Navard

VIP
  • تعداد محتوا

    775
  • عضوشده

  • آخرین بازدید

  • Days Won

    19

تمامی ارسال های Navard

  1. سخنی با خوانندگان محترم: در مطلب پیش رو سعی بر این شده که به مختصری از شرایط فرهنگی و اجتماعی و تاریخی اعراب پیش از اسلام پرداخته شود. در این نوشته اصل بر رعایت صداقت تاریخی و امانت است و در گرداوری آن از منابع با عقاید گوناگون کمک گرفته شده است. گرد آوری مطالب تاریخی هیچ گاه خالی از اشتباه نیست، علی الخصوص که این مطالب در رابطه با مسائل حساسیت بر انگیز مذهبی باشد. در نتیجه از دوستان خواننده این مطلب درخواست میشود درصورت وجود اشتباه، به منظور تکمیل و اصلاح این مطلب بنده را یاری کنند. پیشگفتار: سرنوشت پیامبران و قومشان و نتایجی که از آن کسب کرده اند را میتوان یکی از مهمترین نشانه های حقانیت آن ها به حساب آورد. این نتایج بعضا چنان معجزه آسا و خیره کننده هستند که در حالت معمول موارد مشابهی برای آنها یافت نمی شود. برای نمونه مسیح (ع) در دل امپراطوری قدرتمند روم شرقی به پیامبری رسید. در سرزمینی که تعداد نامعلوم خدا توسط مردم پرستیده میشد و پیامی که آورد چنان در دل ها رسوخ کرد که در مدت کمتر از چند سده مسیحیت در سه قاره گسترش یافت! از حبشه در آفریقا گرفته تا امپراطوری قدرتمندی چون روم که روزی دشمن مسیحیت بود و همچنین طیف کثیری از اقوام در خاورمیانه و ...! در اسلام نیز ما با چنین پیشرفت معجزه آسایی رو به رو هستیم. محمد (ص) در سن چهل سالگی در جامعه ای بدوی به پیامبری برگزیده شد که جز غارت و ستیز دستاوردی نداشتند و هر روز به بهانه ای با یکدیگر در جنگ بودند و شعرا و نام آوران عرب روزگاری برای بدست آوردن شرافت، خود را به پای پادشاهان ایران و روم می انداختند. در شبه جزیره عربستان اگر در جایی تمدنی دیده میشد به پاس قرابت با ایران یا روم بود. و از دست آورد هایشان در آن ادوار، جز پاره ای از روایات افسانه گونه چیزی بجا نمانده است. در چنین محلی که محمد(ص) شدیدا زیر فشار فرهنگی و البته فشار عوامل ثروت و قدرت در مدت کمتر از سیزده سال توانست بنیان نخستین حکومت اسلامی را در یثرب بنا نهد که تا پایان عمر ایشان این حکومت به چنان وسعت و قدرتی رسید که در سرحدات خود به تقابل با روم شرقی می‌پرداخت. قسمت اول: قبیله و معنای متفاوت آن در بین اعراب اعراب از قبل اسلام در پهنه ی وسیعی از خاورمیانه حضور داشتند. و بر خلاف تصور عموم مردم، فتوحات پس از اسلام به تنهایی سبب استقرار آن ها در این پهنه نشد. در تاریخ موجودیت اعراب با سامی نژاد ها گره خورده است. این حضور آنقدر چشمگیر بود که رومیان و یونانیان مناطق عرب نشین را به سه ناحیه عربستان خوشبخت و عربستان بیابانی و عربستان سنگی تقسیم کرده اند که حدود این مناطق از دریای سرخ و شبه جزیره عربستان شروع شده و از سویی به مرز های روم آن روزگار در شامات رسیده و در سوی دیگر در عراق امروزی به رود فرات ختم می شود. در رابطه با وضعیت اعراب قبل اسلام باید به این موضوع اشاره کرد، پیشینه تاریخی که برای آنها ذکر شده به ۲۰۰ سال قبل از سال عام الفیل محدود می شود. عام الفیل همان سالی است که گفته میشود محمد(ص) در آن دیده به جهان گشود. البته این بدان معنا نیست که اعراب قبل از آن موجودیت خارجی نداشته اند‌. برای مثال در دبیره های هخامنشی از آن ها بعنوان خراج گذاران عصر داریوش بزرگ یاد شده است. اما آنچه از این گفته پیداست، اعراب تهی از پیشینه تاریخی و تمدنی غنی بودند و آنچه در آنها یافت می‌شد در حقیقت از هم نشینی و یا دست درازی دیگر اقوام بود. این همان زمانیست که قرآن از آن به عنوان دوره جاهلی اعراب یاد می‌کند. نگاره ای از سرباز ساتراپی عربیا در مقبره خشایارشا، واقع در نقش رستم که بصورت نمادین به شکل یکی از ستون های شاهنشاهی به نمایش در آمده است. با نگاهی به زندگی اعراب در آن اعصار می توان دریافت که تفاوت عمده‌ای میان نوع زندگی آنان با زندگی مردم ایران و روم و حتی در نزدیکی آنها با دولت های نچندان نامی حبشه دیده میشد. در آن روزگار ایران و روم حکومت مرکزی داشتند حکومتی که تمام شؤون جامعه را از حیث قانون و عمل به قانون و وادار کردن همه به تابعیت از آن در دست داشتند و تمام زوایای آن جامعه زیر سلطه نظامی واحد قرار گرفته بود، به طوری که در هر گوشه آن وجود حکومت مرکزی احساس می‌شد. این در حالی بود که در جزیرة العرب در هر ناحیه ی آن، مردم بر پایه نسبت خانوادگی مشترک به عنوان یک قبیله گرد آمده بودند و هر یک در جغرافیای حضور خود اعمال قدرت می‌کردند. هیچ قبیله‌ای بر دیگری اعمال نفوذ نداشت مگر در داد و ستد و جنگ! جنگ بین قبایل هم نامنظم بود و بیشتر به دعوایی نامنظم و خانوادگی شباهت داشت. این مطلب نشانگر پراکندگی و تضاد بسیار عمیق بین قبایل است. باید گفت برای وحدت در میان یک امت فرهنگی لازم است که نقاط مشترک آنها را در خود جمع کرده و مردمی را گرد هم بیاورد. در شبه جزیره عربستان چنین تفکر یکنواختی وجود نداشت و هدف واحدی برای آنها مطرح نبود. در کنار کعبه هر قبیله بتی مخصوص به خود داشت و بدین ترتیب حتی در این زمینه هم تضاد و خودبینی دیده می‌شد. شرایط سخت و طاقت فرسای جزیرة العرب بر این اختلاف دامن می‌زد. مناطق حاصلخیز و دارای آب محدود و با فاصله زیاد از هم بودند. راه‌های محدودی وجود داشت که آنها هم زیر سلطه راهزنان دیگر قبایل بوده و تحت نفوذ قدرت های خارجی اداره میشد. در این شرایط دشوار اگر قبیله‌ای قادر بود تا چراگاهی را از چنگ دیگری در آورد این کار را بی درنگ می‌کرد. هیچ قبیله ای از این نظر در امنیت نبود و جنگ های بسیار با دلایل ساده و بعضا نا مأنوس بین آن ها رخ می داد. مشخص است که جنگ یکی از رایج ترین اعمال در بین آن ها بود آن چنان که عده ای برای کسب شهرت و آزمون جنگاوری خود مسیر نزاع را هموار میکردند. این جنگ از سر منع ازدواج یک زوج در دو قبیله می‌توانست شکل بگیرد تا بر سر شرایط تجارت و پاسداری از کاروان ها و ... که البته همانطور که گفته شد هیچ کجای آن به جنگ نمی‌ماند و بیشتر به یاغی گری و غارت و دعوای عشیره ای شباهت داشت. در نتیجه از این حیث قبیله جایگاه ویژه‌ای پیدا میکرد. بقای افراد به بقای قبیله گره خورده بود. هر کسی را با قبیله‌اش می‌شناختند و در نتیجه خدای این مردم هم در حقیقت قبیله آنها بود و بت ها هم نمادی برای اعلام وجود هر قبیله بودند و هرچه بزرگان این قبیله ها می‌گفتند هم، حقیقت تام برای آن ها محسوب می‌شد. با این اوصاف هرچه افراد یک قبیله زیادتر بود افتخار آن هم بیشتر میشد. این افراط تا آنجا پیش رفت که در سوره تکاثر قرآن، خداوند خطاب به مشرکان می گوید که آنها به منظور بزرگ نشان دادن تبار خود حتی دست به شمارش مردگان خود می‌زدند. نعمان در خطاب به پادشاه وقت ایران گفت که جز عرب کسی به نسب خود آگاهی ندارد و جز عرب از هر کسی اجدادش را بپرسی آنها را نمی‌شناسد. در حقیقت گذشتگان و نژاد چیزی نبود که اعراب بتوانند اشتباهی هر چند سهوی را به آنها نسبت دهند. شاید تا اینجا مطلب روشن شده باشد که پیامبر اسلام چه کار دشواری در پیش داشت. بخصوص وقتی بدانیم یکی از مهمترین اقدامات پیامبر مقابله با همین برتری جویی نژادی بوده است‌. عملا هر قدمی که به جهت آگاهی و یا مخالفت با سنت های گذشتگان آنها برداشته میشد، از نظرشان نوعی توهین تلقی میگردید. شاید جالب باشد بدانید که بت پرستی اعراب نیز ریشه در همین افراط دارد! یعقوبی در تحلیل خود از بت پرستی و عوامل آن می‌گوید:«بت پرستی از هنگامی آغاز شد که وقتی یکی از مردم می‌مرد، اقوام او مجسمه‌ای از وی ساخته و به یاد او آن را محترم می‌داشتند فرزندان آنها پس از سال‌ها گمان کردند که