امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

پاتریوت یک سیستم پدافند هوایی برد بلند برای مقابله با موشکهای بالستیک تاکتیکی، موشکهای کروز و هواپیماهای پیشرفته است که قابلیت کار در همه نوع آب و هوا و ارتفاعی را دارد.
پاتریوت (MIM-104) توسط ریتون در ماساچوست و کنترل و شلیک موشک لاکهید مارتین در فلوریدا ساخته شده است.
به علاوه امریکا این سیستم در آلمان، یونان، اسراییل، ژاپن، کویت، هلند، عربستان و تایوان نیز در حال کار است و آماده فروش به مصر نیز میباشد.

http://www.army-technology.com/projects/patriot/images/pat6.jpg

سیستم موشکی پاتریوت در عملیات موسوم به آزادی عراق توسط امریکا به کار گرفته شد.
این سیستم در کویت نصب شد و توانست تعدادی از موشکهای زمین به زمین دشمن را بوسیله موشکهای هدایت بهینه شده PAC-3 با موفقیت نابود کند.

سيستمهاي پاتريوت نصب شده در كويت
http://www.army-technology.com/projects/patriot/images/pat8.jpg

موشک پاتریوت

موشک پاتریوت به سیستم هدایت TVM (ردیابی بوسیله موشک) مجهز شده است. دستورات در طی مسیر توسط مرکز کنترل متحرک به سیستم هدایت موشک منتقل میشود.
سیستم هدفیاب موشک اطلاعات هدف را در فاز نهایی پواز بدست می آورد و اطلاعات را بوسیله ارتباط TVM به رادار زمینی برای محاسبات نهایی میفرستد و نتیجه را دریافت میکند.
سرجنگی فدرتمند 90 کیلوگرمی این موشک در پشت قسمت هدایت قراردارد. برد این موشک 70 کیلومتر و حداکثر ارتفاع آن بیش از 24 کیلومتر است. حداقل زمان پرواز زمان مسلح کردن موشک است که کمتر از 9 ثانیه و حداکثر آن کمتر از 3.5 دقیقه است

http://www.army-technology.com/projects/patriot/images/pat1.jpg

ارتقاع GEM-T پاتریوت

ریتون GEM-T (موشک هدایت ارتقاع یافته) پاتریوت را تولید کرد. نمونه بهینه شده موشک PAC-2. این بهینه سازی شامل نصب یک فیوز جدید و نصب یک اوسیلاتور کم پارازیت است که حساسیت جستجو برای اهدافی با بازتابش راداری کم را افزایش میدهد.
موشک GEM-T امکان انهدام موشکهای کروز و بالستیک هو-تنفس را میدهد که به این امکان جدید PAC-3 (امکان پیشرفته پاتریوت) میگویند.
اولین نمونه های این موشک در نوامبر 200 به ارتش امریکا تحویل شد. 770 موشک در حال بهینه سازی هستند که بیش از 500 موشک به ارتش تحویل شده است و تحویل آنها در سال 2007 پایان میپذیرد.

امکان پیشرفته پاتریوت (PAC-3)

یک موشک PAC-3 امکان مقابله موثرتر در مقابل موشکهای بالستیک تاکتیکی و کروز را دارد که از فناوری پیشرفته بزن-برای-ازبین بردن استفاده میکند(Hit-To-Kill).
لاکهید مارتین طرف اصلی قرارداد بهمراه ریتون مسولیت اجرای این طرح را عهده دار شدند.
PAC-3 دارای یک جستجوگر موج میلیمتری باند Ka است که توسط بویینگ ساخته شده است.
سیستم هدایت موشک هدف را بوسیله انرژی جنبشی آزاد شده در اثر برخورد مستقیم نابود میکند.
تولید PAC-3 با نرخ تولید پایین در اواخر 1999 آغاز شد و اولین تولید LRIP آنهاکه 92 موشک بودند در سپتامبر 2001 تحویل شد.
قراردادی برای تولید 88 موشک در دسامبر 2002 بسته شد و قرارداد دیگری برای تولید 12 موشک در مارس 2003 منعقد شد. این موشکها برای اولین بار در عملیات آزادی عراق در مارس/اپریل 2003 بکار گرفته شد.
در فوریه 2004 لاکهید مارتین برنده قرادادی برای تولید 159 موشک PAC-3 شد که 22 فروند آن برای جایگزینی آنهایی بود که در عراق استفاده شدند.
تحویل این موشکها تا اپریل 2006 انجام شد.
قرارداد دیگری برای تولید 156 موشک در فوریه 2005 دریافت شد که 32 فروند آن برای هلند و 16 فروند ان برای ژاپن تحت توافقنامه فروش خارجی نطامی درخواست شده بود؛ همچنین مذاکراتی برای فروش به کره جنوبی و تایوان نیز در حال انجام است.
لاکهید مارتین و EADS(در گذشته شرکت هوافضای دایملر کرایسلر) مبادرت به تاسیس یک شرکت مشترک برای تولید این سیستم جهت نیروی هوایی آلمان کردند و در سپتامبر 2006 آلمان درخواست 72 فروند موشک PAC-3 کرد.
لاکهید مارتین قراردادی را در ژانویه 2007 برای تولید موشکهای هواپرتاب PAC-3 منعقد کرد که احتمالا F-15C اولین جنگندهای خواهد بود که ازاین سیستم بهره میبرد.

ایستگاه پرتاب M901

ایستگاه پرتاب M901 وظیفه حمل، نشانه گیری وپرتاب موشک پاتریوت را بر عهده دارد. هرپرتابگر 4 موشک دارد که بوسیله امواج VHF یا کابل فیبر نوری به مرکز کنترل متصل است و اطلاعات قبل و بعد شلیک بدینوسیله منتقل میگردد.

http://www.army-technology.com/projects/patriot/images/pat7.jpg


http://www.army-technology.com/projects/patriot/images/pat3.jpg


ایستگاه کنترل

ایسگاه کنترل AN/MSQ-104 تنها قسمت خدمه دار در واحد شلیک پاتریوت است. این ایستگاه با ایستگاه های پرتاب M901 و دیگر قسمتهای سیستم پاتریوت و مرکز فرماندهی اصلی مرتبط است.
این ایستگاه 3 خدمه دارد که برای 2 کنسول کنترل و 1 ایستگاه ارتباطات با 3 ترمینال رله ی رادیویی به کار میروند. کامپیوتر کنترل دیجیتال اسلحه بعد از اتصال دیتا قراردارد.

