بر سامانه های دفاع هوایی زمین پایه خریداری شده و بومی باشد ( با تشکر از برادر عزیز جناب واریور ) ، نیروی هوایی مهاجم باید در یک گستره 680 هزارکیلومتر مربعی ، تک تک این سامانه های دفاع هوایی شبکه شده را شناسایی و منهدم کند تا کریدور هوایی ایمن برای ورود عناصر مهاجم و پس از آن عناصر آمادی در یک بازه 72 ساعته ایجاد شود . این مساله در تناقض کامل با اصل غافلگیری در اجرای عملیات هوابرد ( اصل چهارم نامبرده شده ) هست . یعنی به محض اقدام برای سرکوب دفاع هوایی خودی در یک کریدور خاص ( زون A) قطعا" تحلیلگرهای نظامی خودی اهداف احتمالی را تشخیص و مقابله به مثل خواهند کرد . نکات دیگری هم هست که درصورت لزوم و نیاز ارائه خواهد شد . پی نوشت : این یک تحلیل بر مبنای اصول عملیات هوابرد هست ( با تشکر از نیروی زمینی ارتش ممالک متحده برای به اشتراک گذاری اسناد آموزشی و همچنین دوستان عزیز در دانشگاه فرماندهی و ستاد نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران )
  14. 8 پسندیده شده
    بسم الله........ 25اردیبهشت 1398 نیروهای ارتش منطقه حویز فوقانی تحتانی و الحریه را در منطقه سهل الغاب پاکسازی کرده اند با توجه به تجمع نیروهای ارتش در لاذقیه یکی از محورهای احتمالی حملات ارتش می تونه مثل نقشه زیر باشه یکی از برترهای گروه رزمی تایگر (قوات النمر ) استفاده صحیح از آتش توپخانه ایی وهوایی در حمله ودفاع است . در ضد حملات دو روز پیش مخالفین هم اتش دقیق پشتیبانی تتلفات سنیگی رو به مهاجمین وارد کرد . در زیر تصاویر هوایی کاملا گویا هستن به گودالهای ایجاد شده دقت کنید بمب بمب پارتی پرنده کنترلی سرنگون شده مخالفین در شمال حماه / چوب وفیبر
  15. 7 پسندیده شده
    یک مساله جالب تر در گزارشی که برای کنگره تدوین شده بود ( مه 2005) ، بیلان سرکوب دفاع هوایی در 3 جنگ آخری تبیین شده ، اگر مبنا طوفان صحرا باشد ، نگاه کنید به تعداد سایتهای سام-2 موجود و تعداد تخریب شده ( حالا یک سیستم دفاع هوایی ثابت هست ) ، بعد ان را با جنگ کوزوو ( تلفات سامانه سام-6 متحرک ) مقایسه بفرمایید . پی نوشت : حالا این دیتاهای منتشر شده است که در دسترس قرار دارد ، هر قدر تخصصی تر به مساله نگاه کنیم ، شرایط سنگین و جو رسانه ای که یک عده ای در فضای مجازی درست کردند ، بیشتر قابل تحلیل هست که چقدر روی اعداد و ارقام و تحلیل علمی منطبق هست
  16. 7 پسندیده شده
    چند نکته 1- اینکه اف 14 ها چقدر بتوانند در برابر اف 15 ها مقاومت کنند به یک عامل بستگی دارد اینکه چقدر ارتقا یافته اند. از قبل شایعاتی وجود داشته که یک رادار ملی برای این هواپیما ساخته شده است. ایران تجربه های خوبی در ساخت رادارهای زمین پایه ارایه فازی دارد. هواپیماهای امروزی از رادارهای ارایه فازی استفاده میکنند. یک اقدام خوب میتوانست تلاش برای ساخت رادارهای ارایه فازی هم برای کوثر و هم یک رادار ارایه فازی برای اف 14. نصب ال سی دی های چنذ منظوره جایگزینی سیستم های کنترل قدیمی اف 14 با سیستم های جدید و..... باشد 2- اف 14 های ما چه از نظر کمی چه کیفی قابلیت رقابت با اف 15 ها و اف 22 های امریکایی را ندارد. تنها تاکتیک موثر این میتواند باشد که تاکتیک هایی بر مبنای ترکیب این هواپیما با پدافندهای زمینی به کار گرفته شوند. یعنی این دو همدیگر را پوشش دهند. ارسال این هواپیما به عمق خلیج فارس یعنی نابودی ان. این جنگنده باید در عمق کشور باقی مانده و با کمک پدافندها و در مکان هایی که توسط اس 300 ها پوشش داده میشود با کمک انها به عملیات پدافندی بپردازد. 