Davood

تاپیک جامع هواگردهای بدون سرنشین (U.A.V/ Unmanned aerial vehicle)

امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

به نام خدا

HAI E1-79 Pegasus (series)

سامانه هوایی بدون سرنشین شناسایی (UAS) (1992)

 

1232px-HAI_Pegasus_II_UAV_landing_at_Chios_military_airport.jpg

 

HAI E1-79 "Pegasus" یک سامانه هوایی بدون سرنشین (UAS) یونانی است که توسط برند مادر صنایع هوانوردی Hellenic (HAI) توسعه و ساخته شده است. این هواپیما در نقش جاسوسی-نظارت-شناسایی (ISR) میدان نبرد است که از زمان ورود به خدمت به صورت محدود تولید شده است. توسعه Pegasus به صورت مشترک توسط KETA (مرکز تحقیق و توسعه نیروی هوایی Hellenic) و HAI در سال 1979 شروع شد. اولین نمونه اولیه در سال 1982 پرواز کرد. Pegasus از این سال مدت زمان زیادی را صبر کرد تا در سال 1992 به صورت رسمی وارد خدمت شود.

 

photo_9999_281442.jpg

 

Pegasus با استاندارد های UAS، متعارف است؛ ترکیب 2 میله ای و ملخ با آرایش pusher، به همراه بدنه با طرفین صاف و بال های نصب شده در بالا. 2 میله از انتهای عقبی بال های اصلی مبدا می گیرند و به بال های دمی عمودی ختم می شوند که توسط یک صفحه افقی به هم متصل اند. بخش زیرین از چرخ های سه‌گانه تشکیل شده است که در طول پرواز ثابت می مانند. بالای بدنه یک قسمت بیرون زده وجود دارد که به شکل دیسک است. یک برجک تغییر پذیر در زیر بدنه اصلی، تجهیزات حسگر و دوربین را در خود جای می دهد.

 

photo_9999_281441.jpg

 

Pegasus از نظر ابعاد، 2.1 متر طول و حدود 5 متر طول بال دارد که نسبتا کوچک است. این پهپاد با سامانه نیرودهی متعارف خود (ملخی که با آرایش pusher گردانده می شود) می تواند به سرعت 161 کیلومتر بر ساعت برسد. Pegasus با سوخت داخل خود مداومت 3.5 ساعته دارد.

Pegasus II نسخه بزرگ‌تر، سنگین تر و پیشرفته‌تر از پلتفرم Pegasus اولیه با توانایی های ماموریتی ارتقا یافته تر است. این مدل اولین بار در سال 2005 مشاهده شد و تا امروز تولید بسیار محدودی داشته است. طول آن به 4.3 متر و طول بال هایش به 6.2 متر افزایش یافته است. Pegasus II می تواند حدود 15 ساعت به صورت مداوم پرواز کند. نقش آن همانند نسخه اولیه، ISR است.

 

مشخصات

- سال ورود به خدمت: 1992

- تعداد فروند ساخته شده: 20

- سازنده: شرکت صنایع هوانوردی Hellenic/ کارخانه هواپیمایی دولتی - یونان

- کشورهای مصرف کننده: یونان

- نقش: جاسوسی-نظارت-شناسایی و پیش آهنگی (ISR، سنجش اهداف زمینی و منطقه هدف برای ارزیابی سطح تهدیدات محیطی، قدرت و تحرکات دشمن)، توانایی های بدون سرنشین (طراحی شده با توانایی های بدون سرنشین برای ایفای انواع نقش های بالای میدان نبرد)

- طول: 4.3 متر

- طول بال ها: 6.2 متر

- وزن: 200 کیلوگرم

- حداکثر وزن برخاست: 250 کیلوگرم (50 کیلوگرم ظرفیت بار)

– قوای محرکه: 1 موتور متعارف در انتهای بدنه که 1 ملخ 2 پره را در آرایش pusher می چرخاند

- حداکثر سرعت: 160 کیلومتر بر ساعت

- برد: 2000 کیلومتر

- سرعت افزایش ارتفاع: 573 متر بر دقیقه

- تسلیحات: ندارد. تجهیزات ماموریتی به حسگر ها/دوربین ها برای نقش ISR محدود می شود

- نسخه ها: E1-79 "Pegasus" (سری پایه)، Pegasus II (نسخه بزرگ‌تر با وزن عملیاتی بیشتر، مشخصات عملیاتی بهتر)

 

 

منبع

  • Like 1
  • Upvote 9

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
بر 19 شهریور 1400 در 10:29 , alrkhs گفت:

