armani

اينده خاورميانه ( قسمت اول ) سوریه جدید دوست یا دشمن

امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

امروز خبري رو خونده بودم كه فكر كنم در همين تاپيك نويدش رو داده بودم

خالد مشعل رييس دفتر سياسي جنبش حماس اعلام كرده بود كه رييس جمهور اينده امريكا در صورت تمايل ميتواند با اين گروه مذاكرات جهت برقراري صلح در منطقه را شروع كند.
صرف نظر از حالات پيشگيرانه نكته اي كه در حرفاش جالب بود اين بود كه يش شرط خاصي نذاشته بود.
حماسي كه قاعده اون بر بيرون راندن اين رژيم منحوس بود حالا تصميم به مذاكره كرده.
البته قابل پيش بيني بود كه با شروع مذاكرات سوريه . حماس نيز مذاكرات خودشو شروع كنه چون در غير اينصورت با بسته شدن مرز لبنان عملا در كوچه بن بستي گرفتار ميشه كه طرف مقابل كسي نيست جز اسراپيل و همپمانان جديد و قديمش.
حال اين مساله جلب نظر ميكند كه در صورت شروع مذاكرات حماس با امريكا و سوريه با رژيم جنايتكار اسراپيل وضعيت حزب الله به چه شكل خواهد شد ؟
با وجود قطعنامه هاي سازمان ملل مبني بر خلع سلاح حزب الله ميشل سليمان دست به حركت جديدي خواهد زد ؟ فقط اينده و گذر زمان مشخص كننده خواهد بود.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote]امروز خبري رو خونده بودم كه فكر كنم در همين تاپيك نويدش رو داده بودم

خالد مشعل رييس دفتر سياسي جنبش حماس اعلام كرده بود كه رييس جمهور اينده امريكا در صورت تمايل ميتواند با اين گروه مذاكرات جهت برقراري صلح در منطقه را شروع كند.
صرف نظر از حالات پيشگيرانه نكته اي كه در حرفاش جالب بود اين بود كه يش شرط خاصي نذاشته بود.
حماسي كه قاعده اون بر بيرون راندن اين رژيم منحوس بود حالا تصميم به مذاكره كرده.
البته قابل پيش بيني بود كه با شروع مذاكرات سوريه . حماس نيز مذاكرات خودشو شروع كنه چون در غير اينصورت با بسته شدن مرز لبنان عملا در كوچه بن بستي گرفتار ميشه كه طرف مقابل كسي نيست جز اسراپيل و همپمانان جديد و قديمش.
حال اين مساله جلب نظر ميكند كه در صورت شروع مذاكرات حماس با امريكا و سوريه با رژيم جنايتكار اسراپيل وضعيت حزب الله به چه شكل خواهد شد ؟
با وجود قطعنامه هاي سازمان ملل مبني بر خلع سلاح حزب الله ميشل سليمان دست به حركت جديدي خواهد زد ؟ فقط اينده و گذر زمان مشخص كننده خواهد بود.[/quote]
خوبه حالا میفهمم چرا اسراییلی ها با اینکه از اوباما خوششون نمیومد ولی این تغییر تاکتیکی رو پذیرفت ! در خاور میانه سیاست خارجی آمریکا رو اسراییل تعیین میکنه ولی اینطور که برای بدست آوردن اوباما دست پا میزدن نشون میداد که اونقدر هم توی این سیستم نفوذ ندارند !

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote][quote]امروز خبري رو خونده بودم كه فكر كنم در همين تاپيك نويدش رو داده بودم

خالد مشعل رييس دفتر سياسي جنبش حماس اعلام كرده بود كه رييس جمهور اينده امريكا در صورت تمايل ميتواند با اين گروه مذاكرات جهت برقراري صلح در منطقه را شروع كند.
صرف نظر از حالات پيشگيرانه نكته اي كه در حرفاش جالب بود اين بود كه يش شرط خاصي نذاشته بود.
حماسي كه قاعده اون بر بيرون راندن اين رژيم منحوس بود حالا تصميم به مذاكره كرده.
البته قابل پيش بيني بود كه با شروع مذاكرات سوريه . حماس نيز مذاكرات خودشو شروع كنه چون در غير اينصورت با بسته شدن مرز لبنان عملا در كوچه بن بستي گرفتار ميشه كه طرف مقابل كسي نيست جز اسراپيل و همپمانان جديد و قديمش.
حال اين مساله جلب نظر ميكند كه در صورت شروع مذاكرات حماس با امريكا و سوريه با رژيم جنايتكار اسراپيل وضعيت حزب الله به چه شكل خواهد شد ؟
با وجود قطعنامه هاي سازمان ملل مبني بر خلع سلاح حزب الله ميشل سليمان دست به حركت جديدي خواهد زد ؟ فقط اينده و گذر زمان مشخص كننده خواهد بود.[/quote]
خوبه حالا میفهمم چرا اسراییلی ها با اینکه از اوباما خوششون نمیومد ولی این تغییر تاکتیکی رو پذیرفت ! در خاور میانه سیاست خارجی آمریکا رو اسراییل تعیین میکنه ولی اینطور که برای بدست آوردن اوباما دست پا میزدن نشون میداد که اونقدر هم توی این سیستم نفوذ ندارند ![/quote]

