این تاپیک مکان این موضوعات نیست. ستاد اجرایی و ... دارایی های بجا مانده از الیگارشی رژیم سابق و فراری ها رو منتقل کردن به نهاد های حاکمیت جدید، و این خصوصی سازی نبود. انتقال بین دو حاکمیت بود. ولی سه گام داشتیم، تا انتهای دوره اول خاتمی دوره سازندگی بود، از دور دوم خصوصی سازی شروع شد و اولین بانک های خصوصی ایجاد شدن مثل همین بانک اقتصاد نوین، بعدش رسید به احمدی نژاد و اصل44 که دوره واگذاری های گسترده و به نسبت واقعی به بخش خصوصی(عموما جعلی!)شروع شد که بیشترین بانک خصوصی در این دوره بود. از انتهای دوره احمدی نژاد گرفتاری سر اینکه این و آن به کی و کدام برسد تا همین چندماه رئیسی... ممنون از توجهتون، ولی این بحث رو بگذارید در همین مقدار باقی بماند.

خیلی خلاصه کنم؛ اگر دقت کرده باشید سالهاست که دولت دیگه پروژه ای تعریف نمیکنه، مثلا سد، پتروشیمی، نیروگاه های بزرگ، صنایع جدید و ... دیگه ساخته نمیشه در صورتی در روزگار قدیم بخصوص دوره هاشمی رفسنجانی و خاتمی، اینقدر پروژه در کشور تعریف شد که دعوا سر اتمام کردن پروژه های نیمه کاره بود! هیچ مشکل مالی وجود نداشت و توسعه با سرعت نور در حال اجرا بود تا جایی که به آدم مثل هاشمی لقب سردار سازندگی داده بودن. اما یه دفعه چیز متوقف شد! سردارهای بعدی سرداران خصوصی سازی منابع و دارایی های ملی شدن. اما چه کسانی اینقدر پول و ثروت داشتند که بخوان این صنایع بسیار عظیم و بزرگ رو بخرن؟! از کجا این پولها رو تامین میکردند؟ از اینجاست که داستان خصوصی سازی از ابتدا با بانکهای خصوصی در ایران شروع میشه و قصه درازی از تولید سرمایه بی ضابطه و بی وثیقه و تحمیل هزینه این ثروتمند شدن یه عده به کل مردم ایران شروع میشه... رمز کار؛ تمرین و تحقیق توسعه کشور بود با هزینه دولت(مردم)، سپس مالک شدن این توسعه و آنچه بعنوان سودآور به جا مانده با پولی که از مردم مکیده شده، با چه روشی؟ گرفتن وام های بسیار کلان بسادگی و بدون پس دادن اصل مبلغ و صرفا تسویه بدهی با یک وام دیگر و تسویه وام دوم با وام سوم و وام سوم با وام چهارم، و افزایش شدید و نمایی حجم پول درکشور، این کار در بانکهای دولتی شدنی نبود،...

سلام برادر.... داستان خصوصی سازی از بانکها شروع نشد. اولین قدم در راه خصوصی سازی راه اندازی بورس پس از پایان جنگ با عراق بود... بعد از مدتی که یک مقدار وضعیت اقتصادی در دوره اول رفسنجانی قوام پیدا کرد و جان گرفت اولین فروش اساسی در بورس صورت گرفت. قسمت عمده سهام خودروسازی بهمن رو واگذار کردند به افرادی مثل محسن رضایی، سردار افشار، رحیم صفوی و چند تا دیگه از بزرگان سپاه... این خبر مال سال 73 یا 74 باید باشه که من اون زمان سرباز سپاه بودم و خبرش مثل بمب در محافل اقتصادی سر وصدا به پا کرد چون رقم رقم خیلی زیادی بود در ابعاد اون زمان اقتصادی ایران. محسن رضایی همون وقت برای رفع شائبه حروم خوری بچه های سپاه اومد و مصاحبه ای کرد مبنی بر اینکه ما جمع شدیم و اینجا رو خریدیدم تا سود ش رو خرج سپاه و بسیج بکنیم. راست و دروغ ش گردن خودش بزرگترین واگذاری ها و به قول شما خصوصی سازی ها، نه به بانکهای خصوصی بلکه به مجموعه های زیر دست سپاه، ستاد اجرایی فرمان امام، بنیاد مستضعفان انجام شد. سال 88 عمده ی سهام مخابرات (که در اون زمان از بزرگترین شرکتهای دولتی ایران محسوب می شد) صورت گرفت. سهام ش رو کی خرید ؟ کدوم بانک خصوصی؟ جواب واضحه : کنسرسیوم توسعه اعتماد مبین که در حقیقت مال سپاه بود. اونم با چه شرایط لاکچری. کل مخابرات رو دادن به سپاه و گفتن حالا بعدا بیا و پولش رو قسطی بده که نمی دونیم قسطی داده یا خیر؟ الان هم می توانید خیلی راحت سرچ کنید که خصوصی سازی های بزرگ از طریق واگذاری سهام در بورس بیشتر توسط چه کسانی و به چه سازمانهایی صورت گرفته است. قصه دراز تولید سرمایه بی ضابطه به بانکهای خصوصی ربط داره ولی نه اون جور که شما تعلیل کردید. بانکهای دولتی و خصوصی در افت ارزش ریال قطعا دخیلی هستند اما مقصر اصلی در درجه اول کسر بودجه خود دولت هست و در درجه دوم بانک مرکزی. بعدش باس بریم سراغ بانکهایی مثل آینده. چون مشخصا درباره بانک آینده صحبت شد دیدن این فیلم مستند توصیه میشه: https://t.me/warsandhistory/3918 در انتها فقط یه سوال مونده... اگر برای تطهیر و شست و شوی عملکرد مافیایی ارگانهایی دولتی (فقط سپاه نیست خیلی جاهای دیگه هم هستند) در نزد افکار عمومی جایی پول می دهند به من هم معرفی کنید لطفا که من هم بیام و در کنار شما قرار بگیرم. وضع مالی م داغونه و الان هر کمکی رو قبول می کنم یه کار دیگه هم میشه کرد : تحلیل تاریخی رو به تاریخ نویس واگذار کنیم و تحلیل نظامی رو به نظامی نویس. فاعتبروا یا اولی الالباب