http://www.army-technology.com/projects/patriot/images/pat5.jpg


رادار

رادار AN/MPQ-53 یک رادار آرایه ای مرحله ای است که جستجو، هدفیابی، ردیابی، شناسایی، هدایت موشک و عملکردهای ضد جنگ الکترونیک را انجام میدهد.
این رادار بر روی یک تریلر حمل میشود که بصورت خودکار توسط کامپیوتر دیجیتال کنترل اسلحه در مرکز کنترل بوسیله یک کابل اتصال کنترل میشود.
این سیستم رادار دارای بردی بیش از 100 کیلومتر است و قابلیت ردیابی 100 هدف و هدایت بیش از 9 موشک به اهداف را دارد.
رادارهای پاتریوت ارتش امریکا بوسیله ریتون در حال بهینه سازی هستند که این بهینه سازی شامل بالابردن قدرت رادار و اضافه کرد قابلیت باند پهن برای بالابردن تمایز اهداف میشود.

http://www.army-technology.com/projects/patriot/images/pat2.jpg

حمله به هدف

حمله به اداف میتواند به صورت دستی، نیمه خودکار و تمام خودکار انجام شود.
وقتی تصمیم به حمله به یک هدف گرفته میشود، ایسگاه کنترل، ایستگاه یا ایستگاه های پرتاب را انتخاب میکند و اطلاعات پیش پرتاب را به موشک انتخاب شده میفرستد. سپس پرتاب انجام میشد و هدایت بوسیله رادار انجام میشود.
اتصال زمین به موشک "دستور" و اتصال موشک به زمین "TVM" اجازه ردیابی پرواز موشک و دریافت دستورات هدایت از کامپیوتر کنترل اسلحه را میدهد. به محض شلیک موشک TVM آن فعال شده و موشک را به سمت هدف قرار میدهد.
یک فیوز مجاور وظیفه انفجار سرجنکی موشک در برخورد به هدف را دارد.

http://www.army-technology.com/projects/patriot/images/pat10.jpg

منبع : Army Technology

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
خدايي سيستمهاي پدافند s300 وs400 سر تر هستند

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
كاملا موافقم كلا روسها در سيستمهاي موشكي و ضد موشكي يك سرو گردن از امريكا بالاترند :?

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
با تشکر از DeAtH-EaGlE

كاملا موافقم كلا روسها در سيستمهاي موشكي و ضد موشكي يك سرو گردن از امريكا بالاترند

من هم با شما موافقم
پاتریوت در جنگ اول خلیج فارس هم کارنامه موفقی نداشت :?

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
آمريكايي ها فقط تبليغات مي كنند و اگر نه سلاحهاشون اونطورام كه ميگن نيست

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[align=center]اسرائيل موشك‌هاي پاتريوت پيشرفته از آمريكا خريداري مي‌كند[/align]

[align=center]تصویر[/align]

[align=center]خبرگزاري فارس: نيروي هوايي اسرائيل قرار است موشك‌هاي پيشرفته آمريكايي را خريداري كند كه مي‌تواند هواپيماها و موشك‌هاي بالستيك دوربرد را رهگيري كند. [/align]

به گزارش فارس به نقل از خبرگزاري فرانسه، سايت «واي‌نت نيوز» به نقل از منابعي كه نام آنها ذكر نشده، گزارش داد اسرائيل قصد دارد سيستم دفاع هوايي كنوني خود را به روز كند.
موشك‌هاي «پاتريوت پي‌اي‌سي-3» كه جايگزين پي‌اي‌سي-2 كنوني مي‌شود قادر است موشك‌هايي را كه در اختيار سوريه است، رهگيري كند.
هنوز وزارت دفاع اسرائيل واكنشي به اين گزارش نشان نداده است.
بر اساس اطلاعاتي كه در سايت اينترنتي «لاكهيد مارتين»، سازنده اين موشك‌ها وجود دارد، موشك پي‌اي‌سي -3 به منظور رهگيري موشك‌هاي بالستيك، موشك‌هاي كروز و هواپيماها طراحي شده است.
اين موشك كه 320 كيلوگرم وزن دارد قدرت پرتاب باتري پاتريوت را افزايش مي‌دهد به طوري كه 16 عدد از آنها را مي‌توان روي يك موشك‌انداز نصب كرد.
اسرائيل براي اولين بار در سال 1991 سيستم پاتريوت را مستقر كرد زيرا در آن زمان صدام حسين، رئيس جمهوري سابق عراق موشك‌هاي اسكاد را در جنگ اول خليج فارس به سوي سرزمين‌هاي اشغالي پرتاب كرد.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
با تمام علاقه ي شديدي كه به موشك هاي ضد هوايي روسي دارم قبول نمي كنم كه موشك هاي روسي كاملا از نمونه هاي غربي برتر هستند. نمونه ي آن هم ميتوان به استفاده ي ليبي از موشك هاي سام 5 در زمان تجاوز يك فروند اس آر 71 آمريكا (موشك هاي سام 5 (اس200) با برد 200 تا 250 كيلومتر تقريبا نزديك به پاتريوت ميباشد (هرچند با تكنولوژي قديمي تر و قدرت مانور بسيار كمتر)) و شليك بيش از 90 فروند موشك از اين نوع به سمت هواپيماي آمريكا و اصابت نكردن حتي يك مورد از آنها و همچنين در بخش دوش پرتاب ها (MANPADS) در جنگ اعراب و اسراييل مصر با شليك هزاران موشك دوش پرتاب روسي استرلا تنها موفق به سرنگوني 15 هواپيما شد.در جنگ تحميلي نيز استينگر هاي امريكايي ما كه از مجاهدين افغان بدست امده بودند بسيار بهتر از سام 7 ظاهر شدند.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
من هم مو افقم که امريکيها خيلی خالی ميبندن. بدها ملوم شد که هيچ موشکی توسته پتريتها زده نشدنه.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
بله دوستان نظرات هر دو گروه درسته من هم ميدونم كه امريكاييها خيلي چيزها رو با تبليغات به خورد مردم ميدن.و البته پاتيروت نشون داده كه اصلا اون طوري كه ميگن نيست.نمونه ي جديدش هم جنگ لبنان.ولي هيچ دشمني روهم نميشه دست كم گرفت.ساخت سيستم ضد موشكي اسراييل (arrow) هم به خاطر ناكارامد بودن پاتيروت به نظر ميرسه. از اونطرف هم روسها رو بايد خيلي جدي گرفت چون ديگه اون روسهاي خسيس قبل از 1991 نيستن و با اينكه هنوزهم خباثتشون رو حفظ كردن كمي از خستشون كم شده و دارن با كشورهاي غربي رقابت ميكنن.حتي در بعضي موارد با غربيها همكاري هم كردن:سيستمهاي الكترونيكي ka-50 ka-52 mi-24 كه فرانسوي هستن. البته در مورد موشكهاي دوش پرتاب ضد هوايي روسها با داشتن IGLA برتري نسبت به STINGER رو بدست اوردن.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