HESA Ababil-3

پهپاد جاسوسی-نظارت-شناسایی (ISR) (2008

سلام جناب alrkhs خداقوت برای شکل عجیب پایه چرخ جلو این پهباد دلیل خاصی وجود دارد ؟

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
21 minutes قبل , MF44 گفت:

سلام جناب alrkhs خداقوت برای شکل عجیب پایه چرخ جلو این پهباد دلیل خاصی وجود دارد ؟

سلام. به نظرم برای آیرودینامیک بودن و شاید مقداری فنری بودن برای نرم شدن حرکت اینطوره مثل سیکر 400

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

به نام خدا

Honeywell RQ-16 T-Hawk (Tarantula Hawk)

پهپاد میکرو برخاست و فرود عمودی (MAV) (2008)

 

1299px-MicroAirVehicle.jpg

 

Honeywell RQ-16 T-Hawk پهپاد سایز میکرو (MAV) برخاست و فرود عمودی (VTOL) است که در حال حاضر در خدمت محدود در ارتش و نیروی دریایی ایالات متحده قرار دارد. این پهپاد توسط انگلیس هم خریداری شده و در حال ارزیابی توسط ارتش هند است. این سامانه در کوله پشتی حمل و توسط یک نفر مدیریت می شود. توانایی برخاست عمودی به پهپاد اجازه می دهد تا در فضا های محدود و باز استفاده شود. تکنسین های خنثی سازی بمب از RQ-16 استفاده می کنند تا دید بهتری از وضعیت خطرناک داشته باشند. تا امروز این MAV قدرت خود را در میدان ثابت کرده و چندین عملیات موفق هم داشته است. از یک سامانه RQ-16 برای دید نزدیک تر از راکتور هسته ای Fukushima Dai-Ichi که قربانی زلزله و سونامی عظیمی شده بود استفاده شد. یک پهپاد T-Hawk روی سقف راکتور شماره 2 سقوط کرد.

 

rq-16-image02.jpg

 

Honeywell International پیمان کار و سازنده RQ-16 است. RQ-16 ها ابتدا در عراق (با موفقیت) مورد آزمایش قرار گرفتند و پس از آن در افغانستان به کار گرفته شدند.

آرکیو _16 ، از پیشرانه ایی ۲ سیلندر تخت ( باکسر ) به حجم ۵۵ سی سی و قدرت ۴ اسب بخار ،  با شناسه 3w_56  استفاده میکندو می تواند به سرعت 130 کیلومتر بر ساعت و ارتفاع 3200 متر برسد. وزن کلی آن 9 کیلوگرم است و سامانه می تواند برای حمل و نقل به 2 جزء اصلی تقسیم شود. 2 کیف حمل هم ارائه می شود.

 

XM156_Class_I_UAV_backpack.jpg   snapshot1~5.jpg   snapshot~5.jpg

 

در نوزدهم سپتامبر سال 2012، اعلام شد که نیروی دریایی ایالات متحده قراردادی 8.2 میلیون دلاری به Honeywell International اعطا کرده است تا از سامانه RQ-16B T-Hawk (هواپیمای میکرو بلوک 2) برای استفاده در عملیات آزادی پایدار پشتیبانی کند.

T-Hawk نام خود را از Tarantula Hawk، زنبور شکارچی که به وفور در جنوب غربی آمریکا یافت می شود، گرفته است.

 

مشخصات

- سال ورود به خدمت: 2008

- وضعیت: در حال خدمت

- تعداد فروند ساخته شده: 410

- سازنده: Honeywell International - ایالات متحده

- کشورهای مصرف کننده: ایالات متحده، انگلیس

- نقش: جاسوسی-نظارت-شناسایی و پیش آهنگی (ISR، سنجش اهداف زمینی و منطقه هدف برای ارزیابی سطح تهدیدات محیطی، قدرت و تحرکات دشمن)، توانایی های بدون سرنشین (طراحی شده با توانایی های بدون سرنشین برای ایفای انواع نقش های بالای میدان نبرد)

- وزن: 8 کیلوگرم

– قوای محرکه: 1 پیشرانه ایی ۲ سیلندری تخت ( باکسر ) به حجم ۵۵ سی سی و قدرت ۴ اسب بخار ،  با شناسه 3w_56

- حداکثر سرعت: 130 کیلومتر بر ساعت

- ارتفاع پروازی: 3200 متر

- تسلیحات: ندارد

- نسخه ها: G-MAV (پهپاد میکرو، نام اولیه)، RQ-16A T-Hawk (سری پایه، مورد استفاده در نیروی دریایی ایالات متحده، 372 نسخه سفارش داده شد)،  RQ-16B T-Hawk (نسخه ارتقا یافته)، XM156 (Class I) (نام ارتش ایالات متحده)