3- وقتی اف 14 را با اف 15 مقایسه میکنید از نقش اواکس هایی که اف 15 را پوشش میدهند غاقل نشوید. طی عملیاتی که اواخر جنگ اف 15 ها ی عربستانی به دو فانتوم ما حمله کردند ان عملیات فقط با پوشش اواکس های عربستانی که البته دارای خلبان های امریکایی بودند ممکن بود. به عبارتی نقش اواکس بسیار میتوانند به اف 15 کمک کند. اگر اف 14 ها در عمق ایران بمانند عملا زیر پوشش اواکس ها نیستند بلعکس رادارهای زمینی میتوانند اف 14 ها را حمایت کنند
  17. 7 پسندیده شده
    خوب پهپاد فوق بسیار شبیه سری پهپاد ناشناسی هستش که در سال های مختلف در سوریه سقوط کرده (با احتمال بسیار زیاد حزب الله کاربر این پهپاد ها بوده) از شبیه ترین پهپاد سقوط در سوریه با نمونه یمنی ها که تقریبا اتصلات بال به بدنه شبیه بهم می باشد شروع میکنیم سایر پهپاد های سقوط کرده سوریه نمونه از محموله شناسایی پهپاد فوق (منبع اماج) نمونه که حزب الله در باغ موزه ملیتا به نمایش گذاشته نزدیکترین نمونه داخلی که در رزمایش های پدافندی سپاه مشاهده شده نزدیکترین نمونه مشابهه خارجی پهپاد های هدف ساخت شرکت هوافضای گریفین Broadsword و Outlaw http://www.griffonaerospace.com/systems/broadsword/ وب سایت شرکت المانی سازنده موتور https://3w-modellmotoren.de/?lang=en گزارش شورای امنیت سازمان ملل نکات بسیار جالبی داره https://www.securitycouncilreport.org/atf/cf/{65BFCF9B-6D27-4E9C-8CD3-CF6E4FF96FF9}/s_2019_83.pdf
  18. 7 پسندیده شده
    پهپاد UAV-X پهپاد UAV-X یک پهپاد یمنی بردبلند است که هدایت آن توسط خبان خودکار صورت می‌گیرد. گرچه کارشناس شورای امنیت آن را UAV-X نامیده است اما این پهپاد احتمالا همان پهپاد صماد 3 می باشد. به دلیل کمبود منابع و محدودیت دسترسی به خارج از مرزهای یمن، نیروهای یمنی از پیشران‌های مختلف اما مشابه هم در این هواگرد استفاده کرده‌اند و صماد 3 تا کنون با دو پیشران متفاوت مشاهده شده است. این پهپادها در دو کشور امارات متحده عربی و عربستان سعودی به اجرای عملیات پرداخته‌اند. پهپادهایی که در امارات عملیات کرده‌اند با پیشران‌های آلمانی 3W110i B2 استفاده کرده‌اند - حداقل دو فروند صماد3 در امارات عملیات داشته‌اند هر دو دارای این پیشران آلمانی بوده‌اند که قیمت آن 879 دلار است- (گزارش سازمان ملل نشان دهنده‌ی صحت ادعاهای انصارالله پیرامون اجرای عملیات علیه اهدافی در امارات توسط پهپاد می‌باشد که هر بار مقامات امارات آن را تکذیب کرده و حاضر به نشان دادن لاشه پهپاد یا محل خسارت دیده نشدند و آن را سانسور کرده اند). پیشران‌های آلمانی با دو شماره سریال 1561517 B و 1561528 B که توسط 3W- Modellmotoren Weinhold GmbH تولید شده بودند در ژوئن 2015 در قالب یک محموله 21 عددی به