GOLDEN-CROWN

تحلیل و پیگیری تحولات سوریه - بخش دوم ( از July 2015 )

Recommended Posts

ارسال شده در · مخفی شده توسط rezatizi، 23 بهمن 1394 - دلیلی ارایه نشده است
مخفی شده توسط rezatizi، 23 بهمن 1394 - دلیلی ارایه نشده است

دوسته گرامی جناب ghader
شما انگار با تفکرات پژاک هیچ آشنایی ندارین.پژاک کی گفته دنباله تشکیله کردستانه بزرگه؟؟کی گفته قصده جدایی طلبی داره؟؟
پژاک به دنباله این نیست و نبوده که کردستانه ایرانو جدا کنه و توش حکومته مستقل پدید بیاره.مسلما پژاک در خصوص کردستان ایران خواسته هایی داره نظیره احترام به آداب و رسوم و زبان کردی ؛ ولی هیچ وقت نگفتن ما جدایی طلبیم!!! پژاک در واقع زمانی تشکیل شد که جمهوری اسلامی خواست کلا پ کا کا رو نادیده بگیره و پیمان اخوت با ترک ها ببنده!!! شما به جای پ ک ک بودین چکار می کردین؟؟پژاک پاسخه پ کاکاست به همکاریه ایران با ترک ها
اتفاقه بسیار خوبی چند وقت پیش تو کردستان ایران افتاد و اون اضافه شدن رشته ی زبان کردی در دانشگاه بود اگر اتفاقاتی از این دست در کردستان بیفته اگر به خواست های پژاک توجه بشه مطمئن باشین تو اون منطقه به صلح پایدار می رسیم.
زمانی ایران پ کا کا رو نادیده گرفت نتیجش تشکیله پژاک و بیش از یک دهه مبارزه ی مسلحانه شد حالا شما می گین ypg رو کلا باید کنار گذاشت.
اولا آیا مگه شدنیه که YPG رو از صحنه ی سوریه کنار گذاشت؟
دوما اصلا چه نیازی به این کار است؟؟ YPG چه ضرری به ایران زده؟چه خصومتی با مردمه ایران داره؟
شما میانه رو تر از YPG دررسوریه اگر سراغ دارین بهم معرفی کنین.

ما هم گوشامون دراز !

  • Upvote 6

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
ارسال شده در (ویرایش شده) · مخفی شده توسط REZAT1980، 23 بهمن 1394 - دلیلی ارایه نشده است
مخفی شده توسط REZAT1980، 23 بهمن 1394 - دلیلی ارایه نشده است

یکی از رفیقام سوریه بود امروز برگشت...میگفت نیروهای سعودی میخواستن وارد بشن ایرانیا باهاشون در گیر شدن اونا هم فرار کرد(وکشته دادن)

میگفت چند دفع درگیری رو درو با سعودی ها داشتیم

------------

همینطور میگفت ارتش سوریه به شدت ضعیف عمل میکنه و همینایی که گرفته شده رو از دست نده خدا رحم کنه...

درباره مردم سوریه میگفت ایرانیا رو به شدت دوست دارن وکردا رو میگفت اهدافشون تجزیه طلبیه و با ایرانیا زیاد رابطه خوبی ندارن

ویرایش شده در توسط milad021
  • Upvote 2
  • Downvote 11

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست

سلام

 

متاسفانه انگار گزارش جیش الفتح از حمله به هوبر حقیقت داشت و شهید دادیم

 

Ca9gC_dUYAAuHDg.jpg

 

[url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/10354/Ca9gDMXUkAA4eEr.jpg]thumb_Ca9gDMXUkAA4eEr.jpg[/url]

  • Upvote 12

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

عربستان: تصمیم اعزام نیرو به سوریه نهایی شده و برگشتی در کار نیست! دوستان پیشنهادات و سناریوهای مختلف رو بررسی کنیم ببینیم چه اتفاقاتی ممکنه بیوفته و ما باید در عکس العمل چه کار کنیم.