با تمام علاقه ي شديدي كه به موشك هاي ضد هوايي روسي دارم قبول نمي كنم كه موشك هاي روسي كاملا از نمونه هاي غربي برتر هستند.
نمونه ي آن هم ميتوان به استفاده ي ليبي از موشك هاي سام 5 در زمان تجاوز يك فروند اس آر 71 آمريكا (موشك هاي سام 5 (اس200) با برد 200 تا 250 كيلومتر تقريبا نزديك به پاتريوت ميباشد (هرچند با تكنولوژي قديمي تر و قدرت مانور بسيار كمتر)) و شليك بيش از 90 فروند موشك از اين نوع به سمت هواپيماي آمريكا و اصابت نكردن حتي يك مورد از آنها و همچنين در بخش دوش پرتاب ها (MANPADS) در جنگ اعراب و اسراييل مصر با شليك هزاران موشك دوش پرتاب روسي استرلا تنها موفق به سرنگوني 15 هواپيما شد.در جنگ تحميلي نيز استينگر هاي امريكايي ما كه از مجاهدين افغان بدست امده بودند بسيار بهتر از سام 7 ظاهر شدند.



میدونی چرا؟ چون سام5 یک سلاح استراتژیک برای زدن موشکهای بالستیک است نه رهگیری جتهای سریع و مانور پذیری مانند اف111 یا اف15 و ... در واقع موشک سام5 بدون کلاهک هسته ای هیچ است! موشک استرلا هم اولین تجربه شوروی در این کلاس از موشکها بود که به دلیل ضعف تکنولوژیکی سیستم هدایتی بسیار ضعیفی داشت و به همین دلیل در جنگ اعراب و اسرائیل نتوانست موفق عمل کند. اما در مقابل سیستمهای سام2و3و6 در ویتنام و مصر موفق عمل کرده و در دو سه روز اول جنگ با اسرائیل در سال 1973 بیش از 100 جنگنده صهیونیست سرنگون شد بطوریکه از ترس تلفات بیشتر نیروی هوایی اسرائیل دیگر وارد محدوده رهگیری این سیستمها نمیشد و اگر هم میشد خلبانان در صدد راه فراری بودن تا نابودی هدف! در سال 1991 سیستم پاتریوت1 کاملا ناموفق عمل کرد و علیرغم ادعاها و تبلیغات گسترده آمریکا مبنی بر پاتریوت چنین و چنان است فقط 20% موشکهای اسکاد بی عراقی را که تنها 5 ماخ سرعت داشتند رهگیری کرد! در سال 2003 هم سیستم پاتریوت2 هم تنها در حدود 30% موشکهای اسکاد عراق را منهدم کرد! البته یه 10 تایی جنگنده خودی رو سرنگون کرد که به دلیل مشکلات برنامه نویسی در سیستم هدفیاب خودکار بود! :| مشکل اصلی سیستم پاتریوت اساسی است و به زمان طراحی باز میگردد یعنی آن روزهای جنگ سرد که آمریکائیها برای مقابله با سیستمهای تازه اس300 هیچ نداشتند و اجبارا پروژه ضد هوایی پاتریوت رو به ضد موشک تغییر دادند اما به دلیل محدودیتهای موجود در کل طرح هرگز این سیستم ضد موشکی مناسب از کار در نیامد! ولی ضد هواپیمای خوبی است و کمتر هواگردی شانس فرار از چنگ پاترویت را دارد. این ضعفها تا بدانجا پیش رفت که اسرائیل خود به تنهایی در صدد ساخت یک ضد موشک قوی برآمد و در نتیجه سیستم آرو ساخته شد. شاید آرو در رهگیری موشکهای فوق سریعی مانند شهاب3 ناکارامد باشد اما در انهدام موشکهای بالستیک با سرعت کمتر از 10 ماخ در آزمایشات موفق عمل کرده است. این سیستم کاملا بر پاتریوت برتری دارد.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

سام5 یک سلاح استراتژیک برای زدن موشکهای بالستیک است نه رهگیری جتهای سریع و مانور پذیری مانند اف111 یا اف15 و ... در واقع موشک سام5 بدون کلاهک هسته ای هیچ است!

سعيد جان بنده هم نگفتم كه مصر از اين موشك در جهت نابود سازي هواپيماهاي با قدرت مانور بالا استفاده كرده.من گفتم اين موشك با يك فروند هواپيماي اس آر 71 كه يك هواپيماي دور پرواز شناسايي با سرعت بالا و قدرت مانور پذيري كم است درگير شده.ضمنا سام 5 موشكي است ضد هوايي,
در برد متوسط و بالا كه بر ضد موشك هاي بالستيك و هواپيماهاي مدرن و سريع (هرچند با قدرت مانور پايين به كار ميرود).بنابراين مي بينيم كه شرايط موشك و شرايط هواپيما تقريبا مشابه اند.پس بايد هواپيماي امريكايي مورد اصابت قرار مي گرفت كه دليل فرار آن ناكارامدي موشك روسيست.در ضمن
كلاهك هسته اي بيشتر براي انهدام موشك هاي بالستيك فراجوي كار برد دارد و سر جنگي انفجار شديد (HE) آن برای زدن یه همچین هواپیمایی کفایت می کند.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر


سام5 یک سلاح استراتژیک برای زدن موشکهای بالستیک است نه رهگیری جتهای سریع و مانور پذیری مانند اف111 یا اف15 و ... در واقع موشک سام5 بدون کلاهک هسته ای هیچ است!

