ak2

Members
  • تعداد محتوا

    213
  • عضوشده

  • آخرین بازدید

اعتبار در انجمن

514 نشان افتخار

درباره ak2

  • رتبه حساب کاربری
    گروهبان دوم

آخرین بازدید کنندگان پروفایل

بلوک آخرین بازدید کننده ها غیر فعال شده است و به دیگر کاربران نشان داده نمیشود.

  1. ولی ظاهرا بدنه رو خودمون ساختیم و باقی سیستم ها رو کاملا از کشور ثالث وارد کردیم و بعد مونتاژ البته ماجرای 412 اینطور بود
  2. کمی طراحی محاسبه عمق نفوذ خرج گود مطالعات نظری و همچنین تحقیقات تجربی منجر به ایجاد مدلهای پیشرفته برای محاسبه عمق نفوذ شده است . با این حال ، برای این مدلها ، منبع دقیق از داده ها و مشخصات جت و همچنین ماده هدف ضروری است - داده هایی که معمولاً برای مواد خرج شکل یافته در دسترس نیستند و همچنین منابع لازم برای محاسبه چنین مدل هایی به راحتی در دسترس قرار ندارد. در چنین شرایطی روشهای کارآمد و آسان برای استفاده در محاسبات در سوئد طراحی شده است. در سوئد ، یک مدل ساده برای نفوذ به استحکامات توسط FOI طراحی شده است ، در این روش عمق نفوذ ، H به صورت زیر محاسبه می شود: در این محاسبه و ضرایب K1 , K2 به ترتیب برای بعضی از موارد در جدوال زیر آمده است این روش صرفا برای تخمین میزان نفوذ کاربرد دارد و جهت طراحی خرج گود نیاز به روش های کامل تری می باشد. منابع در پایان ذکر خواهد شد انشاالله اداهمه خواهد داشت.
  3. خرج گود صنعتی خرج انفجار مقدار مواد منفجره ای است که هنگام منفجر شدن ، کار مکانیکی انجام می دهد. انرژی مواد منفجره برای انفجار در صنایع معدنی و شهر سازی ، برای سوراخ کردن و جوشکاری فلزات ، برش و تخریب سازه های مختلف و غیره مورد استفاده قرار می گیرد. - خرج انفجاری متمرکز ، - خرج انفجاری خطی و - خرج های شکل یافته (خرج گود) خرج های شکل گرفته به دلیل امکان تمرکز انرژی آزاد شده از انفجار با سایر خرج ها متفاوت است. یک سیلندر مواد منفجره با یک حفره توخالی در یک انتها و یک دتوناتور ماده منفجره در انتهای آن به عنوان یک بار توخالی (تهی شده) شناخته می شود. در صورتی که حفره توخالی با یک لایه نازک از فلز ، پلاستیک ، سرامیک یا مواد مشابه روکش شده باشد ، آستر راتشکیل می دهد و هنگامی که بار انفجاری منفجر شود تشکیل جت می دهد. افزایش عمق نفوذ خرج های شکل یافته با حرکت دادن بار در فاصله مشخصی از هدف (فاصله stand off) حاصل می شود. عملکرد بارهای شکل یافته و تأثیر فاصله standoff و آستردر بصورت شماتیک در شکل نشان داده شده است. خرج های شکل یافته با توجه به شکل و میزان تمرکز انرژی تراک می تواند به دسته های زیر تقسیم شود: - شارژ های مخروطی شکل یا سوراخ کننده ها و - شارژ های خطی یا برشی. از شارژ های مخروطی شکل یا سوراخ کننده ها برای سوراخ کردن هدف استفاده می شود. آستر از نوع مخروطی است و انرژی انفجار بر روی نقطه تزریق متمرکز است. از شارژ های شکل خطی برای برش مواد مورد نظر استفاده می شود. آستر از نوع منشور است و انرژی انفجار در امتداد محور طولی متمرکز شده است. عملکرد شارژ های شکل مخروطی با عمق سوراخ ایجاد شده ارزیابی می شود ، در حالی که عملکرد خرج خطی با حداکثر ضخامت ماده ای که قابل برش است تعریف می شود منابع در انتها ذکر خواهد شد. انشاالله ادامه خواهد داشت.
  4. انواع پرتابه ها EFP میله بلند تا شده از عقب میله بلند تا شده از جلو توپی چین خورده بنا به سرعت قسمت های مختلف آستر وضخامت آن حالت های مختلف رخ می دهد که در صورت نیاز توضیح مفصل ارائه خواهد شد. پی نوشت: اگر اشتباهی وجود دارد کمک کنید. منابع در پایان مطلب خواهد امد انشاالله ادامه خواهد داشت...
