mehran55

کوسه های اقیانوس هند (بررسی نیروی دریائی پاکستان)

امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

کاملا مشخصه که هم در سطح و هم زیر سطح نیرو دریای پاکستان از نداجا جلوتره
توان زیر سطحیش بسیار خوبه،۱۱ زیردرییی سنگین در برابر ۳ تای ایران...کار بر روی زیر دریای اتمی‌!!!!!
در سطح، فعلا ۱۰ فرگیت یا به قول نداجا ناو شکن  با تناژ بالای ۳ هزار و فرگیت آمریکایی‌ ۴ هزار تن.که به زودی به ۱۳ تا خواهد رسید
ایران ۴ تا،آن هم ۱۵۰۰ تونی،که احتمالا با سهند و دماوند می‌شند ۶ تا...کلاس ذوالفقار پاکستان از ۴ تا تیوپ موشک سطح به سطح برخورداره،جماران و اسلافش ۴ تیوپ
خلاصه حد اقل ظاهراً از نظر توان کلاسیک از ما خیلی‌ جلوترند
اصلا چنین انتظاری از پاکستان نداشتم!!!!برنامه قطب جنوب هم دارند!!!!!چجوری کشوری بدون نفت و منابع زیر زمینی‌ با ۲ برابر جمعیت ایران توان انجام این مخارج رو داره؟؟؟
‌یک نکته دیگه...کسی‌ از قدرت عملیاتی نیرو دریای پاکستان خبر داره؟؟؟در رزمایش‌هاشون چقدر نفر و تجهیزات شرکت میکنند؟؟؟رزمایش‌هایی‌ به گستردگی سری ولایت نداجا رو میتونند انجام بدهند؟.چون که ادوات یک بعد قضیست،اما هماهنگی و توان عملیات با آنها یک بعد دیگه


تعدد ناوگان ملاک نیست هم تکنولوژی و هم توان تعمیراتی و ساخت هم ملاکه ههمچنين توان لجستیکی پاکستان نصف ما هم توان لجستیکی نداره در نتیجه نمیتونه مثل ما يه نیروی دریایی راهبردی داشته باشه فی المثل نمیتونه ناوگان خودش رو به خلیج عدن ارسال کنه چه برسه به قطب جنوب
  • Upvote 3
  • Downvote 4

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

تناژ بالای یک شناور و مجموع تناژ شناورهای یک نیروی دریایی براش قدرت نمیاره ، خیلی پارامترهای دیگه هست که تعیین کننده ی قدرت هست

 

ما اگر توی اوایل دهه ی 80 سیاست فعلی رو در پیش نمی گرفتیم ، اون موقع حرف شما کاملا صحیح بود

 

ولی در حال حاظر تعداد شناورهای موشک انداز ما بسیار زیاد هست ، ما هر هندیجان کلاسی که زمان اورهال سنگینش فرا میرسه رو به لانچر موشک نور مجهز می کنیم، این ها رو در کنار کمان کلاس ها بذارید ... نداجا در حال حاضر بین 20 تا 30 شناور داره که برد موشک هاشون بالای 100 کیلومتر هست ، نداجا تقریبا بر روی هر شناوری که تواناییش رو داشته باشه ، لانچر موشک نصب کرده و اون هایی هم که ندارن در آینده دریافت می کنن ، فقط هم بحث موشک نیست ، توی بحث رادار و الکترونیک هم خیلی جلوتر از پاکستانی ها هستیم ، مشکلاتی هست و اگر مسائلی مثل تامین قطعات و لوازم نباشه ، میشه یکی دو ساله تمام شناورهارو از لحاظ اپتیکی و الکترونیکی به سطح استاندارد روز رسوند ولی در حال حاضر به خاطر کمبود به صورت قطره چکانی انجام میشه ، ولی در هر صورت داره اتفاق میفته

 

در بحث زیرسطحی هم شاید به لحاظ تناژی عقب باشیم ولی به لحاظ کیفیتی اگر جلو نباشیم، عقب هم نیستیم

 

ما تنها ضعفی که داریم ، کم بودن تعداد شناورهای تناژ بالا و مناسب برای سفرهای طولانی و دریانوری هست که انشاالله تا 10 سال آینده توی این زمینه هم از پاکستان جلو میزنیم

 

ارتش پاکستان کلا مخارجش توسط امریکا تامین میشه ...