سعيد جان بنده هم نگفتم كه مصر از اين موشك در جهت نابود سازي هواپيماهاي با قدرت مانور بالا استفاده كرده.من گفتم اين موشك با يك فروند هواپيماي اس آر 71 كه يك هواپيماي دور پرواز شناسايي با سرعت بالا و قدرت مانور پذيري كم است درگير شده.ضمنا سام 5 موشكي است ضد هوايي,
در برد متوسط و بالا كه بر ضد موشك هاي بالستيك و هواپيماهاي مدرن و سريع (هرچند با قدرت مانور پايين به كار ميرود).بنابراين مي بينيم كه شرايط موشك و شرايط هواپيما تقريبا مشابه اند.پس بايد هواپيماي امريكايي مورد اصابت قرار مي گرفت كه دليل فرار آن ناكارامدي موشك روسيست.در ضمن
كلاهك هسته اي بيشتر براي انهدام موشك هاي بالستيك فراجوي كار برد دارد و سر جنگي انفجار شديد (HE) آن برای زدن یه همچین هواپیمایی کفایت می کند.



هواپیمای اس آر 71 با یک موشک بالستیک تفاوت دارد و همین قدرت مانور اندک در برابر بی مانور بودن سام5 آنرا نجات داده است وگرنه در برابر سیستمهای جدیدی مانند اس300 با همون شلیک اول شکار میشود. در ضمن شوروی از سام5 بیشتر به عنوان ضد بالستیک استفاده میکرد تا ضد هوایی و نقش ضد هوایی را سایر سیستمها از جمله سام1و2و3و4و6 بر عهده داشتند. حتی در سایتهای نزدیک پایگاههای استراتژیک از سام5 های هسته ای استفاده میشد که با یک انفجار دایره ای به قطر چند کیلومتر را نابود و هر مانع از پرواز هر موشکی در محدوده انفجار میشدند. اینکه روسهای نامرد چنین موشک ضد بالستیکی رو بدون کلاهک اصلی و برای رهگیری هواپیما به مشتریان بدبخت قالب کردن دیگه ... بیار و باقالی بار کن! :|

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
بله درست مي فرمايي سر جنگي مدل SA-5 B هسته ای است و مسلما قدرت تخریب هرچی را در شعاع چند کیلومتری دارد. ولی من نمی تونم قبول کنم موشک مدل SA-5 A با طول 10.6 متر , دارای سر جنگی 215 کیلوگرمی که قسمت عمده ی وزنشو مواد منفجره ی انفجاری شدید تشکیل میده و با فعال شدن فیوز مجاورتی موشک و انفجار کلاهک , تا شعاع چند صد متری رو نابود می کنه , نتونه با 90 فروند شلیک یک هواپیما رو بزنه! :| با این حرف من ممکنه خیلی ها تعجب کنن ولی اینو بگم که خیلی هم نباید به اس300 امید داشت.چون هنوز در هیچ عملیات واقعی انهدام مهاجم شرکت نکرده و معلوم نیست که به سرنوشت پاتریوت در دچار نشه. :|

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
شعاع تخریب SA-5A نباید بیش از 100 متر باشد و این فاصله در جنگهای کنونی ناچیز میباشد! جنگنده ای که 200 متر بر ثانیه نرخ اوج گیری و تغییر جهت دارد با یک واکنش بموقع حداقل 100 متر با ترکشها فاصله خواهد داشت و در نتیجه آسیبی بدان نمیرسد. درباره اس300 باید گفت که بر خلاف پاتریوت در اکثر آزمایشات موفق عمل کرده و حتی یک سیستم PMU2 مستقر در چین موفق به شناسایی اف117 آمریکایی احتمالا مستقر در کره جنوبی از فاصله 60 مایل (108 کیلومتر) شده است. در آزمایشات رزمی هم این سیستم موفق به رهگیری موشکهایی تا سرعت 10 ماخ شده که تاکنون پاتریوت حتی در آزمایشات موفق به چنین کاری نشده است! برتری اصلی اس300 در این نکته نهفته است که این سیستم اساسا یک ضد موشک است نه ضد هواپیمای تبدیل شده به ضد موشک! امکان درگیری 360 درجه ، شلیک همزمان 72 موشک به 36 هدف ، برد رادار 360 کیلومتر و شناسایی سطح مقطع راداری 25 سانتی متر مربع از فاصله 150 الی 250 کیلومتر و در کمترین ارتفاع ممکن شناسایی هدفی مانند اف117 از فاصله حدودا 50 کیلومتر (که در مرز چین و کره شناسایی شد) ، سرعت و شتاب و دقت مناسب از اس300 ضد موشکی واقعی ساخته است.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
درسته الان به بحث٬ زياد مربوط نيست. ولي به نظر شما٬ ارو توانايي رهگيري و نابودي بيشتري داره يا S-300. مي‌تونين مقايسه‌اي بين پاتريوت، ارو و S-300 انجام بدين؟ (البته اگه قابل مقايسه باشن :| )

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط MR9
      ارتش کره شمالی ، به مناسبت سالگرد بقدرت رسیدن حزب حاکم کمونیست ، رژه سالانه خود را در اکتبر2020 برگزار نمود . در جریان این مراسم که با سخنرانی پر از اشک و آه کیم جونگ اون همراه شد ، وی چالشهای پیونگ یانگ برای مقابله با ویروس کووید-19 و سازمان تحریم ها را مطرح و از اعضای نیروهای مسلح برای تلاشهایشان تشکر نمود .
       

       
      با این حال ، رژه فوق بلحاظ تاریخی ، در سطح بین المللی ، هیجان بسیار زیادی را تولید نمود و کشورهای شرق  آسیا ، با اشتیاق همراه نگرانی ، شاهد به نمایش درآمدن سیستم های جدید تسلیحاتی کره شمالی  بود . درواقع امر ، بر خلاف سالهای قبل ، رژه اکتبر 2020 شاهدی بر توانایی پیونگ یانگ در ایجاد چالشهای جدید برای امنیت و بازدارندگی هسته ای ایالات متحده و متحدانش محسوب میشد .
      در نمایش نظامی امسال کره شمالی ، آنچه که در کانون اصلی توجهات دنیا قرار گرفت ، نمونه های برگرفته از تانک اصلی میدان نبرد آرماتا ، سامانه تسلیحاتی متحرک ام-1128 ایالات متحده ، خودروهای زرهی سبک کوماتسو ژاپنی و درنهایت سامانه دفاع هوایی تور روسی بود . علاوه براین،ارتش این کشور ، یک خودروی مسلح به موشکهای ضد زره هدایت شونده را که ازابتدای معرفی درسال 2018 ، دیده نشده بود و همچنین یک موشک کروز جدید ضد کشتی را در معرض دید جهانیان قرار داد . در حوزه موشکهای بالستیک ، پیونگ یانگ موشک بالستیک قاره پیمای هواسانگ-15 (بعنوان دوربردترین موشک موجود در زرادخانه نظامی این کشور ) را بهمراه سامانه غول پیکر KN-25 (سامانه ای جدید که ترکیبی از راکت اندازهای چندگانه و موشکهای بالستیک کوتاهبرد بشمار می رفت )  را رونمایی نمود که گرچه در بدو امر ، به نظر می رسید که در شاسی مورد استفاده با مشکلاتی روبرو است .
       