سلام
اگر واقعا این اتفاق بیوفته, فکر میکنم باید بنشینیم و نظاره گر از هم پاشیدن نیروهاشون در یک جنگ فرسایشی و غیر کلاسیک باشیم, تجربه یمن که از هر نظر قابل مقایسه با سوریه نیست و چندین برابر از سوریه پایینتر است نشون میده که نیروهای زمینی عربستان تجربه چنین رویارویی رو ندارند.
این که ما چه کار دیگه ای میتونیم انجام بدیم, فکر میکنم تا حدی بستگی به این داره که از مرز کدام کشور میخواهند استفاده کنند, که امیدوارم اردن نباشه.
فقط نمیدونم که سعودی ها داده ها و تجربیات جنگ یمن رو چقدر طول میکشه که تحلیل کنند, تا به سازمان رزمشون انتقال داده و تغییرات مدنظر رو اعمال کنند, فقط امیدوارم در این زمینه به میزان ما کند عمل کنند. ویرایش شده در توسط SaSa7
  • Upvote 2
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
ارسال شده در · مخفی شده توسط rezatizi، 23 بهمن 1394 - دلیلی ارایه نشده است
مخفی شده توسط rezatizi، 23 بهمن 1394 - دلیلی ارایه نشده است

دوسته گرامی جناب ghader
شما انگار با تفکرات پژاک هیچ آشنایی ندارین.پژاک کی گفته دنباله تشکیله کردستانه بزرگه؟؟کی گفته قصده جدایی طلبی داره؟؟
پژاک به دنباله این نیست و نبوده که کردستانه ایرانو جدا کنه و توش حکومته مستقل پدید بیاره.مسلما پژاک در خصوص کردستان ایران خواسته هایی داره نظیره احترام به آداب و رسوم و زبان کردی ؛ ولی هیچ وقت نگفتن ما جدایی طلبیم!!! پژاک در واقع زمانی تشکیل شد که جمهوری اسلامی خواست کلا پ کا کا رو نادیده بگیره و پیمان اخوت با ترک ها ببنده!!! شما به جای پ ک ک بودین چکار می کردین؟؟پژاک پاسخه پ کاکاست به همکاریه ایران با ترک ها
اتفاقه بسیار خوبی چند وقت پیش تو کردستان ایران افتاد و اون اضافه شدن رشته ی زبان کردی در دانشگاه بود اگر اتفاقاتی از این دست در کردستان بیفته اگر به خواست های پژاک توجه بشه مطمئن باشین تو اون منطقه به صلح پایدار می رسیم.
زمانی ایران پ کا کا رو نادیده گرفت نتیجش تشکیله پژاک و بیش از یک دهه مبارزه ی مسلحانه شد حالا شما می گین ypg رو کلا باید کنار گذاشت.
اولا آیا مگه شدنیه که YPG رو از صحنه ی سوریه کنار گذاشت؟
دوما اصلا چه نیازی به این کار است؟؟ YPG چه ضرری به ایران زده؟چه خصومتی با مردمه ایران داره؟
شما میانه رو تر از YPG دررسوریه اگر سراغ دارین بهم معرفی کنین.

 

پژاک یک گروه ناا موجّه  هست و هیچ جوره نمیشه اقدامات تروریستی آن  را توجیح کرد..اما نباید از بیخردی و ساده اندیشی‌ برخی‌ مسئولین که منجر به شکل گیری پژاک شدند  غافل شد

 

در این صفحه از تاپیک تحولات ترکیه به این موضوع اشاره کردیم،اینجا تکرار نمیکنم

 

 

http://www.military.ir/forums/topic/24784-%D9%86%D8%A7-%D8%A2%D8%B1%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%D8%B1%DA%A9%DB%8C%D9%87-%D8%A2%DB%8C%D8%A7-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D8%B1-%D8%AA%D8%B1%DA%A9%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%B1%D8%A7%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D8%9F/page-71


 

اما فقط به این نکته اشاره کنم  که آقایانی که آن‌ تصمیمات رو گرفتند،برای خودشون ادعای واقع نگری و عقل گرائی داشتند و مدام از لزوم تنش زدائی و جلب اعتماد دیگر کشور‌ها سخن می‌گفتند...بعد از تقریبا ۱۵ سال اشتباه تصمیماتشان معلوم شد