استراتژی ایران بر اساس جنگ ناهمتراز اتخاذ شده که با توجه به تحریم ها عالی هست بر همین اساس هم هست که ما داریم هندیجان کلاس ها و هنگام کلاس ها و حتی ناو رزمی حمزه در دریای خزر رو به موشک های نور وامتالهم مجهز میکنیم اما ناوگان لجستیکی ما کم کم داره پیر میشه و نداجا باید یه فکری هم به حال ساخت شناور های لجستیکی کنه 

  • Upvote 4

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

در گام اول نداجا تاحد ممکن خودش رو آماده ی دفاع از آب های خلیج فارس و عمان کرده و الان میشه گفت که من حیث المجموع در وضعیت خیلی خوبی هست ، اگر نیروی هوایی و پوشش هوایی ما هم رشد متناسبی داشته باشه ، هیچ نیرویی حتی ناتو توی آب های ساحلی ما، خلیج فارس و عمان حرفی برای گفتن نخواهد داشت
 
گام بعدی گسترش ناوگان سنگین هست که کاملا مشخص هست که در دستور کار قرار داره ، انشاالله تا 10 سال آینده تعداد ناوگان سنگین ما دوبرابر میشه
 
موج ها که قرار هست به تعداد زیادی تولید بشن (همین الان 3 یا 4 تا استراکچر تقریبا کامل هست در جنوب) ، پیکان کلاس ها هم که در تعداد بالا در حال ساخت هستن و انشاالله در گام های بعدی برنامه برای شناورهای 2000 تا 10000 تن هست
 
از نظر لجیستیک ما فعلا نیازی به شناور جدید نداریم اتفاقا و وضعیت خوب هست، فقط شناور سنگین در حد خارک نیاز داریم که اون هم براش پروژه ی لقمان تعریف شده (ناو آموزشی-لجیستیک- رزمی 10000 تنی)
 
ناوگان زیر سطحی هم که حرف های زیادی برای گفتن داره، فاتح گام دوم هست ، در نهایت برنامه ریزی نداجا تولید زیردریایی هایی سنگین تر از کیلو کلاس ها هست
 
و همگی این طرح ها چیزی فراتر از طرح روی کاغذ هستن ، خداروشکر از اون جایی که متولیان ساخت و ساز نیروی دریایی (خود نیرو، کارخانجات نیرو، وزارت دفاع و زیر مجموعه ها و شرکت های خصوصی) بر خلاف جاهای دیگه به صورت تیم واحد عمل می کنن (اصلا اکثرا خود مهندسین نیروی دریایی هستن که یا از نیروی دریایی مامور به وزارت دفاع شدن یا مهندسین باتجربه و بازنشسته ی نیرو هستن که تحت قالب شرکت های خصوصی فعالیت می کنن) پروژه ی موازی و اتلافی هم دیگه نمیشه
 
اگر نداجا از نظر مالی پشتیبانی بشه و سرعت ساخت ها بیشتر بشه (یا حتی همین سرعت حفظ بشه) ، ظرف 10 تا 20 سال آینده به قدرت بلامنازع منطقه تبدیل میشه که میتونه تنه به تنه ی هند بزنه انشاالله 
 
تصورش خیلی سخت نیست



تصورش سخت نیست اما مذاکرات هسته ای رو هم در نظر بگیرید ممکنه با توافق سرعت چند برابر بشه ممکن هست عدم توافق و تحریم ها سرعت به یک سوم حال برسد همون طور که فر متدین این طرح ها روی کاغذ و در عمل باید ببینیم چی میشه به هر ترتیب جهاد خودکفایی واقعا درحال تلاش هست و تجربه ای که اندوخته بسیار عالی هست
  • Upvote 3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