  5. اثر مونرو و جزئیات بیشتر از EFP ها در صورتیکه درون قطعه ماده منفجره که در تماس با سطح فلز در تست ها (احتمالا تست دندانه) قرار میگیرد یک حفره وجود داشته باشد (این حفره بعد ها در طراحی خرج گود استفاده شد) میزان تخریب فلز نسبت به حالتی که سطح ماده منفجره صاف باشد (علی رقم وجود جرم ماده منفجره کمتر)، بیشتر خواهد بود و این پدیده به عنوان اثر مونرو شناخته می شود. در صورتی که از یک لایه فلز بر روی سطح حفره قطعه ماده منفجره استفاده شود به دلیل ایجاد جت فلزی میزان نفوذ بیشتر می شود و اگر همین مجموعه از سطح فلز فاصله بیشتری داشته باشد (محدوده مشخصی وجود دارد) میزان عمق نفوذ بیشتر می شود. تفاوت نحوه ایجاد جت در دو نوع حفره در تصویر زیر دیده می شود که شکل مخروطی بیشتر در سلاح های معمول خرج گود (RPG7) استفاده می شود و شکل مقعر معمولا در EFP ها استفاده می شود. تفاوت مراحل شکل گیری جت در خرج گود های معمولی و خرج گود های EFP در تصاویر زیر مشخص هست. از دیگر عواملی که روی شکل جت و در پی آن میزان نفوذ جت تاثیر می گذارد زاویه حفره درون قطعه مواد منفجره ایت که در تصویر زیر مشخص می باشد. مقدار بهینه برای زاویه داخلی خرج گود تعریف شده است و در ادامه به آن اشاره خواهد شد. انواع پرتابه های EFP به لحاظ شکل ظاهری شامل موارد زیر هسند که در بخش های بعدی اطلاهات کامل تری ارائه خواهد شد. 1- توپ فشرده توپ فشرده خود شامل دونوع پرتابه است که در ذیل امده است. W -چین خورده : استر به شکل W جمع شده و پین می خورد توپی: آستر به شکل یک توپ فشرده می شود 2- میله بلند در این حالت پرتابه به دو شکل فشرده می شود میله بلند تا شده از جلو میله بلند تاشده از عقب تصاویر مربوط به طرح های بالا با جرئیات بیشتر در بخش های بعدی خواهد آمد پی نوشت: انشاالله ادامه دارد اگر نکته ای و یا اشتباه فنی هست لطفا بیان کنید. منبع در پایان این مبحث ارائه خواهد شد...
  6. مبحث دوم: تئوری هیدرو دینامیک مواد منفجره منفجر شده در تماس با صفحات فولادی ضخیم هنگامی که حفره ای در مواد منفجره در تماس با صفحه قرار دارد ، سوراخ های بسیار عمیقی در فولاد ایجاد می کند. در حالی که این پدیده بیش از 150 سال است که شناخته شده است ، افزایش عظیم قدرت نفوذی که می تواند با پوشش حفره انفجاری با فلز نازک تولید شود ، اخیراً کشف شده است. در طول جنگ تعدادی از سلاح های سبک ، سرعت پایین ، ضد تانک (به عنوان مثال ، موشک بازوکا) تولید شد که از این پدیده برای سوراخ کردن صفحه زره ضخیم استفاده کرد. یک نظریه نسبتاً کامل ریاضی از این پدیده اساساً جدید همراه با برخی از داده های تجربی که در تدوین و آزمایش این تئوری کمک کرده اند ارائه شده است. این فرآیند به دو مرحله تقسیم می شود: اول ، تشکیل بخشی از آستر فلزی به یک جت نازک بلند که به صورت طولی با سرعت های بسیار زیاد (30،000 فوت ./sec.) حرکت می کند و دوم ، مجبور کردن کناره های مواد هدف توسط فشارهای بسیار زیاد (0.3 ‐ میلیون atm اتمسفر) که در اثر ضربه جت پر سرعت تولید می شود. تئوری های هر دو مرحله مبتنی بر هیدرودینامیک کلاسیک مایعات کامل است ، که قابل اجرا است زیرا مقاومت فلزات درگیر در فشارهای زیاد مواجه می شود. منبع: https://www.tib.eu/de/suchen/id/aip%3Adoi~10.1063%2F1.1698173/Explosives-with-Lined-Cavities/