       
      با این وصف ، قابل توجه ترین  سامانه رزمی که در این رژه رونمایی گردید ، ظاهر شدن موشک بالستیک  سوخت جامد قابل پرتاب از زیردریایی (SLBM) با شناسه  پوگوگ سونگ-4  (Pukguksong-4)  بود که  با توجه به مشخصات اعلام شده برای آن ، امکان حمله  به کره جنوبی وتمامی سرزمین ژاپن را با مسلح شدن به کلاهک هسته ای را خواهد داشت . ارزیابی های اولیه موسسه بین المللی مطالعات استراتژیک نشان میدهد که طول پوگوگ سونگ-4   از مدل قبلی (پوگوگ سونگ-3) کوتاه تر ولی قطر آن بزرگتر ( احتمالا 2.5 متر ) است که آن را در کنار موشکهای مشابه روسی ( بولاوا ) ، چینی ( جی ال-2 ) و آمریکایی ( ترایدنت -2 )  قرار می دهد .
       

       
      نشانه های بصری حاکی از آن است  این موشک جدید به یک پیشرانه سوخت جامد جدیدتر مجهز شده ، در حالی که شنیده ها نیز براین مساله تاکید می کند که کره شمالی با تبدیل موشکهای قدیمی تر ( تولید شده در سال 2017 )  امکان ساخت و عملیاتی نمودن یک  موشک سبکتر که با افزایش برد و محموله را همراه میشود را بدست آورده است .
      برخی منابع ، براین اعتقادند که پوگوگ سونگ-4  عمدتا برای تجهیز ناوگان زیرسطحی های ارتقاء یافته کلاس رومئو نیروی دریایی این کشور به 2 تا 3 فروند از این  موشکها   در نظر گرفته شده است ، اما نکته جالب دراین زمینه ، اسکورت حاملهای این موشک توسط پرسنل نیروی زمینی ( و نه نیروی دریایی )  است که می تواند این احتمال را پدید آورد  که موشک جدید می بایست از مشتقات  نسخه پوگوگ سونگ-3 باشد ، همانطور که  موشک پوگوگ سونگ-2 نیز ، نسخه زمین پایه پوگوگ سونگ-1 ( بعنوان موشک بالستیک  دریاپایه )  بشمارمی رفت .
       

       
      در حوزه توان حمل مواد انفجاری ، شکل کلاهک پوگوگ سونگ-4  نشان میدهد که قابلیت حمل 3 کلاهک را خواهد  داشت که در پوشش یک حامل چندگانه با قابلیت ورود مجدد به جو ، به مانند نمونه های روسی ، بریتانیایی ، آمریکایی و فرانسوی در سالهای دهه 50 و 60 میلادی قرار گرفته است . با توجه به پیشرفتهای ذکر شده ، آنچه که بسیار محتمل است ، برد پوگوگ سونگ-4  بیشتر از سلف خود خواهد بود ،اما به تقریب ، قابلیت رسیدن به پایگاه های ارتش ایالات متحده در گوام را در اختیار ندارد .
       

       
      اما نگرانی عمده سازمان های اطلاعاتی غربی براین مساله متمرکز شده است که  ارتش کره شمالی ، پوگوگ سونگ-4   را بصورت یک موشک بالستیک با لانچر متحرک جاده ای که قابلیت استتار در سایتهای مخفی را داشته باشد ، توسعه داده و به دلیل اینکه در مقایسه با سایر سیستم های بالستیک کره ای ، کوچکتر است ، قابلیت آماده سازی سریع و بطور طبیعی اجرای حملات غیر متعارف تنها در بازه چند دقیقه را بدست آورد.
       

       
      سرانجام ، بمب خبری رژه اکتبر 2020 کره شمالی ، همانطور که انتظار می رفت ، رونمایی از موشک بالستیک جدید با سوخت مایع که احتمالا هواسانگ-16 ( KN-27) بود که در این زمینه ، بخش عمده ای از کارشناسان بر این باورند که این موشک جدید با طولی  برابر 25 تا 26 متر ، به بزرگترین موشک سوخت مایع متحرک جاده ای در جهان  ( گرچه  موشک سوخت مایع سارمات روسی که هم اکنون در دست توسعه است ، بزرگتر به نظر می رسد )  تبدیل شده است .
       
       
       
      قطر این موشک جدید بین 2.5 تا 2.9 متر است که  مرحله اول آن با موتور سوخت مایع ، متشکل از یک خوشه شامل چهار پیشرانه RD-250 با رانشی 2 برابر موشک هواسانگ -15 شناسایی شده است . با این وصف ، ماهیت مرحله دوم این موشک همچنان در پرده ای از ابهام قرار دارد .
      علیرغم  غافلگیری رسانه های غربی ، کارشناسان براین باورند که این موشک ، یک حامل / پرتابر متحرک جاده ای است که بلحاظ ابعاد غول پیکر خود ، صرفا در موقعیتهای خاصی می بایست مستقر شده  و بدلیل برخوداری از پیشرانه سوخت مایع  دربرابر حملات مقابل، آسیب پذیر خواهد بود .
        
       
      با این حال ، اندازه و ابعاد خودروی حامل و پرتابگر نشان میدهد که هم اکنون کره شمالی پتانسیل طراحی و تولید چنین سخت افزاری را بصورت بومی در اختیار داشته و این بدان معناست که تاثیر بازدارندگی آن قابل توجه خواهد بود .
      در مقام مقایسه ، وزن پرتاب موشک جدید کره ای چیزی در حدود 100000 تا 150000 کیلوگرم است که بصورت قابل توجهی ، از وزن موشک سوخت جامد قاره پیمای چینی DF-41 با وزن پرتاب 80000 کیلوگرم و موشک سوخت جامد  ریلی اس اس -24 با وزن پرتاب 104500 کیلوگرم بیشتر به نظر می رسد . با توجه به این مشخصات ، این موشک قابلیت حمل محموله ای به وزن 2000 تا 3500 کیلوگرم شامل 3 تا 4 کلاهک  را به هرنقطه ای از خاک اصلی ایالات متحده  دارد ، در حالی که دریک آرایش رزمی متفاوت ، می تواند یک کلاهک را به مانند موشکهای بالستیک قاره پیمای روسی اس اس -18 علیه یک هدف خاص نیز حمل کند .
       