با سلام
بله متوجه هستم،منظورم این بود که تنها یکی‌ از معیار‌های قدرت نیرو دریای تعداد شناور‌ها و تناژ آنهاست و نه تمام آن،به خاطر همین از حجم و گستردگی رزمایش‌های پاکستان و توان واقعی‌ عملیاتی آن سؤال کردم
مسلح کردن شناور‌های گشتی و لجستیکی به موشک هم ابتکار جالبیه که میتونه کمبود شناور‌های رزمی رو جبران کنه
البته این رو بگم که پاکستان هم در ماموریت‌های ضّد دزدی دریای در خلیج عدن حضور داره البته در مجموعه نیروهای بین المللی و مثل ما هم دست به پیمایش‌ها و بازدید به مناطق دوردست میزنه،حتا تا اقیانوس اطلس که در مطالب همین تاپیک بود.
بحث قطب جنوب هم باید اسکورت کشتیهای تحقیقاتی‌ پاکستان به آن منطقه باشه.امیر سیاری هم چند بار به این موضوع برای ایران، اشاره کرده اند.تعجب من از این بود که چگونه کشوری مثل پاکستان با این مشکلات و کمبود‌های اقتصادی میتواند برنامه تحقیقاتی‌ در قطب جنوب داشته باشد.
با توجه به فرمایشات شما بزرگ واران چند تا سؤال داشتم

اول اینکه آیا ناوگان بزرگ لجستیکی ما که از بازدید صفحه ویکیپدیا هم میشه گستردگی آن را مشاهده کرد،کاملا عملیاتی هست؟...بسیاری از شناور‌ها عمری بالای ۴۰ و برخی‌ حتا ۵۰ سال دارند.منظورم هم تنها شناور‌های بزرگ نیستند بلکه تناژ پایین‌ها هم هستند

توان آبی خاکی ایران چگونه است؟فرضاً صرف نظر از بحث‌های سیاسی،ایران توان پیاده کردن نیرو در انسوی خلیج فارس رو دارد؟به چه تعداد؟و پیاده کردن ادوات سنگین زرهی چی‌؟البته دکترین ایران دفاعیست و به خاطر همین
شاید چنین توانی‌ مطرح نباشد اما آیا طرح‌هایی‌ برای آینده هم نیست؟

گفتین  تا ۱۰ سال دیگه ناوگان رزمی سنگین ایران ۲ برابر خواهد شد.مگر الان ایران چنین شناور‌هایی‌ دارد که بخواهد ۲ برابر شود؟تنها شناور سنگین خارک هست که لجستیکیست

منظور از اینکه از نظر کیفی ایران در زیر سطحی از پاکستان جلو است چیست؟اگستا‌های پاکستان زیردریای‌ها مدرنی‌ هستند که از مدل‌های مشابه قبلی‌ خود در خدمت فرانسه و اسپانیا پیشرفته تر هستند و ویژه این کشور تغییر داده شدند...از جمله تغیرات کاهش خدمه از بیش از ۵۴ به ۳۶ و سیستم ‌ای آای‌ پی‌...دو نمونه آخر آن هم با همکاری فرانسه در پاکستان ساخته شدند.یعنی‌ کیلوهای ما از اینها پیشرفته تر هستند؟؟؟
http://en.wikipedia.org/wiki/Agosta-class_submarine

گفتین که به علت برخی‌ کمبود‌ها به روزرسانی سیستم‌های اپتیکی و الکترونیکی‌ شناور‌های قدیمی‌ کند شده...یعنی‌ اینکه ایران در این زمینه هنوز به خود کفایی کامل نرسیده و تحریم‌ها مانع وارد کردن قطعات مورد نیاز شده؟؟؟
در بحث موتور در چه سطحی قرار داریم؟اگر اشتباه نکنم ما موتورهای ۴  ۵ هزار اسب بخاری به طور آزمایشی‌ ساختیم.همینطوره؟این کفاف نیاز‌های ما رو میده و چشم انداز ما در این زمینه چگونه است؟؟؟

ویرایش شده در توسط X-Mas
  • Upvote 3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

به نظر میاد که در کل مجموعه ارتش ( به غیر پدافند که مشترک محسوب می شود ! ) فقط نیروی دریایی هست که برای آینده خود برنامه ( راهبرد ) دارد ، ولی این برنامه در زمان قبل از افزایش فشار ها ( قبل از 1389 ) ریخته شده و نیاز به بازبینی دارد ( چرا که به نظر من کاهش فشار ها خیال خامی بیش نیست ) !