این‌ها خدایان آنان هستند» . شاهد این امر می‌تواند سخن مشرکین با پیامبر (ص) باشد که می‌گفتند: این بت ها اقوام گذشته هستند که مطیع خدا بوده و ما صورتی از آنها ساخته و عبادتشان می‌کنیم. در مورد سه بت مشهور یعوق و یغوث و نسر گفته شده: از قوم نوح بودن و افرادی صالح بودند و بعدها مجسمه آنان به صورت بت درآمد. در مورد لات نیز گفته شده او در واقع مرد صالحی بوده است که غذا برای حاجیان درست می‌کرده وقتی او مرد، تمثالی از او درست کردند و بر آن بنایی ساخته‌اند و اسمش را بیت الربه نهادند. ابن قیم می‌گوید؛ تعظیم مردگان سبب شد تا کم کم صورت هایی از آنها به شکل بت ساخته شود. زمانی که محمد(ص) مکه را فتح کرد در درون آن ۳۶۰ بت وجود داشت. در حقیقت ما با سرزمینی طرف هستیم که ۳۶۰ اعتقاد و ۳۶۰ تضاد در آن میتوان شمارش کرد! اوضاع اعراب از ابتدا این گونه نبود. اعراب شهر مکه خود را از نسل عدنان می‌دانستند، که در نتیجه نسب آنها به اسماعیل (ع) باز میگشت. از این گفته مشخص است که نخستین اعراب موحد بودند اما به تدریج به سوی شرک گرایش پیدا کردند. از این منظر اعراب مکه در کنار بنی اسرائیل بودند که به دین حضرت ابراهیم گرایش داشتند و در حقیقت ریشه نسبی مشترک در آن ها می توان یافت. در سال‌های مانده به بعثت پیامبر، افرادی در بین اعراب پیدا شده‌اند که خواهان بازگشت به دین ابراهیم بودند. آنها شروع به تبلیغ علیه اعتقادات آن روزگار اعراب کردند. از معروف‌ترین این افراد ورقة بن نوفل بود که در جستجوی دین خدای یگانه به این سو آن سو رفت و در نهایت مسیحیت را پذیرفت. زید بن عمر شخص دیگری بود که به روایت تاریخ در بین اعراب از بازگشت به آئین ابراهیم سخن گفت. بسیاری از رسوم مشرکین مکه همان چیزی بود که ابراهیم به اجدادشان آموخته بود ولی آنها آنرا شرک آلود کرده بودند. برای مثال اعراب جاهلی نیز به رسومی چون ختنه و کفن و دفن میت و ازدواج نکردن با محارم و حج بیت الله الحرام معتقد بودند. آنها حتی شعار معروف تلبیه را نیز داشتند اما آن را به نوعی شرک آمیز کرده بودند. ( تلبیه همان شعار لبیک اللهم لبیک لاشریک ... است که حاجیان در حین طواف خانه خدا می‌گویند). اعراب جاهلی به افرادی از خود که ختنه کرده و به حج می رفتند حنیف میگفتند . این در حالی است که به پیروان حضرت ابراهیم در گذشته حنیف گفته میشد! این بدان معناست که این کلمه از گذشته های دور در بین اعراب زبان به زبان چرخیده و تغییر معنا یافته است. قبیله قریش زادگاه قدرت قریش نامی آشنا و از پر نفوذترین قبایل در میان عرب بوده و بعد اسلام نیز تا قرن‌ها بر جهان اسلام حکومت کرده است. خلفا تا پیش از امپراتوری عثمانی همیشه قریشی بودند. اعراب کسانی را که از نسل مضر بن کنانه باشند را قریشی می گویند. در علم تبارشناسی عرب نیای مضر بن کنانه به اسماعیل (ع) باز میگردد. قریش در آن دوره از آنجا که امور حج را بر عهده داشت به شهرت و ثروت زیادی رسید. امور کعبه در دوره ای به قصی و هاشم و سپس به عبدالمطلب که همه از نسل مضر بودند سپرده شد. در دوران قصی مراسم حج شکل جدیدی به خود گرفت و این تغییرات زمینه ساز قدرت یافتن قریش در بین دیگر قبایل عرب گردید. در این ایام مردم عرب از نقاط دور دست به این مکه می آمدند تا هم به تجارت بپردازند و هم خدایان پر تعداد کعبه را پرستش کنند. بنوعی مکه و کعبه آن میعاد گاه اعراب بود. در این شهر بازار هایی بر پا میشد که از غرب و شرق عالم تجار به آن رجوع می کردند. راه تجاری مهمی از روم شرقی به یمن و در نهایت به هند ختم می شد که این مسیر از قطب های اقتصادی آن روزگار محسوب می شد که البته نکته مهم برای ما این است که شهر های مکه و یثرب هم در مسیر آن رونق یافته بودند. در بین قریش طایفه بنی هاشم به طور خاص که پیامبر اسلام نیز از آنان بود دارای مقبولیت و شهرت بیشتر گردید. همان طور که گفته شد بعد هاشم، عبدالمطلب زمام امور حج را بر عهده گرفت. وی پدر بزرگ پیامبر اسلام است و او از اعرابیست که قبل اسلام طبق سنت خاندان خود به دین حنفیت معتقد بود و خدای یکتا را می پرستید. عبدالمطلب بعد مرگ والدین محمد(ص) سرپرستی او را پذیرفت و در نتیجه آن محمد(ص) در محیطی با اعتقادات دین حنفیت زندگی میکرد. از تاریخ چنین بر می‌آید که قریش در میان اعراب به شرافت و عزت معروف بوده و معمولاً با عناوینی چون «آل الله» و «سکان حرم الله» خوانده می‌شدند و مردم آنها را به عنوان بزرگ و شریف قبول کرده بودند. باید افزود که این شهرت در همه طوایف قریش نیست، بلکه تنها در خاندان قصی و بعد از او خاندان هاشم و عبدالمطلب بود چرا که وجود این افراد در نهایت سبب شهرت قریش گردید. هنگام ظهور پیامبر اسلام در میان طایفه های قریش، از بنی هاشم عباس بن عبدالمطلب مسئولیت آبرسانی به حجاج را بر عهده داشت و از طایفه بنی امیه، ابوسفیان ریاست سپاه قریش را بر عهده داشت. این جبهه بندی در میان قریش تا قرن ها بعد ادامه پیدا کرد. البته باید توجه شود که طوایف دیگر از قریش هم بودند که نقشی در امور حج داشتند اما نقش آنها به پر رنگی دو طایفه نامبرده نبود. دیگر قبایل عرب متوجه عظمت کعبه و نقش آن در فزونی قدرت قبیله قریش شدند در نتیجه برخی از آن ها در مناطق خود نیز کعبه هایی ساختند تا قبیله خود را برای رفتن به مکه بازدارند. این کعبه ها از بسیاری از جهات همچون وجود سنگی مانند حجر الاسود(سنگ سیاه) تا ارکان کعبه به آنچه در مکه بود شباهت داشتند. برای مثال در یمن پرستشگاهی در شهر غَیمان قرار داشت و «حجر الأحمر» یا سنگ سرخ در آن استفاده شده بود و همچنین کعبه ی شهر العَبلات در جنوب مکه، که «حجر الأبیض» یا سنگ سفید داشت! ادامه دارد ... این مطلب برای انجمن mililtary.ir گرداوری شده و هر گونه برداشت از آن با ذکر نام نویسنده و این انجمن بلامانع است. نویسنده و گرداورنده: Navard منابع و ماخذ: کتاب تاریخ سیاسی اسلام(جلد1) / نویسنده: رسول جعفریان کتاب گنجینه تاریخ ایران(جلد نهم)/ نویسنده: عبدالعظیم رضایی کتاب دو قرن سکوت( ویرایش دوم) / نویسنده: عبدالحسین زرین کوب لینک
  2. حملات موشکی باکو مجدد یاد آور شد که موشک بالستیک تاکتیکی چیزی نیست بشه ساده از کنارش گذشت. سایت های پدافندی ثابت و ادوات مرتبط با اون در مقابل موشک های بالستیک هدایت دقیق، بسیار آسیب پذیر هستند. بعلت سرعت بالای موشک های بالستیک توان اقدام آنی به فرماندهان داده میشه. یک پهپاد هدفی رو شناسایی می‌کنه و تا اینکه یک موشک لورا به سمتش شلیک بشه چند دقیقه فقط طول می‌کشه! حالا اگر سامانه پر تحرکی مثل S-300 هم داشته باشیم به زمان بسیار بیشتری نسبت به زمان تهاجم مفروض برای هر جا به جایی نیازمندیم. در مورد نیروی هوایی و پایگاه های هوایی هم همین تهدید جدی وجود داره. موشک های بالستیک بصورت بزن در رویی شلیکی میکنند و پیدا کردن این سکو ها حتی با داشتن برتری هوایی بسیار دشوار ! حال اگر برتری هوایی درکار نباشه داستان مشابه سامانه های هیمارس اوکراین میشه! در مقام موشک های ضد بالستیک واقعیتی هست که تا این لحظه دفاع قاطعی وجود ندارد. تقابل بین بالستیک و ضد بالستیک تا کنون در یک رده و نسل نبوده . و اونایی هم که در یک نسل بودن در نهایت با شکست بخش پدافندی رو به رو شدن. اگر از این ها هم بگذریم دفاع ضد بالستیک در مقام مقابله با موشک ها رویه ای در پیش داره که پدافند اوکراین با شاهد۱۳۶ در پیش گرفته. پر هزینه و کم اثر! راه های دور زدن و فریب و ارزان سازی حملات بسیار است . اما در بخش پدآفندی اصلا چنین چیزی امکان پذیر نیست. موشک بالستیک چیزی نیست که بشه دست کم گرفتش. بزرگ‌ترین تهدید برای ایران ما هیچ سلاحی نیست جز موشک های بالستیک دشمن که خود وزنه تسلیحاتی ما هست !