  7. بسم الله الرحمن الرحیم در سال های اخیر استفاده از IED ها علیه نیرو های متجاوز غربی در خاور میانه به صورت فزاینده ای افزایش پیدا کرده است به طوری که قسمت مهمی از تلفات نیروهای اشغالگر ناشی از این سلاح بوده است. این تجهیز به صورت بمب های کنار جاده ای شامل یک ممجموعه انفجاری و تعدادی حسگر و یا قابل آغازش توسط کنترل از راه دور عمل می کند. نوع خاصی از این تجهزات با نام EFP هستند که علیه خودرو های زرهی در مقیاس گسترده استفاده شده اند . در این تجهیزات از اصول طراحی خرج گود استفاده می شود با این تفاوت که نسبت وزن شارژ به آستر تغییر کرده و از طرفی آستر ضخیم تر می شود که برای هدف قرار دادن خودرو های زرهی در فواصل دورتر نسبت به خرج گود های معمول کاربرد دارد. در ادامه برای فهم نحوه عملکرد EFP ها اطلاعات کلی در مورد اصول عملکرد خرج گود ارائه می شود تا زمینه برای بررسی جزئی تر این مفهوم آماده شود. خرج شکل یافته یک نیمکره فلزی مقعر یا مخروط (تحت عنوان استر) است که توسط مواد منفجره پشتیبانی می شود و مجموعه در یک پوشش فلزی یا آلومینیومی قرار دارد. وقتی مواد منفجره منفجر شد ، استر فلزی به جلو فشرده می شود و یک جت تشکیل می شود که نوک آن ممکن است با سرعت 10 کیلومتر در ثانیه حرکت کند. خرج شکل یافته معمولی از ماده منفجره و یک آستر مخروطی توخالی درون محفظه ساخته شده است. در شروع فرآیند یک ماده منفجره برای تولید موج انفجار آغازش می شود. این موج آستر را تغییر شکل می دهد و یک جت فلزی با سرعت بالا تشکیل می شود. این جت پوشش را سوراخ می کند و پس از رسیدن به هدف درون آن نفوذ می کند. خصوصیات جت به شکل خرج ، انرژی آزاد شده و جرم و ترکیب آستر بستگی دارد. پیش بینی می شود كه كلاهك شکل یافته متناسب با اثر مونرو معادل 150% تا 250% قطر کلاهک در زره نفوذ کند. نظریه خرج شکل یافته نفوذ هیدرودینامیکی مکانیسم پیچیده ای است که هنگامی که سرعت ضربه از یک مقدار بحرانی فراتر رود ، ظاهر می شود ،این پدیده به طور معمول در حدود سرعت 1150 متر بر ثانیه برای نفوذ کننده های معمولی در برابر اهداف زرهیRHA) ) رخ می دهد. رفتار هیدرودینامیکی کامل تا وقتی که سرعت ضربه چند کیلومتر در ثانیه نرسد ،مانند مهمات شکل یافته ، رخ نمی دهد ،. در سرعت ضربه کمتر از حدود 1150 متر بر ثانیه در زره های فلزی ، نفوذ عمدتا از طریق مکانیسم تغییر شکل پلاستیک رخ می دهد. یک نفوذگر معمولی با سرعت ضربه در حدود 1.500 متر بر ثانیه تا 1700 متر بر ثانیه با توجه به بازه سرعت اثرات تغییر شکل پلاستیک و رفتار هیدرو دینامیکی را همزمان نشان می دهد. تعدادی از مدل های در درجات مختلف پیچیدگی برای پیش بینی عملکرد نفوذ کننده ایجاد شده است. یک ویژگی مشترک که از این مدل ها پدیدار می شود ، اهمیت سرعت ضربت بالا برای بهره برداری کامل تر از مکانیسم نفوذ هیدرودینامیکی است که به نوبه خود با استفاده از نفوذ گر های طولانی تر که دارای چگالی بالاتری نسبت به چگالی مواد هدف هستند بهبود می یابد. این پدیده کاملاً توسط آزمایشات تایید می شود. خرج شکل یافته در واقع یک پدیده خارق العاده خارج از مقیاس فیزیک عادی است ، و توضیح می دهد که چرا مکانیسم تئوریک اساسی آن به هیچ وجه کاملاً قابل درک نیست. نوک جت خرج شکل یافته پس از انفجار به سرعت 10 کیلومتر در ثانیه می رسد و شتاب نوک مخروط حدود 25 میلیون g می شود. در این شتاب مممکن است سرعت نوک مخروط بعد از حدود 1.5 ثانیه به سرعت نور برسد. اما مطمئناً بعد از تنها 40 میلیونم ثانیه به سرعت ترمینال می رسد. دشوار است بتوانید پدیده دیگری را در زمین بیابید که شتاب در آن به اندازه نوک مخروط خرج گود باشد. دم جت سرعت 2-5 کیلومتر در ثانیه دارد و بنابراین جت قبل از وقوع پراکندگی به طول حدود 8 برابر قطر مخروط کشیده می شود. کشش