 

با توجه به تجهیزات محور بودن نیروی دریایی ، در بازبینی این این راهبرد یا برنامه در موضوع تولید تجهیزات باید بدنبال راهکارهایی بود که 1- هزینه ها را کاهش بدهد 2- سرعت کار رو افزایش بدهد 3- نتیجه یک محصول قابل اتکا باشد !

 

البته این مبحث بشدت گسترده هست و نیاز به یک تاپیک مجزا دارد !

  • Upvote 4
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

به نظر میاد که در کل مجموعه ارتش ( به غیر پدافند که مشترک محسوب می شود ! ) فقط نیروی دریایی هست که برای آینده خود برنامه ( راهبرد ) دارد ، ولی این برنامه در زمان قبل از افزایش فشار ها ( قبل از 1389 ) ریخته شده و نیاز به بازبینی دارد ( چرا که به نظر من کاهش فشار ها خیال خامی بیش نیست ) !

 

با توجه به تجهیزات محور بودن نیروی دریایی ، در بازبینی این این راهبرد یا برنامه در موضوع تولید تجهیزات باید بدنبال راهکارهایی بود که 1- هزینه ها را کاهش بدهد 2- سرعت کار رو افزایش بدهد 3- نتیجه یک محصول قابل اتکا باشد !

 

البته این مبحث بشدت گسترده هست و نیاز به یک تاپیک مجزا دارد !

 

ما میتونیم در صورت ادامه فشار ها و مضاعف شدن اونها از روس ها کمک بگیریم البته اگه پای حرفشون وایسن الان هم ایران هم روسیه تحریم شدن پس میتونن با هم همکاری داشته باشن 

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

به طور صریح بگم که روسها از لحاظ عقلی مشکل دارن !

 

اونها فقط یک سانتی چشمشون رو می بینند !

  • Upvote 2
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

بله، کشورما در زمان جنگ به خوبی اهمیت نیروی دریایی رو متوجه شد و از اواخر دهه ی 60 پروژه های متعددی برای خودکفایی توی نیرو شروع شد که ابتدای امر برای تهیه ی قطعات بود که به سختی می تونستیم تهیه کنیم و موجودی های انبار ها هم رو به کاهش بود و همین طور ماجرای معروف تعمیر سبلان

 

بحث آموزش پرسنل هم توی نیروی دریایی بسیار اهمیت داره و دومرکز اصلی یکی در نوشهر (افسری) و یکی در رشت (درجه داری) واقعا قوی کارمی کنن و تمامی متخصصین نیروی دریایی رو دارن یک تنه تامین می کنن و حتی بخشی از نیروی شرکت ملی نفتکش و کشتی رانی ...

 

این هم که می فرمایین شناورها 40 و 50 و حتی 60 ساله هستن ، از نظر فنی چندان معنایی نداره ، چرا که بعد از این همه مدت تمامی قطعات که هیچ، حتی بدنه ی این ها هم عوض شده!

به طور مثال شما می تونین ماجرای اورهال نقدی و بایندر رو بررسی کنین، مستند هاش هم به صورت ویدئو توی نت هست، میتونین مشاهده کنین که تغییرات چقدر گسترده هست.

 

کشوری که ناوجنگی میسازه، نفت کش میسازه، اقیانوس پیما میسازه، توی بحث تعمیر و نگهداری کشتی خیلی مشکلی نداره ، مگر یک وقت هایی که ایراد یک کشتی این قدر زیاد باشه که آفتابه خرج لحیم باشه (گهگداری توی مجموعه ی نیرو و انتقال قدرت این اتفاق میافته )

 

 

عدد نمی تونم به شما ارائه کنم

ولی این توانایی وجود داره، چیز جدیدی هم نیست، از زمان نیروی دریایی شاهنشاهی یکی از دغدغه های ما همین کشورهای حاشیه ی خلیج بودن

میتونین برای مطالعه از توان آبی-خاکی ما تاپیک های جناب IRINavy رو مطالعه کنید.

