RezaKiani

رویال اردونانس؛ ال سون L7

امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

در طی اشغال مجارستان توسط نیروهای مسلح پیمان ورشو(1956)، یک دستگاه تانک تی-54 روسی به وسیله مجارها ربوده و به سفارت بریتانیا در بوداپست برده شد. وزارت دفاع بریتانیا پس از مطالعه زره و توپ 100 میلمتری تانک توسط متخصصین خود رسما اعلام کرد که توپهای 20 پاوندی نصب شده بر روی تانکهای بریتانیایی توان نفوذ به زره همآورد روسی خود را ندارند. از این رو، تصمیم گرفته شد که برای مقابله با این تانک و نسل بعدی تانکهای روسی یک توپ جدید 105 میلیمتری طراحی شود.

توپ جدید ال-7 نام گرفت. ال-7 توپی با سرعت دهانه بالا از کار درآمد که توان نفوذ به زره بیشتر تانکها و ادوات زرهی روسها را داشت. این توپ از ابتدا برای نصب بر روی برجکهایی که از توپ 20 پاوندی استفاده می کردند طراحی شد. با این تمهید، به روزرسانی تانکهای موجود سنچورین با صرف کمترین هزینه و وقت امکان پذیر شد.

اولین تانکی که به توپ جدید ال-7 مسلح شد تانک سنچورین مارک-5 بود. کمی بعد آلمانها برای تانک لئوپارد-1، ژاپنی ها برای تانک تایپ-74 و سوئدی ها برای تانک اس-103 خود این توپ را برگزیدند. کیفیت ال-7 به اندازه ای بالابود که تب آن به سرعت قاره جدید را نیز فراگرفت و آمریکایی ها هم به صورتی گسترده ام-60های خود را به آن مسلح کردند. اندکی بعد آوازه ال-7 به آسیا رسید و اسرائیل نیز ال-7 را برای نسلهای اول و دوم مرکاواهای خود انتخاب کرد. اسرائیلی ها همچنین تانکهای تی-54 و تی-55 ،که در جنگ با اعراب غنیمت گرفته بودند، و تعدادی از ام-47 ها و ام-48های آمریکایی شان رابه ال-7 مسلح ساختند. اندکی بعد، مصر و عراق هم به استفاده از ال-7 روی آوردند و حتی تایپ-79 چینی ها هم از ال-7 بی نصیب نماند.

ال-7 می تواند انواع گلوله های ضدزره، ضد نفر، دودزا، مشقی و گلوله های با قدرت انفجاری بالا را شلیک کند. نواخت این توپ حداکثر 10 گلوله در دقیقه است. طول ال-7 برابر با 5.89متر بوده و وزن آن به 1282 کیلوگرم بالغ می شود. عقب نشینی ال-7 ،پس از شلیک، تقریبا 30 سانتیمتر است و با استفاده از همین نیروی عقب نشینی به صورت خودکار پوکه خالی از درون لوله توپ به بیرون پرتاب می شود.

ال-7 در طی سالهای دهه 60 و 70 سلطان بلامنازع توپهای نصب شده بر روی تانکهای غربی بود و بعدها ،حتی با ورود توپهای جدید 120 میلیمتری جدید، نیز میدان را خالی نکرد. کشورهای زیادی ال-7 را تحت لیسانس تولید کرده اند از میان این تولیدات می توان از نمونه های زیر نام برد:

• ال-74: نمونه سوئدی با کالیبر62 میلیمتر و طول 6.51متر.
• ام-68: نمونه ساخت آمریکا برای تانکهای ام-60.
• کاام-68آ1: نمونه کره ای ام-68.
• تایپ-79/81/83: کپی چینی ال-7.

ال-7 اسطوره ای است که هنوز هم در تانکهای کشورهای مختلف از آن استفاده می شود و در نیروهای مسلح بسیاری از کشورهای جهان جایگاه خود را حفظ کرده است.

فهرست تانکهایی که از توپ بریتانیایی ال-7 استفاده می کنند:

سنچورین ومشتقات آن
استرایکر (بریتانیا)
اوزوریو(برزیل)
لئوپارد-1( آلمان غربی)
ام-1 آمبرامز
ام-47؛ام-48 پاتون؛ام-60 پاتون(آمریکا)
کا-1تایپ 88(کره جنوبی)
مرکاوا-1 و مرکاوا2، تی-54، تی-55(اسرائیل)
اواف-40(ایتالیا)
پانزر-61 ، پانزر-62 (سوئیس)
اس-103(سوئد)
تام(آرژانتین)
تایپ -74 (جمهوری خلق چین)
ویجایانتا (هندوستان)
رامسس دوم(مصر)
اولیفانت(آفریقای جنوب).


نویسنده:رضا کیانی موحد
منبع:ماهنامه جنگ افزار

(متاسفانه عکس خوب از این توپ نداشتم دوستان اگر کسی عکسشو داره لطف کنه و بذار توی تاپیک. منظورم البته عکس خود توپ هست نه توپ سوار شده بر روی برجک تانک)

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
تشکر رضا جان مفید بود و جالب.

این توپ قدرت و کارایی مناسبی دارد و در صورت استفاده گلوله های انرژی جنبشی در قرن جدید نیز میتواند زره تانکهای پیشرفته ای چون آبرامز و مرکاوا را بشکافد.