       

       
       
      دی اف- 41
       
      بدین ترتیب ، اندازه و قدرت حمل این موشک به اندازه ای است که می تواند برای تخریب گسترده شهرهای آمریکای شمالی و همچنین مراکز راهبردی نظامی این کشور مورد استفاده قرار گیرد . مضاف براینکه  به گفته ناظران نظامی ، ساخت این موشک احتمالا می بایست بطور خاص برای غلبه بر سامانه دفاع موشکی ایالات متحده که هم اکنون می تواند به ازای هر کلاهک ، 4 موشک رهگیر شلیک کند ، باشد. با این حال ، برآوردها نشان میدهد که ارتش آمریکا ، برای افزایش دقت اصابت به کلاهکهای مهاجم ، با هزینه ای در حدود 1 میلیارد دلار ، به 12 تا 16 شلیک نیاز دارد . بنابراین ، حتی یک نیروی کوچک از موشکهای جدید کره ای با محموله های سنگین فعلی ، می تواند همچنان تهدید آمیز به نظر برسد ،بدین معنی که بی دفاع ماندن برخی شهرهای آمریکایی شمالی ، به چالشی برای مدافعان تبدیل گردد .
       

       
      در مجموع ، اطلاعات موجود نشان میدهد که کره شمالی در حال توسعه یک استراتژی بازدارند ه هسته ای به مانند سایر قدرتهای هسته ای کلاسیک است  که شامل طیف متنوعی از سامانه های رزمی استراتژیک است . علاوه براین ، جمهوری خواهان در ایالات متحده از این مساله نگرانند که آزمایش موشک پوگوگ سونگ-4 ، قبل از انتخابات ریاست جمهوری میتواند تاثیر قابل توجهی را بر نتیجه آن برجای گذارد . با توجه به این مساله ، هر دو سامانه راهبردی ارتش کره شمالی ، یک چالش قابل توجه برای منافع امنیتی ایالات متحده است و احتمالا موجبات ظهور رویکردهای جدید در حوزه هایی نظیر بازدارندگی هسته ای ، ساختار نیرویی ، دکترین های نظامی و کمیت نیروی موشکی این کشور خواهد شد .
       

      پی نوشت :
      1-بن پایه
      2- بن پایه
      3-بن پایه
      4- استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی در انجمن میلیتاری ، براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی " منوط به  ذکر دقیق  منبع است . امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری )  بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند . 
       
      برگردان به پارسی ، اختصاصی برای بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران  ( MILITARY.IR) 
       
                           مترجم : MR9
       
       
    • توسط Azarakhsh
      سيستم RBS-70 متشكل از يك موشك درون محفظه­ي پرتاب، يك سه پايه­ ي پرتاب كه بطور عمودي قرارگرفته و يك دوربين نوري است. پرتاب اين موشك توسط يك نفر انجام مي‌شود و مي‌توان آن را بوسيله سه خدمه حمل و جابجا كرد.

      موشك RBS-70 داراي يك آشكار ساز با شعاع ليزري است كه در قسمت عقب موشك نصب مي‌گردد. اين موشك مجهز به يك موتور Booster و موتور Sustainer و خرج پرتاب جامد مي‌باشد. زماني كه اپراتور موشك را شليك مي‌كند، موتور بوستر درون لوله­ ي پرتاب مشتعل مي‌شده و موشك با سرعت هرچه بيشتر به خارج از لوله پرتاب مي‌شود سطوح كنترل و 4 گيره ي نگهدارنده ­ي موشك به طرف موقعيتي كه موشك لوله را ترك مي‌كند، باز مي‌شوند. موتور Sustainer پس از آنكه موشك به فاصله­ ي ايمن از نقطه­ ي پرتاب رسيد، آتش مي‌گيرد و پس از آن موتور Booster از كار مي‌افتد.


      دوربين ديد شبانه در RBS-75

      يك دوربين مادون قرمز به نام Cond كه در باند 8 تا 12 ميكرون عمل مي‌كند، قابليت ديد درشب و روز را به موشك داده است . اين دوربين داراي حوزه­ ي ديد 8×12 مي‌باشدو براساس تكنولوژي تصويربرداري حرارتي ساخته و طراحي شده است.

      كارد

      RBS-70 داراي سيستم هدايت ليزري و يك سيگنال ليزري است كه از ايستگاه پرتاب موشك ساطع مي‌شود و پس از برخورد باهدف تعيين شده، انعكاس آن به موشك باز مي‌گردد.

      هدف دشمن را مي‌توان بطور چشمي توسط اپراتور پرتاب موشك تعيين كرد و يا مي‌توان اين كار را توسط يك جستجوگر انجام داد. وقتي هدف مشخص شد، اپراتور مي‌تواند آن را رديابي كند و توسط سيستم تشخيص IFF8000 ، يا سيستم تشخيص هدف‌هاي دوست از دشمن، آن را شناسايي نمايد. زماني كه هدف مورد نظر متلعق به نيروهاي خودي باشد، يك چراغ اعلام خطر در دوربين روشن مي‌شود و سيستم توالي شليك از كار مي‌افتد. اپراتور، موشك را بطرف هدف نشانه‌روي مي كند و به كمك سيستم هدايت نيروي موشك، هدف را تا زماني كه موشك به نقطه اصابت به هدف برسد، رديابي نمايد.

      موشك RBS-70 داراي يك آشكارساز ليزري است كه در قسمت عقب موشك نصب شده است. انوار خارج شده از اين آشكارساز كه از دم موشك نمايان است توسط يك پروسسور نصب شده روي موشك مورد استفاده قرار مي‌گيرند تا سيگنالهاي اصلاح مسير و گيره‌هاي كنترل موشك را هدايت نمايد. طول مسير پرواز موشك به لحاظ ژيروسكوپي نمايان مي‌گردد.

      اين موشك داراي جستجوگر در قسمت جلو نمي باشد و سيستم هدايت ليزري در قسمت عقب جايگزين سيلكر Seeker شده است.

      چنانچه موشك از شعاع ليزري منحرف شود و هيچ سيگنال هدايت كننده‌اي دريافت نكند، طبق برنامه‌اي از پيش تعيين شده و در زمان پرواز خود به خود منهدم مي‌شود.

