GOLDEN-CROWN

تحلیل و پیگیری تحولات سوریه - بخش دوم ( از July 2015 )

Recommended Posts

يه نكته كه تا حالا راجع بهش صحبتى نشده حفظ مناطق آزاد شده توسط ارتش سوريه است! آرامش نسبى اين مناطق دليلى بر اين مدعاست كه مردم سوريه با تروريستها نيستند والا خيلى راحت ميشد مجدد به اين مناطق نفوذ كرد و يه دور باطل ساخت براى فتوحات ارتش
  • Upvote 3
  • Downvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

نبردها در حلب سوریه چگونه بوده است؟ چرا حلب و تسخیر آن برای طرفین درگیر اهمیت دارد؟ چه بازیگران و نیروهایی در نبردهای حلب دخالت داشته اند و چه نیروهایی در حال نبرد هستند؟ اولویت های نبرد در حلب برای طرفین جنگ بر کدام نقاط متمرکز است؟ و در نهایت استراتژی های جنگی طرفین در حلب به عنوان استراتژیک ترین و خطرناک ترین نقطه کنونی خاورمیانه چه خواهد بود؟

 
به گزارش «تابناک»، این ها سوالاتی است که فابریس بلانچ، استادیار و مدیر پژوهشی دانشگاه لیون به عنوان استاد مدعو در موسسه واشنگتن به آن ها پاسخ داده است.
 
 بلانچ نبرد در حلب را به عنوان مرکز ثقل درگیری ها در سوریه ارزیابی کرده است.
 
وی می نویسد: 
 
با پشتیبانی فراوان ایران و روسیه، نیروهای ارتش سوریه شاهرگ اصلی شورشیان در شمال سوریه را قطع کردند و آن ها به احتمال زیاد به غرب سوریه رانده خواهند شد؛ مگر اینکه قدرت های خارجی اقدامی برای حمایت از آن ها انجام دهند».
 
در دوم فوریه، نیروهای ارتش سوریه و متحدانش موفق به قطع مسیر شمالی بین شهر حلب و ترکیه شدند. اگرچه این نبرد یک نبرد محلی شامل تعداد نسبتا کوچکی از مبارزان بود اما ممکن است به یک نقطه عطف در جنگ سوریه تبدیل شود. علاوه بر تهدید حضور شورشیان در استان حلب، این تحولات می تواند تمامی مرز ترکیه و سوریه را برای ماه ها در کنترل نیروهای طرفدار اسد قرار دهد و یا نیروهای کرد را به همزیستی با نظام سوریه تحریک کند.
 
قطع کریدور شمالی
 
تهاجم به کریدور شمالی توسط ارتش سوریه از حومه شمال حلب و از سمت حامیان شیعه تحت محاصره شورشیان در روستاهای نبل و الزهرا راه اندازی شد. در این نبرد، حزب الله لبنان و دو گروه نظامی دیگر تحت حمایت ایران (تیپ البدر عراق و نظامیان محلی «دفاع ملی» تحت محاصره) واحدهای زمینی اصلی شرکت کننده در نبرد علیه شورشیان تروریست النصره وابسته به القاعده بودند که پیش از این، آن ها صدها نفر را برای تقویت ناحیه ادلیب از این ناحیه اعزام می کردند.
 
 
برای مبازران شیعه، هدف از مبارزه، دفاع از شیعیان تحت محاصره است که گروه های افراط گرا می خواهند آن ها را از آن مناطق بیرون کنند. نبل- الزهرای کوچک تحت محاصره که برای مدت سه سال در برابر حملات تروریست ها مقاومت کردند، به همراه حزب دموکراتیک کردستان (PYD)، از جناح غربی محافظت کردند و اجازه دادند مواد غذایی به آنجا وارد شود. در مقابل، ارتش سوریه از منطقه کردنشین «شیخ مقصود» در برابر حملات شورشیان محافظت می کرد. همکاری غیرفعال بین حزب دموکرات کردستان و ارتش سوریه در حال حاضر به فعال شدن هر دو آن ها برای تهاجم علیه شورشیان در کریدور «اعزاز» تبدیل شده است.
 