  3. قسمت سوم: میدان بازی بزرگ برای قدرت های بزرگ برای بزرگنمایی بر روی تصاویر کلیک کنید در قسمت قبل به اهمیت و نفوذ دولت های لخمی و غسانی پرداختیم و گفتیم که این مهم تا آنجا پیش رفت که بقای دو قدرت بزرگ آن روزگار یعنی ایران و روم به آن گره خورد. در مقطعی حتی حکام حیره در انتخاب پادشاهی چون بهرام گور نقش موثر داشتند و در نهایت هم به بهانه همین دخالت در امور پادشاهی سقوط کردند در این قسمت می خواهیم به نفوذی که رومیان و ایرانیان در سرزمین های شبه جزیره عربستان داشتند پرداخته و با تمرکز بر دو حادثه تاریخی، نقش ایران و روم در امور شبه جزیره عربستان را مرور کنیم. نزاع میان ایران و روم بر سر ارمنستان و ایبری و یا در مناطق حاشیه عراق و سوریه را بسیار شنیده ایم، اما آنچه کمتر به آن پرداخته می شود، جنگی پنهان بین ایران و روم در شبه جزیره عربستان است. جنگی که تاثیرش دهه ها بعد، دنیا را دچار تحولی بزرگ می کند. رومیان در ابتدای عصر فتوحات خود در شرق با سدی بزرگ رو به رو میشوند. اشکانیان با تمام مشکلات داخلی که با آن دست به گریبان بودند، موفق شدند که آخرین بقایای یونانیان ایران را نابود کنند و در سوی مقابل رومیان نیز یونانیان شمال آفریقا و همینطور مردمان سواحل حاشیه دریای مدیترانه را مطیع خود کرده و به سوی شرق پیشروی می کردند. دو امپراطوری در نهایت در منطقه کاره به یکدیگر می‌رسند و این محل سرآغازی بر 700 سال نزاع و جدل می شود. اگر به ریشه ی این نزاع نگاه کنیم می بینیم که ایرانیان سدی پیش روی رومیان در شرق بوده و از همه مهم تر مانع بزرگی در راه تجارت مستقیم روم با چین و هند محسوب می شدند. در واقع از اصلی ترین دلیل جنگ های متعدد در ایبری(گرجستان امروزی) و ارمنستان همین مسئله مهم است. در نتیجه تنها راه باقی مانده برای تاجرینی با مبدا و مقصد روم، گذر از بیابان های عربستان و رسیدن به یمن و سپس طی مسیر تا هند و یا دیگر نقاط شرق آسیا بود. مشخصا رومیان اعراب را قومی می‌دیدند که در مسیر تجارت قرار دارند. آنها ناچار بودند تا این مسیر را برای خود حفظ کنند و در طرف مقابل پارسیان برای برهم زدن توان اقتصادی روم در این سرزمین ها تلاش می‌کردند. از طرفی با ظهور مسیحیت مردم سرزمین های اطراف با خلا اعتقادی عمیقی رو به رو شدند. یک علت این امر فرسایش ملل منطقه از جنگ های متعدد و دلیل دیگر جور حاکم بر مذاهب آن روزگار بود. برای مثال موبدان زرتشتی با قدرت بسیاری که در دربار ساسانی داشتند بنوعی حتی شاهزادگان و شاهان ساسانی را در سال های انتهایی این دودمان بازیچه خود کرده بودند و اگر شاهی هم در این دولت به قدرت می رسید و در آن باقی می ماند با فراهم کردن شرایط خاص موبدان زرتشتی به این جایگاه تکیه زده بود. برای مثال خسرو انوشیروان بعنوان یک شاه مقتدر این دودمان، اعتقادات تند مذهبی داشت و دوره او به پایان یک دوره نرمش اعتقادی ختم می شود که در واقع خواست موبدان زرتشتی بود. در این دوران امواج مسیحیت به ایران نیز رسید و ساسانیان از آن نه بعنوان یک دین بلکه بعنوان یک ابزار سیاسی دشمن یاد می کردند. در ایران مزدک و مانی هواداران زیادی پیدا کردند و گروه هایی از ایرانیان به مسیحیت گرویدند. در شبه جزیره عربستان هم وضع این چنین بود. أخدود( نجران) شهری در یمن خوشبخت که روزگاری مردمش بت پرست بودند توسط یک شخص عابد و بشارت دهنده به نام فیمیون با مسیحیت آشنا شده و به این دین گرویدند. در آن دوران پادشاه یمنی ها فردی از قبیله حمیر به نام یوسف ذونواس بود. او تازگی به کیش یهودیان در آمده و در دوره اون یهودیان در یمن برتری یافته بودند و دین دیگری در این سرزمین حق بقا نداشت. وی با این بهانه که هم کیشانش در سرزمین های دیگر توسط یهودیان مورد آزار و اذیت قرار میگیرند، مسیحیان را مورد تعقیب و شکنجه و کشتار قرار داد. در همین ایام یکی از اهالی نجران به نزد وی آمده و از آیین جدیدی به او خبر می دهد که برای یهود خطرساز است. ذونواس با لشکری بزرگ صنعا را به قصد نجران ترک کرده و نجران را محاصره می کند. او قبل از آنکه شهر را مورد حمله قرار دهد، بزرگان و صاحب نظران نجران را فراخواند و گفت: قبل از اینکه شما را مورد حمله قرار دهم و در چنگال عذاب گرفتارتان سازم، از روی لطف و کرم خود، فرصتی به شما می دهم تا دوباره به آیین یهود و دین من بازگردید و در غیر اینصورت شما را به تیغ عذاب و آتش انتقام گرفتار سازم. مردم نجران گفتند: نصرانیت دینی است که با جان ما آمیخته و در تار و پود وجود ما نفوذ کرده است، ما دست از آن بر نمی داریم و از آن سر پیچی نمی کنیم، می خواهی ما را امان ده یا از دم تیغ بگذران. چون ذونواس اصرار و پایداری مردم نجران را دید دستور داد در اطراف شهر خندقی بزرگ حفر و هیزم بسیار فراهم کنند، سپس آتشی عظیم برپا داشت و مسیحیان را در کام شعله های آن انداخت و حتی از پیران و اطفال شیرخوار را نیز چشم نپوشید تا اینکه نجران از پیروان مسیحیت خالی شد. در آیات 4 تا 8 سوره بروج، قرآن به این کشتار اشاره میکند: « مرده باد صاحبان آن خندق (4) آن آتشی که فراوان و بسیار بود(5) هنگامی که آنان پیرامونش [به تماشا] نشسته بودند (6) و آنچه را از شکنجه و آسیب درباره مؤمنان انجام می دادند تماشاگر و گواه بودند(7) و از مؤمنان چیزی را منفور و ناپسند نمی داشتند مگر ایمانشان را به خدای توانای شکست ناپذیر و ستوده؛ (۸) » یکی از مسیحیان به نام دوس بن ثعلبان توانست از این کشتار وحشتناک فرار کرده و خود را به امپراطور روم می رساند. او برای انتقام جویی قربانیان أخدود از او طلب کمک میکند و امپراطور روم نیز از حبشی ها در خواست یاری نمود. حبشه یکی از نخستین سرزمین های مسیحی بود و حاکمان آن تحت نفوذ روم شرقی قرار داشتند. حبشه در آنسوی دریای سرخ و در نزدیکی شبه جزیره عربستان قرار داشت و هم کیش بودنشان با رومیان سبب شد تا تجارت با روم رونق یابد. در آن زمان نجاشی حاکم حبشه بود. نجاشی به خواست امپراطور روم ابرهه بن صباح را مامور به نابودی حمیریان و سرنگونی ذونواس کرد(ابرهه برگردان حبشی نام ابراهیم است). ابرهه موفق می شود که یمن را فتح کند و ذونواس را بکشد یا به روایت دیگر ذونواس پس از مشاهده فروپاشی دودمانش، خود را با اسب به دریا انداخته و غرق می شود. پس از آن یمن به مدت 70 سال تحت اشغال حاکمین حبشی که به نوعی دست نشانده روم شرقی بودند اداره می شود.. اکسوم نام دیگر حبشه است ابرهه در گسترش دین مسیحیت می‌کوشید و به همین سبب معبدی با شکوه در صنعا بنا کرد و با علم به اهمیت مذهبی و اقتصادی کعبه؛ سعی کرد اعراب را از حج کعبه باز دارد و قبله آنان را بسوی معبد ساخته شده خود برگرداند. اعراب از این امر خشمگین شده و یکی از آن ها به صنعا می رود و درب معبد را با سرگین آلوده می سازد. این کار خشم ابرهه را بر انگیخت و به گفته تاریخ با سپاهی بزرگ به شمار ۶۰ هزار سرباز و با ۹ یا ۱۳ فیل راهی کعبه می شود تا کعبه را نابود کرده و همه کافرین را بکشد! مردم مکه از ترس به کوه های اطراف پناه می‌برند و شهر بی دفاع می ماند. اما ابرهه سودی از این لشکرکشی نمی برد و در مکه و یا در راه بازگشت به یمن می میرد. این چیزی است که مورخین بر سر آن توافق دارند. اما در رابطه با معجزه ابابیل بخشی است مسکوت، اما قسمت جالب توجه داستان اصحاب فیل، سکوت مشرکین قریش در هنگام نزول سوره مربوطه است. بنوعی آنها که بعضا شاهد این وقایع بودند، در حقیقت این آیات شکی نداشتند و ترجیح دادند سکوت کنند.(در روایتی دیگر در تاریخ از شخصی به اسم اریات نیز یاد می شود که در واقع او را فاتح یمن می دانند و ابرهه در عصر او شورش کرده و اریات به قتل می رساند و پادشاهی حبشیان یمن را به دست می گیرد که در نهایت نجاشی نیز او را می پذیرد.) این سال همانطور که در ابتدا گفته شد در تاریخ عرب عام الفیل نامیده اند و جالب است بدانید که پیامبر اسلام به گفته اکثر مورخین پنجاه روز بعد این واقعه به دنیا می آید. مطمئنا این روایت تنها دلیل تهاجم ابرهه به مکه نبود.