 

این دوستان متوجه نیستند که نباید صرفاًً برای ایجاد روابط دیپلماتیک و اقتصادی بهتر با برخی‌ از کشور‌ها برگ‌های برنده خودمان در حوزه‌های امنیتی را  را بسوزانیم...در علوم استراتژیک تجارت و غیره اصلا بالاتر از توانایی‌‌ها و برتریهای امنیتی قرار نمیگیرند..اصلا شما باید در حوزه امنیتی به ثبات برسی‌ بعد بر پایه این بستر شروع به گسترش فعالیت در دیگر حوزه‌ها بکنی‌

 

منظور از ثبات هم فقط داخل کشور نیست،بلکه در سطح منطقه و جهان...یعنی‌ باید دارایی‌های راهبردی شما مثل همپیمانان هم به ثبات برسند

 

 

اما این آقایان قبل از حصول این شرایط برگهای برنده و اهرم‌های فشار ما را سوزاندند در ازای بهبود موقتی فضای دیپلماتیک و تجاری،غافل از اینکه بدون آن برگ‌های برنده طرف مقابل در صورت لزوم این فضای مسالمت آمیز را بهم خواهد زد...نمونه،همین ترکیه که در زمان اوج روابط و تعاملات مثبت  به یکباره قلب حضور ما در منطقه را هدف گرفت در جریان سوریه،و نه‌ صرفاًً کشور ما بلکه موقعیت تشیع را هم تهدید کرد

 

حالا اگر برگ پ ک ک را مفت از دست نمیدادیم،ترکیه می‌توانست دست به این کار بزنه ؟

 

 

الان هم این نگرانی‌ وجود داره که باز کشور از این نوع اشتباهات انجام بده و برای برخی‌ مقاصد زودگذر،دیگر سرمایه‌های راهبردی کشور را فدا کنه...مثل نیرو‌های مردمی عراق،که با ادامه این روند ممکنه به خلع سلاحشون رضایت بدیم

 

خود حافظ اسد در اواخر دهه نود   پ ک ک و اجالان را بیرون کرد برای ایجاد فضای مثبت در روابط با ترکیه...با توجه به تحولات چند سال اخیر،تصمیم درستی‌ بود؟مطمئناً اگر هنوز زنده بود،از این اقدامش پشیمون میشد


یکی از رفیقام سوریه بود امروز برگشت...میگفت نیروهای سعودی میخواستن وارد بشن ایرانیا باهاشون در گیر شدن اونا هم فرار کرد(وکشته دادن)

میگفت چند دفع درگیری رو درو با سعودی ها داشتیم

------------

همینطور میگفت ارتش سوریه به شدت ضعیف عمل میکنه و همینایی که گرفته شده رو از دست نده خدا رحم کنه...

درباره مردم سوریه میگفت ایرانیا رو به شدت دوست دارن وکردا رو میگفت اهدافشون تجزیه طلبیه و با ایرانیا زیاد رابطه خوبی ندارن

 

شاید منظورش  اعضای گروه‌های تروریستی با ملیت عربستانی بوده

 

در کدام محور؟؟؟احتمالا در مرز اردن بوده ...در این صورت ممکنه خود مرزبانان اردنی بوده باشند

  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
ارسال شده در (ویرایش شده) · مخفی شده توسط rezatizi، 23 بهمن 1394 - دلیلی ارایه نشده است
مخفی شده توسط rezatizi، 23 بهمن 1394 - دلیلی ارایه نشده است

هر از چندگاهی از این بحث های قومیتی ، میشه آفت تاپیک های عراق و سوریه . کی این بازی میخواد جم بشه خدا میدونه .