در فوریه 2015 تلاش برای الحاق نبل و الزهرای محاصره شده به قلمرو حکومت به دلیل عدم آمادگی و نبود نیروهای کافی شکست خورد. پس از آن، یک حمله متقابل سنگین در ادلیب و سپس تهدید حلب و حتی لاذقیه از سوی شورشیان صورت گرفت. این تحولات باعث شد تا بشار اسد از روس ها درخواست کمک کند. با ورود روس ها، حملات هوایی سنگینی علیه مواضع شورشیان خصوصاً در ناحیه مرزی «باب السلام» با ترکیه که از طریق آن تروریست ها تدارکات زیادی را دریافت می کردند راه اندازی شد.
 
کریدور تحت کنترل مخالفان مابین حلب و ترکیه تنها با 5 تا 15 کیلومتر وسعت، نیروهای داعش در شرق و کانتون کردی «عفرین» در غرب را از یکدیگر جدا می کند. گروه های شورشی اصلی در این ناحیه، شامل جبهه النصره، احرارالشام، حرکت نورالدین زنکی و تیپ سلطان مراد (یک گروه ترکمن بسیار نزدیک به ترکیه) هستند. این گروه ها به طور رسمی اعضایی از گروه جیش الفتح هستند که مورد حمایت ترکیه و عربستان سعودی قرار دارند. اگرچه پیروزی هایی از بهار 2015 بدست آوردند، با این حال، اختلافات درونی قابل توجهی میان آن ها پدید آمد؛ به طوری که، احرار الشام و جبهه النصره به تازگی با یکدیگر جنگیده اند، حرکت نوردالدین زنکی از حومه حلب عقب نشینی کرد و تیپ سلطان مراد و داعش نیز با یکدیگر در حال نبرد هستند.
 
با توجه به این وضعیت، به نظر می رسد پیروزی اخیر ارتش سوریه به نفع کردها نیز باشد که می توانند به پیشروی در بخش شمالی کریدور عزاز ادامه دهند و در عین حال نیروهای سوریه و متحدانش می توانند مواضع و موقعیت خود در زمین حلب را به جای رفتن به اعزاز تحکیم کنند.
 
بستن مرز غربی
 
در حال حاضر که مسیر شمالی قطع شده است، احتمالاً هدف بعدی مسیر حلب به سمت مرز غربی «باب الهوا» که تحت کنترل شورشیان است، خواهد بود. در موازت با حمله به اعزاز، حزب الله تهاجمی در حومه شمالی حلب برای قطع مسیر و جاده «کاستلو» که تدارکات را به مناطق شورشیان می رساند را ترتیب داده است. ارتش سوریه و نیروهای مقاومت از آنجایی که ریسک تلفات سنگین جنگ شهری بسیار بزرگ است، نمی خواهند برای بازپس گیری این ناحیه با شتاب و سرعت عمل کنند. بهترین راه حل محاصره و صبر است تا اجازه داده شود ده ها هزار غیرنظامی که در شرق حلب باقی مانده اند فرار کنند. بسیاری از شورشیان هم اکنون در حال فرار هستند؛ چرا که می ترسند وقتی این ناحیه به طور کامل تحت محاصره قرار گرفت، نتوانند فرار کنند. مسئله ای که در بهار 2014 در حمص نیز برای آن ها اتفاق افتاد.
 
 
در همین زمان، حزب اتحاد دموکراتیک کردستان(PYD) ممکن است به ناحیه مرزی 90 کیلومتری بین عزاز و جرابلس که در حال حاضر در کنترل داعش است حمله کند. این حمله در همراهی با استراتژی گروهی مرتبط با کردهای تحت محاصره عفرین و کوبانی خواهد بود. همچنین برخلاف ایالات متحده، روسیه نمی خواهد با ممانعت از وحدت سرزمینی کردها، آن ها را با خود دشمن کند. علاوه بر این، پوتین می خواهد ترکیه را در مرزهای با سوریه تحت فشار قرار دهد که این مسئله یکی از اهداف اصلی منطقه ای روسیه از مداخله در سوریه است. اگر نیروهای اتحاد دموکراتیک کردستان و نیروهای طرفدار اسد، در تهاجمات جداگانه خود موفق شوند، تمام مرز تحت کنترل آن ها درخواهد آمد و هیچ پنجره ای درون ترکیه برای نیروهای ضد اسد و تروریست های داعش و النصره باز نخواهد ماند.
 