با سرعت کرنش زیاد اتفاق می افتد و نیاز به ماده با شکل پذیری عالی در دماهای حدود 450 درجه سانتیگراد دارد. برای رسیدن به هدف ، فشار ایجاد شده بین نوک جت و دهانه شکل دهنده می تواند به اندازه 10 مگابار (10 میلیون اتمسفر) باشد ، که چندین برابر بیشترین فشار پیش بینی شده در هسته زمین است. به طور کلی توافق شده است که تغییر شکل آستر مخروطی و نفوذ در هدف هر دو با جریان هیدرودینامیکی اتفاق می افتد. با این حال ، با پراش پرتو X مشخص شده است که جت فلزی جامد است و مذاب نیست. علاوه بر این ، بهترین تخمین دمای جت بر اساس رنگ ، میانگین مقدار حدود 450 درجه سانتیگراد را نشان می دهد ، و مس در فشار اتمسفر در 1083 درجه سانتیگراد ذوب می شود. بنابراین مخلوط زیر دمای تغییر شکل است: به نظر می رسد این جت مانند یک سیال رفتار می کند ، اما با این وجود به عنوان یک جامد شناخته شده است. یکی از نظریه های اخیر که به توضیح این موضوع کمک می کند این است که جت دارای هسته مذاب اما دارای یک غلاف بیرونی محکم است. ضربه هیدرودینامیکی فرا سرعت منجر به نفوذ سر قارچ می شود ، به طوری که قطر سوراخ از قطر نفوذ بزرگتر است.میزان تنش فشاری پویا بسیار زیاد است ، به طوری که فقط دانسیته مواد آستر و جت مهم است. هر دو ماده به نظر می رسد که مایع هستند و میزان نفوذ را می توان با استفاده از معادله Bernoulli برای جریان غیرقابل فشردگی به طور دقیق مدل کرد تا معادله نفوذ هیدرودینامیکی شناخته شده را بدست آورد. پی نوشت: اگر مطلب ادامه پیدا کند موارد بررسی جزئی تر و تخصصی خواهد شد . منبع: https://www.globalsecurity.org/military/systems/munitions/bullets2-shaped-charge.htm
  8. مقایسه انفجار معمولی و ترموباریک
  9. کاهش وزن سر جنگی موشک با استفاده از ترکیب فلز اورانیوم و بور در ترکیبات انفجاري، میتوان علاوه بر کاهش 25 درصدي وزن سرجنگی نسبت به مواد منفجره متعارف، به قابلیت بلست بالاتري نیز دست یافت. این نوع مواد منفجره داراي کاربردهاي نظامی از جمله: استفاده در موشکهاي تاکتیکی یا راهبردي کروز، اژدرها و مهمات توپخانه اي با حجم محدود، بر علیه اهدافی مانند سازههاي موجود در عمق و در سطح زمین، ماهواره ها و سازه هاي زیرآبی نظیر زیردریایی ها و کشتی ها می باشند. منبع: مجله تحقیق و توسعه مواد پرانرژی
  10. مواد منفجره ترموباریک با توجه به نبود تاپیک مجزا مطلب رو اینجا میفرستم در دو دهه اخیر، استفاده و توسعه مواد منفجره ترموباریک (TBX) به طرز چشمگیري افزایش یافته است. TBXهاي کارآمد، حاوي اکسیدکننده نبوده یا محتوي اکسیژن آنها بسیار کمتر از حد متعارف میباشد. لذا براي اشتعال یا احتراق سوخت، که معمولاً یک سوخت فلزي مانند آلومینیوم است، از اکسیژن هوا به عنوان اکسنده استفاده میکنند و منجر به ایجاد خلأ در محیط اطراف میگردند. همچنین واکنشهاي مربوط به این اجزاء در یک مرحله بعد از انفجار مواد منفجره اصلی (معروف به پس سوزش ) در ترکیب رخ میدهد و منجر به بزرگتر شدن کره آتش ، ایجاد حرارت بالا، افزایش تناوب زمانی انفجار و زمان اعمال موج شوك به هدف میگردد و کارایی انهدام را تا حد قابل ملاحظه اي افزایش میدهد. براي شروع واکنش احتراق فلز، بایستی دماي آن به دماي فعالسازي رسانده شود، لذا استفاده از مواد منفجره میتواند این نیاز را برطرف نماید. با توجه به خصوصیات مذکور، از ترموباریکها به عنوان مهمات فشار و حرارت و بمبهاي خلأ نیز یاد میشود. با توجه به مشابهت مکانیزم عملکردي مواد منفجره ترموباریک و هوا سوخت، امروزه به FAE هاي بسیار کارآمدي که فشار و حرارت