شرکت هوای یورو وینگر یونان صادر شده بود. پیشران آلمانی 3W110i B2 پهپادهایی که در عربستان توسط تیم کارشناسی شورای امنیت بازدید شده‌اند دارای موتور چینی DLE 170 استفاده بوده‌اند - کارشناس سازمان از 3 پهپاد صماد3 در عربستان بازدید کرده است که هر سه از این پیشران چینی 890-1100 دلاری بهره‌مند بوده اند- پیشرانی چینی DLE 170 پشیران چینی 3/5 لیتر سوخت در هر ساعت مصرف می‌کند و می‌تواند سرعت هواگرد را به 200-250 کلیومتر برساند. یک مخزن سوخت 21 لیتری در پهپاد به کار گرفته شده است که این امکان را به صماد3 می‌دهد تا 6 ساعت مداومت پروازی داشته باشد که در این صورت برد آن 1200-1500 کیلومتر خواهد بود. مخازن احتمالی سوخت طول صماد3 برابر با 280 سانتیمتر، فاصله سر دو بال 450 سانتیمتر و قطر بدنه 84 سانتیمتر است. این پهپاد در دو نقش رزمی و جمع آوری اطلاعات (تصویربرداری) به کار گرفته می‌شود. در نقش رزمی از یک سرجنگی 18 کیلوگرمی بهره می‌برد. اما در نقش جمع آوری اطلاعات مجهز به لنز چینی دوربین Nikon D810 است که وظیفه عکس‌برداری را به عهده دارد احتمالا در این نقش نیز از لنزها و دوربین‌های متفاوت استفاده می‌کند. لنز تصویربرداری دروبین Nikon D810 سرجنگی 18 کیلوگرمی صماد 3 پی نوشت: قیمت ها در گزارش سازمان ملل نیامده است و بر اساس قیمت موجود در سایت‌های اینترنتی قیمت پیشران را نوشته‌ام. GHIAM/منبع برگرفته از گزارش شواری امنیت
  19. 7 پسندیده شده
    برخورد نزدیک از نوع سوم تامکت های پارسی در برابر ایگلهای آمریکایی برفراز خلیج پارس وینگ چهل و هشتم نیروی هوایی آسیای جنوب غربی ، مه 2019 : با اعزام حداقل یک اسکادران از جنگنده/بمب افکن های اف-15 سی وینگ چهل و هشتم نیروی هوایی به خلیج پارس که بدلیل تشدید تنش ها میان جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده صورت پذیرفت ، حدس و گمان های بسیاری در خصوص شکل و ماهیت رزم هوایی این یگان با اسکادران های نخبه نیروی هوایی ایران ، بویژه ابر رهگیرهای اف-14 تامکت که هم اینک چهارمین دهه عمر رزمی خود را در این نیرو پشت سرمی گذارند ، پدید آمده است . بدین سان ، در حالی که جتهای اف-15 سی مدتهای طولانی است که دیگر بعنوان یک پیکربندی برتری هوایی در سازمان رزم نیروی هوایی آمریکا تعریف نمیشوند و به جای آنها ، جتهای پیشرفته تر اف-22 که از دسامبر 2005 این ماموریت را بر عهده دارند ،این وظیفه را بر عهده گرفته اند ، با این حال ، مسائل مربوط به هزینه های پایین تعمیر و نگهداری و همچنین آمادگی به نسبت محدود ناوگان کوچک رپتورهای نیروی هوایی باعث شده تا فرماندهی این نیرو با عقب کشیدن اف-22 های اعزامی به خاورمیانه ، حداقل یک اسکادران از ایگلهای در حال خدمت را در فوریه 2019 به امارات متحده عربی اعزام نماید . مضاف براین ، در حالی که اف-22 هنوز در لیست سیاه فروش های خارجی ایالات متحده قرار دارد ، گونه سی از جت اف-15 بدلیل ماهیت انعطاف پذیر پیکربندی طراحی شده آن ، از بیشترین توانایی همزمان رزم هوایی و قابلیتهای هوا به زمین برخوردار بوده ، چنانکه دو نیروی هوایی پیشتاز منطقه ( نیروی هوایی اسراییل و عربستان سعودی ) از این