انجام یک حمله متقابل یا باز کردن یک جبهه جدید؟
 
استراتژی مسکو از سپتامبر تاکنون براساس سه هدف شکل گرفته است: نخست، حفاظت از ناحیه ساحلی علوی که پایگاه های لجستیک روسیه در آنجا قرار دارد. دوم، تقویت اسد از طریق راندن شورشیان به خارج از شهرهای بزرگی همچون حمص، حمآ، لاذقیه، حلب و دمشق و سوم، قطع خطوط تدارکاتی خارجی تروریست ها.
 
دو هدف اول تا حد زیادی برآورده شده است. هیچ حمله ای به لاذقیه و طرطوس که پایگاه های روسیه در آنجا قرار دارند، نشده است و هیچ شهر بزرگی نیز توسط شورشیان سقوط نکرده است. در مقابل، در دسامبر سال گذشته  شورشیان منطقه «الوار» حمص، این منطقه را تخلیه کردند؛ چراکه آن ها هیچ امیدی برای دریافت کمک به وسیله گروه های شورشی دیگر و بازیگران خارجی نداشتند.
 
در حال حاضر که مسیر و جاده اعزاز قطع شده است، هدف سوم به نیمه راه خود رسیده است. روسیه و ایران با برنامه های خود و علیرغم ضعف نیروی انسانی در ارتش سوریه، با برتری کامل هوایی و تقویت نیروهای نظامی شیعه طرفدار اسد، در حال تحقق هدف سوم هستند.
 
با این حال، ممکن است عربستان سعودی و ترکیه در مواجهه با پیشرفت های ایران و روسیه در سوریه منفعل باقی نمانند. برای مثال، آن ها می توانند یک گروه شورشی تحت حمایت خود شبیه گروه جیش الفتح ایجاد کنند و یا موشک های ضدهوایی را برای گروهای مشخصی در سوریه ارسال کنند. یک گزینه دیگر، باز کردن یک جبهه جدید در شمال لبنان است که در آنجا گروه های سلفی محلی و هزاران آواره و پناهنده از جان گذشته سوری می توانند وارد نبرد شوند. این حرکت به صورت مستقیم منطقه مرکزی علوی در طرطوس و حمص و جاده اصلی به سمت دمشق را تهدید خواهد کرد. این جبهه جدید می تواند خطوط حزب الله لبنان برای ارتباطات، تقویت و ارسال تدارکات بین لبنان و سوریه را قطع کند.سوال این است که آیا ریاض و آنکارا تمایل به انجام چنین اقدام جسورانه و خطرناکی را دارند؟
 
به هر صورت، بدون وقوع برخی تحولات، اینکه شورشیان بتوانند در برابر حملات ایران و روسیه مقاومت کنند، امری بسیار دشوار است. موفقیت های اخیر در حلب نشان داد که روسیه و ایران در مرکز بازی شطرنج سوریه هستند؛ درست برخلاف آنچه گفته می شد که مداخله روسیه تغییرات اندکی در تحولات سوریه به دنبال خواهد داشت و یا اینکه مسکو در باتلاق دیگری گرفتار می شود.
  • Upvote 5

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

مناطق درگیری در جنوب الزهرا به اسم طاموره که دیروز هم فیلم از درگیری هاش قرار دادم ازاد شده توسط متحدیین

 

CbADnfKVIAAWjGV.jpg

 

*****************

****************

 

نقشه با کیفیت از شمال حلب 

 

https://t.co/J7fbqr6vMS

 

[url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/10354/Ca7Va8iWwAA_ezG.jpg]thumb_Ca7Va8iWwAA_ezG.jpg[/url]

 

درگیری شدید بین ypg و مخالفان در بیمارستان ملی  سیجاز شمال حلب در غرب اعزاز گزارش شده

 

Ca9qJ4GWEAINfPQ.jpg

  • Upvote 9

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
یکی از احتمالاتی که تا کنون پر رنگتر از سایر گزینه هاست شروع عملیات  ائتلاف ضد داعش از داخل خاک عراق و از مناطق شمالی به سمت موصل و آزاد سازی موصل و شهرهای تابعه با سرعت برق و باد میباشد.