 

 

منبع

  • Like 1
  • Upvote 11

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

به نام خدا

IAI / TRW RQ-5 Hunter

هواپیمای بدون سرنشین چند منظوره برد کوتاه تاکتیکی (1996)

 

MQ-5B28229.jpg

MQ-5B

Hunter پهپاد بزرگی است که اولین بار در سال 1996 و به تعداد محدود به خدمت نیروی دریای ایالات متحده در آمد. عملکرد این سامانه در پشتیبانی از عملیات نیرو های هم پیمان در کوزوو، جایی که تصویربرداری و ارتباط در لحظه بسیار حیاتی بود، عالی بوده است. این پهپاد در اسرائیل طراحی شده و توسط ارتش دولت های ایالات متحده آمریکا، بلژیک و فرانسه مورد استفاده قرار می گیرد.

طراحی Hunter از 2 میله دمی و لبه های مستقیم تشکیل شده که آن را بسیار شبیه هواپیمای مراقبتی 2 نفره Rockwell OV-10 Bronco دوران ویتنام که دهه قبل معرفی شده بود، می کند (هردوی آن ها تا حدی عملیات های مشابه ای دارند). از دیگر عناصر برجسته طراحی آن، استفاده از 2 موتور است که یکی در جلو و دیگری در عقب بدنه قرار گرفته و با کارکرد در شرایط push-pull، برخی طراحی های ناموفق جنگ جهانی دوم را به یاد می آورد. بال ها مستقیم اند و در میانه عقب بدنه نصب شده اند. 2 میله در انتها به وسیله یک بال افقی به هم متصل می شوند و 2 باله دمی عمودی دارند. چرخ ها ثابت اند.

 

RQ-5A.jpg   Hunter-RQ-5A.jpg

RQ-5A

Hunter از برنامه هواپیمای بدون سرنشین مشترک ارتش ایالات متحده در اواخر دهه 1980 متولد شد که نیروی دریایی و شاخه های دریایی ایالات متحده نیز در آن حضور داشتند. TRW و صنایع هوایی اسرائیلی برای طراحی و تولید واحد های تعداد محدود برای توسعه عملیاتی مورد استفاده قرار گرفتند که با تحویل اولیه حدود هفت سامانه آغاز شد. همانند همه ی سامانه های پهپادی اولیه، Hunter در ابتدا به عنوان پلتفرم مراقبتی/شناسایی معرفی شد که تصویربرداری به لحظه، دست یابی به هدف، تنظیم توپخانه و نظارت کلی را در میدان نبرد مدرن ارائه می داد. توسعه های بعدی پهپاد ها مهمات تهاجمی را به آن ها اضافه کرد و توانایی های سامانه های پهپادی را در کل افزایش داد.

 

MQ-5B.jpg

MQ-5B

MQ-5BHunter با سایز کوچک و ساختار خشن خود، می تواند از سطوح کاملا یا نیمه صاف عملیات کند. در صورت نیاز با کمک راکت می توان توانایی های برخاست و فرود کوتاه آن را افزایش داد. توان Hunter از یک موتور 60 اسب بخاری Moto-Guzzi تامین می شود. فرود آن با کمک کابل های گیر اندازنده است. از ویژگی های پهپاد Hunter می توان به سامانه موقعیت یاب جهانی یکپارچه (GPS)، دوربین جلونگر مادون قرمز، نشان گذار لیزری، ارتباطات VHF/UHF و ضد جنگ الکترونیک اشاره کرد. عملیات ها از طریق یک ایستگاه کنترل زمینی GCS-3000، یک خودرو با 2 اپراتور، انجام می شود، یک نفر پرواز را کنترل می کند و دیگری کنترل عملکرد محموله را بر عهده دارد. ترمینال فیلم برداری از راه دور (RVT) می تواند مستقل از GCS با همکاری آن توسط لینک مستقیم فعالیت کند.

 

1624px-MQ-5B_Hunter.jpg

MQ-5B

پهپاد Extended Hunter نسخه ارتفاع بالا و مداومت بیشتر از طرح اولیه Hunter است. Extended Hunter می تواند در ارتفاع 6000 متری پرواز کند، طول بال هایش 2 برابر Hunter است و برد بیشتری دارد. B-Hunter، از سامانه فرود خودکار استفاده می کند و توسط بلژیک که 6 فروند و 2 ایستگاه آن را در سال 1998 سفارش داد استفاده می شود. از سامانه Hunter در مقدونیه/کوزوو استفاده شده که یکی از آن ها در اثر اصابت آتش دشمن از بین رفت. با اینکه از این پهپاد به طور محدود در میدان های نبرد در حال پیشرفت امروزی استفاده می شود، اما اخیرا از Hunter برای گشت مرز های جنوبی آمریکا با مکزیک در سال 2004 استفاده شده است.