همانطور که گفته شد دلایل اصلی به اهداف تجاری روم باز میگشت. البته برخی دیگر از مورخین عقیده دارند که روم در آن زمان با ایران در جنگ بود و روم برای فشار به ساسانیان به ابرهه فشار آورد که به حیره و ایران حمله کند و وی در راه لشکر کشی در نهایت پشیمان شده و البته عجل هم مهلتش نمی دهد! در دوره حکومت حبشیان بر یمن واقعه ای مهم روی می دهد که تهدید بزرگ آن از چشمشان دور می ماند. یکی از شاهزادگان یمن ذی یزن نام داشت که در بین مردم به نیک نامی مشهور بود. ذی یزن همسری به اسم ریحانه داشت که در پاکدامنی و زیبارویی و اصالت خانوادگی شهره بود‌. شهرت ریحانه به ابرهه رسید و او نیز به ستم آنرا از ذی یزن جدا کرده و با او وصلت نمود. ابرهه از او فرزندانی به دنیا می‌آورد و سیف فرزند ذی یزن را نیز از پدر جدا کرد. ذی یزن که آبرو و شرافت خود را رفته می دید راهی جز انتقام از حبشیان پیشرو نداشت. ذی یزن نخست نزد قصیر روم رفت و از او کمک خواست اما از آنجا که حبشیان یمن خود دست نشانده روم بودند پاسخ منفی به وی دادند. وی کوتاه نیامد و بسوی تیسفون حرکت کرد. در آن زمان خسرو انوشیروان در ایران شاهنشاه بود. و انوشیروان از او به گرمی پذیرایی کرد. ذی یزن از شهرت عدل و دادگری انوشیروان یاد کرد و ادامه داد که ما حمیری ها مردمانی بودیم که یمن در پادشاهی ما بود و حبشیان آمدند و بر ما ستم کردند و هر چه داشتیم را بردند و ما و مردم ما پنجاه سال صبر کردند و کار به آنجا رسیده که دیگر جای صبری نماند. آنچه بر ما رفته آنقدر نارواست که مرا شرم از به زبان آوردن آن ها در درگاه پادشاه است! و اگر پادشاه دانسته بر ما چه میگذرد از او میخواهیم که به فریاد ما برسد و سپاهی با من همراه سازد و در اینصورت ملک یمن به شاهنشاهی پیوسته خواهد شد. انوشیروان دلش برای او سوخت و گفت: ای پیر! نیکو سخن گفتی و چشمانم را پر آب کردی و میدانم که تو ستم دیده ای ولی سرزمین تو از پادشاهی من دور است و مرا قدری تامل لازم است، پس در اینجا باش و دل از پادشاهی بردار و هر چیز برای ماست برای توست و دستور داد دو هزار درهم به او بدهند. نگاره ای از دادرسی خسرو انوشیروان، وی به انوشیروان دادگر شهره بود سال ها گذشت اما انوشیروان که درگیر جنگ با رومیان بود از انجام این عمل بازماند و ذی یزن نیز در ایران درگذشت اما پسرش سیف بن ذی یزن به داستان پدر مظلومش پی می برد و بعد مدت ها موفق میشود برای دادخواهی به نزد شاه ایران بیاید. او عهدی که انوشیروان با پدرش بسته بود را گوش زد می کند. انوشیروان با مشورت بزرگان نهایت دستور می دهد که ۸۰۰ نفر از زندانیان با فرماندهی سردار وهرز دیلمی با هشت کشتی به یمن فرستاده شوند. سیف به انوشیروان گفت مگر با ۸۰۰ نفر می شود سپاه بیشمار دشمن را شکست داد. انوشیروان در پاسخ گفت کمی روغن می تواند انبوهی از هیزم را بسوزاند. پارسیان وقتی به یمن می رسند وهرز دستور می دهد تمام کشتی ها را بسوزانند تا راه برگشت برای فرار نباشد و گفت اگر به جلو بروید ممکن است پیروز شوید و زنده بمانید و در عقب چیزی جز مرگ نیست. با آشکار شدن قصد سیف بن ذی یزن یمنی ها هم به وی پیوستند. دور سیف بن ذی یزن ۵۰ هزار یمنی گرد آمدند.این گروه توانستند حبشیان را از یمن بیرون کنند و حتی تا حبشه بتازند و در نهایت سیف بن ذی یزن را به پادشاهی یمن نشاندند. بدین سان از سال 570 میلادی یمن فرمانبردار ایران شد و سیف بن ذی یزن نیز باج به دربار ایران می فرستاد. کمی پیشتر پارسیان در بازه زمانی 530 تا 550 میلادی موفق می شوند عمان را تحت سلطه خود در آورند. نفوذ ساسانیان در اطراف دریای عمان بسیار عمیق تر از چیزی بود که تا کنون میدانیم این نفوذ فرهنگی حتی بعد قرن ها بعد ساسانیان باقی ماند. پارسیان حاضر در عمان شبکه آبرسانی گسترده ای از قنات ها فراهم کردند تا این کشور نیز هر چه بیشتر به ایران شبیه شود. این قنات ها حتی تاکنون سالم و فعال مانده اند. همچنین ایرانیان قلعه های متعددی برای دفاع از هجوم اعراب در این سرزمین ساختند و ارتش ساسانی در این سرزمین حضور داشته است. معروف ترین قلعه باقی مانده از آن دوران ، قلعه نخل است که روی تپهٔ بلندی در پایهٔ کوه حجر غربی قرار دارد، و از موقعیت بسیار عالی برخوردار ست. قلعه نخل در عمان در اواسط قرن دوم میلادی گروهی از قبیله ازد یمن که از سیل عرم گریخته بودند، وارد عمان میشوند. آنان نیز مانند عمو زاده های غسانی خود با ایرانیان سر جنگ داشتند(رجوع به نقل و قول ذیل) .طولی نمی کشد که آن ها تمام قبایل عمان را شکست داده و اینبار در مقابل پارسیان قرار میگیرند. سپاهیان ازد به فرماندهی مالک بن فهم در صحرای سلوت با ارتش پارسیان می جنگند و آن ها را شکست می دهند. آخرین شاه ایرانی عمان دارا بن داراب یا همان داریوش سوم بود که در نهایت در دوره او ایرانیان به ناچار از عمان خارج می شوند. فتوحات ساسانیان در بازه زمانی 226 تا 651 میلادی، به قلمرو آنها در حاشیه دریای عمان و دریای سرخ دقت شود مشخص است آنچنان هم فرمانروایان ایران و روم از سرزمین‌های عرب نشین غافل نبودند. عرب‌ها نیز برخلاف تبلیغات معمول، آن سرزمین دور افتاده و کاملا بی ثمر محسوب نمی‌شدند. دست کم بیابان عربستان یک میدان نبرد بزرگ دیگر برای قدرت‌های بزرگ آن روزگار بود. ادامه دارد ... این مطلب برای انجمن mililtary.ir گرداوری شده و هر گونه برداشت از آن با ذکر نام نویسنده و این انجمن بلامانع است. نویسنده و گرداورنده: Navard منابع و ماخذ: کتاب تاریخ سیاسی اسلام(جلد1) / نویسنده: رسول جعفریان کتاب قصه های قران / محمد احمد جاد المولی ... کتاب دو قرن سکوت( ویرایش دوم) / نویسنده: عبدالحسین زرین کوب بن مایه1 بن مایه2 بن مایه3
  4. قسمت دوم: اعراب ایران و اعراب روم برای بزرگنمایی بر روی تصاویر کلیک کنید همانطور که گفته شد اگر به 200 سال قبل از سال عام الفیل بازگردیم ( 240 سال قبل بعثت پیامبر) با تاریخی از اعراب رو به رو می شویم که کمی روایت گونه و با منابع و مستندات کم است. البته آثاری درخور از این تمدن ها باقی مانده که تمیز دادن داستان تاریخی آن ها در بعضی موارد دشوار است. نیای اعراب را مورخین به دو گروه تقسیم کرده اند. گروه اول به قحطانیان شهرت دارند که آن ها ساکنین یمن بودند و به عربی نخستین صحبت می کردند. و بسیاری از تمدن های عربی کهن از آن ها ریشه گرفته اند. یمن از گذشته های دور میزبان تمدن هایی بوده است که آن را از دیگر نقاط عرب سوا می کرده و برای مثل سبائیان از قرن نهم قبل میلاد تمدنی شکوفا در یمن داشتند که آثار متعددی از آن موجود است. گروه دوم عدنانیان هستند، که همانطور در قسمت اول گفته شد عدنان یکی از نوادگان اسماعیل(ع) بود. در حقیقت عدنانیان مهاجرینی بودند که از آن هنگام با اعراب در هم آمیخته شدند و چه بسا بتوان آنها را بنی اسماعیل نامید! این روایتی است که اکثریت مورخین نخستین عرب از آن یاد کرده اند. از بین این گروه بندی تمدن هایی شامل عاد و ثمود و طسم و و جدیس و .... رشد کرده اند که نام برخی از آن ها در قران ذکر شده که البته در مورد قوم عاد و ثمود شامل نابودی توسط عذاب الهی گردیده اند. این دسته بندی ها طولانی هستند و حتی در کتاب مقدس یهودیان هم به آن پرداخته شده و اقوامی سامی نژاد چون عیلامیان و آشوریان را از نیای خود سام تفکیک کرده اند و این روایات چنان مفصلند که فرصت دیگری را می طلبد اما در بازه زمانی قبل از ظهور اسلام و آن 240 سال مدنظر ما، اگر در جایی تمدنی دیده میشد به پاس قرابت با ایران یا روم بود. برای نمونه میتوان تمدن امرای دودمان لخمی در حیره که تحت سلطه ایران بودند و همینطور پادشاهی خود مختار غَسّانیان که تحت قیومیت روم بودند را مثال زد. در ادامه مختصری در مورد