ایران نیز این توپ را بر روی تانکهای ارتقا یافته یا به عبارتی کلا دگرگون شده تی55 و تی62 که با نامهای تی72زد و سفیر74 شناخته میشوند نصب کرده (البته ام68 رو) و احتمالا این توپ در داخل کشور تولید میشود همراه با گلوله های جدید.

به کمک این توپ تانکی مثل تی55 با گلوله های انرژی جنبشی به برد شلیک مفید 2.5 کیلومتر دست میابد که تنها 500 متر از استاندارد تانکهای پیشرفته ای مثل لئوپارد2 و ام1آ2 و مرکاوا3و4 و تی90 ... کمتر است و در یک نبرد گسترده این مقدار اختلاف تاثیر کمی در نتیجه آن دارد.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
با تشکر از برادر کیانی بابت ارسال این مطلب مفید و ارزنده عمر این توپها با توجه به شلیک 10 گلوله در دقیقه چقدره؟

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
دوست من نمی دونم! راستش من مطالبی رو که بلت بودم نوشته ام. اگر چیزدیگری هم بود خوب حتما توی نوشته ام می آوردم. امیدوارم کسی از دوستان جواب سوال شما رو داشته باشه.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
من یه سوالی برام پیش اومد که یه خورده به این تایپیک مربوط میشه
الان در ارتش ما هم تانکهای غربی هست هم شرقی که خودتون میدونید کالیبرهاشون با هم فرق میکنه (در مدلهای غربی 120 ودر شرقیها 105و125) ایا این یک نقطه ضعف برای توان زرهی ما نیست که مجبوریم مثلا برای تانک t72یه جور مهمات بسازیم و برای تانک M60 یه جور دیگه ایا بهتر نیست ما هم یه استاندارد رو برای توپ تانکهای داخلی تعریف کنیم تا از هزینه های اضافی جلوگیری کرده و در زمان جنگ اگه یه تانک غربی مون گلوله کم اورد و کنارش به تانک شرقی گلوله داشت بتونند به هم مهمات بدهند مانند ناتو یا چین و روسیه

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
خوب این کار یکسان سازیه نیرو ها و مهمات و یک پارچه کردن کالیبرها خودش هزینه بالایی داره . مثلا برای جایگزینی نمیشه که رو ف-72 بیایم 100 م م یا 105 م م نصب کنیم . 125 م م توپ بسیار قدتمند و در صورت استفاده از مهمات جدید بسیار کارامد می باشد . از ترس 125 م م یه که زره ابرامز امروزه به 1 متر هم رسیده . پس باید 125 م م رو م-60 ها نصب کنیم که این هم نیاز به عوض کردن بسیاری از سیستم های تانک داره که خودش هزینه بالایی در برداره . در ثانی تانکهای ما از لحاظ خط درگیری دارای درجه بندی هستند . م-60 در این دوره تانک خط مقدم تعریف نمیشه . پس در خط 2 یا 3 میمونه و تانکهای خط مقدم دارای یک پارچه گی هستند .

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
من نمیگم کالیبر تانک ها باید کمتر بشه من میگم بهتره مثلا اگر کالیبر 125 خوبه بقیه هم دارای کالیبر 125 بشن فکر نکنم هزینه زیادی داشته باشه چون بعضی از کشورها مانند کشورهای اروپای شرقی این کار رو کردن
من نمیفهمم خط دو و سه دیگه چیه مثلا در خط اول تانک t72 ما با ابرامز میجنگه و در خط دوم تانک ابرامز اگه یک تانک ام 60 ما رو دید میگه بیخیال این مال این حرفا نیست و از کنارش رد میشه

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
لينك دسترسي به تصوير منتسب به توپ رويال اردنانس ال 7 :



[url=http://cid-5256ca144b064d51.skydrive.live.com/self.aspx/.Public/royal%20ordnance%7C4s%20l7%20canon/600px-105mm%7C_tank%7C_gun%7C_Rifling%20royal%20ordnance.jpg]عكس[/url]



[color=brown]
دوست عزيز

لطفاً اگه امكان داره از لينكهاي طويل استفاده نكنيد . ميشه از تگ url استفاده كرد كه خيلي قشنگتر ديده ميشه . مثل كلمه عكس كه به همين روش ايجاد شده .

Babakim1[/color]

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
جواد عزیز! همون جور که لاستیک تراکتور رو نمی شه زیر سوار بست(مثلا) هر نوع توپی رو نمی شه روی هر برجکی نصب کرد. برای تغییر دادن کوچکترین قطعه در یک ماشین از قبل طراحی شده باید صدها محاسبه انجام بشه و صدها بار قطعه جدید روی اون آزمایش بشه. من به شما قول می دم که اگر توپ 125 میلیمتری بر روی مثلا ام 60 نصب شدنی بود تا حالا نصبش کرده بودند. این مسئله دو تا علت می تونه داشته باشه
1- توان فنی اش رو نداریم(که فکر کنم داشته باشیم)
2- از نظر ریالی صرف نمی کنه( یعنی ارزشش رو نداره)

به هر حال تز شما درباره یکسان سازی مهمات کاملا درسته مخصوصا برای کشورهایی مثه کشورهای ما ولی باید از نظر عملی هم این تز قابل اجرا باشه.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

لطفا وارد سیستم شوید برای ارسال نظر

شما قادر خواهید بود بعد از ورود به سیستم این نظر را ترک نمایید



ورود به سیستم