 

مشخصات

- سال ورود به خدمت: 1996

- وضعیت: در خدمت

- تعداد فروند ساخته شده: 13

- سازنده: TRW (نورثروپ گرومن) - ایالات متحده ، صنایع هوافضای اسرائیل - اسرائیل

- کشورهای مصرف کننده: فرانسه، بلژیک، فیلیپین، ایالات متحده

- نقش: جاسوسی-نظارت-شناسایی و پیش آهنگی (ISR، سنجش اهداف زمینی و منطقه هدف برای ارزیابی سطح تهدیدات محیطی، قدرت و تحرکات دشمن)، توانایی های بدون سرنشین (طراحی شده با توانایی های بدون سرنشین برای ایفای انواع نقش های بالای میدان نبرد)

- طول: 6.8 متر

- طول بال ها: 8.8 متر

- ارتفاع: 1.7 متر

- حداکثر وزن برخاست: 727 کیلوگرم

– قوای محرکه: 2 موتور بنزینی 4 زمانه 2 سیلندر Moto-Guzzi هرکدام با قدرت 64 اسب بخار

- حداکثر سرعت: 204 کیلومتر بر ساعت

- ارتفاع پروازی: 4572 متر

- برد: 260 کیلومتر

- تسلیحات: محموله 90 کیلوگرمی شامل تجهیزات مراقبتی، ارتباطی و ضد آن. 1 مهمات GBU-44/B "Viper Strike" (در مدل MQ-5A/B)

- نسخه ها: Hunter (طراحی اولیه)، Extended Hunter (ابعاد بزرگ‌تر، توانایی های بیشتر، از طرح Hunter)، RQ-5A (نام ارتش ایالات متحده)، B-Hunter (پهپاد Hunter بلژیک ساخته شده توسط IAI؛ دارای سامانه فرود و برخاست خودکار)،  MQ-5A/B (نسخه مسلح به مهمات GBU-44/B "Viper Strike" نورثروپ گرومن)

 

 

منبع

  • Upvote 9

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

به نام خدا

IAI Green Dragon

سامانه هوایی بدون سرنشین (UAS) مهمات انتحاری با مداومت بالا  (2017)

 

Product_TOP_1920X525_GREEN_DRAGON.jpg

 

Green Dragon یکی دیگر از سامانه های هوایی بدون سرنشین مهمات یک بار مصرف با مداومت بالای اسرائیلی است. Green Dragon یک سامانه مهمات با مداومت بالا، تاکتیکی و کم هزینه است که در خدمت پیاده‌نظام و نیرو های عملیات ویژه قرار می گیرد. به اندازه ای قابل حمل است که می توان آن را درون یک کنیستر پلمپ شده جا به جا و در عرض چند دقیقه مستقر  کرد. کنترلر از یک تبلت استفاده می کند و سامانه، اطلاعات را از مجموعه دوربین الکترو-اپتیکی/مادون قرمز (EO/IR) با وضوح بالای (HD) خود به صورت لحظه ای ارسال می کند. دوربین برای فعالیت در روز و شب و همچنین تا برد 40 کیلومتر (مداومت 1.5 ساعته) کاملا مجهز است. یک موتور الکتریکی قدرت این واحد را تامین می کند و طراحی بی صدای آن مزیت زیادی به Green Dragon در برابر اهداف نا مطلع می دهد.

 

snapshot1~6.jpg   snapshot2~5.jpg

 

snapshot3~4.jpg   snapshot4~2.jpg

 

Green Dragon شانزده کیلوگرمی، یک شکارچی-کشنده واقعی است که در منطقه تعیین شده گشت می زند و توسط اپراتور زمینی برای ارزیابی موقعیت دشمن قبل از شروع حمل به کار می رود. وقتی اهداف تائید شدند، پهپاد به سمت شان شیرجه می رود و با دقت 1 متر خود ر افدا می کند. این سامانه هوایی می تواند در ورای خط دید عملیات کند تا پیش از حمله اطلاعات تاکتیکی تر و آگاهی محیطی بهتری را در اختیار فرماندهان روی زمین بگذارد. در صورت لغو شدن حمله، Green Dragon کاملا قابل بازیابی است تا دفعه بعد مورد استفاده قرار گیرد.