این دولت ها پرداخته میشود. به محل قرار گیری لخمی ها و غسانیان دقت شود لخمی ها: حیره شهری بود در حومه شهر کوفه درعراق امروزی که بنای اصلی آن توسط شاپور یکم صورت گرفته است. چنان که از آثار تاریخی بر می آید در اوایل قرن سوم میلادی گروهی از اعراب از ضعف اشکانیان استفاده کرده و در سرزمین های مجاور فرات سکنا گزیدند. به مرور گروهی دست از زندگی بدوی برداشته و روی به کشاورزی و یک جا نشینی آورده و برای خود استحکاماتی ساختند. از این حیث این شهر حیره نامیده شد چون اردوگاه و قلعه ای بود که اعراب در آن سکنا گزیده بودند. در این شهر و دوره شکوه حیره، کاتبینی عرب در آن زندگی می کردند که شاید کتابت و خط از این شهر به دیگر ملل عرب گسترش یافته باشد. شباهت های بین الفبای عربی امروزی و الفبای اوستایی دوره ساسانی را می توان ریشه در همین حرف دانست. اعراب تا قبل پیامبر اسلام خطی نداشتند و در واقع زبان عربی با خط بیگانه نوشته می شد. در ادامه تصویری از قیاس خط کوفی و پهلوی اوستایی را می توانید مشاهده کنید( منبع ). شباهت خط پهلوی اوستایی با خط کوفی هدف ابتدایی از تقویت حیره توسط ساسانیان، ایجاد حصاری در مقابل تازیان بود‌. عرب نژاد ها از دوران اشکانی مدام به جهت غارت به سرزمین های ایران می تاختند و حیره تا سده ها سدی محکم در برابر آن ها بود. حاکمین حیره، لخمی (بنی لخم) نامیده میشدند که به حکم نزدیکی با ایران دست نشانده ایران محسوب می شدند. آنها در جنگ های ایران و روم در کنار شاهان ساسانی با رومیان می جنگیدند و بعلت موقعیت سوق الجیشی که این شهر در اختیار داشت اهمیتی دو چندان در حفظ امنیت امپراطوری و پشتیبانی از ارتش ایران در آن روزگار برخوردار بود. بدین جهت شاهان ایران، حمایت ویژه ای از حاکمین حیره میکردند. در دوره زمامداری یکی از حاکمین لخمی به نام امروالقیس که چهل سال به طول انجامید وی از طرف شاه ایران بر مناطق وسیعی از عراق و جزیره العرب و حجاز حاکمیت یافت. در کتب تاریخی از اهالی این سرزمین به نام اعراب ایران نیز یاد میکنند. حیره ساکنین گوناگونی داشت که می توان از بقایای بابلیان تا تعداد زیادی از مسیحیان و حتی یهودیانی که از دوره هخامنشی در این محل ساکن بودند و در نهایت به پارسیان اشاره کرد که با اعراب این سرزمین آمیخته شده بودند. به روایت تاریخ این شهر بصورت دوره ای میزبان ورزیده ترین قوای امپراطوری ساسانی نیز بود و این نشان میدهد که شاهان ساسانی اعتماد بالایی به حاکمین لخمی داشتند. این اعتماد تا سال ۶۰۲ دوام می‌آورد تا اینکه خسرو پرویز با گمانی اشتباه، نعمان سوم حاکم وقت حیره را در ماجرای کودتای بهرام چوبین دخیل دانسته و او را به قتل میرساند. اما گروهی دیگر از مورخین در مورد این حادثه روایت دیگری را هم مطرح کرده اند. گفته شده که خسرو پرویز به تحریک یکی از شاهزادگان مخلوع لخمی به نام زید بن عدی تحریک می شود که از آشنایان و یا خواهران نعمان یکی را به همسری نزدیکان خود بستاند اما نعمان با این امر مخالفت می کند و پرویز هم بر او خشم میگیرد و بدین ترتیب نعمان هلاک شده و حکومت خودمختار لخمی و آگاه به امور حیره از عرصه قدرت پایین کشیده می شود و از این به بعد حیره با حاکمانی ایرانی اداره می گردد. نابودی دولت عرب لخمی چنان اشتباه بزرگی بود که به گفته اکثریت قاطع از مورخین زمینه ساز سقوط امپراطوری یا دستکم ضعف نظامی ساسانیان در مقابل اعراب مسلمان گردید. البته این تنها اشتباه شاهنشاهی خسرو پرویز نبود که در نهایت زمینه ساز ویرانی یکی از مقتدر ترین امپراطوری های تاریخ ایران را فراهم کرد و سعی بر این است که در فرصتی دیگر به آن پرداخته شود. غسانیان: در سوی دیگر در شمال غربی شب جزیره عربستان و در حاشیه دریای سرخ یک پادشاهی خودمختار از روم شرقی به نام غَسّانیان حضور داشت. آن ها از شاخه قحطانیان اعراب بودند که پیش تر در مورد آن ها توضیحاتی ارائه شد. آنها اعرابی بودند که در قرن دوم میلادی پس از سیل عرم که باعث ویرانی گسترده در مناطق حاصل خیز مارب شد به ناچار سرزمین خود را ترک کردند. داستان این سیل مهیب در آیه 16 سوره سبا یاد شده و البته دبیره هایی مستند از وقوع آن موجود است. از این مطلب این چنین بر می آید که آن ها از ابتدا یکجا نشین بودند و در حاشیه سد معروف مأرب در یمن زندگی می کردند. أزد قبیله ای از آنها بود که فرار را بر قرار ترجیح داد و از آنجا که در کنار چشمه ای در وادی قدید(حاشیه مکه) اردو زدند، آنان را به این علت غسانی نامیدند. آنها پس از مدتی به یثرب و سپس بین سال های 200 تا 300 میلادی به جنوب شام مهاجرت کردند و در نهایت در حدود سال 400 میلادی بر صحرای اردن و جنوب شرقی شام مسلط شدند. دولت غسانی در مقام و جایگاه دقیقا مشابه حیره و دولت لخمی بود. از این جهت در تاریخ به آن ها لقب اعراب روم داده اند. پس از استقرار غسانیان در شام، این طایفه در اتحاد با امپراتوری روم، بین سوریه و ساسانیان یک دولت حائل ایجاد کردند و در نتیجه رومیان نوعی حاکمیت خود مختار را برای آنها به رسمیت شناختند و به آنها القاب سیاسی عالی اعطا کردند. غسانیان در سال 363 میلادی همراه با رومیان در جنگ با ساسانیان شرکت کردند. جبله بن الحارث مشهورترین پادشاهان آنها بود و توانست نفوذ خود را تا فلسطین نیز گسترش دهد، از این رو بیزانسیان برای بهره مندی از توانایی هایش به او نزدیک شدند. مشخص است آنها نیز مانند اعراب حیره از رومیان در مقابل دیگر اعراب دفاع میکردند و در جنگ های ایران و روم نقش پر رنگی داشتند. آن ها از نخستین مردمی بودند که بعلت همسایگی با روم به دین مسیحیت گرویدند و قطعا نقش تاثیر گذاری در گسترش این مذهب بازی کردند. و حتی بعد اسلام با تصرف سرزمین هایشان، همچنان بخش بزرگی از آن ها در دین مسیحیت باقی ماندند. رومیان در قبال دولت غسانیان همان اشتباهی را می کنند که خسرو پرویز در حق لخمیان کرد. بین غسانیان و رومیان اختلاف مذهبی می افتد و شک رومیان بر احتمال خیانت منذر یکی از پادشاهان غسانی نهایت به دستگیری و تبعید وی ختم می شود. بعد تبعید منذر دولت غسانیان رو به فروپاشی می رود و چندی بعد تهاجم گسترده ارتش ساسانیان در دوره خسرو پرویز به شامات و سرزمینی های رومی می رسد و به معنی واقعی کلمه آنها از بازی قدرت حذف می شوند. این اشتباه رومیان و ایرانیان در حق دولت های لخمی و غسانی در زمانی بود که دین اسلام در حال ظهور بود و در ابتدای راه خود قرار داشت و آنها از وقایعی که در مکه و مدینه در جریان بود اطلاعی نداشتند. اوج بی اطلاعی خسرو پرویز را آنجا میتوان فهمید که تصور میکرد سر پیامبر اسلام را براحتی می‌توانند برایش بیاورند و در نتیجه عده ای را مأمور به این کار کرد. محمد(ص) در آن سال ها، نخستین حکومت منظم عرب بر پایه قانون که البته ذاتی جدا از دیگر قدرت های آن روزگار داشت را بنا کرد. آنچه که در اعراب شبه جزیره عربستان تا آن موقع یافت نمی شد. ادامه دارد ... این مطلب برای انجمن mililtary.ir گرداوری شده و هر گونه برداشت از آن با ذکر نام نویسنده و این انجمن بلامانع است. نویسنده و گرداورنده: Navard منابع و ماخذ: کتاب تاریخ سیاسی اسلام(جلد1) / نویسنده: رسول جعفریان کتاب گنجینه تاریخ ایران(جلد نهم)/ نویسنده: عبدالعظیم رضایی کتاب دو قرن سکوت( ویرایش دوم) / نویسنده: عبدالحسین زرین کوب بن مایه 1 بن مایه2
  5. کریدور لاچین با رنگ قرمز و مناطق نارنجی، تحت کنترل ارمنی هاست که این کریدور به آن امداد رسانی می‌کند. رنگ سبز هم مناطق بذل بخش شده توسط ارمنستان به باکو است که بعد جنگ دوم قره باغ اینطور مردم خودشون رو بدون درگیری خاصی در دامی به اسم گذرگاه لاچین انداختند!! و منطقه خاکستری رنگ هم مناطقی که در جنگ سپتامبر ۲۰۲۰ با جنگ جدا شد. قسمت دردناک اینجاست که مناطقی که با مذاکره جدا شده تقریبا با مناطقی که با جنگ اشغال شده برابری می‌کنه!!!