      اين موشك مجهز به كلاهك 1/1 كيلوگرمي با قدرت انفجاري بالا، يك ماسوره­ ي مجاورتي ليزري و يك ماسوره­ ي ضربتي مي‌باشد.





      RBSTO MK1+Missile

      اين سيستم براي ارتش سوئد طراحي شده و مجهز به جستجو­گر ليزري پيشرفته با حوزه­ ي ديد گسترده است. بطوري كه حوزه­ ي ديد آن نسبت به مدل MK1 كه 40درجه مي‌باشد، افزايش چشمگيري يافته و به 57 مي رسد. وقتي كه چند هدف مدنظر باشد؛ حوزه­ ي ديد وسيع تر و زوايه وسيع تري را بين مسير پرواز موشك و شعاع هدايت ليزري فراهم مي‌سازد.



      RBS70 MK2

      موشك MK2 در مقايسه با مدل MK1، تا صددرصد افزايش، در منطقه ي تحت پوشش داشته است. موشك MK2 داراي دستگاه كنترل ديجيتالي كوچكتر، موتور Sustainer بزرگتر و كلاهك سنگين‌تري است كه سرعت آن به 590 متر برثانيه افزايش يافته و برد آن به 7 كيلومتر مي رسد.

      كلاهك اين موشك 50 درصد سنگين‌تر از مدل MK1 و قدرت نفوذي آن در برابر هدف‌يابي مثل هلي‌كوپتر و غيره به مراقبت بيشتر مي‌باشد.



      BOLIDE

      موشك BOLIDE، مدل پيشرفته­ي RBS70 MK2 مي‌باشد.حداكثر سرعت آن بيش از 2 ماخ مي‌باشد و نسبت به MK2 كه 6/1 ماخ سرعت دارد، سريع تر است. اين مدل از موشك ضدهوايي RBS70، مجهز به كلاهك انفجاري با وزن 1/1 كيلوگرم است.

      موشك Bolide متشكل از تعدادي سيستم جديد از جمله ژيروسكوپ فيبرنوري، ماسوره ­ي مجاورتي (كه قابليت انهدام هدف‌هاي كوچك و تاريك را به موشك داده است) موتور sustainer جديد و سيستم‌هاي جديد الكترونيكي است. موتور sustainer جديد موجب كوتاه‌تر شدن زمان پرواز موشك و قدرت مانور بيشتر آن شده است.

      يك سوئيت تجهيزات الكترونيكي كوچك و از پيش قابل برنامه‌ريزي، به موشك امكان داده است تا به نرم افزارهاي جديد مجهز شود. اين موشك براي پدافند هوايي مورد استفاده قرار مي‌گيرد و حداكثر ارتفاع رهگيري آن بيش از 5000 متر است، اما مي‌توان آن را براي مقابله با هدفهاي سطحي نيز به كار گرفت . برد اين موشك از 250 تا 8000 متر مي‌باشد.


      این هم عکس موشک در اختیار ارتش پاکستان!!


      شنیدم تو جنگ خودمونم یه نمونه ایش بوده!!

      یه فیلم ازش دارم ولی حیف که خیلیه نمی تونم آپلود کنم!!
      منبع:

      naser.ofogh.net
    • توسط MR9
      بسم الله الرحمن الرحیم
       
      سرکوب پدافند هوایی دشمن
        (Suppression of Enemy Air Defenses /SEAD)
       

       
      بدون شرح !!!
       
       
      یکی از ماموریتهای اصلی واحدهای پروازی نیروی هوایی پس از ظهورسه عنصرجدید در نبردهای معاصر (رادار/ توپخانه ضدهوایی هدایت راداری و نهایتا" موشکهای هدایت شونده زمین به هوا)، کنترل و ازکارانداختن و نابودی این  سامانه ها  می باشد .
       بررسی دقیق نبردهای به وقوع پیوسته پس از جنگ دوم جهانی نشــــــان می دهد که هرکدام از این نبردها ، جنبه های نوینی از فناوری را با بکارگیری تجهیزات ، تسلیحات و تاکتیک ها به نمایش گذاشته و نشان داده اند که گاهی استفاده از  وجود برتری کمی تسلیحات غیر پیشرفته در مقابل برتری کیفی تسلیحات پیشرفته و یا برعکس ، پیروزی های نظامی خیره کننده ای را به ارمغان آورده است. در کنار این مساله و به موازات افزایش توانایی های رزمی یک سامانه تسلیحاتی ، توسعه تاکتیکهای مورد نیاز نیز یک اصل غیر قابل اجتناب بشمار می رود . در چنین شرایطی ، سامانه های پدافند هوایی نیز از این قاعده مستثنی نبوده ، چــنانکه این نوع از سیستم های جــــنگ افــــزاری می بایست دارای قابلیت های پدافندی مناسبی باشند تا در مرحله آغازین تهاجم دشمن ، بتوانند ایمنی مناطق مسکونی ، مراکز ثقل سیاسی ، نظامی و اقتصادی را از گزند بمباران و آسیب حفظ نمایند و با ایجاد لطمات عمده به پیکره  و استخوان بندی قدرت هوایی دشمن ، باعث لغو ماموریت های تهاجمی وبه احتمال زیاد تغییر نتیجه جنگ شوند . بنابراین، به صورت طبیعی ،  نیروی هوایی مهاجم سعی خواهد نمود تا تهاجم خود را با انجام ماموریت های سرکوب پدافند هوایی آغاز نماید . برهمین اساس و بنا به تعریف وزارت دفاع ایالات متحده ، سرکوبی پدافند هوایی دشمن عبارتند از :
      " انجام هرگونه فعالیتی به منظور خنثی سازی ، نابود سازی و ایجاد اختلال موقت یا دائم در سامانه های پدافند هوایی زمین و دریاپایه دشمن بوسیله تجهیزات مخرب یا اخلالگرها "
       

       
      جنگنده / بمب افکن F-105G ، یکی از مهمترین جنگ افزارهای ارتش ایالات متحده برای مقابله با آتشبارهای سام ارتش ویتنام شمالی بشمارمی آمد .
      این پرنده در تصویر فوق در حال تیک آف از روی باند پایگاه هوایی "کورات"(تایلند) است ، در حالی که برای اجرای ماموریتهای موسوم به وایلدویزل به مهمات ماوریک و شرایک مسلح می باشد .
       
       

       
       
      پچ سینه اسکادارن های وایلدویزل
       
       
       

       
      جنگنده / بمب افکن F-4G  در حال تیک آف از فرودگاهی در عربستان
      در حالی که برای اجرای ماموریت SEAD ، به مهمات متنوعی شامل مشکهای هوا به زمین ماوریک و مهمات ضد تشعشع شرایک و غلاف جنگ الکترونیک مجهز شده است .
       