این پهپاد می تواند به سرعت 203 کیلومتر بر ساعت برسد و مداومت 75 دقیقه ای دارد.

 

snapshot5~2.jpg

 

از آنجایی که Green Dragon کاملا قابل حمل طراحی شده است، یک لانچر چند کنیستری را می توان روی حامل های نظامی فعلی نصب کرد. لانچر قابل تنظیم است و می تواند تعداد زیادی از این پهپاد ها را حمل/پرتاب کند. پهپاد به وسیله یک موتور راکتی یک بار مصرف شروع به پرواز می کند که پس از مدت کوتاهی از پرتاب، جدا می شود. سپس موتور الکتریکی وظیفه پرواز را به عهده می گیرد.

پهپاد Green Dragon ترکیب مرسومی دارد. بدنه در مرکز قرار گرفته که سامانه های عملیاتی مرتبط و موتور را در خود جای می دهد. موتور الکتریکی، یک ملخ 2 پره در انتهای بدنه با چیدمان pusher می چرخاند. بال ها اصلی شکل کلی صافی دارند و در سطح بالایی بدنه نصب شدده اند. بالچه های انتهای بال ها باعث افزایش کنترل و پایداری می شوند. بال های دمی از 2 باله رو به بیرون و به سمت پایین تشکیل می شود که در امتداد طرفین بدنه دیده می شوند. مجموعه اپتیکی در قسمت چانه و زیر دماغه بدنه نصب شده اند.

 

مشخصات

- سال ورود به خدمت: 2017

- وضعیت: در خدمت محدود

- تعداد فروند ساخته شده: 20

- سازنده: صنایع هوافضای اسرائیل - اسرائیل

- کشورهای مصرف کننده: اسرائیل

- نقش: حملات زمینی (هدایت بمب های هواپایه برای نابودی اهداف زمینی توسط تیر بمب موشک و راکت)، پشتیبانی هوایی نزدیک (توسعه داده شده برای عملیات در نزدیکی عناصر فعال زمینی دشمن توسط انواعی از مهمات هوا به زمین)، جاسوسی-نظارت-شناسایی و پیش آهنگی (ISR، سنجش اهداف زمینی و منطقه هدف برای ارزیابی سطح تهدیدات محیطی، قدرت و تحرکات دشمن)، نیروهای ویژه (شناسایی عناصر و ماموریت های نیروهای ویژه/عملیات های ویژه)، توانایی های بدون سرنشین (طراحی شده با توانایی های بدون سرنشین برای ایفای انواع نقش های بالای میدان نبرد)

- طول: 1.6 متر

- طول بال ها: 1.7 متر

- وزن: 15 کیلوگرم

- وزن با کنیستر: 25 کیلوگرم

– قوای محرکه: 2 موتور الکتریکی که یک ملخ 2 پره را در آرایش pusher می گرداند

- حداکثر سرعت: 370 کیلومتر بر ساعت

- ارتفاع پروازی: 1524 متر

- برد: 50 کیلومتر

- تسلیحات: 2.5 کیلوگرم سر جنگی ضد نفر/ضد تانک/ترکیبی

- نسخه ها: Green Dragon (سری پایه)

 

 

منبع

 

  • Like 2
  • Upvote 11

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

يه مدل هم آفريقاي جنوبي داره توسعه ميده كه البته تك موتور است و چيزه خفنيه،به نظر ميرسه نسل جديد هواپيماهاي آموزشي و پشتيباني سبك از اين بعد تو اين سبك طراحي بشه

  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

به نام خدا

IDT Asef

سامانه هواپیمای بدون سرنشین (UAS) برخاست و فرود عمودی (VTOL) [2021]

 

INTRA-ASEF-I-WDS-2022_06.jpg

 

ASEF از شرکت فناوری های دفاعی INTRA یک سامانه هواپیمایی بدون سرنشین (UAS) برای تمام شرایط جوی و جغرافیایی است که بخش های نظامی، غیر نظامی و صنعتی بازار را هدف گرفته. این پهپاد طراحی شده تا انواع سورتی ها، چه در خشکی و چه در محیط دریایی، را پوشش داده و می تواند مجموعه ای از ماموریت های شدید مربوط به شناسایی تاکتیکی، جاسوسی، ارزیابی خطر، گشت مرزی/اجرای قانون، اعمال قوانین دریایی، اعمال قوانین مربوط به مواد مخدر، نظارت بر آب و هوا، بازرسی های پرخطر و موارد مشابه را به نحو احسن انجام دهد. قابلیت های برخاست و فرود عمودی (VTOL) ASEF به آن ویژگی هایی مشابه یک بالگرد را می دهد بدون نیاز به پیچیدگی، هزینه های عملیاتی و مشغولیت انسانی.