  6. اگر از نام گذاری کنایه آمیز بگذریم . جالب حتی از پرتابگر های ساده مشابه نسخه های مورد استفاده در یمن و روسیه استفاده شده! اینکه چرا چین سراغ این پهپاد رفته هم جالبه. خود چینی ها از بزرگترین تولید کنندگان پهپادی هستند. یا نیاز فوری دیده شده یا اینکه دنبال چیزی بودن که امتحانشو پس داده و زیاد به ساخته خودشون اعتماد نداشتن که البته بعید یا شایدم فقط بحث یک مبادله کالا با کالا در عرصه نظامی بوده باشه! بعید می‌دونم تولید نهایی در چین از پهپادی مشابه، گران تر از پهپاد تولیدی ایران در بیاد. بعید که سرعت صنایع چین هم از ما کمتر باشه. همین الان در بخش غیر نظامی و نظامی صنایع بزرگ و پر تعدادی دارند. در کل اینکه چرا کشوری مثل چین به سمت خرید بسیار پر تعداد شاهد۱۳۶ (گل آفتابگردان) رفته جای سوال داره که شاید یک عملیات ویژه از نوع چینی مارو به جواب برسونه!
  7. سلام و عرض ادب در استاتوس هم صحبت شد. بهترین گزینه این بود که دولت ارمنستان از ایران درخواست میکرد که بصورت قانونی در مرزها و مناطق مورد مناقشه مستقر بشن و بنوعی حضور نیروهای ما سدی میشد برای اقدامات تهاجمی رژیم باکو! در واقع احتمالش ضعیف هست که رژیم خود خوانده آذربایجان جسارت و شجاعت حمله به نیروهای ما در ارمنستان رو داشته باشد و این وسط اگر هم خدای ناکرده تهاجمی صورت می‌گرفت دلیل قانع کننده و قانونی برای حملات خرد کننده به زیر ساخت های باکو و توان نظامیش ایجاد میشد.(هر چند که دولت پاشینیان نشان داده تا فاجعه رخ نده سر عقل نمیاد)البته باز هم سطح حماقت دو رژیم باکو و ترکیه قابل حدس که چقدر بالاست و البته عقیده اکثریت ما بر اینه که این ها عروسک خیمه شب بازی دیگر کشور ها هستند. و همانطور که در پست قبلیم در این تاپیک هم گفتم اهداف بزرگتری در پی این بحران است. این ها دیر یا زود این جنگ را راه خواهند انداخت. فقط دنبال زمان مناسب هستند.
  8. علاوه بر اینکه بحث ترانزیت و اتصال سرزمینی برای باکو مطرح است اما بیشتر این موارد به حکم یک بهانه برای توسعه طلبی های باکو باید در نظر گرفت. در واقع اهمیت نهایی اتصال سرزمینی آنچنان پر رنگ نیست که آنقدر خودشان را درگیر تهدیدات بزرگ کنند. اهداف بزرگتری در پس این رفتار باکو هست که بعید بنظر میرسه که دست امثال علیف باشه. این ها مواردی است که از جانب اسراییل و در جایگاه موازی توسط رژیم ترکیه به باکو دیکته میشه. اینها در نهایت پروژه بزرگتری چون جاده لاجورد رو کلید میزنند و هم اتحادیه کشور های ترک را عملی میکنند که تئورسین های پان ترک از اون با نام توران بزرگ یاد میکنند. در واقع کشور های ترک تبار دو سوی دریای کاسپین و همینطور دیگر مناطق با عبور این راه در گذر زمانی کوتاه، تحت نفوذ همه جانبه ترکیه قرار میگیرند و یک اتحاد واحد تشکیل میشود. اصل تئوری پان تورانیسم ریشه اسرائیلی دارد هدف هم ایجاد یک جبهه مشابه با جبهه عربی در شمال ایران است. در واقع با این کار یک بازوی موازی با ناتو در دل مناطق حومه ایران و چین و روسیه شکل میگیره! البته این مسیر لاجورد بنوعی دور زدن فلات ایران و پروژه شرق به غرب ایران هم محسوب میشه. این یک تهدید وجودی بالقوه برای ایران است که به هیچ عنوان با کلمه جاده ترانزیتی نباید آن را ساده انگاری کرده و کوچک شمرد. این سوای زمین دادن به اسرائیل و پایگاه های اطلاعاتی و نظامیش توسط باکو و همینطور فرماندهی اقدامات تروریستی و خرابکاری و آشوب سازی در طی سال های اخیر توسط این رژیم خود خوانده است. نباید فراموش کرد که ذات رژیم باکو به دشمنی با ایران گره خورده. این ها نسلی را تربیت میکنند که تصورشان این است که ایران جزی از خاک آذربایجان بوده و ما خاک آنها را غصب کردیم! و این تفکرات به طرق مختلف در جوامع کم مطالعه ما هم رسوخ کرده. باکو دشمنی است که بیشترین تاثیر بر تجزیه طلبی در ایران را دارد و باید با این مشکل ریشه ای برخورد کرد.
  9. نمونه پیشرفته سامانه باور ۳۷۳ پاسخگوی تهدیدات فضایی است امیر خوش قلب معاون هماهنگ کننده نیروی پدافند هوایی: سامانه باور ۳۷۳ که در سال ۱۴۰۱ رونمایی شد یکی از سامانه‌های بسیار مهم و توانمند است که قابلیت کشف بیش از ۵۰۰ کیلومتر و در ارتفاع بالا و درگیری بیش از ۳۰۰ کیلومتر را دارد. ما در نرم افزارهای بومی بازی جنگ، تهدیدات را شبیه سازی می‌کنیم. نمونه پیشرفته سامانه باور ۳۷۳ در حال تولید است که پاسخگوی تهدیدات فضایی چه در بحث کشف و چه در بحث درگیری و انهدام خواهد بود. در بخشی دیگر از مصاحبه عنوان کردند که اگر ما می‌توانستیم تهدید را شبیه سازی کنیم قابلیت باور ۳۷۳ بیش از آن چیزی بود که رسانه‌ای شد و می‌توانستیم به قابلیت درگیری بالای سیصد کیلومتر برسیم و به راحتی اهداف بالای سیصد و پنجاه کیلومتر را هم مورد اصابت قرار دهیم. حوزه کشف ما بیش از چهار صد و پنجاه کیلومتر بوده است. اگر می‌توانستیم تهدید را شبیه سازی کنیم قطعاً باور ۳۷۳ در ارزیابی سال گذشته به مرز درگیری بیش از ۳۵۰ کیلومتر می‌رسید. کار سامانه باور ۳۷۳ هنوز تمام نشده است و وارد مراحل توسعه‌ای بعدی می‌شود و مراحل توسعه و بلوغ خود را طی می‌کند. در بحث فضا یکی از ظرفیت‌های باور کشف اهداف فضایی و درگیری با این تهدیدات است. منبع
  10. شاید بهترین روش توجیه کردن عمق فاجعه برای آن هایی در ایران مسئولیت در این زمینه دارند این است که متوجه باشند دقیقا کاری که خودشان با اسرائیل در شامات کردن . اسرائیل همین کارو البته با ظرفیت های بیشتر در جمهوری خودخوانده آذربایجان کردن. و امیدوارم کسی در بین آنها گول مداحی و خاک اسلامو نخورند. خاک اسلام و مداحی با صهیونیست منافات دارد. این ها دو خط موازی هستند هیچ وقت بهم نمی‌رسند امیدوارم متوجه باشند جمهوری خودخوانده آذربایجان یک عروسک خیمه شب بازی بیش نیست و هدف اسرائیل و ترکیه در پشت صحنه دول غربی اصل نظام و نابودی ایران است. اگر بحث ترازنیت و ... هم مطرح هست دقیقا برای همین منظور است. اما برنامه پیچیده تر است و انتظار می‌ره این روشنگری صورت بگیره