امتیازات این طرح ،یکی حصول سریع پیروزیهای پرنگ و لعاب برای اخرین ماههای ریاست جمهوری باراک میباشد که اخبار آزاد سازی عراق از یوغ افراط گرایان، پوئن بزرگی در انتخابات پیش رو برای کاندیدای حزب متبوع اوباماست. چه بسا بزرگ نمائی اخبار فتح الفتوح عراق بتونه آرای صندوقهای رای رو به طرز شگفتی جابه جا کنه !!!

یقینا با این پیروزی افکار عمومی جهان خواهان ادامه فتوحات تا پاکسازی سوریه و لیبی و شمال افریقا خواهند بود . در عین حال ترکیه و مرزهای اون هم در آرامش نسبی قرار خواهند داشت.  بعید میدونم با این زمینه فکری رسانه ای در سطح وسیع ، روسیه مخالفتی با ادامه عملیاتها تا اعماق خاک سوریه داشته باشه. در این شکل و شمایل خاک شمال عراق پادگان زمینی ائتلاف ضد داعش شده و فرودگاههای ترکیه نقش پشتیبانی هوائی این نیرو رو به عهده خواهد گرفت . در عین حال در حیاط خلوت عراق یک پادگان نظامی با گرایشات ضد ایرانی هم شکل خواهد گرفت .......

(ان شاالله ادامه خواهد داشت )

 

با تشکر از جناب armani بابت این نکته خیلی مهم.

همونطور که می دونید، تشکیل یک ائتلاف، در کنار تمامی مزیت هایی که داره، یک عیب هم داره و اون اینه که تابع مطلوبیت تک تک اعضا، فقط در حدی میتونه ارضا بشه که تابع مطلوبیت کل ائتلاف (مجموع (وزن دار) مطلوبیت تک تک اعضا) ماکزیمم بشه و پس از اون نقطه، افزایش مطلوبیت هر کدام از اعضا، معادل کاهش مطلوبیت یک یا چند عضو دیگه هست و این باعث شکست ائتلاف میشه. بنابراین پیدا کردن نقطه تعادل هر ائتلافی، رکن اساسیِ شرکت در ائتلاف یا پیدا کردن راه های مقابله با اون هست.

بر همین اساس در پست دیگری با بررسی توابع مطلوبیت نیروهای حاضر در ائتلاف SDF پیش بینی شد که این نیروها دست به مبارزه با نیروهای اسد نمی زنند و برای نیروهای اسد هم بهتره که کاری به این ها نداشته باشند.

با توجه به موقعیت جغرافیایی اردن و با توجه به پیش بینی ارائه شده توسط ادمین سایت تحولات(A7Up)، به نظر منطقی میاد که ورود از راه اردن به سوریه رو کنار بگذاریم، چون ظاهراً تا صدها کیلومتر فقط بیابان هست.

بررسی توابع مطلوبیت ائتلافی که بخواد از سمت ترکیه وارد سوریه بشه، با قطعی در نظر گرفتن حضور آمریکا (با توجه به اعلام سایت العربیه مبنی بر شرط عربستان)، وارد شدن از مناطق تحت تصرف نیروهای دموکراتیک سوریه، با توجه به دشمنی ترکیه با اون ها، منتفی هست. وارد شدن از سمت استان ادلب و هاتای ترکیه هم با توجه به عدم حضور داعش و در تصرفِ نیروهای میانه رو(!) بودن فاقد وجاهت بین المللی هست. تنها گزینه ورود از سمت باریکه تحت تصرف داعش هست که در این گزینه پیش روی تا عمق 40 کیلومتری خاک سوریه و ایجاد دیوار حائل(طرحی که ترکیه خیلی به دنبال اجراش بود و هست)، باعث افزایش مطلوبیت همه ی اعضای تأثیرگذار در ائتلاف است. اما در خصوص ادامه پیش روی بعد از عمق 40 کیلومتری، من بعید میدونم که آمریکا حاضر به ادامه پیش روی ها توسط نیروهای خودش (حالا چه 50 نفر از نیروهاش، چه چند هزار نفر) باشه. چون این مسئله به معنی ورود زمینی آمریکا به جنگ سوریه هست که تابحال بنا به دلایل خودش مایل به انجام این کار نبوده و به نظر نمیاد الان هم تمایلی داشته باشه. پس ادامه پیش روی با مسائل و چالش هایی روبرو میشه حتی اگر پیش روی ادامه پیدا کنه، "مدل یمن" پیاده میشه و پیشروی توسط گروه های میانه رویی(!) انجام میشه که حمایت ائتلاف رو دارند.