هواگردهای رزمی بعنوان استخوان بندی و ستون فقرات خود بهره می برند که بطور خاص برای مقابله با تامکتهای ایرانی ، در صورت بروز هرگونه بحران ناخواسته مسلح و آماده شده اند . طبیعتا" با توجه به افزایش تنش ها در منطقه خلیج پارس ، مقایسه ای مختصر در حوزه قابلیتهای موجود رزم هوایی میان تامکتهای نیروی هوایی ایران و ایگلهای سه نیروی هوایی ( ایالات متحده ، عربستان سعودی و اسراییل ) صورت پذیرفته است . پیشرانه اف-100 از یک نظر ، دو جت رقیب اف-14 و اف-15 در دهه شصت میلادی برای پاسخ به نیازهای مشترک و ایفای نقش های مشابه ، توسعه پیدا نموده بودند ، چنانکه هردو به پیشرانه هایی دو تایی و گرانقیمت که برای اجرای مانورهای رزم هوایی ضروری به نظر می رسید ، مجهز شدند ، در حالی که این دو پیکربندی به ترتیب برای جایگزینی فانتوم های نیروی دریایی و هوایی بصورت جداگانه به مناقصه گذاشته و تولید شدند . به این ترتیب ، پس از ورود بخدمت این دو جنگنده به سالهای 1974 و 1976 ، تامکت و ایگل ، تنها جتهای نسل چهارمی محسوب میشوند که هنوز در کشورهای بکارگیرنده ، مشغول خدمت رزمی هستند و به شکل خاص ، مزیتهای قابل توجهی را در مقایسه با همتایان روس خود ( شامل میگ-31 ، سوخو-27 ) که در سال های ابتدایی دهه هشتاد میلادی ( 1981 و 1985) وارد خدمت شده اند را ارائه مینمایند . پیشرانه اف-110 اما نکته توجه برانگیز ماجرا دراین است که پیکربندی تامکت ، سنگین تر و پرهزینه تر محسوب میشد ( بدلیل نیازمندی های خاص نیروی دریایی برای عملیات ازفراز حامل های هواپیمابر . م ) ، چنانکه در مقایسه با جتهای هم نسلش ، به استثنای فاکس هاوند ، نزدیک به 55 درصد سنگین تر از ایگل محسوب میشد . این مساله ، در کنار استفاده از پیشرانه های F-110 که در مقایسه ، ضعیف تر از نمونه های F-100 نصب شده روی اف-15 بحساب می آمدند ، باعث گردید تا قابلیت مانور پذیری تامکت بشدت محدود گردد ، اما همین شرایط باعث گردید تا امکان حمل موشکهای سنگین تر و رادار قدرتمندتر فراهم آید . در همین راستا ، ترکیب موشکهای مرگبار AIM-54 Phoenix و رادار تامکت که در آن زمان برد کشفی برابر با 190 کیلومتر را در اختیار داشت ، در برابر رادار قدرتمند AN/APG-71 ایگل قرار بگیرد که قابلیت فامد قابل توجهی را در اختیارآن قرار می داد . به همین ترتیب ، پتانسیل سامانه راداری تامکت که در ابتدا برد کشفی در حدود 190-200 کیلومتر را در اختیار کاربرانش قرار میداد ، درجریان بروزرسانی های بعدی صورت گرفته بر روی آن که بصورت جداگانه توسط ایالات متحده و ایران صورت پذیرفت ، افزایش پیدا نمود . این ترکیب در زمان خود بسیار پیشرفته ، کلید ثبت رکورد جاوادنه نسبت شکار 160:3 در نبردهای هوایی میان ایران و عراق محسوب میشد ، ضمن اینکه بنا بر برخی اطلاعات منتشرشده ، حداقل 61 فقره از شکارهای انجام شده ، توسط موشکهای فینیکس صورت گرفته بود . ایگل/ اسپارو از سویی دیگر ، با توجه به پیکربندی خاص تامکت برای حمل فینیکس ( 6 تیر موشک شامل 4 تیر زیر بدنه و دو تیر زیر دستک بال . م ) طراحان رزم هوایی در نیروی دریایی ایالات متحده روی استراتژی درگیری جاه طلبانه ای فراتر از محدوده بصری خدمه