اوباما دو راه حل بيشتر نخواهد داشت. يا اينكه به همان روش اسلاف خودش در قالب جديد و مردم پسند عمل كنه و يا اينكه نقش يه محلل رو بپذيره.
ادامه روند جنايتكاري چون بوش در قالب ادمي عامه پسند بسيار خطرناك خواهد بود. اين خطر رو ميشه همين الان براي كل منطقه حس كرد.
بوش ابايي از اظهار نظرهاي رسمي نداشت و طيف عام مردم امريكا هم با سياستهاي او مخالف بودن. ولي مردي با حمايت ماليات دهنگان ميتونه صدها هزار نفر از مردم امريكا رو براي جنگ بعدي به خدمت بگيره.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[color=darkred]تحلیل "گلف نیوز" از 30 سال روابط تهران-دمشق[/color]
عصرایران- روزنامه "گلف نیوز"چاپ امارات با چاپ یادداشتی به قلم"مروان کابالان"استاد روابط بین الملل مرکز مطالعات استراتژیک دانشگاه دمشق،به بررسی روابط ایران و سوریه در سه دهه گذشته و چالش های پیش روی آن پرداخته است.

این مطلب با اشاره به پیشینه روابط تهران و دمشق ،گرمی روابط تهران و دمشق را پس از پیروزی انقلاب اسلامی و عواملی را که باعث می شد ایران و سوریه به هم نزدیک شوند را مورد توجه قرار داده است.

با این حال این مطلب با اشاره به این پرسش که آیا روابط ایران و سوریه استراتژیک است یا تاکتیکی ،پاسخ صریحی به این پرسش و ابهام مطرح شده نمی دهد.

کابالان در ادامه با اشاره به تحولات جدید منطقه ای پس از حمله ایالات متحده به عراق می نویسد:حمله آمریکا به عراق نه تنها اهمیت سوریه را از نظر مقامات تهران کاهش نداد بلکه ،پس از حمله ایالات متحده به عراق ،دمشق از نظر مقامات تهران اهمیتی دو چندان یافت."

نویسنده سوری فشارهای آمریکا به ایران بر سر فعالیت های هسته ای را نیز از جمله عواملی می داند که باعث می شود تهران به دنبال متحدان منطقه ای همچون سوریه باشد.از نظر تهران ،دمشق یک خاکریز مهم برای مقابله با اسراییل و حمایت از نیروهای حزب الله در لبنان است.

در این حال کابالان این سوال را مطرح می کند که با آمدن رییس جمهور جدید در کاخ سفید و نیز احتمال نتیجه دادن گفت و گوهای صلح بین سوریه و اسراییل و توافق احتمالی سوریه با اسراییل، آیا دینامیسم روابط سوریه و ایران به قدری است که کماکان همچون 3 دهه گذشته تداوم یابد؟با توجه به اینکه سوریه یک رژیم سکولار و سنی است در حالی که حکومت ایران یک رژیم اسلامگرا و شیعه است؟
این کارشناس سوری سپس سه عامل واگرایی را در روابط بین ایران و سوریه مورد اشاره قرار می دهد:"دو کشور ایران و سوریه در برخی منافع دو جانبه یا منطقه ای خود اختلاف نظرهایی دارند.
مثلا:
1- در حالی که ایران از یک فدرالیسم ملایم در عراق حمایت می کند سوریه مخالف نظام فدرالی عراق است.
2-ایران طرفدار به قدرت رسیدن یک حاکمیت نه چندان قوی شیعه متمایل به ایران در عراق است در حالی که سوریه دوستدار یک عراق سکولارو قوی با هویت عربی است.
3-در فلسطین هدف ایران از حمایت از گروه هایی چون حماس یا جهاد اسلامی تقویت موضع خود در قضیه بحران اعراب و اسراییل است در حالی که هدف سوریه از حمایت این دو گروه یا گروه هایی مشابه بالا بردن امکان چانه زنی اش در مذاکرات با اسراییل و افزایش قابلیت امتیاز گیری از این رژیم است.
در پایان نویسنده با اشاره به اینکه علی رغم این اختلافات درمنافع، ایران و سوریه روابط خود را در 3 دهه حفظ کرده و تداوم بخشیده اند ،می افزاید: پس از این نیز مادامی که بهانه هایی برای نزدیکی دو دولت در منطقه وجود داشته باشد و مادامی که تهران و دمشق منافع مشترکی برای همکاری متقابل داشته باشند ،این روابط کماکان تداوم خواهد یافت.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote][color=darkred]تحلیل "گلف نیوز" از 30 سال روابط تهران-دمشق[/color]
1- در حالی که ایران از یک فدرالیسم ملایم در عراق حمایت می کند سوریه مخالف نظام فدرالی عراق است.
2-ایران طرفدار به قدرت رسیدن یک حاکمیت نه چندان قوی شیعه متمایل به ایران در عراق است در حالی که سوریه دوستدار یک عراق سکولارو قوی با هویت عربی است.
3-در فلسطین هدف ایران از حمایت از گروه هایی چون حماس یا جهاد اسلامی تقویت موضع خود در قضیه بحران اعراب و اسراییل است در حالی که هدف سوریه از حمایت این دو گروه یا گروه هایی مشابه بالا بردن امکان چانه زنی اش در مذاکرات با اسراییل و افزایش قابلیت امتیاز گیری از این رژیم است.
در پایان نویسنده با اشاره به اینکه علی رغم این اختلافات درمنافع، ایران و سوریه روابط خود را در 3 دهه حفظ کرده و تداوم بخشیده اند ،می افزاید: پس از این نیز مادامی که بهانه هایی برای نزدیکی دو دولت در منطقه وجود داشته باشد و مادامی که تهران و دمشق منافع مشترکی برای همکاری متقابل داشته باشند ،این روابط کماکان تداوم خواهد یافت.[/quote]