ویرایش شده در توسط mahdiarmy
  • Upvote 3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست

سلام
اگر واقعا این اتفاق بیوفته, فکر میکنم باید بنشینیم و نظاره گر از هم پاشیدن نیروهاشون در یک جنگ فرسایشی و غیر کلاسیک باشیم, تجربه یمن که از هر نظر قابل مقایسه با سوریه نیست و چندین برابر از سوریه پایینتر است نشون میده که نیروهای زمینی عربستان تجربه چنین رویارویی رو ندارند.
این که ما چه کار دیگه ای میتونیم انجام بدیم, فکر میکنم تا حدی بستگی به این داره که از مرز کدام کشور میخواهند استفاده کنند, که امیدوارم اردن نباشه.
فقط نمیدونم که سعودی ها داده ها و تجربیات جنگ یمن رو چقدر طول میکشه که تحلیل کنند, تا به سازمان رزمشون انتقال داده و تغییرات مدنظر رو اعمال کنند, فقط امیدوارم در این زمینه به میزان ما کند عمل کنند.

دولت رسمی سوریه درخواستی به عربستان نداده و میتونه با کمک روسیه مقابله کنه
اما اگه هدف فقط زدن داعش هست بهتر هست سوریه شروع کنه به قلع و قمع مسلحین شمال و جنوب و بزاره داعش با عربستان تسویه حساب کنه...

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
يه نكته كه تا حالا راجع بهش صحبتى نشده حفظ مناطق آزاد شده توسط ارتش سوريه است! آرامش نسبى اين مناطق دليلى بر اين مدعاست كه مردم سوريه با تروريستها نيستند والا خيلى راحت ميشد مجدد به اين مناطق نفوذ كرد و يه دور باطل ساخت براى فتوحات ارتش
  • Upvote 3
  • Downvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

نبردها در حلب سوریه چگونه بوده است؟ چرا حلب و تسخیر آن برای طرفین درگیر اهمیت دارد؟ چه بازیگران و نیروهایی در نبردهای حلب دخالت داشته اند و چه نیروهایی در حال نبرد هستند؟ اولویت های نبرد در حلب برای طرفین جنگ بر کدام نقاط متمرکز است؟ و در نهایت استراتژی های جنگی طرفین در حلب به عنوان استراتژیک ترین و خطرناک ترین نقطه کنونی خاورمیانه چه خواهد بود؟

 
به گزارش «تابناک»، این ها سوالاتی است که فابریس بلانچ، استادیار و مدیر پژوهشی دانشگاه لیون به عنوان استاد مدعو در موسسه واشنگتن به آن ها پاسخ داده است.
 
 بلانچ نبرد در حلب را به عنوان مرکز ثقل درگیری ها در سوریه ارزیابی کرده است.
 
وی می نویسد: 
 
با پشتیبانی فراوان ایران و روسیه، نیروهای ارتش سوریه شاهرگ اصلی شورشیان در شمال سوریه را قطع کردند و آن ها به احتمال زیاد به غرب سوریه رانده خواهند شد؛ مگر اینکه قدرت های خارجی اقدامی برای حمایت از آن ها انجام دهند».
 
در دوم فوریه، نیروهای ارتش سوریه و متحدانش موفق به قطع مسیر شمالی بین شهر حلب و ترکیه شدند. اگرچه این نبرد یک نبرد محلی شامل تعداد نسبتا کوچکی از مبارزان بود اما ممکن است به یک نقطه عطف در جنگ سوریه تبدیل شود. علاوه بر تهدید حضور شورشیان در استان حلب، این تحولات می تواند تمامی مرز ترکیه و سوریه را برای ماه ها در کنترل نیروهای طرفدار اسد قرار دهد و یا نیروهای کرد را به همزیستی با نظام سوریه تحریک کند.
 
قطع کریدور شمالی
 
تهاجم به کریدور شمالی توسط ارتش سوریه از حومه شمال حلب و از سمت حامیان شیعه تحت محاصره شورشیان در روستاهای نبل و الزهرا راه اندازی شد. در این نبرد، حزب الله لبنان و دو گروه نظامی دیگر تحت حمایت ایران (تیپ البدر عراق و نظامیان محلی «دفاع ملی» تحت محاصره) واحدهای زمینی اصلی شرکت کننده در نبرد علیه شورشیان تروریست النصره وابسته به القاعده بودند که پیش از این، آن ها صدها نفر را برای تقویت ناحیه ادلیب از این ناحیه اعزام می کردند.
 