ذکر یک نکته بسیار ضروری است و آن اینکه با توجه به حضور روسیه در شمال سوریه، متر به مترِ جلو آمدن در سوریه، باعث افزایش احتمالِ برخورد (خواه عامدانه یا ناخودآگاه) با منافع روسیه میشه. بنابراین افزایش پیش روی، معادل هست با افزایش ریسک (ریسک = احتمال وقوع حادثه (ضربدر) خسارت ناشی از آن). پس یعنی خودِ پیش روی ها، متر به متر که جلو بره، تابع مطلوبیت ائتلاف کاهش پیدا میکنه. چون هرلحظه ممکنه تنشی با روسیه پیش بیاد و یکی از کشورهای ائتلاف رو دچار مشکلاتی بکنه.

اما گزینه ای که جناب armani مطرح کردن (و من اصلاً به ذهنم خطور نکرده بود)، سرشار از مطلوبیت هست! هر چقدر فکر میکنم، فقط توابع مطلوبیت دارند ماکزیمم می شن و پیشروی ها ادامه پیدا میکنه. پیش روی ها تا هرکجا لازم باشه توسط نیروهای ارتش کشورها ادامه پیدا می کنه و بعدش با نیروهای "دفاع وطنی اهل تسنن". حتی عدم قطعیت مربوط به تعداد نیروهای آمریکایی هم تأثیر شگرفی روی این تحلیل نداره، چون پیش روی ها یا به قولی "فتح الفتوح ها" توی رسانه ها صدا خواهد کرد و "محمد بن سلمان" هست که فقط پز خواهد داد. (پز ی خواهد داد که بیا و ببین)....

بنابراین فکر می کنم  به جای اینکه بگیم ارتش عربستان فلان و بهمان خواهد شد، باید در درجه اول فکری به حالِ نحوه برخورد با پیش روی های برق آسای ائتلاف و اخبار مربوط به اون در خبرگذاری ها کنیم. باید دست بجنبونیم و کاری در عراق بکنیم. خطر خیلی خیلی نزدیک هست. چه گزینه هایی در دست داریم؟؟؟

ویرایش شده در توسط Todwarnung
  • Upvote 3
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

CbAcngFW0AA0k6q.jpg

 

روژان  عضو ی پ گ با 26 شکار پشت سر هم

ویرایش شده در توسط masihbaghery
  • Upvote 8
  • Downvote 3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

Ca_uuI4WAAAXqCf.jpg

 

تصاویری قبل از شروع عملیات برای ازاد سازی شهر کنسبا

 

[u]thumb_Ca1wRssWwAADzBy.jpg[/

  • Upvote 11

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
آمریکا: ارتش عربستان و امارات وارد سوریه می‌شوند/ روسیه: مراقب جنگ جهانی سوم باشید

 

نخست‌وزیر روسیه هشدار داد که اعزام نیروهای زمینی عربی به سوریه می‌تواند به جنگ جهانی دیگری منجر شود.

 

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری آنا به نقل از وب‌سایت انگلیسی الجزیره، دیمیتری مدودف در گفت‌و‌گو با روزنامه آلمانی «هاندلزبلات» گفت: «نیروی زمینی، همه طرف‌ها را مشغول جنگ خواهد کرد.»

وی درباره پیشنهاد جدید عربستان برای اعزام نیروی زمینی به سوریه اظهار کرد: «آمریکایی‌ها و متحدان عرب ما باید این موضوع را بررسی کنند که آیا خواهان جنگ دائمی هستند یا خیر.»