در مقایسه با آنچه در نیروی هوایی با بخدمت گرفتن جتهای سبک تر ، بدنبال آن بود ، تاکید مینمودند . در این خصوص ، رادار ایگل ، نه تنها آگاهی موقعیتی محدودتری را فراهم می آورد ، بلکه موشکهای سبکتری نیز برای اجرای ماموریتهای هوا به هوا ( موشکهای میانبرد اسپارو ) را بکارمی گرفت . با توجه به فرآیند طراحی و نیازمندی های متفاوت دو نیرو ، حسگرهای استاندارد گونه سی اف-15 و همچنین قابلیت درگیری فراتر از میدان دید این جنگنده پس از ورود بخدمت ، درست در پشت سر تامکت قرار داشت ، اما با فروپاشی اتحاد شوروی و لغو بهینه سازی های گسترده پیکربندی تامکت و پیگیری برنامه بازنشستگی زودهنگام اف-14 از خدمت بدلایل اقتصادی و سیاسی ، نور امیدی برای مدرنیزه سازی تمامی گونه های در حال خدمت اف-15 شروع به تابیدن گرفت . ایگل / آمرام در نتیجه ، تا ابتدای دهه 90 میلادی ، ایگل های موجود نیروی هوایی به موشکهای پیشرفته تر اسپارو با برد درگیری 70 کیلومتر ( که همچنان چیزی در حدود 73 درصد کمتر از برد درگیری فینیکس محسوب میشد ) مسلح شدند . این روند ، با ورود بخدمت موشکهای جدیدتر AIM-120 آمرام دچار جهش افزون تری گردید و بدلیل نیاز نیروی هوایی ، اسکادران های ایگل ، نخستین واحدهایی بودند که به این مهمات مسلح شدند . با توجه به اهمیت موضوع ، ایگلهای نیروی هوایی پس از یک دوره به نسبت طولانی ، تدریجا به آخرین گونه آمرام (AIM-120C) مجهز شده که حداقل در حوزه مقاومت در برابر اقدامات جنگ الکترونیک ، پیشرفته از فینیکس بشمارمی آید ، در حالی که بردی برابر 105 کیلومتر را نیز به توانمندی های خود اضافه نموده بود ، اگرچه اخباری نیز وجود دارد که بر خلاف فینیکس ، مهمات جدید مورد استفاده در ایگلها ، در سرعتهای فراتر از 4 ماخ ، دچار ناپایداری های شدیدی می گردد . APG-63(V.3 ) در حوزه اویونیک و سامانه های راداری ، جنگنده های F-15C نیروی هوایی در مقایسه با قابلیتهای تامکت در حوزه استفاده از داده های محیطی با مشکل مواجه بودند ، به همین دلیل ، از اوایل سال 2010 میلادی ، رادارهای آرایه فازی محصول ریتئون APG-63(V.3 ) جایگزین رادارهای قدیمی ایگل شد ، هرچند روند این ارتقاء با سرعت بسیار آهسته ای درجریان است ، بطوریکه فقط 46 فروند از 123 فروند ایگل موجود به رادارهای جدید مجهز شده اند و انتظار می رود تا این برنامه تا سال 2021 تکمیل گردد . دراین میان ، آن چه که حائز اهمیت خواهد بود ، این است که تمامی ایگلهای بروزرسانی شده ، عمدتا به شرق آسیا و برای مقابله با قابلیتهای رو به گسترش نیروی هوایی چین اعزام شده اند و بسیار بعید خواهد بود که این هواگردهای رزمی برای مدت طولانی به خاورمیانه اختصاص داده شوند . پی نوشت : 1- ادامه دارد ................ 2- وینگ چهل هشتم نیروی هوایی ارتش ممالک متحده ، نخستین اف-15 سی خود را در قالب اسکادران 493 به تاریخ 10 ژانویه 1994 دریافت نمود و تا ژوییه همین سال بادریافت هواگردهای سازمانی خود ( سری سی و دی ایگل ) ، سازمان رزم خود را کامل نمود . صرفا" برای میلیتاری /مترجم : MR9
  20. 6 پسندیده شده