 
برای مبازران شیعه، هدف از مبارزه، دفاع از شیعیان تحت محاصره است که گروه های افراط گرا می خواهند آن ها را از آن مناطق بیرون کنند. نبل- الزهرای کوچک تحت محاصره که برای مدت سه سال در برابر حملات تروریست ها مقاومت کردند، به همراه حزب دموکراتیک کردستان (PYD)، از جناح غربی محافظت کردند و اجازه دادند مواد غذایی به آنجا وارد شود. در مقابل، ارتش سوریه از منطقه کردنشین «شیخ مقصود» در برابر حملات شورشیان محافظت می کرد. همکاری غیرفعال بین حزب دموکرات کردستان و ارتش سوریه در حال حاضر به فعال شدن هر دو آن ها برای تهاجم علیه شورشیان در کریدور «اعزاز» تبدیل شده است.
 
در فوریه 2015 تلاش برای الحاق نبل و الزهرای محاصره شده به قلمرو حکومت به دلیل عدم آمادگی و نبود نیروهای کافی شکست خورد. پس از آن، یک حمله متقابل سنگین در ادلیب و سپس تهدید حلب و حتی لاذقیه از سوی شورشیان صورت گرفت. این تحولات باعث شد تا بشار اسد از روس ها درخواست کمک کند. با ورود روس ها، حملات هوایی سنگینی علیه مواضع شورشیان خصوصاً در ناحیه مرزی «باب السلام» با ترکیه که از طریق آن تروریست ها تدارکات زیادی را دریافت می کردند راه اندازی شد.
 
کریدور تحت کنترل مخالفان مابین حلب و ترکیه تنها با 5 تا 15 کیلومتر وسعت، نیروهای داعش در شرق و کانتون کردی «عفرین» در غرب را از یکدیگر جدا می کند. گروه های شورشی اصلی در این ناحیه، شامل جبهه النصره، احرارالشام، حرکت نورالدین زنکی و تیپ سلطان مراد (یک گروه ترکمن بسیار نزدیک به ترکیه) هستند. این گروه ها به طور رسمی اعضایی از گروه جیش الفتح هستند که مورد حمایت ترکیه و عربستان سعودی قرار دارند. اگرچه پیروزی هایی از بهار 2015 بدست آوردند، با این حال، اختلافات درونی قابل توجهی میان آن ها پدید آمد؛ به طوری که، احرار الشام و جبهه النصره به تازگی با یکدیگر جنگیده اند، حرکت نوردالدین زنکی از حومه حلب عقب نشینی کرد و تیپ سلطان مراد و داعش نیز با یکدیگر در حال نبرد هستند.
 
با توجه به این وضعیت، به نظر می رسد پیروزی اخیر ارتش سوریه به نفع کردها نیز باشد که می توانند به پیشروی در بخش شمالی کریدور عزاز ادامه دهند و در عین حال نیروهای سوریه و متحدانش می توانند مواضع و موقعیت خود در زمین حلب را به جای رفتن به اعزاز تحکیم کنند.
 
بستن مرز غربی
 
در حال حاضر که مسیر شمالی قطع شده است، احتمالاً هدف بعدی مسیر حلب به سمت مرز غربی «باب الهوا» که تحت کنترل شورشیان است، خواهد بود. در موازت با حمله به اعزاز، حزب الله تهاجمی در حومه شمالی حلب برای قطع مسیر و جاده «کاستلو» که تدارکات را به مناطق شورشیان می رساند را ترتیب داده است. ارتش سوریه و نیروهای مقاومت از آنجایی که ریسک تلفات سنگین جنگ شهری بسیار بزرگ است، نمی خواهند برای بازپس گیری این ناحیه با شتاب و سرعت عمل کنند. بهترین راه حل محاصره و صبر است تا اجازه داده شود ده ها هزار غیرنظامی که در شرق حلب باقی مانده اند فرار کنند. بسیاری از شورشیان هم اکنون در حال فرار هستند؛ چرا که می ترسند وقتی این ناحیه به طور کامل تحت محاصره قرار گرفت، نتوانند فرار کنند. مسئله ای که در بهار 2014 در حمص نیز برای آن ها اتفاق افتاد.
 
