آیا روسیه مخفیانه در حال ساخت جنگنده‌های سوخو-۳۵ برای ایران است - اسناد تازه به دست آمده این نکته را ثابت می‌کند. قرار است تحویلها تا سال ۲۰۲۷ تهران را به ۵۰ هواپیمای پیشرفته مجهز کند و به طور بالقوه امنیت منطقه‌ای را تغییر دهد. اخبار جسته و گریخته ای وجود داشت که روسیه در سال ۲۰۲۱ قرارداد ارسال جت‌های سوخو-۳۵ را به ایران امضا کرده است و حتی به تأمین سوخو-۵۷ نیز اشاره شده بود ، اما بسیاری تردید داشتند که این معامله بتواند از حمله مسکو به اوکراین، (خسارات میدان نبرد و فشار اقتصادی داخلی ناشی از آن )جان سالم به در ببرد. با این حال، اسنادی که توسط UNITED24 Media به دست آمده نشان می‌دهد که روسیه به طور فعال در حال تولید این جت‌های جنگنده پیشرفته و هماهنگی در چندین کارخانه دفاعی برای انجام سفارش ایران است. در این تحقیق، تا حد ممکن این اسناد و زمانبندی ها فاش می شود. قرارداد جنگنده سوخو-۳۵ این اسناد نشان می‌دهد که قطعات مختلف سوخو-۳۵ برای انجام سفارشات به ایران درخواست شده است. سفارش اولیه سوخو-۳۵ در نوامبر ۲۰۲۳ نهایی شد . این جت‌ها جنگنده‌های چندمنظوره هستند که برتری هوایی را فراهم می‌کنند و قابلیت‌های نیروی هوایی ایران را تقویت می‌کنند. این اسناد نشان می‌دهد که در حال حاضر در مجموع ۱۶ جت سوخو-۳۵ روسی برای ایران در حال تولید است. این رقم نشان دهنده تعداد هواپیماهای در حال تولید فعال است؛ تعداد بیشتری ممکن است ساخته شوند و حتی ممکن است تعدادی قبلاً تکمیل شده باشند. سفارش‌ها را چه کسی می‌دهد؟ سفارشات از کارخانه‌های هوانوردی هستند که شامل موارد زیر می‌شود: کارخانه هوانوردی یوری گاگارین کومسومولسک-آن-آمور (KnAAZ)، که جنگنده‌های Su-35 را می‌سازد شرکت تحقیقاتی و تولیدی زوزدا (NPP Zvezda)، تولیدکننده صندلی‌های پرتاب شونده شرکت یاکولف (که قبلاً شرکت ایرکوت نام داشت) که صادرات را تحت نظر شرکت یونایتد ایرکرفت انجام می‌دهد و جت تولید می‌کند. سربرگ نامه‌ای از کارخانه هوانوردی یوری گاگارین (KnAAZ) خطاب به AO '2 MPZ'. سربرگ نامه از NPP Zvezda به AO '2 MPZ' (طرح دوم ساخت ابزار مسکو) و وزارت دفاع روسیه، مورخ ۴ مارس ۲۰۲۴. این نامه همچنین از KnAAZ به AO '2 MPZ' و واحد 2311 خطاب شده است. نامه دیگری نشان می‌دهد که این مکاتبات KnAAZ با AO '2 MPZ' و واحد ۲۳۱۱ وزارت دفاع روسیه است. حرف پنجم نیز از KnAAZ به AO '2 MPZ' و واحد 2311 است. سفارش‌ها را چه کسی دریافت می‌کند؟ این سفارشات به دومین کارخانه ابزارسازی مسکو (2 MPZ) ارسال می‌شوند و همچنین به واحدهای نظامی 291، 485، 703 و 2311 که بررسی‌های تضمین کیفیت را انجام می‌دهند، ارجاع داده می‌شوند. همه این واحدها متعلق به وزارت دفاع روسیه (MoD) هستند. بنابراین، اسناد نشان دهنده هماهنگی داخلی در مجموعه نظامی-صنعتی روسیه برای ایجاد و تحویل قطعات هواپیماهای نظامی است و بازرسان وزارت دفاع بر استانداردهای تولید نظارت دارند. می‌توانیم تأیید کنیم که در نتیجه، قطعات تولید شده برای هوانوردی غیرنظامی یا خریداران خصوصی در نظر گرفته نشده‌اند. آنها کاملاً توسط ارتش روسیه کنترل و برای هواپیماهای نظامی طراحی شده‌اند. چه چیزی سفارش داده می‌شود؟ به نظر می‌رسد قطعات موجود در سفارش‌ها مجموعه‌ای از حسگرها و اجزای جت، از جمله صندلی‌های پرتاب‌کننده، باشد. درخواست دیگری از KnAAZ که جزئیات مربوط به مقادیر و دوره‌های تحویل قطعات Su-35 که تحت قرارداد صادراتی R/1936411141768 برای مشتری خارجی K10 از سال 2025 تا 2026 تأمین می‌شود را شرح می‌دهد جدولی از KnAAZ که جزئیات برنامه‌های تحویل اصلاح‌شده قطعات Su-35 تحت قرارداد صادرات R/1936411141768 برای مشتری خارجی K10 از سال 2026 تا 2027 را شرح می‌دهد. برنامه KnAAZ ماه‌های تحویل قطعات Su-35 در سال 2025 را مشخص می‌کند جدول تدارکات KnAAZ که اجزای Su-35 و مقادیر تحویل را برای برنامه تولید 2027 فهرست می‌کند. جدول تدارکات زوزدا که ماه‌های تحویل ۲۰۲۵ برای قطعات صندلی پرتاب شونده K-36 سفارش داده شده از AO '2 MPZ' را نشان می‌دهد. -------РДИА-400-220-О — RDIA-400-220-O: بر اساس قراردادهای نامگذاری، احتمالاً حسگر فشار از نوع القایی یا فشار تفاضلی (type pressure or differential-pressure sensor )(افتراقی)است که در سیستم هواپیما (هیدرولیک، پنوماتیک یا سوخت) استفاده می‌شود. این زیرسیستم خاص به صورت عمومی مستند نشده است. -------РДИИ-0,6-0,44-3 — RDII-0.6-0.44-3: حسگر/مبدل فشار تفاضلی که برای نظارت بر اختلاف فشار در سیستم‌های هواپیما استفاده می‌شود. کاربرد دقیق آن به صورت عمومی مستند نشده است. -------ДИДФ-0,16 — DIDF-0.16: سنسور فشار تفاضلی با برد کم، که به احتمال زیاد در مدارهای کنترل محیط، سوخت یا نظارت هیدرولیک استفاده می‌شود. -------ДДИИ-0,85 — DDII-0.85: حسگر فشار القایی تفاضلی. این حسگر که به طور عمومی در کاتالوگ‌های هوانوردی روسیه فهرست شده است، اختلاف فشار بین دو نقطه در یک سیستم داخلی را اندازه‌گیری می‌کند. --------بارورل بی آر-۵ — بارورل بی آر-۵: رله بارومتریک که در صندلی‌های پرتاب شونده کی-۳۶ برای فعال کردن عملکردهای ایمنی وابسته به ارتفاع مانند باز شدن چتر نجات یا جداسازی صندلی از سرنشین استفاده می‌شود. --------Затвор ЗБВ-2-2,3А — Zatvor ZBV-2-2.3A: واحد شاتر/شیر/قفل مکانیکی که در سیستم‌های صندلی پرتاب شونده K-36 استفاده می‌شود. احتمالاً جریان گاز یا فشار را در طول فرآیند پرتاب مدیریت می‌کند. از کجا بفهمیم این سفارشات برای ایران است؟ هر چیزی که سفارش داده می‌شود برای صادرات پیکربندی شده است: برچسب‌گذاری به زبان انگلیسی، گذرنامه‌های فنی به زبان انگلیسی، سیستم اندازه‌گیری «آنگلوساکسون» و الزاماتی مبنی بر اینکه اقلام باید اخیراً تولید شده باشند. همه این‌ها نشان می‌دهد که این محصول برای یک شریک خارجی در نظر گرفته شده است. همچنین توجه داشته باشید که از اصطلاح «آنگلوساکسون» استفاده می‌کند، اصطلاحی که مورد علاقه تبلیغات دولتی روسیه است. ظاهر آن در اسناد تولید داخلی نشان می‌دهد که تبلیغات تا چه حد عمیقاً در سیستم نظامی-صنعتی روسیه نفوذ کرده است. «محصولات باید از تولیدات روز (حداکثر دو ماه قبل از تاریخ تحویل)، در پیکربندی صادراتی، در نسخه مناسب برای همه اقلیم‌ها، با برچسب‌ها و علائم روی محصولات به زبان انگلیسی، با استفاده از سیستم آنگلوساکسون، و همراه با اسناد به زبان انگلیسی باشند.» با این حال، ما می‌توانیم مشتری را شناسایی کنیم. همه اسناد به مشتری "K10" اشاره دارند، اما در یک سند، "K10" به طور خاص "ایران" نامگذاری شده است. این شکی باقی نمی‌گذارد که سفارش برای چه کسی است. این بدان معناست که می‌توانیم تشخیص دهیم که روسیه به طور خاص در حال ساخت Su-35 و تهیه قطعات ذکر شده در بالا برای آنهاست. ما همچنین می‌دانیم که این یک مشتری است زیرا یک شماره سفارش واحد وجود دارد، "P/1936411141768" (این به خط سیریلیک روسی است، بنابراین به زبان انگلیسی R/1936411141768 است). این گزیده از یک نامه، شرکت ایرکوت را به عنوان مشتری نام می‌برد و دریافت‌کننده نهایی جت‌ها را K10 (ایران) ذکر می‌کند، با اشاره به قرارداد پذیرش وزارت دفاع. این سفارش‌ها کی صادر شده؟ همچنین می‌توانیم ببینیم که این اسناد همگی مربوط به سال‌های ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ هستند که نشان می‌دهد این دستور در حال انجام است و این روند ادامه داشته است. هیچ نشانه‌ای وجود ندارد که روسیه قصد داشته باشد تولید نظامی خود را برای متحدانش کاهش دهد، و همچنین در طول حمله تمام عیار نیز این کار را انجام نداده است، با وجود اینکه روسیه در حمله به اوکراین، مشکلات اقتصادی فزاینده یا چشم‌انداز مذاکرات صلح آینده به جت نیاز داشت. این موضوع اهمیت دارد زیرا بسیاری به طور منطقی فرض می‌کردند که روسیه ممکن است سفارش‌های جت از ایران را به تأخیر بیندازد یا لغو کند. خود ایرانی‌ها در مورد تحویل این جت‌ها در سال 2023 تردید داشتند ، و سرتیپ حمید واحدی - فرمانده نیروی هوایی ایران - گفت: «در مورد خرید جت‌های جنگنده سوخو-35 [از روسیه] - ما به آنها نیاز داریم. اما نمی‌دانیم چه زمانی به اسکادران ما اضافه خواهند شد. این موضوع به تصمیم مقامات عالی رتبه [ایران] مربوط می‌شود.» علاوه بر این، روسیه در مواجهه ایران با درگیری ۱۲ روزه با اسرائیل، از کمک به این کشور خودداری کرد و سوالاتی در مورد ماهیت رابطه دو کشور باقی گذاشت. با این وجود، می‌بینیم که روسیه می‌خواهد خواسته‌های ایران را برآورده کند و رابطه‌ای سازنده را حفظ کند. امضا شده در ۸ ژوئیه ۲۰۲۴ تاریخ نامه‌ها به وضوح مربوط به سال‌های ۲۰۲۴ و بیشتر آنها مربوط به ۲۰۲۵ است. این نامه از KnAAz در ۹ سپتامبر ۲۰۲۵ امضا شده است. امضا شده در ۲ فوریه ۲۰۲۵ امضا شده در ۲۰ فوریه ۲۰۲۵ نامه از زوزدا، مورخ ۴ مارس ۲۰۲۴ طبق اسناد، قرار است این سفارشات از سال ۲۰۲۵ تا ۲۰۲۷ تکمیل شوند. این بدان معناست که ظرف دو سال، نیروی هوایی ایران با این جت‌های مدرن تقویت خواهد شد. برخی از جت‌ها باید قطعات را اوایل امسال دریافت کرده باشند و ممکن است آماده تحویل باشند، همانطور که در اسناد قدیمی‌تر نشان داده شده است. نکته قابل توجه این است که اسناد نشان می‌دهد که مبلغ سفارش در تاریخ‌های زیر به طور کامل پرداخت شده است: ۷ مارس ۲۰۲۴، ۲۲ ژوئیه ۲۰۲۴ و ۲۶ دسامبر ۲۰۲۴. این بدان معناست که پرداخت‌ها پس از نهایی شدن سفارش اولیه Su-35 انجام شده است. این قسمت نشان می‌دهد که پیش‌پرداخت‌ها قبل از سفارش به طور کامل پرداخت شده‌اند. در مجموع، می‌توان نتیجه گرفت که انتظار می‌رود هر 16 فروند تا سال 2027 ساخته و به ایران تحویل داده شوند. به طور خلاصه: 1-روسیه ۱۶ فروند هواپیمای سوخو-۳۵ برای ایران تولید می‌کند. 2-روسیه در حال حاضر قادر به تولید هواپیماهای سوخو-۳۵ است. 3-چندین کارخانه بزرگ نظامی-صنعتی روسیه در این امر دخیل هستند. 4-تمام قطعات برای صادرات پیکربندی شده‌اند و برای یک شریک خارجی که به عنوان ایران شناسایی شده است، در نظر گرفته شده‌اند. 5-پیش پرداخت کامل از سوی ایران قبلاً انجام شده است. 6-بازرسان وزارت دفاع روسیه بر این روند نظارت و آن را تأیید می‌کنند. 7-این اسناد، هماهنگی داخلی در سراسر بخش هوافضای روسیه را تأیید می‌کند. 8-تحویل این هواپیماها از سال ۲۰۲۵ تا ۲۰۲۷ انجام خواهد شد، به این معنی که ایران تا سال ۲۰۲۷ توانایی هوایی خود را افزایش خواهد داد. آیا فناوری پیشرفته روسیه در ایران می‌تواند موازنه قدرت را تغییر دهد؟ https://united24media.com/

بسم ا.. رهگیری شاهد -238 گفته شده ارتش روسیه پیشرانه این سری از شاهدرا با نمونه های جدیدتری تعویض کرده است ...! تسلیح شاهد-136 به موشک های فروسرخ آر-60 میل بلاگرهای اوکراینی مدعی اند که ارتش روسیه در حال تمرین برای استفاده ااز این پهپادها برای سرنگونی جتهای سرنشیندار ارتش اوکراین است ...!!!!!