    با سلام خدمت دوستان این لینک زیر جزییات اعلامی توسط ناوگان پنجم از رزمایش روز های پنجشنبه و جمعه هست. علی الظاهر ترکیب به صورت گروه ضربت ABECSG با آبراهام لینکلن به عنوان راس و گروه آماد KSGARG به راس کیرسارژ (کد LHD-3) و با همراهی واحد ۲۲ تکاوران دریایی انجام گرفته. جزییات رو خودتون میتونید بخونید. منتها جان کلام این هست که تو این رزمایش بیشتر روی هماهنگی برای رسیدن به درصد بیشتری از انعطاف پذیری در مانوردهی کار شد. این مابین CVN72 و LHD3. قضیه برای واحد 22 فرق میکرد. فست روپینگ و VBSS که تمرین روتین برای تکاوران دریایی هست. رزمایش روتین اما پرمعنا و با اعلان که آمادگی یگان های دریایی آمریکا برای درگیری متعارف روی آب های خلیج فارس در حد درگیری هوایی، بمباران محدود، جنگ الکترونیک و یه نکته که در رزمایش بود و اونم فرصت نادری که در اختیار خلبانان آمریکایی گذاشته شده تا با هدف کاملا مخفی مستقیما درگیر بشن که نشانه جدی گرفتن وضعیت آماده باش این نیروهاست. در کل رزمایش روتینی هست برای آمادگی بیشتر و به رخ کشیدن ولی در صورت درگیری همین رزمایش ها در هماهنگی و بالارفتن بازده به شدت کمک میکنن. لینک خبر در سایت نیروی دریایی آمریکا: https://www.cusnc.navy.mil/Media/News/Display/Article/1852014/abraham-lincoln-csg-and-kearsarge-arg-conduct-joint-operations-in-us-5th-fleet/
  21. 6 پسندیده شده
    به گزارش ارتقاهای انجام شده روی این نوع هلیکوپتر، علت نفوذ شن به سیستم هیدرولیک بوده که کنترل رو از بین برده این ایراد سال بعد برطرف شد و در یک تست در مصر به تایید رسید
  22. 6 پسندیده شده
    با مفروضات مساله شما عملا دیگه چیزی برای دفاع باقی نمانده آسمان امن شده + پادگان ها و مراکز فرماندهی نابود شده با این وصف که شما گفته اید عملا نیروی نظامی (با معنی کلمه مد نظر) وجود نداره و نیرو هایی پراکنده با عملکرد غیر منظم (کمتر کارا) وجود خواهد داشت فرودگاه مدنظر شما تصور میکنم فرودگاه شهید آریافر هواناجا است با طول باند تقریبی تقریبا 880 متر که امکان فرود هواپیماهایی مثل C17 رو میده ، اما C5 ها نمیتونن فرود بیان بجای این فرودگاه ، بنظر میرسه فرودگاه پیام در جنوب غربی کرج انتخاب بسیار مناسبتری هست با طول باند بیش از 3300 متر که امکان فرود انواع هواپیما های ترابری سنگین رو میده (فاصله 66 کیلومتری نسبت به فرودگاه شهید آریافر) نزدیکی به پایتخت (خطوط مواصلاتی بهتر ، جاده قدیم ، اتوبان و از قسمت هایی اتوبان همت) همچنین محل استقرار نیرو های متخاصم امکان انسداد مسیر تردد احتمالی نیرو های پراکنده مدافع از قسمت غرب کشور (محور قزوین - تهران) رو خواهد داد (تراکم جمعیتی نیرو هایی که احتمالا جهت حرکت از سمت غرب برای دفاع حرکت خواهند کرد بیشتر و استعداد بالاتری نیز خواهند داشت) در عملیات پنجه عقاب (حمله نظامی به طبس) 5 هواپیما (سی 130) و 8 بالگرد حضور داشتند (برای یک فرودگاه خاکی) با توجه به امکانات مطلوب باند پروازی فرودگاه پیام (اگر به عنوان تنها سرپل مدنظر قرار گرفته شود) در دو ساعت اولیه امکان انتقال حداقل 200 نیروی رزمی 6 آپاچی ، 6 بردلی رو خواهند داشت (6 الی 7 فرود در یکساعت) با گذشت زمان بیشتر این نیرو ها به طرز