انفجار آنها بسیار بالاست نیز به عنوان ترموباریک اطلاق میشود. مواد ترموباریک امروزي در مقایسه با سوختهاي FAE داراي اثرات ضربهاي بالاتري هستند اما میزان خلأ ایجاد شده از آنها کمتر است. این امر با استفاده از یک ماده منفجره قوي در ترکیب و بکارگیري سوختهاي فلزي و اجزاي پلیمري کارآمد متنوع قابل حصول میباشد. از طرف دیگر، کاهش جزء منفجره TBX ها و استفاده از اجزاي غیرحساسی مانند فلز آلومینیوم و پلیمرها در ترکیب، منجر به افزایش چشمگیر ایمنی ترموباریکهاي جامد و برآورده سازي استانداردهاي مربوط به مهمات غیرحساس میگردد و یک ویژگی ممتاز دیگر به این مواد میبخشد. انفجار مهمات ترموباریک در سه مرحله اتفاق میافتد. در ابتدا، انفجار یک خرج بوستر کوچک از ماده منفجرهاي مانند ترکیب CH-6 گرماي لازم براي شروع یک انفجار بی هوازي که یک واکنش اکسایش- کاهش است را فراهم می آورد. در این واکنشها، انتقالات الکترونی بین واکنشگرها صورت میگیرد. یک واکنش غیرهوازي به اکسیژن نیازي ندارد و در مدت زمان میکروثانیه اي که اتفاق میافتد منجر به ایجاد فشار بسیار بالا در یک ناحیه کوچک میشود و این امکان بوجود می آید تا مهمات به زره نفوذ نماید. در حین انجام این واکنش، ذرات فلزي (مانند آلومینیوم) نیز حرارت دیده و زمانی که دماي آنها به 677 رسید، دچار یک واکنش شیمیایی با بخار آب، مونوکسید کربن و دي اکسید کربن اطراف خود میشوند. پراکندگی توزیع اندازه هاي ذرات آلومینیوم در این زمینه مطلوبتر میباشد زیرا اجازه میدهد تا واکنشهاي چندگانه و پشت سرهم صورت گیرد. اگر اندازه ذرات آلومینیوم برابر باشند همه آنها در یک زمان مشتعل شده و سرعت انجام واکنش بسیار سریعتر خواهد شد. این افزایش سرعت واکنش، منجر به متوقف شدن فرایند انفجار تا این مرحله میگردد و اثرات تخریبی حداکثر نخواهد بودمحفظه اولیه واکنشگرها، سرعت انبساط محصولات را کند میکند و قسمتی از انرژي صرف به جلو راندن ذرات میگردد. این کاهش در سرعت انبساط کمک میکند تا ذرات آلومینیومی بیشتر داغ شوند.در مرحله دوم، انفجار غیرهوازي مرحله دوم که صدها میکروثانیه طول میکشد، از احتراق سوختهاي با اندازه ذرات بزرگ که در مرحله اول انفجار واکنش نداده اند، بوقوع میپیوندد. هیدروژن بوجود آمده از واکنش بخار آب و آلومینیوم، کربن ایجاد شده از واکنشهاي مونوکسید و دي اکسید کربن با آلومینیوم و باقیمانده ذرات آلومینیوم، مرحله دوم واکنش انفجاري را به پیش میبرند. زمانی که محصولات منبسط شدند یک "کره آتش" ایجاد شده و یک موج فشاري واسطه فوران میکند که قابلیت شکستن دیوارها و زاغه ها را دارد. قسمت نهایی انفجار، احتراق گونه هاي غنی از سوخت می باشد که تنها در محیطهاي بسته اتفاق میافتد و به عنوان یک واکنش هوازي در نظر گرفته میشود. پی نوشت: چرا تمام مطالب فنی مربوط به سال ها قبل هست؟ منبع: مجله تحقیق و توسعه مواد پرانرژی
  11. من شخصا تا به حال همچین افرادی رو در صنایع ندیدم منکر وجود اون تفکر نمیشم اما شاید به مانند تک ستاره هایی باشند که البته در تمام کشور ها (مثل فریتس هابر یا جرارد بول یا...)وجود دارند. چیزی که کار رو جلو میبره کار سازمانی هست و پویایی افراد و سیستم شخصا به غیر از چند نفر تا به حال فرد پویا و علاقه مند (دغدغه مند) در صنایع ندیدم. صرفا افرادی که منتظر حقوق اخر ماه باشند و کار روزمره رو انجام بدهند . افراد باسواد هم هستند اما تا زمانی که کسی دغدغه نداشته باشد و مسئولیت ها بر اساس روابط تقسیم شوند امیدی نیست. افراد دغدغه مند هم اینقدر در این سیستم سرکوب می شوند تا مثل بقیه بشوند.