 

 

منظور بنده سنگین در بین یگان های خود ماست که در حاضر شامل 2 بایندرکلاس ، 3 الوند کلاس و 1 جماران هست (سهند و دماوند هم به زودی از راه میرسن و 3 موج دیگه هم در حال ساخت هست که اون ها هم آخر راه نیستن) که توانایی دریانوردی طولانی رو دارن

 

 

نه تنها کیلوهای ما از آگوستاهای همسایه پیشرفته تر هستن ،  بلکه تعداد پرشمار غدیر های مارو هم باید به این معادله اضافه کنید 

فراموش هم نکنید که 2 تا از کیلوهای ما کاملا ارتقاء پیدا کرده اند و سومی هم دیریا زود این ارتقاها رو دریافت می کنه

خیلی اطلاعاتی از این ارتقاها ندارم ولی باتوجه به زمانی که میبره قطعا اورهال سنگینی هست ، عکس هایی هم از تغییرات گسترده مثل پنل های شلیک اژدر کیلوهای ما توی نت هست که سمت و سوی تغییرات رو نشون میده

به زودی اولین فاتح هم به زیرسطحی ما اضافه میشه و پروژه های دیگه هم مثل بعثت دردست کار هست که در نهایت قرار هست زیردریایی در کلاس سنگین تر از کیلو بسازیم

 

 

مساله ی خود کفایی مطرح نیست ، صنایع اپتیک و الکترونیک ایران (اصفهان و شیراز) مدت هاست که محصولات در حد استاندادهای جهانی تولید می کنن ولی مساله این جاست که بودجه ی کافی وجود نداره تا تمامی یگان های ما به آخرین تجهیزات اپتیک، رادار، جنگال و الکترونیک و ... مجهز بشن

وگرنه رادارهای ارایه فازی، رادارهای فایرکنترل، سامانه های اوپتیک، ناوبری ، جی پی اس و خیلی چیزهای دیگه در داخل تولید میشن

 

در بعد خود کفایی هم همین قدر به شما بگم که بعد از 3 برابر شدن قیمت ارز، هزینه ی ساخت یک پروژه ی موج برای ما کمتر از 40 درصد رشد داشته

می تونین سر انگشتی حساب کتاب کنین که چه مقدار وابستگی به واردات داره که اون هم همش محصولات پیش ساخته نیست ، درصدیش به خاطر افزایش قیمت مواد اولیه هست

 

 

متاسفانه تنها سنگ پیش پای ما بحث موتور هست

موتورهای 5 هزار اسب بخاری درحد پروژه های موج کافی هستن ولی برای شناورها بزرگ تر خیر، تا حدی میشه با افزایش تعداد موتور مشکل رو رفع کرد ولی برای شناورهای تناژ بالا استفاده ازموتورهای دیزلی مشکلات زیادی داره که اساتیدی مثل جناب elo می تونن بهتر توضیح بدن

 

به طور مثال یک ناو6000 تنی به حداقل 50000 اسب بخار نیرو احتیاج داره و امروز برای سرعت های بالا که برای شناورها جنگی بسیار حیاتی هم هستن به سمت توربین های ترکیبی مثل CODOG رفتن و و یا در آینده ی نزدیک CODLAG های دیزل الکتریک دنیای ناوهای جنگی رو می گردونن

 

متاسفانه مشکل ما در ساخت انواع و اقسام موتور یک بحث فراگیر هست که از بحث خودرو سازی تا هوایی و دریایی همه معطلش هستن ...