این سامانه، در واقع، راه حلی چابک و نسبتا جمع و جور است که از یک آرایش میله تکی به همراه پیشران های بالابر بیرونی و یک پیشران در بخش انتهای بدنه بهره می برد. تمام اجزای عملیاتی مربوطه در یک بدنه مرکزی قرار گرفته اند. بال های اصلی روی بدنه نصب شده اند و پهپاد روی یک مجموعه 4 پایه ساده می نشیند.این مجموعه از یک دم V شکل تشکیل می شود.

 

INTRA-ASEF-II-WDS-2022_01.jpg    INTRA-ASEF-I-WDS-2022_01-800x534.jpg

 

با حداکثر وزن محموله که به 12 کیلوگرم محدود می شود، ASEF حداکثر وزن برخاستی 97 کیلوگرمی دارد. مشخصات عملکردی شامل سرعت کروز 112 کیلومتر بر ساعت، پنجره مداومت ماموریتی 10 ساعته، و ارتفاع 5500 متری می باشد.

این پهپاد از یک سامانه دوربین زنده، نصب شده در شکم و سبک با قابلیت بزرگنمایی پیوسته برد بلند بهره می برد. انتقال ویدئویی به صورت انتخابی از طریق VSAT انجام می شود ولی از آشکار سازی لیزری و فاصله یاب لیزری پشتیبانی می شود. لینک داده بردی 153 کیلومتری دارد. قابلیت خودکار بودن تعبیه شده در هواپیما، نیاز به دخالت انسانی در فرود و برخاست را کاهش می دهد. ناوبری GPS / INS دارای افزودگی 3 گانه (*هر ورودی توسط 3 سامانه پردازش می شود و نتیجه توسط یک سامانه رای گیری تعیین می شود. در صورتی خطای یکی از 3 سامانه، 2 سامانه دیگر آن خطا را پوشش می دهند) اند، در حالی که سامانه هایی نظیر لینک داده، الکتریک ها، کامپیوتر کنترل پرواز (FCC)، و گذرگاه داده همگی قابلیت افزودگی 2 گانه دارند. قابلیت "حس کردن و اجتناب از برخورد" هم در این پهپاد گنجانده شده است.

 

EWysQGEXkAEn3Xr.jpeg

 

مشخصات

- سال ورود به خدمت: 2021

- وضعیت: تحت خدمت محدود

- تعداد فروند ساخته شده: 4

- سازنده: شرکت مسئولیت محدود فناوری های دفاعی INTRA (IDT) – عربستان سعودی

- کشور های مصرف کننده: عربستان سعودی (احتمالی)

- نقش: پشتیبانی هوایی نزدیک (توسعه داده شده برای عملیات در نزدیکی عناصر فعال زمینی دشمن توسط انواعی از مهمات هوا به زمین)، جستجو و نجات (توانایی مکان یابی و خارج کردن افراد از مکان های پرخطر مثل خلبان سقوط کرده در دریا)، جاسوسی-نظارت-شناسایی و پیش آهنگی (ISR، سنجش اهداف زمینی و منطقه هدف برای ارزیابی سطح تهدیدات محیطی، قدرت و تحرکات دشمن)، توانایی های بدون سرنشین (طراحی شده با توانایی های بدون سرنشین برای ایفای انواع نقش های بالای میدان نبرد)

- تسلیحات: ندارد. تجهیزات ماموریتی تا 12 کیلوگرم

- نسخه ها: ASEF I (سری پایه)، ASEF II (نسخه کوچکتر)

 

 

منبع

  • Like 1
  • Upvote 12

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

به نام خدا

IDT Samoom

پهپاد جاسوسی-نظارت-شناسایی (ISR)/ هجومی [2025]

 

Intra-Samoom_05.jpg

 

سموم از شرکت Intra، سامانه هواپیمایی بی سرنشین (UAS) تازه معرفی شده ای است که از کشور نفت خیز عربستان سعودی منشا می گیرد. این هواپیما با طراحی متمرکز بر "ارتفاع متوسط، مداومت طولانی" (MALE) برای انجام طیفی از نقش های بالای میدان نبرد، تازه واردی به حوزه ای بسیار شلوغ است. این هواپیما با بهره مندی از یک جفت موتور داخل محفظه آویزان از هر بال (که واحد های پروانه 3 پره را در آرایش pusher به حرکت در می آورند)،آماده است تا علاقه مشتریانی با بودجه محدود از سرتاسر جهان که معمولا توان خرید UAV/UCAV های گران‌قیمت غربی را ندارند، به خود جلب کند.