  12. البته هیچ کدوم از موارد بالا رو ما نداریم متاسفانه موازی کاری و عدم تخصص با همراهی فساد مانع کارسیستمی شده است نتیجه می شود جزایر جداگانه ای که هر کدام به خاطر امتیازات شغلی و سازمانی حاضر به هم افزایی نیستند و نتیجه مقایسه قدرت پدافندی ایران و اسراییل هست
  13. لیزر آهنین اسرائیل منتظر تهدیدهای جدید یا بهبود یافته نیست. او برای یافتن روشهای کارآمدتر برای مقابله با تهدیدهای موجود و تحقیق در مورد راههای مقابله با تهدیدات پیش بینی شده ، از برتری تکنولوژیکی خود بهره می برد. در حال حاضر ، بر اساس درس های آموخته شده توسط گنبد آهنین ، اسرائیل پیشرفت هایی را در سیستم های دیگر خود (آرو و پاتریوت) ارائه داده است ، و احتمال نابودی تهدیدات را بطور همزمان افزایش داده است. این کشور همچنان به توسعه سیستم های دیگر مانند فلاخن داوود که نزدیک به مرحله اتمام است و قرار است جایگزین پاتریوت ، و احتمالاً HAWK ، ها شود و قابلیت های Arrow را همپوشانی کند ادامه خواهد داد. مخالفان اسرائیل همچنان به جستجوی روش های جدید می پردازند. برخی روش ها شامل راه حلهای فنی مانند موشک های با چندین کلاهک می شوند که کاهک ها از این موشک ها جدا شده تا اهداف انفرادی را هدف قرار دهند و موشک های ضد رادار که برای جستجو و نابودی سیستم های راداری طراحی شده اند - که قبلاً توسط ایالات متحده و روسیه ساخته شده اند- هستند. موشک های با مسیرهای پرواز نامنظم یا قادر به مانورهای سنگین بر سیستم های ردیابی و کنترل دفاعی فشار می آورد. چنین امکانی در مورد موشکهای قابل هدایت - و نه برای مهمات راکتی - کاربرد دارد. به همین ترتیب ، استفاده از پرتابه های سریعتر یا بزرگتر نیز امکان پذیر است و ما را به سمت تحقیقات و توسعه در برابر تهدیدات از سوی مخالفان دارای فناوری قوی تر مانند ایران سوق می دهد. با کوچک شدن وسایل الکترونیکی ، چنین پیشرفت هایی ممکن است روزی در دسترس دشمنان باشد ، اما هزینه ها باعث می شود چنین فناوری هایی بسیار گران شود. سیستم های پیشرفته ای مانند ریل گان برای جایگزینی توپخانه یا خمپاره بعید است که در چند دهه آینده در دسترس ایران و به احتمال کمتر حماس یا حزب الله قرار بگیرند ، اما این بدان معنی نیست که تاکنون پیشرفت های پیش بینی نشده ای ندارند. اسرائیل در حال حاضر به دنبال گام بعدی در زمینه دفاع موشکی با توسعه Iron Beam ، یک سیستم لیزر ، مشابه با مفهوم نیروی دریایی LaWS ایالات متحده (سیستم سلاح لیزری) است که تست USS Ponce را در سال 2014 در برابر قایق ها و هواپیماهای بدون سرنشین آغاز کرد. استفاده از لیزرها در جنگ ها از داستان های علمی تخیلی به واقعیت نبرد وارد شده است. مزایای بدیهی این سیستم توانایی نامحدود در مواجهه با تهدیدهای ورودی با توجه به نبود مهمات فیزیکی، توانایی درگیری با تهدیدات بیشتر با توجه به زمان درگیر کوتاه ، توانایی درگیر شدن زودتر نسبت به گنبد آهنین، و توانایی پنهان ماندن از چشم دشمن ، با توجه به اینکه هیچ دنباله ای از دود وجود ندارد که به پرتابگر بازگردد، می باشد. انتظار می رود لیزر آهنین در ابتدا به دو لیزر نیاز داشته باشد كه طی چهار یا پنج ثانیه موشك ورودی را هدف قرار دهند تا منفجر شود . بدیهی است که هدف پیش رو افزایش انرژی برای کاهش زمان درگیری از چند ثانیه به یک پالس ساده از یک منبع واحد است. درنهایت ، در صورت اثبات یک فناوری عملی ، برنامه ریزی شده است که این سیستم حداقل تا حدی جایگزین گنبد آهنین شود. راه حل بهتر ممکن است استفاده از هر دو سیستم در یک ترکیب بهتر باشد. این تیم پدافند هوایی آینده یک سیستم یکپارچه شامل Arrow 2 ، Arrow 3 ، David's Sling ، لیزر اهنین و احتمالاً Iron Dome خواهد بود. با افزایش مقدار قدرت، هم پالس کوتاه تر شده و هم برد بیشتری خواهد داشت ، این اصلاح به طور بالقوه اجازه می دهد سیستم های قوی تری جایگزین Arrow شوند و همچنین اثرات موشک های بالستیک را کاهش دهند. ایران و سایر توسعه دهندگان موشک های بالستیک به دنبال راه هایی برای کاهش تاثیر چنین سیستم های لیزری خواهند بود ، شاید نقاشی موشک های خود به صورت سفید برای افزایش بازتاب - یا احتمالاً