از پاسختون ممنونم
بحث آبی خاکی رو به این علت پیش کشیدم که در اغلب تحلیل‌های رسانه‌‌های غربی حتا زمانی‌ که از نیروی دریای پیش از انقلاب سخن می‌گویند این بخش رو ضعف ایران میدونند و معتقدند که آبی خاکی ایران برای عملیات‌های تاکتیکی متناسب است و نه عملیات‌های بزرگ استراتژیک...یعنی‌ به عنوان مثال ایران قادر به پیاده کردن چند تیپ پیاده و زرهی در یک عملیات در سواحل کشور دیگری نیست...البته دست یابی‌ به چنین توانی‌ مستلزم تغییر در دکترین دفاعی کشور است.حالا می‌خواستم بدونم در نداجا تمهیداتی در این جهت اندیشیده شده؟؟؟

اما زیردرییی،اگر می‌فرمائید که  کیلوهای ما از اگستا ۹۰‌های پاکستان پیشرفته ترند یعنی‌ ایران هم بالا خره به پیشران های ‌ای آای‌ پی‌ دست پیدا کرده؟؟؟!!!اینها در مرز تکنولوژی زیر سطحی قرار دارند

و مورد آخر این اژدر که اخیرا ازش صحبت شد و فرماندهان گفتند مشابه اژدر هاییست که ناتو استفاده می‌کند،مشخصا منظورشون کدوم اژدر ناتو بوده؟مارک ۴۸ ادکپ یا چیبس؟؟؟...مارک ۴۶ که از قبل داشتیم
http://www.irdc.ir/en/content/53576/default.aspx
 

  • Upvote 3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
http://www.military.ir/forums/topic/28913-آشنایی-با-ناو-های-آبی-خاکی-wasp-class-ایالات-متحده/#entry430490

يه سر به تاپيک بالا بزن منظور شما یه همچین چیزی هست که حداقل 15 سال دیگه برا ما دست نیافتنی هست

از پاسختون ممنونم
بحث آبی خاکی رو به این علت پیش کشیدم که در اغلب تحلیل‌های رسانه‌‌های غربی حتا زمانی‌ که از نیروی دریای پیش از انقلاب سخن می‌گویند این بخش رو ضعف ایران میدونند و معتقدند که آبی خاکی ایران برای عملیات‌های تاکتیکی متناسب است و نه عملیات‌های بزرگ استراتژیک...یعنی‌ به عنوان مثال ایران قادر به پیاده کردن چند تیپ پیاده و زرهی در یک عملیات در سواحل کشور دیگری نیست...البته دست یابی‌ به چنین توانی‌ مستلزم تغییر در دکترین دفاعی کشور است.حالا می‌خواستم بدونم در نداجا تمهیداتی در این جهت اندیشیده شده؟؟؟
اما زیردرییی،اگر می‌فرمائید که  کیلوهای ما از اگستا ۹۰‌های پاکستان پیشرفته ترند یعنی‌ ایران هم بالا خره به پیشران های ‌ای آای‌ پی‌ دست پیدا کرده؟؟؟!!!اینها در مرز تکنولوژی زیر سطحی قرار دارند
و مورد آخر این اژدر که اخیرا ازش صحبت شد و فرماندهان گفتند مشابه اژدر هاییست که ناتو استفاده می‌کند،مشخصا منظورشون کدوم اژدر ناتو بوده؟مارک ۴۸ ادکپ یا چیبس؟؟؟...مارک ۴۶ که از قبل داشتیم
http://www.irdc.ir/en/content/53576/default.aspx

  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

از پاسختون ممنونم
بحث آبی خاکی رو به این علت پیش کشیدم که در اغلب تحلیل‌های رسانه‌‌های غربی حتا زمانی‌ که از نیروی دریای پیش از انقلاب سخن می‌گویند این بخش رو ضعف ایران میدونند و معتقدند که آبی خاکی ایران برای عملیات‌های تاکتیکی متناسب است و نه عملیات‌های بزرگ استراتژیک...یعنی‌ به عنوان مثال ایران قادر به پیاده کردن چند تیپ پیاده و زرهی در یک عملیات در سواحل کشور دیگری نیست...البته دست یابی‌ به چنین توانی‌ مستلزم تغییر در دکترین دفاعی کشور است.حالا می‌خواستم بدونم در نداجا تمهیداتی در این جهت اندیشیده شده؟؟؟