       

       
      ارتش ایالات متحده برای ایجاد برتری هوایی بر فراز منطقه نبرد ، تاکید زیادی بر استفاده از اسکادارن های وایلد ویزل دارد .
      تصویر فوق یکفروند جنگنده / بمب افکن A-7E را بر روی عرشه فوقانی ناو هواپیمابر USS AMERICA نشان میدهد که برای اجرای عملیات بر علیه آتشبارهای دفاع هوایی لیبی (عملیات دره الدورادو ) آماده می شود . به نظر می رسد پرنده فوق برای اجرای این ماموریت به مهمات ضد رادار شرایک و مهمات هوابه زمین راک آی مارک II مجهز شده است .
       

       
      ارتش های اروپایی نیز پس از مشاهده تاثیر تسلیحات ضد رادار ، بسرعت خود را به قابلیت های ضد رادار مجهز نمودند .
      تصویر فوق یک فروند تورنادو ECR نیروی هوایی آلمان را که به مهمات ضدرادار هارم مجهز شده است را نشان میدهد
       

       
      مهمات ضد تشعشع AGM-88 HARM، جنگنده / بمب افکنF/A-18 C
       

       
      نیروی هوایی بریتانیا ، به شکل وسیعی از مهمات ضد رادار درسازمان رزم نیروی هوایی خود بهره می برد .
      تصویر فوق ، یک تیر موشک ضد تشعشع آلارم را بروی یکفروند جنگنده/ بمب افکن تورنادو GR4 نشان می دهد .
       

       
      در حال حاضر پرنده ویژه نیروی هوایی ارتش ایالات متحده برای اجرای ماموریتهای سرکوب پدافند هوایی ، جنگنده/بمب افکن F-16 CJ بشمار می آید .
       
      پرنده فوق ، یکفروند F-16 CJ بلاک 50 سری D است که برای اجرای ماموریت SEAD ، به طیف متنوعی از مهمات شامل ، AIM-120 آمرام ، AIM-9 M سایدویندر در جایگاه های دو وهشت  ، مهمات ضد رادار AGM-88 هارم در جایگاه های سه و هفت ، و برای هدفیابی به یک غلاف AN/ASQ-213 ، مسلح شده است .
      با این حال و براساس نظرات خلبانان شرکت کننده در جنگ ویتنام ، قابلیتهای تاندرچیف و فانتوم به مراتب افزون تر از این نمونه فالکون بشمار می آمد .
       
       
      نویسنده و مترجم : کارشناس ارشد جغرافیای سیاسی - MR9
      Military.ir Copyright
      تمامی حقوق برای انجمن میلیتاری محفوظ است
      منابع  :
      1- Davis, Larry and Menard, David, Republic F-105 Thunderchief
      2- Bill Siuru, Bill Holder-General Dynamics F-16 Fighting Falcon
      3-F-4 PHANTOM II IN ACTION
      4- "MODERN MILITARY AIRCRAFT "THUD"
      5- A-7 IN ACTION
      6- ویکی
      7- مطالعات شخصی اینجانب از منابع گوناگون
    • توسط super_comando
      آفتاب: فرمانده واحد پدافند موشکی نیروی هوایی روسیه گفته‌است که جدیدترین سیستم پدافندی این کشور موسوم به S-400 از هفته آینده در اطراف مسکو مستقر شده و تا پایان سال 2015 حراست از اتمام مراکز مهم اقتصادی و سیاسی روسیه را بر عهده‌دار شده و شانس وقوع هرگونه حمله پیش دستانه خارجی را به حداقل خواهد رساند . به گزارش خبرگزاری ریانووستی، سرتیپ الکساندر گورکوف روز پنج‌شنبه با اعلام این خبر گفت: «اولویت اول، حراست از حریم هوایی مسکو است و به همین منظور این سیستم از هفته آینده در مراکز مهم اطراف مسکو مستقر خواهد شد. بعد از آن S-400 در دیگر مناطق کشور نیز مستقر خواهد شد». وی افزود که این سیستم جدید طی دو مرحله در اختیار نیروی هوایی روسیه قرار خواهد گرفت، به گونه‌ای که تا آغاز سال 2010 شهرهای بزرگ و مناطق اطراف آنها را شامل می‌شود و در مرحله دوم یعنی تا سال 2015 پوشش هوایی بقیه مناطق کشور را نیز در بر خواهد گرفت. به گفته گورکوف به غیر از S-400، نمونه‌های مدرنیزه شده بقیه محصولات صنایع نظامی روسیه نیز به‌زودی در اختیار واحد پدافند ضدموشکی قرار خواهد گرفت. وی گفت که این تسلیحات شامل سیستم‌های پدافندی با برد کوتاه، متوسط و دور می‌شود. به ادعای تحلیلگران نظامی روسیه سیستم پدافند موشکی S-400 قابلیت انهدام همه اجسام پرنده از جمله هواپیما، هواپیماهای بدون سرنشین و موشک‌های بالستیک با هر سرعتی را دارا است . حداکثر برد این موشک‌ها از نظر مسافت 400 کیلومتر و از لحاظ ارتفاع 30 کیلومتر است. تفاوت عمده S-400 نسبت سیستم‌های مشابه آن است که کلاهک‌ موشک‌های این سیستم به ابزارهای نشانه‌روی خودکار در آسمان مجهز شده‌اند. گفتنی است موضوع استقرار سپر دفاع موشکی آمریکا در اروپای شرقی باعث تکاپوی شدید فرماندهان ارتش روسیه شده‌است. روس‌ها می‌گویند که استقرار این سیستم موازنه استراتژیک کنونی در قاره اروپا را از بین برده و قابلیت پیش‌دستی آمریکا در هر برخورد نظامی احتمالی را افزایش می‌دهد.
    • توسط alala
      سردار باقری در بازدید از همین نمایشگاه دستاوردهای دفاعی (محل حضور باور) اشاره کردند: در این نمایشگاه شاهد سامانه هایی برای پوشش ارتفاع بلند، متوسط و پست هستیم. ما تنها ارتفاع بلند را مشاهده کردیم و به نظر قسمتی از این نمایشگاه در معرض دید عموم نیست. شاید اون سامانه پست و یا حتی عقاب احتمالی هنوز برای رونمایی اماده نیست ولی ساخته شده نمونه مهندسیش.
  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.