خبرنگار الجزیره در مسکو گزارش کرده که اظهارات اخیر مدودف هشداری صریح به آمریکا و کشورهای عربی است.

مدودف همچنین در این گفت‌و‌‌گو از دولت‌های غربی به دلیل مشارکت نکردن با روسیه برای عملیات نظامی در سوریه انتقاد کرده است.

در همین حال، اشتون کارتر، وزیر دفاع آمریکا که در نشست وزیران دفاع عضو ناتو شرکت کرده بود، گفت که امارات متحده عربی با اعزام نیروهای ویژه برای حمایت از شبه‌نظامیان سنی در مبارزه با داعش موافقت کرده است.

کارتر گفته که این شبه‌نظامیان قرار است، شهر رقه، مرکز داعش، را از کنترل آنها خارج کنند.

وزیر دفاع آمریکا به شمار نیروهای اماراتی که قرار است به سوریه اعزام شوند اشاره‌ای نکرد اما گفت که این نیروها بخشی از ائتلاف بین‌المللی به رهبری آمریکا هستند که علیه داعش در سوریه مبارزه می‌کنند و به زودی با نیروهای عربستانی ترکیب خواهند شد.

 

http://www.ana.ir/news/84276

 

  • Upvote 4
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
ارسال شده در · مخفی شده توسط MR9، 23 بهمن 1394 - دلیلی ارایه نشده است
مخفی شده توسط MR9، 23 بهمن 1394 - دلیلی ارایه نشده است

کورد ها توی مذاکرات شرکت نداشته اند و مانعی برای ادامه پیشروی ها ندارند

  • Upvote 1
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست

عرض شود خدمت شما چكا جان ، اين تاكتيك هميشگي مستشاران سپاه و حزب الله در سوريه است و خيلي سابقه دار تر از روش حاج ولاديمير و نيرو هاشه. و قبلاً هم اجرا شد اما شكست خورد.
سال پيش اين طرح در حال اجرا بود جبل مياساة و تلة العويجه رو حزب الله گرفت ، ملاح رو هم فاطميون گرفت و جاده ي كاستيلو كاملاً قطع شد (همون جاده ي مورد اشاره شما) و به دي ميستورا اعلام شد ما اماده پذيرش صلحيم ، اما هجوم ديوانه وار تروريستها به مناطق تصرف شده و سكوت توپخانه و نيرو هوايي سوريه و بزدلي عزيزان جيش عربي سوري در تثبيت مناطق تصرف شده باعث تلفات سنگينه فاطميون شد... و شكست خورد طرح فوق..
نقش دوستان روس تو سوريه بسيار مهم و راهبرديه ولي نه در اين حد!
پارسال واسه حضور تي ٩٠ تو سوريه مسخره ميشديم واسه فكر كردن به شكست محاصره چهار شهرك و براي هزاران فكر ديگه.. ولي خوب خدا رو شكر سفر حاج قاسم به پيش حاج ولاديمير خيلي پر و پيمون بود. نميدونم چي گذشته ، چه امتيازي دادن ولي تا الان كه خيلي خوشحالم..

 

حرف شما درسته برادر سابقه این تاکتیک از لحاظ نظامی (تاکید میکنم از لحاظ نظامی) شاید به قرن ها پیش هم برگرده ، اما تفاوت اینجا در حضور یک قدرت سیاسی هست که این نفوذ و قدرت رو داشته باشه که در عرصه سیاسی و بین المللی بتونه با چنین این شرایطی ، آتش بس رو به دیگر قدرتها و همچنین طرف های درگیر روی زمین تحمیل کنه 

 

در شرایطی که چنین قدرتی از لحاظ سیاسی وجود نداشته باشه مثل مثالی که شما زدید طرف مقابل زیر بار آتش بس در شرایط ضعف نمیره و باید فشار سیاسی و نظامی بسیار بالایی (حتی از سوی حامیان خودش) روش باشه که تن به چنین کاری بده

  • Upvote 6

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
مهمان
این موضوع نسبت به پاسخ بیشتر بسته شده است.