اما زیردرییی،اگر می‌فرمائید که  کیلوهای ما از اگستا ۹۰‌های پاکستان پیشرفته ترند یعنی‌ ایران هم بالا خره به پیشران های ‌ای آای‌ پی‌ دست پیدا کرده؟؟؟!!!اینها در مرز تکنولوژی زیر سطحی قرار دارند

و مورد آخر این اژدر که اخیرا ازش صحبت شد و فرماندهان گفتند مشابه اژدر هاییست که ناتو استفاده می‌کند،مشخصا منظورشون کدوم اژدر ناتو بوده؟مارک ۴۸ ادکپ یا چیبس؟؟؟...مارک ۴۶ که از قبل داشتیم
http://www.irdc.ir/en/content/53576/default.aspx
 

 

خواهش می کنم

در مورد اول ، جواب سوال خودتون رو خودتون دادین، اصلا طبق دکترینی که ما در پیش گرفتیم ، جابه جا کردن یک لشگر یا چند تیپ به صورت عملیات آبی-خاکی به سواحل کشور دیگه جایگاهی در دکترین دفاعی ما نداره، قطعا در صورت تغییر دکترین ، ابزارهای متفاوتی هم مورد نیاز هست

 

درمورد مقایسه ی کیلوکلاس ها و آگوستاها هم باید عرض کنم خدمت شما که برادر عزیز ، تکنولوژی AIP اون قدری که شما فکر می کنید مخوف نیست ، اولا که بر خلاف اسمش این طور نیست که مثل پیشران های اتمی به هوا نیاز نداشته باشند و بلکه نیازشون کمتر شده و نامگذاریشون داستان دیگه ای داره، و کافیه بدونید که این تکنولوژی برمیگرده به قرن نوزدهم !

روش های ساخت یا حتی تبدیل موتورهای دیزل معمولی به AIP ها هم بسیار گسترده هست و صرفا موردی هزینه بر هست چرا که توی عصری هستیم که باطری ها روز به روز به ظرفیتشون اضافه میشه و ظرفیت معمولی زیردریایی های دیزل الکتریک برای موندن زیرآب اون قدری هست که کافی باشه

 

و برخلاف تصورات اولیه که فکر می کردن با به وجود اومدن AIP ها زیردریایی های اتمی با هزینه های میلیارد دلاری به آخر مسیر رسیدن ، این تکنولوژی حتی دیزل الکتریک اسنورکل های معمولی رو هم قلقلک نداد !

 

زیردریایی یعنی اختفا ! اختفا زیردریا یعنی ساکت بودن و جاذب امواج اکوستیک بودن، نه به عقیده ی من، بلکه آمار و ارقام نشون میده که زیردریایی های کیلو توی این زمینه خیلی موفق عمل کردن (البته مشکلات و خطرات کمی هم ندارن)

 

فراموش هم نکنین که ما زمانی که کیلوهارو خریدیم، دستمون برای خرید زیردریایی های دیگه هم باز بوده، همین طور چشم هامون، البته جدای از گرایش های سیاسی ضدغربی اون دوره ...

 

تنها موردی که ناوگان زیرسطحی پاکستان به ما مزیت چشم گیری داره، بحث شلیک موشک های اگزوست توسط زیردریایی هاشون هست

 

اونی که استفاده شد، منظور همون مارک 46 هست 

البته ما اژدر غربی و شرقی کم نداریم، تولیدات خودمون هم هست ...

  • Upvote 12

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ببخشید

من تو زمینه ی دریایی سر رشته ندارن

جناب کاماندنت

میشه بگید بهترین اژدر هایی که دایم چی ان؟؟

و با بهترین ها تو دنیا قابل مقایسه اند؟

  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

لطفا وارد سیستم شوید برای ارسال نظر

شما قادر خواهید بود بعد از ورود به سیستم این نظر را ترک نمایید



ورود به سیستم