  11. دستیابی به رادار محمول بر پهپاد مصاحبه امیر شهرامی جانشین پدافند هوایی در رابطه رادار محمول بر پهپاد: اخیرا هم رادار را روی پهپاد نصب کردیم بنابراین رادار پرنده و محمول بر پهپاد داریم. همچنین سامانه‌های جمع‌آوری‌ اطلاعات و سامانه‌های جنگ الکترونیک محمول بر پهپاد و سامانه‌های اپتیکی و شناسایی صحنه رزم محمول بر پهپاد نیز داریم که در حال اضافه شدن به سامانه رزم پدافند هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران هستند و پایه و مبنایش پهپادهایی با تنوع برد، ارتقاع و کاربرد است. اجازه بدهید فقط در همین حد اکتفا کنم از این نوع پهپاد یکی دو نمونه تحویل شده و داریم در میدان از آن استفاده می‌کنیم تا بازخوردهایش را به شرکت سازنده پس می دهد که به طور کامل و صددرصد اشکالات مختصری هم که در آن باقی مانده است، برطرف شود. ابابیل ۵ و رادار احتمالا جستجوگر سطحی این رادار سبک است و به صورت قطاعی جلوی پرنده را در یک زاویه مشخص پوشش می‌دهد. این دستاورد برای ما بسیار ارزشمند است و به شدت به آن نیاز داشتیم و خیلی می‌تواند قابلیت‌های ما را در واکنش سریع در کشف تهدیدات ارتفاع کم و در انعطاف‌پذیری نسبت به تنوع تهدیدات افزایش بدهد. *** نگاهی به طرح اوکراینی Gekata تصویر تزئینی مربوط به پهپاد Gekata ساخت اوکراین شرکت Infozakhist اوکراینی طرح آواکس پهپادی را در سال ۲۰۲۱ مطرح کرد که قرار بود در سال ۲۰۲۳ به نتیجه بشیند که البته جنگ اوکراین مانع آن شد. این پروژه مشتمل بر پرواز چهار پهپاد مجهز به رادار بصورت فعال و چهار پهپاد ذخیره دیگر است که توسط یک ایستگاه زمینی کنترل می‌شوند. این سیستم می تواند یک هدف زمینی را از فاصله 450 کیلومتری شناسایی کند و قادر است سیگنال های رادیویی از منابع زمینی و هوایی را هم شناسایی کند. اندازه کوچک این پهپادها با طول بال های تنها ۵متر در مقایسه با سطح مقطع راداری هواپیماهای آواکس سنتی تشخیص آن ها را به نسبت دشوار می کند. مجموعه بی سرنشین Gekata این پلت فرم می تواند تا 200 هدف را به طور همزمان ردیابی کند. علاوه بر این کاهش از هزینه ها نسبت به آواکس های سنتی مشهود است. یاروسلاو کالینین، مدیر مرکز علمی و صنعتی Infozahist، در مصاحبه با دیفنس اکسپرس توضیح داد که «با قرار دادن بسته های 10 کیلوگرمی همراه با تجهیزات بر روی چندین پهپاد، یک شبکه شناسایی سیار ایجاد می کنیم که همان وظایف مجموعه های بزرگ زمینی را انجام می دهد. با این تفاوت که هم اکنون ما به زمین وابسته نیستیم، یعنی می‌توانیم به هر سوی از مواضع دشمن نگاه کنیم. در واقع، ما از یک شبکه پهپاد برای انجام کاری که هواپیماهای آواکس برای آن استفاده می‌شوند، استفاده می‌کنیم.» منبع
  12. ورود به خدمت رسمی باور ۳۷۳ امیر الهامی(جانشین نیروی پدافند هوایی ارتش): باور 373 الان در چرخه عملیاتی در یکی از سایت‌های پدافندی کشور مستقر شده و صنعت سازنده داخلی، تولیدات بعدی آن را انجام می‌دهد و ما منتظر هستیم تا سامانه‌های بعدی را تحویل بگیریم و در مدار عملیاتی مستقر کنیم. بنابراین باور الان در چرخه عملیاتی است و افسران پدافند با آن کار می‌کنند و به شبکه یکپارچه پدافند هوایی متصل است. موضوع بعدی بحث ارتقاء این سامانه است که قطعا در دستور کار ماست. هم مجموعه دانشمندان نیروی پدافند هوایی ارتش و هم دانشمندان عزیزمان در وزارت دفاع در یک تیم مشترک تحقیقاتی روی ارتقاء درگیری سامانه باور و رساندن برد درگیری به 400 کیلومتر و بالاتر کار می‌کنند.مستحضر هستید اخیرا ارتقاء سامانه باور در درگیری بیش از 300 کیلومتر به اطلاع همگان رسید. ما حدودا در 304 کیلومتری و نزدیکی 305 کیلومتری هدف را با سامانه باور با قاطعیت منهدم کردیم. فیلم و اسنادش موجود است. کمتر کشوری در حوزه پدافند هوایی این قدرت را دارد که بتواند هدفی را در 300 کیلومتری با این دقت مورد اصابت قرار بدهد.البته ما روی 300 کیلومتر متوقف نشدیم و بلافاصله بعد از کسب این توفیق ارتقاء درگیری سامانه باور به 400 کیلومتر در دستور کار قرار گرفته است. این کارگروه مشترک بین ما و وزارت دفاع مدتهاست روی آن کار می‌کنند و پیشرفت خیلی خوبی حاصل شده است. امیدواریم که بتوانیم به زودی این خبر خوب را به ملت بزرگمان تقدیم کنیم. اصلا تردید نکنید که امروز سامانه باور 373 در بسیاری از ویژگی‌ها و پارامترهای فنی و عملیاتی از نمونه S-300 بالاتر است و این را در میدان اثبات کردیم. البته الان S-300 هم در محل‌های مختلفی مستقر شده و در اختیار شبکه یکپارچه پدافند هوایی کار عملیاتی‌اش را انجام می‌دهد. بالاخره آن هم بخشی از سیستم دفاعی و سامانه‌های پدافندی کشور است و بیت‌المال برایش هزینه شده و جزئی از دارایی‌ها و اموال نظام مقدس جمهوری اسلامی است و ماموریتش را انجام می‌دهد. اما تمرکز ما بر توان داخلی و همانطور که عرض کردم باور 373 چه با همین قابلیتی که الان در درگیری در 300 کیلومتری و چه ارتقاء‌های بعدی که محقق شود، است. امروز من به شما عرض کنم که از تلفیق کاربردی سامانه S-300 با سامانه باور 373 در میدان شبکه یکپارچه پدافند هوایی استفاده می‌کنیم. تلفیق عملیاتی یعنی اینکه S-300 و باور بتوانند با همدیگر تبادل اطلاعات کنند و بتوانند از قابلیت‌های موشک‌های همدیگر استفاده کنند. این انعطاف‌پذیری بسیار زیادی را به کاربران عملیاتی و شبکه یکپارچه و فرماندهان حوزه رزم پدافند هوایی خواهد داد. این قابلیتی است که توانمندی خوبی به دفاع هوایی کشور اضافه می‌کند پ ن: در ادامه صحبت هایی در رابطه با پهپاد کرار رهگیر و تقابل عملیاتی آن در جنوب و همینطور بحث ورود به خدمت رادار جدید ماورای افق سپهر و سامانه صیاد تاکتیکی و رادار پرنده پهپادی و ... صورت گرفت که میتوانید برای مطالعه به منبع رجوع کنید. منبع
  13. خواهش میکنم ابتدا تحقیق کنید و بعد در انجمنی مثل میلیتاری مطلب بزارید. حرف شما در تاپیک میمونه تا سال های متوالی و نسل به نسل میاند و می بینند. هفت کشور در بین دارندگان جنگنده آموزشی یاک ۱۳۰ هستند. در ضمن باید ببینید آیا یک نیروی هوایی نیاز به جنگنده آموزشی داره یا نه؟ آیا کشور های بلوک غرب نسخه آموزشی یک جنگنده رو دریافت میکنند یا نه؟ چه معیاری از توان عملیاتی و کیفیت مدنظرتونه که حالا یاک ۱۳۰ اونو داره یانه؟ همانطور که گفتم بر خلاف نظر شما اتفاقا یاک ۱۳۰ جز کالا های نظامی موفق روسیه بوده و هست. کشور های دارنده و سفارش دهنده‌ی یاک۱۳۰ شامل : بلاروس: ۱۲ فروند لائوس: ۱۰ فروند الجزایر:۱۶ فروند بنگلادش:۲۸ فروند میانمار:۱۸ فروند ویتنام:۱۲ فروند سوریه:۳۶فروند سفارش _________________________ که جمعا ۱۳۲ فروند میشه به این جمع ایران و روسیه را هم اضافه کنید. خود روسیه ۱۲۷ فروند خریداری کرده یعنی در حال حاضر با دو فروند ایران شرکت تولید کننده، ۲۶۱ فروند از این هواپیما سفارش دریافت کرده.
  14. صحبت بر پایه مستندات تصویری چیزی که سال ها در محیط بحث نظامی مطرح و روی این موضوع وسواس ویژه ای هست. در مورد سال آینده ای که گفتین هم میشه صبر کرد تا اون موقع تکلیف بهترین جنگنده روس ها مشخص بشه ولی در حال حاضر چیزی که فقط روی کاغذ نیست و در تعداد معقول ساخته شده و در خدمت هست همین سوخو-۳۵ است. موارد نسل پنجمی روس ها در حال حاضر از پیش نمونه فراتر نرفتند. هر چند که در نهایت مسیر تولید رو ممکنه در پیش می‌گیرند. کسی از اف ۱۴ ایراد نمی گیره و کوچک هم نمیکنه هدف اینه که بزرگنمایی افراطی هم به جهت کوبیدن یک اقدام مثبت صورت نگیره. قیاس بین دو هواپیما باید بر اساسا معیار های مختلفی باشه. برای مثال قیاس جنگ هوایی بین دو نسل متفاوت همچون F-35 با میگ۲۹ قیاس درستی نیست.ما در همون دوره پهلوی هم یک شبه سراغ تامکت نرفتیم اگر تاریخچه خرید ها از F-86 تا تامکت رو پیگیری کنید متوجه میشین که در حال حاضر هم سیر توسعه توان هوایی شروع شده. و اگر کسی خوشحال هست از این باب هست. و یاک ۱۳۰ در واقع نماد یک شروع دوباره هست. مطلب رو خلاصه میکنم چون تاکید شده بحث در این تاپیک در رابطه با یاک ۱۳۰ محدود بشه.