 
در همین زمان، حزب اتحاد دموکراتیک کردستان(PYD) ممکن است به ناحیه مرزی 90 کیلومتری بین عزاز و جرابلس که در حال حاضر در کنترل داعش است حمله کند. این حمله در همراهی با استراتژی گروهی مرتبط با کردهای تحت محاصره عفرین و کوبانی خواهد بود. همچنین برخلاف ایالات متحده، روسیه نمی خواهد با ممانعت از وحدت سرزمینی کردها، آن ها را با خود دشمن کند. علاوه بر این، پوتین می خواهد ترکیه را در مرزهای با سوریه تحت فشار قرار دهد که این مسئله یکی از اهداف اصلی منطقه ای روسیه از مداخله در سوریه است. اگر نیروهای اتحاد دموکراتیک کردستان و نیروهای طرفدار اسد، در تهاجمات جداگانه خود موفق شوند، تمام مرز تحت کنترل آن ها درخواهد آمد و هیچ پنجره ای درون ترکیه برای نیروهای ضد اسد و تروریست های داعش و النصره باز نخواهد ماند.
 
انجام یک حمله متقابل یا باز کردن یک جبهه جدید؟
 
استراتژی مسکو از سپتامبر تاکنون براساس سه هدف شکل گرفته است: نخست، حفاظت از ناحیه ساحلی علوی که پایگاه های لجستیک روسیه در آنجا قرار دارد. دوم، تقویت اسد از طریق راندن شورشیان به خارج از شهرهای بزرگی همچون حمص، حمآ، لاذقیه، حلب و دمشق و سوم، قطع خطوط تدارکاتی خارجی تروریست ها.
 
دو هدف اول تا حد زیادی برآورده شده است. هیچ حمله ای به لاذقیه و طرطوس که پایگاه های روسیه در آنجا قرار دارند، نشده است و هیچ شهر بزرگی نیز توسط شورشیان سقوط نکرده است. در مقابل، در دسامبر سال گذشته  شورشیان منطقه «الوار» حمص، این منطقه را تخلیه کردند؛ چراکه آن ها هیچ امیدی برای دریافت کمک به وسیله گروه های شورشی دیگر و بازیگران خارجی نداشتند.
 
در حال حاضر که مسیر و جاده اعزاز قطع شده است، هدف سوم به نیمه راه خود رسیده است. روسیه و ایران با برنامه های خود و علیرغم ضعف نیروی انسانی در ارتش سوریه، با برتری کامل هوایی و تقویت نیروهای نظامی شیعه طرفدار اسد، در حال تحقق هدف سوم هستند.
 
با این حال، ممکن است عربستان سعودی و ترکیه در مواجهه با پیشرفت های ایران و روسیه در سوریه منفعل باقی نمانند. برای مثال، آن ها می توانند یک گروه شورشی تحت حمایت خود شبیه گروه جیش الفتح ایجاد کنند و یا موشک های ضدهوایی را برای گروهای مشخصی در سوریه ارسال کنند. یک گزینه دیگر، باز کردن یک جبهه جدید در شمال لبنان است که در آنجا گروه های سلفی محلی و هزاران آواره و پناهنده از جان گذشته سوری می توانند وارد نبرد شوند. این حرکت به صورت مستقیم منطقه مرکزی علوی در طرطوس و حمص و جاده اصلی به سمت دمشق را تهدید خواهد کرد. این جبهه جدید می تواند خطوط حزب الله لبنان برای ارتباطات، تقویت و ارسال تدارکات بین لبنان و سوریه را قطع کند.سوال این است که آیا ریاض و آنکارا تمایل به انجام چنین اقدام جسورانه و خطرناکی را دارند؟
 
به هر صورت، بدون وقوع برخی تحولات، اینکه شورشیان بتوانند در برابر حملات ایران و روسیه مقاومت کنند، امری بسیار دشوار است. موفقیت های اخیر در حلب نشان داد که روسیه و ایران در مرکز بازی شطرنج سوریه هستند؛ درست برخلاف آنچه گفته می شد که مداخله روسیه تغییرات اندکی در تحولات سوریه به دنبال خواهد داشت و یا اینکه مسکو در باتلاق دیگری گرفتار می شود.
  • Upvote 5