 

samoom_28129.jpg

 

 یک مدل در مقیاس کوچک از پهپاد Samoom در نمایشگاه دفاع جهانی در ریاض در مارس 2022 به نمایش در آمد. این پهپاد در درجه اول برای نقش جاسوسی-نظارت-شناسایی (ISR) توسعه داده شده بود اما نمونه نمایش داده شده دارای نقاط سخت زیر بال بود که قابلیت هجومی آن را نشان می دهد. حداقل 3 نقطه سخت زیر هر بال و یک محل در وسط بدنه وجود دارد.

 

samoom.jpg    Intra-Samoom_03.jpg

 

همان طور که نشان داده شد، بدنه صاف و ساده است، به زیبایی از دماغه تا دم یکنواخت شده و بخش جلویی برجسته است تا بخش های الکترونیک را در خود جای دهد. بال های اصلی در شانه نصب شده اند، صاف اند، و در میانه بدنه به آن متصل می شوند. واحد دم از نوع ساده است که از یک باله عمودی و صفحات افقی در پایین تشکیل می شود. تجهیزات حسگر/اپتیک ها در یک برجستگی چانه ای متحرک در زیر دماغه هواپیما قرار داده شده اند که دید 360 درجه از میدان نبرد را فراهم می کنند.

 

Intra-Samoom_01.jpg

 

با همه حساب ها، این پهپاد در مقایسه با سامانه های نسل فعلی که در غرب و نقاط دیگر پیشنهاد می شود از طراحی و عملکرد بسیار معمولی برخوردار است.

 

مشخصات

- سال ورود به خدمت: 2025

- وضعیت: تحت توسعه

- تعداد فروند ساخته شده: 1

- سازنده: شرکت مسئولیت محدود فناوری های دفاعی INTRA (IDT) - عربستان سعودی

- کشور های مصرف کننده: عربستان سعودی (احتمالی)

- نقش: حملات زمینی (هدایت بمب های هواپایه برای نابودی اهداف زمینی توسط تیر بمب موشک و راکت)، پشتیبانی هوایی نزدیک (توسعه داده شده برای عملیات در نزدیکی عناصر فعال زمینی دشمن توسط انواعی از مهمات هوا به زمین)، جاسوسی-نظارت-شناسایی و پیش آهنگی (ISR، سنجش اهداف زمینی و منطقه هدف برای ارزیابی سطح تهدیدات محیطی، قدرت و تحرکات دشمن)، نیروهای ویژه (شناسایی عناصر و ماموریت های نیروهای ویژه/عملیات های ویژه)، توانایی های بدون سرنشین (طراحی شده با توانایی های بدون سرنشین برای ایفای انواع نقش های بالای میدان نبرد)

- طول بال ها: 24 متر

- حداکثر وزن برخاست: 3300 کیلوگرم (1050 کیلوگرم ظرفیت سلاح)

- قوای محرکه: 2 موتور 6 سیلندر توربو 220 اسب بخاری داخل محفظه که هرکدام یک واحد پروانه 3 پره را به چرخش در می آورند

- حداکثر سرعت: 240 کیلومتر بر ساعت

- حداکثر ارتفاع پروازی: 13716 متر

- تسلیحات: فاش نشده. اگرچه نسخه مدل دارای پاد های موشک های هوا به هوای برد کوتاه، موشک های هوا به سطح، بمب های پرتابی هدایت دقیق و تجهیزات ویژه ماموریت بود. دارای 5 نقطه سخت.

- نسخه ها: Samoom (سری پایه)

 

 

منبع

  • Like 3
  • Upvote 9

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

به نام خدا

Indonesian Aerospace Elang Hitam (Black Eagle)

هواپیمای بدون سرنشین رزمی (UCAV) (2023)

 

Elang_Hitam_UAV_rolled_out.jpg

 

در راستای جدا کردن نیاز های نظامی اندونزی از خرید محصولات خارجی، هوافضای اندونزی در دسامبر سال 2019 نمونه ای تمام اندازه از پهپاد رزمی جدید خود به نام Elang Hitman (یا Black Eagle) را معرفی کرد. این پهپاد که برای نقش جاسوسی-نظارت-شناسایی (ISR) و حملات زمینی طراحی شده، بیشتر طراحی اش از سری پهپاد های جنرال اتمیکس پریدیتور آمریکایی منشا می گیرد.