  15. سوخو۳۵ پیشرفته ترین دارایی در حال خدمت نیروی هوایی روسیه است . و شما با دسترسی به سوخو۳۵ به پیشرفته ترین جنگنده در حال خدمت این کشور دست پیدا میکنید. و سوخو۵۷ و۷۵ در حال حاضر فقط در حال توسعه هستند. در رابطه با اف ۱۴ و اینکه نسخه تحویلی به ما در پیشران و تعمیرات چه باگ هایی داشت و چه انتقاداتی وارد هست بحثی نمیکنم. و اینکه کار شرکت سازنده چطور با ایران گره خورد داستان طولانی داره. باید توجه کرد تامکت در نسخه پایه و در خدمت ایران افسانه ای شد و در خدمت آمریکا با فاصله بسیار نسبت به اف ۱۵ قرار داره! و این دلایل زیاد داره که کتاب هایی در این مورد نوشته شده. در ضمن باید توجه کنید کشوری که ۳۰ خرده ای سال، خریدی در عرصه هوایی نداشته باید از یکجا شروع کنه. یاک ۱۳۰ هواپیما آموزشی پیشرفته ای هستش و از همه مهمتر با قابلیت هایی که داره و البته با نصب رادار مناسب طیف وسیعی از ماموریت هارو می‌تونه انجام بده. با یک خرید چندین ماموریت قرار انجام بشه و خرید هوشمندانه و قابل تقدیری هست. اما نکته مهم ایجاد استراتژی نبرد هوایی است که مدت ها در ایران مرده بود . ایران با توانایی های بالقوه موشکی و پهپادی و پدافندی و جنگال و در آینده هوایی می‌تونه جز اولین ها باشه. بعضی قیاس ها از دوره قبلی و فعلی اصلا درست نیست. نیروی هوایی به عنوان یک نیروی ملی خارج از این قیاس هاست .
  16. متن توضیحات آجا مدیا : «اولین دسته از جنگنده‌های آموزشی یاک-۱۳۰ در راستای ارتقای توان آموزشی و رزمی نیروی هوایی ارتش از ماه گذشته وارد کشور و به پایگاه هوایی شهید بابایی اصفهان ملحق شدند. هواپیماهای آموزشی یاک-۱۳۰ برای آموزش خلبانانی که قرار است با جنگنده‌های نسل جدید نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران پرواز کنند، استفاده خواهد شد. این جنگنده آموزشی علاوه بر قابلیت های عمومی آموزشی و رزمی قابلیت شبیه‌سازی مشخصات آموزشی جنگنده‌های مختلف از جمله نسل ۴++ و نسل پنجم را دارد.»
  17. از زشتی های جنگ بگذریم از فواید جنگ های یمن و اوکراین درخشش تاکتیک های ایران بود که زمانی مورد تمسخر قرار می‌گرفت.
  18. حجم قطعات استفاده شده در یک صنعت معمولاً آنقدر زیاد که چک کردن همه ی اون ها کار دشوار و پر زحمت و هزینه بری است. عملا برای چک کردن در این ابعاد نیاز به یک سازمان عریض و طویل در حد و ابعاد خود وزارت دفاع هستیم. معایب سازمان های عریض طویل هم همین احتمال نفوذ پذیری است. یعنی مجدد در همین سازمان هم زمینه خرابکاری هست و با این تفاوت که عملا افرادی که مجری کار هستند با خیال راحت بیخیال برخی چک های روتین میشن و به خیالشون به سازمان ناظر می سپارند و اهمال کاری به وجود میاد. رویه چک کردنی که در صنایع در پیش گرفته میشه چک کردن تعدادی از قطعات بصورت رندم هست . که حالا این موضوع در نشریه ها و آیین نامه های مربوطه بصورت قاعده مند هست. البته پیدا کردن یک ابزار جاسوسی یا خرابکاری از پیدا کردن قطعه ی معیوب هم سخت تر . البته صنعت هوا فضا معمولا فیلتر های متعددی داره. در همین مورد هم تور همین فیلتر ها باگ رو پیدا کرد. فقط بنظرم باید وسواس داشت و بدبین بود. اینکه کارکنان یک صنعت خالی از نفوذی باشه راه بر هر نوع خرابکاری بسته میشه.
  19. بنظر نمی‌رسه این فیلم از یک درگیری واقعی بوده باشه . یا دست کم روس ها این خط رو تخلیه کرده بودند. نه جسدی دیده شد نه تیراندازی متقابل . فیلم هایی که نیروهای ویژه اوکراینی در خط حمله هستند برای قیاس خوبند. درگیری های نزدیک و تن به تن خیلی واضح و پر تعداد دیده میشه .
  20. فطرس جز مفهومی ترین اسامی بود که برای تسلیحات ایرانی گذاشته شد و حیف که این پروژه تا این لحظه بجایی نرسید. « فطرس یا فطروس یا پتروس ملک به اعتقاد مسلمانان نام فرشته ای رانده شده است که با وساطت پیامبر بال هایش را پس می‌گیرد و بخشیده می‌شود. شیخ صدوق در کتاب امالی در حدیثی از امام صادق(ع) نقل می‌کند: فُطرُس، یکی از فرشتگان حامل عرش در انجام وظیفه‌اش سُستی کرد، بال‌هایش شکسته و به جزیره‌ای در زمین تبعید شد. وی ۷۰۰ سال به عبادت خدا مشغول بود تا امام حسین(ع) به دنیا آمد. جبرئیل با هفتاد هزار فرشته جهت تبریک این میلاد به زمین نازل شدند، وقتی از کنار فطرس گذشتند او از علت نزول آنان جویا شد و از آنان خواست تا وی را با خود ببرند. جبرئیل نزد پیامبر(ع) برای وی میانجیگری کرد. با پیشنهاد پیامبر(ص)، فطرس خود را به قنداقه امام حسین(ع) مالید و خداوند بال‌هایش را بهبود بخشیده و او را به جایگاه اولیه‌اش بازگرداند. فطرس پس از بهبودی و عروج به آسمان به رسول خدا خبر از شهادت فرزندش حسین داده و می‌گوید به جبران این شفاعت، زیارت هر زائر و سلام و صلوات هر سلام دهنده‌ای را به امام حسین(ع) برساند. » منبع
  21. چند وقت قبل نیویورک تایمز تلفات 18 ماه جنگ در اوکراین را نیم میلیون نفر برآورد کرد. باید توجه کرد که یک منبع غربی ممکنه کمی با ترازو بازی کند و به نفع طرفی بگیرد. مجموع تلفات نظامی (کشته و زخمی) روسیه : نزدیک به 120،000 کشته و 170 تا 180 هزار زخمی (مجموع 300،000) اوکراین: نزدیک به 70،000 کشته و 100 تا 120 هزار نفر ( مجموع ۱۹۰،۰۰۰) جالب است جنگی که فرضا برای نجات جان اقلیت روس شرق اوکراین آغاز شد. با کشته شدن ده ها هزار سرباز با نژاد روس همراه گردید. هزاران کشته برای نجات جان تعداد انسان کمتر! و البته به این مطلب شهرهای ویران شده در شرق اوکراین و صد ها هزار آواره را هم اضافه باید کرد. پ ن: البته این موضوع فقط برای شعاری بود که ابتدای جنگ گفته شد و مشخصا دلیل جنگ بسیار عمیق تر بود. منبع
  22. باید توجه بشه که در شرایط غیر جنگی جنگنده های پنهان کار از لنز بازتاب راداری(لونبرگ) استفاده میکنند تا سطح مقطع دروغین از خودشون بسازند. البته اگر فرضا F-35 رو هم فاکتور بگیریم و برای مثال یک هورنت رو در شرایط جنگی تصور کنیم. باید اینطور ببینیم که این جنگنده ها با شرایط اخلال شدید راداری و پرواز در ارتفاع کم و بهمراه اشباع رادار توسط طعمه های پهپادی وارد میدان نبرد میشن. حالا در مورد F-35 پنهان کاری هم به این پارامتر ها اضافه میشه. عملا در خوشبینانه ترین حالت یک سامانه ای مثل S-300pmu چه بسا برد اثر گذاری تا 70 کیلومترهم کاهش پیدا میکنه. این حالی که پرتاب موشک ها و بمب های کم قطر از کیلومتر ها دورتر صورت میگیره!
  23. قدیم هم گفته شد که این موشک شباهت زیادی به موشک اسرائیل نمرود داره. موشک اسرائیلی در سه خانواده توسعه داده شده و نکته مثبت در مورد نسخه اسرائیلی این هست که موشک توانایی تغییر پروفیل پروازی رو داره و این باعث افزایش برد کم هزینه تر موشک میشه. موشک در فاز اول اوج میگیره و بقیه مسیر رو با افزایش برد حاصل از گراید طی می‌کنه. برگ برنده دیگه این موشک نحوه هدایت چند گانه هست. پرتو لیزر در لحظه پایانی بر روی زره پوش دشمن تابیده میشه تا اقدامات دفاعی توسط تانک صورت نگیره و البته مانع اخلال در روش هدایت سنتی بشه. اما خب جنگ اوکراین ثابت کرد که دوران شلیک موشک های هدایت لیزری گذشته . هدایت لیزری مستلزم ساکن موندن و در تیررس دشمن قرار گرفتنه. البته نمرود ها هم در برد ایمنی شلیک میشن موشک های نمرود ولی برای ما هم یک چالش این برد . اما باید امیدوارم باشیم که شفق هم مثل الماس شلیک کن فراموش کن باشه. سال ورود این دو سلاح (الماس و شفق نسل جدید) به خدمت تقریبا نزدیک به هم هست. و این موضوع احتمال اشتراکات در تکنولوژی رو بیشتر میکنه. قسمت جالب داستان مسیر مشترکی که ایران و اسرائیل در بحث بالگردی طی میکنند . اسرائیل از جمله کشور های پیشگام در زمینه استفاده از پهپاد شناسایی پرتاب شونده از بالگرد هست و ایران هم تقریبا از سال۹۹ به این سمت حرکت کرد. اسرائیل هم از خانواده موشک های اسپایک(الماس) و نمرود( شفق) استفاده می‌کنه و بسیاری موارد دیگه
  24. داستان این نبردهای زرهی هم شده شبیه مستندات از فرازمینی ها. هیچ وقت یک فیلم خوب و واضح از این ها بیرون نمیاد!