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

مناطق درگیری در جنوب الزهرا به اسم طاموره که دیروز هم فیلم از درگیری هاش قرار دادم ازاد شده توسط متحدیین

 

CbADnfKVIAAWjGV.jpg

 

*****************

****************

 

نقشه با کیفیت از شمال حلب 

 

https://t.co/J7fbqr6vMS

 

[url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/10354/Ca7Va8iWwAA_ezG.jpg]thumb_Ca7Va8iWwAA_ezG.jpg[/url]

 

درگیری شدید بین ypg و مخالفان در بیمارستان ملی  سیجاز شمال حلب در غرب اعزاز گزارش شده

 

Ca9qJ4GWEAINfPQ.jpg

  • Upvote 9

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
یکی از احتمالاتی که تا کنون پر رنگتر از سایر گزینه هاست شروع عملیات  ائتلاف ضد داعش از داخل خاک عراق و از مناطق شمالی به سمت موصل و آزاد سازی موصل و شهرهای تابعه با سرعت برق و باد میباشد.

امتیازات این طرح ،یکی حصول سریع پیروزیهای پرنگ و لعاب برای اخرین ماههای ریاست جمهوری باراک میباشد که اخبار آزاد سازی عراق از یوغ افراط گرایان، پوئن بزرگی در انتخابات پیش رو برای کاندیدای حزب متبوع اوباماست. چه بسا بزرگ نمائی اخبار فتح الفتوح عراق بتونه آرای صندوقهای رای رو به طرز شگفتی جابه جا کنه !!!

یقینا با این پیروزی افکار عمومی جهان خواهان ادامه فتوحات تا پاکسازی سوریه و لیبی و شمال افریقا خواهند بود . در عین حال ترکیه و مرزهای اون هم در آرامش نسبی قرار خواهند داشت.  بعید میدونم با این زمینه فکری رسانه ای در سطح وسیع ، روسیه مخالفتی با ادامه عملیاتها تا اعماق خاک سوریه داشته باشه. در این شکل و شمایل خاک شمال عراق پادگان زمینی ائتلاف ضد داعش شده و فرودگاههای ترکیه نقش پشتیبانی هوائی این نیرو رو به عهده خواهد گرفت . در عین حال در حیاط خلوت عراق یک پادگان نظامی با گرایشات ضد ایرانی هم شکل خواهد گرفت .......

(ان شاالله ادامه خواهد داشت )

 

با تشکر از جناب armani بابت این نکته خیلی مهم.

همونطور که می دونید، تشکیل یک ائتلاف، در کنار تمامی مزیت هایی که داره، یک عیب هم داره و اون اینه که تابع مطلوبیت تک تک اعضا، فقط در حدی میتونه ارضا بشه که تابع مطلوبیت کل ائتلاف (مجموع (وزن دار) مطلوبیت تک تک اعضا) ماکزیمم بشه و پس از اون نقطه، افزایش مطلوبیت هر کدام از اعضا، معادل کاهش مطلوبیت یک یا چند عضو دیگه هست و این باعث شکست ائتلاف میشه. بنابراین پیدا کردن نقطه تعادل هر ائتلافی، رکن اساسیِ شرکت در ائتلاف یا پیدا کردن راه های مقابله با اون هست.

بر همین اساس در پست دیگری با بررسی توابع مطلوبیت نیروهای حاضر در ائتلاف SDF پیش بینی شد که این نیروها دست به مبارزه با نیروهای اسد نمی زنند و برای نیروهای اسد هم بهتره که کاری به این ها نداشته باشند.

با توجه به موقعیت جغرافیایی اردن و با توجه به پیش بینی ارائه شده توسط ادمین سایت تحولات(A7Up)، به نظر منطقی میاد که ورود از راه اردن به سوریه رو کنار بگذاریم، چون ظاهراً تا صدها کیلومتر فقط بیابان هست.