به سمت بازتابش افراطی و تبدیل آنها به یک سطح آینه مانند - به امید اینکه نور منسجم لیزر را موشک منعکس کند از این گزینه ها باشد. تولید کننده های دود طراحی شده برای ایجاد پراکندگی پرتو نور و اقدامات الکترونیکی مؤثر برای مقابله با این سیستم و برهم زدن امکان ردیابی از دیگر روش ها هستند. همچنین فناوری پنهان کاری جدید برای مخفی کردن موشک حین پرواز امکان پذیر است. یک سیستم لیزر کاربردی برای مقابله با حملات موشکی می تواند بازی را تغییردهد و با از بین رفتن ذخایر موشک ، تعادل قدرت را به طور قطعی به اسرائیل تغییر می دهد. اگر اسرائیل بتواند پایداری سیستم ردیابی را افزایش دهد تا بتواند قابلیت شلیک در حرکت را داشته باشد ، دارایی های متحرک مانند واحدهای نظامی و کاروان ها می توانند به راحتی محافظت شوند. پی نوشت: انشاالله تهدید سیستم پدافندی این رژیم درک شود متن از زبان یک تحلیلگر اسراییلی است منبع https://www.baen.com/irondome
  14. سامانه گنبد آهنین گنبد آهنی یک سیستم پدافند هوایی متحرک با مأموریت چند منظوره است که توسط صنایع پیشرفته دفاع رافائل ساخته شده است. این سیستم برای مقابله با موشک های برد کوتاه و تهدیدات توپخانه ای 155 میلی متر با برد حداکثر 70 کیلومتر توسعه یافته است. این سیستم می تواند در تمام شرایط آب و هوایی از جمله مه ، طوفان گرد و غبار ، ابرهای کم باران و باران عمل کند. این سیستم از جمعیت های انسانی و دارایی های مهم محافظت می کند و می تواند برای کاهش خسارات جانبی استراتژیک قرار گیرد. گنبد آهنین طیف وسیعی از تهدیدهای دریافتی ، از جمله C-RAM ، موشک های هدایت شده دقیق ، موشک های کروز ، هواپیماهای بدون سرنشین را تجزیه و تحلیل می کند. این سیستم تاکنون بیش از 2،000 هدف ورودی را با موفقیت بیش از 90٪ رهگیری کرده است. گنبد آهنین منتخب وزارت دفاع اسرائیل ، برای دفاع در برابر موشک های با برد کم و راکت ها که تهدیدی برای مردم غیرنظامی در مرزهای شمالی و جنوبی اسرائیل است، میباشد. این سامانه در مارس 2011 توسط نیروی هوایی اسرائیل (IAF) مستقر شد. در نوامبر 2012 ، اسرائیل در پاسخ به حملات موشکی به منطقه تل آویو ، پنجمین باتری آهنین گنبد را نصب کرد. I-DOME نسخه موبایل این سیستم است که می تواند در یک کامیون مستقر شود و C-DOME یک نسخه دریایی می باشد. سیستم دفاع هوایی متحرک گنبد آهنی شلیک موشک های حزب الله در جنگ دوم لبنان در سال 2006 منجر به توسعه گنبد آهنین شد. نزدیک به 4000 راکت ، بیشتر از نوع كاتیوشا با برد كوتاه ، به حیفا و سایر مناطق شمالی اسرائیل شلیك شده است. در این حمله حدود 44 غیرنظامی اسرائیلی کشته شدند و تقریباً 250،000 شهروند تخلیه و به مناطق دیگر اسرائیل منتقل شدند. در فاصله سالهای 2000 تا 2008 بیش از 4000 خمپاره و 4000 راکت (عمدتاً قسام) از غزه به سمت جنوب اسرائیل شلیک شدند. از آنجا که برد قسام به دلیل معرفی پرتابگرهای 122 میلیمتری گراد گسترش یافته است ، نزدیک به یک میلیون اسرائیلی در مناطق جنوبی در این محدوده قرار گرفتند. برای مقابله با تهدیدات راکتی ، وزارت دفاع اسرائیل در فوریه 2007 تصمیم به ایجاد یک سیستم دفاع هوایی سیار گرفت. این سیستم دفاع موشکی با موفقیت در مارس 2009 آزمایش شد. این آزمایش بدون رهگیری راکت انجام شد. در ژوئیه 2009 ، در طی آزمایش وزارت دفاع ، این سیستم با موفقیت تعدادی موشک را رهگیری کرد. یک گردان جدید در آگوست 2009 توسط IAF برای بهره برداری از سیستم گنبد آهنی تأسیس شد. راکت های متعدد که شامل راکت های قسام و کاتیوشا بود را انجام می دادند ، در یک آزمایش انجام شده در ژانویه 2010 با موفقیت رهگیری شدند. آزمایش نهایی گنبد آهنین در ژوئیه 2010 انجام شد. این سیستم تنها با تهدیدهای موشکی ورودی به مناطق مهم درگیر شد و موشکهای دیگر که به سمت مزارع باز در حرکت بودند ، رهگیری نشدند. ویژگی های سیستم موشکی گنبد اهنین گنبد آهنی از سه عنصر اساسی تشکیل شده است ، یک رادار شناسایی و ردیابی ، یک سیستم مدیریت نبرد و کنترل سلاح (BMC) و یک واحد شلیک موشکی (MFU). سیستم راداری توسط شرکت دفاعی اسرائیلی التا ساخته شده است. این سیستم کنترل توسط