سينا جان
به نكته خوبي اشاره كردي.در فلسطين نيز شاهد دو نوع بيان در مسولان حماس هستيم. عده اي بر اين باورند كه بايد مذاكرات رو شروع كرد ( كه شاه اعلام امادگي اسماعيل هنيه بوديم ) و عده كمتر كه به مبارزه اعتقاد دارند.
دقت كرده باشيد حملات انتحاري كمتر شده و بيشتر توسط مردم عادي و توسط بلدزر و ابزارهاي ساده صورت ميگيرد. اين نشان از عدم حمايت نظامي از گردان الاقصي هستيم.
در اين كه سوريه بدنبال امتياز گيري هست و نه حمايت مردم فلسطين هيچ جاي شك و شبهه نيست. زمانيكه سوريه به حالت قهر تهديد به ترك ميز مذاكره كرد بلافاصله هشدار جدي از امريكا ( حمله به روستا مرزي ) دريافت كرد. باز هم بايد منتظر بود.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
سلام دوستان راستي يه چيزي يادم اومد
بعد از عراق امريكا گفت كه ميخام به سوريه حمله كنم يادمه بشار اصد بدون تشريفات و اصتلاحا
پا پرهنه اومده بود ايران بعد هم محمود خودمون دلداريش داد و با ايران يه پيمان نظامي بستن كه حمله به يكي از كشور ها مساويست با همله به انيكي بعد امريكا هم بيخيال شد :evil: :evil:

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
هرچی کشور در پیت دورمون جمع کردیم
همش هم باید بهشون خرجی بدیم و پول بدیم تا سر پا باشن
ایران خودش کم دردسر داره باید به این کشور ها هم پول بده تا طرف ایران رئ بگیرن :mrgreen:

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote]هرچی کشور در پیت دورمون جمع کردیم
همش هم باید بهشون خرجی بدیم و پول بدیم تا سر پا باشن
ایران خودش کم دردسر داره باید به این کشور ها هم پول بده تا طرف ایران رئ بگیرن :mrgreen:[/quote]


اگر یکم ذهن استراتژیک قوی تری داشتی متوجه می شدی که این کشور های در پیت که دور خودمون جمع کردیم قابلیت هایی داره که ابر قدرتاش ندارن
کمترین نمونش همین حزب الله لبنانه که اگه نبود تا حالا هزار بار ایرانو زده بودن

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
عرب يعني پول پرست هركي پول بهده اون ها هم به همان طرف روي ميارند كه فكر مي كنم امريكا گوي عرب هارو روبوده وبا پول همرنگ خودش كرده البته بر روي يان موضوع بيشتر بايد فكر بشه

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
پسر حافظ اسد از خودش بهتر است
ولي معلوم نيست پسر پسر حافظ اسد يا نوه حافظ اسد از پدر بزرگش بد تر نباشد

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

لطفا وارد سیستم شوید برای ارسال نظر

شما قادر خواهید بود بعد از ورود به سیستم این نظر را ترک نمایید



ورود به سیستم