از نظر طراحی، این هواپیما در بخش دماغه برجسته، بدنه باریک، بال های (مستقیم) نصب شده در سطح پایین و آرایش بال های دمی V شکل به خانواده پریدیتور شبیه است. موتور نصب شده در انتهای آن هم مشابه پریدیتور است. قدرت پهپاد از یک موتور روتاکس (اتریشی) در بخش عقبی بدنه تامین می شود که یک ملخ 2 پره را در آرایش pusher می گرداند. به این ترتیب بخش جلویی بدنه برای اویونیک، ذخیره سوخت و تجهیزات ماموریتی خالی می ماند. حرکت روی زمین از طریق چرخ های سه‌گانه ثابت انجام می شود که هواپیما را به باند های آماده محدود می کند. ابعاد پهپاد شامل طول بال 16 متر می شود.

 

indonesian-aerospace-elang-hitam-black-eagle_2.jpg

 

هوافضای اندونزی ادعا می کند این پهپاد مداومت 30 ساعته دارد و توانایی حمل محموله آن (متشکل از رادار روزنه مصنوعی و سامانه های ISR مناسب) تا 30 کیلوگرم گزارش شده است. سرعت کروز پهپاد به 235 کیلومتر بر ساعت می رسد که توانمندی های خوبی به پلتفرمی در این کلاس می دهد. کنترل پهپاد از طریق اپراتور زمینی و ارتباطات ماهواره ای انجام خواهد شد.

قابل توجه است که مدل ارائه شده در دسامبر سال 2019 فاقد هرگونه چانه یا برجستگی برای حمل سامانه های الکترواپتیکال (EO) مادون قرمز (IR) است که در اکثر پهپاد های امروزی دیده می شود.

 

0nx34k0zsba41.jpg

 

فرض بر این است که Elang Hitman برای نیاز های تسلیحاتی، موشک های هدایت پذیر ضد تانک (ATGM) و بمب های پرتابی هدایت دقیق را در زیر بال های خود حمل می کند تا نیاز ارتش اندونزی برای یک پهپاد هجومی را برآورده کند. سلاح ها به احتمال زیاد هماند پریدیتور زیر بال ها حمل خواهد شد.

شرکت ملزم به ساخت و به پرواز در آوردن 2 پیش نمونه برای فاز توسعه است که در آن اولین پرواز آزمایشی برای سال 2020 برنامه ریزی شده است. صدور گواهی برای سال 2021-2023 برنامه ریزی شده تا سرانجام نیرو های مسلح اندونزی راه حلی داخلی داشته باشند.

این شرکت هم اکنون  تجربه ساخت بومی ترابری تاکتیکی CN-235/CN-295 اسپانیایی را به همراه دیگر محصولات توربوپراپ  دارد. همچنین بالگرد های فرانسوی مانند سری Puma را نیز تولید می کند.

 

مشخصات

- سال ورود به خدمت: 2023

- وضعیت: تحت توسعه

- تعداد فروند ساخته شده: 2

- سازنده: هوافضای اندونزی - اندونزی

- کشورهای مصرف کننده: اندونزی (احتمالی)

- نقش: حملات زمینی (هدایت بمب های هواپایه برای نابودی اهداف زمینی توسط تیر بمب موشک و راکت)، پشتیبانی هوایی نزدیک (توسعه داده شده برای عملیات در نزدیکی عناصر فعال زمینی دشمن توسط انواعی از مهمات هوا به زمین)، جاسوسی-نظارت-شناسایی و پیش آهنگی (ISR، سنجش اهداف زمینی و منطقه هدف برای ارزیابی سطح تهدیدات محیطی، قدرت و تحرکات دشمن)، توانایی های بدون سرنشین (طراحی شده با توانایی های بدون سرنشین برای ایفای انواع نقش های بالای میدان نبرد)

- طول: 9 متر

- طول بال ها: 16 متر

- ارتفاع: 3.7 متر

- وزن: 1200 کیلوگرم

- حداکثر وزن برخاست: 3000 کیلوگرم (1800 کیلوگرم ظرفیت بار)

– قوای محرکه: 1 موتور متعارف روتاکس که یک ملخ 2 پره را در آرایش pusher می چرخاند

- حداکثر سرعت: 235 کیلومتر بر ساعت

- ارتفاع پروازی: 14000 متر

- برد: 3000 کیلومتر

- تسلیحات: غیر مسلح شامل محموله 300 کیلوگرمی از تجهیزات ماموریتی مرتبط با سورتی های جاسوسی-نظارت-شناسایی (ISR)، مسلح شامل راکت 70 میلی متری IAe، مهمات هدایت لیزری MAM-L و MAM-C

- نسخه ها: Elang Hitam (Black Eagle) (سری پایه)

 

 

منبع

  • Like 5
  • Upvote 8

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.