یک شرکت نرم افزاری اسرائیلی mPrest Systems ساخته شده است که توسط رافائل سفارش داده شده است. موشک پرتاب شده توسط واحد MFU گنبد آهنین شامل موشک های رهگیر Tamir است. این موشک دارای باله های چند منظوره برای مانورپذیری بالا بوده و به سنسورهای الکترو اپتیکی مجهز شده است. این موشک قابلیت عملکرد در شبانه روز و تمام وضعیت های هوایی ، زمان واکنش سریع و قابلیت رهگیری شلیک کن فراموش کن را داراست. این موشک همچنین می تواند با تهدیدهای به سرعت در حال تحول سازگار شود و همزمان تهدیدات مختلف را برطرف کند. از دیگر ویژگی های این گنبد آهنی می توان به تیوپ پرتاب عمودی ، فیوز مجاورتی کلاهک، لانچر متحرک و سازگاری با سیستم های مختلف راداری و ردیابی اشاره کرد. کلاهک مخصوص سیستم به آن اجازه می دهد تا از هرطرف، هدف را در هوا منفجر کند. پس از مشاهده و شناسایی موشک ، رادار Iron Dome مسیر خود را رصد می کند. براساس اطلاعات رادار ، BMC سیستم مسیر تهدید را تجزیه و تحلیل می کند و نقطه برخورد را پیش بینی و محاسبه می کند. اگر مسیر محاسبه شده موشک ورودی یک تهدید واقعی را ایجاد کند ، فرمانی برای راه اندازی یک موشک رهگیر در برابر تهدید اجرا می شود. موشک ورودی در یک منطقه امن منفجر می شود. علاقه بین المللی به سیستم دفاع هوایی متحرک سامانه جدید دفاع موشکی برد کوتاه می تواند در حفاظت از نیروهای ناتو مستقر در عراق و افغانستان کمک می کند. رومرو رومانی برای همکاری در زمینه تولید سیستم گنبد آهنی در رومانی در ماه مه 2018 با رافائل همکاری کرد. در آگوست سال 2019 ، ارتش ایالات متحده قرارداد خرید دو سیستم آهنی گنبد را نهایی کرد. آذربایجان و هند همچنین معاملات خرید موشکی را امضا کردند. دولت اسرائیل در حال مذاکره با تعدادی از کشورهای اروپایی برای بررسی فروش احتمالی این سیستم است. رایتون در آگوست 2011 با رفائل برای تجاری سازی سیستم گنبد آهنین در ایالات متحده همکاری کرد. رایتون در سپتامبر 2014 یک قرارداد 149 میلیون دلاری با رافائل برای تأمین قطعات رهگیر تامیر مورد استفاده در این سیستم امضاء کرد. پی نوشت: انشاالله برای عبور از این سپر کار علمی و دقیق شده باشد...انشاالله... منبع https://www.army-technology.com/projects/irondomeairdefencemi/
  15. کره جنوبی موشک بالستیک جدید خود هیونمو 4 را آزمایش کرد به نقل از منبع رسمی استناد شده توسط خبرگزاری یونوناپ ، اخیراً گزارش هایی مبنی بر اینکه نیروهای مسلح کره جنوبی موشک بالستیک جدید هیونمو-4 را در مارس سال 2020 آزمایش کردند منتشر شده است. بنا بر گزارش ها ، دو آزمایش در محل های آزمایش آنهونگ در ساحل غربی این کشور انجام شده است. نسل قبلی موشک Hyunmoo-3 یکی از خطرناک ترین دارایی های کره جنوبی به حساب می آید و به نیروهای مسلح این کشور اجازه می دهد تا حملات دقیقی را علیه اهداف در سراسر ژاپن و بسیاری از مناطق چین و همچنین کره شمالی انجام دهند. این موشک از سری موشک های بالستیک کوتاه برد Hyunmoo-2C و Hyunmoo-2B می باشد که تصور می شود با نگاهی به موشک تاکتیکی روسیه Iskander طراحی شده اند. Hyunmoo-4 برخلاف Hyunmoo-3 اما مانند Hyunmoo-2 یک موشک بالستیک با سوخت جامد است. این آزمایشات در مقابل آزمایشات کره شمالی برای موشک های تاکتیکی سوختی جامد خود ، KN-23 و KN-25 که برای انهدام فرودگاه ها و پایگاه های نظامی در یک جنگ احتمالی طراحی شده است، انجام می شود. طبق گفته ها ، Hyunmoo-4 برد حداکثر 800 کیلومتر را خواهد داشت ، اما مهمتر آنکه سر جنگی آن 1800 کیلوگرم خواهد بود و به طور قابل ملاحظه ای از دیگر کلاس های استاندارد موشکی تاکتیکی مانند Scud-B شوروی و Hwasong-5 کره شمالی با 300kg و اسکندر روسی500-700 کیلوگرم سنگین تر است. موتور طراحی شده با کاهش وزن سر جنگی قابلیت پیمودن مسافت های بسیار بیشتری را خواهد داشت. هیونمو 2 https://militarywatchmagazine.com/articles/2020/05/09/article_5eb6c557d3f075_47386394_large.jpg پی نوشت: نتیجه کار اصولی ، سیستماتیک و وجود زیر ساخت منبع: https://militarywatchmagazine.com/article/south-korea-tests-new-hyunmoo-4-ballistic-missile