فزاینده ای رشد کمی و کیفی خواهند داشت (هر فرود سی 5 تعداد 2 آبرامز - هر سی 17 تعداد 200 نفر) که اگر نیروی متخاصم از فرودگاه آریافر هم بهره برداری کند این اعداد بسیار بزرگتر خواهند بود 24 ساعت اولیه برای نیروی متخاصم بسیار حیاتی خواهد بود ، با علم به اینکه نیروی منظمی جهت اخلال در روند ورود نیرو ها وجود نخواهد داشت (مفروضات مساله) با گذشت 24 ساعت اول شکل گیری و قوام نیرو های متخاصم بسیار بهتر و بهتر خواهد شد حرکت نیرو های نظامی به سمت مراکز پایتخت با بردلی و آبرامز های M1A2 sepv3 احتمالا دچار توقف هایی خواهد شد اما مانع اساسی نخواهد بود با نبود مراکز فرماندهی و انهدام پادگان ها با پوشش آپاچی ها و حضور تانک ها مانع چندانی برای مقاومت نخواهد بود (تعداد ATGM ها یا MANPAD ها برای مقاومت در شهر تهران؟؟؟) بنظرم با مفروضات مساله شما کاملا شدنی و انجام پذیر هست ، نیرو های پیاده بدون هماهنگی و نظم مورد نظر از یک ارتش کارایی چندانی نخواهند داشت حساب برای درج تصویر در سایت ندارم (زحمت انتقال تصاویر رو بکشید)
  23. 5 پسندیده شده
    بروزرسانی ، تجمیع و اصلاح تاپیک استراتژی دفاع مسطح ( موزائیکی ) / ضربه دوم ،ساختار و سطح پاسخ نامحدود به تهدیدات نظامی ( شامل تمامی تاپیک ها ، اخبار ، تحلیل ها ، پستهای بایگانی و قفل شده و .... )    بیست ونهم اردیبهشت سال یکهزار و سیصد و نود هشت خورشیدی جنگهای آینده و مشخصات آن با تکیه بر دیدگاه صاحبنظران غربی
  24. 5 پسندیده شده
    جنگ نشه یا جنگ بشه این مردم ایران هستن که بدبخت تر میشن. در مورد دومی مطمئن نیستم
  25. 5 پسندیده شده
    سلام پیش از عملیات هلی برن ، این شرایط را در نظر بگیرید : - شبکه انتقال برق و گاز کشور بطور کامل منهدم شده و در نتیجه امکان تهیه ی نان ( آره ، نون ! ) برای مردم میسر نیست چرا که تنور 90 در صد نانوایی ها تنها به کمک برق و گاز فعالیت می کند، - در منازل امکان پخت غذا میسر نیست ، - آب آشامیدنی بهداشتی در دسترس همه نیست ، - در شهر ها مخازن عمده سوخت هدف قرار گرفته و در نتیجه با کمبود سوخت جهت حرکت ناوگان شهری و بین شهری ، ترافیک عادی بطور کامل متوقف شده ، - شبکه مخابرات و ارتباطات هدف قرار گرفته و با بحران کمبود نقدینگی مواجه هستیم چرا که امکان گردش الکترونیک پول وجود ندارد و مردم برای برداشت پول از حساب خود به بانکها هجوم آورده اند ، اما بانکها یا نقدینگی لازم جهت پاسخ به انبوه مراجعان را ندارند یا با نبود برق و سیستم مخابراتی توان پاسخگویی ندارند . - مهمترین منبع خبری مردم شایعات و بروشورهای تبلیغاتی دشمن است که از آسمان به زمین ریخته می شود . فرض کنیم در چنین شرایطی نیروهای آمریکایی جهت بدست آوردن سرپل و فراهم نمودن مقدمات فرود c-130 ها و شینوک ها ، شبانه ، به کمک بیش از 100 فروند V-22 خودشان را به سه نقطه در جنوب شرق تهران ( البته نه در فاصله 30 کیلومتری )برسانند و پیش از صبح گروه نخست C130 ها به زمین بنشیند ، صبح روز بعد و در نبود پدافند برد متوسط ، هر گونه تحرکی جهت نزدیکی به سرپلهای مورد نظر به سادگی از آسمان هدف قرار خواهد گرفت آن هم با بمبهای بشکه ای به سبک سوریه !