بررسی توابع مطلوبیت ائتلافی که بخواد از سمت ترکیه وارد سوریه بشه، با قطعی در نظر گرفتن حضور آمریکا (با توجه به اعلام سایت العربیه مبنی بر شرط عربستان)، وارد شدن از مناطق تحت تصرف نیروهای دموکراتیک سوریه، با توجه به دشمنی ترکیه با اون ها، منتفی هست. وارد شدن از سمت استان ادلب و هاتای ترکیه هم با توجه به عدم حضور داعش و در تصرفِ نیروهای میانه رو(!) بودن فاقد وجاهت بین المللی هست. تنها گزینه ورود از سمت باریکه تحت تصرف داعش هست که در این گزینه پیش روی تا عمق 40 کیلومتری خاک سوریه و ایجاد دیوار حائل(طرحی که ترکیه خیلی به دنبال اجراش بود و هست)، باعث افزایش مطلوبیت همه ی اعضای تأثیرگذار در ائتلاف است. اما در خصوص ادامه پیش روی بعد از عمق 40 کیلومتری، من بعید میدونم که آمریکا حاضر به ادامه پیش روی ها توسط نیروهای خودش (حالا چه 50 نفر از نیروهاش، چه چند هزار نفر) باشه. چون این مسئله به معنی ورود زمینی آمریکا به جنگ سوریه هست که تابحال بنا به دلایل خودش مایل به انجام این کار نبوده و به نظر نمیاد الان هم تمایلی داشته باشه. پس ادامه پیش روی با مسائل و چالش هایی روبرو میشه حتی اگر پیش روی ادامه پیدا کنه، "مدل یمن" پیاده میشه و پیشروی توسط گروه های میانه رویی(!) انجام میشه که حمایت ائتلاف رو دارند.

ذکر یک نکته بسیار ضروری است و آن اینکه با توجه به حضور روسیه در شمال سوریه، متر به مترِ جلو آمدن در سوریه، باعث افزایش احتمالِ برخورد (خواه عامدانه یا ناخودآگاه) با منافع روسیه میشه. بنابراین افزایش پیش روی، معادل هست با افزایش ریسک (ریسک = احتمال وقوع حادثه (ضربدر) خسارت ناشی از آن). پس یعنی خودِ پیش روی ها، متر به متر که جلو بره، تابع مطلوبیت ائتلاف کاهش پیدا میکنه. چون هرلحظه ممکنه تنشی با روسیه پیش بیاد و یکی از کشورهای ائتلاف رو دچار مشکلاتی بکنه.

اما گزینه ای که جناب armani مطرح کردن (و من اصلاً به ذهنم خطور نکرده بود)، سرشار از مطلوبیت هست! هر چقدر فکر میکنم، فقط توابع مطلوبیت دارند ماکزیمم می شن و پیشروی ها ادامه پیدا میکنه. پیش روی ها تا هرکجا لازم باشه توسط نیروهای ارتش کشورها ادامه پیدا می کنه و بعدش با نیروهای "دفاع وطنی اهل تسنن". حتی عدم قطعیت مربوط به تعداد نیروهای آمریکایی هم تأثیر شگرفی روی این تحلیل نداره، چون پیش روی ها یا به قولی "فتح الفتوح ها" توی رسانه ها صدا خواهد کرد و "محمد بن سلمان" هست که فقط پز خواهد داد. (پز ی خواهد داد که بیا و ببین)....

بنابراین فکر می کنم  به جای اینکه بگیم ارتش عربستان فلان و بهمان خواهد شد، باید در درجه اول فکری به حالِ نحوه برخورد با پیش روی های برق آسای ائتلاف و اخبار مربوط به اون در خبرگذاری ها کنیم. باید دست بجنبونیم و کاری در عراق بکنیم. خطر خیلی خیلی نزدیک هست. چه گزینه هایی در دست داریم؟؟؟

ویرایش شده در توسط Todwarnung
  • Upvote 3
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

CbAcngFW0AA0k6q.jpg

 

روژان  عضو ی پ گ با 26 شکار پشت سر هم

ویرایش شده در توسط masihbaghery
  • Upvote 8
  • Downvote 3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
مهمان
این موضوع نسبت به پاسخ بیشتر بسته شده است.